13 metrar. Það ætti að sjást.
Hækkaðu þig og sigldu yfir framstafninn.
Mir 2, við siglum yfir stafninn. Fylgið okkur eftir.
Hafið hljóð. Nú hefst upptaka.
Það fer alltaf um mig þegar ég sé koma út úr myrkrinu
eins og draugaskip.
Að sjá flak þessa mikla skips liggja hér
þar sem það sökk að morgni 15. apríl árið 1912
eftir langt fall frá veröld okkar.
En sú þvæla.
6. dýfa. Hér erum við aftur á þilfari Titanics.
Á 3.821 meters dýpi.
Þrýstingur hér fyrir utan er 32 tonn á sm.
Glerið í kýraugunum er 60 sm þykkt.
Gefi þau sig er öllu lokið á 2 sekúndum.
Nú er nóg komið af þessu bulli.
Lentu á þaki yfirmannakáetanna.
Við erum að lenda yfir aðalstiganum.
Viðbúnir með upptökubúnaðinn ?
Við látum hann út núna. Af stað.
- Slakaðu kaplinum út. - Slaka.
Upptökuvélin er að síga niður í skrokkinn.
Slakaðu henni niður að inngangi fyrsta farrýmis.
Kannaðu D-þilfar, móttöku og borðastofu.
Við náðum því.
Slakaðu henni. Til vinstri nú.
Hundurinn kominn á stjá. Förum niður stigaopið.
Farðu með hana á B-þilfar.
- A-þilfar. - Slakaðu betur.
Inn á B-þilfar.
- Gættu að dyrastafnum. - Varaðu þig. - Ég sé hann.
Þetta gengur vel. Rólegur, stjóri.
Beygðu nú. Gættu að veggnum.
- Við erum við píanóið. Heyrirðu það ? - Ég heyri.
Þarna, já.
- Þetta er káetuhurðin. - Ég sé hana.
Við erum komnir inn. Við erum komnir.
Þarna svaf þrjóturinn hann Hockley.
Það hefur gleymst að skrúfa fyrir vatnið.
Stansaðu. Farðu aftur til hægri.
Skápshurðin. Farðu nær.
Heldurðu að það sé eitthvað þar að finna ?
- Ég vil sjá undir hurðina. - Láttu mig fá armana.
Varlega. Hún gæti brotnað.
Svona, já. Veltu henni við.
Haltu áfram. Láttu hana detta.
Sérðu þetta, stjóri ?
Það er kominn útborgunardagur.
- Við náðum honum. - Hver er bestur ?
- Segðu það. - Þú ert bestur.
Réttu mér vindilinn minn, Bobby.
Brjóttu hann upp.
Fjárinn.
Enginn demantur ?
Geraldo lenti í því sama og náði sér aldrei aftur.
Slökkvið á upptökuvélinni.
Fjárfestarnir vilja fá fréttir af gangi mála.
Sælir. Það var ekki í öryggishólfinu. En kvíðið ekki.
Margir aðrir staðir koma til greina.
Gólfbrakið, káeta móðurinnar, öryggishólf brytans.
- Skjalataska Jimmy Hoffa. - Margir staðir koma til greina.
Við beitum útilokunar-aðferðinni. Bíðið augnablik.
- Má ég sjá þetta. - Við gætum verið komnir á sporið.
- Hvar er myndin af hálsmeninu ? - Við hringjum seinna.
Nú dámar mér.
Gulleitarmaðurinn Brock Lovett er þekktur fyrir
gullfundi í sokknum skipum.
Hann hefur nú leigt rússneska kafbáta
til að komast niður í hið fræga skipsflak, Titanic.
Við erum í gervihnatta-sambandi við hann
af rannsóknaskipinu Keldysh í Atlantshafinu. Sæll, Brock.
Sæll, Tracy. Allir þekkja sögurnar af Titanic.
Göfuglynda hljómsveitin sem spilaði þar til yfir lauk.
En áhuginn beinist að því sem enginn var til frásagnar um.
Leyndardómi skipsskrokksins. Við förum dýpra í flakið
- en nokkur hefur áður gert. - Leiðangurinn vekur deilur
um eignarétt og siðferði. Ýmsir kalla þig grafræningja.
- Enginn kallaði björgun... - Hvað er þetta ?
- Hækkaðu það, vina. - Hér eru menn, þjálfaðir á listasöfnum,
sem tryggja að munirnir séu varðveittir eins og vera ber.
Líttu á þessa teikningu sem við fundum.
Þetta blað hefur legið neðansjávar í 84 ár.
Liði mínu tókst að ná því óskemmdu.
Hefði það átt að liggja á hafsbotni að eilífu ?
Nú dámar mér.
Það er símtal um gervihnött til þín.
Sérðu kafbátana fara niður ?
Trúðu mér. Þú vilt svara þessu símtali.
Það er vonandi þess virði.
- Þú verður að hækka róminn. Hún er gömul. - Fínt.
Brock Lovett hér. Hvað get ég gert fyrir þig, frú... ?
Rose Calvert. Ég var að velta fyrir mér
hvort þú værir búinn að finna "Sjávarhjartað".
Ég sagði þér að svara þessu.
Ég vil ræða þetta, Rose.
Þekkirðu konuna á myndinni ?
Já. Það er ég.
Hún lýgur því. Hún sækist eftir peningum eða athygli.
- Eins og rússneska pían, Anesthesia. - Hún er að koma !
Rose DeWitt Bukater fórst með skipinu 17 ára að aldri.
- Hún væri yfir 100 ára ef hún lifði. - 101 árs í næsta mánuði.
Þá lýgur hún. Ég rannsakaði feril hennar
aftur til 3. áratugarins, þá var hún leikkona.
Leikkona. Það er vísbending.
Þá hét hún Dawson. Síðan giftist hún Calvert,
fluttist til Cedar Rapids og eignaðist tvö börn.
Calvert er dáinn og sama má víst segja um Cedar Rapids.
Allir sem vitneskju höfðu um demantinn eru látnir
eða staddir á þessu skipi en hún veit um hann.
Hún ferðast ekki beint farangurslaus.
Velkomin um borð, frú Calvert.
Farið með hana inn.
- Sæl, ungfrú Calvert. Velkomin. - Takk fyrir.
- Eru káeturnar viðunandi ? - Já, afar notalegar.
Hefurðu hitt Lizzie, sonar-dóttur mína ? Hún annast mig.
- Við hittumst uppi á þilfari, manstu ? - Ó, já.
Þetta er gott. Ég ferðast alltaf með myndirnar mínar.
- Er eitthvað sem þig vanhagar um ? - Já.
Mig langar að sjá teikninguna mína.
Loðvík XVI bar fagran stein sem kallaður var
blái demantur krúnunnar. Hann hvarf árið 1792
um það leyti sem Loðvík tapaði öllu ofan axla.
Sagt var að demanturinn hefði verið höggvinn um leið,
endurmótaður sem hjarta og kallaður Sjávarhjartað.
Nú væri hann verðmætari en Vonardemanturinn.
Hann var hræðilega þungur. Ég bar hann aðeins einu sinni.
Heldurðu virkilega að þetta sért þú, amma ?
Já. Var ég ekki flott ?
Ég rakti feril demantsins í gegnum tryggingarnar.
Samið var um mál sem upp kom vegna hans með leynd.
Veistu hver kröfuhafinn var ?
- Ég gæti trúað að það hafi verið Hockley. - Einmitt.
Stáliðnaðarjöfurinn frá Pittsburgh.
Krafan var vegna demants sem sonur hans gaf unnustunni, þér
viku áður en hann lét úr höfn á Titanic.
Krafan var gerð strax eftir skipsskaðann.
Svo demanturinn hlýtur að hafa sokkið með skipinu.
Sérðu dagsetninguna ?
14. apríl, 1912.
Ef amma þín er sú sem hún segist vera
bar hún demantinn daginn sem Titanic sökk.
Og þá ert þú besta vinkona mín.
Hér eru munir sem við björguðum úr káetu þinni.
Ég átti þennan spegil.
Þetta er ótrúlegt.
Hann er nákvæmlega eins og þegar ég sá hann síðast.
En spegilmyndin hefur breyst.
Ertu tilbúin að ferðast aftur í tímann ?
Þá byrjum við. Titanic rekst á ísjakann stjórnborðsmegin.
Göt koma í hlið hennar undir sjávarmáli.
Fremstu klefarnir fyllast sjó og síðan flæðir yfir
vatnsþéttu skilrúmin sem ná ekki hærra en E-þilfarið.
Þegar stafninn sekkur, rís skuturinn, hægt í fyrstu
en svo hraðar þar til afturendinn er allur á lofti.
Það er mikill afturendi, 20 - 30 þúsund tonn.
Skrokkurinn þolir ekki álagið og hvað gerist ?
Hún brotnar í tvennt niður í kjöl og skuturinn fellur.
Þegar stafninn sekkur dregur hann skutinn lóðrétt niður
og brotnar að lokum af skipinu.
Skuturinn flýtur eins og korktappi um stund
svo sekkur hann líka um klukkan 2:20 um nóttina,
2 klukkustundum og 40 mínútum eftir áreksturinn.
Stafninn hafnar í kílómeters fjarlægð á botninum.
Flott, ekki satt ?
Þakka þér fyrir þessa vísindalegu skýringu.
Reynslan var að vísu nokkuð... frábrugðin.
Viltu deila henni með okkur ?
- Ég fylgi henni til hvíldar. - Nei.
- Komdu, amma. - Nei !
Réttu mér segulbandið.
Segðu okkur frá því.
Það eru liðin 84 ár.
Reyndu samt að rifja upp eitthvað.
Viltu heyra um þetta, eða ekki ?
84 ár eru liðin
en ég get enn fundið lyktina af nýrri málningunni.
Leirtauið var ónotað.
Það hafði aldrei verið sofið í rúmunum.
Titanic var kallað draumaskipið.
Og það var réttnefni. Svo sannarlega.
Þetta er stærðar bátur.
- Þetta er skip, pabbi - Það er rétt.
Hvað eru menn að gera veður út af því ?
Það er ekki stærra en Mauritanía.
Gerðu ekki lítið úr Titanic.
Það er 30 metrum stærra og miklu ríkmannlegar búið.
Það er erfitt að gera dóttur þinni til hæfis.
Svo þetta er skipið sem sagt er að geti ekki sokkið.
Sjálfur Guð gæti ekki sökkt því.
Farðu með farangurinn í aðalmóttökuna.
Ég treysti á þig. Hérna.
Mín er ánægjan. Geti ég eitthvað gert...
Já. Allar töskurnar í bílnum og tólf af þessum.
Og öryggishólfið fer í svítur B-52, 54 og 56.
Við verðum að flýta okkur, dömur mínar. Komið.
- Kápan mín. - Ég er með hana.
Farþegar á 3. farrými fari í röð hér fyrir læknisskoðun.
- Velkomin, frú. - Velkomin um borð í Titanic.
Í augum allra annarra var þetta draumaskip.
Í mínum augum var það þrælaskip
sem myndi færa mig aftur til Bandaríkjanna í hlekkjum.
Á ytra borði var ég vel upp alin stúlka.
Innra með mér æpti ég.
Þú ert óður. Þú leggur allt okkar fé undir.
Maður hefur engu að tapa þegar maður á ekkert.
Auli, þú veðjar miðunum okkar.
ÞRIÐJA FARRÝMI "WHITE STAR" - SKIPAFÉLAGIÐ
Nú rennur stund sannleikans upp.
Nú verður breyting hjá einhverjum. Brizio.
Ekkert.
Olaf. Ekkert. Sven.
Tvær tvennur. Mér þykir það leitt, Fabrizio.
Það verður langt þar til þú sérð mömmu þína aftur
því við förum til Bandaríkjanna. Fullt hús.
Komdu. Ég er að fara heim.
- Ég fer til Bandaríkjanna ! - Nei, félagi.
Titanic siglir eftir fimm mínútur.
Fjárinn. Drífðu þig, Fabri.
Nú ferðumst við með stíl. Eins og ríkisbubbar.
- Við erum eins og konungar. - Þetta eru örlög mín.
Ég sagði þér að ég færi til Bandaríkjanna
til að verða milljónamæringur.
- Þú ert óður. - Kannski en ég er með miðana.
- Ég hélt að þú værir snöggur. - Bíddu !
Bíddu ! Við erum farþegar.
- Er búið að skoða ykkur ? - Að sjálfsögðu
en við erum ekki lúsugir. Við erum báðir bandarískir.
Komið um borð.
Við erum heimsins heppnustu tíkarsynir.
Bless !
- Þekkirðu einhvern ? - Það skiptir engu.
- Bless. Ég mun sakna þín. - Ég gleymi þér aldrei.
Komdu, vinur.
G-60.
Afsakið, frú. G-60.
Það er hérna.
Sælir. Ég heiti Jack Dawson. Gaman að kynnast ykkur.
Hver sagði að þú fengir efri kojuna ?
Hvar er Sven ?
Þetta er einkaþilfar þitt. Vanhagar þig um eitthvað ?
Hafðu mig afsakaðan.
- Þessi ? - Nei.
Hún var með mörgum andlitum. Það er þessi.
- Viltu hengja þær allar upp ? - Já, hér vantar liti.
Ekki þessar fingramyndir enn og aftur.
En sú sóun á peningum.
Munurinn á listasmekk okkar Cals er sá að ég hef smekk.
Hrífandi. Þær eru draumi líkar.
Þarna er sannleikur en engin rökhyggja.
- Hver er listamaðurinn ? - Einhver Picasso.
Hann nær ekki langt. Treystu mér.
- Settu Degas-verkið hér. - Þau voru þó ódýr.
Settu þetta í öryggishólfið.
Í Cherbourg kom kona að nafni Margaret Brown um borð.
Við kölluðum hana Molly.
Hún varð síðar þekkt sem hin ósökkvandi Molly Brown.
Ég bíð ekki í allan dag. Hér, ef þú ræður við þetta.
Bóndi hennar fann gull á vesturströndinni.
Hún var nýrík, eins og mamma sagði.
Næsta dag sigldum við vestur af Írlandsströnd
Fram undan var ekkert nema hafið.
Láttu úr höfn, Murdoch.
Leyfðu henni að þenja sig.
Fullt stím áfram.
Fullt stím.
Fyllum hana. Fyrirmælin eru fullt stím.
21 hnútur, herra.
Sjáðu !
Sérðu hann ?
Sjáðu þennan stökkva.
Ég sé frelsisstyttuna nú þegar.
Hún er auðvitað agnarlítil.
Ég er konungur allrar veraldar !
Hún er stærsta farartæki sem smíðað hefur verið
í allri mannkynssögunni. Skipasmíðameistari okkar,
Andrews, hannaði hana frá kili og upp.
Ég sló henni upp en hugmyndin var Imays.
Hann dreymdi um svo stórt og ríkmannlegt gufuskip
- að ekkert tæki því fram. - Og hér er hún komin.
- Orðin að raunveruleika. - Heyr, heyr.
Ég ætla að fá lax.
Þú veist að mér er illa við þetta.
Hún veit það.
Við ætlum bæði að fá lamb. Lítið steikt með myntusósu.
Þér finnst lamb gott, ekki satt ?
Ætlarðu að skera fyrir hana líka ?
Hverjum datt nafnið Titanic í hug. Þér, Bruce ?
Reyndar. Ég vildi að það gæfi til kynna stærð.
Stærð þýðir stöðugleiki, fínheit og styrkur.
Hefurðu heyrt um Freud ? Þér þættu kenningar hans,
um áhuga karlmanna á stærð, fróðlegar.
- Hvað hefur komið yfir þig ? - Hafið mig afsakaða.
Ég biðst afsökunar.
Hún er eldfim. Vonandi ræðurðu við hana.
Ég verð víst að fylgjast með lesefni hennar framvegis.
Hver er Freud ? Er hann farþegi hér ?
- Glæsiskip. - Já, það er írskt. - Er það ekki enskt ?
Nei, það var smíðað í Írlandi af 15 þúsund Írum.
Það er eins og klettur. Stórar írskar hendur.
Dæmigert. Hundar af fyrsta farrými eru látnir skíta hér.
Láta okkur vita hvar við erum í þjóðfélagstiganum.
Heldurðu við gætum gleymt því ?
- Ég heiti Tommy Ryan. - Jack Dawson. - Fabrizio.
Færðu greitt fyrir þessar teikningar ?
Gleymdu því, piltur minn.
Þú færð ekki færi á að nálgast slíkar konur.
Líf mitt var sem opin bók, líkt og það væri þegar liðið.
Óslitin röð af boðum, dans- leikjum, snekkjum og pólóleik.
Alltaf sama þröngsýna fólkið, sama heimskulega þvaðrið.
Mér fannst ég standa á barmi hyldýpis
og enginn hélt í mig.
Enginn lét sig það neinu skipta.
Gerðu það ekki.
Farðu frá.
Komdu ekki nær.
Réttu mér höndina. Ég dreg þig upp.
Nei! Vertu kyrr. Mér er alvara.
Ég sleppi.
Nei, þú gerir það ekki.
Hvað áttu við ? Segðu mér ekki hvað ég ætlast fyrir.
- Þú þekkir mig ekki. - Þú hefðir verið búin að því.
- Þú truflar mig. Farðu. - Ég get það ekki.
Ég er búinn að blanda mér í málið.
Ef þú sleppir stekk ég á eftir þér.
Það er fáránlegt. Þú myndir týna lífinu.
- Ég er góður sundmaður. - Fallið yrði þér að bana.
Það yrði sársaukafullt.
En ég óttast kuldann meira.
- Hversu kalt ? - Ískalt. Rétt yfir frostmarki.
Hefurðu komið til Wisconsin ?
- Hvað þá ? - Þar er afar kalt á veturna.
Þar ólst ég upp. Nálægt Chippewa Falls.
Ég var vanur að veiða á ís með föður mínum.
- Það er þegar... - Ég veit hvað það er.
Fyrirgefðu. Þú líkist ekki stúlku sem stundar útilíf.
En svo féll ég niður um ísinn.
Það eru engar ýkjur
að lenda í svo ísköldu vatni
er eins og að fá þúsund hnífstungur.
Maður nær ekki andanum, getur ekki hugsað
um neitt nema sársaukann.
Svo ég hlakka ekki til að stökkva á eftir þér.
En eins og ég sagði
ég á engra kosta völ.
Ég er víst að vona að þú hættir við
og losir mig undan þessari kvöð.
- Þú ert óður. - Þetta segja allir.
En með fullri virðingu, ekki hangi ég utan á skipinu.
Komdu. Réttu mér höndina.
Þú vilt ekki gera þetta.
Ég heiti Jack Dawson.
- Rose DeWitt Bukater. - Þú verður að skrifa það.
Ég held í þig.
Svona nú.
Hjálpaðu mér !
- Hjálpaðu mér ! - Hlustaðu á mig.
Ég sleppi þér ekki. Togaðu þig nú upp.
Áfram. Svona, já.
Þú getur það.
Ég hef tak á þér.
Hvað er um að vera ?
Farðu frá og hreyfðu þig ekki.
Náðu í öryggisvörðinn.
Hvernig datt þér í hug að leggja hendur á unnustu mína ?
- Horfðu á mig, skítseiði. - Cal.
- Hvað varstu að gera ? - Hættu. Þetta var slys.
- Slys ? - Það var... heimskulegt.
Ég hallaði mér of langt og féll.
Ég var að reyna að sjá...
- Skrúfurnar ? - Já, og ég féll.
Ég hefði fallið fyrir borð en herra Dawson bjargaði mér.
Hann féll næstum sjálfur fyrir borð.
Hana langaði að sjá skrúfurnar.
Konur og vélar eiga ekki samleið.
Er þetta rétt ?
Já, nokkurn veginn.
Pilturinn er hetja. Vel gert.
Það er allt í besta lagi, snúum aftur að koníakinu.
Þér hlýtur að vera ískalt. Komdu inn.
Viltu ekki gauka einhverju að piltinum ?
Að sjálfsögðu. Ég held að 20 dalir nægi.
Er það verðið fyrir að bjarga ástinni þinni ?
Rose er ekki ánægð. Hvað er til ráða ?
Ég hef það.
Mætti kannski bjóða þér til kvöldverðar á morgun
og biðja þig að heiðra okkur með hetjusögu þinni ?
- Að sjáfsögðu. Ég kem. - Ágætt. Málið er leyst.
Þetta verður fróðlegt.
Má ég sníkja sígarettu ?
Þú ættir að hnýta reimarnar.
Undarlegt að stúlkan skuli hafa dottið skyndilega
en samt náðirðu að fara úr jakka og skóm.
Ég veit að þú hefur verið niðurdregin.
Ekki veit ég hvers vegna.
Ég ætlaði að geyma þetta til trúlofunarveislunnar
en mér datt í hug að í kvöld...
Hamingjan góða !
..til minningar um þann hug sem ég ber til þín.
- Er það... ? - Demantur, já.
56 karata, nánar tiltekið.
Hann var í eigu Lovíks XVI.
Hann var kallaður "Le coeur de la mer".
Sjávarhjartað.
- Hann er stórkostlegur. - Hann er fyrir konunga.
Við erum konungleg.
Ég gæfi þér hvað sem er.
Ég myndi ekki neita þér um neitt ef þú neitar mér ekki.
Opnaðu hjarta þitt fyrir mér.
Ég hef staðið á eigin fótum síðan ég var 15 ára
þegar foreldrar mínir létust. Ég átti enga ættingja
þar um slóðir svo ég fór og hef aldrei snúið aftur.
Ég læt víst berast með straumnum.
Við erum búin að ganga heilan kílómeter á þilfarinu
og spjalla um veðrið og æskuár mín
en þú komst víst ekki til að ræða það.
- Herra Dawson... - Kallaðu mig Jack.
Mig langar að þakka þér það sem þú gerðir.
Ekki bara björgunina heldur líka þagmælsku þína.
Ekkert að þakka.
Ég veit hvað þú hugsar. Aumingja ríka stúlkan.
- Hvað veit hún um eymd ? - Nei.
Það var ég ekki að hugsa.
Ég var að hugsa um hvað hefði rekið þessa stúlku
til að grípa til slíkra örþrifaráða.
Það var allt. Líf mitt og fólkið í kringum mig.
Framundan er aðeins stöðnun
og ég er ófær um að aðhafast neitt.
Hjálpi mér. Þú hefðir sokkið á hafsbotn.
Það er búið að senda út 500 boðskort.
Allt samkvæmisfólkið í Philadelphiu mætir.
Og mér líður eins og ég hrópi í mannþröng
en enginn veitir því athygli.
Elskarðu hann ?
- Hvað þá ? - Elskarðu hann ?
Það er ókurteisi að spyrja að þessu.
Það er einföld spurning, elskarðu hann ?
- Það hæfir ekki að ræða slíkt. - Svaraðu spurningunni.
Þetta er fáránlegt. Við þekkjumst ekkert.
Við ræðum þetta ekki. Þú ert ókurteis,
óheflaður og ósvífinn og ég er farin, Jack... herra Dawson.
- Ég ætlaði að þakka þér og ég hef... - Móðgað mig.
- Þú áttir það skilið. - Já.
- Ég hélt að þú værir á förum. - Það er rétt.
Þú ergir mig.
Bíddu. Ég þarf ekki að fara.
Þetta er mitt farrými. Far þú.
Hver er nú ókurteis ?
Hvaða heimskulega hlut ertu með þarna ?
Ertu listamaður, eða hvað ?
Þetta eru góðar myndir.
Þær eru reyndar mjög góðar.
- Þetta er skínandi gott. - Þeir voru ekki hrifnir í París.
Þú kemur víða við fyrir fá...
- Fyrir lítt efnaðan mann. - Fátækur. Þú mátt segja það.
Eru þessar gerðar eftir lifandi fyrirmynd ?
Margar stúlkur í París hika ekki við að fækka fötum.
Þér hefur litist vel á þessa konu.
Þú notar hana oft.
Hún hefur fallegar hendur. Sjáðu.
Ég held að þú hafir átt í ástarsambandi við hana.
Aðeins við hendur hennar. Hún var einfætt vændiskona.
Hún hafði gott skopskyn.
Þessi dama
sat á sömu krá á hverju kvöldi.
Hún bar alla sína skartgripi og beið horfins elskhuga.
Við kölluðum hana frú Bijoux. Föt hennar eru mölétin.
Þú hefur hæfileika, Jack. Svo sannarlega.
- Þú sérð fólk. - Ég sé þig.
Og hvað ?
Þú hefðir ekki stokkið.
Tilgangur háskólanáms er að finna góðan eiginmann.
- Rose hefur þegar tekist það. - Hér kemur frú Brown.
- Hún er svo gróf. - Fljótar, förum áður en hún sest hér.
Ég vonaðist til að hitta ykkur við tedrykkju.
Þú misstir því miður af því. Við greifaynjan ætlum
- að fá okkur göngu. - En skemmtileg hugmynd.
Ég hef ekki heyrt neitt slúður.
Hafið þið ekki kynt síðustu 4 katlana ?
Þess gerist ekki þörf. Við erum komnir á gott skrið.
Blöðin þekkja stærð skipsins. Ég vil að þau lofi hraða þess.
Við verðum að gefa þeim fréttaefni.
Jómfrúarferð Titanics verður að komast á forsíður.
Ég vil síður pína vélarnar
fyrr en þær hafa verið keyrðar til.
Ég er bara farþegi, þú ákveður hvað er fyrir bestu.
En það væri stórkostlegur endi á ferli þínum að
ná til New York á þriðjudag. Það kæmist í morgunblöðin.
Þú færir á eftirlaun með hvelli.
Góði maður.
Svo fór ég á smokkfiskbát í Monterey
og síðan til Los Angeles. Á bryggjunni í Santa Monica
teiknaði ég andlits- myndir fyrir 10 sent.
Af hverju get ég ekki verið eins og þú ?
Taka bara stefnu á sjón- deildarhring þegar mig lýstir.
Við förum einhvern tíma á bryggjuna...
- bara ef við tölum um það. - Við látum verða af því.
Við drekkum ódýran bjór.
Ökum í rússíbana þar til við köstum upp.
Við ríðum hestum í öldunni á ströndinni.
En þú verður að ríða eins og sannur kúreki. Engan söðul.
Áttu við klofvega ?
- Geturðu kennt mér það ? - Ef þú vilt.
Kennt mér að sitja hest eins og karlmaður.
Tyggja skro eins og maður.
Og spýta eins og maður.
- Var það ekki kennt í kvennaskólanum ? - Nei.
Ég skal sýna þér hvernig á að fara að.
Nei, Jack. Bíddu !
- Ég get það ekki. - Taktu vel eftir.
- Þetta er viðbjóðslegt. - Þú næst.
Þetta var aumt. Þú verður að safna því saman.
Miða vel. Lyfta örmum. Halla aftur höfðinu.
Sástu hvað það fór langt ?
Núna.
Þetta var betra. Þú verður að æfa þig.
Reyndu að safna því vel saman.
Mamma.
Má ég kynna þig fyrir Jack Dawson ?
Gleður mig.
Fólk var kurteist og forvitið
um manninn sem bjargaði lífi mínu.
En móðir mín kom fram við hann eins og skordýr.
Hættulegt skordýr sem bæri að kremja fljótt.
Það er víst gott að eiga þig að í vanda.
Því er kallað til kvöldverðar eins og til riddaraliðsárásar ?
Eigum við að fara að búa okkur, mamma ?
Við sjáumst við kvöldverðinn.
Ungi maður ?
Veistu hvað þú ert að hætta þér út í ?
- Eiginlega ekki. - Þú ert að hætta þér í snákagryfju.
Hverju ætlarðu að klæðast ?
Ég átti von á því. Komdu með mér.
Ég hafði rétt fyrir mér. Þú passar í föt sonar míns.
Nokkurn veginn.
Þú ert eins og nýsleginn túskildingur.
Gott kvöld, herra.
Í þessu skipi eru þúsundir tonna af Hockley stáli.
- Í hvaða hlutum þess ? - Þeim bestu.
Þá ert þú ábyrgur ef vandi rís. Hvar er Rose ?
Hún kemur. Þarna kemur greifaynjan.
Ég sá þetta í kvikmynd og hefur alltaf langað að reyna það.
Elskan, þú manst eftir Dawson.
Þú ert næstum eins og hefðarmaður.
- Næstum því. - Þetta er ótrúlegt.
Þetta er einstök sigling. - Æðisleg. - Algjört brjálæði.
Þarna er greifaynjan af Rothes.
Þetta er John Jacob Astor, auðugasti maður um borð.
Konan hans er á mínum aldri og væntir sín.
Sjáðu hvernig hún reynir að fela það.
Þetta er mikið hneyksli.
Guggenheim og hjákona hans, frú Aubert.
Frúin er auðvitað heima með börnin.
Og þarna eru herra Cosmo og Lucille, lafði Duff-Gordon.
Einn margra hæfileika hennar er hönnun kynæsandi nærfata
sem eru í miklu uppáhaldi hjá konungsfjölskyldunni.
- Til hamingju. Hún er glæsileg. - Takk fyrir.
- Viltu fylgja dömu til borðs ? - Að sjálfsögðu.
Litla vina.
Þetta er enginn vandi. Þau elska peninga.
Láttu sem þú eigir gullnámu og þú verður tekinn í hópinn.
- Sæll, Astor. - Gaman að sjá þig, Molly.
Má ég kynna ykkur fyrir Jack Dawson.
Ertu af Dawson-ættinni frá Boston ?
- Nei, frá Cippewa Falls. - Einmitt.
Hann hlýtur að hafa verið óstyrkur en lét á engu bera.
Þau héldu að hann væri einn úr hópnum.
Kannski erfingi járnbrautaauðæfa.
Greinilega nýríkur en samt úr þeirra hópi.
Mamma var alltaf söm við sig.
Hvernig er gistingin á neðsta þilfari ?
Ég hef heyrt að hún sé góð.
Sú besta sem ég hef séð. Varla nokkrar rottur.
Dawson kemur af þriðja farrými.
Hann kom unnustu minni til aðstoðar í gær.
Hann er góður listamaður. Ég sá verk hans í dag.
Við Rose erum ekki sammála um hvað teljist góð list.
Ekki að ég vilji gera lítið úr verkum þínum.
- Á ég að nota allt þetta ? - Byrjaðu yst.
Hann þekkir hverja skrúfu.
- Skipið þitt er hreint undur. - Þakka þér fyrir.
- Hvernig viltu kavíarinn ? - Engan kavíar fyrir mig.
Mér hefur aldrei þótt hann góður.
- Hvar býrðu, herra Dawson ? - Eins og stendur á Titanic.
Síðan er ég á Guðs vegum.
Hvernig hefurðu efni á að ferðast ?
Ég vinn fyrir mér á farmskipum.
Ég vann miðann með Titanic í pókerspili.
Þar var ég heppinn.
Lífið allt er lukkuspil.
Sannur maður er sinnar gæfu smiður. Ekki satt, Dawson ?
Ertu sáttur við þessa rótlausu tilveru ?
Já, frú. Ég hef allt sem ég þarfnast.
Ég hef loft í lungunum og auðar pappírsarkir.
Ég lofa hvern morgun sem ég veit ekki hvað mun gerast
eða hverjum ég kynnist. Hvar ég muni hafna.
Eina nóttina sef ég undir brú, þá næstu um borð
í stærsta skipi veraldar með ykkur, gott fólk.
Ég ætla að fá ábót.
Lífið er gjöf sem ég ætla mér ekki að sóa.
Maður veit aldrei hvaða spil maður fær.
Maður tekur því sem að höndum ber.
Hver dagur skiptir máli.
- Vel sagt, Jack. - Heyr, heyr.
- Skál fyrir því. - Skál.
En herra Brown vissi ekki að ég faldi peningana í arninum.
Hann kemur heim útúrdrukkinn og kveikir í arninum.
Nú verður borið fram koníak í reykherberginu.
Má bjóða ykkur koníak, herrar mínir ?
Nú fara þeir afsíðis og lofa hvers annars snilli.
Þakka ykkur fyrir samveruna, dömur.
- Má ég fylgja þér til káetu ? - Nei, ég verð hér.
Kemurðu með okkur, Dawson ? Ekki viltu vera hjá konunum.
Nei, takk. Ég fer til klefa míns.
Það er best. Við munum ræða viðskipti og stjórnmál.
Þú hefðir ekki áhuga á því. En það var gott að þú komst.
- Verðurðu að fara ? - Ég verð að róa með hinum þrælunum.
Góða nótt, Rose.
Það skiptir máli, hittu mig við klukkuna
Viltu koma í alvöruboð ?
Má ég setja höndina hér ?
Ég skil þig ekki.
Nú ætla ég að dansa við hana. Komdu.
- Komdu með mér. - Bíddu, Jack.
- Ég get ekki dansað þetta. - Við verðum að dansa þétt.
Þú ert samt eftirlætis- stúlkan mín, Cora.
- Ég kann þetta ekki. - Ekki ég heldur.
Fylgdu bara tónlistinni. Ekki hugsa.
Bíddu. Hættu, Jack.
Hvað ? Bíddu !
...þar sem armur viðskiptalaga nær ekki til.
Svo sagði Rockefeller. Hæstiréttur samþykkti ekki.
Heldurðu að stúlka af fyrsta farrými geti ekki drukkið ?
Komdu þér burt. Er allt í lagi með þig ?
- Það amar ekkert að mér. - Tveir af þremur.
Þið haldið að þið séuð hreystimenni.
Má ég sjá ykkur reyna þetta.
Haltu þessu fyrir mig, Jack.
- Jesús minn ! - Meiddirðu þig ?
Ég hef ekki gert þetta í mörg ár.
Svona, piltar. Leggið ykkur nú fram.
Kaffi, herra ?
Þú komst ekki til mín í nótt.
Ég var þreytt.
Æfingarnar á neðsta þilfari eru sjálfsagt þreytandi.
Svo útfararstjóri þinn fylgir mér eftir.
Svona hegðar þú þér aldrei framar.
Ég er ekki verkstjóri sem tekur við fyrirskipunum þínum.
- Ég er unnusta þín. - Unnusta mín !
Það er rétt ! Og eiginkona mín.
Eiginkona í raun, þó ekki enn að lögum,
svo þér ber að virða mig sem eiginkona bónda sinn.
Ég læt ekki hafa mig að fífli. Er það óljóst ?
- Nei. - Ágætt. Hafðu mig afsakaðan.
Það varð smáslys.
- Það er allt í lagi. - Mér þykir það leitt.
- Ég skal hjálpa þér. - Það er óþarfi.
Færðu okkur te, Trudy.
Þú hittir piltinn ekki framar. Er það skilið ?
Ég banna það.
Hættu, mamma. Þú færð blóðnasir.
Þetta er enginn leikur.
Staða okkar er veik. Féð eru á þrotum.
Þú minnir mig á það daglega.
Faðir þinn lét aðeins eftir sig slæmar skuldir
duldar á bak við gott nafn. Það nafn er okkar eina spil.
Ég skil þig ekki. Hockley er gott mannsefni.
Hann tryggir afkomu okkar.
Hvernig geturðu gert mér Þetta ? Því ertu svo eigingjörn ?
Ég eigingjörn ?
Viltu að ég fari að vinna sem saumakona ?
Viltu það ?
Að okkar fallegu munir verði seldir á uppboði ?
Minningar okkar glatist.
Þetta er svo óréttlátt.
Auðvitað. Við erum konur.
Hlutskipti okkar er alltaf erfitt.
Verndi þá með styrkri hendi
og forði öllum háska frá
Ó, sál sem góður Guð oss sendi
Að breiða boðskap mönnum hjá
Gæt að þeirra djarfa hug
sem í himna hásal þreyta flug
Fyrir þína mildu náð...
Sæl, frú Andrews.
- Ég þarf að hitta farþega. - Þú átt ekki að vera hér.
- Ég var hér í gærkvöldi. - Gjörðu svo vel að snúa við.
Hann veit það. Ég þarf bara að tala við...
Hockley og ungfrú DeWitt Bukater eru þér enn þakklát.
- Þau báðu mig að gefa þér þetta - Ég vil ekki peninga.
og minna þig á að þú ferðast á þriðja farrými
og ekki er lengur við hæfi að þú komir hingað.
- Má ég tala við Rose. - Herrar mínir, fylgið Dawson
til síns farrýmis og sjáið til þess að hann haldi sig þar.
- Já, herra. - Komdu með okkur.
Heyr ákall vort til handa þeim
úr sjávarháska bjarga heim.
- Hvers vegna eru tvö stýrishjól ? - Þetta notum við nærri landi.
Það var að berast önnur aðvörun um ís frá Noordam.
Takk fyrir, Sparks.
Kvíðið engu. Það er eðlilegt á þessum árstíma.
Raunar aukum við skriðið.
Nú verða síðustu katlarnir kyntir.
Nú skaltu vinda snúruna eins og ég sýndi þér.
Slepptu nú.
- Var þetta ekki gott ? - Alveg ágætt.
Ég er búin að reikna það út,
fjöldi björgunarbáta sinnum sætisrými...
Það eru ekki nægir björgunarbátar um borð.
Aðeins fyrir helming farþega. Ekkert fer fram hjá þér.
Ég lét setja þessa krana til að koma fyrir aukaröð báta
en sumum fannst það orsaka þrengsli.
Svo tillagan fékk ekki hljómgrunn.
Það er sóun á plássi á skipi sem getur ekki sokkið.
Sofðu vel, Rose. Ég smíðaði traust skip handa þér.
Þú þarft ekki aðra björgunarbáta.
Haldið aftur í skipið. Næst komum við í vélarúmið.
Þetta er ekki hægt. Ég get ekki hitt þig.
- Ég þarf að tala við þig. - Nei.
Ég er trúlofuð.
Ég ætla að giftast Cal. Ég elska hann.
Þú vilt ekki skemmta þér. Þú ert dekurrófa.
En undir niðri ertu sú ótrúlegasta,
yndislegasta stúlka... kona, sem ég hef kynnst.
Leyfðu mér að ljúka þessu. Þú ert svo ótrúl...
Ég er enginn bjáni.
Ég veit hvernig hlutirnir ganga fyrir sig.
Ég á tíu dali í vasanum. Ég hef ekkert að bjóða þér.
Ég veit það.
En nú er málið mér skylt.
Ég stekk ef þú stekkur, manstu ?
Ég get ekki snúið frá þér nema ég viti að þú sért óhult.
Það amar ekkert að mér.
Mér líður vel. Alveg satt.
Er það ?
Það held ég ekki.
Þú ert í gildru. Þú deyrð ef þú losar þig ekki.
Kannski ekki strax af því þú ert sterk
en fyrr eða síðar mun þessi eldhugur sem ég ann
eldurinn mun brenna út.
Það er ekki á þínu valdi að bjarga mér.
Það er rétt. Það getur þú ein gert.
Ég fer til baka. Láttu mig í friði.
Segðu Lucile frá vandræðunum með prentunina.
Við máttum skila boðskortunum tvisvar.
- Ja hérna. - Og kjólar brúðar- meyjanna voru hræðilegir.
Það var nú meiri þrautagangan.
Rose valdi ljósfjólubláa. Ég þoli ekki þann lit.
Hún valdi hann til að skaprauna mér.
Þú áttir að tala við mig fyrr.
Ruth sá kjóla í tískublaði sem ég hannaði
fyrir heimangerð dóttur her- togafrúarinnar af Marlborough.
Það fer ekki á milli mála að þar gerðum við kraftaverk.
Sæll, Jack.
Ég skipti um skoðun.
Þeir sögðu að þú værir hér.
Réttu mér höndina.
Lokaðu augunum.
Lokaðu þeim.
Stígðu nú upp.
Haltu í borðstokkinn. Hafðu augun lokuð.
- Ekki kíkja. - Ég geri það ekki.
Farðu nú upp á borðstokkinn.
Haltu þér. Hafðu augun lokuð.
- Treystirðu mér ? - Já.
Nú máttu opna augun.
Ég flýg.
Komdu Jósefína, með mér upp í flugvél minni
Hún flýgur Upp hún fer
Þetta var í síðasta sinn sem Titanic sá dagsins ljós.
Þarna er komið að kvöldi. Sex stundir til strandsins.
Ótrúlegt. Smith heldur á aðvörun um fjárans borgarís,
afsakið orðbragðið... og hann fyrirskipar að auka hraðann.
26 ára reynslu hefur hann að engu.
Hann heldur að hann nái að beygja frá hverju sem er.
En skipið er of stórt og hliðarstýrið of lítið
til að hægt sé að snúa að gagni.
Hann hefur rangar upplýsingar.
Ég lofa að þetta er viðeigandi. Þetta er stofan.
Er nógu bjart hér ?
- Þurfa listamenn ekki góða birtu ? - Það er rétt
en aðstaðan er svo hræðileg.
Monet.
- Þekkirðu verk hans ? - Að sjálfsögðu.
- Sjáðu hvernig hann beitir litunum hér. - Það er einstakt.
Cal vill endilega dragnast með þennan óskapnað um allt.
Er von á honum bráðlega ?
Ekki á meðan nóg er til af koníaki og vindlum.
Þetta er fallegt. Er það safír ?
Afar sjaldséður demantur.
Teiknaðu mig eins og frönsku stúlkurnar.
- Ég ætla að bera þetta. - Gott og vel.
Ég ætla ekki að vera í neinu öðru.
Ég vil ekki enn eina postulínsbrúðumynd.
Þar sem ég greiði uppsett verð
ætlast ég til að fá ósk mína uppfyllta.
Leggstu á rúmið... sófann.
Leggstu.
Segðu mér hvernig ég á að vera.
Hafðu handlegginn þar sem hann var.
Lyftu hinum handleggnum, höndin hjá andlitinu.
Svona já. Hallaðu nú höfðinu.
Horfðu á mig.
Og reyndu að vera kyrr.
Þú ert svo alvarlegur.
Mér sýnist þú roðna, herra Mikli Listamaður.
Varla trúi ég að Monsieur Monet roðni.
Hann málar landslag.
- Slakaðu á andlitsvöðvum. - Fyrirgefðu.
Ekki hlæja.
Hjartað barðist allan tímann.
Þetta var mest kynæsandi stund lífs míns
fram að því að minnsta kosti.
Hvað gerðist svo ?
Áttu við hvort við höfum gert það ?
Ég verð því miður að valda þér vonbrigðum.
Jack var einkar fagmannlegur.
Þakka þér fyrir.
Hvað ertu að gera ?
Viltu setja það aftur í öryggishólfið ?
Hafið mig afsakaðan, herrar mínir.
Enginn skipsþjónanna hefur orðið hennar var.
Það er fáránlegt. Við erum á skipi.
Hún hefur ekki marga staði að felast á.
Finndu hana, Lovejoy.
Það er heiðskírt.
Ég hef aldrei séð annað eins logn.
Hafið er eins og pollur. Það bærist ekki hár á höfði.
Það er erfiðara að sjá ísjakana
þegar aldan brotnar ekki á þeim.
Ég er farinn. Haltu sama hraða og stefnu.
Það er farið að kólna. Þú ert falleg.
- Ungfrú Rose ? - Teikningarnar mínar !
Komdu !
- Bíddu ! - Bíddu, bíddu !
Við förum niður. Fljótur !
Þetta er allt í lagi.
Hann er hörkutól af þjóni að vera. Líkist fremur löggu.
Ég held hann hafi verið lögga.
- Fjárinn ! - Áfram.
- Þessa leið ! - Fljótur !
- Hvað nú ? - Hvað þá ?
Meiri kol í númer eitt. Hvað viljið þið hér ?
Hér er hættulegt að vera.
Haldið áfram ! Fáist ekki um okkur.
Þetta gengur vel hjá ykkur. Haldið áfram.
Sjáðu hvað við höfum hér.
Takk fyrir.
- Hvert er það, ungfrú ? - Til stjarnanna.
Ertu taugaóstyrk ?
Nei.
Snertu mig, Jack.
Það er svo fjári kalt.
Ég finn á lyktinni þegar ís nálgast.
- Þvættingur ! - Það er satt.
Fannstu sjónaukana fyrir varðmennina ?
Ég hef ekki séð þá síðan í Sothampton.
Ég held áfram eftirlitsförinni. Sælir.
- Þú skelfur. - Það verður allt í lagi.
Þau hlupu þarna niður.
Saknarðu nokkurs ?
Nú geturðu læst báðar gersemarnar þínar inni. Rose.
Ég hef betri hugmynd.
Náði ykkur !
Sástu svipinn á þeim ?
Þegar skipið leggst að bryggju
fer ég með þér frá borði.
- Þetta er brjálæði. - Ég veit það er óskynsamlegt.
Þess vegna treysti ég á það.
Sjáðu hérna.
Viltu sjá þetta ?
Þeim er ekki eins kalt og okkur.
Ef þetta þarf til, held ég að ég láti það vera.
Fari það kolað !
Svarið, þrjótar !
- Er nokkur þarna ? - Hvað sérðu ?
- Ísjaka beint framundan ! - Takk fyrir.
- Ísjaki framundan ! - Hart á stjórnborða !
Beygja! Krappa beygju !
Fullt aftur á bak !
- Fullur snúningur. - Stýrið er í botni.
Áfram, piltar !
Dragið úr þrýstingnum.
Lokið öllum ventlum ! Lokið þeim !
Bíðið við.
Bíðið !
Núna. Fulla ferð aftur á bak !
- Hvers vegna beygja þeir ekki ? - Er stýrið í botni ?
Það er alveg í botni.
Svona nú. Beygðu.
Við rekumst á !
Hamingjan góða !
Hart í bak !
Færðu þig frá !
Af stað !
Þeir loka dyrunum ! Farið út !
Farið út !
Áfram ! Fljótir, piltar !
- Áfram. - Út !
VATNSÞÉTT HURÐ STJÓRNBORÐ
Drottinn minn dýri ! Við sluppum naumlega.
Og þú finnur lykt af ís. Drottinn minn !
Færið tímasetninguna í leiðarbókina.
- Hvað var þetta, Murdoch ? - Ísjaki.
Ég setti hart á stjórnborða en hann var of nærri.
Ég reyndi að bakka fram hjá en...
- Lokið vatnsþéttum hurðum. - Þær eru lokaðar.
Stöðvið vélarnar.
Látið smiðinn yfirfara skipið.
Komum okkur héðan burt.
Hvers vegna stöðva þeir vélarnar ? Ég fann titring.
Vertu óhrædd. Við misstum skrúfublað.
Það var titringurinn. Vanahagar þig um nokkuð ?
Nei, þakka þér fyrir.
- Menn eru að tala um ísjaka. - Ég sé ekkert. En þú ?
Fyrst rotturnar fara þarna geri ég það líka.
- Heyrðu. - Það er ekkert neyðarástand.
- Jú. Ég var rændur. - Náðu í öryggisvörðinn.
Núna strax, hálfviti.
Missti ég af skemmtuninni ?
- Sástu hvað gerðist ? - Nei. Við rákumst víst á.
Það er rúmlega 2 metra djúpur sjór í kyndiklefa sex
og enn meira í hlífðarrýminu.
- Geturðu ausið það ? - Ekki nema dælurnar hafi við.
- Hefurðu séð hlífðarrýmið ? - Það er á kafi.
Þetta er alvarlegt.
Við ættum að segja mömmu og Cal af því.
Mér finnst þær mjög góðar.
Snertið ekkert. Ég vil að herbergið verði ljósmyndað.
Við höfum leitað þín.
Nú byrjar það.
Það gerðist nokkuð alvarlegt.
Það er rétt.
Ég hef glatað tveimur dýrmætum munum.
Fyrst þessi er fundinn veit ég hvar hinn leynist.
- Leitið á honum. - Farðu úr frakkanum.
Hvað svo ?
Hvað eruð þið að gera ? Hér ríkir neyðarástand.
- Er það þetta ? - Já.
Þetta er vitleysa !
- Trúðu þeim ekki. - Hann gæti ekki hafa gert það.
Það er hægðarleikur fyrir fagmann.
Ég var með honum allan tímann.
Hann hefur kannski gert það á meðan þú klæddir þig.
Þú ert sleipur. Þeir létu það í vasa minn.
- Haltu þér saman. - Þú átt ekki einu sinni vasann.
"Eign A.L.Ryersons."
Það var tilkynnt um stuld á þessum jakka.
- Ég fékk hann lánaðan. - Hér höfum við heiðarlegan þjóf.
Þú veist ég stal því ekki.
- Trúðu þeim ekki. - Komdu, kunningi.
- Þú veist að ég gerði það ekki. - Vertu stilltur.
Þú veist það. Þú þekkir mig.
Þetta var óheppilegt atvik.
Sjórinn flæddi 4 metra upp fyrir kjöl á 10 mínútum
í framlestinni, öllum hlífðarrýmum og kyndiklefa 6.
- Það er rétt. - Hvenær getum við haldið af stað ?
Það eru fimm hólf.
Skipið flýtur með 4 rými löskuð en ekki 5.
Þegar stefnið sekkur flæðir yfir skilrúmin á E-þilfari
og þaðan aftur alla leið. Það verður ekki stöðvað.
- Dælurnar. - Þær tefja aðeins flæðið í nokkrar mínútur.
Það er sama hvað við gerum núna...
Titanic mun sökkva.
- En skipið getur ekki sokkið. - Það er smíðað úr járni.
Ég fullvissa þig um að það getur sokkið.
Og það mun sökkva. Það er stærðfræðileg staðreynd.
Hvað er langt þangað til ?
Klukkustund. Í mesta lagi tvær.
- Hvað eru margir um borð ? - 2.200 manneskjur.
Það lítur út fyrir að skipið komist á forsíður.
Þú ert þá bara gála.
Horfðu á mig þegar ég tala við þig.
- Herra Hockley ? - Ekki núna. Við erum upptekin.
Þið eruð beðin að fara í björgunarvesti
- og fara upp á bátaþilfar. - Ekki núna, sagði ég.
Því miður, það eru fyrirmæli skipstjóra.
Klæðist hlýjum fötum. Það er kalt úti.
Ég legg til að þið klæðist yfirhöfnum og húfum.
- Þetta er út í hött. - Kvíddu ekki, ungfrú.
Þetta er örugglega bara varúðarráðstöfun.
Allir á fætur ! Í björgunarvestin !
Hvað er hann að segja ?
- Farið í björgunarvestin ! - Hvað er um að vera ?
Farið í vestin.
C.Q.D. ?
Það er rétt. Neyðarkallið. Þannig er ástandið.
Segðu hverjum sem svarar að við séum að sökkva
og þörfnumst hjálpar.
Fari það kolað.
Látið þá síga !
Rólega ! Strengið línuna. Og hífið þá út !
Takið dúkinn af þessum báti og öllum bátum fyrir aftan.
Losið þessi reipi !
Rúllið dúknum af ! Fljótir nú !
- Hvar eru farþegarnir ? - Þeir fóru inn.
Hér er of kalt og hávaðasamt.
Þið þarna ! Komið og hjálpið til við línurnar.
Má bjóða þér drykk ?
Hvað gengur á ? Þið bindið okkur upp
og svo höngsum við hér.
Mér þykir það leitt, ég skal aðgæta það.
- Enginn veit hvað er um að vera. - Fjárans bretunum líkt,
alltaf fylgja þeir reglum í ystu æsar.
Það er óþarfi að vera með ljótt orðbragð.
Farið og setjið hita á káeturnar okkar.
Ég vil heitt te þegar ég kem aftur.
Ég sá ísjakann. Og ég les það úr svip þínum.
Segðu mér sannleikann.
Skipið mun sökkva.
Ertu viss um það ?
Eftir svo sem klukkustund verður allt þetta á hafsbotni.
Segðu það aðeins þeim sem nauðsyn krefur,
ég vil ekki skapa ringulreið. Farðu í bát. Fljótt. Núna.
Manstu hvað ég sagði um bátana ?
Já.
Ég skil.
Komdu hérna, kunningi.
Það er mannþröng við skrif- stofu brytans á öðru farrými.
Farðu bara. Ég skal hafa auga með honum.
Já. Ágætt.
Carpathia siglir á 17 hnútum. Það er hámarkshraði þeirra.
Það er eina skipið sem svarar.
Eina skipið í nánd. Þeir koma eftir fjórar klukkustundir.
Fjórar klukkustundir !
Þakka þér fyrir.
Guð minn góður.
Bátarnir eru komnir út og tilbúnir.
Eigum við ekki að setja konur og börn í bátana ?
Jú.
Konur og börn fyrst.
Dömur og herrar, takið eftir.
Komið þessa leið.
Komið hingað til mín. Takk fyrir. Ágætt.
Til að byrja með þarf ég aðeins konur og börn.
Hérna. Eins og skipstjórinn sagði,
létt og líflegt svo hræðsla grípi ekki um sig.
"Brúðardans."
Farið í björgunarvestin.
Björgunarvesti. Farið í björgunarvesti.
Farðu í þetta vesti. Snúðu því við.
- Eigum við ekki að fara í bátana ? - Verið róleg.
Farið í björgunarvestin.
Látið konur og börn koma út að framan.
- Hvað erum við að gera ? - Bíða. Þegar fólk af fyrsta farrými
er komið í bátana kemur röðin að okkur.
Það hjálpar ekkert að ýta. Farðu og sæktu aðstoð.
Látið hann síga, vinstri og hægri saman. Rólega.
Báðar hliðar samtímis.
Rólega !
Stansið !
Bíðið vinstra megin. Bara hægra megin.
Hægra megin !
Vinstri bíða ! Hægri síga. Og svo allir samtaka.
Rólega, piltar.
Ég held að skipið sökkvi.
Ég var beðinn að færa þér þennan þakklætisvott.
Með kveðju frá Caledon Hackley.
Þú heyrðir hvað hann sagði. Í bátinn.
Er pláss fyrir herramann, herrar mínir ?
Aðeins konur núna.
Verður skipað í bátana eftir farrýmum ?
Vonandi er ekki mjög þröngt í þeim.
Góða mamma, þegiðu !
Sjórinn er ískaldur og það eru ekki nægir bátar.
Ekki fyrir helming fólksins.
- Helmingur þessa fólks deyr. - Ekki betri helmingurinn.
Komdu, Ruth. Hér eru sæti fyrir fyrsta farrými.
Ég hefði átt að halda teikningunni.
Hún verður margfalt verðmætari á morgun.
Þú ert yfirgengilegur fantur.
Komdu Rose. Það er nóg pláss.
Þú ert næst, Rose. Komdu í bátinn, vina.
Komdu í bátinn !
Bless, mamma.
Hvert ertu að fara ?
Til hans ! Til að verða hóra eða ræsarotta ?
Frekar vildi ég vera hóran hans en konan þín !
Nei, sagði ég !
Stansaðu, Rose !
Látið hann síga !
- Bíðið ! - Síga !
Hjálp ! Heyrir nokkur til mín ?
Hjálpið mér ! Heyrið þið til mín ?
Hjálpið mér !
Leitið í ganginum stjórnborðsmegin.
Farðu í björgunarvesti og upp á bátaþilfar.
Lucy, farðu í björgunarvesti og gefðu gott fordæmi.
- Er einhver hér ? - Andrews. Guði sé lof !
Hvert fer öryggis- vörðurinn með fanga ?
Þú verður að komast í bát.
Ég leita hans hvort sem þú hjálpar mér eða ekki.
Taktu lyftuna á neðsta þilfar og farðu inn áhafnarganginn.
Við stigann beygirðu til hægri og kemur í langan gang.
Þetta líst mér illa á.
Fjárinn sjálfur !
Afsakið. Þakka þér fyrir.
Því miður, lyfturnar eru lokaðar.
Sleppum allri kurteisi. Farðu með mig niður !
E-þilfar.
Svona nú.
- Ég fer upp. - Nei !
Komdu aftur ! Ég fer aftur upp !
Áhafnargangur.
AÐEINS FYRIR ÁHÖFN
Ég er hérna !
Hérna inni !
Mér þykir þetta svo leitt.
- Lovejoy lét það í vasa minn. - Ég veit það.
Þú verður að finna varalykilinn.
Gáðu í skápnum.
Hann er lítill og silfraður.
Þessir eru allir úr messing.
Gáðu hérna.
Hvernig vissirðu að ég hefði ekki gert það ?
Ég vissi það ekki, ég fann það bara á mér.
Haltu áfram að leita.
- Lykillinn er ekki hér ! - Þá verðurðu að ná í hjálp.
Þetta verður allt í lagi.
Ég verð enga stund.
Ég bíð bara hér.
Er einhver hér ?
Er einhver hérna niðri ?
Okkur vantar hjálp !
Fjárans !
Heyrir nokkur til mín ?
Guði sé lof.
Ég þarfnast hjálpar. Það er maður hér. Bíddu !
Þú átt ekki að vera hér. Við förum með þig upp.
- Það er maður fastur hér. - Þessa leið.
- Vertu ekki hrædd. - Ég er ekki hrædd.
Þú ferð í öfuga átt. Slepptu mér !
Fjandinn hirði þig.
Hamingjan góða !
Heldurðu að þetta gangi ?
Það kemur víst í ljós.
Bíddu. Prófaðu að höggva þarna.
Ágætt. Reyndu nú að hitta á sama stað.
Þú ert búin að æfa þig nóg. Þú getur þetta.
Höggðu fast og hratt.
Bíddu. Hafðu betra bil milli handanna.
Svona ?
Ég treysti þér, Rose.
Núna.
Þér tókst það ! Förum.
Fjári er kalt !
- Þessa leið út. - Við verðum að finna aðra leið.
Maður verður ekki oft vitni að svona nokkru.
Af hverju er þessi farangur hér ?
Losaðu þig við hann. Það vantar pláss.
Komdu. Hún verður að fara núna. Farðu frá.
Vertu róleg.
Hún er ekki heldur stjórnborðsmegin.
Tíminn er naumur. Þessi fastheldni herra
hleypir engum karlmönnum í bátana.
Það gerir herrann hinum megin.
Þá eigum við leik. Fyrst verðum við að tryggja okkur.
Þessa leið. Hérna niður.
Hvað ert þú að gera ?
Þú verður að borga hurðina.
Hún er eign "White Star" skipafélagsins.
Haltu þér saman !
Viltu bíða með bátinn ? Ég þarf að sækja...
Sestu ! Hún er síðust.
Hvers vegna setjið þið út hálftóma báta ? - Ekki núna.
Þarna eru 20 manns í 65 manna báti.
Og ég sá annan með aðeins 12 manns.
Við vissum ekki hvað bátarnir þyldu. - Þvílíkt bull !
Þeir voru prófaðir með 70 manns innanborðs.
Fylltu nú þessa báta, í Guðs bænum.
Mig vantar fleiri konur og börn.
Farið aftur inn. Þetta er ekki útgönguleið.
Til baka, allir !
Þú getur ekki haldið okkur hér. Skipið er að sökkva.
- Komið með konurnar hingað ! - Opnið hliðin.
Aðeins konur !
Nei ! Aðeins konur ! Stansið ! Engir karlmenn !
Farið frá.
Lokið hliðunum.
Í Guðs bænum, hér eru konur og börn,
Gefið okkur tækifæri og hleypið okkur upp.
- Komumst við út ? - Það er vonlaust þessa leið.
Við verðum að gera eitthvað strax.
Bátarnir eru allir að fara.
- Það flæðir. Við verðum að komast út. - Hér er ekkert.
Förum þessa leið.
- Ég er minnar eigin gæfu smiður. - Ég líka.
- Fljót ! - Nei, förum þessa leið.
- Þessa leið. - Farið aftur að aðalstiganum.
Allt fer eftir áætlun.
Það verður skipulagt þar.
- Opnaðu hliðið ! - Farðu að aðalstiganum.
- Opnaðu hliðið strax ! - Ég sagði þér að snúa aftur.
Fjandinn hafi það !
Hættu þessu !
Fabri, Tommy, hjálpið mér.
- Farið frá ! - Togið.
- Farið frá. - Látið þetta vera !
Einn ! Tveir !
Þrír !
Aftur !
Komið þið !
- Komdu, Rose ! - Þið megið ekki fara þarna upp !
- Hafið röð og reglu hér ! - Farið frá !
Haltu þér !
Dragið hana um borð.
Farið frá, segi ég eða ég skýt ykkur alla !
Hafið reglu hér !
Mannaðu þennan bát, Lowe.
Eru allir ómeiddir ? Haldið ró ykkar.
Farið frá.
- Við erum of seinir. - Það eru fleiri bátar.
Haltu þig hjá Murdoch. Hann virðist skynsamur.
- Ekki láta hann síga. - Skerðu á línuna.
Setjist niður !
Haldið ykkur fjarri !
Haldið ykkur allir fjarri !
Það er allt komið í vitleysu. Tíminn er naumur.
- Herra Murdoch ? - Komið þið með mér.
Ég er kaupsýslumaður. Ég vil gera þér tilboð.
Komdu Rose.
Bátarnir eru farnir !
Eru bátarnir þarna megin ?
Nei, en tveir bátar eru fremst. Ég fylgi þér.
Þetta er gagnslaust. Það hlustar enginn á okkur.
Þeir hlusta ekki heldur yfir kvöldverði.
Spilum og höldum á okkur hita.
"Orfeus."
Tónlist til að drukkna við.
Ég er greinilega á fyrsta farrými.
- Hvar eru hinir farþegarnir ? - Þeir eru enn aftur í.
Þetta er þá klappað og klárt.
Bíðið ! Farið frá, segi ég.
Aðeins konur og börn ! Farðu frá, herra.
Komdu hér, frú. Farðu frá !
Athugið hinum megin. Fljótir !
Ég fann hana hinum megin.
Hún beið eftir báti. Með honum.
- Eru fleiri konur og börn ? - Þau eru öll komin um borð.
Nokkrir fleiri ?
Fjandinn hafi það allt saman.
Fjárinn.
Þú mátt ekki fara hér.
Einmitt já. Ágætt.
Búið ykkur undir að láta hann síga.
Tilbúnir vinstra megin.
Látið þá síga.
Haldið honum stöðugum.
Báðar hliðar samtaka. Haldið honum stöðugum.
Báðar hliðar samtaka.
Láttu mig fá hana.
Þetta verður allt í lagi, vinan. Vertu óhrædd.
Komdu í bátinn, pabbi.
Við verðum að skiljast að um stund.
Það er annar bátur fyrir pabba.
Haltu í höndina á mömmu og vertu góð.
Ég fer ekki án þín. - Þú verður að fara núna. - Nei.
- Farðu í bátinn, Rose. - Nei.
- Farðu í bátinn ! - Já, gerðu það.
Það er hræðilegt að sjá þig. Hérna.
Farðu í þetta. Farðu nú.
- Farðu. Ég fer í næsta bát. - Ég fer ekki án þín.
Það verður allt í lagi. Ég bjarga mér.
- Farðu nú um borð. - Ég samdi við yfirmann.
Við Jack komumst í bát. Báðir tveir.
Þarna sérðu. Ég þarf að fara í minn bát.
Flýttu þér. Hann er að fyllast.
Komdu um borð, ungfrú.
Gjörðu svo vel að fara um borð.
Hraðið ykkur.
Farið frá borðstokknum.
Látið hann síga !
Þér lætur vel að ljúga.
Næstum eins vel og þér.
- Gerðirðu nokkurn samning ? - Jú.
En hann kemur þér ekki til góða.
Ég vinn alltaf, Jack.
Á einn eða annan hátt.
- Stöðvið hana ! - Hvað ertu að gera ?
Þú ert svo heimsk. Því gerðirðu þetta ?
Hvers vegna gerðirðu þetta ?
Ég stekk þegar þú stekkur ?
- Ég gat ekki farið. - Við finnum einhver ráð.
Ég er þó hjá þér.
Komdu.
Farið frá !
Komdu, Rose.
Flýttu þér !
Vonandi skemmtið þið ykkur vel saman !
Hvað er svona hlægilegt ?
Ég setti demantinn í frakkann.
Og ég klæddi hana í frakkann.
Flýttu þér !
Við getum ekki skilið hann eftir.
Komdu þá.
Snúðu við !
Stansaðu! Þú ferð í vitlausa átt.
Hlauptu, Rose !
Þessa leið.
Réttu mér höndina.
Hjálp !
Bíddu ! Opnaðu hliðið !
Hjálpaðu okkur !
Fjandinn hafi það !
Flýttu þér !
Drottinn minn.
- Svona nú ! - Flýttu þér !
Ég missti lyklana.
Bíddu við !
Ekki fara. Kallaðu á aðstoð.
Ég hef þá. Hver þeirra er það ?
Reyndu þann stutta.
Fljótur.
Hann er fastur !
- Svona nú ! - Flýttu þér !
Það tókst ! Áfram, Rose.
Komdu, Jack !
Haltu áfram, Rose.
Takið upp árarnar.
Bíðið við !
Upp með bátsuglurnar. Festið línurnar !
Haltu áfram upp.
Hættið að ýta.
Farið frá !
Gefðu okkur tækifæri til að bjarga lífi okkar, Bretafól.
Ég skýt hvern þann sem reynir að fara fram hjá mér.
- Þrjótur ! - Farið frá ! - Við gerðum samning.
Peningar þínir bjarga þér ekki frekar en mér.
Aðeins konur og börn !
Nei, Will !
Viljið þið fara frá, bölvaðir.
Rólega. Áfram, áfram.
- Ég er með barn ! - Hleypið honum í gegn !
Ég er með barn !
Hún á engan annan að.
Farðu um borð. Farið frá !
Látið mig fá hana.
Svona, svona.
Bíddu, Andrews !
Viltu ekki reyna að flýja ?
Mér þykir leitt að ég smíðaði ekki rammgerðara skip fyrir þig.
Það sekkur hratt. Við verðum að flýta okkur.
Bíddu við.
Gangi þér vel, Rose.
Og þér sömuleiðis.
Þetta er handa þér, herra Guggenheim.
Nei, takk. Við erum í okkar bestu fötum
og erum reiðubúnir að deyja sem herramenn.
En við gætum þegið koníakstár.
Komið með línurnar hingað !
Strekkið á þeim. Svo snúum við honum á hægri hlið.
"Capitan". Hvert á ég að fara ?
Herra skipstjóri.
Þá er komið að lokum hjá okkur.
Vertu sæll, Wally. Gangi þér vel.
Vertu sæll, Wally.
Og þau lifðu hamingjusöm upp frá því
í 300 ár
í landi eilífrar æsku og fegurðar.
Við höfum engan tíma. Skerið á línurnar !
- Skerið þær ef nauðsyn krefur. - Mig vantar hníf !
Losið línurnar !
Skerið á fjandans línurnar !
Herrar mínir, það var mikill heiður
að spila með ykkur í kvöld.
Við verðum að vera á skipinu eins lengi og hægt er.
Þessa leið. Komdu hérna.
Stökktu.
Ég gríp þig. Stökktu.
Ég skal hjálpa þér.
Frá !
Nei ! Þú sekkur bátnum !
Þótt ég fari um dimman dal...
Geturðu hraðað þér um dalinn ?
Heilaga María Guðsmóðir, bið þú fyrir oss syndugum mönnum
nú, og á dauðastundu vorri.
Heil sért þú María, full náðar...
Komdu hérna.
Og ég sá nýjan himin og nýja jörð
því að hinn fyrri himinn og hin fyrri jörð voru horfin
og hafið er ekki framar til.
Þessu lýkur senn.
Og hann mun búa hjá þeim. og þeir munu verða fólk hans
og Guð sjálfur mun vera með þeim, þeirra Guð.
Hérna hittumst við fyrst.
Og hann mun þerra hvert tár af augum þeirra
og dauðinn mun ekki framar til verða.
Hvorki harmur né vein né kvöl er framar til.
Hið fyrra er farið.
Reynið að róa hraðar !
Haltu þér !
Haltu þér fast.
Guð minn almáttugur.
Gætið að útsláttarrofunum !
Við verðum að fara.
Ég dreg þig yfir. Réttu mér höndina.
Ég sleppi þér ekki.
Ég held í þig.
- Hvað er að gerast ? - Ég veit það ekki.
Haltu þér.
Þetta eru endalokin !
Guð minn góður !
Haltu þér fast !
Skipið sogar okkur með sér.
Dragðu djúpt andann þegar ég segi.
Sparkaðu þér upp á yfirborðið og haltu áfram að sparka.
Slepptu mér ekki.
Okkur tekst það. Treystu mér.
Ég treysti þér.
Tilbúin !
Núna !
Slepptu henni !
Syntu, Rose ! Þú verður að synda.
Haltu áfram að synda.
- Það er svo kalt. - Ég veit.
Áfram nú.
Haltu áfram að synda.
Farðu upp á flekann.
Svona nú, Rose.
Vertu kyrr hérna.
Nú verður allt í lagi.
Það verður allt í lagi.
Snúið aftur með bátana.
Bátarnir eru að koma að sækja okkur.
Bíddu svolítið lengur.
Þeir þurftu að róa burt frá soginu en nú snúa þeir við.
Í Guðs bænum !
Hjálpið okkur !
Ef ég sný við sekkur fólkið bátnum.
Það dregur okkur niður.
Hættu nú. Þú hræðir mig.
Svona, stúlkur. Náið ykkur í ár. Róið.
Ertu óð ? Við erum úti á miðju Atlantshafi.
Viljið þið halda lífi eða deyja ?
Ég skil ekkert í ykkur.
Hvað er að ykkur ? Mennirnir ykkar eru þarna.
Hér eru næg sæti.
Þeim fjölgar ef þú heldur þér ekki saman.
Komið með árarnar hingað. Bindið þessa báta saman.
Gangið vel frá línunni.
Takið eftir. Við verðum að snúa aftur.
Ég ætla að flytja konurnar á þessum báti yfir í hinn.
Eins og fljótt og hægt er. Hliðrið til hér.
Það er orðið hljótt.
Það tekur bátana bara nokkrar mínútur
að skipuleggja þetta.
Ég veit ekki með þig
en ég ætla að skrifa harðort bréf
til "White Star" skipafélagsins.
Ég elska þig, Jack.
Ekki gefast upp.
Ekki kveðja strax. Skilurðu það ?
- Mér er svo kalt. - Hlustaðu á mig, Rose.
Þú kemst héðan.
Þú munt eignast sæg af börnum.
Og þú munt fylgjast með uppvexti þeirra.
Þú deyrð sem gömul kona í hlýju rúmi.
Ekki hérna.
Ekki í kvöld. Ekki á þennan hátt.
Skilurðu það ?
Ég hef enga tilfinningu í líkamanum.
Það var mitt mesta lán að vinna þennan miða.
Hann leiddi mig á þinn fund.
Og fyrir það er ég þakklátur.
Ég er þakklátur.
Þú verður að sýna mér þann heiður.
Þú verður að lofa mér að þú komist af.
Að þú gefist ekki upp
sama hvað gerist.
Hversu vonlaust...
Lofaðu mér því.
Og gleymdu aldrei því loforði.
Ég lofa því.
Gleymdu því aldrei.
Það skal ég aldrei gera.
Ég gleymi því aldrei.
Beint áfram.
Árar upp !
Sérðu einhverja hreyfingu ?
Nei, enga.
Athugið þau.
Komdu með árina hingað.
Gangið úr skugga um að þau séu látin.
Þetta fólk er dáið.
Haldið varlega áfram.
Gætið að árunum. Sláið ekki fólkið.
Er nokkur á lífi þarna ?
Heyrir nokkur til mín ?
Við biðum of lengi.
Haldið áfram að leita !
Er nokkur á lífi þarna ?
Heyrir nokkur til mín ?
Komdu Jósefína
í flugvélinni minni.
Og upp fer hún.
Upp fer hún.
Komdu Jósefína
í flugvél...
Það er bátur að koma.
Jack.
Það kemur bátur, Jack.
Snúðu aftur.
Heyrir nokkur til mín ?
Hér er enginn.
Snúðu aftur.
Ég skal aldrei gefast upp.
Ég lofa því.
Snúið við !
1500 manns fóru í hafið
þegar Titanic sökk.
20 bátar sigldu í námunda við okkur
og aðeins einn þeirra sneri aftur.
Einn.
6 manns var bjargað úr hafinu
ég var á meðal þeirra.
6 af 1500.
Á eftir
höfðu þessi 700 manns í bátunum
ekki annað að gera en að bíða.
Bíða þess að deyja... eða lifa.
Bíða syndaaflausnar
sem aldrei myndi verða.
Þitt fólk er ekki hér.
Hér er bara fólk af neðsta farrými.
Hann er með rauðbrúnt hár og hvítt skegg.
Er ekki annar farþegalisti ? Kannski er hann á öðru skipi.
Við gerum allt sem í okkar valdi stendur.
Það var í síðasta sinn sem ég sá hann.
Hann kvæntist að sjálfsögðu og erfði milljónirnar sínar.
En verðhrunið árið 1929 fór illa með hann.
Eða svo las ég í blöðum.
Hvert er nafn þitt ?
Rose Dawson.
Takk fyrir.
Jack var hvergi skráður.
Nei, að sjálfsögðu ekki.
Og ég hef aldrei minnst á hann fyrr.
Ekki við nokkurn mann.
Ekki einu sinni afa þinn.
Hjarta konunnar er hafsjór leyndarmála.
En nú vitið þið að til var maður að nafni Jack Dawson
og að hann bjargaði mér
á allan þann hátt sem fólki verður bjargað.
Ég á ekki einu sinni mynd af honum.
Hann lifir aðeins í minningum mínum.
Mir 2 á leið upp á yfirborðið.
Ég ætlaði að geyma þennan þar til menið fyndist.
Mér þykir það leitt.
Í þrjú ár
hef ég ekki hugsað um annað en Titanic.
En ég skildi það aldrei.
Ég hleypti tilfinningunum aldrei að.