13 เมตร เดี๋ยวก็เห็นแล้ว
เอาล่ะ ยกเรือขึ้นผ่านราวลูกกรงไป
ได้เลยเมียร์-2 เรากำลังตรวจดูตรงหัวเรือ รอเดี๋ยวนะ
เอาล่ะ เงียบได้ เริ่มถ่ายแล้ว
มองเห็นมันโผล่จากความมืด เหมือนเรือผีสิง
ทำให้ผมตื่นเต้นทุกครั้ง
ที่ได้เห็นซากเรือยิ่งใหญ่สงบนิ่งอยู่ตรงนี้
ที่ที่เรือลำนี้ตกมาถึงเมื่อเวลา 2.30น ของวันที่ 15 เมษายน 1912
หลังจากที่ร่วงลงมา
จากโลกเบื้องบน
เพ้อเจ้อสิ้นดีเลย หัวหน้า
การดำครั้งที่หก
เราลงมาที่ดาดฟ้าเรือไททานิคอีกครั้ง
ลึกลงมาสองไมล์ครึ่ง
3,821 เมตร
แรงดันจากภายนอก 3,500 ก.ก.ต่อตารางนิ้ว
หน้าต่างเหล่านี้หนา 9 นิ้ว และถ้ามันทานไม่ไหว
ก็จะแตกภายใน 2 ไมโครวินาที
เอาล่ะ เพ้อเจ้อพอแล้ว
จอดบนหลังคาห้องควบคุมเหมือนเมื่อวานนะ
ได้เลย
เอาล่ะเมียร์-2เรากำลังจะจอดเหนือบันไดใหญ่
พร้อมจะให้ปล่อยรึยัง
เอาเลย บร็อค ปล่อยดันกิ้นได้เลย ไปเลย ชาร์ลี
- ปล่อยสายเคเบิ้ล - ปล่อยเคเบิ้ล
เอาล่ะบร็อคเราลงมาอยู่ข้างลำเรือแล้ว
รับทราบ ต่ำลงอีก แล้วก็เข้าประตูบริเวณผู้โดยสารชั้นหนึ่ง
แล้วพวกนายก็สำรวจ บริเวณต้อนรับชั้นดี กับห้องอาหาร
รับทราบ
- หย่อนสายเคเบิ้ล - หย่อนสายเคเบิ้ล
เอาล่ะ ไปทางซ้าย ทางซ้ายๆ
สนู้ปด็อกกำลังเข้าไปเรากำลังลงบันไดแล้ว
เอาล่ะ ลูอิส ลงไปที่ชั้นบี
ชั้นเอ
- ขอสายเคเบิ้ลหน่อย กัปตัน - ชั้นบี เข้าไปเลย
- ระวังกรอบประตู ระวัง - ผมเห็นแล้ว
สนู้ป วิชั่น
สบายมาก ใจเย็นหัวหน้า
เอาล่ะ เลี้ยว
- สายเคเบิ้ล กัปตัน - เลี้ยวได้ ระวังผนัง
บร็อค เราอยู่ตรงเปียโน ได้ยินมั้ย
รับทราบ
ตรงนั้นแหละ
- นั่นล่ะ นั่นประตูห้องนอน - ผมเห็นแล้ว
เราเข้าได้แล้ว เข้าได้แล้ว ถึงแล้ว
นั่นเตียงของฮ็อคลีย์ นั่นคือที่ที่ไอ้หมอนั่นนอน
อ้าว ใครลืมปิดน้ำเนี่ย
หยุด เดี๋ยวก่อน กลับไปทางขวา
ประตูตู้เสื้อผ้านั่น เข้าไปใกล้ๆ
- เห็นอะไรน่าสนเหรอ หัวหน้า - ฉันอยากดูว่าอะไรอยู่ข้างใต้มัน
ขอมือหน่อย
เจ๋ง
- เบาๆ มันอาจจะหัก - ได้เลย
เอาเลย พลิกมันเลย เอาเลย พลิกเลย
ลากออกมา เอาเลย
เอาล่ะ ปล่อยได้
ให้ตายสิ เห็นอะไรมั้ย หัวหน้า
เงินเดือนออกแล้ว พวกเรา
โป๊ะเชะ!
- เราทำได้แล้ว บ็อบบี้ - เอาขึ้นมาได้แล้ว
เอาล่ะ! นายแน่มาก!
ใครเจ๋งสุด บอกมา
นายไง ลูอิส
- บ็อบบี้ ซิการ์ล่ะ - อยู่นี่
เอาล่ะ เปิดเลย
ขอดูมั่ง รอก่อน
- ได้หรือเปล่า - ได้แล้ว
เวร
ไม่มีเพชร
รู้มั้ยหัวหน้า เฮอรัลโด้ก็เจอแบบนี้
แล้วอนาคตก็ดับไปเลย
ปิดกล้องซะ
บร็อค หุ้นส่วนอยากรู้ว่าเป็นยังไงมั่ง
เฮ้ เดฟ นี่แบร์รี่ สวัสดี มันไม่อยู่ในเซฟ
ไม่ต้องห่วง ยังมีอีกหลายที่ที่เป็นไปได้
แน่นอนสิ
เศษขยะบนพื้นในห้องสวีท ห้องนอนของแม่เด็ก
- เจ้าหน้าที่เก็บของบนชั้นซี - กระเป๋าของจิมมี่ ฮอฟฟ่า
ยังมีอีกหลายที่
ทุกคนต้องเชื่อสัญชาตญาณฉัน ฉันรู้ว่าเราใกล้แล้ว
เราเพียงแต่ต้องตัดทิ้งทีละจุด
เดี๋ยวก่อนนะ
- ขอฉันดูหน่อย - เราอาจได้บางอย่างมานะ
- รูปถ่ายสร้อยนั่นอยู่ไหน - เดี๋ยวเราโทรกลับนะ
14 เมษายน 1912
ให้มันได้ยังงี้สิ
นักล่าขุมทรัพย์บร็อคโลเว็ตต์ มีชื่อเสียงจากการค้นพบทองสเปน
เดี๋ยวฉันจะป้อนอยู่แล้ว
เขาเช่าเรือดำน้ำรัสเซีย ขับไปจนถึงเรืออับปางที่มีชื่อเสียงที่สุด
เรือไททานิค
ตอนนี้เขาออกอากาศสดผ่านดาวเทียม จากเรือค้นคว้า เคลดิช
ในทะเลแอตแลนติคเหนือ
- สวัสดีค่ะบร็อค - สวัสดีเทรซี่
แน่นอนว่าทุกคนรู้จักเรื่องราวต่างๆของไททานิคกันดี
เรื่องราวที่วงดนตรีบรรเลงจนกระทั่งเรือล่ม
แต่สิ่งที่ผมสนใจคือเรื่องราวที่ซ่อนอยู่
ความลับที่ถูกเก็บงำไว้ในเรือไททานิค
เรามาพร้อมกับเทคโนโลยีหุ่นยนต์เพื่อเข้าไปให้ลึก
เกินกว่าที่ใครเคยไปถึง
การสำรวจของคุณเป็นหัวข้อ
การถกเถียงเรื่องสิทธิการกู้เรือและจรรยาบรรณ
หลายคนเรียกคุณว่านักปล้นสุสาน
ไม่เห็นเคยมีใครเรียก การกู้วัตถุโบราณจากสุสานของทัต
- อะไรเหรอ - เปิดเสียงหน่อยสิจ๊ะ
ผมมีผู้เชี่ยวชาญจากพิพิธภัณฑ์มาดูแล
ว่าของเหล่านี้ได้รับการอนุรักษ์และจัดเก็บอย่างถูกต้อง
ดูภาพวาดที่ผมค้นพบวันนี้สิครับ
กระดาษที่อยู่ใต้ทะเลมา84ปี
ซึ่งทีมงานผมได้ทำการกู้มาในสภาพสมบูรณ์
คุณว่าภาพนี้ควรจะอยู่ใต้ท้องทะเล โดยไม่มีคนได้เห็นตลอดไปเหรอ
เราได้เห็นกันแล้วและ...
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
บร็อค มีโทรศัพท์ผ่านดาวเทียมถึงคุณ
บ็อบบี้ เรากำลังจะปล่อยเรือลงน้ำอยู่แล้วนะ
เชื่อสิ เพื่อนนายอยากรับโทรศัพท์สายนี้แน่
ขอให้มันคุ้มค่าเถอะ
- ต้องพูดดังหน่อยนะ เธอแก่แล้ว - เยี่ยม
ผม บร็อค โลเว็ตต์ มีอะไรให้ช่วยครับ คุณนาย...
คัลเวิร์ต โรส คัลเวิร์ต
คุณนายคัลเวิร์ต
ฉันสงสัยว่าคุณเจอหัวใจทะเลรึยัง คุณโลเว็ตต์
บอกแล้วว่านายอยากคุยแน่
เอาล่ะ คุณทำผมสนใจแล้ว โรส
คุณบอกได้มั้ยว่าผู้หญิงในภาพเป็นใคร
ได้สิ ผู้หญิงในภาพคือฉันเอง
ยายแก่โกหกแน่! สงสัยจะบ้าอยากได้เงินหรืออยากดัง
พระเจ้าเท่านั้นที่รู้! อย่างแม่สาวรัสเซีย ที่ชื่ออะนาสตาเซีย
พวกเขามาแล้ว!
โรส ดีวิท บูเคเตอร์ ตายในเรือไททานิค ตอนอายุ 17 ใช่มั้ย
ใช่
ถ้าเธอยังไม่ตาย ก็อายุเกิน 100 แล้วป่านนี้
101 เดือนหน้า
ก็ได้ เธอเป็นยายแก่หงำเหงอะขี้โกหก
ฟังนะ ผมลองสืบประวัติแม่คนนี้ดู
ย้อนไปถึงช่วงทศวรรษ 20ตอนที่เธอเป็นดารา
ดารานะ นั่นไงเบาะแสแรก พ่อนักสืบ
ตอนนั้นเธอชื่อโรส ดอว์สัน แล้วเธอก็แต่งงานกับหนุ่มนามสกุลคัลเวิร์ต
แล้วก็ย้ายไปซีด้าร์ แรพิดส์ แล้วมีลูกสองสามคน
ตาคัลเวิร์ตตายไปแล้ว แล้วที่ได้ยินมาซีด้าร์ แรพิดส์ก็ตายแล้ว
แล้วทุกคนที่รู้เรื่องเพชร
ก็ควรตายไปแล้วหรืออยู่บนเรือนี้ แต่เธอกลับรู้
ขนกระเป๋ามาเพียบเลยนะ ว่ามั้ย
เร็วเข้า ช่วยเขาหน่อย!
คุณนายคัลเวิร์ต ผมบร็อค โลเวตต์ ขอต้อนรับสู่เรือเคลเดชครับ
พาเธอเข้าข้างในเลย
ซี -จีวายซีเอช
- สวัสดี คุณคัลเวิร์ต - สวัสดีค่ะ
- ขอต้อนรับสู่เรือเคลดิชครับ - ขอบคุณค่ะ
ว่าไงคะ
- ห้องพออยู่ได้นะครับ - ค่ะ ดีมากเลย
รู้จักลิซซี่ หลานฉันรึยังคะ เธอคอยดูแลฉัน
เราพบกันแล้วค่ะ จำได้มั้ยคะ คุณยาย บนดาดฟ้าเรือไง
ใช่สิ...
นั่นไง เหมาะเลย ฉันต้องพกรูปด้วยเวลาเดินทาง
จะเอาอะไรมั้ยครับ อยากได้อะไรรึเปล่า
ค่ะ
ฉันอยากดูรูปวาดตัวฉัน
พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 มีเพชรล้ำค่า ชื่อบลูไดมอนด์ ออฟ เดอะ คราวน์
มันหายไปเมื่อปี 1792
ช่วงเดียวกับที่พระเจ้าหลุยส์ถูกตัดพระเศียร
มีทฤษฎีที่ว่าเพชรเม็ดนั้นถูกตัดด้วย
แล้วเอามาตัดใหม่เป็นรูปหัวใจ ที่เป็นที่รู้จักกันว่า หัวใจทะเล
วันนี้ มันมีค่ามากกว่าเพชรโฮปเสียอีก
มันหนักมากเลย ฉันเคยใส่แค่ครั้งนั้นครั้งเดียว
รูปนี้เป็นรูปของคุณยายจริงๆ หรือ
ก็ใช่น่ะสิ
สวยซะไม่มีเลยมั้ยล่ะ
ผมสืบประวัติการซื้อประกันดูแล้ว
มีการเรียกค่าสินไหมอย่างลับๆ
คุณพอบอกได้มั้ยว่าคนเรียกค่าสินไหมชื่ออะไร โรส
ฉันเดาว่าคงเป็นคนชื่อฮ็อคลีย์
เนธาน ฮ็อคลีย์ ใช่แล้ว เศรษฐีเหล็กกล้าแห่งพิทส์เบิร์ก
ค่าสินไหมนั้นสำหรับสร้อยเพชรที่ เคลด้อน ลูกชายเขาซื้อให้คู่หมั้น ซึ่งก็คือคุณ
อาทิตย์นึงก่อนที่เขาจะล่องเรือ ไททานิค
เขายื่นเรื่องทันทีหลังจากเรือจม
ฉะนั้นเพชรต้องจมไปกับเรือแน่ๆ
เห็นวันที่นี่มั้ย
"14 เมษายน 1912"
หมายความว่าถ้ายายคุณเป็นคนที่ว่าจริง
เธอต้องใส่เพชรนั่นวันที่เรือไททานิคจม
แล้วก็ทำให้คุณเป็นเพื่อนรักคนใหม่ของผม
นี่เป็นของบางอย่างที่เรากู้ได้จากห้องคุณ
นี่มันของฉัน
เหลือเชื่อจริงๆ!
มันดูเหมือนครั้งสุดท้ายที่เห็นเลย
แต่คนในกระจกเปลี่ยนไปนิดหน่อย
คุณพร้อมจะกลับไป ไททานิค รึยัง
เริ่มเลยนะ มันชนภูเขาน้ำแข็งทางลำเรือด้านขวา
มันครูดไป ทำให้เกิดเป็นรูๆ เหมือนรหัสมอร์สทางด้านข้าง
ใต้ระดับน้ำ
แล้วทางด้านหน้าก็เริ่มน้ำท่วม
พอระดับน้ำเริ่มสูงขึ้น มันก็ท่วมผนังกั้นน้ำ
ซึ่งโชคไม่ดีที่มีถึงแค่ชั้น อี
ทีนี้พอหัวเรือจม ท้ายเรือก็ชี้ขึ้นช้าๆ
แล้วก็เร็วขึ้นๆ จนในที่สุดบั้นท้ายมันก็ชี้ฟ้า
และบั้นท้ายมันก็ใหญ่ไม่เบา คงราวๆ 20,000-30,000ตันได้
แล้วลำเรือก็ไม่ได้ถูกออกแบบมา ให้รับความดันขนาดนั้น
แล้วไงต่อเหรอ เรือก็หักตรงกลางกระดูกงูพอดี
ทำให้ท้ายเรือตกกลับไปบนผิวน้ำ
แล้วพอหัวเรือเริ่มจม มันก็ดึงให้ท้ายชี้ฟ้าแล้วก็ขาดจากกัน
ทีนี้ท้ายเรือก็ลอยเท้งเต้ง เหมือนจุกไม้ก๊อกอยู่สองสามนาที
แล้วน้ำก็ท่วมจนจม ตอนประมาณ 2.20น.
2ชั่วโมง 40นาที หลังจากที่มันชน
ส่วนหัวเรือตกลงห่างออกไปกิโลกว่าๆ
ด้วยความเร็ว 20-30น็อต ตอนที่แตะพื้นทะเล
เยี่ยมใช่มั้ยล่ะ
ขอบคุณสำหรับการวิเคราะห์นะ คุณโบดีน
แต่แน่นอนว่าประสบการณ์จริง
มันต่างกันนิดหน่อย
คุณพอจะเล่าให้เราฟังได้มั้ย
- ฉันจะพาเธอไปพักก่อน - ไม่
- นะคะ คุณยาย - ไม่!
ขอเครื่องอัดเทป
เล่ามาเลย โรส
มันผ่านมา 84 ปีแล้ว
ไม่เป็นไรนะครับ พยายามนึกถึงอะไรก็ได้
คุณอยากจะฟังรึเปล่า คุณโลเว็ตต์
มันผ่านมา 84 ปีแล้ว
แต่ฉันก็ยังจำกลิ่นสีได้ดี
เครื่องชามใหม่เอี่ยมอ่อง
ผ้าปูที่นอนก็ไม่เคยมีคนใช้
ไททานิคถูกเรียกว่าเรือแห่งความฝัน
และมันก็เป็นจริงๆ
เป็นยังงั้นจริงๆ
บริษัทฟรานซิส-เซ้าท์แธมป์ตั้น
ผู้โดยสารชั้นสามที่อยู่ห้องด้านหน้า
มาทางนี้ครับ! แถวนี้! ตรงนี้
- เรือใหญ่นะ - ใหญ่ที่สุดเลย
ถูกของลูก
ไม่เห็นจะต้องตื่นเต้นกันมากมายเลย
ดูไม่ใหญ่กว่าเรือ มัวเรทาเนียซะหน่อย
คุณจะไม่ตื่นเต้นกับอะไรก็ได้ แต่ไม่ใช่ ไททานิค
มันยาวกว่า มัวเรทาเนียตั้ง 30เมตร แล้วก็หรูหรากว่ามาก
ลูกสาวคุณไม่ประทับใจอะไรง่ายๆ เลยนะ รูธ
นี่สินะเรือที่เขาว่ากันว่าไม่มีทางจม
ไม่มีทางจมแน่ พระเจ้าเองยังทำให้จมไม่ได้เลย
คุณครับ ต้องเอากระเป๋าไปขึ้นเรือที่ทางเข้าครับ
ต้องอ้อมไปทางโน้น
งั้นก็ช่วยผมหน่อยนะ ไปคุยกับคนของผมเลย
ด้วยความยินดีครับผม ถ้ามีอะไรให้ผมช่วย...
ใช่เลย
กระเป๋าทั้งหมดจากรถคันนั้น 12 ใบจากคนนี้
แล้วก็เอาตู้เซฟไปที่ชั้นสวีท ห้อง บี-52 54 56
สาวๆ เราต้องรีบกันหน่อย มาเร็ว
- เสื้อโค้ทฉันล่ะ - อยู่นี่ค่ะ
ตรวจสุขภาพแถวนี้ครับ
ผู้โดยสารชั้นสาม เข้าคิวรอตรวจสุขภาพที่นี่
เงยหน้า
สำหรับผู้โดยสารเท่านั้น
- ยินดีต้อนรับครับ คุณนาย - ขอต้อนรับสู่ ไททานิคครับ
มันเป็นเรือแห่งความฝันของคนอื่นๆ
สำหรับฉันมันคือเรือทาส
ที่พาฉันกลับมาอเมริกาพร้อมโซ่ตรวน
จากภายนอกฉันเป็นทุกอย่างที่สาวผู้ดีควรจะเป็น
แต่ในใจลึกๆฉันกำลังกรีดร้อง
แจ็ค แกบ้าไปแล้ว แกเอาเงินทั้งหมดของเราพนัน
เมื่อเราไม่มีอะไร เราก็ไม่มีอะไรจะเสีย
เจ้างั่ง ไม่อยากจะเชื่อว่า แกพนันด้วยตั๋วเรา
สเวน
เอาด้วย
ชั้นสาม -ไวท์ สตาร์ ไลน์
เอาล่ะ
เวลาแห่งความเป็นจริง ชีวิตใครบางคนจะเปลี่ยนไปแล้ว
บริซิโอ
- โบ๋ - โบ๋
โอลาฟ
ไม่มีอะไรเลย
สเวน
สองคู่
โทษทีนะ ฟาบริซิโอ
ไอ้งั่ง! นายพนันด้วยเงินทั้งหมดที่เรามีเหรอ
ขอโทษด้วย นายจะไม่ได้ไปเจอแม่อีกนานเลย
เพราะเราจะไปอเมริกากัน หนึ่งตองกับหนึ่งคู่โว้ย
มาเร็ว
ฉันได้กลับบ้านแล้ว!
- ฉันได้กลับบ้าน - ฉันได้ไปอเมริกา!
ไม่หรอก
ไททานิคจะไปอเมริกาในห้านาทีแล้ว
แย่แล้ว ฟาบริ เร็วเข้า เอานี่
เราไปแบบหรูซะด้วย เราเป็นพวกคู่หูไฮโซแล้ว
เราระดับเชื้อพระวงศ์แล้วเพื่อน
เห็นมั้ย มันคือพรหมลิขิตของฉัน
อย่างที่ฉันบอกไง ฉันจะไปเป็นเศรษฐีที่อเมริกา
- แกมันงี่เง่า - อาจใช่ แต่ฉันได้ตั๋วแล้ว
- นึกว่านายวิ่งเร็วซะอีก - รอด้วย!
เดี๋ยว! รอด้วย!
เราเป็นผู้โดยสาร! ผู้โดยสาร!
ตรวจร่างกายรึยัง
ตรวจแล้ว
เราไม่มีเหาหรอก เราเป็นคนอเมริกัน ทั้งสองคนเลย
งั้นก็ขึ้นมาเลย
เราเป็นไอ้งั่งสองคนที่ดวงดีที่สุดเลย รู้มั้ย
บ๊ายบาย!
ไททานิค
- นายรู้จักใครด้วยเหรอ - ไม่รู้หรอก แต่ก็ไม่สำคัญ
- บ๊ายบาย ผมจะคิดถึงคุณ - บ๊ายบาย!
- บ๊ายบาย - ผมจะไม่ลืมคุณเลย!
มากับแม่ เร็วเข้า มาเถอะ
ชั้นจี
จี-60
ขอโทษครับ คุณนาย
ห้องนี้
เป็นไงมั่ง ฉันแจ็ค ยินดีที่รู้จัก
แจ็ค ดอว์สัน ยินดีที่รู้จัก เป็นไงมั่ง
ใครบอกให้นายนอนข้างบน
เจ้าสเวนไปไหนนะ
นี่เป็นระเบียงส่วนตัวของคุณครับ
มีอะไรให้รับใช้อีกมั้ยครับ ทานโทษครับ
- รูปนี้เหรอ - ไม่ใช่
รูปที่มีหน้าเยอะแยะไปหมดน่ะ
รูปนี้ล่ะ
เอาออกมาหมดเลยใช่มั้ยคะ
ใช่ห้องจะได้มีสีสรรหน่อย
เอาไปไว้ในตู้เสื้อผ้า
โธ่ รูปเด็กวาดอีกแล้ว
สิ้นเปลืองเงินจริงๆ
ความแตกต่างของรสนิยมทางศิลปะ ระหว่างฉันกับคาล คือฉันมีรสนิยม
ภาพพวกนี้สวยมาก
เหมือนอยู่ในฝันหรืออะไรสักอย่าง
เป็นความจริง แต่ไม่มีเหตุผล
- ศิลปินชื่ออะไรคะ - ปิกัสโซ่อะไรนี่ล่ะ
ปิกัสโซ่อะไรนี่ล่ะ เขาไม่รุ่งแน่ เชื่อผมสิ
- เอารูปเดกาส์ไปไว้ในห้องนอน - แต่อย่างน้อยมันก็ถูกดี
เอาไปไว้ในตู้เสื้อผ้า
ที่เชอร์บอร์กมีผู้หญิงขึ้นเรือมา เธอชื่อมาร์กาเร็ตบราวน์
พวกเราเรียกเธอกันว่ามอลลี่
ประวัติศาสตร์คงจารึกชื่อเธอว่า มอลลี่บราวน์สาวผู้จมไม่ลง
ฉันไม่รอทั้งวันหรอกนะ พ่อหนุ่ม
เอ้า ถ้าจัดการไหวนะ
สามีเธอเจอทองทางฝั่งตะวันตกเข้า
เธอเลยได้เป็นพวกที่แม่ฉันเรียกว่า"เศรษฐีใหม่"
บ่ายวันรุ่งขึ้นเราก็มุ่งสู่ทิศตะวันตก
จากฝั่งทะเลไอร์แลนด์
โดยไม่มีอะไรขวางกั้นนอกจากผืนทะเล
พามันลุยทะเลเลย คุณเมอร์ด็อค ยืดแข้งยืดขามันหน่อย
ครับผม
- เร่งเต็มกำลัง คุณมูดี้ - ครับผม
ครึ่ง -เต็มกำลัง
เร่งเต็มกำลัง
เร่งเต็มกำลัง!
เร็วเข้า กระฉับกระเฉงหน่อย
ความเร็วเท่าไรแล้ว
เอาล่ะ! ใส่ให้เต็มเตาเลย! เราจะเร่งเต็มที่!
เร็วเข้า ทำงานกันได้แล้ว
มาตรวัดความดัน
21น็อตครับ
เฮ้ ดูสิ!
เห็นมั้ย
นั่นก็อีกตัวนึง เห็นมั้ย
ดูตัวนั้นสิ! กระโดดแล้ว!
ฉันเห็นเทพีเสรีภาพแล้วว่ะ
แต่เล็กจิ๋วเดียวเอง
ฉันคือจ้าวโลก!
มันเป็นที่สิ่งเคลื่อนไหวได้ ที่ใหญ่ที่สุดที่มนุษย์เคยสร้างมา
แล้วหัวหน้าช่างต่อเรือของเรา คุณแอนดรูว์ ก็ออกแบบเองตั้งแต่กระดูกงูเลย
ผมอาจจะเป็นคนต่อเรือ แต่ต้นความคิดเป็นของคุณอิสเมย์ครับ
เขาจินตนาการเรือกลไฟ ที่ใหญ่มหึมา
และสุดหรูหราจนไม่มีเรือลำไหนจะเทียบได้
แล้วมันก็ล่องทะเลดั่งใจนึกแล้ว
เห็นด้วยเลย
ซัลม่อน
ลูกก็รู้นี่ว่าแม่ไม่ชอบ โรส
เธอรู้ครับ
เราขอเนื้อลูกแกะ ไม่สุกมาก ซอสมินท์น้อยๆ
คุณชอบเนื้อลูกแกะใช่มั้ย
ไส้กรอก
คุณจะตัดเนื้อป้อนเธอด้วยมั้ยเนี่ย คาล
ใครเป็นคนคิดชื่อ ไททานิค เหรอคะ
- คุณเหรอ บรู๊ซ - ใช่ครับ
ผมอยากให้มันบ่งบอกถึงขนาดที่ใหญ่โต
ขนาดหมายถึงความมั่นคง ความหรูหรา
และที่สำคัญความแข็งแกร่ง
คุณรู้จักดร. ฟรอยด์มั้ยคะ คุณอิสเมย์
ความคิดเขาเกี่ยวกับ การหมกมุ่นเรื่องขนาดของผู้ชาย
อาจทำให้คุณสนใจนะ
ลูกเป็นอะไรไป
ขอตัวนะคะ
ดิฉันต้องขออภัยด้วย
เธอปากไวดีนะ คาล หวังว่าคุณคงรับมือเธอไหว
ผมคงต้องระวังเรื่องหนังสือที่เธออ่านแล้ว
ใช่มั้ย คุณนายบราวน์
ฟรอยด์นี่ใครกันเหรอ ผู้โดยสารรึเปล่า
เรือนี่ดีมากเลยนะ
ใช่ มันเป็นเรือไอริช
ไม่ใช่อังกฤษเหรอ
ไม่ใช่ มันสร้างในไอร์แลนด์ ใช้ผู้ชายไอริชตั้ง 15,000คน
แกร่งดุจหิน มือไอริชใหญ่ๆ
นั่นไม่ใช่เรื่องแปลกหรอก
หมาจากชั้นหนึ่งลงมาขี้ที่นี่
ทำให้เรารู้ระดับตัวเองนะ
อย่างกับจะลืมลง
ผมชื่อทอมมี่ ไรอัน
- แจ็ค ดอว์สัน - สวัสดี
- ฟาบริซิโอ - สวัสดี
เคยวาดภาพขายมั่งรึเปล่า
ลืมได้เลย เพื่อนฝูง
โอกาสนายไม่มีหรอก
ที่จะได้ใกล้ชิดสาวอย่างเธอ
ฉันเห็นชีวิตของฉัน ราวกับว่าฉันเคยใช้มันมาแล้ว
ปาร์ตีเ้เละการเต้นรำที่ไม่มีวันสิ้นสุด
เรือยอชท์และการแข่งโปโล
มีแต่คนแคบๆกลุ่มเดิม การพูดคุยแบบไร้วิญญาณ
ฉันรู้สึกเหมือนยืนอยู่ที่หน้าผาใหญ่
โดยไม่มีใครคอยช่วยดึงเอาไว้
ไม่มีใครสนใจ
ไม่มีใครสังเกตเห็น
อย่าทำเลย
ถอยไป
อย่าเข้ามานะ
ส่งมือมาเถอะ ผมจะได้ดึงคุณข้ามกลับมา
ไม่! หยุดอยู่ตรงนั้นนะ
ฉันพูดจริงนะ
ฉันปล่อยมือจริงๆ ด้วย
คุณไม่ปล่อยหรอก
หมายความว่าไง ไม่ปล่อย
อย่ามาบอกว่าฉันจะทำหรือไม่ทำอะไร คุณไม่รู้จักฉัน
ไม่งั้นคุณก็คงทำไปแล้วล่ะ
คุณทำฉันเสียสมาธิ ไปซะ
ไม่ได้ ผมมีส่วนพัวพันแล้ว
ถ้าคุณปล่อยมือ ผมก็คงต้องโดดตามลงไป
อย่าพูดบ้าๆ น่ะ
- คุณจะตายนะ - ผมว่ายน้ำเก่ง
ตกลงไปคุณก็ตายแล้ว
มันจะเจ็บแน่ ผมไม่ปฎิเสธหรอก
พูดตามตรงนะ ที่ผมกลัวมากกว่า
คือเรื่องความเย็นของน้ำต่างหาก
เย็นขนาดไหน
เย็นเป็นน้ำแข็ง คงจะแค่สององศา
คุณเคยไปวิสคอนซินมั้ย
อะไรนะ
ที่นั่นน่ะหนาวที่สุดเลย
ผมโตที่นั่น ใกล้ๆ ชิปเปว่า ฟอลส์
ผมจำได้ ตอนเป็นเด็กผมกับพ่อ
ไปตกปลาในน้ำแข็งที่ทะสาบวิซโซต้า
- ตกปลาในน้ำแข็งที่เขา... - ฉันรู้ว่ามันเป็นยังไง
โทษที
คุณดูเหมือนสาวชอบอยู่ในร่มน่ะ
ยังไงก็เถอะ
ผมตกทะลุแผ่นน้ำแข็ง
และผมขอบอกเลยว่า
น้ำเย็นขนาดนั้น
อย่างข้างล่างนั่น
มันให้ความรู้สึกเหมือนมีดพันเล่มทิ่มแทงตัวคุณเลย
คุณจะหายใจไม่ออก คิดอะไรไม่ออก
นอกจากความเจ็บปวด
ซึ่งนั่นคือเหตุผล ที่ผมไม่อยากกระโดดตามคุณลงไปเลย
แต่ก็อย่างที่ผมบอกไปแล้ว
ผมไม่มีทางเลือก
ผมถึงได้แอบหวังว่าคุณจะข้ามราวเหล็กกลับมา
แล้วผมจะได้หมดหน้าที่
คุณบ้าไปแล้ว
ใครๆ เขาก็บอกอย่างนั้น
แต่อย่าว่ากันเลยนะคุณ
ผมไม่ได้เป็นคนที่ยืนห้อยอยู่ท้ายเรือนะ
มาเถอะ
ส่งมือมาให้ผม
คุณไม่อยากกระโดดหรอก
ผมชื่อ แจ็ค ดอว์สัน
โรส เดวิท บูเคเตอร์
ผมคงต้องให้คุณเขียนให้ดูนะ
มาเถอะ
ผมจับคุณไว้แล้ว เร็วเข้า
เร็วสิ!
ช่วยฉันด้วย!
- ช่วยฉันด้วยเถอะ! - ฟังผมนะ ผมจับคุณไว้ได้แล้ว
ผมไม่ปล่อยคุณหรอก
ดึงตัวขึ้นมา เร็วสิ!
เร็วเข้า อย่างนั้นล่ะ
คุณต้องทำได้
ได้แล้ว
นี่มันอะไรกัน
ถอยไปนะ! แล้วก็ห้ามขยับเขยื้อน
ไปตามสารวัตรมา
ทำแบบนี้รับไม่ได้
แกมีสิทธิ์อะไรมาจับตัวคู่หมั้นฉัน
มองหน้าฉัน ไอ้คนโสโครก!
- คาล - แกคิดว่าแกทำอะไรอยู่เหรอ
คาล พอเถอะ มันเป็นอุบัติเหตุ
อุบัติเหตุเหรอ
ใช่แล้ว
ฉันโง่เง่าเอง
ฉันชะโงกแล้วก็ลื่น
ฉันชะโงกข้ามราวเพื่อดู...
- ใบพัดเหรอ - ใบพัดแล้วก็ลื่น
ฉันเกือบตกเรืออยู่แล้ว แต่คุณดอว์สันช่วยฉันไว้
เขาเองก็เกือบตกเลยด้วยซ้ำ
เธออยากดูใบพัดเรือน่ะ
ก็อย่างที่ผมพูดนะ ผู้หญิงกับเครื่องจักรไม่เหมาะกัน
เป็นอย่างนั้นรึเปล่า
ครับ ก็แบบนั้นนั่นแหละ
งั้นเขาก็เป็นวีรบุรุษสินะ ดีมาก พ่อหนุ่ม ทำดีมาก
งั้นทุกอย่างก็จบ ไปนั่งจิบบรั่นดีกันต่อได้
ดูคุณสิ คงหนาวแย่ เข้าไปข้างในกันเถอะ
บางทีเราน่าจะตบรางวัลพ่อหนุ่มนะ
ใช่สิ
คุณเลิฟจอย
20ดอลลาร์คงจะพอนะ
นั่นเป็นราคาค่าช่วยชีวิตผู้หญิงที่คุณรักเหรอ
โรสไม่พอใจ
ทำไงดีนะ
ผมรู้แล้ว
บางทีคุณน่าจะมาร่วม ทานอาหารเย็นกับเราพรุ่งนี้นะ
จะได้ร่วมกันเล่าเรื่องความกล้าหาญของคุณกัน
ได้สิ ผมไปแน่
ดี งั้นก็ตกลงตามนั้น
งานนี้น่าสนใจแน่
ผมขอบุหรี่ตัวนึงสิ
คุณน่าจะผูกรองเท้าซะนะ
น่าสนใจจริงๆ แม่สาวน้อยลื่นโดยไม่รู้ตัว
แต่คุณกลับมีเวลาถอดเสื้อคลุมกับรองเท้า
ผมรู้ว่าพักนี้คุณรู้สึกห่อเหี่ยว
ผมไม่รู้นะว่าทำไม
แต่ผมตั้งใจเก็บนี่ไว้
จนกว่าจะถึงงานเลี้ยงวันหมั้นอาทิตย์หน้า
แต่ผมคิดว่าคืนนี้เลยละกัน
ให้ตายสิ!
บางทีมันอาจย้ำถึงความรู้สึกที่ผมมีให้คุณได้
- นี่มันเป็น... - เพชร ถูกต้อง
56 กะรัตไม่ขาดไม่เกิน
เคยใส่มาแล้วโดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 16
มันมีชื่อว่า ลา เกอร์เดอ ลา แมร์
- หัวใจทะเล - หัวใจทะเล ใช่
มันช่างสวยจนเหลือเชื่อ
มันเป็นของเชื้อพระวงศ์
เราเป็นเชื้อพระวงศ์ โรส
คุณรู้นะว่าไม่มีอะไรที่ผมให้คุณไม่ได้
ผมจะไม่มีวันปฎิเสธอะไรคุณ
ถ้าคุณไม่ปฎิเสธผม
เปิดใจรับผมไว้นะ โรส
ผมยืนด้วยลำแข้งตัวเองมาตั้งแต่อายุ 15
ตั้งแต่พ่อแม่ผมตาย
ผมไม่มีพี่น้อง หรือญาติสนิทในแถบนั้นของประเทศ
ผมก็เลยออกมา แล้วก็ยังไม่เคยกลับไปอีกเลย
คุณจะเรียกผมว่า กอหญ้าแห้งกลมๆ ที่กลิ้งตามลมก็ได้นะ
นี่ โรส เราเดินรอบดาดฟ้าเรือมาได้เกือบสองกิโลฯ
พูดกันเรื่องอากาศ แล้วก็เรื่องราวของผมสมัยเด็กๆ
แต่ผมว่าคุณไม่ได้จะมาคุยเรื่องพวกนี้กับผมนะ ใช่มั้ย
- คุณดอว์สัน ฉัน... - แจ็ค
แจ็ค...
ฉันอยากจะขอบคุณสิ่งที่คุณทำ
ไม่ใช่แค่ที่ดึงฉันเอาไว้
- แต่ที่ไม่เอ่ยเรื่องของฉัน - ด้วยความยินดี
ฟังนะ
ฉันรู้นะว่าตอนนั้นคุณคิดว่ายังไง...
"สาวน้อยผู้ร่ำรวยที่น่าสงสาร เธอจะไปรู้อะไรเรื่องความทุกข์"
เปล่าเลย
ผมไม่ได้คิดอย่างนั้น
แต่ผมคิดว่า
อะไรนะที่ทำให้แม่สาวคนนี้ คิดว่าตัวเองหมดทางออกแล้ว
คือฉัน...
ก็ทุกอย่างนั่นแหละ
โลกของฉันทั้งโลก แล้วก็คนทั้งหมดในนั้น
ชีวิตอันเงื่องหงอยของฉัน
โถมถลาไปข้างหน้า แต่ฉันไม่มีอำนาจที่จะหยุดมัน
ให้ตายเถอะ ดูขนาดมันสิ
คุณได้ดิ่งลงก้นทะเลแน่ๆ
บัตรเชิญห้าร้อยใบถูกส่งไปแล้ว
ทุกคนในสังคมชั้นสูงของฟิลาเดลเฟีย จะไปร่วมงาน
แต่ตลอดเวลา ฉันจะรู้สึก
ว่าฉันยืนอยู่กลางห้องคราคร่ำไปด้วยผู้คน
ตะโกนจนสุดเสียง แต่กลับไม่มีใครมองมา
คุณรักเขามั้ย
ว่าไงนะ
คุณรักเขามั้ย
คุณช่างหยาบคายจริงๆ คุณไม่ควรถามฉันอย่างนี้
มันเป็นคำถามง่ายๆ คุณรักเขารึเปล่า
นี่ไม่ใช่การสนทนาที่เหมาะสม
ทำไมคุณถึงตอบไม่ได้ล่ะ
นี่มันน่าขันสิ้นดี
เราต่างก็ไม่รู้จักกัน
และเราก็คุยกันเรื่องนี้ไม่ได้
คุณหยาบคายและละลาบละล้วง และทึกทักเอาเอง
และฉันก็จะไปแล้ว
แจ็ค คุณดอว์สัน ยินดีที่ได้คุยด้วยนะ
ฉันมาเพื่อขอบคุณคุณ แล้วฉันก็ขอบคุณแล้ว...
และคุณก็ดูถูกผม
ซึ่งสมควรแล้ว
- ใช่ - ใช่
- ผมคิดว่าคุณกำลังจะไป - ก็ใช่สิ
คุณนี่น่ารำคาญซะจริง
เดี๋ยว ฉันไม่ต้องไปนี่
ฉันอยู่ด้านนี้ของเรือ คุณต่างหากต้องไป
เอาล่ะสิ! ใครกันแน่ที่หยาบคาย
ของงี่เง่าอะไรเหรอที่คุณถืออยู่นี่
คุณเป็นศิลปินหรืออะไรเหรอ
สวยดีนี่
ว่าไปแล้วสวยมากเลยนะ
แจ็ค งานนี่สวยมากเลย
แต่ในปารีสไม่ค่อยชอบกันนักหรอก
ปารีสเหรอ
คุณไม่มาหลายที่นะสำหรับ...
คนที่ไม่ค่อยมีรายได้เท่าไร
พูดมาเถอะว่าคนจน ไม่เป็นไร
ดูนี่สิ
คุณวาดจากนางแบบจริงๆ เหรอ
นั่นล่ะหนึ่งในข้อดีหลายๆ ข้อของปารีส
สาวๆ มากมายเต็มใจที่จะถอดเสื้อผ้า
คุณชอบผู้หญิงคนนี้
คุณใช้เธอหลายครั้งเลย
มือเธอสวยน่ะ เห็นมั้ย
ฉันว่าคุณเคยมีอะไรกับเธอแน่
ไม่หรอก ผมชอบมือเธอน่ะ
เธอเป็นโสเภณีขาเดียวน่ะ
เห็นมั้ย
แต่เธอก็มีอารมณ์ขันดี
ส่วนผู้หญิงคนนี้
เธอจะนั่งที่บาร์นี้ทุกคืน
ใส่เครื่องประดับทุกชิ้นที่เธอมี
เพียงเพื่อรอคนรักที่จากเธอไป
เราเรียกเธอว่า มาดามบิจูซ์
เสื้อผ้าเธอมีรูแมลงกัดเต็มไปหมด
คุณมีพรสวรรค์นะ แจ็ค
จริงๆ นะ
- คุณดูคนออก - ผมดูคุณออก
แล้วไงเหรอ
ยังไงคุณก็ไม่กระโดดหรอก
แต่จุดมุ่งหมายของมหาวิทยาลัย ก็คือเอาไว้หาสามีที่เหมาะสมนี่
โรสก็ทำไปเรียบร้อยแล้ว
ดูสิ ยัยบราวน์ปากจัดนั่นมาแล้ว
รีบลุกเร็ว ก่อนที่หล่อนจะนั่งกับเรา
สวัสดีค่ะ สาวๆ ฉันอยากมาร่วมวงน้ำชาพอดีเลย
เราต้องขอโทษนะ คุณมาช้าไป
เคาน์เตสกับดิฉันกำลัง จะขึ้นไปสูดอากาศบนดาดฟ้าพอดี
ความคิดที่ดีเลยค่ะ ดิฉันอยากซุบซิบอยู่พอดี
เคาน์เตส
คุณยังไม่ได้จุดสี่เตาสุดท้ายเลยเหรอ
มันไม่จำเป็นน่ะ
เราทำเวลาได้ดีอยู่แล้ว
นักข่าวรู้เรื่องขนาดของ ไททานิค แล้ว
ทีนี้จะได้ทึ่งกับความเร็วของมันไง
เราน่าจะหาอะไรใหม่ๆ ให้พวกเขาเขียนกัน
การเดินเรือเที่ยวแรกของ ไททานิค ต้องได้พาดหัวข่าว
คุณอิสเมย์
ผมว่าอย่าใช้เครื่องเกินกำลัง จนกว่ามันจะเข้าที่เข้าทางดีกว่า
แน่นอน ผมก็แค่ผู้โดยสาร
ผมต้องให้คุณตัดสินใจอยู่แล้ว
แต่มันคงเป็นการเดินเรือครั้งสุดท้าย ที่น่ายินดีของคุณ
ถ้าเราไปถึงนิวยอร์คคืนวันอังคาร ให้พวกเขาแปลกใจกัน
ได้ลงหนังสือพิมพ์ฉบับเช้าวันรุ่งขึ้น
จะได้เกษียณแบบทิ้งทวนไง อี.เจ.
พ่อคนดี
หลังจากนั้น ผมก็ทำงานกับเรือจับหมึกในมอนเทอร์เร่ย์
แล้วก็ลงไปลอส แองเจลิส ไปที่สะพานปลาซานตา โมนิก้า
แล้วก็รับจ้างวาดภาพเหมือนแผ่นละ 10 เซ็นต์
ฉันอยากเป็นอย่างคุณมั่งจังเลย แจ็ค
ไปมันให้สุดขอบฟ้าเมื่อไรที่อยากจะไป
ไว้วันนึงเราไปที่สะพานปลานั่นกันนะ
แม้จะทำได้แค่พูดก็เถอะ
ไม่นะ เราจะไปกัน เราจะดื่มเบียร์ถูกๆ
เราจะนั่งรถไฟเหาะจนอ้วก
แล้วก็ขี่ม้าบนหาดละเลียดคลื่น
แต่คุณต้องขี่แบบคาวบอยนะ ไม่ใช่ขี่แบบนั่งข้างๆ
- คุณหมายถึงขี่คร่อมน่ะเหรอ - ใช่
- คุณทำให้ดูได้มั้ยล่ะ - ได้สิ ถ้าคุณอยากดู
สอนฉันขี่ม้าอย่างชายอกสามศอก
แล้วก็เคี้ยวยาสูบอย่างชายอกสามศอก
แล้วก็ถ่มน้ำลายอย่างชายอกสามศอก
พวกเขาไม่ได้สอนคุณ ในโรงเรียนฝึกมารยาทเหรอ
ไม่หรอก
มาสิ ผมจะทำให้ดู มาลองกัน
ผมจะสอนให้ มาสิ
- แจ็ค ไม่นะ - มาน่า
- เดี๋ยว แจ็ค - มาเถอะน่า
ไม่นะ แจ็ค ฉันทำอย่างนั้นไม่ได้ แจ็ค
ดูให้ดีนะ
น่าขยะแขยงซะจริง
เอาล่ะ ตาคุณมั่ง
น่าสมเพชซะจริง คุณต้องขากให้เต็มที่
แล้วก็เหนี่ยวตัว ใช้แขนช่วย
แล้วก็โก่งคอด้วย
เห็นมั้ยว่าไกลแค่ไหน
เอาล่ะ คุณมั่ง
- ดีขึ้นนะ ต้องฝึกอีกหน่อย - จริงเหรอ
ต้องขากให้เต็มที่ ให้ได้เสลดเยอะๆ แล้วก็...
แม่ขา
หนูขอแนะนำแจ็ค ดอว์สันให้รู้จักค่ะ
คงมีเสน่ห์แน่ๆ
คนอื่นๆกล่าวขอบคุณแล้วก็อยากรู้
เรื่องของผู้ชายที่ช่วยชีวิตฉันไว้
แต่แม่ของฉันมองเขาราวกับแมลง
แมลงอันตรายที่จะต้องบี้ให้ตายโดยเร็ว
แจ็ค ฟังดูเหมือนจะดีนะ ถ้ามีเธอยามคับขัน
ทำไมถึงต้องประกาศมื้อค่ำ
เหมือนทหารม้าออกศึกด้วยนะ
ไปแต่งตัวกันเถอะค่ะ คุณแม่
เจอกันตอนมื้อค่ำนะ แจ็ค
พ่อหนุ่ม
พ่อหนุ่ม!
รู้ตัวมั้ยว่าทำอะไรอยู่
ก็ไม่แน่ใจนะ
คุณกำลังจะเข้าไปในดงงูเห่า
แล้วคุณคิดจะใส่อะไรไปเหรอ
คิดแล้วเชียว มานี่
ฉันคิดถูกจริงๆ ด้วย
คุณกับลูกชายฉัน ขนาดไล่เลี่ยกันเลย
ใกล้เคียงเลยล่ะ
อาบน้ำแต่งตัวแล้วดูดีเลยนะ
สวัสดีครับท่าน
เรือลำนี้มีเหล็กของฮ็อคลีย์ อยู่หลายพันตันเลยทีเดียว
- ส่วนไหนล่ะคะ - ส่วนสำคัญๆ น่ะสิครับ
ดังนั้นถ้าเกิดปัญหาขึ้น เรารู้ว่าใครต้องรับผิดชอบ
- ลูกสาวฉันไปไหนนะ - เดี๋ยวก็มาครับ
นั่นเคาน์เตส
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ คาล
ยินดีครับที่ได้พบคุณ
ผมเคยเห็นในหนัง แล้วก็อยากลองทำมาตลอดเลย
พบกันตอนทานมื้อค่ำนะคะ
ที่รัก
คุณคงจำคุณดอว์สันได้นะ
ดอว์สัน
น่าทึ่งมาก
เกือบเหมือนสุภาพบุรุษเลยนะ
แค่เกือบน่ะ
เยี่ยมมาก
ยินดีที่ได้พบคุณนะคะ
เป็นการเดินทางที่เยี่ยมนะ
- น่าทึ่งมากเลยนะ - เหลือเชื่อ
นั่นเคาน์เตสแห่งรอธส์
แล้วนั่นก็จอห์น เจคอบ แอสเตอร์
ผู้ชายที่รวยที่สุดบนเรือลำนี้
นั่นภรรยาเขาชื่อแมดเดอลิน อายุเท่าฉันและกำลังท้อง
ดูสิว่าเธอพยายามปิดแค่ไหน
เป็นที่โจษขานกันทั่วเชียว
แล้วนั่นก็เบนจามิน กู๊กเกนไฮม์ กับภรรยาลับ มาดามออแบร์
ส่วนคุณนายกู๊กเกนไฮม์ ก็อยู่บ้านกับลูกๆ
แล้วทางนี้ ก็มีเซอร์คอสโม กับลูซิล ท่านผู้หญิงแห่งดัฟฟ์-กอร์ดอน
เธอออกแบบชุดชั้นในโป๊ๆ แล้วก็อะไรอีกหลายอย่าง
เป็นที่รู้จักดีในหมู่เชื้อพระวงศ์
ยินดีด้วยนะ ฮ็อคลีย์ เธอโดดเด่นมาก
ขอบคุณครับ
- พาสาวไปทานมื้อค่ำได้มั้ย - แน่นอนครับ
ที่รัก
ไม่มีอะไรหรอก แจ็ค จำไว้ว่าพวกนี้บูชาเงิน
แค่แกล้งทำเป็นมีเหมืองทอง ก็เข้าก๊วนได้สบาย
เฮ้ แอสเตอร์
สวัสดี มอลลี่ ยินดีที่ได้พบกันนะ
เจ.เจ. แมดเดอลิน ขอแนะนำแจ็ค ดอว์สันค่ะ
- สวัสดีค่ะ - ยินดีที่รู้จักครับ
สวัสดี แจ็ค
คุณเป็นทายาทดอว์สันแห่งบอสตันรึเปล่า
เปล่าครับ ดอว์สันแห่งชิปปาว่า ฟอลส์
อ๋อ ใช่สินะ
เขาคงตื่นเต้นแต่ก็ไม่วอกแวก
พวกนั้นคิดว่าเขาเป็นหนึ่งในพวกเขา
อาจจะเป็นทายาทมรดกทางรถไฟ
เศรษฐีใหม่แน่นอนแต่ก็เป็นสมาชิกของคลับ
ส่วนแม่ของฉันก็ไว้ใจได้เสมอ
เล่าถึงเขตผู้โดยสารชั้นต่ำสุดให้เราฟังสิ คุณดอว์สัน
ได้ยินมาว่าไม่เลวเลยทีเดียว
ดีที่สุดที่ผมเคยเห็นเลยครับ แทบไม่มีหนูเลย
คุณดอว์สันอยู่ชั้นสามน่ะครับ
เขาช่วยชีวิตคู่หมั้นผมเมื่อคืน
เห็นว่าคุณดอว์สันเป็นศิลปินมือดีทีเดียว
วันนี้เขาให้ดิฉันชมงานบางชิ้น
โรสกับผมคิดไม่ค่อยตรงกันเวลาคุยกันเรื่องงานศิลป์
ผมไม่ได้ดูถูกงานคุณนะ
นี่ของผมหมดเลยเหรอ
เริ่มจากอันนอกเข้าหาใน
คุณรู้จักตะปูทุกตัวในเรือเลยสินะ โทมัส
เรือคุณเป็นสิ่งมหัศจรรย์ค่ะ คุณแอนดรูว์ส
ขอบคุณครับ โรส
จะรับคาเวียร์แบบไหนครับ
ไม่รับดีกว่านะ ขอบใจ
ไม่เคยชอบเลย
คุณอยู่ที่ไหนเหรอ คุณดอว์สัน
ตอนนี้ ที่อยู่ผมก็คือเรือไททานิค
ต่อจากนี้ก็สุดแท้แต่พระเจ้า
แล้วคุณเอาเงินที่ไหนมาใช้ในการเดินทาง
ผมทำงานหาเงินเดินทางไปเรื่อยครับ
อาศัยพวกเรือสินค้า
แต่ผมโชคดีได้ตั๋วเรือไททานิคตอนเล่นโป๊กเกอร์
โชคดีมากๆ เลย
ชีวิตก็คือเกมแห่งโชค
คนจริงสร้างโชคให้ตัวเอง อาร์ชี่ ใช่มั้ย ดอว์สัน
แล้วคุณคิดว่าการใช้ชีวิตเร่ร่อนมันน่ายินดีเหรอ
ครับ ผมคิดอย่างนั้น
เพราะผมมีทุกอย่างที่ต้องการอยู่กับตัว
มีอากาศอยู่ในปอด กับกระดาษเปล่าสองสามแผ่น
ผมชอบที่จะตื่นมาตอนเช้า แล้วไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
หรือผมจะได้เจอใคร
หรือว่าจะไปลงเอยที่ไหน
เมื่อคืนก่อนผมเพิ่งจะนอนอยู่ใต้สะพานอยู่เลย แต่วันนี้
ผมกลับได้มาอยู่บนเรือลำใหญ่ที่สุดในโลก
ดื่มแชมเปญกับพวกผู้ดีอย่างคุณๆ
ขอผมอีกหน่อยสิ
ผมถือว่าชีวิตคือของขวัญ และผมก็จะไม่ทิ้งมันไปเฉยๆ
เราไม่มีทางรู้ว่าไพ่มือต่อไปจะเป็นยังไง
เราก็เลยต้องรับมือกับชีวิตอย่างที่มันเป็น
รับนะ คาล
ทำให้ทุกวันมีค่า
- พูดได้ดี แจ็ค - ผมเห็นด้วย
ให้ทุกวันมีค่า
ให้ทุกวันมีค่า!
ไชโย
แต่คุณบราวน์ไม่รู้ว่าฉันซ่อนเงินไว้ในเตา
พอเขาฉลองเมาแอ๋กลับมาบ้าน ก็เลยจุดไฟทันทีเลย
ตลกดีจริง
ต่อไปก็เป็นการจิบบรั่นดีในห้องสูบบุหรี่
- ไปดื่มบรั่นดีกันนะ หนุ่มๆ - ความคิดเยี่ยมเลย
พวกเขาจะเข้าไปในห้องสูบบุหรี่ แล้วก็ชื่นชมกันเอง
ว่าเป็นเจ้าแห่งจักรวาล
สาวๆ ขอบคุณที่ทานข้าวกับพวกเรานะ
โรส ผมพาคุณกลับห้องมั้ย
ไม่ต้องค่ะ ฉันจะอยู่ที่นี่
นี่ มอลลี่
ไปกับเรามั้ย ดอว์สัน
คุณคงไม่อยากอยู่กับสาวๆ ที่นี่นะ
- ไม่ล่ะครับ ผมคงต้องขอตัวกลับก่อน - คิดถูกแล้ว
มีแต่เรื่องธุรกิจกับการเมืองน่ะ
คุณไม่สนใจหรอก
แต่ดอว์สัน
ขอบใจนะที่แวะมา
แจ็ค คุณต้องไปแล้วเหรอ
ผมต้องไปพายเรือกับทาสคนอื่นๆ แล้ว
ราตรีสวัสดิ์ โรส
ใช้ชีวิตให้คุ้มค่า -พบผมที่นาฬิกา
พร้อมจะไปงานปาร์ตี้จริงๆ รึยัง
ผมจับตรงนี้นะ ได้มั้ย
อะไรนะ
ฉันไม่เข้าใจที่คุณพูดค่ะ
ฉันจะเต้นกับแม่สาวนี่บ้างนะ
มาเร็ว
- อะไรเหรอ - เร็วสิ
- มากับผม - แจ็ค! แจ็ค เดี๋ยวก่อน
ฉันทำไม่ได้หรอก
ต้องตัวชิดๆ กันแบบนี้
เธอยังเป็นสาวของฉันนะ คอร่า
- ฉันเต้นไม่เป็น - ผมก็ไม่เป็นตามน้ำไปละกัน
ไม่ต้องคิด
เดี๋ยว แจ็ค! หยุดก่อน!
หยุดก่อน! เดี๋ยว!
แจ็ค ไม่นะ
นั่นมันเหนือขอบเขต พรบ. เชอร์แมน
ทนายของผมจะโต้เถียงดู
ร็อคคาเฟลเลอร์ก็พูดแบบนั้น แต่ศาลสูงไม่รับฟัง
อะไรนะ
คุณคิดว่าสาวจากชั้นหนึ่งดื่มไม่เป็นเหรอ
ไปไกลๆ นะ
คุณเป็นอะไรมั้ย
ไม่เป็นไร
สองจากสาม
ตกลง
พวกคุณคิดว่าเก่งกันเหรอ
ดูซิว่าทำนี่ได้มั้ย
ถือนี่ให้ฉันหน่อย แจ็ค ถือไว้
พระเจ้า ให้ตายเถอะ
- คุณไม่เป็นไรนะ - ฉันไม่ได้ทำแบบนั้นมาตั้งนานแล้ว
รับกาแฟเพิ่มมั้ยคะ
ผมนึกว่าคุณจะแวะมาหาผมเมื่อคืน
ฉันเหนื่อยน่ะ
การเต้นแร้งเต้นกาข้างล่างคงจะเหนื่อยน่าดูนะ
คุณให้ขี้ข้าตามฉันอีกแล้วสินะ นิสัยเหมือนเดิมไม่มีผิด
ห้ามทำตัวแบบนั้นอีกนะโรส คุณเข้าใจมั้ย
ฉันไม่ใช่คนงานในโรงเหล็กของคุณ ที่คุณจะมาสั่งได้นะ
ฉันเป็นคู่หมั้นของคุณ
คู่หมั้นผม!
ใช่น่ะสิ แล้วก็เมียผมด้วย!
เมียในทางปฎิบัติถึงจะยังไม่ใช่ทางกฎหมาย ฉะนั้นคุณจะต้องให้เกียรติผม
คุณต้องให้เกียรติผม เหมือนที่เมียควรให้เกียรติสามี
เพราะผมจะไม่ยอมเป็นไอ้งั่ง โรส
มีตรงไหนที่คุณไม่เข้าใจมั้ย
ไม่มี
ดี ผมขอตัวนะ
คุณโรส
- เรามีอุบัติเหตุนิดหน่อยน่ะ - ไม่เป็นไรค่ะ คุณโรส
- ขอโทษนะ ทรูดี้ - ไม่เป็นไรค่ะ
ฉันช่วยเธอเอง
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ
- น้ำชา ทรูดี้ - ค่ะ คุณนาย
ลูกจะพบเจ้าหนุ่มนั่นอีกไม่ได้ เข้าใจมั้ย
โรส แม่ขอสั่งห้าม
หยุดเถอะค่ะ แม่ เดี๋ยวก็เลือดกำเดาไหลหรอก
นี่ไม่ใช่เกมนะ
สถานการณ์ของเราล่อแหลม
ลูกก็รู้ว่าเงินเราหมดแล้ว
แน่นอนหนูรู้ค่ะ
ก็แม่เตือนหนูอยู่ทุกวัน
พ่อของลูกไม่ได้ทิ้งอะไรไว้ให้เราเลย นอกจากหนี้ที่ไม่มีคนรู้ เพราะนามสกุลหรู
นามสกุลนั่นเป็นไพ่ใบเดียวที่เราต้องเล่น
แม่ไม่เข้าใจลูกเลย
แต่งกับฮ็อคลีย์ก็ดีอยู่แล้ว มันจะทำให้เราอยู่รอด
แม่ทำให้มันเป็นภาระหนูได้ยังไง
ทำไมลูกถึงได้เห็นแก่ตัวนัก
หนูเห็นแก่ตัวเหรอ
อยากเห็นแม่รับจ้างเย็บผ้ารึไง
ต้องการอย่างนั้นใช่มั้ย
อยากเห็นของดีๆ ของเราถูกประมูลขายเหรอ
ความทรงจำของเราตกไปเป็นของคนอื่น
ไม่ยุติธรรมเลย
ใช่น่ะสิ ไม่ยุติธรรม
เราเป็นผู้หญิง
ทางเลือกเราไม่เคยง่าย
ปกป้องพวกเขาด้วยมือของพระองค์
จากภยันตรายทัง้หลายในโลก
โอ้ดวงวิญญาณที่พระบิดาส่งมา
เพื่อแผ่ขยายทั่วท้องฟ้า
โอ้ลมแห่งสรวงสวรรค์โดยพระองค์จะ
ปกปักรักษาผู้ที่กล้าเหินบินดั่งนกอินทรี
และดูแลพวกเขาโดยสายตาพระองค์
- สวัสดีครับ คุณแอนดรูว์ส - สวัสดี แจ็ค
ผมอยากคุยกับใครบางคนสักประเดี๋ยว
- คุณมาที่นี่ไม่ได้นะครับ - ผมขอคุยกับใครคนนึงหน่อย
เมื่อคืนผมเพิ่งมาที่นี่จำผมไม่ได้เหรอ
เกรงว่าจำไม่ได้ครับ
- ช่วยกลับไปด้วยครับ - เขาจะบอกคุณเอง
ผมแค่อยากคุย...
คุณฮ็อคลีย์กับคุณนายเดวิท บูเคเตอร์
ยังรู้สึกซาบซึ้งความช่วยเหลือของคุณนะ
พวกเขาบอกให้ผมตอบแทนด้วยนี่
ผมไม่ต้องการเงินคุณ ผมแค่...
และบอกให้เตือนคุณด้วยว่า คุณมีตั๋วชั้นสาม
และคุณก็ไม่มีสิทธิ์มาที่นี่
ขอร้องเถอะ ผมแค่ขอคุยกับโรสครู่เดียว
ช่วยกันพาคุณดอว์สันกลับไปที่ของเขา
แล้วก็ให้อยู่ที่นั่นด้วย
ครับผม ไปกันได้แล้ว
ขอพระองค์จงฟังเมื่อเราร้องไห้กับพระองค์
ให้กับผู้ที่เป็นอันตรายในทะเล
แล้วทำไมต้องมีพวงมาลัยสองอันคะ
- เราใช้อันนี้ตอนใกลั้ฝ่งครับ - ขอโทษครับ
คำเตือนเรื่องน้ำแข็งอีกแล้วครับ อันนี้มาจากนอร์แดม
ขอบใจ สปาคส์
ไม่ต้องห่วง นี่เป็นเรื่องธรรมดาของช่วงนี้ของปี
ว่าไปแล้ว เรากำลังเร่งความเร็วอยู่ ผมเพิ่งสั่งให้จุดเตาสุดท้าย
เอาล่ะ ลูก พันให้แน่นๆ เหมือนที่พ่อทำให้ดู นั่นล่ะ
ทีนี้ ก็ปล่อยได้
เยี่ยมมาก
คุณแอนดรูว์ส
ฉันลองคำนวณดูให้หัว
โดยใช้จำนวนเรือชูชีพ คูณกับจำนวนคนที่คุณเอ่ยถึง
แล้วมันดูเหมือนว่าเรือจะไม่พอ สำหรับคนทุกคนบนเรือนะคะ
พอแค่ครึ่งเดียวครับ
โรส คุณนี่คิดรอบคอบไปซะหมดเลยนะ
ว่าไปแล้ว ผมติดปั้นจั่นแบบใหม่ไว้
ซึ่งจะทำให้บรรทุกเรือได้อีกแถวนึง ข้างในลำนี้
แต่บางคนคิดว่า
ดาดฟ้าจะดูอึดอัดไป
ผมก็เลยถูกคัดค้าน
มันกินที่ดาดฟ้าจริงๆ ด้วย เรือลำนี้ไม่มีจมหรอก
หลับให้สบายใจเถอะ โรส
ผมสร้างเรือดี แข็งแรงและไว้ใจได้
เรือชูชีพลำนี้ลำเดียวก็พอแล้ว
เดินไปที่ท้ายเรือเลย ห้องต่อไปที่เราจะดูเป็นห้องเครื่องยนตร์
มาเร็ว
แจ็ค ไม่ได้หรอก ฉันพบคุณไม่ได้
- ผมอยากคุยกับคุณ - ไม่ได้ แจ็ค
แจ็ค ฉันหมั้นแล้ว
ฉันจะแต่งงานกับคาล
ฉันรักคาล
โรส คุณไม่ใช่สาวที่คบด้วยง่ายๆ นะ
คุณเป็นสาวใจแตกด้วยซ้ำ
แต่ลึกลงไป คุณเป็นผู้หญิงที่น่าทึ่ง
น่าอัศจรรย์ น่าพิศวงที่สุด
เท่าที่ผมเคยรู้จักมาและ...
- แจ็ค ฉัน... - ไม่ ขอผมพูดให้จบก่อน
คุณ...
ผมไม่ได้โง่นะ ผมรู้ว่าโลกเป็นยังไง
ผมมีแค่ 10ดอลล่าร์ในกระเป๋า
ผมไม่มีอะไรจะเสนอให้คุณ และผมก็รู้ดี
ผมเข้าใจ
แต่ผมผูกพันกับคุณเกินไปแล้ว
คุณกระโดด ผมกระโดด จำได้มั้ย
ผมจะหันหน้าไปโดยที่ไม่รู้ว่า คุณจะไม่เป็นไรไม่ได้
ผมอยากรู้แค่นั้น
ฉันสบายดี
ฉันจะไม่เป็นไร จริงๆ นะ
จริงเหรอ
ผมไม่คิดยังงั้นนะ
พวกเขากักขังคุณไว้ โรส
คุณจะตายถ้าไม่ปลดปล่อยตัวเอง
อาจจะไม่ตายทันทีเพราะคุณแกร่ง
แต่ไม่ช้าก็เร็ว ไฟที่ผมชอบในตัวคุณ โรส
ไฟนั้นจะมอดดับลง
คุณช่วยฉันไม่ได้หรอก แจ็ค
ถูกของคุณ
คุณเองเท่านั้นที่จะช่วยได้
ฉันจะกลับไปแล้ว ปล่อยฉัน
เล่าให้ลูซิลฟัง เรื่องที่คุณเคยมีกับเจ้าหน้าที่ทะเบียนสิ
แน่นอนต้องแก้บัตรเชิญใหม่สองครั้ง
- ให้ตายสิ - แล้วก็ชุดเพื่อนเจ้าสาว
ฉันจะบอกให้ว่า มันยุ่งยากขนาดไหน
โรสตัดสินใจว่าเธออยากได้สีม่วงอ่อน ซึ่งเป็นสีที่ฉันเกลียด
เธอทำเพื่อแกล้งฉัน
ถ้าคุณมาหาฉันเร็วกว่านี้
รูธได้เห็นงานออกแบบของฉันใน ลา โมด อิลลัสเตร
มันเป็นของติดตัวเจ้าสาว
ของธิดาองค์เล็กของ ดัชเชสแห่งมาร์ลโบโร มันน่ารักมากเลย
ฉันว่าคุณคงเห็นด้วยนะ ว่าเราสองคน
ได้สร้างสิ่งดีเลิศจากเถ้าถ่านเลย
สวัสดี แจ็ค
ฉันเปลี่ยนใจแล้ว
พวกเขาว่าคุณอาจจะอยู่บนนี้...
ส่งมือมา
ทีนี้ก็หลับตา
หลับสิ
ก้าวขึ้นมา
ทีนี้ก็จับราวเหล็กไว้ หลับตาไว้ล่ะ
- อย่าแอบดู - ฉันเปล่า
ก้าวขึ้นไปบนราวเหล็ก
จับไว้ จับไว้นะ
หลับตาไว้ด้วย
- คุณไว้ใจผมมั้ย - ฉันไว้ใจคุณ
เอาล่ะ ลืมตาได้แล้ว
ฉันกำลังบิน แจ็ค
มาสิโจเซฟีนขึ้นมาบนเครื่องบินผม
แล้วมันก็บินขึ้นบินขึ้นไป
นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ ไททานิค ได้เห็นแสงตะวัน
เรื่องมาถึงตอนพลบค่ำของคืนที่เรือจม
- เหลืออีกหกชั่วโมง - เหลือเชื่อ
มีนายสมิธ ยืนเฉยอยู่นั่น
ทั้งๆ ที่มีสัญญาณเตือนภูเขาน้ำแข็งอยู่ในมือ
อยู่ในมือแท้ๆ เลยนะ แต่กลับสั่งเร่งความเร็ว
ประสบการณ์ 26 ปีไม่ได้ช่วยเขาเลย
เขาคิดว่าอะไรที่ใหญ่ขนาดจมเรือได้ พวกเขาจะต้องเห็นและเลี้ยวได้ทันเวลา
แต่เรือมันใหญ่เกินไป และหางเสือก็เล็กไป
ทำให้เลี้ยวได้ช้า
ทุกอย่างที่เขารู้ผิดหมด
ห้องนี้เหมาะแน่ ฉันรับรอง นี่เป็นห้องนั่งเล่น
- ไฟพอมั้ย - อะไรนะ
ศิลปินต้องใช้ไฟสว่างๆ ไม่ใช่เหรอ
ก็จริง แต่ผมไม่คุ้นเคยกับการทำงาน ในสภาพแย่ๆ อย่างนั้น
โมเน่ต์!
- คุณรู้จักงานเขาเหรอ - รู้สิ
ดูสีที่เขาใช้ตรงนี้สิ เขาเยี่ยมมากเลย
ฉันรู้ มันไม่ธรรมดาเลย
คาลยืนยันว่าต้องเอาตู้นี่ไปด้วยทุกที่
เขาจะไม่กลับมาเร็วๆ นี้เหรอ
ไม่หรอก ตราบใดที่ซิก้าร์กับบรั่นดียังไม่หมด
สวยจริง บุษราคัมเหรอ
เพชร เพชรที่หายากมาก
แจ็ค ฉันอยากให้คุณวาดรูปฉัน เหมือนสาวฝรั่งเศสคนนึงของคุณ
- โดยสวมนี่ - ได้สิ
สวมนี่อย่างเดียว
อย่างเดียวที่ฉันขอ
คืออย่าให้ออกมาเหมือนตุ๊กตากระเบื้อง
ในฐานะลูกค้าที่จ่ายเงิน
ฉันต้องได้อย่างที่ต้องการ
ไปที่เตียง ที่เก้าอี้ยาวนั่น
นอนลง
- ถูกท่าแล้วบอกฉันนะ - เอามือวางไว้อย่างเมื่อกี้นี้
ยกอีกมือขึ้นเอาไว้ใกล้ๆ หน้าคุณ
ดี
ทีนี้ก็ก้มหน้าลง
มองมาที่ผม มองผมไว้
แล้วก็พยายามอยู่เฉยๆ
ขึงขังจังเลย
รู้สึกหน้าคุณจะแดงนะ คุณศิลปินใหญ่
นึกภาพคุณโมเน่ต์หน้าแดงไม่ออกเลย
เขาวาดภาพทิวทัศน์
- พยายามทำหน้าเฉยๆ - โทษที
ห้ามหัวเราะ
หัวใจฉันสั่นระรัวอยู่ตลอดเลย
มันเป็นช่วงเวลาที่โรแมนติกที่สุดในชีวิตฉันเลย
อย่างน้อยก็ถึงตอนนั้นนะ
แล้วยังไงต่อเหรอ
คุณหมายถึง เรามีอะไรกันมั้ยเหรอ
14 เมษายน 1912 เจดี
ขอโทษที่ทำให้คุณผิดหวังนะคุณโบดีน
แจ็คเป็นมืออาชีพมาก
ขอบคุณค่ะ
คุณทำอะไรอยู่เหรอ
คุณเอานี่เก็บในตู้เซฟให้ฉันหน่อยสิ
- ขอตัวนะครับ - ได้เลย
พวกลูกเรือไม่มีใครเห็นเธอเลย
เหลวไหลสิ้นดี นี่มันเรือนะ
จะมีที่ให้ไปได้กี่ที่กันเชียว
เลิฟจอย หาเธอให้เจอ
- สงบดีนะ - ครับ
ผมไม่เคยเห็นทะเลเรียบอย่างนี้มาก่อนเลย
เหมือนสระน้ำเลย ไม่มีลมสักนิด
มันทำให้เห็นภูเขาน้ำแข็งได้ยาก
เพราะผิวน้ำไม่กระเพื่อมเลย
ฉันไปพักล่ะ
รักษาความเร็วกับทิศไว้นะ คุณไลท์โทลเลอร์
ครับผม
ชักจะหนาวแล้ว
- คุณดูสวยจัง - คุณโรสครับ
รูปวาดของผม
เร็วเข้า! แจ็ค!
- เดี๋ยว! - รอก่อน!
- ไปเลย! - ลงเลย เร็วเข้า
- ไปเลย! - เร็วเข้า! เร็วเข้า!
บ๊ายบาย
โทษทีนะ
ชั้นอี
- ไปต่อเถอะครับ - ขอบคุณมาก
ไม่ยอมลดละเลยนะ หมอนี่
- เหมือนตำรวจเลย - เขาคงเคยเป็นนะ
- แย่แล้ว - เร็ว!
- ไม่นะ ทางนี้! - เร็ว!
- ทีนี้ยังไงล่ะ - อะไรนะ
เติมถ่านที่เตาหนึ่งหน่อย เพื่อน
คุณสองคนลงมาทำอะไรกันที่เนี่ย
ไม่ควรลงมากันนะ ที่นี่มันอันตราย!
ทำงานไปเถอะ ไม่ต้องสนใจเรา
ทำงานกันดีมาก เข้มแข็งกันต่อไปนะ!
ดูสิ ของเต็มไปหมดเลย
ขอบคุณค่ะ
ไปไหนครับคุณ
ไปหาหมู่ดาว
กลัวมั้ย
ไม่
จับตัวฉันสิ แจ็ค
หนาวชะมัดเลย
ฉันดมกลิ่นน้ำแข็งได้นะ เวลาที่มันอยู่ใกล้ๆ
- โม้สิ้นดี! - ฉันได้กลิ่นจริงๆ นะ
เห็นกล้องส่องทางไกลมั่งมั้ย
ไม่เห็นตั้งแต่เซ้าแธมป์ตันแล้ว
ผมจะไปเดินดูรอบๆ หน่อย ไปก่อนนะ
ตัวคุณสั่น
ไม่ต้องห่วง ผมไม่เป็นไรหรอก
- วิ่งมาทางนี้นี่แหละ - ขอบใจ
มีของหายมั้ย
ที่รัก ทีนี้คุณก็เก็บเราล็อคไว้ในตู้เซฟได้แล้ว โรส
ฉันมีความคิดที่ดีกว่าแล้ว
เสร็จล่ะ!
คุณเห็นหน้าคนพวกนั้นมั้ย
เห็นมั้ย
พอเรือจอดเทียบท่าแล้ว
ฉันจะไปกับคุณ
- นี่มันบ้าชัดๆ - ฉันรู้
มันไม่มีเหตุผลเลย
ฉันถึงไว้ใจมันไง
เฮ้ย ดูนี่สิ
ดูสิ เห็นมั้ย
พวกเขาอุ่นกว่าเราหน่อยนะ
ถ้าจะหวังให้ทำอย่างนั้นบ้าง ก็ขอบอกเลยนะว่า
ไปไกลๆ ฉัน เข้าใจมั้ย
เวรแล้วสิ!
รับสิวะ ไอ้บ้า!
- มีใครอยู่ตรงนั้นมัย้ - นายเห็นอะไรเหรอ
- ภูเขาน้ำแข็ง ข้างหน้านี่เอง! - ขอบใจ
ภูเขาน้ำแข็งอยู่ข้างหน้า!
เลี้ยวขวาเต็มที่!
เลี้ยว! เลี้ยวขวาสุด!
ถอยหลังเต็มกำลัง!
- เลี้ยวสุดแล้ว - หนุมพวงมาลัยสุดแล้วครับ
เร็วเข้า พวกเรา!
ลดความดันลง! ลดความดัน!
ปิดฝาท่อลม! ปิดให้หมด!
รอก่อน
เอาเลย! เดินเครื่องถอยหลังได้
ทำไมไม่เลี้ยววะ
- เลี้ยวสุดแล้วเหรอ - สุดแล้วครับ
เร็วสิ เร็วเข้า เลี้ยวสิ
เยี่ยม
มันจะชนแล้ว!
พระเจ้าช่วย!
พระเจ้า
- หมุนไปทางซ้าย! - หมุนไปทางซ้าย!
ถอยมา!
เร็วเข้าสิ!
รีบวิ่งออกประตู พวกเขาจะปิดประตูแล้ว!
ออกไป!
ออกประตูไป! เร็ว!
เร็วเข้า! เร็วเข้า เพื่อน!
ออกไป!
แผงสัญญาณประตูกั้นน้ำ
เมื่อไฟติดหมายถึงประตูกั้นน้ำปิด
ให้ตายสิ
เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ ว่ามั้ย
ไหนว่าดมกลิ่นน้ำแข็งได้ไง พับผ่าเถอะ!
จดเวลาไว้ในสมุดบันทึก
นั่นมันอะไร คุณเมอร์ด็อค
ภูเขาน้ำแข็งครับ
ผมเลี้ยวขวาเต็มที่ แล้วก็เดินเครื่องถอยหลัง แต่มันใกล้ไป
ผมพยายามจะหักหลบ แต่ก็ชนอยู่ดี
- ปิดประตูกั้นน้ำ - ประตูปิดหมดแล้วครับ
- ทุกคนหยุด - ครับผม
ตามช่างมาตรวจสภาพเรือ
ครับผม
เร็วเข้า ไปจากนี่กันเถอะ
เร็วเข้า รีบหน่อย
ขอโทษค่ะ ทำไมเครื่องหยุดคะ
- ฉันรู้สึกเหมือนเรือสั่น - ไม่ต้องห่วงครับ
สงสัยใบพัดคงหลุด คุณถึงรู้สึกว่าเรือสั่น
จะให้ผมเอาอะไรให้มั้ยครับ
ไม่ค่ะ ขอบคุณ
ทีนี้มาพูดเรื่องภูเขาน้ำแข็งแล้วสินะ เห็นอะไรมั้ย
ผมไม่เห็นอะไรเลย คุณล่ะ
ถ้าหนูมันไปทางนี้ ฉันก็ขอไปด้วย
ทุกอย่างเรียบร้อยครับ
- นี่แก - ท่านครับ ไม่มีเหตุฉุกเฉินนี่ครับ
มีสิ ฉันเพิ่งถูกปล้น
เรียกตำรวจมา
- เดี๋ยวนี้เลย ไอ้งี่เง่า! - ครับผม
เฮ้ ขอสนุกด้วยคนสิ
- นายเห็นมั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น - ไม่เห็น
ดูเหมือนมันชนตรงนั้น
ห้องเตาอบ 6ถูกน้ำท่วม สองเมตรครึ่งเหนือแผ่นเหล็ก
และแผ่นยึดยิ่งแย่ใหญ่ มันบุบเข้ามาหมดเลย...
- ซ่อมได้มั้ย - ได้ ถ้าสูบน้ำออกทัน
เห็นความเสียหายตรงแผ่นยึดมั้ย
ไม่เห็นครับ มันจมน้ำไปแล้ว
ท่าจะแย่นะ
เราต้องไปบอกแม่ฉันกับคาล
ผมว่ามันเยี่ยมมากครับ
อย่าแตะต้องอะไร ถ่ายรูปทั้งห้องเอาไว้
เราตามหาคุณกันอยู่พอดี
เอาล่ะนะ
มีเรื่องร้ายแรงบางอย่างเกิดขึ้น
แน่ละสิ
แน่นอนเลย
ของรักของผมสองสิ่งหายไปคืนนี้
ตอนนี้ก็เจออย่างแรกแล้ว ผมพอจะรู้ว่าอีกอย่างจะอยู่ที่ไหน
ค้นตัวเขา
- ถอดเสื้อคลุมออก - อะไรกันล่ะ
เร็วเข้า
คาล คุณทำอะไรเนี่ย
เรากำลังมีเหตุฉุกเฉินนะ มีอะไรกันเหรอ
- นี่ใช่มั้ยครับ - ใช่แล้ว
เหลวไหลสิ้นดี!
อย่าเชื่อเขานะ โรส อย่าเชื่อ
- เขาไม่มีทางขโมยได้ - ได้สิ
มืออาชีพง่ายนิดเดียว
ฉันอยู่กับเขาตลอดเวลา นี่มันเป็นไปไม่ได้
บางทีเขาอาจขโมย ตอนที่คุณใส่เสื้อผ้าอยู่ก็ได้
ร้ายมากนะ คาล โรส พวกเขายัดใส่กระเป๋าผม
- หุบปาก - นี่ไม่ใช่กระเป๋านายด้วยซ้ำ
"สมบัติของ เอ.แอล. ไรเออร์สัน"
มันถูกแจ้งหายวันนี้
ผมแค่ขอยืม ผมคืนให้อยู่แล้ว
ขโมยใจซื่อ เรามีขโมยใจซื่ออยู่ตรงนี้ซะด้วย
คุณก็รู้ว่าผมไม่ได้ทำ โรส คุณก็รู้ดี
อย่างเชื่อพวกเขานะ โรส คุณก็รู้
- คุณรู้ว่าผมไม่ได้ทำ - เร็วเข้า ไปกันเร็ว
- โรส! - เร็วเข้า ไอ้หนุ่ม
เร็วสิ
คุณรู้ดีว่าผมไม่ได้ทำ คุณรู้ดี!
โชคไม่ดีเอามากๆ เลยนะ กัปตัน
น้ำขึ้นมา 4 เมตรเหนือกระดูกงูใน 10นาที
ในห้องเก็บของทั้งสามส่วน และห้องเตาเผาห้อง 6
- ใช่แล้วครับ - เราจะเดินทางต่อได้เมื่อไร พับผ่าสิ
นั่นรวมเป็นห้าส่วน
มันจะลอยตัวอยู่ได้ ถ้าน้ำท่วมแค่สี่ส่วนแรก
แต่ห้าส่วนไม่ไหว
ห้าไม่ได้
ขณะที่หัวเรือจมลง
น้ำก็จะทะลักเหนือแผงกั้นน้ำที่ชั้น อี
จากส่วนหนึ่งมาอีกส่วนหนึ่ง ถอยไปเรื่อยๆ
ไม่มีอะไรหยุดมันได้
ปั๊มน้ำล่ะ เราเปิดปั๊มสิ
ปั๊มถ่วงเวลาได้แค่ไม่กี่นาที
ตั้งแต่วินาทีนี้ไป ไม่ว่าเราจะทำอะไร
ไททานิคก็จะอับปาง
แต่เรือลำนี้จมไม่ได้นี่
มันทำด้วยเหล็กครับ ผมยืนยันว่ามันจมได้ และมันจะจม
มันเป็นความแน่นอนทางคณิตศาสตร์
มีเวลาเหลือเท่าไร
หนึ่งชั่วโมง อย่างมากก็สอง
เรามีผู้โดยสารกี่คนคุณเมอร์ด็อค
2,200คนครับ
ทีนี้คุณได้พาดหัวข่าวสมใจแล้วนะ คุณอิสเมย์
เธอมันนางแพศยาแท้ๆ
มองฉันเวลาฉันพูดกับเธอ!
- คุณฮ็อคลีย์ครับ - อย่าเพิ่ง เรากำลังยุ่งอยู่
ผมได้รับแจ้งว่าให้คุณใส่ชูชีพไว้
- แล้วก็ขึ้นไปที่ดาดฟ้า - บอกว่าอย่าเพิ่ง
ผมขอโทษที่รบกวนนะครับ คุณฮ็อคลีย์ แต่นี่เป็นคำสั่งกัปตัน
แต่งตัวให้อุ่นๆ นะครับ
คืนนี้ข้างนอกหนาว
สวมเสื้อคลุมกับหมวกด้วยนะครับ
บ้าสิ้นดีเลย
ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมว่ามันแค่เป็นการป้องกัน
ทุกคนตื่น ใส่ห่วงชูชีพด้วย
เขาพูดเรื่องอะไร
- ทุกคนตื่น ใส่ห่วงชูชีพซะ - เสียงเอะอะอะไร
ใส่ห่วงชูชีพไว้
ซีคิวดี
เหรอครับ
ใช่ ซีคิวดี สัญญาณแจ้งเหตุอันตราย
เรือเราอยู่ตรงจุดนี้
บอกคนที่รับแจ้ง ว่าหัวเรือเรากำลังจะจม
ขอความช่วยเหลือด่วน
ให้ตายสิ
หย่อนลงไปเรื่อยๆ!
ค่อยๆ! จับให้ตึง! แล้วก็หมุน!
เอาผ้าคลุมเรือออก! เปิดผ้าออก!
ปลดเชือกเร็ว!
เปิดมันออกมา! รีบกันหน่อย!
คุณไวล์ด ผู้โดยสารอยู่ไหน
พวกเขาเข้าไปข้างในหมดแล้ว มันหนาวแล้วก็เสียงดังเกินไป
แกน่ะ!
ลงมาช่วยกันหน่อย!
รับเครื่องดื่มมั้ยครับ
ใส่ชุดชูชีพซะ
นี่พ่อคุณ มีอะไรเหรอ
คุณให้เราใส่ชูชีพไว้ แล้วตอนนี้ก็ให้ยืนเฉยๆ
ประทานโทษครับ ผมจะไปสืบดู
ฉันว่าไม่มีใครรู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้น
คนอังกฤษเวรพวกนี้ ทำอะไรตามกฎไปซะหมด
ไม่ต้องหยาบก็ได้ค่ะ คุณฮ็อคลีย์
กลับไปเปิดเครื่องทำความอุ่นในห้องเรา
เตรียมชาไว้ตอนฉันกลับด้วย
- ค่ะ คุณนาย - ค่ะ คุณนาย
คุณแอนดรูว์ส
ฉันเห็นภูเขาน้ำแข็ง แล้วฉันก็เห็นในตาคุณ
บอกความจริงฉันมา
เรือกำลังจะจม
- คุณแน่ใจเหรอ - เเน่
อีกราวๆ หนึ่งชั่วโมง
ทุกอย่างนี่จะจมอยู่ใต้มหาสมุทรแอตแลนติค
อะไรนะ
บอกเฉพาะคนที่จำเป็นเท่านั้น
ผมไม่อยากต้องรับผิดชอบความโกลาหล
แล้วรีบไปที่เรือชูชีพโดยเร็ว อย่ารอ
จำได้ใช่มั้ยว่าผมบอกเรื่องเรือว่าไง
ค่ะ
ฉันเข้าใจ
ครับคุณนาย ใส่เลยทันทีครับ
ทางนี้ ไอ้หนุ่ม
ช่วยขึ้นไปที่สำนักงานการเงินชั้นสองหน่อยครับ
- มีคนกลุ่มใหญ่ที่นั่น - ไปเถอะ ผมจะจับตาดูเอง
ครับ ดีเลย
กัปตันครับ!
เรือ คาร์ปาเธียกำลังแล่นมาด้วยความเร็ว 17น็อต
เร็วเต็มที่แล้วครับ
นั่นเป็นลำเดียวที่ตอบกลับมาเหรอ
ลำเดียวที่ใกล้ครับ
บอกว่าจะมาถึงใน 4ชั่วโมง
4ชั่วโมง!
ขอบใจ ไบรด์
พระเจ้า
เรือแขวนไว้พร้อมแล้วครับ
เราให้ผู้หญิงกับเด็กๆ ขึ้นเรือก่อนเลยนะครับ
ใช่
ว่าไงนะครับ
ผู้หญิงกับเด็กก่อน ใช่
ครับผม
ทุกท่าน โปรดฟังทางนี้!
มาทางนี้ครับ ถูกแล้วครับ
มาหาผม ขอบคุณ
ดี
ตอนนี้ เราให้ผู้หญิงกับเด็กๆ ขึ้นก่อน
- พวกคุณๆ สุภาพบุรุษครับ - ตรงนี้
เอาล่ะ พวกเรา แบบที่กัปตันบอกนะ เพลงสบายๆ สนุกๆ คนจะได้ไม่แตกตื่น
เวดดิง้แด๊นซ์
ใส่ชูชีพครับ ใส่ชูชีพกันด้วย
เอ้า ใส่ชูชีพเอาไว้
เร็วเข้า ใส่ชูชีพไว้
กลับด้านซะ
ได้โปรด
ยังไม่ถึงเวลาขึ้นเรือครับ!
โปรดอยู่ในความสงบ
ทุกคนต้องใส่ชูชีพไว้นะครับ
พวกผู้ชาย ช่วยเปิดทาง ให้ผู้หญิงกับเด็กเดินมาข้างหน้าด้วย
- เรากำลังทำอะไรฮะ แม่ - เรากำลังรอน่ะ
พอพวกเขาเอาผู้โดยสารชั้นหนึ่งใส่เรือแล้ว
ก็ถึงตาเรา ฉะนั้นเราต้องเตรียมให้พร้อมไว้
ทุกท่านครับ ยังไม่ถึงเวลาครับ
ผลักไปก็ไม่ได้ไปเร็วขึ้นหรอก
- ช่วยด้วย - ไปตามคนมาช่วย
หย่อนลงไปพร้อมกันทั้งซ้ายขวา!
ทั้งสองข้างให้เสมอกัน!
ช้าๆ!
หยุด!
ด้านซ้ายหยุด!
ด้านขวาด้านเดียว!
ด้านขวาด้านเดียว ด้านซ้ายหยุดก่อน!
หย่อนลงพร้อมๆกัน!
ช้าๆ พวกเรา!
รู้มั้ย ฉันคิดว่าเรือนี้จะจมนะ
เขาขอให้ฉันเอาสินน้ำใจเล็กๆน้อยๆมาให้คุณ เพื่อแสดงความขอบคุณ
จากคุณคาเลดอน ฮ็อคลีย์
มากันเถอะ เธอได้ยินเขาเรียกขึ้นเรือแล้วนี่
มีที่สำหรับผู้ชายมั้ย พวกคุณ
เที่ยวนี้มีแต่ผู้หญิงเท่านั้นครับท่าน
เรือชูชีพจะแบ่งตามระดับชั้นมั้ย
ฉันหวังว่ามันคงไม่แน่นนักนะ
แม่คะ หยุดพูดเถอะ!
แม่เข้าใจบ้างมั้ย
ว่าน้ำมันเย็นมากและเรือก็มีไม่พอ
มีน้อยกว่าครึ่งอีก
คนครึ่งนึงในเรือนี้กำลังจะตาย
ครึ่งที่ต่ำต้อยกว่า
ขึ้นมาเถอะ รูธ ที่นั่งชั้นหนึ่งอยู่บนนี้
น่าเสียดายนะที่ผมไม่ได้เก็บภาพวาดนั้น
ค่าคงจะเพิ่มขึ้นอีกมากตอนรุ่งเช้า
ผู้หญิงและเด็กโปรดขยับไปข้างหน้าครับ
คุณมันตัวชั่วร้ายสุดจะจินตนาการเลย
มาสิ โรส ยังมีที่ว่างอีกเยอะ
ทางนี้ครับ คุณผู้หญิง
มาเถอะ โรส
เธอเป็นคนถัดไปที่รัก
ลงเรือสิ โรส
มาสิ
โรส
ลงมาที่เรือนี่
โรส
ลาก่อนค่ะ แม่
โรส
- โรสกลับมานี่ - คุณกำลังจะไปไหน
จะไปหามันเหรอ
ไปเป็นอีตัวของไอ้สถุลเหรอ
ไม่ รอก่อน
เป็นอีตัวของเขายังดีกว่าเป็นเมียคุณ
ไม่!
ฉันบอกว่าไม่!
โรส ได้โปรดหยุด!
- หย่อนลงไปได้! - อย่าเพิ่ง หยุด!
- พร้อมกัน - อย่า รอก่อน!
หย่อนลงไป!
โรส!
ช่วยด้วย!
มีใครได้ยินมั้ย
ฮัลโหล! ช่วยผมด้วย!
คุณแอนดรูว์ส!
- สจ็วต ตรวจทางเดินกาบเรือด้านขวา - ครับ คุณแอนดรูว์ส
คุณผู้หญิง โปรดใส่ชูชีพแล้วไปที่ดาดฟ้าเรือด่วน
ลูซี่ ขอร้องล่ะ ใส่ชูชีพเป็นตัวอย่างคนอื่นหน่อย
ค่ะ
- มีใครอยู่ในนี้มั้ย - คุณแอนครูว์ส
ขอบคุณพระเจ้า
ปกติเจ้าหน้าที่จับคนไปไว้ที่ไหนคะ
- คุณต้องไปลงเรือเดี๋ยวนี้ - ไม่!
ฉันต้องทำไม่ว่าคุณจะช่วยหรือไม่ก็ตาม
แต่ถ้าไม่ช่วยอาจจะนานหน่อย
ลงลิฟต์ไปชั้นล่างสุดแล้วเลี้ยวซ้าย
ไปตามทางเดินลูกเรือ แล้วเลี้ยวขวาแล้วก็ซ้ายอีกครั้งที่บันได
คุณจะเห็นทางเดินยาวๆ
มันต้องแย่แน่ๆ
แย่ละสิ!
ขอโทษค่ะ ขอบคุณ
- ฉันไม่สนว่าคุณจะคิดยังไง - ลิฟต์ปิดครับ
ขอโทษครับคุณ ลิฟต์ปิดครับ
ฉันสุภาพมามากแล้ว ให้ตายสิ! พาฉันลงไปเดี๋ยวนี้!
ชั้น อี
ออกสิ
- ผมจะกลับขึ้นไป - ไม่
กลับมา! ผมกำลังจะขึ้นไปแล้ว!
ทางเดินลูกเรือ
ลูกเรือเท่านั้น
แจ็ค!
โรส!
แจ็ค!
โรส ผมอยู่ในนี้!
แจ็ค!
- แจ็ค! - โรส!
แจ็ค! แจ็ค ฉันขอโทษ
แจ็ค ฉันขอโทษ ขอโทษจริงๆ
- เลิฟจอย เอามันใส่กระเป๋าผม - ฉันรู้ ฉันรู้แล้ว
ฟังนะ โรส
คุณต้องหากุญแจสำรอง รู้มั้ย
ดูที่ตู้มีลิ้นชักตรงนั้น
ดอกสีเงินเล็กๆ โรส
สีเงิน
นี่มีแต่สีทองเหลือง!
ดูตรงนี้สิ โรส
โรส
คุณรู้ได้ยังไงว่าผมไม่ได้ทำ
ฉันไม่รู้หรอก ฉันแค่สำนึกได้ว่าฉันรู้อยู่แล้ว
หาต่อสิ
ไม่มีกุญแจ มันไม่มีกุญแจ!
เอาล่ะ โรส ฟังนะ
คุณต้องไปหาคนช่วย
มันไม่เป็นไรหรอก
เดี๋ยวฉันกลับมา
ผมจะรอตรงนี้นะ!
บันไดขึ้นชั้น ดี
ฮัลโหล มีใครอยู่ตรงนี้มั้ย
ฮัลโหล
มีใครอยู่ข้างล่างนี้มั้ย
เราต้องการความช่วยเหลือ!
ให้ตายสิ
มีใครได้ยินฉันมั้ยค่ะ ฮัลโหล
โอ้ ขอบคุณพระเจ้า
รอก่อน ฉันต้องการให้คุณช่วย มีผู้ชายอยู่ทางนี้
รอก่อน!
ฮัลโหล
คุณผู้หญิง คุณไม่ควรอยู่ที่นี่
- ฉันต้องการให้คุณช่วย - ไปข้างบนกัน ทางนี้ เร็วเข้า
มีผู้ชายถูกผูกติดอยู่
- ทางนี้ อย่าตื่นตระหนกไป - ได้โปรด!
เปล่า ฉันไม่ได้ตกใจ เรากำลังไปผิดทาง!
ปล่อยฉันนะ! ฟังฉัน!
ช่างหัวคุณละกัน
โอ้ พระเจ้า
แจ็ค!
โรส!
ไอ้นี่จะช่วยได้มั้ย
เดี๋ยวก็รู้ มาสิ
รอก่อน
ลองเหวี่ยงดูสองสามทีทางโน้นก่อน
ดี ทีนี้ลองสับทีเดิมอีกที โรส คุณทำได้แน่
โอเค ฝึกพอแล้ว
มาสิ โรส คุณทำได้แน่
ฟังนะ สับให้แรงและเร็ว
มาสิ เดี๋ยว
มือห่างๆ กันอีกหน่อย
- ดี - อย่างนั้นเหรอ
ใช่แล้ว
โรสฟังนะ ผมมั่นใจในตัวคุณ
สับ
คุณทำได้!
มาเร็ว หนีเถอะ
โอ๊ย เย็นจริงๆ!
นี่คือทางออก
เราหาทางอื่นดีกว่า มาเถอะ
นี่สิ สิ่งที่ไม่มีให้เห็นทุกวัน
กระเป๋านี้มาจากไหน ทิ้งไป เราต้องการที่ว่าง
ทิ้งไป! ทิ้ง!
เธอต้องแล้วไปครับท่านถอยกลับไป
- สงบหน่อย นั่งลง - ไม่
- ไม่! - ขยับกันหน่อย
อย่างนั้นล่ะ ดีมาก
เลิฟจอย
ทางด้านกราบขวาก็ไม่มีครับ
เราไม่มีเวลาแล้ว
คนนี้เคร่งครัดมาก ไม่ยอมให้ผู้ชายขึ้นเรือเลย
มีอยู่คนหนึ่งทางด้านโน้นให้ผู้ชายขึ้น
งั้นก็ไปทางนั้น
เราต้องหาหลักประกันก่อน มาเร็ว
มาทางนี้ตรงไปทางโน้น
นี่!
คิดว่าทำอะไรกันอยู่เหรอ
คุณต้องชดใช้ค่าเสียหายนะรู้มั้ย
- นี่เป็นสมบัติของไวท์สตาร์ไลน์ - หุบปากซะ!
อย่าเพิ่งปล่อยเรือได้มั้ย ฉันต้องกลับไปที่ห้อง...
- นั่งลง - เธอเป็นคนสุดท้าย
คุณไลท์โทลเลอร์ ทำไมปล่อยเรือที่มีคนแค่ครึ่งลำ
- อย่าเพิ่งน่ะ คุณแอนดรูว์ส - ฟังนะ
มีแค่ 20คน อยู่ในเรือที่รับได้ 65 คนน่ะเหรอ
ลำเมื่อกี้นี้มีแค่ 12คนเองนะ!
เราไม่แน่ใจว่ามันจะรับน้ำหนักไหวครับ คุณแอนดรูว์ส
- เรืออาจจะพัง - ไร้สาระ!
มันถูกทดสอบในเบลฟาสต์ ให้ผู้ชายนั่งตั้ง 70คน
ให้คนขึ้นให้เต็ม คุณไลท์โทลเลอร์ ให้ตายสิ!
เร็วเข้า ผู้หญิงกับเด็กขึ้นมาอีก!
กลับเข้าไป! นี่ไม่ใช่ทางออก
กลับเข้าไป
ขังเราไว้ในนี้เหมือนสัตว์ไม่ได้นะ เรือลำนี้มันกำลังจะล่ม
เอาผู้หญิงมาข้างหน้า
เปิดประตู
ผู้หญิงเท่านั้น!
ล็อคประตู!
ให้ตายเถอะ ข้างล่างนี่ก็มีผู้หญิงกับเด็กนะ!
ปล่อยเราขึ้นไป เราจะได้มีโอกาสบ้าง!
กลับไป!
- แจ็ค - ทอมมี่
- เราออกไปได้มั้ย - แทบไม่มีหวัง
ไม่ว่าเราจะทำอะไร เราต้องรีบแล้ว
แจ็ค!
ฟาบริซิโอ
เรือหมดแล้ว
น้ำท่วมเรือไปหมด เราต้องออกไป
- ทางนี้ไม่มีอะไร - เอาล่ะ
งั้นไปทางนี้ เร็วเข้า
- ผมหาโชคให้ตัวเอง - ผมก็เหมือนกัน
เร็วสิ!
เร็วเข้า ไปทางนี้กัน
ทางนี้
กลับไปที่บันไดใหญ่ แล้วทุกอย่างก็จะเรียบร้อย
เป็นไงเป็นกันสิ
ไปทางโน้นแล้วจะเรียบร้อย กลับไปที่บันไดใหญ่
- เปิดประตู - กลับไปทางบันไดใหญ่
เปิดประตูเดี๋ยวนี้
กลับไปทางบันไดใหญ่อย่างที่ผมบอกสิ!
ให้ตายเถอะ! ไอ้ชาติชั่ว!
หยุดนะ!
เปิดประตูสิวะ!
ฟาบริ ทอมมี่ ช่วยฉันหน่อย
- ถอยไป หลีกหน่อย! - ดึง!
ดึง!
- หลีกทางหน่อย - วางลงนะ!
- หลีกทางหน่อย! - วางลงนะ!
- หนึ่ง! สอง! - หยุดนะ!
สาม!
อีกที!
เร็วเข้า!
ไปเร็ว โรส
ขึ้นไปไม่ได้นะ! ทำยังงี้ไม่ได้นะ!
เป็นระเบียบกันหน่อย!
ถอยไป ถอยไป!
เกาะเธอไว้!
ดึงเธอขึ้นมา
บอกว่าถอยกลับไป
ไม่งั้นโดนยิงเหมือนหมาแน่!
อยู่ในความสงบ!
บอกว่าให้อยู่ในความสงบ
คุณโลว์ คุมเรือลำนี้ไว้
เอาล่ะ
ทุกคนไม่เป็นไรนะ ไม่ต้องตกใจ
ถอยไป!
เรามาช้าไป
ด้านหน้ามีเรืออีก
ตื๊อคนนี้เข้าไว้ ชื่อเมอร์ด็อค ท่าทางจะพูดด้วยง่าย
อย่าเพิ่งหย่อนลงมา!
ตัดเชือก!
นั่งลง!
ถอยไปนะ! บอกให้ถอยไป!
เริ่มระส่ำระสายแล้ว เราเหลือเวลาไม่มาก
คุณเมอร์ด็อค
คุณฮ็อคลีย์ คุณสองคน มากับผม!
ผมเป็นนักธุรกิจ ผมมีข้อเสนอให้คุณ
มาเร็ว โรส
เรือไปหมดแล้ว!
ท่านนายพล มีเรือทางด้านโน้นมั้ย
ไม่ครับ แต่มีอีกสองสามลำข้างหน้าโน่น
ทางนี้ ผมนำไปเอง
เล่นไปทำไม ไม่มีคนฟังอยู่ดี
ตอนกินข้าวก็ไม่มีใครฟังเราเหมือนกัน เอาน่า เล่นแก้หนาวกันเถอะ
ออร์เฟียส
มีเสียงเพลงกล่อมเวลาจมน้ำตาย ผมรู้แล้วว่าอยู่ชั้นหนึ่ง
- ผู้โดยสารอยู่ไหนหมด - อยู่ท้ายเรือครับ
มาครับ คุณนาย ไม่ต้องร้องไห้
เราเข้าใจกันแล้วนะ คุณเมอร์ด็อค
พวกผู้ชายถอยหน่อย บอกว่าถอยไป!
ผู้หญิงกับเด็กเท่านั้น! ถอยไป!
ถอยไปนะ คุณ มาครับ คุณผู้หญิง
ทางนี้ถอยไปครับคุณ!
ให้ผู้หญิงขึ้นก่อน...
ไปดูอีกด้านซิ ไปสิ!
ผมเจอเธอแล้ว อยู่อีกด้าน รอขึ้นเรืออยู่
กับเขา
- มีผู้หญิงกับเด็กอีกมั้ย - ขึ้นมาหมดแล้ว คุณเมอร์ด็อค
งั้นมีใครอีกมั้ย
- ขึ้นมาครับ - มีใครอีกมั้ย
เร็วครับ รีบหน่อย
ยืนข้างๆ เชือกไว้
เป็นไงเป็นกันสิ
เวร
ยิง!
คุณครับ ทางนี้ห้ามผ่าน
คุณครับ ไปทางนี้ไม่ได้
เยี่ยมมาก ดีเลย
เตรียมหย่อนเรือ!
ทางซ้ายพร้อม!
หย่อนเรือได้
ทำให้นิ่งๆ น่อย
สองด้านพร้อมๆ กันนิ่งๆ นิ่งๆ ไว้
- ส่งเด็กมานี่ - พ่อคะ
- ไม่เป็นไร ลูก ไม่ต้องห่วงพ่อ - เอาเด็กไป
พ่อคะ ขึ้นเรือสิ
แค่แป๊บเดียวน่ะ เดี๋ยวเราก็เจอกัน
เดี๋ยวก็มีเรือให้พ่อขึ้น
ลำนี้เป็นของแม่กับลูกๆ นะ
จับมือแม่ไว้ แล้วก็เป็นเด็กดีล่ะ
ฉันไม่ไปถ้าคุณไม่ไป
- คุณต้องไป เดี๋ยวนี้เลย - ไม่ แจ็ค
ขึ้นเรือซะ โรส
ไม่ แจ็ค
ใช่ ขึ้นเรือไปซะ
ใช่ ขึ้นเรือไป โรส
ให้ตายเถอะ ดูคุณสิ ดูไม่ได้เลย
เอานี่
ใส่ซะ เร็วเข้า
ขึ้นไปซะ ผมจะขึ้นลำต่อไป
ไม่ คุณต้องไปด้วย
ผมไม่เป็นไรหรอก ฟังนะ ผมจะไม่เป็นไร
ผมเอาตัวรอดได้ ไม่ต้องห่วงผม
ไปเถอะ ขึ้นไป
ผมตกลงกับเจ้าหน้าที่ทางด้านโน้นของเรือไว้แล้ว
แจ็คกับผมปลอดภัยแน่ ทั้งคู่เลย
เห็นมั้ย ผมมีเรือให้ขึ้นแน่ๆ
- ไปซะ - มาสิ รีบหน่อย เรือจะเต็มแล้ว
ขึ้นมาเลย คุณ
- ไป - มานี่ เร็วเข้า
- ขึ้นเรือเลยครับ - เด็กดีของพ่อ
- รีบก้าวครับ! - ถอยไป
ถอยหลังไปครับ
ถอยจากราวครับ
หย่อนเรือลงได้!
ช้าๆ
ให้เสมอกันนะ
ค่อยๆ
หย่อนลงไป
โกหกเก่งนะแก
ก็เก่งพอกันน่ะแหละ
ค่อยๆ หย่อนลงไป
ไม่ได้... ไม่ได้ตกลงกับใครไว้ใช่มั้ย
ฉันตกลงไว้นะ
แต่แกไม่ได้มีส่วนเอี่ยวหรอก
หย่อนลงไปเรื่อยๆ เลย
ฉันชนะเสมอ แจ็ค
หย่อนให้พร้อมๆ กันนะ
ไม่ทางใดก็ทางนึง
ระวังเอียง ขยับให้ตรง
ค่อยๆ
พร้อมๆ กัน
ลงไปเรื่อยๆ!
โรส!
- หยุดเธอไว้! - โรส!
- คุณทำอะไรเนี่ย - หยุดเธอไว้!
ไม่นะ!
โรส!
คุณโง่ซะจริง! ทำยังงั้นทำไม
คุณโง่มากเลย โรส
คุณทำยังงั้นทำไม ทำไมล่ะ
คุณกระโดด ฉันกระโดด ใช่มั้ย
ใช่
โอ้ พระเจ้า
ฉันไปไม่ได้ ฉันไปไม่ได้ แจ็ค
ไม่เป็นไร เราจะหาทางอื่นกัน
อย่างน้อยฉันก็ได้อยู่กับคุณ
เร็วเข้า! หลบ!
เร็วเข้า!
เร็วเข้า! วิ่งเร็ว!
เร็วเข้า!
ถอยไป!
เร็วเข้า รีบหน่อย โรส!
โรส เร็วเข้า!
เร็วเข้า โรส!
ไป!
ขอให้มีความสุขด้วยกันนะ!
มีอะไรน่าขันเหรอ
ผมใส่เพชรไว้ในเสื้อคลุม
แล้วก็เอาเสื้อคลุมให้เธอใส่!
เร็วเข้า
พ่อฮะ!
เราทิ้งเขาไว้ไม่ได้
งั้นก็เร็วเข้า!
พ่อ!
ไปทางเดิม!
ไม่ใช่ทางนั้น! กลับมา!
ไป!
ไปเร็ว!
วิ่ง โรส!
แจ็ค!
- แจ็ค! - โรส!
ทางนี้!
เร็วเข้า!
ส่งมือมา!
โอ้ พระเจ้า!
ช่วยด้วย!
เดี๋ยวครับ! เปิดประตูให้เราหน่อย!
- ได้โปรดเถอะ! - ได้โปรด ช่วยเราด้วย!
- ได้โปรด! - ขอร้องเถอะ!
ให้ตายสิ!
รีบหน่อย
- เร็วเข้า เร็วเข้า! - เร็วเข้า!
เร็ว เร็วสิ!
พระเจ้า
- ได้โปรด! - เร็วเข้า!
รีบหน่อย!
เร็วเข้า!
ขอโทษนะ ผมทำกุญแจตก
- เดี๋ยว ได้โปรด! - รอก่อน!
อย่าเพิ่งไป! เรียกคนมาช่วยเราด้วย!
ได้แล้ว! ดอกไหนล่ะ โรส
ดอกสั้น ลองดอกสั้นดู
เร็วเข้า แจ็ค
ไม่นะ! เดี๋ยวก่อน
เร็วเข้า แจ็ค
มันติด! เอาไม่ออก!
- ออกสิ! - เร็วเข้า แจ็ค!
เร็วเข้า แจ็ค!
ได้แล้ว! ไปเร็ว โรส!
ไป!
แจ็ค!
เร็วเข้า!
ไปเร็ว ไป
- เอาพายออกมา - เอาพายมารอไว้
ผู้หญิงและเด็กเท่านั้น ให้ตายสิ!
ดึงไว้!
เอาหลักใส่! รีบเอาเชือกคล้อง!
ถอยไป!
แม่ขา!
ถอยไปครับ!
บอกว่าถอยไป
ขึ้นไปเรื่อยๆ!
หยุดดันได้แล้ว!
ถอยไป!
ให้เรามีโอกาสรอดบ้างสิ ไอ้คนอังกฤษชาติชั่ว
ใครกล้าเดินเข้ามาโดนยิงแน่! ถอยไป!
ไอ้ระยำ!
ถอยไป!
เราตกลงกันแล้วนะ ให้ตายสิ!
เงินแกช่วยแกหรือช่วยฉันไม่ได้หรอก ถอยไป!
ผู้หญิงกับเด็กเท่านั้น!
หยุดดันได้แล้ว!
ไม่นะ ทอมมี่!
ไม่ ไม่นะ ทอมมี่!
ไอ้ระยำ!
ไม่นะ วิล!
ถอยไป ให้ตายสิ!
ค่อยๆ นะ จับไว้
ผมมีเด็ก!
ถอยหน่อย!
ได้โปรด ผมมีเด็ก
ได้โปรดเถอะ เธอมีแค่ผมในโลกนี้
ขึ้นไปได้
ถอยไป!
ได้โปรด!
มาค่ะ ส่งเธอมา
ไม่เป็นไรนะ
เดี๋ยว! คุณแอนดรูว์ส
โรส
คุณจะไม่หนีเหรอ
ผมเสียใจนะที่ไม่ได้สร้างเรือที่แข็งแรงกว่านี้ โรส
มันจมเร็วมาก เราต้องรีบ
เดี๋ยวก่อน
โชคดีนะ โรส
คุณก็เหมือนกัน
คุณกู๊กเกนไฮม์ นี่ของคุณครับ
ไม่ล่ะ ขอบใจ เราแต่งตัวพร้อมแล้ว
และรอความตายอย่างสุภาพบุรุษ
แต่เราขอบรั่นดีหน่อยสิ
เอาเชือกมาทางนี้!
ดึงให้ตึง แล้วค่อยหงายเรือ!
กัปตัน ฉันจะไปไหนดี ช่วยบอกหน่อย
กัปตันครับ
พอแค่นี้ละกัน
ลาก่อนนะ วอลลี่ โชคดี
- ลาก่อน วอลเลซ - ลาก่อน เพื่อนยาก
แล้วพวกเขาก็อยู่กันอย่างมีความสุขอีก 300 ปีต่อมา
ในโลกของเด็ก
ดินแดนแห่งความเยาว์วัยและความงดงาม
ไม่มีเวลาแล้ว! ตัดเชือกเลย!
ตัดเชือกเลยถ้าจำเป็น!
ขอมีดหน่อย!
ตัดเชือกเลย! ตัดมันซะ!
ตัดเชือกเดี๋ยวนี้!
สุภาพบุรุษ มันเป็นเกียรติมาก ที่ได้เล่นกับพวกคุณคืนนี้
เราต้องอยู่บนเรือให้นานที่สุด
มาเร็ว
ทางนี้จับราวไว้
เร็วเข้า โรส กระโดด
เร็วเข้า
ผมจับไว้เอง กระโดด!
ผมช่วยนะครับ คุณ
- แจ็ค! - อะไร
ถอยไป!
ไม่นะ ลงมาเบียดกันเปล่าๆ
ไม่มีใคร
แม้ข้าพระองค์จะเดินผ่านหุบเขาแห่งเงาของความตาย...
จะเดินผ่านหุบเขาให้เร็วกว่านี้ได้มั้ย
พระนางมารี พระแม่ของพระองค์ สวดอ้อนวอนให้คนบาปด้วย
ตอนนี้และยามเราตาย อาเมน
ขอสดุดีพระนางมารีผู้เมตตา
ทางนี้
เร็วเข้า!
ข้าพระองค์เห็นสวรรค์ใหม่และโลกใหม่
เพราะสวรรค์แรก และโลกแรกจะจากไปแล้ว
และไม่มีทะเลอีกต่อไป
เดี๋ยวมันก็จบแล้ว เดี๋ยวก็จบแล้วลูก
และเขาก็อาศัยอยู่กับพวกนั้น
พวกเขาเป็นคนของเขา
และพระเจ้าจะอยู่กับพวกเขา และเป็นพระเจ้าให้พวกเขา
แจ็ค
นี่คือที่ที่เราเจอกันครั้งแรกไง
และพระเจ้าจะเช็ดน้ำตา จากตาของพวกเขา
และจะไม่มีการตายเพิ่มอีก
และไม่มีการเศร้าโศกหรือร้องไห้
และไม่มีความเจ็บปวดอีก
เพราะโลกเก่าได้จากไปแล้ว
พายเร็วๆเข้า! พายเร็วกว่านี้อีก!
จับไว้นะ คุณทรูดี้!
จับไว้ให้แน่นๆ
พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่!
ตัดไฟซะ! ตัดไฟ!
เราต้องไปต่อ!
ส่งมือมา ผมจะดึงคุณเอง
ส่งมือมาสิ
ได้แล้ว ผมไม่ปล่อยหรอก
เร็วเข้า ผมจับคุณได้แล้ว
- เกิดอะไรขึ้น แจ็ค - ไม่รู้สิ
- จับไว้ - แจ็ค
ใครก็ได้ช่วยผมที!
จบกันแล้ว
โอ้ พระเจ้า แจ็ค
จับเอาไว้
เรือมันจะดูดเราลงไป
พอผมบอก คุณก็หายใจลึกๆ นะ
พยายามตีเท้าเข้าไว้อย่าหยุด
อย่าปล่อยมือผมล่ะ
เราจะต้องรอด โรส เชื่อผมสิ
ฉันเชื่อคุณ
ไททานิค -ลิเวอร์พูล
พร้อมนะ เอาเลย
แจ็ค
- โรส - แจ็ค
แจ็ค
ปล่อยเธอนะ
- โรส! - แจ็ค!
ว่ายน้ำเข้าไว้ โรส! คุณต้องว่ายเข้าไว้!
ว่ายไปเรื่อยๆ
- หนาวจังเลย - ว่ายเข้าไว้ โรส
มานี่ เอ้า
ว่ายเข้าไว้ อย่าหยุด
เอ้า เกาะเอาไว้
พยุงตัวขึ้นมา
เร็วเข้า โรส
ขึ้นไป ขึ้นไปเลย โรส
ไม่เป็นไรแล้ว
คุณไม่เป็นไรแล้ว
พายเรือกลับมา
เดี๋ยวเรือก็จะกลับมาช่วยเรา โรส
แข็งใจอีกนิดนะ
พวกเขาต้องพายไปไกลๆ เพื่อหลบแรงดูดตอนเรือจม
แต่พวกเขากำลังกลับมาแล้ว
พระเจ้าช่วย!
ช่วยเราด้วย!
คุณไม่เข้าใจ
ถ้าเรากลับไป คนก็จะแย่งกันขึ้นเรือ แล้วพวกเขาก็จะทำเรือล่ม
หยุดพูดเถอะ ไม่ต้องมาขู่
เร็วเข้า สาวๆ หยิบพายมา ไปกันเร็ว
บ้าไปแล้วรึไง เราอยู่กลางมหาสมุทรแอตแลนติคเหนือนะ
อยากจะอยู่หรืออยากจะตายกัน
ฉันไม่เข้าใจพวกคุณเลย
เป็นอะไรไปกันหมด พวกเขาเป็นสามีพวกคุณนะ
ยังมีที่เหลืออีกตั้งเยอะ
แล้วคนก็จะน้อยลงไปอีกคน
ถ้าแกไม่หุบปากซะ
เอาพายมาวางไว้ตรงนั้น
แล้วก็ผูกเรือสองลำนี้เข้าด้วยกัน
ผูกให้แน่นๆ ล่ะ
ฟังผมนะ ทุกคน เราต้องกลับไป
ผู้หญิงทุกคนย้ายจากลำนี้ ไปลำนั้นให้หมดเดี๋ยวนี้
เร็วที่สุดทำที่จะทำได้
พยายามให้มีที่เหลือเยอะๆ ขยับไปเรื่อยๆ
มันเริ่มเงียบแล้ว
พวกเขาต้องใช้เวลาอีกเดี๋ยวเดียว เพื่อเตรียมเรือให้พร้อม
ผมไม่รู้คุณนะ
แต่ผมจะเขียนร้องเรียน
ไปที่ไวท์สตาร์ไลน์เกี่ยวกับเรื่องนี้แน่
ฉันรักคุณ แจ็ค
อย่าเชียวนะ
อย่ามาบอกลาผม
ยังไม่ถึงเวลา เข้าใจมั้ย
ฉันหนาวเหลือเกิน
ฟังนะ โรส
คุณจะต้องไปจากที่นี่
คุณจะมีชีวิตอยู่
แล้วก็มีลูกเป็นโขลง
แล้วคุณก็จะดูพวกเขาเติบโต
คุณจะตายตอนเป็นยายแก่ในเตียงอุ่นๆ ของคุณ
ไม่ใช่ที่นี่
ไม่ใช่คืนนี้
ไม่ใช่แบบนี้ เข้าใจผมมั้ย
ตัวฉันชาไปหมดแล้ว
การที่ผมได้ตั๋วเรือมา เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เกิดขึ้นในชีวิตผม
มันพาผมมาพบคุณ
ผมนึกขอบคุณมันเสมอ โรส
ผมขอบคุณ
คุณต้อง
ทำสิ่งนี้ให้ผม
คุณต้องสัญญาว่าจะมีชีวิตรอด
ว่าคุณจะไม่ยอมแพ้
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
ไม่ว่าจะสิ้นหวังแค่ไหน
สัญญากับผมสิ โรส
แล้วก็รักษาสัญญาตลอดไป
ฉันสัญญา
ตลอดไปเลยนะ
ตลอดไปเลย แจ็ค
ตลอดไปเลย
ตรงไปเลยนะครับ
พาย
เห็นใครขยับมั่งมั้ย
ไม่ครับ ไม่มีเลย
ตรวจดูให้ดี
ส่งพายนั่นมาซิ
ตรวจดูให้แน่ใจ
ตายหมดแล้วครับ
ไปข้างหน้าต่อ ช้าๆ ล่ะ
ระวังพายให้ดี อย่าไปตีพวกเขา
ยังมีใครมีชีวิตอยู่มั้ย
มีใครได้ยินผมมั้ย
มีใครยังมีชีวิตอยู่มั้ย
เรารอนานไป
หาไปเรื่อยๆ! หาต่อไป
ยังมีใครมีชีวิตอยู่มั้ย
มีใครได้ยินผมมั้ย
ขึ้นมาบนเครื่องบินผม
แล้วมันก็บินขึ้น
บินขึ้นไป
มาสิโจเซฟีน
ขึ้นมาบนเครื่องบินผม
แจ็ค
เรือมาแล้ว
แจ็ค
เรือมาแล้ว แจ็ค
กลับมาก่อน
กลับมาก่อน!
ฮัลโหล!
มีใครได้ยินผมมั้ย
ตรงนี้ไม่มีใครรอดเลยครับ
กลับมาก่อน
ฉันจะรักษาสัญญา ฉันสัญญา
หันเรือกลับ!
คน 1,500คนตกลงไปในทะเล
ตอนที่ ไททานิคจมลงไปใต้ทะเล
มีเรือทั้งหมด 20 ลำลอยตัวอยู่ใกล้ๆ
แต่มีแค่ลำเดียวที่กลับมา
ลำเดียว
คน 6คนถูกช่วยเอาไว้ได้
รวมทั้งตัวฉัน
6คนจาก 1,500
หลังจากนั้นคน 700คนในเรือทั้งหลาย
ก็ไม่มีอะไรทำนอกจากรอ
รอที่จะตาย รอที่จะอยู่
รอความช่วยเหลือ
ที่ไม่เคยมาถึง
คาร์ปาเธีย
คุณครับ คงไม่มีคนที่คุณรู้จักหรอกครับ
นี่เป็นผู้โดยสารชั้นถูก
เขาผมสีน้ำตาลแดงแล้วก็เคราสีขาว
- มีรายชื่อผู้โดยสารอีกมั้ย - ไม่มีแล้ว
- บางทีเขาอาจอยู่ลำอื่น - เราทำเต็มที่แล้วครับ
นั่นเป็นครัง้สุดท้ายที่ฉันเห็นเขา
สุดท้ายเขาก็แต่งงาน แล้วก็สืบทอดมรดกหลายล้าน
แต่ช่วงเศรษฐกิจตกต่ำปี29 เขาเจอปัญหาการเงินหนัก
เขาเลยยิงกรอกปากตัวเองตาย
ที่ฉันอ่านเจอนะ
ขอทราบชื่อได้มั้ยครับ
ดอว์สันค่ะ
โรส ดอว์สัน
ขอบคุณครับ
เราไม่เคยพบข้อมูลเกี่ยวกับแจ็คเลย ไม่มีประวัติอะไรทั้งนั้น
มันไม่มีแน่ล่ะ
และฉันก็ไม่เคยพูดถึงเขาจนกระทั่งวันนี้ ไม่เคยพูดกับใครเลย
ไม่แม้แต่คุณตาของหนู
หัวใจของผู้หญิง ดุจดั่งความลับสุดทะเลลึก
แต่ตอนนี้คุณก็รู้แล้วว่า มีผู้ชายที่ชื่อแจ็ค ดอว์สัน
และเขาก็ช่วยชีวิตฉัน
ทุกวิถีทางที่คนๆ นึงจะถูกช่วยเหลือได้
ฉันไม่มีแม้แต่รูปของเขา
เขาคงอยู่เพียงแต่ในความทรงจำ
เคลดิชเมียร์-2 กำลังจะขึ้นสู่ผิวน้ำ
ผมเก็บมันไว้สำหรับตอนที่เจอเพชร
ฉันเสียใจด้วยนะ
สามปี
ผมไม่คิดถึงอะไรนอกจาก ไททานิค
แต่ผมไม่เคยเข้าใจมันเลย
ผมไม่เคยรู้เรื่องราวของมันเลย