Υψηλοτάτη...
Ήταν μια εποχή, όχι πολύ παλιά...
...που ζούσαμε σ' έναν μαγεμένο κόσμο...
...με κομψά παλάτια και μεγάλες συγκεντρώσεις.
Ήταν το 1916...
...κι ο γιος μου Νικόλαος...
...ήταν ο Τσάρος της Αυτοκρατορικής Ρωσίας.
Γεια σου, αγάπη μου.
Γιορτάζαμε την 300ή επέτειο βασιλείας της οικογενείας μας.
Κι εκείνο το βράδυ...
...το πιο φωτεινό αστέρι ήταν η γλυκιά μας Αναστασία...
...η νεότερη εγγονή μου.
Με παρακάλεσε να μη γυρίσω στο Παρίσι...
...γι' αυτό παράγγειλα ένα ξεχωριστό δώρο...
...για να κάνω πιο εύκολο τον χωρισμό και για τις δυο.
Για μένα; Είναι κοσμηματοθήκη;
Ντιμίτρι, η θέση σου είναι στην κουζίνα.
Κοίτα...
Το νανούρισμά μας!
Θα το παίζεις πριν κοιμηθείς...
...και θα λες ότι τραγουδάω εγώ.
Στον αέρα, απ' τη θάλασσα πέρα...
...το τραγούδι ν' ακούς Στη θύμηση να σου φέρνει
Ότι σύντομα θα 'σαι σπίτι μαζί μου
Κάποτε, κάποιον Δεκέμβρη
Διάβασε τι λέει.
"Μαζί στο Παρίσι".
Αλήθεια; Γιαγιά!
Αλλά δε θα βρισκόμαστε ποτέ στο Παρίσι...
...γιατί μια μαύρη σκιά...
...είχε πέσει πάνω από τον Οίκο των Ρομανώφ.
Το όνομά του ήταν Ρασπούτιν...
Πιστέψαμε ότι ήταν άνθρωπος του Θεού, μα ήταν απατεώνας.
Αρχομανής κι επικίνδυνος.
Τόλμησες να γυρίσεις;
Είμαι μυστικοσύμβουλός σας.
Μυστικοσύμβουλος; Είσαι προδότης. Φύγε!
Νομίζεις ότι θα εξορίσεις τον μεγάλο Ρασπούτιν;
Με τις ανίερες δυνάμεις που διαθέτω, σε διώχνω...
...με μια κατάρα.
Θυμήσου τα λόγια μου...
Εσύ κι η οικογένειά σου θα πεθάνετε μέσα σε 15 μέρες.
Δε θα ηρεμήσω ώσπου να δω το τέλος...
...των Ρομανώφ για πάντα.
Φλεγόμενος από μίσος για τους Ρομανώφ...
...ο Ρασπούτιν πούλησε την ψυχή του στον διάβολο...
...για να τους καταστρέψει.
Πήγαινε, εκπλήρωσε τον σκοτεινό σου σκοπό...
...και σφράγισε τη μοίρα του Τσάρου και των δικών του...
...μια για πάντα.
Από εκείνη τη στιγμή...
...η σπίθα της δυστυχίας στη χώρα μας έγινε φλόγα...
...που σύντομα θα κατέστρεφε τη ζωή μας για πάντα.
-Βοήθεια! Βοήθεια! -Γρήγορα, παιδιά!
-Το κουτί μου! -Αναστασία, γύρνα πίσω!
Αναστασία!
-Γρήγορα. -Πάμε απ' τα δωμάτια των υπηρετών.
Κάνε γρήγορα, Αναστασία.
Πάει να το σκάσει.
-Το μουσικό κουτί μου! -Φύγε!
Σύντροφοι, εδώ μέσα.
Πού είναι, μικρέ;
-Γιαγιά. -Προχώρησε μαζί μου.
Ρασπούτιν!
-Άφησέ με, σε παρακαλώ! -Δε θα ξεφύγεις ποτέ από μένα, μικρή.
Ποτέ!
Άφησέ με!
Μπαρτόκ!
Αφέντη!
Αναστασία, κάνε γρήγορα.
-Γιαγιά! -Πιάσε το χέρι μου... Κρατήσου...
Μη μ' αφήσεις.
Αναστασία!
Πολλές ζωές καταστράφηκαν εκείνη τη νύχτα.
Ό,τι απολαμβάναμε, τώρα είχε χαθεί για πάντα.
Και την Αναστασία μου, το αγαπημένο μου εγγόνι...
...δεν την είδα ξανά.
ΜΕΤΑ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ
Η Αγ. Πετρούπολη σκοτεινή
Η Αγ. Πετρούπολη ψυχρή
Τα εσώρουχά μου πάγωσαν Μια βδομάδα εδώ
Η επανάσταση Έκανε τη ζωή μας μαύρη
Ευτυχώς με το κουτσομπολιό Η μέρα περνάει
Ακούσατε; Μια φήμη στην Αγ. Πετρούπολη κυκλοφορεί
Ακούσατε τι λένε στους δρόμους;
Αν κι ο Τσάρος πέθανε Μια κόρη ίσως επέζησε
Η πριγκίπισσα Αναστασία
Μην το πείτε αλλού
Είναι φήμη, θρύλος, μυστήριο
Κάτι που ψιθυρίζουν στα δρομάκια Στα κρυφά
Είναι φήμη, μέρος της ιστορίας μας
Λένε ότι η γιαγιά της Δίνει ένα ποσό βασιλικό
Σ' εκείνον που πίσω Την πριγκίπισσα θα της φέρει
Βλαντ...
Ντιμίτρι. Καλωσόρισες.
Ένα ρούβλι ο πίνακας Είναι των Ρομανώφ
Οι πιτζάμες, σύντροφοι Του Κόμη Γιουσούπωφ!
Το πήρα απ' το παλάτι Επένδυση από γούνα έχει
Ίσως αξίζει μια περιουσία Αν σ' εκείνη ανήκει
Ντιμίτρι, βρήκα θέατρο.
Όλα πάνε καλά. Μόνο το κορίτσι χρειαζόμαστε.
Τέρμα οι πλαστογραφίες και τα κλοπιμαία...
Τρία εισιτήρια...
Ένα για σένα, ένα για μένα κι ένα για την Αναστασία.
Είναι φήμη, θρύλος, μυστήριο
Η πριγκίπισσα Αναστασία Θα μας βοηθήσει να φύγουμε
Εσένα και μένα, φίλε μου Θα μας γράψει η Ιστορία
Μια κοπέλα θα την υποδυθεί Θα της μάθουμε τι να λέει
Θα τη ντύσουμε Στο Παρίσι θα τη μεταφέρουμε
Σκέψου τι αμοιβή Η καλή γιαγιά της θα δώσει
Μόνο εσύ κι εγώ θα το καταφέρουμε
Θα πλουτίσουμε
Θα φύγουμε
Κι η Αγ. Πετρούπολη Θα 'χει κι άλλα να σχολιάζει
Ακούσατε; Μια φήμη στην Αγ. Πετρούπολη κυκλοφορεί
Ακούσατε τι λένε στους δρόμους;
Ακούσατε; Μια φήμη στην Αγ. Πετρούπολη κυκλοφορεί
Σύντροφοι, τι λέτε;
Συναρπαστικό μυστήριο
Η μεγαλύτερη απάτη στην Ιστορία!
Η πριγκίπισσα Αναστασία
Ζωντανή ή νεκρή;
Ποιος ξέρει;
Σου βρήκα δουλειά στο ιχθυοτροφείο.
Πήγαινε ως τη διασταύρωση. Στρίψε αριστερά.
Προσέχεις;
Ακούω, συντρόφισσα Φλεγκμένκωφ.
Ήσουν μπελάς από τη στιγμή που ήρθες.
Έκανες σαν βασίλισσα, ενώ είσαι ένα ανώνυμο τίποτα.
Δέκα χρόνια τώρα σε τάιζα, σ' έντυνα...
Μου παρείχατε στέγη.
Πώς γίνεται να μην ξέρεις ποια ήσουν πριν έρθεις...
-...και να θυμάσαι όλα αυτά; -Κάτι ξέρω...
Ξέρω... "Μαζί στο Παρίσι".
Θέλεις να πας στο Παρίσι για να βρεις την οικογένειά σου;
Μικρή Άνια, ώρα να μπεις στη ζωή. Στη ζωή και στη γραμμή...
...και να 'σαι ευγνώμων.
"Μαζί στο Παρίσι."
Να είσαι ευγνώμων.
"Να είσαι ευγνώμων, Άνια".
Είμαι ευγνώμων. Ευγνώμων που φεύγω.
"Στρίψε αριστερά" λέει. Ξέρω τι είναι αριστερά.
Θα είμαι πάντα η Άνια, το ορφανό.
Αλλά αν πάω δεξιά, ίσως βρω...
Όποιος μου έδωσε αυτό το κολιέ πρέπει να μ' αγαπούσε.
Είναι τρελό. Εγώ να πάω στο Παρίσι;
Στείλε μου ένα σημάδι.
Μια νύξη...
Οτιδήποτε...
Δεν έχω καιρό για παιχνίδια τώρα.
Περιμένω ένα σημάδι.
Άσε με ήσυχη, σε παρακαλώ.
Δώσ' μου το πίσω...
Υπέροχα! Ένα σκυλί θέλει να πάω στην Αγ. Πετρούπολη.
Θ' ακολουθήσω την υπόδειξη.
Καρδιά, μη με προδώσεις Θάρρος, μη μ' εγκαταλείψεις
Μην κάνεις πίσω Τώρα που ήρθαμε εδώ
Ο κόσμος λέει Ότι η ζωή είναι γεμάτη επιλογές
Κανείς δε λέει τίποτα για τον φόβο
Ούτε πόσο απέραντος Φαίνεται ο κόσμος
Σ' ένα ταξίδι
Στο παρελθόν
Σε κάποιο σημείο του δρόμου Ξέρω πως κάποιος περιμένει
Όνειρα χρόνων Ψεύτικα δε μπορεί να 'ναι
Αγκαλιές διάπλατες θ' ανοίξουν Θα με προσέχουν, θα με θέλουν
Επιτέλους στο σπίτι Όπου η θέση μου είναι
Αρχίζω από τώρα Γρήγορα μαθαίνω
Σ' αυτό το ταξίδι
Στο παρελθόν
Σπιτικό, αγάπη, οικογένεια
Υπήρξε μια εποχή Που πρέπει να τα είχα κι εγώ
Σπιτικό, αγάπη, οικογένεια
Ποτέ δε θα ολοκληρωθώ
Μέχρι να σας βρω
Κάνοντας ένα-ένα βήμα Με μια ελπίδα, μετά άλλη
Ποιος ξέρει Πού ο δρόμος αυτός θα βγάλει;
Πίσω σ' αυτό που ήμουν Μπροστά στο μέλλον μου
Πράγματα που η καρδιά μου Πρέπει να μάθει
Ας είναι αυτό ένα σημάδι Ας είναι αυτός ο δρόμος μου!
Ας με οδηγήσει στο παρελθόν μου
Κι ας με πάει σπίτι
Επιτέλους!
-Ένα εισιτήριο για Παρίσι. -Βίζα εξόδου.
Χωρίς βίζα εξόδου, δεν έχει εισιτήριο.
Πήγαινε στον Ντιμίτρι. Θα βοηθήσει.
Πού θα τον βρω;
Στα παλιά ανάκτορα. Αλλά δεν το έμαθες από μένα.
-Άντε, πήγαινε. -Ντιμίτρι...
Ωραία... Πολύ ωραία...
Μοιάζω με πριγκίπισσα.
Χορεύω σαν μπαλαρίνα.
Η επόμενη, παρακαλώ.
Γιαγιά, εγώ είμαι, η Αναστασία.
Μη χειρότερα.
Τέρμα το κόλπο!
Το τελευταίο καπίκι μας πήγε στο άθλιο θέατρο...
...και δε βρήκαμε κοπέλα να την υποδυθεί.
Θα τη βρούμε. Είναι κάπου κάτω απ' τη μύτη μας.
Με το κουτί, η αυτοκράτειρα θα τη θεωρήσει αληθινή.
-Ψάχνω... Με συγχωρείτε. -Πριν το μάθει...
...θα ξοδεύουμε τα 10.000.000 ρούβλια.
Πούκα...
Πούκα!
Πούκα, πού είσαι;
Άκουσες κάτι;
Είναι κανείς εδώ;
Αυτό το μέρος...
Είναι σαν ανάμνηση από ένα όνειρο.
Αρκούδες που χορεύουν Ζωγραφισμένα φτερά
Πράγματα που σχεδόν Η θύμηση φέρνει
Κι ένα τραγούδι Που κάποιος τραγουδά
Κάποτε, κάποιον Δεκέμβρη
Κάποιος με κρατάει Σε μια ζεστή αγκαλιά
Άλογα χοροπηδούν Μέσα στην καταιγίδα
Μορφές χορεύουν Με κομψές κινήσεις
Μέσα στις δικές μου αναμνήσεις
Κάποιος με κρατάει Σε μια ζεστή αγκαλιά
Άλογα χοροπηδούν Μέσα στην καταιγίδα
Μορφές χορεύουν Με κομψές κινήσεις
Μέσα στις δικές μου αναμνήσεις
Μακριά, πολύ παλιά
Σαν εικόνα θαμπή
Πράγματα Που γνώριζε η καρδιά μου
Πράγματα που λαχταράει Στη θύμηση να φέρει
Κι ένα τραγούδι
Που κάποιος τραγουδάει
Κάποτε, κάποιον Δεκέμβρη
Τι γυρεύεις εδώ;
Ε! Στάσου!
Σταμάτα! Περίμενε μια στιγμή.
Πώς μπήκες εδώ μέσα;
-Με συγχωρείς, παιδί μου... -Βλαντ, βλέπεις ό,τι βλέπω;
Όχι.
Ναι. Ναι.
Ο Ντιμίτρι;
Εξαρτάται ποιος τον γυρεύει.
Με λένε Άνια. Χρειάζομαι βίζα.
Είπαν να 'ρθω σε σένα. Δε μπορώ να πω ποιος.
Γιατί περιφέρεσαι γύρω μου; Ήσουν όρνιο σε άλλη ζωή;
-Συγγνώμη, Ανέγια. -Άνια με λένε.
-Άνια. Απλώς... -Άνια.
Απλώς μοιάζεις πάρα πολύ με...
Ξέχνα το. Είπες κάτι για ταξιδιωτικά έγγραφα.
-Θέλω να πάω στο Παρίσι. -Στο Παρίσι;
Ποιος είναι αυτός; Κοιτάξτε, με συμπαθεί.
Θα σε ρωτήσω κάτι. Άνια σε λένε, έτσι;
Επίθετο έχεις;
Θα σας φανεί τρελό, αλλά δεν ξέρω το επίθετό μου.
Με βρήκαν να τριγυρνάω, όταν ήμουν οχτώ χρονών.
-Πριν την ηλικία των οκτώ; -Παράξενο...
...αλλά δε θυμάμαι. Έχω λίγες αναμνήσεις.
Τέλεια!
Έχω μια άκρη... Το Παρίσι.
Το Παρίσι;
Μπορείτε να με βοηθήσετε, ή όχι;
Βλαντ, Βλαντ, τα εισιτήρια.
Φυσικά. Κι εμείς πάμε στο Παρίσι.
Έχω τρία... Έχω εδώ τρία εισιτήρια.
Δυστυχώς το τρίτο είναι για κείνη, την Αναστασία.
Θα σμίξουμε τη μεγάλη δούκισσα με τη γιαγιά της.
Της μοιάζεις.
-Τα ίδια γαλανά μάτια. -Τα μάτια των Ρομανώφ.
-Το χαμόγελο του Νικόλαου. -Το πιγούνι της Αλεξάνδρας.
Και τα χέρια της γιαγιάς της.
Ίδια ηλικία, ίδιος τύπος.
Νομίζετε ότι είμαι η Αναστασία;
Είδα χιλιάδες κοπέλες σ' όλη τη χώρα...
...και καμιά δε μοιάζει στη Μεγάλη Δούκισσα όσο εσύ.
Κατάλαβα ότι είσαι τρελός. Είστε κι οι δυο παλαβοί.
-Δε θυμάσαι τι σου συνέβη. -Δεν ξέρουν τι απέγινε.
Ψάχνεις συγγενή στο Παρίσι.
Η μόνη συγγενής είναι εκεί.
Σκέφτηκες την πιθανότητα;
Να είμαι βασιλοπούλα;
Δε φαντάζεσαι ότι είσαι δούκισσα...
...όταν κοιμάσαι σε υγρό πάτωμα.
Μα κάθε έρημο κορίτσι εύχεται να είναι πριγκίπισσα.
Κάπου υπάρχει ένα κοριτσάκι που είναι πριγκίπισσα.
Το όνομα Αναστασία σημαίνει "εκείνη που θα αναστηθεί".
Θα βοηθούσαμε, αλλά το τρίτο εισιτήριο είναι για κείνη.
Καλή τύχη.
Γιατί δεν της είπες το σχέδιό μας;
Θέλει μόνο να πάει εκεί. Ας μη χάσουμε 1/3 της αμοιβής.
Την εγκαταλείπουμε γρήγορα.
Μην ανησυχείς. Ελέγχω την κατάσταση.
Αλλά περπάτα πιο αργά.
Τρία, δυο, ένα...
Ντιμίτρι.
Την έχουμε στο χέρι.
-Ντιμίτρι, περίμενε. -Με φώναξες;
Αν δε θυμάμαι ποια είμαι, ίσως είμαι πριγκίπισσα...
Αν δεν είμαι η Αναστασία, η αυτοκράτειρα θα το ξέρει.
Αλλά αν είσαι η πριγκίπισσα...
...θα μάθεις ποια είσαι και θα ξαναβρείς τους δικούς σου.
Έχει δίκιο. Κι οι δυο δρόμοι οδηγούν στο Παρίσι.
Σύμφωνοι.
Σας παρουσιάζω την Υψηλοτάτη Μεγάλη Δούκισσα Αναστασία.
Πούκα, θα πάμε στο Παρίσι.
-Το σκυλί θα μείνει εδώ... -Το σκυλί θα 'ρθει...
Όχι, δε θα έρθει.
-Θα έρθει. -Είμαι αλλεργικός στα σκυλιά.
Έχεις μόνο ένα πρόβλημα. Η Αναστασία είναι νεκρή.
Όλοι οι Ρομανώφ είναι νεκροί. Νεκροί...
Νεκροί, νεκροί.
Έχω δίκιο, φίλε; Πώς μπορεί να είναι η...
Να πιστέψω ότι αυτό το πράμα ζωντάνεψε μετά τόσα χρόνια...
...γιατί κάποιος ισχυρίστηκε ότι αυτή είναι μια Ρομανώφ;
Κατάλαβα...
Τέρμα οι άνθρωποι που λάμπουν και βγάζουν καπνό.
Αν αυτό το πράγμα ζωντάνεψε...
...σημαίνει ότι η Αναστασία είναι ζωντανή;
-Άσε το σκυλί. -Δεν τον αφήνω.
Και είναι αυτή...
Κίνδυνος!
Βοήθεια!
Καίει! Καίει!
Οχ, αμάν.
Α, στο καλό...
Ποιος τολμάει και ταράζει τη μοναξιά μου;
Φύγε! Φύγε!
Μπαρτόκ, εσύ είσαι;
Αφέντη, ζεις;
Τρόπος του λέγειν...
Έπεσε από εκεί...
Συνέβη κάτι;
Ένιωσα τη διέγερση των σκοτεινών δυνάμεων.
Δεν ξαφνιάζομαι, γιατί είδα την Αναστασία.
Η Αναστασία... ζωντανή;
Τα χείλη σας...
Το κακομαθημένο των Ρομανώφ!
Απίστευτο, έτσι; Οι κατάρες δεν πιάνουν όπως παλιά.
Γι' αυτό δε λυτρώνεται η ψυχή μου.
Η κατάρα μου δεν εκπληρώθηκε.
Κοίταξέ με... Καταρρέω.
Είμαι ράκος.
Αν σκεφτούμε πόσο καιρό πριν πεθάνατε, είστε μια χαρά.
Είστε μια χαρά.
Μοιάζω με νυχτερίδα που λέει ψέματα;
Για μια στιγμή βρήκατε ξανά το σθένος σας.
Μακάρι να μην είχα χάσει το δώρο των σκοτεινών δυνάμεων!
-Το κλειδί των δυνάμεών μου. -Αυτή τη λειψανοθήκη;
Πού τη βρήκες;
-Δώσ' τη... -Μην είστε αρπακτικός...
Παλιέ μου φίλε, πάλι μαζί!
Τώρα ο σκοτεινός μου σκοπός θα εκπληρωθεί.
Το τελευταίο μέλος των Ρομανώφ θα πεθάνει...
Μέσα στη νύχτα, στριφογυρνούσα
Και τον χειρότερο εφιάλτη είδα
Με κατατρόμαξε
Ένα πτώμα που κομμάτια γινόταν
Μετά τα μάτια άνοιξα Κι ο εφιάλτης εγώ ήμουν
Ήμουν ο πιο μυστηριώδης άνθρωπος Σ' όλη τη Ρωσία...
Κι οι βασιλείς με πρόδωσαν Έκαναν λάθος
Με την κατάρα μου πλήρωσαν
Αλλά μια μικρή ξέφυγε
Μικρή Άνια, πρόσεχε Ο Ρασπούτιν είναι ζωντανός
Μέσα στη νύχτα, το κακό θα τη βρει
Μέσα στη νύχτα, λίγο πριν την αυγή
Η εκδίκηση θα 'ναι καλή
Όταν η κατάρα ολοκληρωθεί
-Μέσα στη νύχτα -Θα χαθεί
Γεια σας, κυρίες μου.
Νιώθω τις δυνάμεις μου Αργά να επιστρέφουν
Δέσε τη ζώνη, ρίξε κολώνια Για να καλύψει τη μυρωδιά
Καθώς το σχέδιο εκπληρώνεται Τη βλέπω να σέρνεται
Ντα σβιντάνια, Άνια, υψηλοτάτη
Έχε γεια
Τη νύχτα ο τρόμος θα χτυπήσει ξανά
Θα γίνω φόβος και τρόμος
Μέσα στη νύχτα Ο τρόμος θα ανθίσει
Σύντομα θα δει Πως οι εφιάλτες είναι αληθινοί
-Μέσα στη νύχτα -Εκείνη θα σβήσει
Μέσα στη νύχτα το κακό θα τη βρει
Θα τη βρει
Μέσα στη νύχτα Ξεπροβάλλει ο τρόμος
Είναι καταδικασμένη
Καλή μου, ένα σημάδι για σένα
Εδώ είναι το τέρμα
Μέσα στη νύχτα
Ακόλουθοί μου Για τον αφέντη σας αναστηθείτε
Το κακό σας ας λάμψει
Μέσα στη νύχτα
Βρείτε την τώρα Πιο γρήγορα κινηθείτε
Μέσα στη νύχτα
-Μέσα στη νύχτα -Δική μου θα γίνει
Ο σκύλος δίπλα στο παράθυρο!
Μην παίζεις μ' αυτό και κάθισε ίσια.
Είσαι δούκισσα.
Πώς ξέρεις τόσα πολλά;
Ασχολήθηκα με το θέμα...
Άνια, απλώς προσπαθώ να βοηθήσω.
-Πιστεύεις ότι είμαι πριγκίπισσα; -Φυσικά.
Τότε πάψε να με διατάζεις.
Είναι σίγουρα πεισματάρα.
Κακό για μια γυναίκα.
Ντιμίτρι-Άνια
-Αρχίσαμε στραβά... -Συμφωνώ...
...αλλά εκτιμώ τη συγγνώμη σου.
Δε ζήτησα συγγνώμη. Απλώς...
Μη μιλάς άλλο. Απλώς με ταράζεις.
-Θα σωπάσω, αν σωπάσεις. -Θα σωπάσω.
-Καλά. -Καλά.
-Θα σου λείψει; -Η κουβέντα σου;
Η Ρωσία.
-Όχι. -Ήταν η πατρίδα σου.
Ήταν ένα μέρος όπου έζησα.
Θα φτιάξεις σπιτικό εκεί;
Γιατί μιλάς όλο για σπίτια;
Πρώτον, είναι κάτι που θέλει κάθε φυσιολογικός άνθρωπος.
Και δεύτερον...
Ξέχασέ το...
Ήρθες! Πάρ' τον από μπροστά μου!
-Τι της έκανες; -Αυτή φταίει.
Μια ανομολόγητη έλξη.
Έλξη για το κοκαλιάρικο παλιόπαιδο; Τρελάθηκες;
-Απλώς ρώτησα. -Έλξη! Είναι γελοίο!
Τις προάλλες οι βίζες ήταν γαλάζιες. Τώρα κόκκινες.
-Χαρτιά! -Τι αγένεια!
Αυτό σιχαίνομαι σ' αυτή την κυβέρνηση. Όλα κόκκινα!
Πάμε στη σκευοφόρο, πριν έρθουν οι φύλακες.
Ας κατεβούμε απ' το τρένο.
Συγγνώμη, σας πέρασα για άλλον. Εσύ είσαι;...
-Πρέπει να φύγουμε... -Πού θα πάμε;
Μου έσπασες τη μύτη.
Οι άντρες είναι μωρά.
Εδώ θα βολευτούμε μια χαρά.
-Θα παγώσει εδώ μέσα. -Θα ξεπαγώσει στο Παρίσι.
Στη σκευοφόρο;
Έχουν πρόβλημα τα χαρτιά μας, μαέστρο;
Φυσικά όχι, υψηλοτάτη.
Απλώς... Δε θέλω να ανακατευθείτε με τους κοινούς θνητούς.
Δεν ξέρω τι ήταν, αλλά πάει η τραπεζαρία!
-Φύγε από πάνω μου. -Προσπαθώ.
Ντιμίτρι...
Κάποιος έκανε φλαμπέ τη μηχανή μας.
Κάτι δεν πάει καλά.
Περιμένετε εδώ. Θα κοιτάξω.
Είναι κανείς εδώ;
Πηγαίνουμε πολύ γρήγορα.
Κανείς δεν οδηγεί το τρένο. Πρέπει να πηδήξουμε.
Να πηδήξουμε, είπες;
-Μετά από σένα. -Θ' αποσυνδέσουμε το βαγόνι.
Χρειάζομαι ένα εργαλείο...
Πάρε.
ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΚΡΗΚΤΙΚΑ
Δώσ' μου κάτι καλύτερο.
Αυτό θα κάνει δουλειά.
Τρέξτε, τρέξτε!
Τι σας μαθαίνουν στα ορφανοτροφεία;
Τα φρένα χάλασαν.
Πιο δυνατά...
Είναι μακριές οι γραμμές. Θα σταματήσει...
Τι έλεγες;
Έχω μια ιδέα. Βλαντ, βοήθησέ με.
Δώσ' μου την αλυσίδα.
-Όχι εσύ. -Ο Βλαντ έχει δουλειά.
Ίσως ήσουν στη θέση του!
Αν βγούμε ζωντανοί, θύμισέ μου να σ' ευχαριστήσω.
Στηριχθείτε...
Η στάση μας!
Μισώ τα τρένα.
Θυμίστε μου να μην ανεβώ ξανά σε τρένο.
Ηρέμησε. Πρέπει να προσέχεις την πίεσή σου.
Ο ανιψιός μου σκοτώθηκε μια μέρα, ενώ έτρωγε ένα μάνγκο.
Το άγχος σκοτώνει. Τρώει φρούτα.
Δεν τρώει κρέας, δεν πίνει αίμα.
Πώς την άφησαν να ξεφύγει;
Έχετε δίκιο. Είναι πολύ εξοργιστικό.
Η λειψανοθήκη έχει σπάσει.
Ανόητε.
Ηρεμήστε, κύριε. Θυμηθείτε τι είπα για το άγχος.
Πούλησα την ψυχή μου γι' αυτή.
Η ζωή μου, η ύπαρξή μου εξαρτάται απ' αυτή...
...κι εσύ... Κόντεψες να την καταστρέψεις.
Κατάλαβα. Αν τη σπάσω, χάθηκα!
Φρόντισε να το θυμάσαι αυτό, άθλιο ζώο.
-Είμαστε εύκολοι στόχοι. -Τι μουρμουρίζεις;
Αν μπορούσα, θα εξόντωνα εγώ την Αναστασία.
Θα της κάνω αυτό... κι αυτό! Και μετά ένα...
Και θα την κλωτσήσω.
Κάτι άλλο σκέφτομαι. Κάτι πιο δελεαστικό.
Κάτι πολύ σκληρό.
-Θα πάμε με τα πόδια; -Με πλοίο απ' τη Γερμανία.
Θα περπατήσουμε ως εκεί;
-Θα πάρουμε λεωφορείο. -Λεωφορείο...
Ωραία...
Σόφι, αγαπητή μου. Ο Βλαντ έρχεται...
Ποια είναι η Σόφι;
Η Σόφι είναι ένα τρυφερό μεζεδάκι.
Μια ζεστή σοκολάτα μετά τον περίπατο στα χιόνια.
Βλαντ, όχι στη Σόφι.
Ένα γλυκό γεμάτο σαντιγύ και γέλιο.
Είναι η πανέμορφη πρώτη εξαδέλφη της αυτοκράτειρας.
Νόμιζα ότι θα δούμε την ίδια την αυτοκράτειρα.
Γιατί πάμε στην εξαδέλφη της;
-Ντιμίτρι; -Να...
Κανείς δεν την πλησιάζει, αν πρώτα δεν πείσει τη Σόφι.
Όχι, Ξέχνα το. Αποκλείεται.
Πρέπει ν' αποδείξω πως είμαι η δούκισσα; Δεν το είπατε.
Να εμφανιστώ, ναι. Αλλά να πω ψέματα;
Δεν ξέρεις αν είναι ψέμα. Ίσως είναι αλήθεια.
Μια στάση για να μάθεις ποια είσαι.
Νόμιζα ότι θα ολοκληρώσεις την προσπάθεια.
Κοίταξέ με, Ντιμίτρι. Δε μοιάζω με μεγάλη δούκισσα.
Πες μου, μικρή μου... Τι βλέπεις;
Μια ασήμαντη κοκαλιάρα χωρίς παρελθόν...
...και χωρίς μέλλον.
Εγώ βλέπω μια γοητευτική δεσποινίδα...
...που κάπου-κάπου διατάζει σαν βασίλισσα...
...που αξίζει όσο οποιαδήποτε βασίλισσα στον κόσμο.
Κι έχω γνωρίσει πολλούς βασιλιάδες.
Ήμουν μέλος της αυτοκρατορικής αυλής.
Είσαι έτοιμη να γίνεις η Μεγάλη Δούκισσα Αναστασία;
Δεν απόμεινε τίποτα για σένα εκεί πίσω.
Όλα είναι στο Παρίσι.
Κύριοι, αρχίστε τη διδασκαλία.
Τα θυμάμαι καλά...
Σ' ένα παλάτι Δίπλα στη θάλασσα γεννήθηκες
Σ' ένα παλάτι Δίπλα στη θάλασσα
-Αλήθεια; -Ναι.
Στα τρία σου χρόνια Σε άλογο ανέβηκες
Έκανα ιππασία; Εγώ;
-Τ' άλογο... -Λευκό...
Μόρφαζες και τον μάγειρα τρόμαζες
Τον πέταξες στο ρυάκι Πολύ ατίθαση!
Ησύχαζες Όταν ο πατέρας λοξά σε κοίταζε
-Φαντάσου πώς ήταν... -Το παρελθόν...
Πολλά θα σου μάθουμε Και περνάει ο καιρός
Εντάξει, είμαι έτοιμη.
Ίσιο το κορμί
Βάδισμα ανάλαφρο
-Είναι ανάλαφρο; -Σαν πούπουλο
Κάνε υπόκλιση
Χειροφίλημα...
Να θυμάσαι κυρίως το εξής
Αν το έμαθα εγώ, μπορείς κι εσύ
Το ξέρεις
Είναι πανεύκολο
Ακολούθησέ με βήμα-βήμα
Κι εσύ να το μάθεις μπορείς
-Κάθισε ίσια -Μη ρουφάς τη στρογκανώφ
-Μισώ τη στρογκανώφ -Το 'πες σαν Ρομανώφ
Επιδόρπιο κι όνειρα γλυκά
Πρώτα θα τα μάθεις σωστά
Αν το έμαθα εγώ, μπορείς κι εσύ
Συγκεντρώσου και θα τα καταφέρεις
Είναι εύκολο
Αλήθεια είναι Κι εσύ να το μάθεις μπορείς
Θ' απομνημονεύσουμε τα ονόματα των βασιλιάδων.
Ο πρίγκιπας Κροπότκιν Ξεβρακώτ-κιν
Ο θείος Βάνια, έπινε βότκα
Ο Βαρώνος Πούσκιν... Ο Κόμης Ανατόλι... Ο Κόμης Σεργκέι...
Έχει παχύνει πολύ
Είχε ένα κίτρινο γατί
Δεν της το είπαμε αυτό!
Αν το έμαθες εσύ, μπορώ κι εγώ
Πώς το ήξερες;
Το ήξερα...
Ξαφνικά νιώθω Σαν να γεννήθηκα ξανά
Τα όνειρα βγήκαν αληθινά
Αν το έμαθα εγώ
-Μπορείς κι εσύ -Συγκεντρώσου
Θα τα καταφέρεις
Πες πως είναι εύκολο
Είναι αλήθεια
-Μπορείς να το κάνεις -Είναι πανεύκολο
Μπορείς να μάθεις κι εσύ!
Σου αγόρασα ένα φόρεμα.
Μου αγόρασες μια σκηνή.
-Τι ψάχνεις; -Το τσίρκο. Είναι μέσα...
Φόρεσέ το...
Ρουά ματ...
Θαυμάσιο, υπέροχο.
Και τώρα είσαι ντυμένη για χορό.
Και θα μάθεις να χορεύεις.
Ντιμίτρι...
Δεν τα καταφέρνω στον χορό.
Και...
Ένα, δύο, τρία. Ένα, δύο, τρία.
Άνια, άσε εκείνον να κάνει τον καβαλιέρο.
Το φόρεμα είναι πανέμορφο.
Νομίζεις;
Καλύτερο πάνω σου από ό,τι στην κρεμάστρα.
Να το φοράς.
-Το φοράω. -Φυσικά το φοράς.
Απλώς προσπαθώ να σου κάνω...
Φιλοφρόνηση;
Βεβαίως... Ναι...
Ένα, δυο, τρία και ξαφνικά Με μια ματιά το βλέπω
Έχει λάμψη, αυτοπεποίθηση Γεννήθηκε για να πάρει το ρίσκο
Καλά τη δασκάλεψα Όλα τα σχεδίασα
Μόνο τον έρωτα ξέχασα
Πώς το 'κανες αυτό, Βλαντ;
Πώς θα τα καταφέρουμε ως το τέλος;
Να χορέψουν Ποτέ δεν έπρεπε να τους αφήσω
-Νιώθω μια ζάλη. -Σαν λιποθυμιά;
Κι εγώ. Μάλλον από το στριφογύρισμα.
-Καλύτερα να σταματήσουμε. -Σταματήσαμε.
-Άνια... -Ναι.
Τα πας μια χαρά.
-Είσαι καλά; -Μια χαρά.
Μια χαρά. Απλώς σκάω από ζήλια. Κοίταξέ τον.
Δεν τον ξυπνάει τίποτα.
Ωραία κοσμηματοθήκη.
Είσαι σίγουρος ότι είναι κοσμηματοθήκη;
Τι άλλο να 'ναι;
Κάτι άλλο... Κάτι ξεχωριστό.
Κάτι που έχει σχέση μ' ένα μυστικό.
-Είναι δυνατόν; -Όλα είναι δυνατά.
Έμαθες βαλς στον Ντιμίτρι.
Καλόν ύπνο, μεγαλειοτάτη.
Όνειρα γλυκά, Πούκα.
Να τη, αφέντη. Κοιμάται βαθιά στο κρεβατάκι της.
Όνειρα γλυκά και σε σένα... Πριγκίπισσα.
Θα μπω στο μυαλό σου απ' όπου δε μου ξεφεύγεις.
Έλα!
Πούκα. Πούκα, τι συμβαίνει;
Άνια! Άνια!
Άνια!
Γεια σου, ηλιαχτίδα μου...
-Μπες στο νερό. -Γεια σας!
Πήδηξε... Πήδα...
Άνια!
Άνια, σταμάτα!
Άνια, μη!
Ναι, πήδα!
Η κατάρα των Ρομανώφ.
Πήδηξε!
Όχι!
Άνια, ξύπνα!...
Ξύπνα.
Η κατάρα των Ρομανώφ.
Βλέπω συνεχώς πρόσωπα. Πολλά πρόσωπα...
Έβλεπες εφιάλτη.
Ηρέμησε.
Είσαι ασφαλής πια.
Όχι!
Όχι, πάλι!
Ηρέμησε, αφέντη...
Μη χάνεις την ψυχραιμία σου.
Είμαι ήρεμος.
Είμαι άκαρδος.
Δε νιώθω απολύτως τίποτα.
Ξαφνικά, τα βλέπω όλα ξεκάθαρα, Μπαρτόκ.
Πρέπει να τη σκοτώσω εγώ ο ίδιος.
Σωματικά, εννοείς;
Ξέρεις τι λένε. Αν θες κάτι να γίνει σωστά...
-Πρέπει ν' ανεβείς στη γη. -Ακριβώς.
Έχω ωραίες αναμνήσεις από το Παρίσι.
Αν σκοτώσω τον τελευταίο Ρομανώφ με τα χέρια μου...
...θα είναι πολύ ωραίο.
Ώρα να φεύγουμε.
Μα είσαι νεκρός, διαλύεσαι.
Πώς θα φτάσεις εκεί σώος;
Σκέφτηκα να πάρουμε το τρένο.
Ναι, το θυμάμαι καλά...
Ο θείος Γιάσμιν ήταν απ' τη Μόσχα.
Ο θείος Μπόρις από την Οδησσό...
Και την άνοιξη κάναμε πικνίκ στην όχθη...
Δεν έχεις κάτι καλύτερο να κάνεις;
Πρέπει να φύγεις τώρα...
Αντίο.
Όχι άλλες!
Λυπάμαι. Νόμιζα ότι αυτή ήταν αληθινή.
Ήταν άνθρωπος, αλλά δεν ήταν ο άνθρωπός μας.
Δε θα ξεγελαστούμε ξανά.
Θα βρω πολύ δύσκολες ερωτήσεις.
Όχι.
Η καρδιά μου δεν αντέχει άλλο...
Δε θα δω άλλη κοπέλα που λέει πως είναι η Αναστασία.
ΠΑΡΙΣΙ
-Ο θείος Μπόρις; -Αν η Σόφι δε με γνωρίσει;
Μα είσαι η Αναστασία.
Απλώς... Πριν τρεις μέρες δεν είχα παρελθόν.
Τώρα προσπαθώ να θυμηθώ ολόκληρη ζωή.
Γι' αυτό έχεις εμένα. Από πού είναι ο θείος Μπόρις;
Απ' τη Μόσχα;
Σόφι...
...Στανισλόβσκιεβνα Σομορκόφ-Σμιρνόφ.
Βλαντιμίρ Βάνια Βονίτσκι Βασίλοβιτς.
Ήταν απροσδόκητο.
Μα δεν έχω τρόπους;
Περάστε...
Πάλλομαι από κατάπληξη, ταραχή κι έκπληξη...
Σας παρουσιάζω την Υψηλοτάτη...
...Μεγάλη Δούκισσα Αναστασία Νικολάιεβνα.
Για δες.
Σίγουρα μοιάζει στην Αναστασία.
Αλλά της έμοιαζαν πολλές απ' τις άλλες.
-Πού γεννήθηκες; -Στα ανάκτορα Πέτερχωφ.
Πώς πίνει το τσάι της η Αναστασία;
Δε μ' αρέσει το τσάι. Μόνο ζεστό νερό με λεμόνι.
Τέλος, μάλλον θα βρεις αυθάδη την ερώτηση...
...αλλά κάνε μου τη χάρη...
Πώς διέφυγες κατά την πολιορκία των ανακτόρων;
Ήταν ένα αγόρι...
Ένα αγόρι που δούλευε στο παλάτι...
Άνοιξε έναν τοίχο...
Συγγνώμη. Ήταν τρελό. Τοίχοι που ανοίγουν...
Είναι μια Ρομανώφ;
Απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις...
Ακούς, μικρή; Τα κατάφερες.
-Θα δούμε την αυτοκράτειρα; -Δυστυχώς όχι...
Τι είπες;
Δε θα το επιτρέψει...
Σόφι, λαμπρό μου διαμάντι, σίγουρα θα βρεις τρόπο...
...να κανονίσεις μια συνέντευξη.
Δε φεύγω από δω χωρίς μια απάντηση. Σε παρακαλώ.
Σας αρέσουν τα Ρώσικα Μπαλέτα;
Εμφανίζονται απόψε στο Παρίσι.
Η αυτοκράτειρα κι εγώ λατρεύουμε τα μπαλέτα.
Δεν τα χάνουμε ποτέ.
Τα καταφέραμε.
Θα δούμε απόψε την αυτοκράτειρα.
Θα πάρουμε δέκα εκατομμύρια ρούβλια.
-Θα γίνουμε... -Βλαντ...
-...είναι η πριγκίπισσα. -Η Άνια ήταν εκπληκτική.
Θα την πίστευα κι εγώ. Κι η Σόφι...
Η Σόφι θέλει να πάμε για ψώνια.
Ψώνια στο Παρίσι! Απίστευτο!
Εραστές!
Καλώς ήρθατε Φίλοι μου, στο Παρίσι
Αφήστε με ένα λουλούδι Να σας χαρίσω
Ξεχάστε από πού είστε
Βρίσκεστε στη Γαλλία. Παιδιά, ελάτε
Θα σας δείξω τη γαλλική "Χαρά της ζωής"
Το κλειδί της καρδιάς σου Κρατάει το Παρίσι
Σ' αυτό συμβάλλουν όλα στο Παρίσι
-Ζευγάρια περπατούν -Στον δρόμο, Λα Ρου
Σύντομα όλοι στο Παρίσι Θα σου τραγουδούν
Το Παρίσι έχει το κλειδί Για τον έρωτα
Κι ούτε ο Φρόιντ ξέρει τη γιατρειά
-Ο έρωτας είναι στον αέρα -Και τα Φολί Μπερζέρ
Οι Γάλλοι το έκαναν τέχνη
Το κλειδί της καρδιάς σου Κρατάει το Παρίσι
Όταν είσαι μελαγχολικός Στο Μουλέν έλα
Όταν η καρδιά σου λέει "όχι" Οι Γάλλοι λένε "ναι"
Νομίζεις πως δε μπορείς Αλλά χορεύεις καν-καν
Όλοι χορεύουμε καν-καν!
Μπορείς κι εσύ καν-καν να χορέψεις
Το Παρίσι έχει Το κλειδί του παρελθόντος
Πριγκίπισσα, σε βρήκα επιτέλους
Τα ψέματα τέλος Θα φύγεις, ήρθε το τέλος
Το κλειδί της καρδιάς σου Κρατάει το Παρίσι
Θα είσαι τρε ζολί και πολύ κομψή
Χόρεψε όλη νύχτα
Ξέχασε κάθε θλίψη
Η πόλη του φωτός!
Όπου το ρόδο, ρόδο είναι
Και κανείς δεν ξέρει τι θ' αρχίσει
Το Παρίσι έχει το κλειδί
Για την
Καρδιά της
Δεν έχουμε λόγο να έχουμε άγχος.
Είναι η πριγκίπισσα.
-Το ξέρω, αλλά... -Δεν ξέρεις.
Εγώ ήμουν το αγόρι στο παλάτι που άνοιξε τον τοίχο.
Είναι η αληθινή Αναστασία.
Αυτό σημαίνει ότι η Άνια βρήκε την οικογένειά της.
Βρήκαμε τον διάδοχο του ρωσικού θρόνου.
Θα φύγω από τη ζωή της για πάντα.
Οι πριγκίπισσες δεν παντρεύονται υπηρέτες.
Το ξέρω, αλλά...
Θ' ακολουθήσουμε το σχέδιο σαν να μην άλλαξε τίποτα.
Να της το πεις.
Τι να μου πει;
Πόσο...
Πόσο όμορφη είσαι.
Σ' ευχαριστώ.
Κοίτα, εκεί είναι.
Κάνε να με θυμηθεί!
Όλα θα πάνε καλά.
Ήρθε η ώρα...
Ηρέμησε. Θα τα πας πολύ καλά.
Όλα θα πάνε μια χαρά.
Περίμενε εδώ μια στιγμή. Θα πάω να σε αναγγείλω όπως πρέπει.
-Ντιμίτρι... -Ναι.
Περάσαμε πολλά μαζί.
Ήθελα μόνο να...
Να...
Να σ' ευχαριστήσω...
Σ' ευχαριστώ για όλα.
-Άνια... -Ναι.
Ήθελα να σου ευχηθώ καλή επιτυχία.
Καλή τύχη.
Πάω.
Ενημερώστε την αυτοκράτειρα...
...ότι βρήκα την εγγονή της, τη Μεγάλη Δούκισσα Αναστασία.
Περιμένει έξω.
Λυπάμαι πολύ, νεαρέ...
...αλλά η αυτοκράτειρα δε θα δεχτεί κανέναν.
Πες στον αυθάδη νεαρό...
...ότι είδα αρκετές "Μεγάλες Δούκισσες Αναστασίες".
Καλύτερα να φύγετε.
-Σας παρακαλώ... -Με συγχωρείτε.
Θέλω να ζήσω το υπόλοιπο της ζωής μου ήσυχα.
Θα σας συνοδέψω στην πόρτα.
Ελάτε στην πόρτα...
Μεγαλειοτάτη, δε θέλω να σας κάνω κακό...
Λέγομαι Ντιμίτρι. Δούλευα στο παλάτι.
Αυτό δεν το έχω ξανακούσει.
Περιμένετε! Μη φεύγετε.
-Σας παρακαλώ, ακούστε με... -Ξέρω τι επιδιώκεις.
Το έχω ξαναδεί. Μαθαίνετε σε κοπέλες βασιλικούς τρόπους.
-Ακούστε με... -Κουφός είσαι; Δεν αντέχω άλλο.
Δε με νοιάζει πόσο έκανες την κοπέλα να της μοιάσει.
Ποτέ δεν είναι εκείνη.
-Είναι εκείνη. -Ντιμίτρι...
Έχω ακούσει για σένα.
Ο απατεώνας από την Αγ. Πετρούπολη που έκανε ακροάσεις...
...για να βρει σωσία της Αναστασίας.
Ήρθαμε απ' τη Ρωσία...
Άλλοι απ' το Τιμπουκτού.
Σας λέω την αλήθεια.
Πόσο θα πληγώσεις μια μεγάλη γυναίκα για τα λεφτά;
Πάρτε τον από εδώ.
Μα είναι η Αναστασία.
Είναι η Μεγάλη Δούκισσα. Μιλήστε της και θα δείτε.
Όλα ήταν ένα ψέμα, έτσι;
Με εκμεταλλευθήκατε.
Ήμουν μέρος της απάτης σας.
Ίσως ξεκίνησε έτσι, αλλά τώρα είναι όλα διαφορετικά.
Γιατί είσαι πραγματικά η Αναστασία.
Σταμάτα!
Απ' την αρχή έλεγες ψέματα.
Κι όχι μόνο σε πίστεψα, αλλά και...
Άνια, σε παρακαλώ.
Όταν είπες για τον τοίχο που άνοιξε και τ' αγόρι...
-Άκουσέ με... -Όχι!
Δε θέλω ν' ακούσω τι είπα, ούτε τι θυμήθηκα...
Άσε με ήσυχη.
Άνια, πρέπει να μάθεις την αλήθεια.
Μεγαλειοτάτη.
-Ίλια, κόψε ταχύτητα. -Δεν είμαι ο Ίλια.
Πρώτα θα μ' ακούσετε.
Πώς τολμάς;
Σταμάτησε αμέσως τ' αμάξι. Σταμάτησε!
Πρέπει να της μιλήσετε. Κοιτάξτε την μόνο.
Δε θα σ' αφήσω να μ' ενοχλήσεις άλλο.
Το αναγνωρίζετε;
Πού το βρήκες;
Πληγωθήκατε...
...αλλά κι εκείνη ίσως είναι χαμένη και μόνη.
Δεν έχεις κανένα φραγμό.
Μάλλον έχω το πείσμα σας.
Φύγε, Ντιμίτρι...
Συγγνώμη. Νόμιζα ότι ήσαστε...
Ξέρω ποιος νόμιζες ότι ήμουν. Εσύ ποια είσαι;
Έλπιζα να μου πείτε εσείς.
Καλή μου, είμαι μεγάλη. Βαρέθηκα να με ξεγελούν και να μ' εξαπατούν...
Δε θέλω να σας ξεγελάσω.
Υποθέτω πως ούτε τα χρήματα σ' ενδιαφέρουν.
Θέλω μόνο να μάθω ποια είμαι.
Αν έχω θέση σε μια οικογένεια. Στη δική σας.
Είσαι πολύ καλή ηθοποιός...
Η καλύτερη μέχρι τώρα.
Αλλά κουράστηκα.
-Μέντα... -Το λάδι για τα χέρια μου.
Ναι...
Έχυσα ένα μπουκάλι...
Το χαλί έγινε μούσκεμα και μετά μύριζε μέντα.
Όπως εσείς.
Ξάπλωνα στο χαλί. Μου λείπατε, όταν ταξιδεύατε.
Όταν ήρθατε στο Παρίσι.
Τι είναι αυτό;
Αυτό;
Το είχα πάντα. Όσο μπορώ να θυμηθώ.
Να το δω;
Ήταν το μυστικό μας.
Της Αναστασίας μου και δικό μου.
Το μουσικό κουτί.
Για να με νανουρίζει, όταν ήσαστε στο Παρίσι.
Άκου το τραγούδι Στη θύμηση να σου φέρνει
Ότι σύντομα θα 'σαι σπίτι μαζί μου
Κάποτε, κάποιον Δεκέμβρη
Αναστασία μου.
Φέρε μου μια χτένα, κολώνια. Θέλω να γίνω κούκλος.
Αυτό χρειάζεται δουλειά.
Τότε, βιάσου! Πάμε σ' ένα γλέντι.
-Πάρτι στο Παρίσι; -Ακριβώς.
Θα σου μάθω τον τελευταίο χορό.
Αρχίζει έτσι... Μετά κουνάς τον γοφό. Έχει γούστο...
Θ' αφήσουμε τη δούκισσα να χαρεί τη δόξα της.
Ποιος νοιάζεται;
Και μετά θα τη σκοτώσουμε.
Θα τη σκοτώσουμε; Και το γλέντι;
Εκεί θα τη σκοτώσουμε... Στο απόγειο της δόξας της.
Γυρίσαμε στους σκοτωμούς!
Σε ικετεύω, κύριε...
Ξέχασε την κοπέλα. Απόκτησε ζωή.
Θ' αποκτήσω ζωή, Μπαρτόκ.
Τη δική της.
Θυμάμαι τώρα πόσο τους αγαπούσα.
Δε θα ήθελαν να ζούμε στο παρελθόν...
...τώρα που βρήκαμε η μια την άλλη.
Η ζωγραφιά που μου έδωσες.
Θυμάσαι;
Η Όλγα είπε ότι ήταν σαν γουρούνι πάνω σε γάιδαρο. Είχε δίκιο.
Στο γέλιο σου ακούω και πάλι τον "Νίκι" μου...
...τον καλό σου πατέρα.
Αλλά έχεις την ομορφιά της μητέρας σου...
...Αλεξάνδρας, της αυτοκράτειρας πασών των Ρωσιών.
Με ζητήσατε, υψηλοτάτη;
Τα 10.000.000 ρούβλια με την ευγνωμοσύνη μου.
Δέχομαι την ευγνωμοσύνη σας, αλλά δε θέλω τα χρήματα.
Τι θέλεις;
Δυστυχώς κάτι που δε μπορείτε να δώσετε.
Νεαρέ, πού βρήκες το μουσικό κουτί;
Εσύ ήσουν το αγόρι, έτσι; Ο υπηρέτης που μας φυγάδεψε.
Εσύ μας έσωσες τη ζωή και την έφερες ξανά σε μένα.
-Αλλά δε θέλεις ανταμοιβή. -Όχι πια.
-Γιατί άλλαξες γνώμη; -Άλλαξα αισθήματα.
Πρέπει να φύγω.
-Γεια σου, Ντιμίτρι. -Γεια σου.
-Πήρες την αμοιβή σου; -Η δουλειά μου ολοκληρώθηκε.
Υποκλίσου και προσφώνησε την πριγκίπισσα "υψηλοτάτη".
-Όχι, δε χρειάζεται. -Υψηλοτάτη...
...χαίρομαι που βρήκατε ό,τι ψάχνατε.
Χαίρομαι που κι εσύ το βρήκες.
Αντίο, υψηλοτάτη.
Αντίο.
Είσαι πανέμορφος.
Σε πειράζει; Φυσικά όχι. Είσαι θαυμάσιος.
Αν έρθεις στην Αγ. Πετρούπολη έλα να με βρεις.
Αντίο, Βλαντ.
Αγόρι μου... Κάνεις λάθος.
Πίστεψέ με, είναι το μόνο σωστό πράγμα που κάνω.
Αντίο.
Δε μπορώ να μείνω. Δεν είναι εδώ η θέση μου.
-Δεν είναι εκεί... -Το ξέρω...
Ποιος, γιαγιά;
Ένας θαυμάσιος νεαρός που βρήκε ένα μουσικό κουτί.
Θα ξοδεύει την αμοιβή όσο πιο γρήγορα μπορεί.
Κοίτα τους που χορεύουν...
Γεννήθηκες σ' έναν κόσμο με πετράδια και τίτλους.
Αλλά αναρωτιέμαι αν είναι αυτό που θέλεις πραγματικά.
Φυσικά είναι. Βρήκα αυτό που έψαχνα.
Ανακάλυψα ποια είμαι. Βρήκα εσένα.
Ναι, με βρήκες και θα μ' έχεις πάντα.
Αλλά είναι αρκετό;
Αγάπη μου...
Δεν πήρε τα χρήματα.
Τώρα που έμαθα ότι ζεις και βλέπω ότι έγινες γυναίκα...
...νιώθω τέτοια χαρά που νόμιζα ότι δε θα νιώσω ξανά.
Ό,τι κι αν διαλέξεις...
...θα έχουμε πάντα η μια την άλλη...
Γιαγιά, μπορείς να μου πεις...
Πούκα;
Πούκα!
Η σειρά σας.
Πούκα! Έλα εδώ, αγόρι μου.
-Να σε. -Αναστασία.
Αναστασία.
Υψηλοτάτη...
Κοίτα πώς μας άλλαξαν αυτά τα δέκα χρόνια.
Εσύ, ένα πανέμορφο μικρό λουλούδι...
Κι εγώ ένα πτώμα που σαπίζει.
Αυτό το πρόσωπο...
Το είδα τελευταία φορά σ' ένα τέτοιο γλέντι.
Μια κατάρα.
Και μετά μια τραγική νύχτα στον πάγο. Θυμάσαι;
-Ρασπούτιν! -"Ρασπούτιν!"
Με κατέστρεψε η άτιμη οικογένειά σου.
Αλλά ό,τι κάνεις, θα το πάθεις... Ξανά και ξανά...
Σταμάτα!
Βγάλ' τα πέρα μόνος σου. Η κατάληξη θα 'ναι θλιβερή.
-Δε σε φοβάμαι. -Αυτό διορθώνεται.
Θέλεις να κολυμπήσεις κάτω από τον πάγο;
Κάνε την προσευχή σου, Αναστασία...
Κανείς δε σε σώζει.
Είσαι σίγουρος;
Ντιμίτρι!
Αν βγούμε ζωντανοί, θα σ' ευχαριστήσω.
Μαγευτικό! Ξανά μαζί για τελευταία φορά.
Θα το απολαύσεις.
Όχι!
Ντιμίτρι!
Πρόσεχε!
Ντα σβιντάνια, υψηλοτάτη.
Κρατήσου!
Επιτέλους, πεθαίνει και ο τελευταίος Ρομανώφ.
Όχι! Άνια!
Ζήτω οι Ρομανώφ!
Πολύ ωραία το είπες!
Αυτό είναι για τον Ντιμίτρι!
-Δώσ' το πίσω. -Αυτό για τους δικούς μου!
-Θα σε κάνω κομμάτια. -Κι αυτό για σένα!
Ντιμίτρι...
Ντιμίτρι!
-Με το μαλακό. -Συγγνώμη.
Ξέρω... Όλοι οι άντρες είναι μωρά.
Νόμιζα ότι θα πήγαινες...
-Δεν πήρες τα... -Δε μπορούσα.
Γιατί;
Επειδή...
Σε περιμένουν.
Αγαπητή γιαγιά, ευχήσου μου καλή τύχη...
Θα βρεθούμε ξανά στο Παρίσι σύντομα...
Κλέφτηκαν... Δεν είναι ρομαντικό;
Το τέλειο τέλος.
Είναι η τέλεια αρχή.
Γεια σου.
Ζήτω!
Αντίο σε όλους!