Majesteleri.
Bir zamanlar, öyle çok eskiden değil...
...bizler şatafatlı saraylarda...
...büyük eğlenceler dünyasında yaşıyorduk.
Yıl 1916'ydı...
...oğlum Nikolas İmparatorluk Rusya'sının Çar'ıydı.
Merhaba, tatlım.
Hanedanımızın...
...300. yılını kutluyorduk.
O gece...
...tatlı Anastasya'mız, benim en küçük torunum...
...bütün yıldızlardan daha parlaktı.
Paris'e dönmemem için bana yalvarmıştı...
...bu yüzden ayrılığımız daha kolay olsun diye...
...ona çok özel bir hediye hazırlattım.
Bana mı? Bir mücevher kutusu mu?
Dimitri. Senin yerin mutfak.
Bak.
Ninnimizi çalıyor.
Uykuya dalmadan önce çalar ve ben söylüyormuşum gibi dinlersin.
Rüzgara kapıldığında
Denizleri aşarken
Bu ninniyi dinle ve unutma
-Yakında benimle, evinde olacaksın -Yakında benimle, evinde olacaksın
-Zamanın birinde, bir Aralık ayında -Zamanın birinde, bir Aralık ayında
Bak ne yazıyor.
"Hep birlikte, Paris'te."
Sahi mi? Ah, Büyükanne.
Ama Paris'te hiç bir araya gelemedik.
Çünkü Romanovların evine kara bir gölge inmişti.
Adı Rasputin'di.
Onu kutsal biri sandık ama sahtekar...
...güç delisi ve tehlikeli bir adamdı.
-Ne cüretle saraya döndün? -Ben sizin sırdaşınızım.
Sırdaş mı? Sen bir hainsin. Defol.
Büyük Rasputin'i kovamazsın?
Sahip olduğum kötü güçlerle asıl ben sizi kovuyor, lanetliyorum.
Sözüme dikkat edin.
Siz ve aileniz on beş gün içinde öleceksiniz.
Huzur bulmayacağım...
...Romanov hanedanının sonunun geldiğini görmeden.
Nikolas ve ailesinden nefret eden Rasputin...
...onları yok edecek gücü elde etmek uğruna ruhunu satmıştı.
Git.
Karanlık amacına ulaş.
Çar'ın ve ailesinin yazgısını...
...sonsuza dek mühürle.
O andan itibaren ülkemizdeki mutsuzluk kıvılcımı körüklendi...
...kısa sürede yaşamlarımızı sonsuza dek yok edecek büyük bir aleve döndü.
-İmdat. -Çabuk olun.
-Müzik kutum. -Anastasya.
Geri dön.
-Lütfen, çabuk olun. -Hizmetkarların bölümünden çıkın.
-Çabuk. -Rasputin, kız kaçıyor.
-Müzik kutum. -Git.
Yoldaşlar, buraya.
Nereye gittiler, oğlum?
-Büyükanne. -Geride kalma.
-Rasputin. -Bırak gideyim.
Benden asla kaçamazsın, çocuğum.
Bartok.
Efendim.
Anastasya, çabuk ol.
-Büyükanne. -Elimi tut.
-Elime tutun. -Bırakma.
Öyle çok cana kıyıldı ki o gece.
Eskilerden kalma ne varsa sonsuza dek yok oldu.
Ve Anastasya'm, benim sevgili torunum...
...onu bir daha hiç görmedim.
on yıl sonra
Saint Petersburg kasvetli
Saint Petersburg soğuk
Burada dikilmekten İç çamaşırlarım buz tuttu
Devrimden bu yana Yaşantımız öyle sıkıcı ki
Gün boyu ortalıkta Dolaşan dedikodular var
Saint Petersburg'daki söylentiyi duydunuz mu?
Sokaklarda ne diyorlar işittiniz mi?
Çar kurtulamadı ama kızlarından biri yaşıyor olabilir
Prenses Anastasya
Ama sakın kimseye söylemeyin
Bu bir dedikodu, söylence, bir giz
Sokaklarda ya da kapı aralığında fısıldanan türden
Tarihimizin bir bölümünü olan Bir söylenti
Diyorlar ki prensesi getirene büyükannenin
Ödeyeceği para da görkemli olacakmış
-Vlad. -Dimitri.
Bu tablo bir ruble Romanovlardan, yemin ederim
Kont Yusupov'un pijaması Bu takım kaçmaz
Bunu saraydan aldım Astarı gerçek kürkten
Prensesin pijaması olsa bir servet ederdi
Evet, oyunu oynayacak tiyatroyu bulduk.
Her şey yolunda gidiyor. Şimdi tek gereken kızı bulmak.
Artık sahte,çalıntı mallarla uğraşmak yok.
Bizi buradan götürecek üç bilet alacağız: Sen, ben ve Anastasya için.
Bu bir dedikodu, söylence, bir giz
Bizi zengin edecek kişi Prenses Anastasya olacak
Sen ve ben, dostum Tarihin derinliklerine dalacağız
Rol yapacak kızı bulup Söyleyeceklerini öğreteceğiz
Onu giydirip Paris'e götüreceğiz
Sevgili büyükannenin Ödeyeceği parayı düşünsene
Bu işi bizden başka kim başarabilir ki?
-Zengin olacağız -Zengin olacağız
-Buradan gideceğiz -Buradan gideceğiz
Saint Petersburg'a da konuşacak daha çok konu çıkacak
Saint Petersburg'daki söylentiyi duydun mu?
Sokaklarda ne diyorlar işittin mi?
Saint Petersburg'daki söylentiyi duydun mu?
Duydunuz mu? Yoldaşlar, ne dersiniz?
Büyüleyici bir gizem
Tarihin en büyük üçkağıdı
Prenses Anastasya
Yaşıyor mu öldü mü?
Kim bilir?
Sana balıkhanede bir iş buldum.
ÖKSÜZLER YURDU
Yolun çatallandığı yere dek şuradan aşağı yürü.
-Sola dön. -Hoşça kal.
-Dinliyor musun? -Hoşça kalın.
Dinliyorum, Yoldaş Flegmenkov.
Buraya getirildiğinden beri hep bir çıban başı oldun.
Soyu sopu belli olmayan biri gibi değil de Saba Melikesi gibi davrandın.
Şu son on yıldır, seni ben doyurdum, ben giydirdim.
Başımı sokacak bir yer verdiniz.
Bunca şeyi anımsıyorsun ama nasıl oluyor da kim olduğuna ilişkin hiçbir bilgin yok?
-Bir bilgim var. -Biliyorum.
"Hep birlikte Paris'te."
Demek, aileni bulmak için Fransa'ya gitmek istiyorsun, öyle mi?
Bayan Anya, yaşamdaki yerini alma zamanı geldi.
Yaşamdaki ve soyundaki yerini. Üstelik, değerbilir olmalısın.
Hep birlikte Paris'te.
Değerbilir ol.
"Değerbilir ol, Anya."
Değerbilir biriyim. Kaçıp gidecek denli değerbilirim.
"Sola git" diyor bana.
Solda ne var biliyorum. Sonsuza dek "Öksüz Anya" olacağım.
Ama sağa gidersem, belki de bulabilirim...
Bu kolyeyi bana kim vermişse, beni sevmiş olsa gerek.
Bu çılgınlık. Paris'e gitmek mi?
Bana bir işaret gönder.
Bir ipucu.
Ne olursa.
Şimdi oyun oynayacak zamanım yok. Bir işaret bekliyorum.
Başımdan gider misin, lütfen? Onu da geri ver.
Harika. Köpeğin teki benim Saint Petersburg'a gitmemi istiyor.
Pekala, bu bir ipucu olabilir.
Yüreğim, beni ortada bırakma şimdi
Cesaret, beni terk etme
Madem ki buradayız, bana sırtını dönme şimdi
Herkes her zaman, yaşamın
Seçimlerle dolu olduğu söylüyor
Kimse korkudan söz etmiyor
Ne de dünyanın ortasında küçücük kalabileceğinden
Geçmişe doğru
Çıkılan yolculuklarda
Yolun sonunda bir yerlerde
Birileri bekliyor, biliyorum
Bunca yılın düşü yanlış çıkmamalı
Birisi kollarını açacak
Güvende, istenen biri olacağım
Sonunda ait olduğum evi bulacağım
Pekala, şu andan başlayarak
Dersler alacağım
Geçmişe doğru
Çıktığım bu yolculukta
Yuva, sevgi, aile
Bir zamanlar mutlaka ben de bunlara sahiptim
Yuva, sevgi, aile
Sizleri bulana dek bir yanım
Hep eksik kalacak
Her seferinde bir adım
Bir umut, sonra bir başkası
Bu yolun nereye çıkacağını kim bilebilir?
Geleceğimi bulmak için
Eski benliğime dönmeliyim
Yüreğimin hala öğrenmesi gereken şeyler var
Evet, öyleyse bu bir işaret olsun
Bu yol, beni geçmişime
Götürecek, sonunda
Yuvama ulaştıracak
Yol olsun
-Paris'e bir bilet, lütfen. -Çıkış vizesi.
-Çıkış vizesi mi? -Çıkış vizesi yoksa, bilet de yok.
Dimitri'yi gör. O sana yardımcı olabilir.
-Onu nerede bulabilirim? -Eski sarayda.
Ama benden duymuş olma.
-Git. -Dimitri.
Çok hoş.
Prensese benziyorum.
-Tamam. -Tüy gibi dans ediyorum.
Teşekkürler. Sonraki lütfen.
Büyükanne, benim, Anastasya.
Kardeşim.
Buraya kadar, Dimitri. Oyun bitti.
Son paramızı da bu pis tiyatroya yatırdık...
...ama hala Anastasya olacak bir kız yok.
Onu bulacağız, Vlad. O buralarda olmalı.
İmparatoriçe mücevher kutusunu görünce, kızın Anastasya olduğuna inanacak.
-Ben... Pardon. -O gerçeği anlamadan...
-...biz on milyon rublemizi harcıyor oluruz. -Hayır, hayır. Orada kimse yaşamıyor.
Pooka?
Neredesin?
-Bir şey duydun mu? -Hayır.
Merhaba. Evde kimse yok mu?
Burası.
Sanki düşlerimden kalmış bir anı gibi.
Dans eden ayılar
Boyalı kanatlar
Neredeyse anımsayacağım şeyler bunlar
Ve bir şarkı
Birisi söylüyor
Zamanın birinde, bir Aralık ayında
Birisi bana sımsıcak, güvenle sarılıyor
Gümüş rengi fırtınada şaha kalkan atlar
İncelikle dans eden figürler
Belleğimde bir yerlerde
Birisi bana sımsıcak, güvenle sarılıyor
Gümüş rengi fırtınada şaha kalkan atlar
İncelikle dans eden figürler
Belleğimde bir yerlerde
Çok uzakta, çok eskiden
Bir köz gibi ışıltılar saçan loşluk
Yüreğimin eskiden bildiği şeyler
Anımsamak için didindiği şeyler
Ve bir şarkı
Birisi söylüyor
Zamanın birinde, bir Aralık ayında
Ne yapıyorsun burada?
Dur. Dur. Dur.
Bekle bir dakika.
İçeri nasıl girdin?
-Özür dilerim, çocuğum... -Gördüğümü sen de görüyor musun?
Hayır.
-Evet. Evet. -Bir köpek.
-Siz Dimitri misiniz? -Sevimli.
Belki. Kimin aradığına bağlı.
Ben Anya. Bana yolculuk belgeleri lazım.
Görüşmem gereken kişi sizmişsiniz.
Neden çevremde dönüp duruyorsunuz? Akbaba mısın?
-Özür dilerim, Enya. -Adım Anya.
Sanki birine korkunç bir şekilde...
Aldırma. Yolculuk belgeleriyle ilgili bir şey mi söyledin?
-Paris'e gitmek istiyorum. -Paris'e mi?
Aman kim varmış burada. Bakın. Beni sevdi.
Güzel köpek.
Bir şey sormak istiyorum... Anya'ydı değil mi? Soyadın yok mu?
Aslında... Bu biraz çılgınca gelecek ama soyadımı bilmiyorum.
Sekiz yaşımda, ortalıkta dolaşırken bulmuşlar.
Ya sekiz yaşından öncesi?
Biliyorum çok garip ama küçüklüğüme ilişkin az şey anımsıyorum.
Mükemmel.
Yalnızca bir tek ipucu var. O da Paris.
Evet, bana yardım edebilecek misiniz?
Biletler.
Elbette yardımcı olmak isteriz. Aslında...
Rus Sirki
...biz de Paris'e gidiyorduk.
Üstelik, üç... Biletimiz de var.
Ne yazık ki üçüncü bilet Anastasya'nın.
Anastasya'yı büyükannesine kavuşturmaya gidiyoruz.
-Sen ona çok benziyorsun. -Aynı mavi gözler.
-Romanov gözleri. -Nikolas'ın gülümseyişi.
Aleksandra'nın çenesi.
Elleri büyükannesininki gibi.
Aynı yaş, aynı fizik.
Benim Anastasya olduğumu mu söylüyorsun?
Binlerce kız gördüm.
Hiçbiri de ona senin kadar çok benzemiyordu. Şu resme bak.
Şimdi inanıyorum ki ikiniz de zırdelisiniz.
-Neden? Geçmişini bilmiyorsun. -Ona da ne oldu kimse bilmiyor.
-Paris'teki aileni arıyorsun. -Onun da tek yakını Paris'te.
-Hiç aklından geçirmedin mi? -Krallık ailesinden olduğumu mu?
Islak zeminde uyurken insanın düşes olduğunu düşünmesi çok kolay değil.
Tabii, her kimsesiz kız, bir prenses olmayı düşler.
Ve bir yerlerde, bir küçük kız.
Üstelik, Anastasya, "yeniden doğacak" anlamına gelir.
Keşke yardımcı olabilseydik ama üçüncü bilet Anastasya için.
İyi şanslar.
Niye ona parlak planımızdan söz etmedin?
Tek istediği Paris'e gitmek. Niye ödülün üçte birini verelim?
Çabuk karar veriyorsun.
Her şey kontrol altında.
Biraz yavaş yürü.
Üç, iki, bir...
İşte tam avucumuzun içinde.
-Durun. -Bana mı dediniz?
Ben kim olduğumu anımsayamıyorsam, kim bilebilir benim prenses olmadığı mı?
-Devam et. -Anastasya değilsem...
...İmparatoriçe anlar, bu da dürüst bir hata olur.
-Akla yakın geliyor. -Ama bir de sen prensessen...
...sonunda kim olduğunu bilecek ve ailene kavuşmuş olacaksın.
Haklı. İki durumda da Paris'e gitmiş olacaksın.
Doğru.
İzninizle Majesteleri, huzurunuza Grandüşes Anastasya'yı çağırabilir miyim?
-Pooka, Paris'e gidiyoruz. -Köpek gelmiyor.
-Köpek de geliyor. -Hayır. Köpek gelmiyor.
-Ben geliyor diyorum. -Benim köpeklere alerjim var.
Anastasya mı? Orada dur bakalım, dostum. Anastasya öldü.
Romanovların hepsi öldü. Onlar öldü, öldü, öldü.
Haksız mıyım, dostum? Anastasya nasıl olur da...
Birileri onun Romanov olduğunu söylüyor diye, o şeyin bunca yıl sonra...
...uyandığına inanacağımı mı sanıyorsun?
Tamam, anladım. Işıltılar ve dumanlarla bu kadar uğraşmak yeter.
Eğer o şey canlandıysa, bunun tek anlamı Anastasya'nın yaşıyor olduğudur.
-Köpeği bırak. -Hayır.
-İşte bu tam o. -Trene yetişmeliyiz.
İmdat.
Sıcak.
Vay canına.
Sana söyleyeyim...
Kim o benim huzurumu bozmaya yeltenen?
Çık dışarı.
Bartok? Sen misin?
Efendim? Yaşıyor musunuz?
Öyle denebilirse.
Şimdi yerine oturdu, efendim.
-Bir şeyler oldu. -Evet.
Biliyordum. Karanlık güçlerin harekete geçtiğini hissetmiştim.
Şaşırmadım çünkü Anastasya'yı gördüm.
Anastasya mı? O yaşıyor mu?
Efendim, dudaklarınız...
Şu Romanov yumurcağı.
Amma da tuhaf. Artık lanetler de eskisi gibi değil.
Bu nedenle böyle arada sıkışıp kaldım.
Lanetim yerini bulmadı.
Şu halime bak.
Darmadağınığım.
Yıkıntıya döndüm.
Ne kadar zamandır ölü olduğunuzu düşünürsek, iyi bile görünüyorsunuz.
-Doğru söylüyorum. -Sahi mi?
Size yalan atabilecek bir yarasaya benziyor muyum?
Bakın, o eski ışıltınıza kavuştunuz.
Ah bir de karanlık güçlerin bahşettiği armağanı yitirmeseydim.
Güçlerimin anahtarını.
Bu kutsal muhafazadan mı söz ediyorsunuz?
Nereden buldun onu?
-Buldum işte. -Ver onu.
-Böyle saldırgan olmamalısınız. -Eski dostum. Yeniden buluştuk.
Artık karanlık emellerimi yapabileceğim.
Ve Romanovların sonuncusu ölecek.
Gecenin karanlığı içinde bir o yana bir bu yana döndüm
Karabasanların en kötüsünü gördüm
Korkudan aklım başımdan gitti
Parçalanan bir cesetti
Sonra gözlerimi açtım Gördüm ki karabasan benmişim
Bir zamanlar tüm Rusya'nın en gizemli adamıydım ben
Soyluların bana ihaneti, hataydı, geri tepti
Bunu ödediler
Ama bir küçük kıza erişemedim
Küçük Anya gözünü aç Rasputin uyandı
Gecenin karanlığında Kötülük onu bulacak
Gecenin karanlığında Şafaktan hemen önce
Lanet yerine geldiğinde Öcüm pek tatlı olacak
-Gecenin karanlığında -Kız gitmiş olacak
Merhaba. Dinleyin...
Güçlerimin yerine geldiğini hissediyorum
Kuşağımı dola Şu kolonyayı bir kokla
Tüm parçalar yerine oturdukça
Onun yerini de görüyorum
Do svidaniya, Anya, Sevgili Prenses
Elveda
Karanlıkta dehşet onu çarpacak
Yapacaklarımın en azı dehşet olacak
Gecenin karanlığında Kötülükler demlenecek
Az kaldı Karabasanları gerçeğe dönüşecek
-Gecenin karanlığında -Kız varmış olacak
Gecenin karanlığında Kötülük onu bulacak
Onu bulacak
Gecenin karanlığında dehşet uyanır
Lanetle onu
İşte bir işaret
Bu soy kuruyacak
Gecenin karanlığında Gecenin karanlığında
Gelin, benim kölelerim
Ustanız için ayaklanın
Kötülüğünüzü ışıldatın
Bulun onu hemen bana Evet, hızla uçun gidin ona
Gecenin karanlığında Gecenin karanlığında
O kız benim olacak!
Pencere kenarını köpek kaptı.
Oyunu bırak da doğru otur. Unutma, sen bir grandüşessin.
Grandüşesler ne yapar, ne biliyorsun?
Bunu bilmek benim işim.
Anya, sana yardımcı olmaya çalışıyorum.
Bana inanıyor musun?
-Buna inandığımı biliyorsun. -Öyleyse bana patronluk taslamayı kes.
-Kendine özgü bir düşünce yapısı var. -Böyle kadınlardan hiç hoşlanmam.
-Sanırım yanlış taraftan kalktık. -Bence de.
-Özrünüzü kabul ediyorum -Özür mü? Ben yalnızca...
Sus lütfen. Beni kızdırmaktan başka işe yaramaz.
-Güzel. Sen susarsan ben de susarım. -Susarım.
-Güzel. Güzel. -Güzel.
-Özleyecek misin? -Konuşmanı mı?
Hayır. Rusya'yı.
-Yoo. -Ama yuvandı.
-Bir zamanlar yaşadığım bir yerdi. -Paris'te yuva mı kuracaksın?
Nedir senin bu yuva merakın?
Birincisi, her insan bir yuvası olsun ister.
-İkincisi... -Nedir?
-Unut gitsin. -Güzel.
Onu gözümün önünden götür, lütfen.
-Ne yaptın kıza? -Ben mi? Her şeyi yapan o.
Dile getirilmeyen bir çekim.
O sıskaya mı kapılacağım? Aklını mı kaçırdın?
-Ben yalnızca bir soru sordum. -Çekimmiş. Saçmalık.
Geçen ay yolculuk belgeleri maviydi.
Ama şimdi kırmızı.
Belgeleriniz, lütfen.
Bu hükümeti sevmiyorum.
-Her şey kırmızı. -Kırmızı mı?
Yük vagonuna geçsek iyi olacak.
Bence bu trenden inmeliyiz.
Özür dilerim, sizi başkası sandım. Bu sensin. Tamam, her şey yolunda öyleyse.
Gitmemiz gerekiyor. Galiba burnumu kırdın.
Şu erkekler de bebek gibi.
Evet, bu işimizi görür.
-Burada donacak. -Paris'te buzlarını çözeriz.
Yük vagonu mu? Belgelerimizde bir sorun yok, değil mi, büyük usta?
Yok, Sevgili Prensesim.
Ben yalnızca o sıradan insanlarla birlikte olmanı istemiyorum.
-Neydi bu? -Bilmiyorum.
Ama şuradaki lokantalı vagon değil mi?
-Üstümden çekil. -Uğraşıyorum.
-Ne? -Birisi lokomotifimizi ateşe vermiş.
Yolunda gitmeyen bir şey var.
Burada bekleyin. Ne olduğuna bakacağım.
Burada kimse var mı?
Çok hızlı gidiyoruz.
Bu treni yöneten hiç kimse yok. Atlamamız gerekecek.
Atlamak mı dediniz?
-Önden buyurun. -Güzel. Vagonu katardan ayıracağız.
Bana bir levye, balta, bir şeyler gerek.
Al.
PATLAYICI MADDE
Oralarda bundan daha iyi bir şeyler olmalı.
Bu işe yarar.
Haydi.
Sana öksüzler yurdunda neler öğrettiler?
Frenler tutmuyor.
Daha sıkı çevir.
Durmak için aşağı kadar kaymamız yeter.
Ne diyordun?
Bir fikrim var. Şu işte bana bir yardım edin.
Zinciri bana ver.
-Sen değil. -Vlad'ın işi var.
Onun sen olabileceğini düşündükçe.
Bu işten paçayı kurtarabilirsek hatırlat da sana teşekkür edeyim.
Burada bir şey olacağı yok. Dikkatli olun.
Eh, yolumuz buraya kadarmış.
Trenlerden nefret ediyorum.
Bir daha hiç trene binmeyeceğim.
Sakin olun. Tansiyonunuza dikkat etmelisiniz.
Yeğenim, Izzie, bir gün devriliverdi, durup dururken.
Stres öldürür. Hem o meyve yarasasıydı.
Etyemezdi. Kan bile içmezdi.
Kaçmasına nasıl izin verirler?
Bu çok sinir bozucu, efendim.
Belki de bu kutsal muhafaza kırıktır.
Seni sersem.
Biraz sakin olun. Stresle ilgili söylediklerimi hatırlayın.
Ben bunun için ruhumu sattım.
Tüm varlığım buna bağlı.
Ve sen neredeyse her şeyi mahvediyordun.
Anladım. Sen onu kırdın, satın aldın.
Ne yaptığını anımsamaya bak, seni sefil kemirgen.
Hemen yarasayı suçla. Kolay hedefiz tabii.
Ne homurdanıp duruyorsun.
Anastasya, efendim. Keşke o işi sizin için yapabilsem.
Ona bir tane... Bir tane...
Sonra bir tane daha...
Sonra tekmeyi patlatırdım, efendim.
Benim kafamda daha baştan çıkarıcı bir şey var.
Gerçekten zalimce bir şey.
-Paris'e kadar yürüyecek miyiz? -Almanya'da gemiye bineceğiz.
-Öyleyse Almanya'ya kadar yürüyeceğiz? -Hayır. Otobüse bineceğiz.
Otobüs. Ne hoş.
Sofi, canım benim.
Vladi havaya girdi.
-Sofi de kim? -Minik, tatlı bir parça.
Kardan sonra sunulan bir fincan sıcak kakao.
Vlad'ın sevgilisi.
Krema ve kahkahalarla dolu ahlaksız bir pastadır o.
-İnsan mı yoksa kremalı çörek mi? -İmparatoriçe'nin yeğeninden.
Ama ben İmparatoriçe'yi göreceğimizi sanıyordum.
Neden onun yeğenine gidiyoruz?
Hiç kimse önce Sofi'yi ikna etmeden dul İmparatoriçe'ye yaklaşamaz.
Ben yapamam. Hayır.
Grandüşes olduğumu kanıtlamam gerektiğini bana söylememiştin.
Karşısına çıkmak, evet. Ama yalan söylemek?
Yalan olup olmadığını bilmiyorsun ki. Ya doğruysa?
Tamam, kim olduğunu bulmak için yapman gerek.
Bu durumla en son karşılaşmalıydın ama.
Bana bak. Ben bir grandüşes olacak gibi görünmüyorum.
Söyle bana, çocuğum. Ne görüyorsun?
Ne geçmişi ne de geleceği olan küçük ve sıska bir hiç kimse.
Oysa ben çekici, ateşli bir genç kadın görüyorum...
...yeri geldiğinde görkemli yönetme yeteneğini...
...herhangi bir soylu gibi kullanabilen.
Bu soyluluktan ben de payımı aldım.
Anladın mı, sevgili kızım...
...ben de İmparatorluk Sarayı'nın bir görevlisiydim.
Pekala, Grandüşes Anastasya olmaya hazır mısın?
Ne?
Orada arkanda bıraktığın hiçbir şey yok.
Her şey Paris'te.
Baylar, eğitime başlayın.
Çok iyi anımsıyorum.
Deniz kıyısındaki bir sarayda doğmuştun
Bir saray mı?
-Öyle mi? -Evet, çok doğru.
Daha üç yaşındayken at sırtında geziyordun
Ata binmek mi? Ben mi?
-Ve at. -Beyazdı.
Taklitler yapar, aşçıyı korkuturdun
Onu dereye düşürmüştün
-Çok mu yaramazdım? -Çok
Ama babanın bir bakışıyla dururdun
-Düşünsene -Anımsamadığın geçmişin
Öğretecek çok şey var Zaman hızla akıp gidiyor
Tamam. Ben hazırım.
Omuzlar geri, baş dik
Yürüme, kayar gibi yürü
-Kayıyor muyum? -Küçük bir kayık gibi
-Eğil -Ve?
Eline bir öpücük
-Her şeyden önce şunu unutma -Her şeyden önce şunu unutma
Ben öğrenebildiysem Sen de öğrenebilirsin
İçinde bir şeyler bunları biliyor
-Zor değil -Zor değil
Adımlarımı izle, bir adım, bir adım daha
Bunu yapmayı sen de öğrenebilirsin
-Dirsekler içeri -Höpürdeterek içme
-Höpürdetmem -Bir Romanov gibi konuşuyor
-Semaver -Havyar
Tatlı ve iyi uykular, ha?
Bunu doğru dürüst yapana dek olmaz
-Ben öğrendiysem -O öğrendiyse
-Sen de öğrenirsin -Sen de öğrenirsin
Kendini topla, yapacaksın
Kendine bunun kolay ve gerçek olduğunu söyle
Bunu yapmayı sen de öğrenebilirsin
Krallık ailesinin adlarını ezberleyeceğiz.
Bu Kropotkin
-Potemkin'i vurdu -Botkin'de
Vanya amca, votka severdi
-Tanıdın mı? -Yo
-Baron Puşkin -Kısaydı
-Kont Anatoli -Siğil
-Kont Sergey -Şapka giyerdi
Çok şişmanladı
Onun sarman kedisini anımsıyorum
Bunu ona söylediğimize inanamıyorum
Sen öğrendiysen Ben de öğrenirim
Nasıl bildiğini bilmiyorum
Biliyorum
Birden kendimi bambaşka hissettim
Anya, sen gerçekleşen bir düşsün
Ben öğrendiysem Sen de öğrenirsin
Kendini topla, yapacaksın
Kendine bunun kolay ve gerçek olduğunu söyle
Bunu yapmayı öğrenebilirsin
Çok kolay
Bunu yapmayı sen de öğrenebilirsin
Sana bir elbise aldım.
Sen bana çadır almışsın.
-Ne arıyorsun? -Rus sirkini, galiba hala burada.
Hadi. Bir giysene.
Şah ve mat.
Harika.
Muhteşem.
Artık, balo için hazırsın.
Baloda nasıl dans edilir, öğreneceksin.
Pek beceremem.
Ve...
Bir, iki, üç.
Anya, sen yönetmiyorsun. Ona bırak.
Bu elbise gerçekten çok güzel.
-Öyle mi düşünüyorsun? -Evet.
Askıda güzeldi ama üzerinde daha güzel durdu.
-Bunu giymelisin. -Giydim ya.
Tabii.
Ben yalnızca sana...
İltifat mı?
Tabii. Evet.
Bir, iki, üç ve birden
Bir bakışta anladım
Işıltılar saçıyor, kendine güvenli Doğuştan bu şansı kullanma yeteneği var
Ona öğrettim, her şeyi tasarladım
Bir tek romantizmi unutmuşum
Vlad, bunu nasıl yaparsın?
Bu belayı nasıl atlatırız?
Onların dans etmesine izin vermemeliydim
Sersem gibiyim.
-Baş dönmesi filan mı? -Evet.
Ben de. Herhalde dönüp durmaktan.
Dursak iyi olacak.
Durduk.
-Anya, ben... -Evet?
Çok iyi gidiyorsun.
-İyi misin? -İyiyim.
Kıskançlıktan çatlayacağım. Ona baksana.
Her koşulda uyuyabilir.
-Güzel bir mücevher kutusu değil mi? -Mücevher kutusu mu?
Emin misin?
Başka ne olabilir ki?
Başka bir şey. Özelliği olan bir şey.
Bir sırla ilgili bir şey.
-Bu olabilir mi? -Her şey olabilir.
Dimitri'ye vals yapmayı öğrettin.
İyi uykular, Majesteleri.
Tatlı rüyalar, Pooka.
İşte kız orada, efendim. Küçük yatağında uykuya dalmış.
Sana güzel rüyalar, Prenses.
Zihnine gireceğim, orada benden kaçamazsın.
Haydi.
Ne?
Pooka, ne var?
Anya.
Merhaba, gün ışığım.
Merhaba.
Atla.
Dur.
Hayır.
Evet, atla.
Romanovların laneti.
Anya, uyan.
-Romanovların laneti. -Ne? Ne diyorsun?
Pek çok yüz görüyordum.
Bir kabustu.
Artık güvendesin.
Hayır.
Sakin olun, efendim.
-Kendinizi kaybetmenin sırası değil. -Haklısın.
Artık sakinleştim.
Acımasız bir adamım.
-Hiçbir şeye karşı duygum yok. -Efendim?
Birdenbire zihnim açıldı, Bartok.
Kızı ben kendim öldürmek zorunda kalacağım.
-Yani şahsen mi? -Ne derler bilirsin.
Bir işin doğru yapılmasını istiyorsan...
Ama bu en üste çıkmak demek.
Çok doğru.
Paris'e ilişkin pek çok güzel anılarım var.
Romanovların sonuncusunu kendi ellerimle öldürmem öyle hoş olacak ki.
-Gitme zamanı geldi. -Ama parçalarınız dökülüyor.
Paris'e tek parça olarak nasıl gidersiniz?
Trene bineceğiz.
Çok iyi anımsıyorum.
Yaşin Amca Moskovalıydı.
Boris Amca ise Odesalıydı.
-Her ilkbaharda... -Pazarları deniz kıyısında piknik yapardık.
Senin yapacak başka işin yok mu?
Şimdi gitmek zorundasın.
Hoşça kal.
Başka istemiyorum.
Çok özür dilerim. Gerçek olduğuna inanmıştım.
Evet, kız gerçekti ama bizim gerçeğimiz değildi.
Ama bir daha bizi kandıramazlar. Gerçekten çok zor sorular bulacağım.
Hayır.
Yüreğim daha fazla kaldıramayacak.
O olduğunu söyleyen kimseyle görüşmeyeceğim.
-Boris Amca nereliydi? -Ya Sofi beni tanımazsa?
Tanıyacak. Sen Anastasya'sın.
Daha üç gün önce bir geçmişim yoktu...
...şimdiyse bütün bir yaşamı anımsamaya çalışıyorum.
İşte bu yüzden ben yanındayım. Şimdi, Boris Amca nereliydi?
Moskova mı?
Sofi Stanislovskiyevna Somorkov-Smirnov.
Vladimir Vanya Voynitski Vasiloviç.
Bu beklenmedik bir şey.
Ama bana bak. Görgüm nereye gitti?
Buyurun, içeri gelin.
Heyecandan, şaşkınlıktan hayretten kalbim duracak.
Majesteleri Grandüşes Anastasya'yı huzurunuza çağırabilir miyim?
Ah, Tanrım.
Gerçekten de Anastasya'ya çok benziyor.
Ötekilerin de birçoğu benziyordu.
-Nerede doğdunuz? -Peterhof Sarayı'nda.
Doğru. Peki Anastasya çayını nasıl içmeyi sever?
Çay sevmem. Yalnızca sıcak su ve limon.
Güzel.
Son olarak, bu soru size küstahça gelebilir...
...ama sormama izin veriniz.
Ayaklanma sırasında Saray'dan nasıl kaçabildiniz?
Sarayda çalışan bir çocuk vardı.
Bir duvarı açtı.
Özür dilerim. Bu çılgınca.
Açılan duvarlar.
Ee, bir Romanov mu sizce?
Şey, her soruyu doğru yanıtladı.
Duydun mu çocuğum? Başardın.
-Ne zaman İmparatoriçe'yi göreceğiz? -Göremeyeceksin.
-Nasıl yani. -İmparatoriçe buna izin vermiyor.
Sofi, benim ışıltılı elmasım...
...soylu dulumuzla kısa da olsa görüşmemizi sağlayacak bir yol bulamaz mısın?
Aklına bir çözüm gelene dek kıpırdamıyorum.
Lütfen.
Rus Balesi'ni sever misin? Paris'te sahneye çıkıyorlar.
İmparatoriçe ve ben Rus Balesi'ni severiz.
Hiç kaçırmayız.
Başardık.
Majestelerini bu akşam göreceğiz.
On milyon ruble bizim olacak.
-Biz neler... -Vlad.
-O gerçekten Prenses. -Anya olağanüstüydü.
Neredeyse ben de inanacaktım. Sofi de...
Sofi bale için alışverişe çıkmak istiyor.
Paris'te alışveriş. Aklın alıyor mu?
Aşıklar
Dostlarım, Paris'e hoş geldiniz
Alın, bu çiçekler benden
Unutun geldiğiniz yeri
Fransa'dasınız çocuklar, gelin
Göstereyim size Fransız usulü yaşam sevincini
Yüreğinizin anahtarını Paris tutar
Paris'te her şeyin bir rolü var
-Çift çift gezeceksiniz -Caddelerden geçeceksiniz
Artık tüm Paris size şarkı yazar
Aşkın anahtarını Paris tutar
Çaresi Freud'dan bile kaçar
-Havada aşk rüzgarları var -Folies Bergere'de
Fransızlar bu işin sanatını yapmışlar
Yüreğinizin anahtarını Paris tutar
Kederliyseniz gelin, Le Moulin'e
Yüreğiniz "yapma" der Fransızlar "yap" der
Beceremezken, bulursun kendini yaparken kankan
Herkes yapabilir kankan
Yapabilirsin sen de kankan
Geçmişinin anahtarı Paris'te
Evet, Prenses buldum sonunda seni ben de
Rol yapma artık
Gidiyorsun, işte sona ulaştık
Yüreğinizin anahtarını Paris tutar
Çok mutlu olacaksın, çok şık
-Gel dans edelim gece boyunca -Mutlu olalım kederlerimiz uçunca
-Işıklar kenti -Gül olduğu gülün
Hiç bilemezsiniz ne getireceğini günün
Paris tutar
Anahtarını
Onun yüreğinin
Heyecanlanacak bir şey yok.
-Prenses o. -Biliyorum ama...
Hayır, bilemezsin...
...saraydaki o çocuk bendim.
Hani o duvarı açan. Bu kız gerçek Prenses.
Yani Anya'mız ailesine kavuştu.
Rus tacının varisini bulduk.
-Ve sen de... -Hayatından çıkıp gideceğim, sonsuza dek.
Prensesler aşçı yamaklarıyla evlenmez.
Biliyorum...
Hiçbir şey olmamış gibi davranıp bu işi yapacağız.
Ona söylemek zorundasın.
Neymiş söyleyeceği?
Ne kadar güzel göründüğün.
Şey, teşekkür ederim.
Bak. İşte orada.
Lütfen, beni anımsasın.
Her şey yolunda gidecek.
Gel, galiba zamanı geldi.
Rahat ol. Büyük iş başaracaksın.
Her şey yolunda gidecek.
Burada bekle. Ben geldiğini usulünce bildireyim.
-Dimitri? -Evet?
Birlikte çok şey yaşadık.
-İstedim ki... -Evet?
Şey demek...
"Teşekkürler" demek istedim.
Evet, her şey için teşekkür ederim.
-Anya, ben... -Evet?
-Ben... -Evet?
Sana iyi şanslar dilemek istedim, herhalde.
İyi şanslar.
Evet, işte başlıyoruz.
Majesteleri Soylu İmparatoriçe'mize bildirin ki...
...ben onun torununu, Grandüşes Anastasya'yı buldum.
Kendisi huzuruna çıkmak için bekliyor.
Kusura bakmayın, İmparatoriçe'miz kimseyi kabul etmiyor.
O küstah gence söyle, yaşamımın sonuna dek yetecek kadar çok...
...Grandüşes Anastasya gördüm ben.
-Gitseniz iyi olacak. -Bırakın da bir...
Şimdi, izin verirseniz, ömrümün kalan yıllarını huzur içinde geçirmek istiyorum.
Sizi kapıya kadar geçireyim.
Şimdi gel. Kapıya çık.
Majesteleri, kötü bir niyetim yok.
Adım Dimitri. Sarayda çalışırdım.
Daha önce hiç böyle bir şey duymamıştım.
Durun. Lütfen. Beni bir dinleseniz...
Neyin peşinde olduğunuzu biliyorum.
Kızlara kraliyetin yordamını öğretenler.
-Ama Majesteleri bir dinlese... -Yeteri kadar dinledim.
Bu kıza ona benzemesi, konuşması davranması için neler...
...yaptığınızla ilgilenmiyorum.
Hiçbiri o değil.
-Bu kez o. -Dimitri. Senden söz edildiğini duymuştum.
Saint Petersburg'da Anastasya'yı...
...bulmak için seçmeler düzenleyen şu üçkağıtçısın.
Ama biz ta Rusya'dan bu nedenle...
Timbuktu'dan gelenler bile olmuştu.
Düşündüğünüz gibi değil.
Para için yaşlı bir kadına daha ne kadar acı çektireceksin? Atın şunu dışarı.
Ama o Anastasya. Size söylüyorum. Onunla bir kez konuşsanız, anlayacaksınız.
-Hepsi yalandı, değil mi? -Hayır.
Beni kullandın, değil mi?
Çevirdiğin dolapların bir parçasıyım.
Hayır. Öyle başladı ama şimdi her şey farklı...
...çünkü sen gerçekten Anastasya'sın.
-Sensin. -Kes artık.
Başından beri yalan söyledin.
Bense yalnız sana inanmakla kalmayıp, bir de...
Şu duvarda açılan kapıdan ve o çocuktan söz ettiğinde...
-O çocuk... -Hayır.
Söylediğim ya da anımsadığım şeyleri duymak istemiyorum. Beni yalnız bırak.
Anya, lütfen. Gerçeği bilmek zorundasın.
Majesteleri.
İlya, yavaşla.
İlya değilim. Ve yavaşlamayacağım.
-Siz beni dinleyene dek. -Sen.
Ne cüretle? Arabayı derhal durdur.
Onunla konuşmak zorundasınız.
Yalnızca ona bir bakın. Lütfen.
Bu duruma bir dakika daha katlanamam.
Bunu tanıdınız mı?
Nereden buldun onu?
Çok acı çektiniz biliyorum ama o da en az sizin kadar yalnız olamaz mı?
Hiçbir şey seni durduramaz, değil mi?
Herhalde ben de sizin kadar dik başlıyım.
Git buradan, Dimitri.
Özür dilerim, ben sizi sandım ki...
Beni ne sandığını çok iyi biliyorum. Sen kimsin bakalım?
Bunu bana söyleyebileceğini umuyordum.
Canım, ben yaşlıyım.
Kandırılmaktan, aldatılmaktan da yoruldum.
Sizi kandırmak istemiyorum.
Herhalde para da hiç ilgini çekmiyor, öyle mi?
Yalnızca kim olduğumu bilmek istiyorum.
Bir ailem var mı yok mu?
Sizin ailenize.
Çok iyi bir oyuncusun. İçlerinden en iyisi ama ben öyle çok şey gördüm ki.
-Nane şekeri mi? -El kremimin kokusu.
Evet.
Şişeyi devirmiştim.
Halıya dökülmüştü ve halı hep nane şekeri kokmuştu.
Sizin koktuğunuz gibi.
Oraya, o halı parçasının üzerine uzanırdım, sizi o kadar özlüyordum ki.
Buraya, Paris'e geldiğinizde.
O da nedir?
Bu mu? Her zaman yanımdaydı anımsayamadığım zamanlardan beri.
Bakabilir miyim?
Bu bizim sırrımızdı.
Anastasya'mın ve benim.
Müzik kutusu.
Paris'e gittiğinizde bana ninni söylemesi için.
Bu ninniyi dinle ve anımsa
-Yakında benimle -Yakında benimle
-Evinde olacaksın -Evinde olacaksın
-Zamanın birinde, bir Aralık ayında -Zamanın birinde, bir Aralık ayında
Anastasya.
Benim Anastasya'm.
Bartok, bana bir tarak getir.
Biraz da kolonya bul. Çok iyi görünmeliyim.
-Biraz uğraşmanız gerekecek, efendim. -Kımılda. Eğlenceye gidiyoruz.
KRALİYET PARTİSİ PRENSES ROMANOV BULUNDU
-Paris'te eğlence mi? -Evet.
Son moda olan dansı gösterebilirim. Bakın şöyle başlıyor...
Sonra da böyle kalçalarınızı deli gibi sallıyorsunuz.
Bırakalım Grandüşes Anastasya bu anların tadını çıkarsın.
-Kimin umurunda? -Sonra da onu öldürürüz.
Öldürmek mi? Hani eğlenceye gidiyorduk?
Kızı öldüreceğimiz yer orası. Onu zaferinin doruğundayken ezivereceğiz.
Yine ezme konularına geldik.
Efendim, size yalvarıyorum. Kızı boş verin, yaşama katılın.
Yaşama katılacağım, Bartok.
Onunkini alarak.
Onları ne çok sevdiğimi anımsıyorum şimdi.
Onlar bizim geçmişte yaşamamızı istemezdi...
...hele şimdi birbirimizi bulduktan sonra.
Bak şuna. Bana verdiğin resim.
Anımsadın mı?
Evet. Olga beni çok kızdırmıştı.
Eşeğe binmiş domuza benzediğini söylemişti. Haklıydı.
Senin kahkahanda, Niki'mi, senin sevgili babanı yeniden duyuyorum sanki.
Ama güzellik bakımından sen annene, Rusya İmparatoriçesi...
...Aleksandra'ya çekmişsin.
Buyurun, Majesteleri?
Söz verdiğim gibi, on milyon ruble, teşekkürlerimle.
Teşekkürünüzü kabul ediyorum, Majesteleri. Ama parayı istemiyorum.
Ne istiyorsun peki?
Ne yazık ki sizin veremeyeceğiniz bir şeyi.
Delikanlı, o müzik kutusun nereden buldun?
O çocuk sendin değil mi? Bizi dışarı çıkaran o hizmetkar çocuk.
Onun yaşamını kurtardın, benimkini de sonra da onu bana geri verdin.
Gene de ödül istemiyorsun.
-Artık istemiyorum. -Neden fikrini değiştirdin?
Buna daha çok bir yürek değişimi denebilir.
Gitmem gerek.
-Merhaba, Dimitri. -Merhaba.
Ödülünü aldın mı?
Benim işim tamam.
Delikanlı, eğilecek ve prensesle konuşurken "Majesteleri" diyeceksiniz.
-Önemsiz. -Lütfen...
Majesteleri. Aradığınız şeyi bulduğunuza sevindim.
Ben de senin adına sevindim.
Pekala, öyleyse. Hoşça kalın, Majesteleri.
Hoşça kal.
Muhteşem görünüyorsun.
Sakıncası var mı? Tabii yok. Sen çok güzel bir köpeksin.
Şey, yolunuz yeniden Saint Petersburg'a düşerse, bana uğrayın.
Hoşça kal, Vlad.
Oğlum. Yanlış yapıyorsun.
Güven bana, doğru yaptığım tek şey bu.
Hoşça kal, köpek.
Ben buraya ait değilim.
-Gitmiş. -Biliyorum. O...
-Kim gitmiş, büyükanne? -Müzik kutusunu bulan...
...o olağanüstü delikanlı.
Ödül parasını harcamakla meşguldür şimdi.
Dans edenlere bak.
Sen bu ışıltılı mücevherler ve unvanlar dünyasında doğdun.
Ama asıl istediğinin bu olup olmadığını merak ediyorum.
Tabii ki bunu istiyorum. Aradığım şeyi buldum.
Kim olduğumu ortaya çıkardım.
Size kavuştum.
Evet, bana kavuştun.
Ben de her zaman yanında olacağım.
Ama bu yeterli mi?
Sevgili kızım.
-Parayı almadı. -Almadı mı?
Hayatta olduğunu biliyorum, bir kadına dönüştüğünü görüyorum.
Bunlar bir daha hiç tatmayacağımı sandığım birer mutluluk.
Seçimin ne olursa olsun hep birbirimizin yanında olacağız.
Büyükanne, bana şeyi söyleyebilir...
Pooka?
Sıra sende.
Buraya gel, oğlum.
Hah, oradasın.
Majesteleri.
Geçen on yılın bize yaptıklarına bakın.
Sen, güzeller güzeli bir taze çiçek.
Bense...
-...çürüyen bir ceset. -O yüz.
En son yine böyle bir partide görmüştüm.
-Bir lanet. -Ardından buzlar üzerinde feci bir gece.
Anımsadın mı?
-Rasputin. -"Rasputin."
Aşağılık ailenin yok ettiği.
Gidenler, geri döner. Döner, döner, döner.
Hayır. Dur.
Kendi başınıza kaldınız, efendim. Bu işin sonunda gözyaşları var.
-Senden korkmuyorum. -Buna bir çözüm bulabilirim.
Buzun altında biraz yüzmeye ne dersin?
Son duanı et, Anastasya.
-Seni kimse kurtaramaz. -Bahse girer misin?
-Kurtulursak, unutturma da teşekkür edeyim. -Sonra.
Ne denli büyüleyici. Yine birlikte. Son kez.
Buna bayılacaksın.
Hayır.
Dikkat et.
Do svidaniya, Majesteleri.
Dayan.
Nihayet, son Romanov'un ölümü.
Hayır.
Yaşasın Romanov hanedanı.
Doğru.
Ben bile daha iyisini söyleyemezdim.
Bu Dimitri için.
-Onu geri ver. -Bu benim ailem için.
-Seni parça parça edeceğim. -Bu da senin için.
Do svidaniya.
Olamaz.
-Bırak. Sakin. -Özür dilerim.
Biliyorum. Bütün erkekler bebek gibidir.
-Saint Petersburg'a gideceğini... -Gidecektim.
-Şeyi almamışsın... -Alamadım.
-Neden? -Çünkü ben...
Sizi bekliyorlar.
Sevgili büyükanneciğim, bana şans dileyin.
Yakında yeniden Paris'te birlikte olacağız.
Kaçıp gittiler.
Çok romantik, değil mi?
Kusursuz bir son.
Hayır. Kusursuz bir başlangıç.
Merhaba.
Vay. Size söyleyeyim. Vay.
Hepiniz hoşça kalın.
[Turkish]