Poprzednio...
Merlin wynalazł coś nowego.
Broń zdolną zniszczyć Oświeconych.
„Tu spoczywa arcymag Myrdin”.
Nie żyje.
Mogę wgrać sobie jego wiedzę.
- Masz wspomnienia Merlina? - Niektóre. Wiem, co robił.
- Co to? - Pierwsza część broni Merlina.
Od jego wspomnień pęka mi głowa.
- Walcz z tym. - Nie mogę.
Uciekajcie do Wrót!
Był przekonujący.
Nawraca mieczem i ogniem.
Nie mówił o śmierci, a o zbawieniu i życiu wiecznym.
O błogosławieństwach.
Nie groził?
Mówił o religii.
Zostawił dla nas tę księgę.
Powiedział, że dziś wróci.
Kapłani odwiedzają wszystkie planety.
Więc ich księga kłamie?
Jest tak samo prawdziwa jak „Kod Da Vinci”.
Chcą, byś tak myślał.
- Kto? - Nie rozumiem.
To fikcyjna powieść z naszej planety.
- Mylisz się. - Zboczyliśmy z tematu.
Macie jakieś dowody?
Nie. Ale nie zmuszamy was do niczego.
Grożenie śmiercią to zła polityka.
Jeśli postanowicie walczyć, pomożemy wam.
Nie możemy wiele obiecać.
Kapłani zniszczyli już wiele wiosek.
Jak wspomniałem, ten kapłan nie groził,
a jedynie zachwalał Ori jako źródło zbawienia.
To nie w ich stylu.
Kapłan powrócił!
Cokolwiek postanowicie,
kapłan nie może nas zobaczyć.
Ukryjcie się tutaj.
- Witaj ponownie. - Dziękuję.
Przemyśleliście moje słowa?
Tak.
Wysłuchamy twoich mądrości.
To mądrość nie moja,
lecz przekazana mi przez prawdziwych bogów.
Chwała Ori.
GWIEZDNE WROTA: SG-1
Adria coś mu zrobiła, nim został kapłanem.
CAŁUN
Wyprała mu mózg?
Daniel nie głosiłby ich wierzeń.
Niezły jest.
Jedzą mu z ręki, choć nie groził końcem świata.
To oznacza, że pozostał sobą.
- Ma dobre serce. - Tak.
Ale nie mamy pewności, że to faktycznie Daniel.
Wspomnienia Merlina mogły wyprzeć jego osobowość.
Dlatego uległ mocom Adrii.
Nie możemy go porzucić.
Co proponujecie?
Porwiemy go i spróbujemy to wszystko odkręcić.
- Odzyskamy go. - Ryzykowne.
Może Adria na to liczy. Wykorzystuje go.
To wciąż Daniel.
- Musimy spróbować. - Nie ma wyboru.
„Aridan zdjął maskę i ukazał twarz.
Wygląd nie ma znaczenia, rzekł, a jedynie prawość serca.
Chwała tym, którzy kroczą ścieżką Ori”.
Co tak długo?
- Mamy go. - Świetnie!
Skaczemy.
- Neutralizator zadziałał? - Daniel pozwolił się ogłuszyć.
Kochani?
Daniel?
Co się dzieje?
Zapytam o to samo.
To nie jest konieczne.
Patrzyłeś ostatnio w lustro?
Nie zagrażam wam.
Jeśli zmienisz zdanie, nie zawahamy się przenieść cię w próżnię.
To część naszego planu.
- Naszego? - Mojego i Merlina.
Wciąż jest w tobie?
Pamiętacie pojedynek z Adrią?
- Tak. Dzięki. - Dobrze, że uciekliście.
Była dla mnie zbyt potężna.
Nie mogłem pozwolić, by zdobyła broń.
To nasza jedyna szansa.
Poddałeś się.
Mniej więcej.
Ori czerpią moc ze swoich wyznawców.
To poświęcenie prowadzi ich do Oświecenia.
Księga Pochodzenia o tym mówi.
„Wiara będzie twoją drogą do wieczności”.
Gdyby nie moc wiary, Starożytni już dawno unicestwiliby Ori.
- Dlaczego? - Przecież znasz odpowiedź.
Nie tolerują nikogo, kto nie przestrzega ich praw.
Nie ingerują, lecz manipulują.
Wykorzystują swoją moc, by blokować ewolucję ludzi.
Wiedziała o mnie wszystko.
Posiadała niesamowity dar perswazji.
Stale słyszałem jej głos w głowie.
Pozwoliłem jej wierzyć, że mnie nawróciła.
Że jestem z nią.
- Dlaczego? - Żeby mi zaufała.
I zaufała? Umiesz kłamać, ale daleko ci do mnie.
Fakt.
A Adria przejrzała mnie na wylot.
Przekonałem Adrię, że złamała Daniela.
- Merlin? - To było konieczne.
Teraz rozumiem, co moja matka w tobie widzi.
Słucham?
Musisz mi pomóc ją uratować.
Oczywiście.
Zmieniłeś się.
Bo tyle dla mnie zrobiłaś.
Pokazałaś mi ścieżkę prawdy.
Cieszę się.
Zrobię dla ciebie więcej.
A ty dla mnie.
Zaufała na tyle, by zmienić cię w kapłana?
- Musiała. - Dlaczego?
Tylko ja mogę nawrócić Ziemię.
I mnie.
Dlaczego musiała ci zaufać?
Nie umiała ukończyć broni Merlina.
Ponoć wie wszystko.
Jest człowiekiem. Ma ograniczenia.
Ale Merlin wie.
Urządzenie pomogłoby uniknąć wojny.
Dzięki niemu Ori mogliby unicestwić Starożytnych. Obiecałem je ukończyć.
- I ukończyłeś? - Prawie.
Wdrożyłem też inne elementy planu.
Jakie?
- Zostałem kapłanem. - Świetnie.
Po to, by ukraść statek Ori. Polecę do ich galaktyki i ich zniszczę.
Ten plan ma jedną poważną wadę.
Wiem. Tunel blokuje Superwrota.
Musicie je wyłączyć.
Wiedział, że nie wygra.
Nie mógł pozwolić, by zdobyła broń,
dlatego przekonał Adrię, że Daniel się nawrócił.
Wmówił jej, że ukończy broń, by mogła użyć jej na Starożytnych.
A Merlin?
Podobno tkwi w jego umyśle.
Nawet czasem się odzywa.
Uchronił Daniela i przekonał Adrię, by zmieniła go w kapłana.
Dlaczego chciał nim zostać?
By ukraść statek Ori i przelecieć przez Superwrota.
Chce, byśmy wyłączyli tunel.
Niedoczekanie.
Nie wierzysz Danielowi?
Chciałbym.
Ale mogą na to liczyć.
Jeśli Adria wyprała mu mózg...
Pewnie planuje odblokować Superwrota i sprowadzić tu kolejne statki.
Co robimy?
Wyjdźcie.
- Paskudnie wyglądasz! - Zdarza się.
Przeszedłeś sam siebie.
To tymczasowe.
- Naprawdę? - Tak.
Merlin wgrał swoją świadomość do mojego umysłu tylko na określony czas.
Wiedział, że nie przeżyję długo z dwoma osobowościami.
Co, gdy zniknie?
Zaprogramował genetyczną odbudowę do poprzedniego stanu.
- To możliwe? - Oby tak.
Odzyskam dawny wygląd,
lecz stracę moce kapłana.
Wrócę do poprzedniego stanu.
- To dobre wieści. - Nie będę mógł pilotować statku,
a Adria zdobędzie broń Merlina.
- Jest ukończona? - Mało brakuje.
Wystarczy, by Adria złożyła części.
Kiedy karoca odmieni się w dynię?
- Niedługo. Mam niecały dzień. - Dzień?
- Dlaczego tak ryzykujesz? - Nie miałem wyboru.
Zbyt długo mnie szukaliście, więc...
Pewnie.
- Dlaczego do nas nie przyszedłeś? - Adria zaczęłaby coś podejrzewać.
Jasne.
Musisz mi uwierzyć!
Dlaczego?
No nie wiem. Bo właśnie waży się los galaktyki?
Ta stara śpiewka jest już strasznie stara.
Nieprawda! Musicie wyłączyć tunel i mnie wypuścić!
- Nie rządź się. - To ja!
Jakoś siebie nie przypominasz.
Zawiodłem cię kiedyś?
Gdy było to istotne?
Nie wiem, z kim rozmawiam!
Byłem przy tobie, gdy Ba’al cię torturował!
- Byłem tam... - Dość!
Nie przypominaj mi o tym.
Wystarczy mi na całe życie.
To, że masz wspomnienia Daniela, nie znaczy, że mówisz prawdę.
- Chyba wiesz, o co mnie prosisz. - Wiem!
Jest jeden problem.
- To się nie uda. - Uda się!
Wystarczy przenieść głowicę do Wrót w galaktyce Pegaza!
Skąd wiesz?
Od Merlina!
- Jasne. - Chciałbym mieć jakiś dowód.
Nie wiem, jak cię przekonać.
Nie miałem wyboru. To świetny plan.
Ale by zadziałał, musicie mi uwierzyć.
Wykaż się odrobiną wiary!
Dlaczego?
Dobrze wiesz, że nikomu nie wierzę. Nawet jeśli rozumiem, co mówi!
Jack, to ja!
Tak?
Ma rację.
Głowica zdetonowana za horyzontem zdarzeń nie zostanie wchłonięta
i zerwie połączenie Wrót.
Racja.
Powinienem wiedzieć.
- Wierzy mu pan? - Sam nie wiem.
Wariograf tu chyba nie pomoże.
Nie o to się martwię.
Mam lepszy pomysł.
Adria wkrótce nabierze podejrzeń.
- Dlaczego nawracałeś wioskę? - Co?
Chciałem, żebyście mnie znaleźli i złapali.
Nie zrozumiałeś mnie.
Dlaczego Adria nie nabrała podejrzeń,
gdy zamiast kończyć broń, nawracałeś wioskę?
Sama nakazała mi wstrzymać pracę.
Dlaczego?
- Prawie skończyłem. - Wiem.
Przerwij pracę.
Boisz się, że Starożytni ją nam odbiorą.
Raz przeszkodzili w jej budowie.
Wykorzystujesz wiedzę, którą Merlin ukrywał.
Jeśli nie skończę...
Na razie...
zajmij się pozyskaniem wiernych.
Plan zakładał zdobycie mocy poprzez nawrócenie naszej galaktyki.
Ale nawet wtedy konflikt byłby krwawy.
Dzięki broni Merlina mogą zwyciężyć Starożytnych bez wysiłku.
Wystarczy, że odwrócą ich uwagę.
Zwiążą ich walką i ukończą broń.
A Adria ją uruchomi.
Dlaczego Starożytni nie zabiorą tej broni?
Nie wiem. Może dają nam szansę.
Ori uważają, że potrzebują więcej mocy, by zwyciężyć.
Więcej mocy.
- Pozyskują kolejnych wyznawców. - Tak.
Adria jest zapracowana, co ułatwi mi kradzież statku.
Ale musicie mi uwierzyć!
Kończy się czas.
Wierzę, że Daniel mówi prawdę.
Mamy problem.
Ty im powiedz. Ja nie mam sumienia.
Generał już nas poinformował o stanowisku komisji.
Nie wiecie wszystkiego.
Musicie zrozumieć.
Rozważyliśmy wszystkie fakty.
Choć to niełatwe, wierzymy, że nie mamy wyboru.
Do rzeczy.
To najtrudniejsza decyzja w moim życiu.
Wezmę pełną odpowiedzialność.
Komisja poleciła prezydentowi
natychmiast stracić Daniela Jacksona.
Co jest grane?
To i owo. Jak zwykle.
- Opowiem ci o serialu, który oglądam... - Nie ma czasu.
- Wiem. - Boicie się, że obejdę neutralizator?
- Teal’c mi nie uwierzył? - Uwierzył.
- A Jack? - On też.
Pamiętasz szczurka pracującego dla rządu?
Woolseya?
Nie mam pewności, ale...
chyba cię nie lubi.
Chce mnie zabić?
Może tylko żartuje. To typowy zgrywus.
Tego się obawiałem.
Boi się powtórki z Khaleka.
Khalek?
Bękart Anubisa.
Zabił dwóch ludzi. Mogło być gorzej.
Faktycznie, tak motywował tę decyzję.
Ale nie bój się, na wszelki wypadek mam plan awaryjny.
Masz plan?
Świetnie. Jaki?
Cóż...
Tak naprawdę to mam plan, by wymyślić plan.
Więc gdyby coś się działo, będę mieć plan.
Będę go wymyślać całe popołudnie.
Mam to w grafiku.
Uwierzyłaś mi?
W porządku.
Teraz ja ci nie wierzę.
Czy będąc na moim miejscu,
uwierzyłbyś mi?
Kiedyś zaufałeś mi, choć nie miałeś powodów.
Ale tylko ja rozumiem, jak niebezpieczna jest Adria.
Nie masz dowodów.
Nie wiem, czy twoje słowo wystarczy.
To duża sprawa.
- Nie pozwoliłbym cię zabić. - Wiem.
Ja też cię ochronię.
Ale czy pomógłbyś mi,
gdybym proponowała coś, co umożliwi Ori ostateczne zwycięstwo?
Gdybyś miał choć najmniejsze wątpliwości,
czy faktycznie mówię prawdę?
Bzdura! Marnujecie nasz czas.
Jackson nalegał na stracenie Khaleka.
Diabelski pomiot Anubisa!
Jackson stanowi większe zagrożenie.
Potencjalnie większe.
Nie mamy pewności.
Niedługo będzie za późno!
Neutralizator przestanie blokować jego moce.
Stracimy nad nim kontrolę.
Proszę słuchać, bo powiem to tylko raz.
Zabijecie Daniela po moim trupie.
Poszukajmy realistycznych rozwiązań.
Nie możemy go więzić ani wypuścić. Zbyt dużo wie.
Jeśli Ori wyprali mu mózg, i tak wiedzą już wszystko.
- Co pan sugeruje? - Doktor Jackson wkrótce odzyska ciało.
Przetrzymajmy go, dopóki to nie nastąpi.
Zawsze możemy go zahibernować.
Do tego czasu może nas wykończyć!
Dosyć!
Jeśli mówi prawdę, mamy szansę pokonać najgorszych wrogów!
Jak idzie?
Wolałem strzelać do Goa’uldów.
- Co macie? - Szalony pomysł.
Takie są najlepsze. Uwielbiam je!
Cam również.
Jeśli Jackson mówi prawdę,
prawie ukończona broń Merlina jest na statku Ori.
- Zdobądźmy ją. - To szaleństwo!
Skoro nie puszczą Jacksona na misję,
my się jej podejmiemy.
Daniel zdradzi nam tylko niezbędne informacje.
Powie, jak dostać się na statek.
Ma dużą wiedzę techniczną. Nauczy mnie, jak go pilotować.
Jeśli to zrobi.
Dlaczego nie?
Nie będzie miał wyboru.
- Szaleństwo! - Powiedziałem to samo.
Kompletny obłęd! Ale może się udać.
To ja powinienem polecieć.
Po prostu podaj informacje.
- To mój plan! - Był kiepski! Posłuchaj.
Wiedziałeś, że nie wyłączymy tunelu.
- Nie mieliśmy wyboru. - „My”?
Byłeś w identycznej sytuacji! No, może podobnej.
Na pewno.
Mieszano mi w mózgu tyle razy, że nie pamiętam.
I tak musicie wyłączyć Superwrota!
Gdzie jest statek?
Jak go pilotować?
Podaj mi wszystkie informacje. Zacznij gadać!
Ja ci zaufałem.
Właśnie widzę.
Teraz musisz zaufać nam.
Dokończymy twoją misję.
Statek jest na orbicie planety z Wrotami.
Użyjemy pierścieni.
Kapłan codziennie odwiedza planetę.
Jak ukradniecie statek?
Wiem od Daniela, jak obejść system sterowania umysłem.
Powiedział, jak zmontować broń Merlina.
Dedal uszkodzi Wrota w Pegazie.
Wyślemy broń do galaktyki Ori.
Ewakuuje nas Odyseja.
Świetny plan!
Jeśli Daniel Jackson mówi prawdę.
Potwierdzimy to przed wyłączeniem Wrót.
Do tego czasu narażamy jedynie
własne życie.
Nie widzę spluwy.
Zrobisz mi zastrzyk,
porazisz prądem,
czy wyrzucisz mnie w próżnię?
Nie mam wyboru.
Przekazałem informacje.
Zostanie pan zahibernowany.
Do końca misji SG-1.
Nie pozwolicie mi odzyskać dawnego ciała?
Jeśli pana informacje się potwierdzą, zostanie pan odmrożony.
Zobaczymy, czy się pan odmieni.
Rozumiem.
Jestem tu z szacunku.
Przeniesiemy pana do komory na Antarktydzie.
No dobrze.
Przenieście więźnia.
Co się dzieje?
Problemy techniczne. Nie możemy go namierzyć.
Czas na mój plan.
Zwykle to ja przyprawiałem kogoś o ból głowy.
Nie martw się. Podjąłeś słuszną decyzję.
Czyny są dobre! Bierne czekanie, złe.
Wciąż przyprawiasz mnie o ból głowy.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Mieli naprawić to przenoszenie.
Daniel?
Jack.
- Co słychać? - Porywam okręt.
Widzę.
Przeniosłem załogę na Ziemię.
Jak miło.
Jak widzisz, będziesz mi potrzebny.
Właśnie za tym zatęskniłem.
Uwaga wszyscy, to jest napad! Przejmujemy statek.
Rzućcie broń i poddajcie się! Proszę.
Odmawiacie?
Prosiliśmy grzecznie.
No dobrze.
Powinno być łatwo.
No nie wiem.
Ilekroć sklejałem modele, brakowało jakiejś części.
Śrubki, kontrolki itp.
Daniel dał szczegółowe instrukcje.
Nigdy nie czytam instrukcji.
Może to błąd?
- Czysto? - Na razie.
Wyłączyłam pierścienie i odcięłam ten pokład.
Trzymajcie się, skoczymy w hiperprzestrzeń.
Jak za dawnych czasów.
Tylko mnie porwano, a ty wyglądasz jak woskowa rzeźba.
Świat się zmienia.
Racja.
Po co podałeś informacje, skoro zamierzałeś uciec?
Improwizuję.
Nie wiedziałem, czy rozgryzę neutralizator.
Czas uciekał.
Adria wkrótce zauważy moją nieobecność.
Musiałem wysłać SG-1 po urządzenie.
Czemu uciekłeś?
Beze mnie sobie nie poradzą.
Zadzierasz nosa.
Pozwoliłbyś się zamrozić?
- Nie. - No właśnie.
Chyba gotowe.
Chwila.
Co to?
Nie mam pojęcia.
Zawsze zostaje jakaś część.
Mówiłeś, że jej brakuje.
Jedno i drugie. Taki paradoks.
Fakt.
Wydaje mi się, że to chyba pięciominutowy zapalnik.
Schowaj go.
Carter, status?
Vala, Cam, za chwilę wyskoczymy.
Prawie skończyliśmy.
To znaczy Vala skończyła, ja mam wątpliwości.
Co to oznacza?
Broń jest gotowa.
Co?
Sprawdzałam, czy nie pojawili się Starożytni.
Wolą, byśmy sami odwalili robotę.
Albo...
Albo co?
Nie pojawili się, bo coś schrzaniłam.
- Pułkowniku. - Widzę.
Jest na sensorach.
Cam, Vala.
Mamy problem.
Co robią?
Blokują nam drogę. Włączę osłony.
Cześć.
Myślałem, że odcięłaś ten pokład.
Ja też.
Tego się obawiałem.
Adria się domyśliła.
- Wykryją nas. - Jesteśmy zamaskowani.
- Statek nie ma tej funkcji. - Już ma.
Skorzystałem z MPZ.
Bądź gotów wydać rozkaz Dedalowi.
Zobaczymy.
- Nie powinnam ci ufać. - Zaraz wyłączą tunel.
Ukończyli broń Starożytnych.
Prawda?
Według instrukcji?
Co ty wyprawiasz?
Zniszczymy Starożytnych i unikniemy wojny.
Wszystko dla ciebie.
- Zamknąłeś umysł. - Racja.
- Co się dzieje? - Wybaczcie.
Musiałem zneutralizować jej moc.
- Przebiłeś jej pole siłowe. - Niemałym kosztem.
- Dobrze się czujesz? - Kręci mi się w głowie.
Nie ma czasu. Uzbrójcie urządzenie.
Jack wyłączy Superwrota. Idźcie!
Jack, wydaj rozkaz.
Proszę! Tracę siły.
Dedal,
tu generał O’Neill.
- Co jest grane? - Daniel pilotuje statek.
- Aktywuj broń. - O’Neill pilotuje Odyseję.
- Co robimy? - Uzbrój je.
- Musimy wiać! - Proszę nas zabrać!
Co z Adrią?
Cześć, śpiochu!
Co tak długo?
- Co się stało? - Nic. Czemu?
Wysłałeś broń do galaktyki Ori.
Jesteś sobą?
Tak.
Merlin odszedł. Poświęcił się.
Naprawdę?
Udowodnij to!
- Co to było? - Nie mam pojęcia.
- A Adria? - Została na statku.
Mam pytanie.
Udało się nam?
Wkrótce się okaże.
Gdyby się udało, Starożytni przysłaliby nam
koszyk owoców albo...
chociaż ładną kartkę.
Coś takiego.
Może wiedzieli, że to się nie uda.
Albo wprost przeciwnie.
Nie ma co zgadywać.
Nawet jeśli się udało,
w naszej galaktyce pozostało wielu kapłanów i ich armie.
Trudno będzie przekonać ich o śmierci Ori.
Jeśli nie żyją.
Carter! Królewna się obudziła!
- Jest cały? - Trochę marudzi.
Zapytaj, jak zamaskował statek.
Magicy nie zdradzają sztuczek.
Statek Ori wciąż tam jest?
Tak.
Powiadomiłam Ziemię o...
Lepiej tu przyjdźcie.
Aktywowano Wrota.
Cudownie.
Eliminacja Ori nie powstrzymała wyznawców.
Postąpiliśmy słusznie.
Pogorszyliśmy sytuację,
ale tylko tak mogliśmy wygrać wojnę.
Wersja polska: Synthesis Media
Tekst: Tomasz Kutner Napisy: Marta Racka