- Cześć! - Stój!
Wybacz.
- Co to było? - Pole siłowe. Nie zauważyłeś kartki?
Nie! Jednak tak!
Tej kartki?
Zapomniałam powiesić.
Domyśliłem się.
Dlaczego się tu zabunkrowałaś?
Próbuję odblokować protokoły bezpieczeństwa w urządzeniu Merlina.
Ustawiłam pole siłowe, by nikt tu przypadkiem nie wszedł.
- Skuteczne zabezpieczenie. - Znaleźliście Daniela?
Nie, Jaffa się pomylili.
Właśnie wrócił Teal’c i idziemy na obiad.
Ostatni test.
- Nie! - To zajmie tylko minutę.
Odmierzam ci ją.
Wiem, że mnie słyszysz. Minuta minęła!
Sam?
Pani major, jest pani cała? Słyszeliśmy wybuch.
Wszystko w porządku. Nazwał mnie pan majorem?
Sam, dzięki Bogu. Gdzie jest doktor Bennett?
Co pan tu robi?
- Słucham? - Miał pan być na Atlantydzie.
Co ty wygadujesz?
Poleciał pan do galaktyki Pegaza.
Na pewno wszystko dobrze? Pracuję tutaj.
Dowodzę SG-1.
GWIEZDNE WROTA: SG-1
INNA DROGA
- Mamy problem! - Jaki?
Nie wiem, jak to wyjaśnić... Sam miała wypadek.
- Mówi, że nie jest naszą major Carter. - Jak to?
Pochodzi z równoległego wszechświata.
Nie wyciągajmy pochopnych wniosków. Odniosła obrażenia?
- Nie, ale jest inna. - To znaczy?
Twierdzi, że jest podpułkownikiem.
Ma urządzenie, którego nigdy nie widziałem.
Jeśli mówi prawdę, gdzie jest nasza major Carter?
Nie wiemy.
- Dowiedzcie się! - Tak jest.
- Dlaczego tu przybyłaś? - Nie zrobiłam tego celowo.
Co to za urządzenie?
Służy do transportu międzywymiarowego.
- To wszystko tłumaczy. - Nie do końca.
Teoria M zakłada istnienie ograniczonej liczby alternatywnych wszechświatów.
Teoria multiwersum zakłada istnienie
nieskończonej liczby równoległych rzeczywistości.
Czy istnieje wszechświat, w którym udzielasz prostszej odpowiedzi?
Muszę zrozumieć, dlaczego trafiłam akurat tutaj!
- Co robiliście w laboratorium? - To tajne.
Mogę rozmawiać z Danielem?
Kilka tygodni temu doktora Jacksona pojmali Ori.
Zatem pułkownik Mitchell? Cameron Mitchell?
- Ten pilot zestrzelony nad Antarktydą? - Jest tutaj?
Nie mam pojęcia, gdzie on jest. Chyba odszedł z wojska.
A Teal’c? Vala?
Teal’c powrócił do siebie,
zaś Vala Mal Doran siedzi obecnie w celi w Strefie 51.
Może ktoś inny?
Pozwólcie mi chociaż obejrzeć zapis z kamer!
Chcecie odzyskać swoją Carter, a ja muszę wrócić do domu.
Razem szybciej rozwiążemy zagadkę.
Pokażcie jej nagranie.
Mamy skok mocy.
Wyłącz kondensator.
- Nie mogę! - Bennett! Uciekaj!
To wszystko.
Czujniki zarejestrowały eksplozję,
ale zamiast szczątków Carter znaleźliśmy panią.
Po co im były kondensatory?
Major Carter opracowywała proces
pobierania energii z równoległego wszechświata.
Wiedziałeś o tym?
Wiedzieć a rozumieć to dwie różne rzeczy.
Taki proces prowadzi do powstania niebezpiecznych cząstek
- w jednym lub obu wszechświatach. - Próbowaliśmy tego.
Nasza Carter znalazła rozwiązanie.
Jej urządzenie tworzy most tylko na chwilę.
Pobiera niewielką ilość energii z tysięcy wszechświatów,
minimalizując możliwe konsekwencje.
Co nie tłumaczy, jak tu dotarłaś.
Nasze urządzenie nie mogło sprowadzić niczego materialnego.
Ja przeprowadzałam inny eksperyment.
Kiedy wasza Carter otworzyła tunel,
moje laboratorium było przesunięte w fazie i ochraniało je pole.
Dobry Boże...
Nie wiadomo, jaki to miało wpływ na most między wymiarami.
Zostałam wciągnięta, a transfer materii wysadził kondensatory.
Czyli nasza Carter trafiła do twojego wszechświata?
Przykro mi, to tak nie działa.
Generale.
- Ja do Prezydenta. - Czy to nie może zaczekać?
Nie.
- Generał Hammond? - Pułkowniku.
- Pan tu dowodzi? - Tak.
Mój generał Hammond przeszedł już na emeryturę.
Szczęściarz. Usiądźmy.
Znalazła się pani w trudnej sytuacji. My zresztą też.
- Pora nie mogła być gorsza. - Dlaczego?
Trzy tygodnie temu Ori zaatakowali Ziemię.
Przetrwaliście inwazję Ori?
To był jeden statek, a prawie wyczerpaliśmy jeden MPZ.
Dlatego nasza Carter prowadziła eksperyment.
Próbowała zwiększyć nasze zapasy mocy, pobierając ją z innych światów.
Macie tylko jeden moduł, bo nie otrzymaliście nowych z Atlantydy.
Czym jest Atlantyda?
To miasto Starożytnych w galaktyce Pegaza.
Wysłaliśmy tam ekspedycję międzynarodową.
W naszym świecie współpraca międzynarodowa już nie istnieje.
Trzy lata temu Goa’uld o imieniu Anubis zaatakował Ziemię.
Musieliśmy ujawnić istnienie programu Gwiezdnych Wrót.
Ludzie spanikowali. Prezydent wprowadził stan wyjątkowy.
Może pani sobie wyobrazić, jak zareagowały obce rządy,
gdy dowiedziały się, jakiej technologii używa wojsko Stanów Zjednoczonych.
Rosjanie zajęli posterunek na Antarktydzie.
Zdążyliśmy przenieść fotel sterujący do Strefy 51.
Teraz jednak potrzebujemy pani, by go zasilić.
Mam dokończyć badania waszej Carter.
Ponoć prowadziła pani podobne badania.
Tak, ale w moim wszechświecie Ziemi grozi niebezpieczeństwo.
Muszę tam wrócić.
Załóżmy, że pomożemy pani wrócić i udostępnimy całą bazę.
Ile czasu pani potrzebuje?
Nie wiem nawet, od czego zacząć.
Mówimy o tygodniach czy o miesiącach?
Możliwe, dlatego muszę już zacząć.
Przykro mi, ale nie mamy tyle czasu.
Nasz wywiad twierdzi, że Ori umocnili swoją pozycję w galaktyce
i szykują się do zmasowanego ataku na Ziemię.
Dotrą tu za pięć dni.
- O co chodzi? - Nie wiem. Chce nam coś pokazać.
Zgodziła się pani pomóc.
Tak, ale zrozumiałam, że kontynuowanie badań waszej Carter byłoby błędem.
Dlaczego?
Zajęłoby mi to za dużo czasu i nie jestem przekonana, że to zadziała.
- Ma pani inną sugestię? - Tak.
To.
- Co u licha? - Doktorze?
- Co się stało? - Przesunęłam się w fazie.
Stałam się niewidzialna i w 100% odporna na broń Ori.
Jak ukrycie laboratorium może nam pomóc?
Rozmiar pola można zwiększyć. Właśnie nad tym pracowałam.
Planujemy ukryć całą planetę.
Cześć. Jak idzie?
Przygotowuję pierwszą symulację.
Dziwnie jest cię tu widzieć.
Dziwnie jest tu być. Jest tak samo, a jednak inaczej.
- Mogę o coś zapytać? - Jasne.
Znalazłam zdjęcia,
a na nich widać, że wasza Carter nosi obrączkę.
To zdjęcie sprzed rozwodu.
Czyli my...
Skądże. Wyszłaś za internetowego mądralę, milionera McKaya.
Za Rodneya?!
Też go macie? Jest palantem?
Według niektórych.
Sam twierdziła, że ma coś w sobie.
- Generale! - Pani pułkownik?
Właśnie pana szukałam.
Rozmawiałem już z doktorem Lee.
Wie pan, że zakończyliśmy obliczenia.
Walka ze statkiem Ori wyczerpała moduł.
Nie wystarczy mocy na realizację mojego planu.
Niekoniecznie.
- Co to za ludzie? - Secret Service.
- Od kiedy pilnują pana gabinetu? - Nie urzęduję w nim od trzech lat.
Pani pułkownik! Miło panią poznać.
Pułkownik Carter, prezydent Landry.
Prezydent Stanów Zjednoczonych?
Tak, a dlaczego pani pyta?
Ponieważ... Nieważne.
Słyszałem, że brakuje wam mocy. Ile potrzebujecie?
Ponad 700 gigawatów.
- To 80% produkcji naszego kraju. - Czyli plan jest wykonalny.
- Nie rozumiem. - Od dawna znamy stan modułu.
Równolegle do badań major Carter wdrażaliśmy plan awaryjny.
Podłączyliśmy fotel do sieci energetycznej kraju.
Mocy nie wystarczy na walkę z całą flotą Ori,
ale jeśli pani plan się powiedzie, nie dojdzie do walki.
Charlie, napisz przemowę.
Wytłumacz Amerykanom, dlaczego muszą obyć się bez prądu.
Oczywiście.
Pojedzie pani do Strefy 51.
- Jesteśmy gotowi. - Zaczynajmy.
Drodzy Amerykanie i obywatele innych państw.
Naszemu światu zagraża niebezpieczeństwo.
Wróg, który niedawno zaatakował nas bez ostrzeżenia,
przygotowuje kolejną inwazję.
Zapewniam was, że stawimy mu czoło z pełną stanowczością
i wyjdziemy z tego starcia zwycięsko.
Aby tego dokonać, musimy przekierować nasze zasoby energetyczne...
Spróbuj teraz.
- Wariancja jest za duża. - Cholera! Daj mi chwilę.
Zachowajcie spokój. Zostańcie w domach.
Słuchajcie komunikatów radiowych, a wszystko skończy się dobrze.
To ciężkie czasy...
- Co mamy? - Dedal wykrył pięć statków Ori.
Wielkość wykuwają przeciwności losu.
Z waszą pomocą staniemy się silniejsi i zjednoczeni jak nigdy dotąd.
Dziękuję i niech nas Bóg błogosławi.
Koniec. Dobra robota.
- Wszystko gotowe. - Spróbujmy.
- Satelity namierzyły wroga. - Łączcie z pułkownik Carter.
- Już tu są. - Kondensatory właśnie się ładują.
Mamy już 75 procent mocy.
Flota się rozdzieliła.
Dwie jednostki zajęły pozycję nad Strefą 51.
- Teraz albo nigdy. - Raczej wszystko albo nic.
Bez pełnej mocy urządzenie nie zadziała.
Mamy 85 procent.
Dziewięćdziesiąt.
Jest 92 i zwalnia. Nie zdążymy.
Zaraz zostaniecie zaatakowani.
Pułkowniku?
- Jest 93%. Chyba wystarczy. - Zaraz się przekonamy.
Status?
Jednostki wroga utrzymują pozycję.
Otworzyli ogień. Myślą, że to maskowanie.
- Co to było?! - Salwy Ori przelatujące przez nas.
Rany Julek!
Już wystarczy!
- Jesteśmy pani dłużnikami. - Nic podobnego.
Zapewne spróbuje pani powrócić do własnego Wszechświata.
- To będzie skomplikowane. - Coś pani wymyśli.
Na razie chcę panią komuś przedstawić.
Została pani bohaterem.
Cieszę się, że pracują dla nas tacy ludzie jak major Carter.
Jestem pewien, że z ich oraz waszą pomocą
przezwyciężymy każdy przyszły kryzys.
To część przemówienia, w którym prezydent Landry przedstawił
major Sił Powietrznych, która uratowała naszą planetę.
Bill, masz dobre wieści?
Nie jesteśmy w stanie odtworzyć okoliczności,
w jakich tu trafiłaś bez dostępu do obu wymiarów.
Porozmawiamy o tym jutro. Do zobaczenia.
Pani major, to zaszczyt. Dziękuję w imieniu mieszkańców Idaho.
- Jest pan bardzo miły. - Dobra robota, moja droga.
Dziękuję.
- Dobrze się bawisz? - Nie określiłabym tego w ten sposób.
Napij się szampana!
- Nie przywykłam do zainteresowania. - U was wygląda to inaczej?
Czuję się jak oszustka. Ci ludzie myślą, że jestem panią major.
To nie problem. Dostanie pani awans.
Nie w tym rzecz.
Obywatele sporo przeszli. Potrzebują nadziei.
Pani im ją dała.
Nie ma bezpieczeństwa bez wolności!
Proszę z nami.
Nie uciszycie nas!
Znieść tyranię! Nie ma bezpieczeństwa bez wolności!
Prometeusz.
Witam na pokładzie Air Force One. Mogę jakoś pomóc?
W tej chwili nie. Dziękuję.
- Napije się pani? - Nie, dziękuję. Co się właśnie stało?
Moja ochrona jest nadgorliwa.
Wystarczyło wyjść tylnym wyjściem.
Pytałam o tego człowieka.
Nie wszyscy są zadowoleni z kompromisów.
Mówi pan o stanie wyjątkowym?
Nie mam zamiaru przejść do historii jako człowiek,
który odebrał Amerykanom prawa obywatelskie,
ale stanąłem przed większymi wyzwaniami niż inni prezydenci.
- Ludzie prezydenta pani szukają. - Właśnie wychodziłam.
Ponoć media zarzucają ich prośbami o wywiady.
Stała się pani sławna.
Widział pan to?
Amerykańskie F-302 zbombardowały irlandzką wioskę.
Na prośbę premiera Irlandii.
W tej wiosce szkolili się terroryści zamierzający obalić europejskie rządy.
Przeglądałam różne raporty.
Porzuciliście bazę alfa i zerwaliście więzy z Jaffa.
Nie mieliśmy wyjścia, skupiliśmy się na obronie.
To zrozumiałe, ale czy teraz wznowicie misje?
Nie podjęto jeszcze decyzji.
Jasne, że nie.
Po co się śpieszyć, skoro F-302 przydają się na Ziemi!
Wiem, że nie podoba się pani wiele aspektów naszego świata,
ale nie widziała pani zamieszek,
gdy nasi obywatele zabijali się o żywność, wodę i benzynę...
Hank Landry uratował nas przed chaosem!
To było trzy lata temu!
Zagrożenie nadal istnieje!
Problem w tym, że nigdy nie minie!
- Czyż to nie nasza sława? - Dziękuję, że mnie przyjąłeś.
Przecież jesteśmy przyjaciółmi.
Nagrałem twój występ w telewizji.
Nie po to, by go oglądać go więcej niż raz...
O co chodzi?
To co powiem, cię zaskoczy. Nie jestem tym, kim myślisz.
- O mój Boże, jesteś lesbijką?! - Co?! McKay!
Pomyślałem sobie, że...
Próbuję ci powiedzieć... że pochodzę z równoległego Wszechświata.
Twoja Samantha przypadkiem mnie tu sprowadziła.
To jakiś żart? Kto cię na to namówił?
To nie żart!
W mojej rzeczywistości jesteś naukowcem, badającym galaktykę Pegaza.
Bierzesz udział w niebezpiecznych misjach.
Nie rób ze mnie głupka.
Nie przeżyłabyś podróży między Wszechświatami.
Otaczało mnie pole siłowe.
Sam zginęła w eksplozji, która mnie tu sprowadziła.
Wybacz, że jestem tak bezpośrednia, ale potrzebuję pomocy.
Ten jest nasz?
Tak. Ten egzemplarz znaleziono w Glastonbury.
Leżał w magazynie, bo do dziś nie wiedzieliśmy, do czego służy.
Ale teraz możecie go uruchomić?
To niesłychanie skomplikowane urządzenie.
Jest zasilane kryształem, który mieści się tu, z tyłu.
Klawisze oznaczone są symbolami Starożytnych, właśnie je tłumaczymy.
Klawisze działają normalnie. Można je wciskać.
Wiecie coś konkretnego na temat działania tej maszyny?
Jeszcze nie. Tylko pułkownik Carter w pełni rozumie tę technologię.
Dziękuję.
To ja dziękuję.
Co zrobimy?
Nic.
Obiecaliśmy pomóc jej wrócić.
Nie możemy jej stracić. Zostanie tutaj.
Twierdzisz, że moja była żona nie żyje, a ty jesteś jej kopią z innego wymiaru
i potrzebujesz mojej pomocy, by tam wrócić?
W mojej rzeczywistości skonstruowałeś most międzywymiarowy.
- Pomagała ci siostra. - Poważnie?! Dogaduję się z siostrą?
Nie do końca.
Nie udało mi się odtworzyć twoich obliczeń. Dlatego tu jestem.
Nie zajmuję się już fizyką.
Zarabiam, sprzedając i kupując firmy!
Rodney nie przestraszyłby się wyzwania.
To jeden z najbardziej szczerych, odważnych
i bezinteresownych ludzi, jakich znam.
Zmyślasz, prawda?
- Niestety. - Dobrze, pomogę ci.
Znalazłam kogoś, kto nam pomoże...
w obliczeniach.
- Gdzie moje urządzenie? - W Strefie 51.
Miało mi zostać zwrócone. Mój świat go potrzebuje.
Przykro mi, ale nie może pani wrócić. Wrócimy do tematu po głosowaniu.
Jakim głosowaniu?
Rok temu Kongres zawiesił wybory z powodu niepokojów społecznych.
Decyzja miała być tymczasowa, jednak sytuacja nie uległa poprawie.
Teraz Prezydenta wybierają kongresmeni.
Jesteś członkiem mojego zespołu. Uratowałaś świat.
Wiesz, jak podbudowujesz mój wizerunek?
Wypaczacie demokrację.
Ważą się losy naszego świata.
W przeciwieństwie do pani nie będziemy mogli z niego uciec.
To jest nasz dom
i musimy go bronić.
Ani słowa, George.
Niech pan jej trochę odpuści.
Jest uwięziona z dala od rodziny i przyjaciół.
Jest też symbolem nadziei dla naszej planety.
Wbrew własnej woli.
Tego nam było trzeba.
Wiem, że co sobie myślisz: przeklęci politycy.
Ja też ich nie znoszę, choć stałem się największym z nich.
Nadawał się pan do tego.
Wiem, że nie było łatwo nas ocalić.
Trudniej będzie przywrócić dawny porządek.
Wychodzi pani?
Na spotkanie z McKayem?
- Śledzicie mnie. - To bogaty człowiek.
Poza tą bazą tylko on mógłby pomóc pani wrócić.
Zarabia jednak krocie na kontraktach rządowych
i ponoć warto by go prześwietlić.
Zaszantażujecie go, by mi nie pomógł.
Proszę robić swoje, a wszystko będzie dobrze.
- Jaką kawę pani pije? - Czarną.
- Dziękuję. - Ja swoją trochę wzmacniam.
Byłem pilotem F-302. Zestrzelono mnie nad Antarktydą.
Wiem. Przykro mi.
Oddałem nogi za wolność, której nie mamy.
Kiepski interes.
Poznaję panią. Widziałem pani zdjęcia w gazetach.
Chce pani zobaczyć coś zabawnego?
To ja, kiedy byłem panią.
- Byłem wielką reklamą rządu. - Chodził pan.
Tak, ale pogorszyło mi się.
Po Antarktydzie zawieźli mnie do Waszyngtonu i wręczyli medal.
Potem obwozili mnie po przyjęciach i wiecach.
Otworzyłem kilka centrów handlowych.
Prezydent uznał, że to podbuduje morale.
Odwróci uwagę od niewygodnego tematu Gwiezdnych Wrót.
Bzdura.
Co się stało?
Postawiłem się i pozbyli się mnie.
Skończyły się przyjęcia i kosztowna terapia.
Zresztą chodzenie jest przereklamowane.
Mam w domu wszystko, nie muszę się martwić godziną policyjną
ani bezpodstawnymi aresztowaniami.
Żyje mi się dobrze.
Nie powinnam była przyjeżdżać.
Przekonała się pani, jaka jest cena trzymania się swoich zasad.
Proszę się przyjrzeć.
Tak?
- To ja. - Gdzie pani jest?
Dobrze pan wie.
Zgadzam się udzielać wywiadów, chodzić do telewizji.
Mądra decyzja.
Moim gościem jest major Samantha Carter, weteran programu Gwiezdnych Wrót
i kobieta, która prawie w pojedynkę uratowała nasz świat.
- Witam, majorze. - Dziękuję.
Później odbierzemy telefony. Najpierw proszę opowiedzieć o sobie.
Od dziesięciu lat pracuję w programie „Gwiezdne Wrota”.
Zostałam doradcą prezydenta.
Gratuluję! W jakiej dziedzinie?
Doradzam prezydentowi w sprawach związanych z obroną planety.
Zamierzam naciskać, by przywrócił traktaty międzynarodowe
i prawa obywatelskie, które utraciliśmy.
- Naprawdę? - Co ona wyprawia?
Czy prezydent pani posłucha?
Jaki prezydent nie chciałby chociaż wysłuchać opinii innych?
Rozumiem, dlaczego to zrobił, ale...
- Wyłączcie ją! - Nadszedł czas, by coś zrobić.
Zdejmijcie ją z anteny!
Obywatele muszą zrozumieć, że to oni kontrolują rząd, a nie na odwrót.
Obowiązkiem obywateli jest upominać się o prawa, które stracili.
Rząd powinien odpowiedzieć za swoje...
Podziwiam pani odwagę, ale zdjęli nas z anteny.
Rozumiem.
Coś ty sobie myślała? Nie tak wolno mówić!
Ktoś musi to powiedzieć, a ja miałam okazję.
Nie pozwolą ci nic zdziałać. Ci ludzie nie żartują.
Czego szukasz?
- Reakcji mediów na moje wystąpienie. - Nie będzie żadnej.
Program leciał na żywo. Obejrzały go miliony ludzi.
To bez znaczenia!
Nie rozumiem. Nic tu o nim nie ma.
Chwila...
Major Carter musiała skrócić wystąpienie w programie Julii Donovan
z powodu niedyspozycji.
Jej rzecznik oświadczył, że z powodu przemęczenia
major odwołała najbliższe wywiady.
A nie mówiłem? Będą udawać, że nic się nie stało.
Ludzie mnie słyszeli.
Którzy ludzie?
Major Carter, proszę z nami.
Do auta z nią!
Knebel? Czy to naprawdę konieczne?
- Uznałem, że tak. - Zdejmij go i wyjdź.
I co ja z panią zrobię?
- Proszę mnie puścić. - Potrzebuję pani.
Do czego? Jako naukowca czy marionetki politycznej?
Do jednego i drugiego.
Nie uciszycie mnie.
Dokładnie to robi pani w swoim świecie. Projekt pozostaje tajemnicą.
Opowiada pani o wolności i demokracji, ale pomaga pani ukrywać prawdę.
My nie porzuciliśmy galaktyki na pastwę Ori.
Jeszcze nie.
Jak pani myśli, co się stanie, gdy pomoże pani ukryć waszą Ziemię?
Gwarantuję, że reszta galaktyki nagle straci na znaczeniu.
Znam osobę, która nigdy się z panem nie zgodzi.
To dowódca SGC, generał Hank Landry.
Pani pułkownik, miło panią widzieć.
Panom dziękuję.
Co ty tu robisz?
Pierwszy dzień w nowej pracy. Właściwie w twojej starej.
Zostałem doradcą prezydenta.
Płacą grosze, ale mnie przekonali.
- Przykro mi. - Mnie również.
Konstruuję most międzywymiarowy. Podobno już raz mi się udało.
Żartujesz?
Postanowili cię wypuścić.
Więcej ze mnie szkody niż pożytku.
To samo powiedziałem, gdy się rozwodziliśmy.
Musimy też sprawić, by ten egzemplarz działał jak wasz.
Zostawię ci moje notatki.
- Co będzie, jeśli ci się uda? - Będziemy bezpieczni.
Wiesz, że cała galaktyka jest atakowana.
Miliony ludzi giną, są zniewolone przez fałszywych bogów.
Nigdy nie odpuszczasz?
Wierzę, że wasz prezydent jest dobrym człowiekiem.
Chce postąpić słusznie, potrzebuje tylko głosu sumienia,
który go mądrze poprowadzi.
Ja miałbym nim zostać?
Rodney, którego znam, jest mistrzem perswazji.
Znowu kłamiesz?
Przemyśl to.
Doktorze Lee!
- Wróciłaś. - Cześć.
- Nie znaleźliście Daniela? - Niestety.
Przynajmniej odzyskaliśmy ciebie.
Też się cieszę. To było dziwaczne przeżycie.
- Co robiłam w tamtym świecie? - Siedziałaś w więzieniu.
Znowu?!
- A co z resztą? - Wolałabym o tym nie rozmawiać.
A wy? Co przez ten czas robiliście?
Po kilku godzinach zaczęliśmy się niepokoić.
Założyliśmy, że utknęłaś w tamtej fazie.
Próbowaliśmy użyć sodańskiego pola maskującego,
ale gdy to zawiodło...
Co?
Na przemian dotrzymywaliśmy ci towarzystwa.
- To znaczy? - Gadaliśmy do pustego pokoju!
- Przez dwa tygodnie?! - W końcu odpuściliśmy,
ale trwało to zdecydowanie za długo.
Istotnie.
To musiały być ciekawe rozmowy. Powiedzcie coś.
Mam do przeczytania raport.
Mam trening z sierżantem Silerem.
Licytuję na eBayu wakacje.
- Dobrze, że wróciłaś. Tęskniliśmy. - Dziękuję.
Dobrze być w domu.
Wersja polska: Synthesis Media
Tekst: Tomasz Kutner Napisy: Agnieszka Otawska-Bojarska