Çeviri: Emre Tuncay Özgünen (Kuban) Kuban@live.com
"Kendini bil." Bunu Sokrat söylemiş.
Veya Aristo veya bunlar gibi ölü, beyaz bir adam.
Kendini bilmek.
Bu yapabileceğimiz en zor şey.
...kendimi suçlu hissetmem hariç. Bu çok Katolik’çe bir his.
- Keller. - Ne?
Bugün sabah 10'da randevun var. Rahibe Peter Marie ile.
- Evet. - Saat 10 olmak üzere.
Biliyor musun, gitmek istemiyorum.
Biraz spor yapmak istiyorum.
Keyfin bilir. Götür.
Keller gitti mi?
Gelmedi bile. Kaçırdığı ikinci randevu.
- İyi mi? - Evet.
İyi görünüyor. Çok fazla konuşmuyoruz.
Konuştuğunuz zamanlarda...
görüşmelerimiz hakkında bir şey söyledi mi?
Hayır.
Rahibe Pete, iyi misin?
Evet.
- Yalan söylüyorsun. - Yemin ederim doğru.
Seninle Rahibe Peter Marie arasında neler dönüyor?
Neler mi dönüyor?
İki randevu kaçırmışsın ve berbat bir halde.
Neyden bahsettiğini bilmiyorum.
Eğer onu dağıtırsan Keller, ben de seni dağıtırım.
Sikik orospu.
Bu da neydi?
Adet görüyor.
Tamam, gidelim.
Miguel yolda.
Merhaba Miguel. Teşekkürler Memur Bey.
Eugene ve Tina Rivera. Miguel Alvarez.
Tamam millet.
Bugün burada amacımız, tartışma için bir ortam yaratabilmek.
Otur Miguel.
Tecrübeleri paylaşmak için...
sorular ve cevaplar olacak.
Bir kaç temel kural.
Toplantıyı benim yönetmeme izin verin.
Söz kesmemeye çalışın.
Doğruyu söyleyin.
Küfür etmeyin.
Ve en önemlisi, dinleyin.
Neden sen başlamıyorsun Eugene?
Seni göremiyorum Alvarez.
Sana bakıyorum ve seni göremiyorum.
Sen beni görebiliyor musun?
Efendim?
Evet.
Karımı görebiliyor musun?
Evet.
Şanslı bir insansın.
Tina'yla evlenmek istedim çünkü ömrümün geri kalanında...
uyandığım her sabah, gördüğüm ilk şeyin yüzü olmasını istiyordum.
Ama bunun yerine...
senin yüzünden, bir daha yüzünü göremeyeceğim.
Benim hakkımda, benim bilmediğim bir şey biliyor musun?
Bunu hak etmem için bir sebep?
Hayır.
Bunun onun için nasıl bir şey olabileceğini hiç düşündün mü?
- Bir nevi. - Bir nevi mi?
Peki neden peşime düştün?
Metzger'in, Wittlesey'in, Glynn'in...
veya McManus'un veya Rahibe Pete'in değil.
Ben, Alvarez. Niye?
- Cevap ver, kahrolası! - Tina.
Hayır. Nedenini soruyor. Neden bununla yaşamak zorundayız?
Neden bir çocuk yapmak için tartışmak zorunda kalıyoruz?
Çocuk yapabilmek için tartışmamamız gerekirdi.
Lütfen otur.
Evet tatlım otur.
Gördüğün gibi Miguel, Eugene ve Tina'nın burada olma nedeni bu.
Onlara nedenini söyle.
Söyleyemem.
Çete meselesi miydi?
Hernandez yüzünden mi yaptın?
Beni kör ederek taşaklı birisi mi oldun?
Evet, bu şekilde başladı.
Ama bilirsin, burası...
Bu lanet yerden nefret ediyorum.
Dedeme, babama ve bana yaptıklarından.
Ben seni tanımam, bilirsin.
Sana karşı bir şeyim yoktu.
Üniforman yüzünden kardeşim.
Üniformanın içindeki kardeşimdi adamım.
Gözlerimi geri istiyorum.
Biliyorum.
- Üzgünüm. - Nesin?
Üzgünüm.
Hayır! Gözlerimi geri istiyorum dedim. Bana geri ver.
- Yapamam. - Niye? Onları sen aldın.
- Bağışla beni. - Siktir git.
Miguel sana bir soru sordu.
Onu affedebilir misin?
- Bugün değil. - Tamam.
Başka bir toplantı olasılığıyla bu kapıyı açık bırakalım.
Belki.
Süpermen'in gizli kimliği Clark Kent'ti.
Süpermen'in neden bir gizli kimliğe ihtiyacı olduğunu hiç anlayamadım.
Bakın, hiç yaralanmasaydım, bütün kızlar beni isteseydi...
neden dört gözlü bir korkak gibi gizleneyim ki?
Gerçek şu: Süpermen şizofrendi.
Süpermen'in kimliği süper egosuyla çatışıyordu
Hiç şüphesiz çelişkiler içindeydi.
- Merhaba Chris. - Selam Rahibe.
- Seninle konuşabilir miyim? - Tabii. Şöyle geçelim.
Bunlar için üzgünüm.
Son iki görüşmemize gelmedin. Niçin?
En son bir araya geldiğimizde beni konuşturduğun için...
tekrar gelmeye korktum.
Kendimi daha fazla ifşa etmekten korktum.
Gerçek şu ki rahibe, kendimden nefret ediyorum.
Bu bana gelmen için daha büyük bir neden.
Muhtemelen haklısın.
Birisini istemenin nasıl bir şey olduğunu biliyor musun?
Onu arzulamayı? Ve seksten bahsetmiyorum.
Sadece dokunmak.
Evet.
Tabii biliyorsun.
Psikologsun, rahibesin.
Ama öncelikle kadınsın.
Arzu nedir bilirsin.
- Her şey yolunda mı rahibe? - İyiyim.
- Sana yardım edebilirim, Chris. - Edebileceğini biliyorum. Beecher'la konuş.
Tavsiyelerde bulun. İkna et.
Onu sevdiğini mi söyleyeyim? Seni sevsin mi?
Ve bütün konumuz bu, değil mi?
Görüşmeler, özel hayatım hakkındaki sorular...
umursamam için.
Böylece Beecher'a ulaşmana yardım edebileceğim.
Yapabilirsin. Sana güveniyor.
Hala anlamıyorsun, değil mi?
Bütün sorun bu.
Sana güvendi. Güvenini zedeledin. Sana artık güvenemiyor.
Evet, ama değiştim.
Öyle mi?
Beni, ona yaptığın gibi ayarlamaya çalıştın...
ve artık sana güvenmiyorum.
Bekle bir dakika.
Bırak beni.
Cehennemin tüm gazabı, değil mi rahibe?
Günah işlediğim için beni bağışla peder.
Kalbimde şehvet vardı.
Bu şehveti gün yüzüne çıkartmadın, değil mi?
Hayır.
- Ama... - Çıkartabilirdin.
Hayır.
Öyleyse?
İçimdeki bütün hisleri ortaya çıkardı.
Yıllar önce gömdüğümü düşündüğüm hisleri.
Şimdi tekrar gün yüzüne çıkan bu hisleri...
yeniden gömmek bana doğru gelmiyor.
Bunu ruhuma borçluyum...
taşıdığım kimliği...
ve bana ait olan her şeyi.
Yani?
Manastırdan ayrılmaya karar verdim.
Rahibeliği bırakacağım.
Hadi, kendine yardım et.
Eroini üzerinde bulduk, cebinde.
Nereden buldun?
Benimle oynama Hernandez.
Sırf engel olduğundan dolayı bir beş yıl daha ekleyebilirim...
bir de bulundurmaktan dolayı kaç yıl alırsın tahmin et.
Daha konuşacağım iki arkadaşın daha var...
ve bahse girerim en az birisi kendi kıçını seninkinden daha değerli bulacaktır.
Götürün bunu buradan.
- Carlo, bana yardım edebilir misin? - Yardım mı? Nasıl?
Kendini Hernandez ve Guerra gibi kötü birisi sanıyorsun...
ama seni gözlüyorum. Öyle değilsin. Ailen düzenli ziyaretine geliyor.
Bu iki salağa göre daha iyi bir muhitten geliyorsun.
Senin için hayatı kolay bir hale getirebilirim. Hernandez uyuşturucuyu nereden aldı?
Tekrar deliğe götürün.
Konuşana dek, bir santim bile gün ışığı göremeyeceksin.
Eğer bilmek istediğimi başka birisinden öğrenirsem hiç göremeyeceksin.
Kardeşimi görmeye geldim, Carlo Ricardo.
Maalesef, üzgünüm.
- Bugün ziyaret günü değil mi? - Evet. ama kardeşiniz tecritte.
- O ne? - Diğer mahkûmlardan ayrı halde.
Ayrıcalıkları elinden alınmış durumda, ziyaret de buna dâhil.
- Ama onu görmem lazım. - Tabii. Ama bugün değil.
- Anlamıyorsunuz. - Eğer her anlamadığımda...
bir bozukluk alsaydım, boş bir sandalyeye konuşuyor olurdun.
- Amiriniz nerede? - Bayan, gerçekten kibar olmaya çalışıyorum.
İdareden birisini görene kadar gitmiyorum.
Oz'da taleplere genele pekiyi gözle bakmayız.
Kardeşimi görmem lazım.
Uyuşturucu satarken yakalandı ve konuşmayı reddediyor...
bu yüzden onu delikte tutmaktan başka seçeneğimiz yok.
- Onu orada görebilir miyim? - Hayır, dışarı çıktığında gelirsiniz.
Anlamıyorsunuz. Elinde olan tek kişi benim.
Luis gün geçtikçe daha çok kayboluyor.
Isabella, bebekle uğraşıyor. Juan göt verenin teki.
Annem ev, iş ve hastane arasında koşturuyor.
- Üzgünüm ama... - Oakland'da bir iş buldum.
Parası iyi. Aileme destek olmak için kabul etmek zorundayım.
Yarın gidiyorum.
Oraya gittiğimde, eve dönüp kardeşimi hapiste ziyaret edeceğim diyemem.
Hapiste bir kardeşimin olduğunu bile bilmiyorlar.
Onu terk ettiğimi düşünmesini istemiyorum, yoksa beni siler.
Sadece bir dakika onunla konuşayım. Tek bir dakika, söz.
Üzgünüm.
Olmaz. İmkânı yok.
Ama ona bir not yazabilirsin...
ve ona iletirim.
Bu onu öldürecek.
Lopresti, çıkmam lazım.
Bana bir iyilik yap ve bunu delikteki Carlo Ricardo'ya ver.
- Tamam. - Sağ ol. Yarın görüşürüz.
Ne zamandan beri o lanet baharatçıya mesaj taşıyorsun?
Evet, siktir et.
Artık çok kötü değilsin ha?
- Merhaba Roger. - Lenore.
- Uzun zaman oldu ha? - Müthiş görünüyorsun.
Teşekkürler. Clayton'u bırakıyordum, Leo'ya da bir merhaba demek istedim.
- Bizimle burada buluşacaktı. - Arabam hala serviste.
Clayton utanıyor.
- Utanmıyorum anne. - Sorun değil.
Seni yeniden görmek ve Clayton'un burada olması çok güzel.
Tanrım.
Tekrar burada olmak çok garip.
Evet, tahmin ediyorum.
Daha bu sabah karına "Bu kapıdan bir daha asla geçeceğimi tahmin etmezdim" dedim...
ama Clayton hiç bu kadar mutlu olmamıştı.
- İşini çok seviyor. - Anne.
Sana bir şey getirdim. Tavan arasında buldum.
Sen ve Sammy çok gençmişsiniz.
Evet, öyleydik.
Teşekkürler Lenore.
Burada tut, kalbine yakın.
Ve ona da, iyi bak.
- Tabii. Endişelenme. - Güle güle.
- Mutlu yıllar Clayton. - Mutlu yıllar mı?
- Getirdim. - Bulamıyorum.
- Sağdaki çekmecede. - Tamam.
Yok.
Mum olmadan doğum günü pastası olmaz.
- Şehre gidip alayım. - Hayır, Huges'un mesaisi 10 dakikaya başlıyor.
Saat 12.00’de kütüphanede toplantı ayarladım.
Clayton'a sürpriz parti düzenlemek gerçekten güzel bir fikir Diane.
Evet, kalbim o çocuğa ısındı.
Birincisi burada işe başlamanın nasıl bir şey olduğunu biliyorum...
Herkes yeterince cesur olmadığını düşünür. İkincisi de babası.
Ben de bunu araştırıyorum...
babasının ölümü sırasındaki çevresindekiler.
- Hiçbir şey bulabildin mi? - William Giles ile konuştum...
Hughes bıçaklandığında yemekhanedeymiş...
ve iddiası... Ona inanıp inanamayacağımı bilmiyorum.
Eğer inanırsam, ne yapabilirim bilmiyorum.
Eğer bir şeyler yaparsam da, sonra neler olur bilmiyorum.
Tuhaf konuşuyorsun.
Sam Hughes'u Leo'nun bıçakladığını söyledi.
Hangi Leo? DiCaprio mu?
- Glynn. - Leo Glynn mi?
- Evet. - Giles hayal görüyor.
Biliyorum. Üstünde çok durmadım ama düşündüm de...
belki de bu yüzden katil asla bulunamamıştır.
Bana sanki Leo doğruyu söylememiş gibi geliyor.
Adak mumu olmaz mı?
- Efendim? - Pasta için.
Sendeki mumlardan yürütsek olmaz mı?
Evet sanırım. Gidip getireyim. Kütüphanede buluşuruz.
Eğer Leo'dan gerçekten şüpheleniyorsan, bunu ona söylemeye borçlusun.
Leo, bir dakikan var mı?
- Tabii. Ofisime yürüyelim. - Tamam.
Sana söylemiştim, Sam Hughes'la ilgili insanlarla konuşuyorum.
Evet, ne buldun? Bir şeyler bulabilin mi?
- Belki William Giles. - O deli mi?
Deliliğinin, akıllılığından daha fazla olduğunu sanmıyorum.
- Ve iddiası... Söylediği... - Ne?
...Sam Hughes'u senin öldürdüğünü söyledi.
Leo, neler olduğu hakkında Clayton ile konuştun.
Ona doğruyu söyledin.
Ama bundan başka gerçekler varsa bunu duymaya hakkı var...
her ne kadar senin için söylemesi zor da olsa.
Kahretsin, Ray. Sana kendimi açıklamak zorunda değilim.
Hayır, değilsin.
Ama Clayton'a açıklamalısın.
Günah çıkartmak gibi.
Sadece bir kere yapılmalı...
ve seni affedebilecek kişiye yapman lazım.
Siktir git ofisimden.
- Açılma saati geldi. - Tamam, işimiz nerdeyse bitti.
- Bunun için sağ ol Diane. - Tabii.
Benim doğum günüm geldiğinde kutlamayacağımıza söz ver.
- Hey, O'Reily! - "Hey" ne?
Kardeşin kız gibi dövüşüyor adamım.
Öyle mi? Onunla bir iki raunt dövüşmek ister misin evlat?
- Seni de kardeşini de devireceğim. - Sen ve hangi sikik ordun?
Kesin şunu!
- Bana söyleme. Buradaki kardeşine anlat. - Otur.
- Oturmaya gelmedim. - Siktir otur şuraya.
Ne yapacaksın, dövecek misin?
- Bir derdin mi var? - Çek şu lanet ellerini...
Siktir!
Tamam.
Yapma.
- İyi olacak mı? - Bir iki dikiş, hafif bir sarsıntı.
-Ne sikim düşünüyordun? - Kontrol altına almaya çalışıyordum.
Benim duyduğum, kontrol altına alacak pek bir şey yokmuş.
- Seni önceden uyarmıştım. - Ne yani, beni kovacak mısın?
Otur.
Sana babanın öldüğü günü anlatmak istiyorum.
İkimiz de görevdeydik.
Kararımı vermiştim. Oz'a ilk geldiğim zaman...
çıkan her olaya, kötü durum senaryosu olarak yaklaşacaktım.
Sam daha iyi biliyordu...
ve beni engellemeye çalıştı. Denedi.
Ama çok gençtim.
çok kararlıydım...
çok aptaldım.
Bir kavga çıktı.
Ayağım kaydı ya da yere düşürüldüm.
Sersemleyip kontrolümü kaybetmiştim. Sonra soluğum kesildi.
Baban karışmak zorunda kaldı.
İyi misin?
Benim yanıma düştü.
Ne olduğunu bilmiyordum.
Bu sırada diğer gardiyanlar geldiler.
Ölene kadar ona sarıldım.
Kollarımda...
aptal ellerimin arasındaydı.
- İyi misin? - Evet, iyiyim.
Sadece eve bu şekilde gidip kızımı görmek zorundayım.
Diane, yaralandığını duyduğumda çıldırdım.
- Tim, yapma. - Ne yapmayayım?
Dürüst mü olmayayım?
Düşünüyordum da ya da hissediyorum...
Her şeyi gördüm ve tekrar buraya geri geldim.
Ama belki tekrar deneyebiliriz. Beraber.
Eğer kafama cop gelmemiş olsaydı...
bunu romantikten çok politik bulurdum.
Ne demek istiyorsun?
Muhabbet kuşlarına bakın.
Wall Street'te çalışan bir adam tanıyorum...
takım elbisesinin altına sutyen ve külot giyer.
Her gün toplantılara katılır...
sert kararlar verir ve iş anlaşmaları yapar.
Ama bunun altında kendisini güzel hisseder. Çok güzel.
- Bitti. - Ve?
Siz söylüyorum Bay Nappa mübalağa yapmayı sevmem...
ama bu "Cold Blood"dan bu yana yazılmış en iyi gerçek suç kitabı.
Gerçekten. Hiç okumadım.
Ürkütücüydü. Bu daha iyi oldu.
Bu yazıyı hemen yayınevine göndereceğiz.
Dikkatli ol. Diğer liderler mafya hakkında yazdığımı...
öğrenirlerse, gebeririz.
Dikkat ederim. Ve kutlamak için, yemek yapmak istiyorum.
Ve bence şık giyinmeliyiz.
- Yapma, lütfen. - Bakarız.
Memur Bey, kendimi iyi hissetmiyorum.
Acile gitmem mümkün mü?
Malı verin.
Arkadaşın diğer konuyla da ilgilenecek, değil mi?
Sikik ispiyoncu.
- Aşırı mı giyinmişim? - Tanrım.
- Eski karıma benziyorsun. - teşekkürler.
İltifat etmiyordum.
- Otur. - Daha iyi.
- Doldur. - Şarap.
Ticaret yapabilen bir tek sen değilsin.
Al bakalım.
Ve bana.
Kitabına, hayatına ve her ikisini de başarıyla tamamlamana.
- Henüz ölmedim. - Hayır, ölmedin.
Oldukça iyiymiş.
Zamanında Antonio Nappa müthiş bir adamdı.
Benim için bir baba gibiydi.
- Daha çok amca gibi. - Işıkları söndür!
Gotham City'nin iyi yurttaşları gezegendeki en hödük herifler olsa gerek.
Riddler ve Joker'den götlerini kurtarmak için...
Batman ve Robin'leri var.
Ayrıca her sabah manşetlere çıkan milyoner Bruce Wayne...
ve yardımcısı Dick Grayson var.
Batman ve Robin. Bruce ve Dick.
Şimdi bana söylediğiniz kimse bu ikilileri eşleştiremiyor mu?
Müdürü görmek istiyorum.
- Ne için? - İşim var.
Adebisi, şimdiye kadar öğrenmen gerekirdi, senin işin benim işimdir.
- Şikâyetim var. - Ne hakkında?
Tim McManus.
McManus'u cinsel tacizle mi suçluyorsun?
Evet.
Sana ne yaptı?
Bana değil. Kenny Wangler'a.
Dün, Kenny'nin penisine dokundu.
Memur...
Wangler'ı içeriye al.
Otur.
Bu oldukça ciddi bir suçlama.
- Ve eğer yalan söylediğini anlarsam... - Yalan söylemiyorum.
Gerçeğin yükü senin üstünde.
Bu buradaki adamların bana sarkıntılık etmelerinden çok farklı.
Son zamanlarda başıma birçok şey geldi, hayatımdaki sıkıntılar filan.
McManus kolunu omzuma arkadaşımmış gibi attı...
ama arkadaşça değildi.
Ona vuracaktım ama Adebisi yapmamamı söyledi.
Bana, buradaki mahkûmların yaptıkları bir kenara...
McManus'la başıma gelenlerin apayrı şeyler olduğunu söyledi.
- Ne dedi? - Onu okşamışsın.
Bu saçmalığın daniskası. Onu sakinleştirmeye çalıştım.
Bunları ciddiye almıyorsun, değil mi?
Claire Howell seni cinsel tacizle suçladı.
- Ama o da saçmalıyordu. - Evet.
Ne zaman biteceğini bilmek istiyorum.
Ne zaman biteceği herkesin sorunu olmaya başladı.
- Sanki seks bağımlısıymışım gibi konuşuyorsun. - Belki öylesindir.
Oz'a geldiğinden beri, yataklara girip çıkmanı gördüm.
Yaptıklarını oldukça iğrenç bulmaya başlamış olsam bile dilimi tuttum.
Wangler yalan söylüyor.
Muhtemelen. Ama belki de hiç gelemeyen mahkûmlar da vardır.
Ne var biliyor musun, bilmiyorum.
Ve nasıl öğreneceğimi de bilmiyorum.
Ama eğer doğruysa...
buradaki işin biter.
- Rick Donn? - Evet.
Haber programınızın hayranıyım. Çok başarılı.
Teşekkürler. Telefonda benim için bir hikâyeniz olduğunu söylemiştiniz?
Evet. Seks hakkında.
Cinsel taciz suçlamasıyla ilgili olarak sizden bir yorum alabilir miyim?
Ofisimden dışarı çıkın!
Kanal 2 Haberin ele geçirdiği, özel bir habere göre, Tim McManus...
Oswald Islah Tesisi'nin bölüm yöneticisi...
hem mahkûmlar hem de gardiyanlar tarafından defalarca...
cinsel tacizle suçlanıyor.
McManus yakın zamanda bir bayan gardiyanı, Claire Howell'ı da tacizle suçlanmıştı.
Devlet avukatının açıklamasına göre, Howell ile mahkeme dışında anlaşmaya gidilmiş.
Tanrım, Bayan Sally.
Sence memeleri gerçek mi?
Wangler'ı genel birime götürüyorlar.
- Avukatını aradın mı? - Evet.
- Ne söyledi? - Sabırlı olmamı.
Normal hayatıma dönmemi.
Normal davranmamı.
Başımı belaya sokan normal davranmış olmamdı.
- Her şey düzelecek adamım. - Evet.
Merhaba, ben Tim McManus.
Evet, merhaba. Bu kadar meşgul olmanıza...
rağmen zaman ayırıp buraya gelmenizden çok mutluyum.
Doğruyu söylemek gerekirse beni neden çağırdığını merak ediyorum.
Lütfen oturun.
- Çay ister misiniz? - Hayır.
- Sana Tim diyebilir miyim? - Tabii.
Tim...
geçen bir iki hafta içerisinde çok sarsıcı olaylar yaşadım.
- Richie Hanlon'ın cinayeti. - Evet, hala araştırıyoruz.
Ve dün, mahkemenin atadığı yeni avukatım...
ki ondan hiç hoşlanmıyorum...
bana Devlet Yüksek Mahkemesinin son başvurumu reddettiğini söyledi.
Gelecek perşembe günü...
infaz edileceğim.
İlk kez olarak bunu yüksek sesle söylüyorum:
"İnfaz." "İnfazım."
Müdür bana infaz yöntemini seçebileceğimi söyledi...
ve seçmeme yardımcı olabilirsin diye umuyordum.
Ben mi?
Richie senden hep övgüyle söz ederdi.
İyi bir adam olduğunu söylerdi.
Öyle mi?
Eğer ölecek olan sen olsaydın, hangi yöntemi seçerdin?
Emin değilim.
Zehirli iğnenin en az acı veren olduğu söyleniyor.
Acı kesinlikle önemli bir faktör
- Bence tek faktör. - Hayır.
Öleceğim biçim...
bir şiirsellik barındırmalı, bir anlam taşımalı.
Gaz odası var.
Gazın deri rengini yeşerttiğini söylüyorlar.
Ya idam edilmek?
Öldüğünde, bacakların dans eder...
küçük bir ölüm dansı.
Richie senin hakkında haklıymış.
İdam, bu mükemmel.
Bu hayatı dans ederek terk etmek isterim.
Teşekkür ederim, nazik efendim.
Biliyorsun, Richie sana biraz vurgundu.
Öyle mi?
Nedenini anlayabiliyorum.
Gardiyan.
Bu cinsel taciz işi ümidini kırmasın.
Bunu biliyor musun?
İnfaz koğuşlarında bile dedikodu oluyor.
Sıradaki konu, kurşun geçirmez yelekler. Diane?
Hepimiz gardiyanlara yönelen saldırıların arttığını biliyoruz.
Saatte bir, yılda 10,000 defa.
Bu yelekler, sokaktaki polislerin giydiği Kevlar'ların benzeri...
yalnız onlara ilaveten bıçak da işlemiyor.
Parça başı 400 $'a geliyor. Bütçede buna ayıracak para yok.
Buna hazır mısınız?
Gloria Nathan, Shirley Bellinger'ı muayene etti. Hamile.
Hassiktir.
Cyril, lütfen biraz sakinleşir misin?
- Boks yapıyorum. - Evet, biliyorum.
- O'Reily. - Hey, yavaş ol.
Cyril, Bayan Sally'nin Okul Bahçesi başlamadı mı?
- Hayır. - Cyril, dışarı çıkıp orada bekler misin?
Cyril, lütfen.
O'Reily, bugünkü dövüşte kime oynuyorsun, Khan'a mı ibneye mi?
İkisine de. Bu maçta oynamayacağım.
Şimdiye kadar yapılan maçların hepsinde kazandın.
Neden buna oynamamaya karar verdin?
Çünkü bugünkü maçı kim kazanırsa kazansın...
gelecek hafta kardeşimle oynayacak. Uğursuzluk getirmek istemiyorum.
Batıl inançların olduğunu bilmiyordum.
Ben mantıklı birisiyim, plan yapan birisiyim.
Her detayı dikkate alırım, her olasılığı değerlendiririm.
Sonra da yazı tura atarım.
Tamam, peki bahse girecek olsaydın kime oynardın?
Tamam.
Khan, güçlü ve disiplinli.
Yani Müslüman’a oynardın?
- Cramer'ın da stili ve hızı var. - Yani ibneye mi oynardın?
Bakın şu geri zekâlı Cyril'a!
Hey Cyril.
Kes şunu adamım!
- Ayrılın! - Cyril, kes şunu!
Siktiğiminin ibnesi.
- Dur. - Ne?
Boks yapıyorum.
Bunun için üzgünüm Memur Murphy.
Pancamo'yu dövdüğünden beri, biraz oynaklaştı.
- Yumruklarını ringe sakla, tamam mı? - Evet efendim.
Kardeşine dikkat et O'Reily, tamam mı?
Deliğe girecek olursa, şampiyonadan diskalifiye...
edilmesini istemezsin.
Ne sik düşünüyordun?
Ben dövüştüm mü, insanlar bağırıyor, değil mi?
- Ee? - Bağırmaları hoşuma gidiyor.
Artık korkmuyorum.
Çok güzel, Cyril, ama sürekli kavga etmek zorunda değilsin.
- Değil miyim? - Hayır, değilsin.
Ama Ryan, sen ediyorsun.
Bugün boks yapacağın adam...
bizim inancımızın seksüel arzuya bakışındaki bütün iğrençliği temsil ediyor.
Jason Cramer'a karşı olacak zaferin, saflığın zaferi olacak.
Dürüstlüğün.
Allah'ın.
Merhaba çocuklar.
Uzaklaş. Çalışma grubunun ortasındayız.
İslam hakkında bir şeyler öğrenmek istemediğimi nerden biliyorsunuz?
Ciddi ol.
Bir sürü şey oldu. Beecher ve Said.
Adebisi, konuna gel.
Konu basit. Hepimiz aynı deriye sahibiz...
onlar değil.
Cramer'ı erkeklerden hoşlandığı için dövme, beyaz olduğu için döv.
Ne istiyorsun Schillinger?
Sikinden başka bir şeye odaklanmanı istiyorum.
Biliyorsun, bunca zamandır B Biriminde beraber olmamıza...
rağmen beni hiç sikine takmadın.
Şimdi Müslüman’la dövüşeceğim diye en iyi arkadaşım oldun.
Kimi destekleyeceğine karar vermek zor olmuş olsa gerek.
Bakalım, ibne mi, zenci mi?
Ama ne de olsa bir Afrikalı olmaktan daha çok...
sikini emdirmeyi biliyorsun.
Ağzına dikkat etsen iyi olur Tinkerbell...
yoksa Khan hükmen galip gelecek.
Öldür şu beyaz orospuyu!
Hadi adamım yorulmadın.
İyi iş. Güzeldi Jason.
Tamam.
Hakem puanlamasına göre, 1. hakem:
30-29, Khan.
Evet!
Hakem 2:
29-28, Cramer.
Ve 3. Hakem, 30-29.
Hakem kararıyla kazanan:
Hamid Khan.
Bunu gördünüz mü?
İnsanlar kim olduklarını düşünerek hayatlarını yaşıyorlar.
Koca, anne, evlat, avukat, doktor...
pizzacı, Baptist, Yahudi...
Müslüman, İtalyan, İrlandalı, Irkçı, Siyah...
beyaz, sarı, erkek, kadın.
Sonra bir şeyler oluyor ve bütün bu hayaller boka bulanıyor...
ve gerçekle baş başa kalıyorsunuz.
Ürkütücü, yalnız gerçekle.
Beecher, sen Said'in korumasısın.
Bir nevi.
Pek sayılmaz.
Onu görmek istiyorum.
Yukarı ve aşağı...
Oz'daki hayat.
Önce kraldım, sonra çılgın oldum, şimdi yine kralım.
Tebrikler.
Sen ve ben, dünyaya farklı yollardan geldik.
Ama sende daima hayran olduğum bir şey var.
Bende de.
Tek başınasın.
Ama böyle olmak zorunda değil.
Bana katıl.
- Onur duydum. - Ama reddediyorsun.
- Seni öldürecekler, biliyorsun. - Muhtemelen.
Beecher seni koruyamaz.
Muhtemelen.
Ama Allah'ın, benim için çizdiği yolda yürümeye hazırım.
Said'e asla zarar veremiyorduk çünkü daima lanet korumaları vardı.
Artık onu da, Beecher'ı da öldürmeliyiz.
- Buraya oturabilir miyim? - Hayır.
Bu aptalca.
Ateş gücüne ihtiyacınız var.
İkinizi de sikeyim.
Andrew Schillinger'ın ölümündeki payın yüzünden bana geldin...
ve Tanrı'ya daha yakın olmayı öğrenmek istediğini söyledin.
Taşıdığın suçluluk ancak affetmeyle hafifleyebilir.
- Bağışlanmak istiyorum. - Öyleyse bağışlamalısın...
Schillinger ve Keller'ı.
- Yapamam. - Beecher, yapmalısın.
Peki ya sen?
Senin de Hamid Khan'ı bağışlaman gerekmiyor mu?
Burada beklesen daha iyi.
Barış seninle olsun.
Selamın aleyküm kardeşlerim.
Bırakın gelsin.
Ne istiyorsun, siyah adam?
Beş yıl önce farklı birisiydim.
Bencil, hırslı, çıkarcı, küstah.
Bir gün Mekke'deyken, peygamberimizin sözleri, övgümüz onun için...
içimi Allah'ın inayeti ve şerefiyle doldurdu.
Tek istediğim başkalarına da...
gördüklerimi gösterebilmekti, olasılıkları.
Çalıştım, bir öğretmen ve lider oldum...
ama bütün iyi niyetime rağmen...
yine de bencil, hırslı, çıkarcı...
ve daha küstahtım.
Geçen bir kaç ay içerisinde olan olaylar...
kibrimi kırdı.
Burnum sürtüldü.
Ama senin tarafından değil.
Tanrı tarafından.
Her şeyimden soyundum...
Allah'tan başka bir şeyim yok.
Ve bu yeterinden de fazla.
Barış seninle olsun kardeşim.
Bu da neydi?
Bağışlayıcı ve büyük Allah'ın adıyla...
şahidim ki tek bir Tanrı vardır.
Allah'ın hatalarımı itiraf ediyorum.
Beni doğru yola sok.
Dualarım, hayatım, ölümüm
hepsi Allah için.
Siktir!
O iş öyle yapılmaz.
Hassiktir.
Said'in yerde yaptığı şovu sevdim.
Seninle konuşmak istiyorum.
Tamam. Nedir?
Said olayları daha net görmemi sağladı Chris.
- Ve... - Chris?
Seni affediyorum.
Ve beni affetmeni istiyorum.
- Seni seviyorum. - Seni seviyorum.
Öp beni.
Daha hızlı. Hadi.
Oyalanmayı bırak. Önemli bu. Daha hızlı Cyril.
- O'Reily, buraya gel. - Meşgulüm. Hızlı ol Cyril.
- İşin içinde para var. - Çalışmaya devam et.
- Said'i öldürmeme yardım et. - Said'i mi? Artık önemli birisi değil.
Yine de onu bir şekilde devirmem lazım.
Beecher'ı şüphelendirmeden, değil mi Keller?
Gerçek şu ki bir şey yapmana gerek yok.
Dedikodulara göre Aryanlar Said'i halledecekler.
- Ne zaman olduğunu biliyor musun? - Bence şimdi.
Bunun saçmalık olduğunu düşüneceğini biliyorum...
ama Andy'nin ölümündeki sorumluluğum yüzünden üzgünüm.
Çok üzgünüm.
Çocuğunu kaybetmek...
daha kötüsü olamaz. Ve bunu telafi etmek istiyorum.
Nasıl?
Ne halt ederek bunu telafi edebilirsin ki?
Bir oğlun daha var, nerede olduğunu bilmiyorsun.
Hukuk büromdaki özel dedektiflerden isteyerek onu bulabilirim.
Ve bu skoru belirleyecek mi? Aramızdakileri düzeltecek mi?
Bu bir başlangıç.
Beecher, düşündüğümden de manyaksın
Bütün bunları bitirecek tek bir olay var.
Gebermen.
Kapatma!
Hadi. Yürüyün.
İnsanlar üç şeyle tanımlanır:
Kafaları...
nasıl düşündükleriyle...
kalpleri...
nasıl hissettikleriyle...
sikleri...
kimi siktikleriyle.
Günün sonunda, hepimizin bir soruyu yanıtlaması gerekir.
Tek bir soru, ama kolay değildir.
Ben kimim?
Altyazı: Emre Tuncay ÖZGÜNEN (Kuban) Kuban@live.com