Çeviri: Emre Tuncay Özgünen (Kuban) Kuban@live.com
"Ne kar ne yağmur ne sıcaklık ne de gecenin karanlığı...
"mesajcıların görevlerini süratle yapmalarını engeldi. "
Birleşik Devletler Posta Servisi ilkelerini böyle anlatır...
Antik Yunanlı tarihçi Heredot'tan uyarlanmıştır.
"Süratli", bir yıl da olabilir, bir gün de.
Şimdi ise saat sabahın 10'u. Yarın sabah...
buradan Cochabamba'ya kadar her yerde.
Dünyanın her yerinde insanlar posta kutularının önünde dikilir...
içinde ne olduğunu merak eder. Ne geleceğini asla bilemezsin.
Ve Oz'da çoğu zaman...
en güzel kısmı beklentidir.
Mahkûm No, 99C124, William Cudney.
Mahkûmiyet Tarihi 10 Şubat '99. Birinci dereceden cinayet.
Hüküm: Şartlı tahliye ihtimali olmaksızın müebbet.
Sana söylemeden, senin arkandan kürtaj yaptırdı.
Kürtaj ne demekti, unuttum.
Bebeğin doğmadan cennete gitmesi demektir.
Şunu açıklığa kavuşturalım.
Doktoru hedef aldın ama çocuğu vurdun.
- Hayır, çocuğu hedef aldım. - Çocuğu bilerek mi vurdun?
Evet. Artık doktor nasıl hissettiğimi biliyor.
O benim bebeğimi öldürdü, ben de onunkini.
Onu gördüğün zaman ona ne söyleyeceksin?
Kimi?
Cennetteki doktorun oğlunu.
Ben Dr. Nathan'ın kocasına ne söyleyeceğimi biliyorum...
tabii beni cennete alırlarsa.
Hangi cehennemdeydin?
Hadi. Çok zamanımız yok. Tak şunları.
- Hayır. - Cyril, başlatma.
- Boks yapmak istemiyorum. Mecbur değilim. - Evet, mecbursun.
Hayır, Bay Cudney mecbur olmadığımı söyledi.
- Cudney mi? - Evet.
Tanrı boks yapmamı istemiyor.
Tamam, bugün boks yok.
- Sinirlenmedin mi? - Hayır.
Aslında bakarsan Bay Cudney'nin söylediklerini dinlemelisin.
Sorun değil.
O'Reily. Dua grubumuza katılmaya mı geldin?
Evet.
"Ah başıma gelenler. Bu bir hastalık ve onu taşımalıyım."
Önce kardeşime gidip boks yapabileceğini söyleyeceksin.
Sonra bana bir daha onunla konuşmayacağına söz vereceksin.
Anladın mı?
Daha önce İncil hiç bu kadar işime yaramamıştı. Bende kalabilir mi?
- Hayır. - Evet, ben de öyle düşünmüştüm.
Gloria.
- Dikkat et, O'Reily. - İbne.
- Hey Bricks. - O'Reily.
Bu ismi anlayan bir tek sen varsın.
Dövüşe hazır mısın?
Dua etseler iyi olur.
Adamım Bricks suratlarını ringe vurmaya hazır.
Bilmiyorum adamım. Khan'ı salonda çalışırken gördüm. Formunda.
- Benim zencim de öyle. - Gidip uçalım.
Bekle.
İlk dövüşünün olduğu gün uçman doğru mu sence?
Tabii ki. Ben Mike Tyson'ım. Önce parti, sonra dövüş, sonra tekrar parti.
Görüşürüz.
Pancamo. Khan'a benden bir beşlik yaz.
- Büyük bir bahis. - Harcayacak param var adamım.
Hamid?
Evet?
Bilmen gerekir, Wangler sen ve Said hakkında saçma sapan konuşuyor.
O putpereste bir ders verme sırası sende.
Dert etme. Kazanmaya niyetliyim. Allah'ın adıyla.
Evet, neyse. Kıçını tekmele yeter.
Tamamdır.
Kenny "Bricks" Wangler!
Ve bu köşede, Hamid Khan!
Daima bana uyacaksınız. Eldivenlerinizi vurup köşenize gidin.
Hazır! Gongu çal!
Patlat Khan!
Bricks, güzeldi adamım. Tyson gibisin. Cecily Tyson!
Beklemediğin bir paket gelir. Açarsın.
Bazen bir hediyedir...
bir şişe kaliteli şarap, bir akrabandan diyelim.
Bazen de Unabomber'dandır.
Masum görünüşlü paket birden patlar.
Müslümanlar bizimle dalaştılar, şimdi dalaşma sırası bizde.
Şiirim var. Şiirim var adamım.
Oz'a döndüğümden beri şiir yazmıyordum
Ama geçen gün, bana ilham veren bir şey gördüm.
Bu şiirim Efendi Kareem Said'e adanmıştır.
"İşte bu
"Seni kolay buldum
"Tek yapmak istediğin avucunu yağlamak
"Yaralanmak
"Lanet Amerika gözlerinde
"450 yıldan beri
"Ve şimdi gözyaşlarını saklamak istiyorsun
"Senin sözde Allah'ın kardeşlerine yardım etmen için görevler verir
"Ve Allah bana bir görüş verdi ve bunu diğerlerine söyleyeceğim
"Devrimden bahsetmek Benim gördüğümse ifşa olmak
"Devlin'in hizmetçisiyle oynaşıyorsun
"Şimdi mutlusun, çünkü onun düşünceleriyle oynayabiliyorsun
"Biz kodese kilitlenirken sana bir şeyler vereceğim
"Sen hepimizi yukarıdaki cennete çıkartmaya çalışırken
"O senin çelişkili kıçını unuttuğunda
"Kanlı eldivenlerini sakladığından emin ol"
Milletin içinde bizi küçük düşürdün.
- Hepimizi utandırdın. - Bir seçim yapmalısın Said.
O ya da biz.
Ya o kadını bir daha görmeyeceğine söz verirsin...
ya da işin biter.
Bitmek mi?
Önderlik edecek başka birisini buluruz.
Bana problemden bahset.
Bazı telefonlar alıyorum...
tehdit telefonları, senden uzak durmamı söyleyen telefonlar.
Benden uzak durmak mı?
Makindeki kaseti sakladım. Düşündüm de...
belki almak istersin, bir avukata filan verebilirsin.
- Telefon numaranı değiştirdin mi? - Evet.
Ama taşınamam.
Ya yaşadığım yeri bulurlarsa?
Anlayamıyorum.
Neden bana senden uzak durmamı söylüyorlar?
Bunun için endişelenme.
Zelman'la konuşurum. Bununla nasıl uğraşılacağını bilir.
- Seni nasıl koruyacağımızı. - Senden uzak kalmak istemiyorum.
Siktiklerim. Tanrım, üzgünüm.
Hayır, haklısın.
Siktirsinler.
Tricia Ross'a gelen tehdit telefonları hakkında bildiklerinizi anlatsın.
Anlatın.
Çünkü kim yaptıysa bunu ödeyecek.
Ya bu hayatta ya da ötekinde.
Evlendiğimde karımın ismini koluma dövme yaptırtmıştım.
Bayağı aptalca, değil mi?
Sanki bir evlilik, lanet bir dövme kadar uzun kalabilir.
Shannon'a boşanmak istediğimi söylemiştim...
Gloria için hissettiklerim yüzünden.
Gloria'yı hala seviyorum, bununla mücadele ediyorum ama olmuyor.
Derimin altına işlemiş adamım.
Lanet derimin altına işlemiş.
Hadi adamım, o orospu çocuğunun canına okuyacağım.
- Tamam mı? Tek sevgi! - Kıçını kamçılatmaktan keyif alacaksın.
Bizden Wangler, Pierce ve Şair'i halletmek için yardım istedin...
sonra da beklememizi söylüyorsun.
Onları öldürmek istemiyorum...
yoksa bizimle çete arasında bir savaş başlar.
- Sadece yavaşlatmak istiyorum. - Haklı.
Olayı kaza gibi göstermeliyiz.
İlk olarak Şair ve Pierce.
Wangler için şahsi planlarım var.
Bricks! Kahrolası, Bricks!
- Seninle konuşmam lazım. - Ne?
Kötü bir haber.
- Karın öldürüldü. - Ne?
Vurulmuş, infaz edilmiş.
- Siktir. - Çok kötü.
Gerçekten üzgünüm Kenny. Gerçekten üzgünüm.
- Dahası var. - Ne?
Evde başka bir adam daha varmış. Ronnie Smith.
Kahretsin. Ronnie. Adamımdı.
Beraber yatakta bulmuşlar.
Rahibe Peter Marie ile görüşmen için randevu ayarladım.
Bebeğim. Oğlum nasıl?
Gayet iyi. O sırada annenlerdeymiş.
Çok şükür.
- Yapabileceğim bir şey var mı? - Hayır.
Polisler kimin yaptığını biliyorlar mı?
Uyuşturucu bağlantısı olduğunu düşünüyorlar.
Cenazeye gidebilir miyim?
Ne yapabileceğime bir bakayım.
Gülmemek için kendimi zor tuttum.
Bekle, dur. Ya şu surat ifadem nasıldı?
Hayır, yapma.
Kenny, o sürtüğün ve Ronnie'nin gebermesini istedin...
geberdiler. Seni seven kim bebeğim?
- Sizsiniz. - Hallettik, değil mi?
Hadi uçalım.
Tabii ki, dışarıdan gelen her mektup potansiyel bombadır...
kapılar üstüne kapanmadan önce hayatın nasıl olduğunu...
yüzüne patlatır.
Annen hariç birisi, "Işıkları Söndür!"...
diye bağırmadan önce.
Bazen mektup ne kadar tatlıysa, ağızda bıraktığı tat o kadar acı olur.
"Sevgili oğlum...
"Bugün rüyamda, sen özgür olduğunda hayatın nasıl olacağını görerek uyandım.
"Kendime, her geçen günün seni eve bir adım daha yaklaştırdığını söylüyorum.
"Kavuşmamıza kalan günlerden biri daha gitti.
"Buradaki her şey aynı.
"Mahalle aynı.
"Yüzler bile, herkes aynı bakıyor.
"Orada her şey yolunda mı?
"Yapabileceğimiz bir şey var mı?
"Seni özlüyoruz.
"Seni seviyoruz."
Acıya dayanamıyorum.
- Hiçbir şey görmedim. - Ya sen?
Kapatma!
Junior, ne oluyor?
Junior, neden kapatmadayız?
Hoş geldin, Kenny.
Şair ve Pierce'ın başına gelenlere yazık.
- Yaşayacaklar mı? - Şimdilik.
- Ama bilirsin, hayat kırılgandır. - Peki ya ben?
Program nasıl gidiyor adamım? Rivera'yla buluştunuz mu, yüz yüze?
Hayır. Şimdilik çoğunlukla Rahibe Peter Marie'yle konuşuyorum.
- Ne hakkında? - Şundan bundan.
"Şu" ve "Bu" birbiriyle bağlanmadığı sürece...
benden yana güvendesin.
Seni uyarmalıyım Miguel, Memur Rivera ve karısının...
duygusal patlamasının nasıl olacağını tahmin edemeyiz.
Onu kör ettiğin zaman, ikisini de yaraladın.
Ve senin duyduğun acıya...
veya suçluluğa hiç bir sempati duymuyorlar.
Neden bana Eugene Rivera'ya yaptıklarını anlatmıyorsun?
Ne yaptığımı biliyorsun.
Aynı şeyleri anlatarak neden zaman kaybedelim.
Yeteri kadar zamanımız var.
Yaptıklarını rahatça anlatabilmen çok önemli.
Ne zaman oldu?
Geçen yaz.
- Neden yaptın? - Bilmiyorum.
Biliyorsun, kafam karman çormandı.
Bir şeyler oluyordu ve çok gergindim.
Bilmiyorum. Birden oluverdi.
Ne oluverdi?
- Sen, Miguel Alvarez, ne yaptın? - Siktir!
- Gözlerini kötü şekilde kestim. - Ne kadar kötü?
Bıçakladım. Biliyorsun, bıçakladım.
Gözlerini, biliyorsun.
Neşter...
Düşürdüm.
Yere çarptığı zaman...
çınlama sesi çıkarttı.
Tamam.
Oturmak ister misin?
Neden bunu yaptın?
Söyledim ya.
- Gerginlik filan vardı. - Hayır Miguel.
Bunu neden yaptın. Bir kasıt olması lazım.
Eugene'e sebebini söylemen lazım, bunu soracaktır.
Söylerim.
Neden bana söyleyemiyorsun?
Çünkü sana borçlu değilim.
Beraber oturmak istediğim adam bu.
Yüz yüze olmak ve nedenini sormak.
- Şu anda burada Eugene. - Gerçekten mi?
Peki cevabı ne? Sesini duymuyorum.
Tek duyduğum ses kendime ait...
ama o da Alvarez'in neden yaptığını söylemiyor.
Neden bunu hak ettiğimi söylemiyor.
Olanlar senin suçun değildi.
Ve Tanrı yüksek bir sesle...
sorularını cevaplamayacaktır.
Sana Alvarez'in ağzından konuşarak cevap verecektir.
Neden bana, ona söylemek istediklerini söylemiyorsun.
Hep birisinin gelip kapıyı açacağını ve beni...
bu karanlık odadan çıkartacağını düşünüyorum.
Başka?
- Başka ne söylemek istersin? - Olmaz. Sizin yanınızda olmaz.
Hadi, ben büyük bir kızım. Neyse söyleyebilirsin.
Senden nefret ediyorum, Alvarez...
seni orospu çocuğu.
Çünkü senin yüzünden bu karanlığı taşımak zorundayım.
Eğer Tina olmasaydı, kendimi çoktan öldürürdüm.
Bazen onun iyiliği için kendimi öldürmeyi düşünüyorum...
böylece yeni bir hayata başlayabilir.
Bazı günler Alvarez, bana bunu yapacağına öldürseydin diyorum.
Artık ağlayamıyorum. Bunu biliyor musun?
Öyle bir hale getirdin ki ağlayamıyorum.
Reklâm postası.
Şunu satmak isterler, bilmem ne sözü verirler. Yayıncı Takas Odası...
Amerikan Aile Piyangosu...
Ed McMahon'dan zarfı açman için uyarı bile alabilirsin...
çünkü milyoner olmuş olabilirsin.
Ve asla kazanamayacağını bildiğin için...
fırlatıp atarsın.
Peki ya yanlış seçim yapmışsan?
Ya trilyonda bir ihtimalle kazanmışsan?
Bu cinsel taciz işi beni tüketiyor.
Devlet mahkeme dışında anlaşmaya gitti, Howell işine geri döndü...
bununla beni suçlu ilan ediyor. Ama suçlu değilim.
Sen zamanlama kurbanısın dostum.
Yıllar önce bir kadın, işyerinde tacizden şikâyet ettiğinde...
kimse ona inanmazdı. Hatta kimse umursamazdı.
Bugüne her ofisteki, her erkeğin tacizci bir domuz olduğu düşünülüyor.
- Tabii, öyleyiz. - Hayır, ben değilim!
Yapma. Bana burada çalışan her kadını siktiğini söyleyen sensin...
Rahibe Peter Marie hariç.
Evet yattım.
Ama hepsi karşılıklıydı.
Ama hiç bir kadını zorlamadım, yatmak için mevkiimi kullanmadım.
- Kanıtla. - Nasıl?
Anlaşmaya gitme. Mahkemeye git.
Nathan'ın, Wittlesey'in, ve Rahibe Peter Marie'nin...
lehine tanıklık yapmasını sağla.
- Bilirsin, Howell'la mücadele et. - Olasılıklar ondan yana.
Ne zaman senin lehine oldu ki?
Medya için bu tam bir yemek olur.
Yani bunu ileriye taşıyacaksam suratımın TV'ye ve manşetlere çıkmasına...
- hazır olmalıyım. - Evet.
Ve halk bunu sadece yarısını dinlese okuduklarının sadece yarısını aklında tutsa...
hikâye bir iki gün boyunca ısısını korur...
gerçeklere bakılmaksızın ilk etapta suçlu görüneceksin...
sonra da hikaye soğur gider.
Bu arada kazansak bile, kimsenin haberi olmaz.
Ama ilk günlerde alacağın yaraları ömür boyu taşımak...
zorunda kalacaksın.
Gloria, Tim'e karşı açılan taciz davasını duydun mu?
Tecritteki Claire Howell'ın dediğine göre, Tim'le seks...
yapmayı bıraktığı için Tim onu kovmuş.
Buna inanmıyorum, sen inanıyor musun?
Hayır.
Ama?
Tim'le çıkmıştık. Bilirsin, ayrı olduğum zaman.
İşler sekse ve ilişkilere geldiğinde biraz...
Bilmiyorum. Günümüzde her şey mümkün.
Pete, Gloria, ikinizin de burada olmasına sevindim.
Davamı toparlıyorum da...
ikinizden de karakter tanığım olmanızı istiyorum.
- Tabii. - Teşekkürler.
- Gloria? - Evet, haber veririm.
Ne? Claire Howell'a inanmıyorsun, değil mi?
Hayır, sadece onun tarafından da öğrenmek istiyorum.
Onun tarafından mı?
Bu ne anlama geliyor?
Sence söyledikleri doğru olabilir mi?
Yalan söylediğim anlamına geliyor, kadınları taciz edebilirmişim anlamına geliyor.
Hayır, demek istediğim...
Çok sağ ol. Sikik güvenoyun için teşekkür ederim.
Tim, bekle...
Dee Dee nasıl?
Büyük annesini özlüyor. Ben de.
Hepimiz erkek zihniyetiyle davranıyoruz.
Kadınlara tecavüz eden, döven, öldüren erkekler.
Ryan O'Reily, Gloria’nın kocasını öldürdü, çünkü Ryan onu çok seviyordu.
O zaman şöyle düşünüyordum:
"Nasıl bir tutku...
"Hiç böyle bir tutku hissedebilecek miyim?"
Bu taciz suçlamasıyla uğraşacaktım.
Senden ve Gloria'dan benim lehime tanıklığınızı isteyecektim...
Howell'ın yalan söylediği üzerine. Onu bir şeye zorlamadım.
- Öyleyse neden uğraşmıyorsun? - Çünkü suçluyum.
Onu kullandım, vücudunu.
Onu umursamadım...
bana karşı olan hislerini, kendisine karşı olan hislerini.
Şimdi aynı şeyi eski karıma da yaptığımı anlıyorum.
Gloria'ya.
Sana.
Diane, senden tanıklık yapmanı isteseydim, yapar mıydın?
Tabii.
Çünkü yaşadıklarımız gerçekti...
bir an için bile olsa.
Mahkûm No 99K87 1, Yuri Kosygin.
Mahkûmiyet Tarihi 23 Mart '99.
Birinci dereceden sekiz cinayet, dört ölümcül saldırı...
yasadışı silah bulundurmak.
Hüküm: Şartlı tahliye olmaksızın müebbet.
Nikolai Stanislofsky, Yuri Kosygin.
Beni öldürmek için mi geldin?
Tamam...
iş dağılımına göre...
öğlenden saat 3'e kadar kütüphanede olacaksın...
kütüphaneciye yardım edeceksin...
Raflardaki kitapları düzenleyeceksin.
Ayrıca kitap arabasını revire, AIDS koğuşuna...
ve E Birimine götüreceksin.
- Anladın mı? - Evet.
Arada bir nefes filan al.
Bayan Hubble dönene kadar şuraya otur.
Sen Kosygin'sin, değil mi? İsmini duymuştum.
Küçük Odessa'daki en acımasız katil. Ben Antonio Nappa.
Elimi dostluk için uzatıyorum.
Dostluğuna ihtiyacım yok.
Peki.
Sana bir şey söyleyeceğim.
Burada gelen ve giden her şeyi benimkiler kontrol ederler.
Uyuşturucu, sigara, kumar.
Burada kendi saçmalıklarını başlatmaya karar verirsen, sabaha çıkamazsın.
Siz İtalyanlar.
Çok duygusalsınız.
Evet?
Bay Nappa'nın selamı var. Senin arkadaşın, adı neydi...
biraz saygılı olmayı öğrenmeli.
Kosygin benim arkadaşım değil.
Ben Yahudi’yim. O Kazak.
Benim toplumumda, bunların vahşiliğinden korkulur.
Siz Sicilyalılar sert olduğunuzu düşünüyorsunuz.
Kalbinizi söker, yer ve hiç düşünmez bile.
Evet, neyse, onunla konuşsan iyi olur.
Ben konuşmadan önce.
- Ne düşünüyorsun? - Ne hakkında?
Yeni gelen herif, Kosygin.
Yemek sırasında biraz konuşmaya çalıştım. Öyle donmuş gibi oturdu.
- Ödümü kopartıyor. - Benim de.
Işıkları söndür.
- O ne Busmalis? - Bayan Sally'e hayran mektubu yazmıştım.
Aman Tanrım! Şuna bak.
- Bunlar imzalanmış. - Sahteler.
- Ne? - Sahteler, imzalar.
- Makine tarafından imzalanmış. - Nereden biliyorsun?
Bayan Sally gerçek olabilir. Ama kuklalar değil. Özellikle de Nooter.
- Niyeymiş? - Elleri yok. Nasıl yazacak?
Ağzıyla.
Eğer ağzıyla sopa sallayabiliyorsa, yazı da yazabilir.
Bir de mektup var.
"Sevgili Agamemnon, mektubun için teşekkürler. Nooter, Pecky, ve ben...
"şovumuzu sevdiğin için çok mutlu olduk. İzlemeye devam, Bayan Sally. "
Standart mektup.
Alaycı bir piçsin.
Bayan Sally'nin oturup gelen her mektubu okuduğunu mu sanıyorsunuz?
Bunun gibi milyonlarca mektup alıyor olmalı.
- Bu boku yollamak için sekreterleri var. - Hayır. Ciddi misin?
Hayal dünyanızda yaşayın. Neden umurumda olsun?
Bir fikrim var.
Bayan Sally'e mektup yazıp ziyarete gelmesini isteyelim.
- Ziyarete mi? - Üzgünüm kardeş. Bayan Sally Oz'a gelmez.
Gelebilir. Kim bilir? Mektup yazacağım. Hemen.
Adamım, yine de sikmek isterdim.
Nooter ve Pecky de katılsa dörtlü yapabilirim.
Ne?
Ziyaret saati.
- Gidip ailemi göreceğim. - Adamım, sizinkiler vazgeçmiyorlar.
İyidir kardeş. Yanlarında bir şeyler getirsinler de.
- Hadi be. - Bir gün...
annene şahsen teşekkür etmek için seninle geleceğim, tamam mı?
Babam nerde?
Ne oldu?
Babam felç geçirdi.
Felç mi?
- Ne zaman? - İki gün önce, evde.
Tanrıya şükür annem işten dönmüştü.
- Yoğun bakımda. - Siktir. Kurtulabilecek mi?
Doktorun söylediğine göre, ellerinden geleni yapıyorlarmış.
- Geçen gün özür dilemek için telefon açtım. - Ne için?
Isabella'ya sövdüğüm için.
Ama bunu konuşamadan...
başka bir konudan bahsetmeye başladık.
Aptalca bir şeydi. Neydi? Kahretsin, neydi?
- Boş ver. - Hayır, hatırlayamıyorum!
Özür dilemek istedim, ama ben konuşamadan, ilk olarak o bana bir şey sordu ve ben...
- Siktir! - Sesini alçalt Ricardo.
Size hiçbir şey söyledi mi? Son ziyaretinizden sonra?
- Ne hakkında? - Söylediklerim. Kızgın mıydı?
Carlo, sorun değil. Sanırım kızgın değildi.
Seni sever.
Uyumak istiyorsan, hücrene dön.
Dün Oz'a bir mektup geldi, 7 Mayıs 1965 damgalı.
Otuz dört yıllık. Tasnif makinesinde filan sıkışmış olmalı.
Neyse, gönderildiği mahkûm uzun zaman önce ölmüş.
Mektubu aldılar...
açmadan, sahipsiz mektuplar kutusuna attılar.
İçinde ne olduğunu kimse bilemeyecek.
Clayton, hala burada ne yapıyorsun?
Nerede olmuştu Leo?
Babamın öldüğü yeri tam olarak bilmek istiyorum.
- Clayton... - Göster.
İşte. Tam burada.
Merak ediyorum. Sence babamı öldüren hala hayatta mıdır?
Hala Oz'da mıdır?
Merak ediyorum, kütüphanede başında durduğum adam...
babamı bıçaklayan hayvan mı?
Rebadow.
On yedi yıl önce, bir gardiyan yemek sırasında bıçaklanmıştı.
- Hatırlıyor musun? - Çok yıllar, çok cinayetler geçti.
- Hepsi birbirine karışıyor. - Gardiyanın adı Samuel Hughes'dı.
Baban mı?
Evet. Onu hatırlıyor musun?
Üzgünüm.
- ir şeyler hatırlıyor olmalısın. - Hatırlamıyorum, yemin ederim.
Bu yeterli değil. Düşünmeni istiyorum.
- Beni duydun mu Rebadow? Düşün. - Lütfen, ben...
Babamı düşün, kahrolası orospu çocuğu!
Gardiyan.
Ne yapacağımı bilmiyorum. Gördüklerimi Leo'ya söylemeli miyim?
Hughes başladığından beri bir kaç büyük hata yaptı.
Benimle beraber Emerald City'de çalışırken...
Latinlerle işleri batırdı...
sonra o geri zekâlıyı şok silahıyla vurdu.
Yine de hafifletici sebepler var. Babası burada öldürüldü.
Bu sıkıntıya yol açıyor olmalı, müdürde de.
Bence ilk içgüdülerin doğruydu.
Clayton'la oturup işleri düzeltmelisin.
Rahip Mukada, gördükleriniz için özür dilerim.
- Aşırı tepki verdim. - Benden özür dilemene gerek yok.
Rebadow'dan dilemelisin.
Tek bilmeni istediğim nasıl hissettiğini biliyorum.
Gelecek sefer öfke nöbeti geçirmek istediğinde...
gelip benimle konuş. Belki beraber...
Bilmiyorum, belki bunu aşmayı başarabiliriz.
Bunu aşmamı sağlayacak tek olay yapanın kim olduğunu öğrenmem.
Babamı kimin öldürdüğünü.
Bana bu konuda yardım edemezseniz, konuşacak bir şeyimiz yoktur peder.
Sevgili John
Ve bir de "Sevgili John" mektubu vardır. Veya Jane, duruma göre.
Birisini sevdinse, veya eskiden sevdinse...
hayatını nasıl berbat ettiğini ve incittiğini söyler...
sana ne kadar verici davrandığını ve yardım etmeye çalıştığını...
ve karşılık olarak onu nasıl terk ettiğini anlatır.
Ve evet, başka birisini bulmuştur.
Aşkın ne olduğunu anlayabilen senden başka birisi.
Sevgili John
Schillinger'la olan anlaşmandan bahsedelim. Onunla Lardner'da tanıştın, değil mi?
Onunla, orada olan ilişkini nasıl tanımlıyorsun?
İlk kez manastıra gittiğinde ne olarak başlıyorsun?
- Aday olmak mı? - Evet. Adaydım.
Başrahibeydi.
Söylemem gerekir ki rahibe...
seninle tanışana kadar, tüm rahibeleri hayattan vazgeçmiş...
ihtiyar bakireler sanıyordum.
Nasıl anladın?
Neyi?
Tanrı'nın seni çağırdığını, rahibe olman gerektiğini?
Sevgisini istedim.
- Tanrının sevgisi nasıl bir his? - Geldiği zaman hissediyorsun.
Bundan şüpheliyim.
O yeminleri etmen gerekiyor, değil mi?
İtaat, fakirlik, temizlik.
Günün sonunda evine dönüyorsun ve yatağın boş oluyor.
Boş değil.
Unutmuşum.
Tanrı seni orada bekliyor. İsa'nın karısısın.
Evet.
Yine de kimi geceler, Tanrı'nın sevgisi soğuk geliyordur.
Yalnızken, yanlış karar mı verdim diye düşünürken.
Hiç...
- Ziyaret saat. Eski karım geliyor. - Çok güzel bir kadın.
O Kitty. O Kitty'di. İlk karım. Bugün Angelique geliyor.
- Kaç tane eski karın var? - Üç tane.
Bonnie'yi de sayarsan dört. Onunla iki kez evlendim.
Ben de evliydim, biliyorsun.
Beni sürekli şaşırtıyorsun. Gelecek sefer bunu dinlemek isterim.
Gelecek sefere senin hakkında konuşacağız, tamam mı?
Sabırsızlanıyorum.
Seninle aynı odada olmayı seviyorum rahibe.
İyi bir enerji yayıyorsun.
Amanın.
Bırakıyorsun ha?
Tamam, bunu atlatmıştım.
İşte yapacağımız.
- Hadi, sadece konuş. - Ne hakkında?
- Ne olursa. - Bilmiyorum adamım.
Bilirsin, ben bırakma evresindeyken...
neden uyuşturucu kullandığımı, neden kendime zarar verdiğimi düşünüyordum.
Sonra?
Nerden çıktı bu?
Babandan.
Buradaki ilk gecemde, etime bunu dağladı.
Sonra beni aşağıladı.
Canımı yaktı.
Beni gerçekten incitti.
Sana gerçeği anlatmalıyım Andrew.
Babandan nefret ediyorum.
İkimiz çok da farklı değiliz.
Biliyorsun, buna gerek yok.
Uyuşturucu almana gerek yok.
O orospu çocuğuyla ödeşmek için kendimizi öldürmemize gerek yok.
Hayatlarımıza böylesine müdahale etmeyi hak etmiyor.
Ben bırakma evresindeyken tek başınaydım.
Küçük bir çocuk gibiydim.
Annemi yanımda istedim.
Annemin bana sarılmasını istedim.
Ben de annemi özledim.
Biliyorum.
Gel buraya. Her şey düzelecek.
Her şey düzelecek.
- Gelin. - Geciktiğimiz için üzgünüz.
Sorun değil.
Hepinizden özür dilemek istiyorum...
geçen sefer burada yaptıklarımdan dolayı.
Ben bir bağımlıyım...
ve umarım sizlerin yardımlarıyla...
hayatımın kontrolünü elime alabileceğim.
Çünkü daha önceden hiç kontrol etmemişim.
Hoş geldin Andrew.
Tamamdır adamım.
- Merhaba baba. - Andrew.
Başardın. Temizsin.
Evet.
Nasıl başardın?
Tanrı'nın ve arkadaşlarımın yardımıyla.
- Selam Vern. - Nasıl gidiyor?
Biraz çalışmaya geldik. Ter atalım.
Bana güreşmeyi öğretecekler.
Sorun değil. Burada durup izleriz.
Dizlerinin üstüne eğil.
Kafanı kaldır.
Beni mi arıyorsun?
Hayır.
Gerçekten mi?
Onun için yaptıklarımdan dolayı teşekkür etmek istersin diye düşündüm.
Oğluna uyuşturucuyu bıraktırmam.
Senin asla yapamadığın bir şeyi yaptım. Oğlunun hayatını kurtardım.
Siktir git.
Tutumunu değiştirmelisin. Yoksa...
Seninle iyi arkadaş olmak için bir nedenim kalmaz.
- İyi arkadaş mı? - Evet.
Yaptıklarım için değilse, yapmadıklarım için.
Neymiş o?
Henüz onu sikmedim. En azından şimdilik.
Anlarsın, Andrew'ın yanındaydım...
birisine ihtiyaç duyarken, elini tuttum, onu rahatlattım...
sanırım bana biraz tutulmaya başladı.
Bir kaç sefer beni...
ağzına alarak beni uyardı...
ama bunun seni üzeceğini bildiğim için henüz yapmadım, yine de...
sikimi kıçına almak istiyor.
Ve korkarım, o gecelerden birisinde, hücremizde yalnızken...
kendimi kontrol edemeyebilirim.
Bu şansı bulamadan gebermiş olursun.
Acele etsen iyi olur. Keller gittikçe azıyor...
ve O'Reily'de Cyril ve Andy'le üçlü takılmaktan bahsediyor.
Seninle konuşmam lazım.
- Devam et. - Şurada.
Andy, seninle gurur duyuyorum.
Alışkanlığından bu şekilde vazgeçmen. Ve umuyorum...
belki ikimiz ilişkimizi daha iyi hale getirebiliriz.
Nasıl? Yakınlaşmaktan mı bahsediyorsun?
Gerçek bir baba oğul olmak mı?
Evet.
Hiç şansın yok.
Arkadaşlarımın yanına dönmeliyim.
Onlar beraber takılmaman gereken insanlar.
Kime göre?
Bu bireysel direnişler küçük grubunu neşelendiriyor mu?
Sana bir şey söyleyeceğim.
Tüm hayatım boyunca, kafamı beyazların üstünlüğünü anlatarak doldurdun.
Bunda bir gerçeklik göremiyorum.
Bu odaya bakıyorum ve beyaz yüzler görüyorum...
ve siyah yüzler ve her renkten yüzler...
ve kesin olarak bildiğim tek bir şey var, hepimiz pisliğiz.
Bilirsin, bokun ölçüsü olmaz. Siyah ya da beyaz, bok boktur.
İnandığın her şeyi sikeyim, mücadele ettiğin her şeyi sikeyim, seni de sikeyim.
Benimle bu şekilde konuşamazsın!
Büyürken beni yeterince dövdün!
Siktir çekil!
- Seni lanet yalancı! Siktir git! - Deliğe götürün.
Siktir, göt veren.
Bir insan çocukları için elinden gelen her şeyi yapar.
Onların rızkını sağlar...
onlar için endişelenir...
mutlulukları için her şeyi feda eder.
- Bu ne? - Babandan ufak bir hediye.
Ama kendi etin ve kanın seni reddettiğinde...
senin de onları reddetmekten başka bir şansın kalmaz.
Oğlum, Andrew, benim için öldü.
Oğlum...
öldü.
Birim 4, telsiz 320. Bir sorunumuz var.
Mahkûm aşırı dozda.
İlk yardım için geç kalınmış. Morgdakileri yollayın.
İşe yaradı.
Planın mükemmel işledi.
Evet.
En kötü gün...
uyanır ve fark edersin ki...
bir daha asla posta gelmeyecektir.
Ailen artık katlanamıyordur, arkadaşların unutmuştur...
hayırsever insanlar bile geri çekilmeye başlarlar.
Kısa zamanda, üstünde isminin olduğu bir mektup için her şeyi verirsin...
hala var olduğunu hatırlamak için...
hala bir önemin olduğunu hatırlamak için...
Ed McMahon'dan olsa bile.
Altyazı: Emre Tuncay ÖZGÜNEN (Kuban) Kuban@live.com