ความเดิมตอนที่แล้ว
- คุณเห็นตัวเองเป็นยังไงในอีกห้าปีข้างหน้า - ล้านไมล์ห่างจากที่นี่
ดูเหมือนเจ้าชายรูปงาม จะเจอเจ้าของรองเท้าแก้วแล้วนะ
นายพูดเรื่องอะไรน่ะ
- บางทีอาจเป็นความรู้สึกผิดเล็กๆ ของคนทิ้ง - นายมั่วมากรู้มั้ย
ฉันคิดว่านี่คือสิ่งที่ฉันต้องการให้นายเห็นว่าฉันสวย
มันก็แค่ลิปสติก มันก็แค่สเปรย์ฉีดผม
พรุ่งนี้ฉันก็จะเป็นโจอี้
- ขอโทษ - โจอี้ อย่าเดินหนีไปแบบนี้สิ
ไง
- ไง - เธออยู่ที่นี่
ก็ฉันนึกว่าคืนนี้เราจะดูหนังกัน ดอว์สัน
ใช่ ฉันก็ดีใจที่เธอมา ฉันแค่... ฉันไม่คิดว่า...
ฉันยังไม่ได้ไปเช่าหนังมาจากร้านเลย
ที่จริงแล้วฉันแค่แวะมาบอก ว่าฉันดูด้วยไม่ได้ เพราะงั้น...
เธอแวะมาบอกว่าเธอแวะมาไม่ได้งั้นเหรอ
- ใช่ แล้วเจอกันนะ ดอว์สัน - โจอี้ อยู่ก่อนสิ เรา...
เราดูรายการรีรัน แล้ววิจารณ์รายการทีวีก็ได้นะ
บอกไว้ก่อนนะ ฉันเบื่อทีวีจะแย่แล้ว
แค่คำเปรียบเปรยอย่างเดียว ก็ทำให้ฉันคลื่นไส้แล้ว
- เธอพูดเรื่องอะไร - มันก็เหมือนเดิมทุกคืน
เรามานั่งเล่นในห้องนอนสไตล์สปีลเบิร์กของนาย
ดูหนังเก่านอกกระแส กับรายการทีวีรีรัน มันเดาได้
แต่รายการนี้สนุกมากนะ เป็นคู่ดัง แถมยังมีฉากลุ้นท้ายตอนด้วยนะ
ฉากลุ้นเหรอ ไม่เอาน่า ดอว์สัน นายน่าจะรู้ดีกว่าใคร
ว่าฉากลุ้นท้ายตอนเป็นพื้นฐาน ที่รายการทีวีทำเพื่อเพิ่มเรตติ้ง
ไม่ใช่ เป้าหมายของฉากลุ้นท้ายตอน คือทำให้คนสนใจ...
ทำให้พวกเขาเดาว่า จะเกิดอะไรขึ้นในตอนต่อไป
ใช่ ก็เหมือนในชีวิตเรา มันเดาง่าย
โปรดิวเซอร์วางตัวละคร ให้อยู่ในสถานการณ์ที่วางแผนไว้
หวังให้คนดูจะคิดว่าบางอย่างจะเปลี่ยนไป
แต่รู้มั้ย มันไม่เคยเปลี่ยน มันกลับไปเป็นเหมือนตอนแรก
- มันน่าเบื่อ ดอว์สัน - แล้วถ้าครั้งนี้มันต่างออกไปล่ะ
แล้วถ้าคราวนี้มีบางอย่างเปลี่ยนไป ในฉากลุ้นท้ายตอนล่ะ
เธอคงไม่อยากพลาดใช่มั้ย
พูดแบบนั้นยิ่งเหมือนแกล้งฉันนะ ดอว์สัน
แล้วอะไรอีก
อาร์เทอร์ เอลเดอร์สไม่ได้เข้าประชุม ผู้ช่วยบาทหลวง สามอาทิตย์ติดแล้ว
เขาบอกว่าประชุมเขาเลิกช้า แต่มาริสซ่า พาร์ทริดจ์บอกว่า...
เห็นเขาออกจากร้านแฮปปี้อาวร์ ซึ่งฉันไม่แปลกใจเลยสักนิด
ยิ่งกว่านั้น หลานสาวคุณกับฉัน ช่วงนี้ดูเหมือนจะอยู่ด้วยกันได้แล้ว
แต่เธอเลิกกับดอว์สัน ลีรี่แล้ว
สวรรค์ช่วย รู้กันแค่เรานะ
ฉันว่าเธอเริ่มคิดถึงเขาแล้ว
เช้านี้ตาเป็นไงบ้างคะ
นิ่งสงบ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
นอนแบบเดียวกับที่เขานอนมาตลอดสามเดือน
งั้นเจอกันหลังเลิกเรียนนะคะ
อย่าลืมเสื้อคลุมล่ะ บ่ายนี้อากาศจะเย็นลง
ได้ค่ะ
ไปนะคะ คุณตา
ไปดีมาดีนะ เจน
เจนนิเฟอร์ๆ
เขาฟื้นแล้ว
"โรงเรียนเคปไซด์"
ฉันรู้สึกเหมือนได้ยกภูเขาลูกโตออกจากอกเลย
พวกเขาพาคุณตาไปตรวจเพิ่มเติมที่โรงพยาบาล
ฉันเลยจะไม่ได้เจอตาจนกว่าจะถึงพรุ่งนี้
แต่เป็นครั้งแรกในช่วงเวลาอันยาวนานที่ฉัน...
ฉันรู้สึกได้ผ่อนคลายและสนุกบ้าง
ฉันรู้ว่าเป็นคืนวันธรรมดาและต้องทำหลายอย่าง
แต่นายจะว่าไง นายกับฉันน่ะ
ที่จริงคืนนี้ฉันมีนัดกับโจอี้
ฉันลองคุยขอยกเลิกนัดให้ได้นะ แต่...
ไม่ ไม่ต้อง ช่างมันเถอะ
พูดถึงก็มาเลย
โจอี้
- ไง ทุกคน - ทุกอย่างเรียบร้อยดีมั้ย
คิดว่างั้นนะ เขาไปขอพาสปอร์ตกันยังไงนะ
- ทำไม เธอจะไปไหนเหรอ - ครูทริงเกิลบอกฉันว่า...
ว่าเกรซ เอลกินส์ ปฏิเสธทุนการศึกษาที่จะใช้เทอมหน้า...
ที่ฝรั่งเศสเพราะเธอไม่อยากอยู่ห่างแฟน
พวกครูเลยต้องเลือกคนมาแทน
- แล้วพวกเขาก็เลือกเธอเหรอ - ใช่
- ดอว์สัน น่าทึ่งเลยใช่มั้ย - เดี๋ยว ช้าก่อน
- เธอจะไปฝรั่งเศสเหรอ - ยังไม่รู้เลย
ฉันมีเวลาตัดสินใจสองวัน
แล้วถ้าเธอจะไปจริงๆ เธอจะไปเมื่อไหร่
อีกสองสัปดาห์
แล้วเจอกันนะ
ฉันว่าเธอน่าจะไปแน่เลย ใช่มั้ย
ใช่ ทำไมจะไม่ไปล่ะ
ฝรั่งเศสอยู่ไกลมากเลยนะ ฉันไม่รู้จักใคร พูดภาษาเขาก็ไม่ได้
ฉันไม่รู้จะใช้เวลาหนึ่งปีอยู่ในประเทศ ที่บูชามิกกี้ รูร์กได้หรือเปล่า
ไม่ว่าเธอจะตัดสินใจยังไง ฉันว่าแค่เขาถามมาก็ถือเป็นเกียรติแล้ว
จริงๆ นะ ฉันภูมิใจในตัวเธอนะ
พ่อก็คงเหมือนกัน ถ้าเธอเล่าให้เขาฟัง
ถามหน่อย ทำไมฉันต้องบอกพ่อด้วย
อย่าบอกนะว่าเธอลืมว่าพรุ่งนี้วันอะไร
- เหมือนจะลืมนะ - วันเกิดพ่อไง โจอี้
- จัดการเองเลย เบสซี่ ขอให้สนุกนะ - ฉันไม่ได้ไป โจอี้ เธอต่างหาก
ตื่นได้แล้ว เบสซี่ ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
โจอี้ เราตกลงกันแล้วนะ ฉันรู้ว่าเธอจำได้
ผลัดกันไปเยี่ยมระหว่างที่เขาอยู่ในนั้น
ฉันไปปีที่แล้ว เพราะงั้นจากที่คำนวณ ครั้งนี้ตาเธอ
- ลืมซะเถอะ - เธอเลี่ยงไม่ไปไม่ได้หรอกนะ
ถ้าเธอไม่ไป สาบานเลย ว่าฉันจะทำให้เธอเสียใจที่ไม่ไป
ฟังนะ ฉันรู้ว่าเธอยังโกรธพ่อ
ในสิ่งที่เขาทำกับแม่และทำกับเรา ฉันก็โกรธ
แต่รู้มั้ย โจอี้ ยังไงเขาก็เป็นพ่อเรา
ใช่ พ่อของเราที่อยู่ในคุก
ต้องการอะไร ฉันต้องไปทำงานแล้วนะ
พ่อตามหานายอยู่และเขาโกรธมาก
สงสัยจังว่าครั้งนี้ไปทำอะไรให้อีก
น่าจะเป็นอะไรที่นายไม่ได้ทำมากกว่า
อย่างเช่นทำข้อสอบกลางภาคเทอมนี้ให้ผ่าน
ครูใหญ่ไอเกอร์โทรมาแจ้ง เรื่องการเฝ้าดูความผิดพลาด
และบอกตามตรง พ่อเป็นห่วง
ฝากบอกพ่อว่าขอบคุณที่เป็นห่วง
แต่เขาน่าจะเก็บความเป็นห่วงไว้ใช้ กับเรื่องที่เกี่ยวกับปืนมากกว่านะ
บอกหน่อยสิ เพซีย์ การเป็นตัวเต็ง
ในฐานะ "ตัวตลกของเคปไซด์" มันกวนใจนายบ้างมั้ย
เพราะมันเป็นจุดเด่น ที่ครอบครัววิตเทอร์คนอื่นไม่ต้องมีก็ได้
จะบอกอะไรให้นะ ทำไมไม่ไปช่วยแมวจากต้นไม้ หรือทำอะไรอย่างอื่นล่ะ
แล้วบอกพ่อนะ ว่าถ้าเขาอยากคุยกับฉันก็ควรคุยเอง
เพซีย์ สักวันนึงนายจะเบื่อกับการเป็นตัวตลก
ซึ่งพอถึงวันนั้นก็คงสายไปแล้ว
แล้วนายจะรู้ว่าตัวเอง เหมือนตัวดึงความสนใจห่วยๆ
ที่ไม่มีใครหัวเราะให้
ตอนนี้นายยังถือว่าโชคดีนะ ไอ้น้องชาย
"พีดมอนต์ บริการรถทัวร์"
นี่ ขอบใจมากที่มากับฉันนะ ดอว์สัน
ฉันอยากจะอัดเบสซี่ที่บังคับให้ฉันทำแบบนี้
ไม่มีปัญหา
ว่าแต่เธอเจอพ่อครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
เมื่อสองปีก่อน
เวลาเดียวกับที่ฉันรู้ว่าเขาขายกัญชา
พร้อมๆ กับนอกใจแม่ฉันที่กำลังจะตาย ไปอยู่กับสาวเสิร์ฟผมบลอนด์
ก็มาแค่วันนี้วันเดียว
- เธอจะผ่านมันไปได้ ฉันสัญญา - ขอบใจนะ
แล้วเรื่องไปยุโรป เธอตัดสินใจได้รึยัง
- ฉันก็ยังชั่งใจอยู่แหละ - มันเป็นโอกาสที่ดีมากนะ
แล้วถ้าฉันไป นายจะทำยังไง
ฆ่าตัวตาย
เอาแบบที่ไม่เจ็บปวดนะ อาจจะกินยา ไม่ก็รมควันในรถล่ะมั้ง
ไม่เอาสิ จริงจังหน่อย ดอว์สัน
นายจะทำยังไง
ถ้าปารีสทำให้เธอมีความสุข...
ฉันก็คงยินดีกับเธอด้วย
"เดลแมน แมสซาชูเซตส์"
พร้อมนะ
- ไม่ - ยากเนอะ
พูดเป็นเล่น เรามาไม่ทันเวลาเยี่ยมเหรอคะ
ขอโทษด้วยนะ แต่มันเป็นกฎ
ช่วงเยี่ยมผู้ต้องขังจบตอนห้าโมง
แต่เรานั่งรถบัสมาสี่ชั่วโมงเลยนะ
แล้วจะให้เราทำยังไงล่ะคะ
ฟังนะ คุณหนู ผมรู้ว่าคุณคิดว่าปัญหาของคุณสำคัญมาก
และผมก็เชื่อว่ามันสำคัญจริงๆ แต่ที่เรือนจำแห่งนี้
มีนักโทษกว่า 800 คนนะ ไม่ใช่แค่จุดเล็กๆ บนจอเรดาร์
ทีนี้ผมถามได้หรือยังว่าเราคุยกันจบหรือยัง
มันกลายเป็นฝันร้ายกว่าที่ฉันคิดไว้ซะอีก
ฉันรู้ว่าเธออยากให้มันจบๆ ไป
แต่ถ้าเธอขอฉันดีๆ ฉันจะกลับมากับเธอพรุ่งนี้นะ
ขอบคุณสำหรับข้อเสนอนะ แต่...
มันต้องมีทางออกที่ดีกว่าใช้เวลานั่งรถมาอีกวัน
อาจมีก็ได้
"คาเฟ่ โรงแรมเลิฟเลส"
แม่ฉันบอกว่าจะบอกเบสซี่ให้ว่าเราต้องค้างคืนที่นี่
อยากดูทีวีมั้ย
ไม่ล่ะ ขอบคุณ ฉันเหนื่อยมาก ฉันว่าจะนอนเลย
โอเค
งั้นก็นอนแบบคนนึงหันซ้าย คนนึงหันขวาใช่มั้ย
ใช่ เหมือนเดิมแหละ ฉันโอเคแบบนั้น
โอเค นี่เป็นครั้งแรก ที่เรานอนด้วยกันบนเตียงที่อื่น
เป็นปัญหาหรือไง ดอว์สัน
เปล่า มันแค่ต่างไป
รู้มั้ย
แปลกนิดหน่อย
แล้วก็ยวบยาบด้วย
ฉันไปนอนบนพื้นดีกว่า
นายนอนพื้นไม่ได้หรอก หนาวจะตาย
อีกอย่าง มันเรื่องใหญ่ตรงไหน ดอว์สัน
เรานอนเตียงเดียวกันมาหลายปีแล้ว
ช่างเถอะ
โจ
ว่าไง
ฉันไม่อยากให้เรื่องนี้กระทบ การตัดสินใจไปฝรั่งเศสของเธอนะ แต่...
ฉันคงคิดถึงเธอมากถ้าเธอไป
ฉันก็คงคิดถึงนายเหมือนกัน ดอว์สัน
ช่วงนี้ฉันคิดถึงแต่เรื่องของเรา
- จริงเหรอ - ใช่ ฉันคิด
แล้วไงต่อ
แล้ว...
ฉันอยากรู้ว่าเรามาถึงไหนกันแล้ว
เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเรา
แล้วเราจะทำอย่างนั้นได้ยังไง ดอว์สัน
พระเจ้า
ฉันขอโทษ โจ ฉันไม่...
ฉันแค่เพี้ยนไป
ฉันสามารถวิเคราะห์คนอื่นได้นานมากๆ
แต่พอฉันเปลี่ยนความหมกมุ่นนั้นมาคิดเรื่องตัวเอง
สมองกับหัวใจฉันมันดันไม่เชื่อมโยงกันเลย
มันทำงานไม่สัมพันธ์กันเลย ฉันตั้งสติไม่ได้
ฉันก็อยากทำได้เพราะฉันกลัว...
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันทำไม่ได้ ฉัน...
เหตุผลพวกนี้ฟังขึ้นมั้ย
นายกลัวอะไรนักหนาเหรอ ดอว์สัน
ไม่รู้สิ
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
- ตาเป็นไงบ้างคะ - ผลตรวจของเขาดูจะไปได้สวย
พวกเขาบอกว่าเขาโชคดี แต่ยายรู้ดีว่าไม่เกี่ยวกับโชคหรอก
ยายรู้ว่าเป็นเพราะเราอธิษฐานทุกวัน และเพราะศรัทธาในพระเจ้า
นั่นคือสิ่งที่ทำให้เขาผ่านมันมาได้
ยายคะ ไม่มีใครดีใจ ที่ตาอาการดีขึ้นได้เท่าหนูแล้วล่ะ
แต่หนูสงสัยจริงๆ ว่าการสวดมนต์ มันช่วยได้มากขนาดนั้นจริงเหรอ
เจนนิเฟอร์ หัตถ์ของพระเจ้า คอยมอบแต่สิ่งดีเสมอ
แต่พระเจ้าไม่ทำอะไรเลยเรื่องสงคราม ความอดอยากและโรคเอดส์ใช่มั้ยคะ
ไม่ใช่เรื่องของเราที่จะไปเข้าใจวิถีของพระเจ้า
รู้มั้ยคะ อย่ากลับไปเถียงกันเรื่องนั้นกันเลย
ตาดีขึ้นแล้ว นั่นแหละที่สำคัญ
หนูว่าเราจะมีความสุขในแบบของเรา
ฉันควรไปก่อน ฉันจะรออยู่ข้างนอกนะ
ไม่ ดอว์สัน นายห้ามไปไหนทั้งนั้น
โจอี้ เธอไม่ได้เจอเขามาตั้งนาน
ไม่อยากอยู่กับเขาตามลำพังเหรอ
ใช่สิ อย่างกับฉันอยากอยู่กับผู้ชาย...
ที่เป็นคนทำลายครอบครัวฉัน
ถ้ารู้ว่าลูกจะมา พ่อคงขอให้เขาส่งบุหรี่กับแชมเปญมา
แต่คงได้แค่โดนัทสองชิ้นอยู่ดี
โจอี้ ลูกสวยมาก
ไม่ ไม่สวยหรอก
- สวัสดี ดอว์สัน - สวัสดีครับ คุณพอตเตอร์
พ่อนึกว่าลูกจะมาเมื่อคืนก่อน
แล้วก็คิดได้ว่าไม่ควรตั้งความหวังไว้สูง
วันเกิดในคุกก็หดหู่พอแล้ว
หนูก็มาแล้วไง ไม่ใช่เหรอ
พ่อดีใจมาก ลูกคงไม่รู้หรอก
ลูกโตเป็นสาวแล้ว ยอดไปเลยนะ
คนเราก็เป็นแบบนี้กันทั้งนั้น พวกเขาโตขึ้น
แล้ว...
โรงเรียนเป็นไงบ้าง
อยากคุยเรื่องนี้เหรอคะ
แล้วลูกอยากคุยเรื่องอะไร
ไม่เลยสักเรื่อง
ที่นี่มันเหงาน่ะ โจอี้
พ่อคิดถึงลูก
คิดถึงพี่สาวลูก คิดถึงครอบครัวของพ่อ
ครอบครัวของพ่อเหรอ
งั้นบอกหนูหน่อย
พ่อคิดถึงแม่มั้ย
คิดสิ คิดถึงมากเลย
โจอี้ บอกพ่อสิ บอกพ่อว่าลูกคิดอะไรอยู่
พ่อไม่อยากรู้หรอกว่าหนูคิดอะไรอยู่ เชื่อสิ
รู้มั้ย นี่มันผิดพลาดชัดๆ
หนูควรจะบอกว่าอีกไม่กี่สัปดาห์หนูก็จะไปแล้ว
หนูจะไปฝรั่งเศส หนูจะไม่อยู่ให้เจอแล้ว
และครอบครัวที่พ่อคิดถึงน่ะไม่มีอีกต่อไปแล้ว
- มันจบแล้ว - มันยังไม่จบ โจอี้ เรายังเป็นครอบครัวอยู่
สำหรับหนู มันจบแล้ว สุขสันต์วันเกิดนะ พ่อ
โจอี้
ผมควรไปกับเธอ ขอโทษนะครับ คุณพอตเตอร์ โชคดีครับ
ดอว์สัน เดี๋ยว ได้โปรด
เล่าเรื่องเธอให้ฉันฟังหน่อย
เล่าเรื่องลูกสาวฉันให้ฟังหน่อย
คุณอยากรู้อะไรล่ะครับ
อะไรก็ได้
ทุกเรื่องเลย
เธอเยี่ยมมาก
คือเธอทั้งฉลาด ทั้งสวย
เธอตลกดี เธอขี้กลัวมาก
ถ้าย่องมาจากด้านหลังเธอ เธอจะสะดุ้งโหยงเลย
มันสนุกมาก
เธอจริงใจ
เธอเป็นพวกปากตรงกับใจ
มั่นใจได้เลยว่าจะได้ฟังความจริงจากโจอี้ แม้ความจริงนั้นจะน่าเจ็บปวด
เธอดื้อด้วย เราทะเลาะกันบ่อย
บางครั้งเธอก็น่าหงุดหงิด
แต่เธอเป็นเพื่อนที่ดีมาก
ซื่อสัตย์มากๆ
เธอเชื่อในตัวผม
ผมเป็นคนช่างฝัน มันดีมากที่มีคนแบบนั้นอยู่ด้วย
พระเจ้า ถ้าเธอไป ผมก็ไม่รู้จะทำยังไง คือเธอ...
เธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของผม รู้มั้ย
เธอเป็นมากกว่านั้น
เธอคือทุกอย่าง
- โอเค นายมีปัญหาอะไร - เธอหมายความว่าไง
นายไม่พูดอะไรเลยตลอดทางนั่งรถบัสกลับบ้าน
ถ้ามีใครที่ควรจะวิตกก็ควรเป็นฉันนะ
พูดกับฉันสิ ดอว์สัน
เขาว่าไงบ้าง
เขาถามเรื่องเธอเยอะมาก
เขาคิดถึงเธอนะ
เขารักเธอ
เธอไม่น่าออกไปเลย
- ไม่ต้องมาเทศนาฉัน - ฉันเปล่า แต่...
- แต่อะไร - เธอต้องรับมือกับเขาบ้าง
ฉันรับมือกับเขาทุกวันในชีวิต เข้าใจมั้ย ดอว์สัน
ทุกๆ วินาที ฉันต้องรับมือกับสิ่งที่เขาทิ้งไว้ให้ฉัน
เขาอยากให้ฉันทำให้เขารู้สึกดีขึ้น
เขาอยากให้ฉันพูดว่า "หนูยกโทษให้พ่อค่ะ" แต่ฉันทำไม่ได้
ฉันไม่ยกโทษให้เขาหรอก ขอโทษนะ แต่ฉันทำไม่ได้
- ก็บอกเขาไปสิ - เพื่ออะไร
ประเด็นคือเขาเป็นพ่อเธอ โจอี้ เขาเป็นพ่อคนเดียวของเธอนะ
ฉันเกลียดเขา ดอว์สัน
- เกลียดเป็นคำที่แรงนะ - งั้นก็ใช้ได้
เธอต้องจัดการกับความรู้สึกพวกนี้
ความโกรธและความไม่พอใจที่มีต่อเขา
ไม่งั้นเธอก็จะยึดติดอยู่กับเขาตลอดไป
มันจะทำให้เธอมีแต่เจ็บปวด
แม้แต่ในปารีสเหรอ
เธอตัดสินใจจะไปแล้วเหรอ
ใช่ ดอว์สัน
ฉันว่าการเปลี่ยนสภาพแวดล้อมคือสิ่งที่ฉันต้องการ
มันจะทำให้ฉันมีเวลาคิดนะ รู้มั้ย
ได้เริ่มใหม่ ทำสมองให้โล่ง
การหนีไม่ใช่คำตอบ โจอี้
แล้วอะไรคือคำตอบล่ะ ดอว์สัน
ทำไมนายไม่บอกเหตุผลดีๆ สักข้อ ว่าทำไมฉันควรอยู่ต่อล่ะ
บอกฉันมาแบบไม่ต้องวิเคราะห์
เหตุผลที่อยู่ในหัวของนายว่าทำไมฉันควรอยู่ต่อ
ว่าแล้วเชียว
"ฉุกเฉิน ทางเข้าหลัก"
ยายคะ
- เป็นอะไรไป - ตาของหลานน่ะ เขา...
- เขาเส้นเลือดในสมองแตกอีกแล้ว - อะไรนะ
- เขาเป็นไงบ้าง - เขาอยู่ในห้องไอซียู
แต่หนูนึกว่า... หนูไม่เข้าใจ
เป็นเรื่องไม่คาดคิด หัวใจเขาไม่แข็งแรงพอที่จะทำให้เขาฟื้น
ไม่ ทุกอย่างมันกลับตาลปัตรไปหมด ไม่มีเหตุผลเลย
พระเจ้าวางแผนไว้หมดแล้ว
ทั้งกับตาของหลาน ทั้งกับยาย ทั้งกับหลาน
บางครั้งเราก็ไม่เข้าใจ เรามองไม่เห็น
แต่นี่คือช่วงที่การสวดมนต์เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด
ยายเชื่อเรื่องการสวดมนต์ได้ยังไง
แค่สวดมนต์ไม่ได้หมายความว่า จะเปลี่ยนพระเจ้าได้
เด็กน้อย หลานเข้าใจผิดแล้ว
การสวดมนต์ไม่ได้เปลี่ยนพระเจ้า มันเปลี่ยนยาย
ขอโทษนะ เพซีย์ ครัวปิดแล้ว
อย่าให้ฉันต้องกินข้าวกับครอบครัวสเต็ปฟอร์ดเลย
มีปัญหามาเหรอ ฉันทำอะไรให้นายกินได้อยู่นะ
ฉันว่าฉันเห็นอึหนูอยู่หลังเตาอบพอดี
เยี่ยม ฉันกินได้ แค่เอาไปอุ่นในไมโครเวฟก็พอ
แปลกจริง
มีอยู่แวบหนึ่งที่ฉันรู้สึกเห็นใจนาย
- แต่มันผ่านไปแล้ว - บอกฉันหน่อยสิ โจอี้
เธอติดนิสัยชอบพูดตรงๆ กับฉันจนน่ารำคาญ
ฉันถูกเลือกให้เป็น ไอ้ขี้แพ้ประจำเมืองตั้งแต่เมื่อไหร่
ฉันรู้ว่าฉันทำเรื่องโง่ๆ ลงไป
แต่อะไรทำให้ฉันถึงขีดสุดแล้วทำตัว...
ทั้งการเดิน การพูด เป็นตัวน่าขายหน้า ของครอบครัวที่สมบูรณ์แบบของฉัน
นายไม่ใช่ตัวน่าขายหน้าของครอบครัวนะ เพซีย์
แต่จากที่ผู้ช่วยดั๊กบอก ฉันเป็นแบบนั้น
อย่างน้อยก็ไม่ได้น่าขายหน้าทั้งครอบครัว
ฉันเพิ่งกลับจากเยี่ยมพ่อมา
เป็นไงบ้าง
พวกพ่อนี่เป็นสิ่งมีชีวิตที่แปลก รู้มั้ย
ตอนฉันอายุแปดขวบ ฉันเคยเล่นเบสบอลเยาวชน
เรามีแข่งครั้งนัดใหญ่ท้ายฤดูกาล
เป็นช่วงตีออกสองลูก ท้ายอินนิ่งที่เก้า แต่ฉันทำพลาด
ยังไงก็ตาม พอเรากลับถึงบ้าน พ่อก็เอาแต่ด่าฉัน
บอกว่าฉันมันขี้แพ้ บอกว่าฉันทำให้...
ทั้งครอบครัวและเมืองนี้ ต้องอับอายเพราะแพ้การแข่ง
เช้าวันต่อมาตอนที่ฉันลงมากินมื้อเช้า ฉันได้ยินพ่อเล่าเหตุการณ์...
ตอนแข่งให้พี่ชายฉันฟัง
ฉันได้ยินเขาพูดกับพี่ว่า "อย่างน้อยพ่อก็ยังมีลูก"
ไม่รู้สิ ฉันไม่เคยบอกใครเรื่องนี้ แต่...
ฉันไม่น่าไปได้ยินพ่อพูดแบบนี้เลย
นายน่าจะไปคุยกับพ่อนะ
- บอกเขาว่าเขาทำร้ายจิตใจนาย - เธอทำแบบนั้นเหรอ
เปล่า
- ฉันจะทำ - เหรอ
ใช่ ฉันจะไปคืนนี้เลย ฉันจะกลับไป ฉันต้องกลับไปหาเขา
เสียใจด้วยนะ โจอี้ แต่รถบัสไม่วิ่งดึกขนาดนี้หรอก
งั้นนายช่วยฉันหน่อยได้มั้ย ฉันเคยขอให้นายช่วยอะไรหรือเปล่า
นายขโมยรถพ่อนายมาได้มั้ย
ฉันอยากให้เรียกว่ายืมมากกว่า แต่ได้สิ
ขอบใจนะ
หนูคิดถึงตานะ
รู้มั้ย พอหนูคิดว่าจะได้ตากลับมา
ตาก็ไปไกลจากหนูอีกแล้ว
หนูต้องทำยังไง
หนูต้องทำยังไงให้ตาลุกออกจากเตียง มาใช้ชีวิตเหมือนเดิมได้
เพราะหนูนั่งรอจนรู้สึกอับจนหนทางแล้ว
เพราะหนูอยากช่วยตามาก แต่ก็ทำไม่ได้
เพราะหนูอยากให้ตาช่วยหนู
หนูอยากให้ตายิ้มให้หนูและ...
หนูอยากให้ตาฟังหนู
และหนูอยากให้ตาใช้เวทมนตร์ของตา
ทำให้ชีวิตหนูวุ่นวายน้อยลงเหมือนที่ตาเคยทำ
อย่างที่ผมเคยบอกคุณหนูคนนั้นไป หมดเวลาเยี่ยมตอนห้าโมง
ผมขอคุยกับคุณตรงนี้สักเดี๋ยวได้มั้ย
ได้มั้ยครับ
โอเค คุณครับ ตามผมมา
- นายพูดอะไรกับเขา - ก็แค่ใช้เหตุผลกับเขา
- ให้เขาไปเท่าไหร่ - ยี่สิบเหรียญ
ขอบคุณนะ
เจน
ฉันรู้ว่าปกติฉันเข้าทางประตู แต่ขอเข้าไปได้มั้ย
ได้สิ ได้อยู่แล้ว
ตาเธอเป็นไงบ้าง
อาการไม่ค่อยดีเลย ฉันคิดว่าฉันกำลังจะเสียเขาไป
ฉันรู้สึกเหมือนกำลังจะเสียทุกคนไป
พระเจ้า ฉันเสียใจด้วยจริงๆ เจน
ฉันคิดถึงนาย ดอว์สัน
ฉันคิดถึงนายจริงๆ
ฉันอยู่นี่ไง เจน
ไม่ ไม่อยู่ นายอยู่แค่ครึ่งเดียว
และส่วนหนึ่งเป็นความผิดฉัน ดอว์สัน ฉันทำพัง
ฉันจะเลิกทำพังแล้ว
เจน เธอพูดเรื่องอะไร
คืนนี้ฉันขอนอนที่นี่ได้มั้ย
ดอว์สัน นอนกับนาย เหมือนที่โจอี้ทำน่ะ
ในฐานะเพื่อนน่ะ คืนนี้ฉันขอนอนกับนายได้มั้ย
ได้
ได้สิ
ไม่เป็นไรนะ เจน
ไม่เป็นไร
สวัสดีค่ะ
หนูไม่รู้จริงๆ ว่ามาทำอะไรที่นี่
ไม่จริงเลย
คืองี้ค่ะ
หนูมาที่นี่คืนนี้เพราะ...
หนูอยากบอกพ่อว่าพ่อทำพัง
พ่อทำพังจริงๆ
ไม่ใช่เพราะพ่อทำผิดกฎหมายหรือถูกจับ
หรือทิ้งให้หนูไม่มีพ่อ
พ่อทำพังเพราะพ่อไม่รู้จักหนู
หนูเป็นลูกสาวพ่อ แต่พ่อไม่รู้จักหนูเลย
เพราะงั้น...
หนูแค่จะมาบอกว่า...
หนูสบายดี
หนูโตมาเป็นคนดี
และหนูจะไม่เป็นไร
ไม่ต้องให้พ่อช่วยเลย
แล้วก็...
หนูมีคำถามนึงจะถาม
พ่อรักหนูมั้ย
มากกว่าที่ลูกรู้ซะอีก
และพ่อขอโทษ พ่อขอโทษจริงๆ
พ่อคิดถึงหนูบ้างมั้ย
ลูกรัก
ทั้งวัน ทุกวัน ทุกชั่วโมง ทุกนาที
พ่อรักหนูจริงๆ เหรอ
เพราะหนูอายุ 15 แล้ว
และผ่านอะไรมาทุกวันโดยคิดว่าไม่มีใครรักหนู
แต่ความจริงมันไม่ใช่แบบนั้นเลยนะ
ไม่ใช่พ่อคนเดียวหรอก
ดอว์สัน ลีรี่ เขารักลูกนะ โจอี้
เขาไม่เคยบอกลูกเหรอ
ไม่เคย
เขารักลูก พ่อรู้
รู้ได้ไง
เพราะเขามองลูกแบบเดียว กับที่แม่ของลูกเคยมองพ่อ
และลูกก็รักเขา
ลูกเคยบอกเขาหรือยัง
ลูกต้องบอกเขานะ โจอี้
อย่าทำผิดเหมือนพ่อ
อย่ารอให้คนที่เรารัก...
ถูกมะเร็งคร่าชีวิตแล้วจากไป
ในขณะที่เราเก็บงำคำหนึ่งที่พวกเขาอยากได้ยิน
หนูรักพ่อนะคะ พ่อ
พ่อก็รักลูก
หนูต้องไปแล้ว
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
ขอบคุณที่ให้ฉันมานอนที่นี่นะ ดอว์สัน
ไม่มีปัญหา
โจอี้
- โจอี้ เดี๋ยว - ดอว์สัน เธอไม่เป็นไรหรอก
โจอี้
พระเจ้า ไม่อยากจะเชื่อเลย
นายจะไปไหน
ไปขวางเธอไง เธอต้องเข้าใจพวกเราผิดแน่
- งั้นเหรอ - ใช่
นายรักเธองั้นเหรอ ดอว์สัน
ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นอะไร มัน...
ฉันรู้แต่ว่าฉันต้องไปคุยกับเธอ ฉันต้องไปแล้ว
บาย ดอว์สัน
โจอี้
ตาเป็นไงบ้างคะ มีอะไรเปลี่ยนแปลงมั้ย
ยายอยู่ที่โรงพยาบาลทั้งคืน ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
เดี๋ยวยายจะไปโบสถ์นะ หลานจะไปด้วยกันมั้ย
เป็นอะไรไป เจน มีอะไรหรือเปล่า
- เปล่าค่ะ หนูไม่เป็นไร - หลานอยากเล่ามั้ย
ไม่ค่ะ ไม่ใช่ตอนนี้ แต่ก็ขอบคุณนะคะ
ไปโบสถ์กับยายนะ เจน
ทิ้งความเชื่อที่ดื้อรั้นของหลานไปสักครั้ง และเปิดใจกับสิ่งใหม่ๆ
สิ่งที่จะทำให้หลานสบายใจมากๆ
ยายคะ
รู้มั้ย หลานไม่จำเป็นต้องอยู่ในบ้านของพระเจ้า เพื่อให้เขาได้ยินเรา
โจอี้
- โจอี้อยู่มั้ย - ไม่ ไม่เห็นเธอเลย
สวัสดีค่ะ
เปล่าค่ะ ฉันเป็นหลานสาวค่ะ
ตาไปแล้ว
เขาอยู่ในหัตถ์ของพระเจ้าแล้ว
ได้โปรดเถอะ พระองค์ โปรดรับเขาไว้ สุดที่รักของฉัน
ได้โปรด ดูแลเขาให้ปลอดภัยเพื่อฉันด้วยนะคะ
และเพื่อหนูด้วย
พระเจ้า ยายคิดถึงตามากเลย
โจอี้ พระเจ้า ฉันเที่ยวตามหาเธอจนทั่ว...
ฟังนะ ฉันกับเจนไม่มีอะไรกันนะ
ที่เธอเห็นวันนี้ไม่มีอะไรจริงๆ
- ไม่ต้องอธิบายให้ฉันฟังก็ได้ - ต้องอธิบายสิ โจอี้
ทำไม ทำไมถึงรู้สึกว่าต้องอธิบาย เราเป็นแค่เพื่อนกัน แค่นั้นแหละ ดอว์สัน
โจอี้
ไม่เอาน่า เธอก็รู้ว่ามันไม่จริง
งั้นเราเป็นอะไรกัน ดอว์สัน
รู้มั้ย ฉันเบื่อกับการต้องไปเกี่ยวข้องกับคนอื่น
เราใช้เวลาทั้งหมดวิเคราะห์ ชีวิตวัยรุ่นแสนเศร้าของเรา
ฉันรู้ เรารู้คำศัพท์เยอะมาก มันดีที่ได้วิเคราะห์
แต่มันไม่ได้ช่วยอะไรเราเลย มันไม่ได้ทำให้เราก้าวไปข้างหน้า
เราเป็นเหมือนเดิม เหมือนที่เคยเป็นเมื่อสามเดือนก่อน
- ถึงเวลาต้องโตแล้ว ดอว์สัน - ฉันรู้ โจอี้
เราทำได้
- เรากำลังโต - ไม่ ไม่เลย
ทุกวันยังเหมือนเดิม
เราดูหนังกัน โดยเฉพาะหนังของสปีลเบิร์ก
หาความสัมพันธ์ที่เหมาะกับชีวิตเรา แล้วก็ยกยอตัวเองที่ฉลาดเสียเหลือเกิน
รู้มั้ย ยิ่งเราเข้าใจได้ถูกต้องมากเท่าไหร่
เรายิ่งสูญเสียความซื่อสัตย์ ต่อกันมากเท่านั้น ดอว์สัน
มีบางอย่างขาดหายไป
และเหตุผลที่ฉันมาที่นี่คืนนี้ เพราะเราต้องก้าวต่อไป
ฟังนะ เราไม่ใช่เด็กแล้ว
และฉันจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว ฉันแค่คิดว่านายควรรู้ไว้
งั้นเธอจะไปฝรั่งเศสใช่มั้ย
ฉากลุ้นตอนท้ายที่เลี่ยงไม่ได้ ฉันจะไปฝรั่งเศสหรือเปล่า
แล้วเธอจะไปหรือเปล่า
ฟังนะ ฉันเบื่อกับเรื่องดราม่า ในชีวิตของฉันแล้ว ดอว์สัน
และการออกไปจากเมือง ก็ดูมีเหตุผลที่สุดสำหรับฉัน
- ไม่ใช่สักหน่อย - ทำไมฉันต้องอยู่ด้วย
มีหนังใหม่ในร้านวิดีโอที่ฉันยังไม่รู้จักหรือไง
ได้เวลาโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ดอว์สัน
งั้นเราจะโตไปด้วยกัน
โจอี้ ฉันเป็นผู้ใหญ่ได้นะ ให้โอกาสฉันเถอะ
ขนาดสปีลเบิร์กยังหาย จากโรคไม่อยากโตเป็นผู้ใหญ่ได้เลย
ฉันน่าจะบอกนายตั้งหลายเดือนแล้ว ดอว์สัน
เธอบอกไปแล้ว
จริงด้วย
ฟังนะ ดอว์สัน
ฉันเบื่อจะใช้คำศัพท์ยากๆ มาพูดอ้อมไปอ้อมมาแล้ว
รู้มั้ย ฉันแค่อยากจะซื่อสัตย์กับนาย
ฉันก็เหมือนกัน
โจ ฉันอยากจะซื่อสัตย์กับเธอยิ่งกว่าอะไร
นายคิดว่าเราพร้อมที่จะซื่อสัตย์ต่อกันแล้วเหรอ
ใช่
จริงๆ นะ
แน่ใจนะ
เพราะความซื่อสัตย์เป็นศัพท์ยากนะ
และมันเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ มันทำให้ทุกอย่างซับซ้อน มัน...
แน่ใจนะว่าพร้อมรับมือกับทุกอย่าง
ที่จะมาพร้อมกับการพูดความจริง
แล้วเจอกันนะ ดอว์สัน
โจอี้ๆ
แปลคำบรรยายไทยโดย เชษฐิณี ปิยะภัทรนพ