Co oglądasz?
Program o seksualnych zachowaniach wśród owadów.
Przyda się do pracy z biologii.
Skąd samiczki wiedzą, kogo wybrać?
Mają instynkt. W przeciwieństwie do ludzi.
Ludzie nie kierują się instynktem?
Ludzie wybierają tych, których media
okrzykną superprzedstawicielem naszego gatunku.
Mnie nikt nie musi mówić, że Drew Barrymore jest wystrzałowa.
W XX wieku kobiety mają wyglądać jak anorektyczki,
a w renesansie były modne obfite kształty.
W innych kulturach podobają się kobiety,
które mają w nosie wielkie kolczyki.
Może jest w tym trochę prawdy,
ale przecież zwierzęcy instynkt również decyduje o tym,
kto cię pociąga.
Zgadza się?
Nie mam pojęcia.
JEZIORO MARZEŃ
Twoja mama będzie w jury?
A ja zrobię program dla stacji.
O czym mówicie?
To doroczna impreza organizowana przez jacht klub.
Mały konkurs, żeby zabawić ostatnich turystów,
zanim zamkniemy sezon.
To wielkie święto tych,
którzy mieli szczęście urodzić się w bogatej rodzinie.
Punktem kulminacyjnym jest elegancka kolacja,
podczas której jakaś pannica,
której tatuś jest właścicielem banku, zostaje wybrana Miss Windjammera.
To najbardziej archaiczny przejaw rasizmu i seksizmu.
- Wystąpią w kostiumach kąpielowych? - Wątpię.
Mogę rozgrzewać dziewczyny, zanim wejdą na scenę.
To nie porno.
Matka zmuszała mnie do udziału w takich głupich konkursach,
dopóki nie dorosłam na tyle, żeby zaprotestować.
Umiesz kręcić pałeczką.
- To znaczy? - Powinnaś wziąć udział.
Poważnie.
Jesteś piękna.
Już widzę, jak paradujesz przed jury i posyłasz im uwodzicielski uśmiech.
Nie będę się więcej popisywać.
Pierwsza nagroda to 5 kafli i wycieczka do Nowego Jorku.
To ty weź udział.
Na pewno wiesz, jak zaprowadzić pokój na świecie.
Pokój to pestka. Gorzej ze stepowaniem.
Można się nauczyć.
Zniewagi pod przykrywką komplementów.
Idealny sposób, żeby odzyskać ukochaną.
- Pomyślałem, że warto spróbować. - Daj sobie spokój.
Pogodziłem się z naszym rozstaniem...
ale walka o odzyskanie Jen weszła mi w krew.
Pomalutku?
- Nie ma turystów i nie ma napiwków. - Aż tak źle?
Jak tak dalej pójdzie,
zamiast co college'u, pójdę do szkoły zawodowej w Capeside.
Jesteś inteligentna. Dostaniesz stypendium.
Nie mogę liczyć na pełne stypendium.
Teraz, kiedy Dawson Leery już nas nie dzieli,
nareszcie możemy być przyjaciółkami.
Wydaje mi się, że łączy nas coś więcej niż chłopak z sąsiedztwa.
Nie musimy robić sobie nawzajem fryzur ani malować paznokci?
Nie mogę znaleźć długopisu.
Dobrze się czujesz?
Przez cały ranek ojciec gderał,
że jestem półgłówkiem i nic ze mnie nie będzie.
Tak powiedział?
Zaczął od oblanej biologii, a potem przyczepił się do wagarów.
Zapomniał, że mu zwędziłeś samochód?
To nie zbrodnia!
Jeśli jeszcze raz usłyszę:
"Dlaczego nie możesz być taki, jak Doug", wybuchnę.
Możesz przenieść się do mnie.
Myślałem o rozwiązaniu na dłuższą metę.
Ojciec nigdy nie zgodzi się, żebyś wyniósł się z domu.
Powiedział, że jeśli chcę być dorosły,
muszę mu pokazać, gdzie ma podpisać.
Patrz.
250 miesięcznie.
Mill street, jedyna ulica, gdzie są tanie mieszkania.
Lepsze to niż dom strachów Witterów.
Z czego zapłacisz czynsz?
W tym problem.
Nie stać mnie nawet na wynajmowanie chaty razem z kumplem.
Nie potrzebujesz asystenta przy tym konkursie?
Nawet mi nie płacą.
Jedyną osobą, która coś zarobi, to Miss Windjammera.
Może i ja wezmę udział w konkursie.
Jeśli zdobędę 5 kawałków, wynajmę sobie lokum w centrum.
Obawiam się, że nie zostaniesz zakwalifikowany.
Dyskryminacja płciowa znów podnosi swój ohydny łeb.
Ojciec byłby wkurzony.
Jesteś jedną z najładniejszych dziewczyn w szkole.
Kiedy mówię ci komplement,
patrzysz na mnie, jakbym cię podrywała.
Może dlatego, że czuję się zakłopotana.
Dlaczego?
Nie jestem ładna.
Kiedy chodziłam z Dawsonem,
bałam się, że kiedyś spadną mu klapki z oczu
i zobaczy, jaka jesteś fantastyczna.
Kiedy chłopcy patrzą na ciebie, myślą "ale ślicznotka",
kiedy patrzą na mnie, mówią "ale żyrafa".
Powinnaś wziąć udział w tym konkursie.
- Naćpałaś się? - Serio!
Pomogę ci przygotować występ w stroju wieczorowym,
a część naukowa to dla ciebie pestka.
Nie przesadzajmy z tą naszą babską przyjaźnią.
Będzie fajnie.
Nie poniżę się.
Tylko jeden wieczór i 5 tysięcy dolców nagrody.
To ładna sumka na college.
Chodź, Miss America.
Cofnęłam Ruch Wyzwolenia Kobiet o dobre 20 lat.
Na twoim miejscu zaczęłabym wypełniać formularze.
Konkurencja jest słaba.
To niezgodne z konstytucją.
W konstytucji USA nie ma zapisu, że może pan wziąć udział w tym konkursie.
Ale w waszym regulaminie nie ma zapisu, że nie mogę.
Zaczekajcie!
Co tu robicie?
Pacey chce wziąć udział w konkursie?
Czemu nie?
Rok temu Ashley Elliot zaskarżyła drużynę piłkarską,
która nie chciała jej przyjąć.
To jedna z mądrzejszych decyzji Paceya.
Dobrze wiem, co ty z tego masz.
Przedtem miała być tylko drobna informacja.
Teraz mam zrobić cały program.
- A jednak postanowiłaś wziąć udział. - Nie. Jestem tylko trenerką.
Kogo trenujesz?
Zobaczymy się później.
Pójdę popatrzeć, jak Pacey robi z siebie idiotę.
Bardzo śmieszne.
Chcesz napisać artykuł do gazetki?
Niemożliwe!
Joey Potter bierze udział w konkursie piękności?!
Jestem taka beznadziejna,
że trójkowa uczennica obcięta pod donicę ma większe szanse niż ja?
Dziękuję.
Ależ nie! Wiem, co myślisz o takich imprezach.
To nie w twoim stylu. Dlaczego mi nie powiedziałaś?
Byłam pewna, że mnie wyśmiejesz
i będę się czuła jeszcze większą idiotką.
Nie cierpię takich konkursów. Ale mogę wygrać 5 tysięcy dolarów!
Nieważne, czy mam szanse i czy to bardzo poniżające.
Pieniądze są ważniejsze niż moja duma.
Przepraszam, nie wiedziałem, że traktujesz to poważnie.
Zaskoczyłaś mnie.
Miło, że moje nędzne życie tak cię bawi.
Jesteś moją przyjaciółką. Nigdy ciebie nie wyśmiałem.
Właśnie to zrobiłeś.
Pójdę usiąść.
Hannah Vov Wenning z Bar Harbor Von Wenning!
Pacey Witter! Pewnie zmywasz naczynia
w ramach programu dla młodzieży upośledzonej.
Jakaś ty litościwa...
Jak szkoła z internatem w Szwajcarii?
W Connecticut, ćwoku.
To ty bierzesz udział w konkursie?
Nic dziwnego, szkolny klown.
Nie podejrzewałam cię o transseksualizm,
ale kiedy teraz o tym myślę...
wieczorowa suknia, wysokie obcasy...
Moja seksualność jest w porządku.
To nie ja biorę wspólne prysznice w żeńskiej szkole.
Chociaż, gdybym mógł...
Witam, moje panie...
i pana.
Chcę wszystkich serdecznie powitać
na 35. dorocznym konkursie Miss Windjammera.
Zasady naszego konkursu
są wyszczególnione w waszych książeczkach.
W przyszłym roku wprowadzimy poprawki.
Co przygotujesz na konkurs talentu?
Będziesz recytował alfabet?
Proponuję Hannie przyznać tytuł Miss Życzliwości.
Palant.
Bawcie się dobrze.
Chodzenie w butach na wysokim obcasie to najtrudniejsza część.
Nie martw się, dobrze ci idzie.
Dlaczego to robisz?
Jury zawsze zwraca uwagę na postawę i wdzięk,
a ty jesteś wysoka, więc...
Pytam o ciebie.
Od pierwszego dnia zachowywałam się wobec ciebie jak świnia.
W Nowym Jorku nie miałam zbyt wielu koleżanek.
Nie miałam bliskiej przyjaciółki.
Ty też nie.
Nie uważasz, że coś tracimy?
Dlaczego nie zaprzyjaźnisz z drużyną cheerleaderek?
Zadawanie się ze mną nie przysporzy ci popularności.
Nie zaprzyjaźnię się
z drobnomieszczankami o ciasnych umysłach.
Mylisz się co do mnie, tak samo jak mylnie oceniasz samą siebie.
Jeśli chcesz wygrać, musimy popracować nad samooceną.
Ale najpierw - chodzenie.
Umiesz robić coś innego?
Później wrócimy do sprawy talentu,
ale co zrobisz ze strojem wieczorowym?
Mogę pożyczyć czerwoną kreację od mojej siostry.
Jeśli chcesz wygrać, musisz to traktować poważnie.
Jeśli wygrasz - będzie prasa, telewizja.
To wydarzenie na skalę międzynarodową!
Stałeś się aktywistą politycznym.
Rzucasz wyzwanie społecznym stereotypom.
Po prostu potrzebuję szmalu.
Co jest między wami?
Między mną a Dawsonem?
Staramy się wszystko poukładać. Było ciężko, ale mamy czas.
- Dawson nigdzie nie wyjeżdża. - Raczej nie.
A co z tobą i Dawsonem?
Jak to?
Teraz, kiedy jest wolny...
Dawson widzi we mnie małą dziewczynkę
z plastrami na kolanach i mysim warkoczykiem.
Może tak właśnie powinno być. Przywykliśmy do siebie.
Znasz to powiedzenie. W morzu jest wiele ryb.
- Rozmawiałeś z Joey? - Nie.
Nie od czasu naszej szalonej nocy.
Żartowałem!
Mówi, że wszystko gra, ale unika mnie.
- No i? - Nie wiem, co robić.
Brak mi jej.
Nareszcie chwila prawdy. Dzięki Bogu.
Teraz możemy iść do domu.
Masz obsesję na tym punkcie!
Naprawdę nigdy nie myślałem o Joey jak o dziewczynie.
Traktuję ją jak siostrę.
Chyba nigdy się nie pozbędę tego uczucia.
Nie mogę być z Joey, to kazirodztwo.
Nie chcesz jej, ale nie chcesz też, żeby miał ją ktoś inny.
Powiedz coś o sobie.
Chcę studiować nauczanie początkowe
albo pomagać dzieciom specjalnej troski -
kalekom, opóźnionym w rozwoju.
A może zostanę aktorką albo modelką,
bo wszyscy mówią, że jestem bardzo ładna.
Dawson robi wywiad?
Spokojnie, to tylko rozmowa wstępna.
Nagrywa, żeby sędziowi mogli później obejrzeć.
To pryszcz. Najważniejsze rozegra się na scenie.
Powiedz coś o sobie.
Nazywam się Roberta Crump.
Przyszłaś zobaczyć, jak wielki Pacedini wyciąga królika z kapelusza?
Magiczne sztuczki. Typowy, szczeniacki pomysł.
Napięcie seksualne wyraźnie ci nie służy.
- Może skoczymy na chwilę za kulisy? - Przestań, przed chwilą jadłam.
Niedawno przyjęto mnie do szkoły muzycznej,
ale zwlekam z rozpoczęciem nauki,
dopóki nie zakończę podróży z Korpusem Pokojowym.
- Ty już miałaś swoją szansę. - Dałam ci kosza w szóstej klasie.
Wystawiłaś mnie.
Nieważne.
Chcę cię o coś spytać.
Naprawdę uważasz, że masz szansę wygrać?
Po co to robisz?
Być może nie mam szansy na zwycięstwo,
ale jeśli odbiorę ci choć jeden głos i przegrasz,
to było warto.
Jeden czyn bez konsekwencji. Co by to było?
Obrabowałabym bank, żebym nie musiała tu być.
Bądź poważna i skończmy z tym.
Dobra.
Co chciałabyś przekazać swoim dzieciom?
Chciałabym, żeby traktowały innych tak,
jak same chciałyby być traktowane.
Proste, ale pasuje do wszystkiego.
Kto jest dla ciebie wzorem i dlaczego?
Nie mam wzoru.
Zawsze byłam zdana sama na siebie.
Co się z tobą stanie za 5 lat?
Może będę na wykopaliskach w Tunezji, na safari w Afryce,
albo na stacji badawczej na Antarktyce.
Myślałem, że chcesz się wyrwać do Bostonu.
Biegun jest daleko.
I o to chodzi.
Nie będziesz tęsknić?
Rodzina, przyjaciele?
Jasne. Ale życie toczy się dalej. Wszystko się zmienia.
- Niekoniecznie. - Owszem, tak.
Wszystko się zmienia.
Takie właśnie jest życie i nie masz na to wpływu.
Ludzie, o których myślałeś, że będą zawsze, znikają.
Umierają, odchodzą,
dorastają.
Wszystko się zmienia.
Proszę zająć miejsca. Witamy na konkursie Miss Windjammera.
- Wyglądam jak kretynka. - Nieprawda.
- Wyśmieją mnie. - Posmaruj zęby wazeliną.
Po co?
Zaufaj mi!
Usta nie przykleją ci się do zębów, kiedy będziesz się uśmiechać.
Mam się uśmiechać? O tym nie było mowy!
Jeśli powiesz choć jeden dowcip o wychodzeniu ze schowka...
Nie mogę. To zbyt łatwe.
Daj.
Powiedz prawdę.
Uważasz, że robię z siebie kompletnego idiotę?
Odkąd martwisz się, co ludzie powiedzą?
Uważam, że masz kupę odwagi.
- Serio? - Tak.
Mama powiedziała, żebyś posmarował tym zęby.
- Po co? - Nie mam pojęcia.
A teraz nasze uczestniczki w strojach wieczorowych.
Panna Josephine Potter.
Dobra wróżka Kopciuszka spisała się na medal.
Zdaje się, że królewicz znalazł właścicielkę szklanego pantofelka.
Do czego zmierzasz?
Zaczyna ci brakować adoracji naszego przyjaciela.
- Żałujesz swojego kroku? - Mylisz się.
Zyskał na atrakcyjności,
kiedy zobaczyłaś, że może wybrać inną?
Myślisz, że jestem aż tak płytka?
Myślę, że jesteś człowiekiem.
Pan Pacey Witter.
Życz mi szczęścia.
Dziękujemy panu.
Myślicie, że jestem krową, która pójdzie prosto za cielakiem?
Albo szczeniakiem liżącym rękę, która go bije?
Gdybym mogła porozmawiać z gubernatorem przez godzinę,
powiedziałabym mu, jak schudnąć 15 kilo w miesiąc.
Chciałbym przekazać mojemu synowi, że nie musi być najprzystojniejszy,
najinteligentniejszy, nie musi być nawet najlepszym piłkarzem,
żeby zostać miss Windjammera.
Powiedziałbym przywódcom światowym,
że społeczeństwo, które przedkłada wojnę i śmierć
nad poszanowanie życia nie może przetrwać.
A jeśli to nie wystarczy, postraszyłbym, że mam na nich haka.
Jak sobie radzę?
Jesteś zabawny, czarujący, publiczności się podobasz.
Poważnie?
Nie masz szans na zwycięstwo, ale dzięki tobie nie zasnęłam.
Nie zostanę nawet wice?
Członkowie klubu woleliby raczej spalić ten klub,
niż koronować chłopaka na miss Windjammera.
Z góry mnie skreślili? To niesprawiedliwe!
Sprawiedliwość i konkurs piękności to nie są pojęcia równoznaczne.
Pomyśl, że za 2 minuty i 35 sekund będzie po wszystkim.
Nigdy nie śpiewałam przed publicznością.
A jeśli zawalę?
Idź. Uśmiechaj się.
A teraz panna Josephine Potter zaśpiewa piosenkę "Sama".
Dokonałaś rzeczy nieprawdopodobnych.
Chyba wreszcie zostaniemy przyjaciółkami.
To dobrze.
Ale tęsknię również za naszą przyjaźnią.
Ja też.
Nie tylko za przyjaźnią.
Chcę powiedzieć...
Dziękujemy. To była panna Josephine Potter.
- Pośpiesz się, teraz ty. - Cholera.
Uspokój się. Świetnie sobie radzisz.
Muszę coś wiedzieć.
Kiedy spytałem cię, czy to głupie, zaprzeczyłeś.
Powiedz mi szczerze, czy choć przez chwilę wierzyłeś, że mogę wygrać?
Tak myślałem.
Jeszcze jeden wyskok,
żeby w poniedziałek było z czego się pośmiać.
Nie mogę zawieść.
- Chyba nie zrobisz głupstwa? - Ci ludzie to gnidy!
Nie wyjdę, dopóki nie im tego nie powiem.
Nie mam nic do stracenia.
- Zaczekaj... - Przepraszam.
Mam występ.
Pacey Witter zmienił swój program.
Zamiast pokazu magicznych sztuczek, posłuchamy dramatycznej deklamacji.
Nie jestem William Wallace, ale Pacey Witter.
Pacey Witter, prawie dwa metry wzrostu.
Tak mówią.
Podobno Pacey Witter to niebezpieczny gość,
który potrafi zabić celnym żartem lub serią wygłupów.
Gdyby tu był, zabiłby szlachetnych jurorów szybką rakietą kawału.
To ja, Pacey Witter! Kto z was ma prawo mnie oceniać?
Pan?
Jaki człowiek pozwoli, żeby ktoś inny go oceniał?
Koniec z ocenianiem!
Moje zwycięstwa i klęski należą do mnie!
Chętnie pogodzę się z nieudanym życiem za krótką chwilę triumfu.
Choć raz chciałbym stanąć przed rodakami i powiedzieć:
"Możecie odebrać mi życie, ale nigdy nie odbierzecie mi wolności!".
Dziękuję i dobranoc.
Jeśli wygra, to z litości.
Jak to?
Nie słyszałaś?
Mieszka w jakiejś chałupie z siostrą,
która ma nieślubne dziecko z Murzynem.
A rodzice?
Matka nie żyje, a ojciec siedzi w pudle za handel narkotykami.
Spytaj ją. Każdemu opowie swoją łzawą historyjkę.
Na pewno już zwierzyła się jurorom.
Nie wrócę tam!
Po co w ogóle zaczynałam?!
Byłaś rewelacyjna. Nie daj się tym zawistnym idiotkom.
Jeśli teraz uciekniesz, nigdy sobie nie wybaczysz.
To nie dla mnie. Spójrz na mnie!
Jak mogłam upaść tak nisko!
Równie dobrze mogłabym sprzedawać się na ulicy...
Możesz wygrać!
Jak myślisz, dlaczego cię obgadują?! Bo się boją!
Wiedzą, że możesz je pokonać.
Nie chcę ich pieniędzy.
- Niczego nie chcę od tych ludzi. - Nie chodzi o pieniądze.
Wiem, że teraz nie rozmawiamy, ale gdybyśmy rozmawiali,
powiedziałbym mojej najlepszej przyjaciółce,
która zawsze wstydziła się wystąpić przed klasą,
że jestem z niej bardzo dumny.
Ma więcej talentu, odwagi i charakteru
niż wszystkie Hanny Von Wenning świata razem wzięte.
Na koniec proszę powiedzieć,
co chciałaby pani przekazać dzisiejszej młodzieży.
Chcę powiedzieć moim rówieśnikom, że nieważne gdzie ich los rzuci -
do metropolii czy do małej mieściny -
na pewno spotkają się z ciasnymi umysłami.
Z ludźmi, którzy uważają się za lepszych,
którzy sądzą, że bogactwo,
uroda lub popularność czynią z kogoś wartościowego człowieka.
Pamiętajcie, że to się nie liczy,
jeśli człowiek nie ma charakteru i dumy.
A jeśli masz szczęście i los był dla ciebie łaskawy -
nie poniżaj innych.
Nie wyśmiewaj.
Kiedy poznasz kogoś, nie oceniaj go po jego pozycji społecznej.
Kto wie,
może ta osoba kiedyś zostanie twoim najlepszym przyjacielem.
A teraz chwila, na którą wszyscy czekaliście.
Naszą drugą wicemiss, która w nagrodę otrzymuje
dwa bilety do kina na wtorek i czwartek
jest panna Hannah Von Wenning.
Gratulacje!
Pierwszą miss, która otrzymuje darmowy dzień w salonie piękności,
jest panna Josephine Potter.
Kręć.
Zwyciężczynią i tegoroczną Miss Windjammera
została panna Roberta Crump.
Byłaś naprawdę wspaniała. Głosowałam na ciebie.
Możesz być z siebie dumna.
Dziękuję.
Podwieźć was?
Przejdziemy się.
Dobranoc.
Po raz pierwszy w życiu zabrakło mi słów.
Co się dzieje?
Nie wiesz?
Patrzyłem na ciebie dzisiaj...
Wreszcie wyszłaś ze skorupy.
Nabrałaś pewności siebie.
Wiem, ile cię kosztował dzisiejszy występ.
Zmieniłaś się, jesteś taka piękna...
Siedzę obok mojej przyjaciółki i mam spocone ręce.
Znam cię od zawsze,
a mam wrażenie, że dziś zobaczyłem cię po raz pierwszy.
Coś się stało?
Nie wiem, ale to nie jest dobre.
- Myślałem, że tego chciałaś. - To moja wina.
Wystroiłam się, udawałam księżniczkę!
Oboje wiemy, że to nie jestem ja.
Jak to nie!
Myślałam, że tego chcę.
Że chcę być dla ciebie piękna,
żebyś patrzył na mnie tak, jak patrzyłeś na Jen.
Ale tak naprawdę wcale tego nie chcę.
Chcę, żebyś patrzył na mnie i widział osobę, którą znasz.
Żebyś zrozumiał, że łączy nas coś więcej niż przelotne zauroczenie.
Spójrz!
To tylko szminka.
Lakier do włosów.
Jutro wstanę i będę po prostu Joey.
Za wysoką dziewczyną z niewłaściwej strony jeziora.
Zaczekaj.
To dla nas coś nowego i powinniśmy o tym porozmawiać.
Nie możemy wrócić do tego, co było.
Miałeś masę czasu,
żeby zastanowić się, co do mnie czujesz.
A ja nie mogę strawić reszty życia,
łudząc się, że spojrzysz na mnie
pomiędzy Jen Lindley a twoją następną dziewczyną.
Nie mogę.
Nie odchodź.
Muszę.
Cześć.
Masz satysfakcję?
Nie.
Mam doświadczenie w przegrywaniu. Udzielę ci paru rad.
To twój pierwszy raz.
Pierwszy?
Mój brat jest świetnym tenisistą. Carolina jest pediatrą.
Jennifer jest zagraniczną korespondentką CNN.
A ja nie mogę wygrać głupiego konkursu w małym miasteczku.
Ty nie potrzebujesz forsy.
Ja pewnie przez resztę życia będę tkwił w domu z rodziną,
która uważa, że jestem zakałą ludzkości.
Oboje jesteśmy czarnymi owcami.
Byłeś dziś naprawdę świetny.
Dzięki.
Chciałbym wyjechać do szkoły, być kimś innym, chociaż na trochę.
W tym roku spędziłam w domu 23 dni.
Kiedy ostatnim razem miałam przerwę w szkole,
przyjechałam do pustego domu.
Moje ferie nie pasowały do rozkładu spotkań towarzyskich moich rodziców.
Żartujesz.
Roger spędza w domu więcej czasu niż ja.
- Kto to jest Roger? - Pies.
Cześć.
Jak się powiódł debiut?
Będzie tylko krótka wzmianka o 11.
Może cię zaskoczę, ale ostatnio sporo przemyślałam.
Wydaje mi się, że nie daliśmy sobie szansy.
Ja nie dałam nam szansy.
Masz rację, że nie podałam ci powodu zerwania,
ale nawet nie wiem, czy miałam powód.
Za późno, żebym poprosiła cię o jeszcze jedną szansę?
Żartujesz.
Mówię poważnie.
Boże...
A więc spóźniłam się.
To nie jest odpowiednia chwila.
Najpierw muszę wiele spraw przemyśleć.
Wiesz, gdzie jestem.
Jak mógłbym zapomnieć?
Dobranoc.
Tekst Agnieszka Kamińska Subtitling TITRAFILM Paris