Elsa, buksan mo ang pinto! Pakiusap! Sige na!
Wala ka talagang kwenta.
Gago ka. Iyon na iyon. Tapos na.
-Hindi, huwag. -Ibigay mo sa akin. Akin na iyan.
-Ang pangit ng pelikula. -Ano ba. Nangunguna iyon.
Oo, tama. Sige iba naman.
Ayokong manood ng horror movie na puno ng Cheez Whiz.
Pasensya na, Roger Ebert, pero mahalaga sa akin ang Friday the 13th bukas,
kaya dapat horror marathon.
Pagod ako, Dawson.
Tulad ng mga pelikulang ito. Gustong-gusto mo talaga ng kadiliman.
Natutuwa kang manakot ng iba, lalo na, sa akin.
Gusto ko kasi may adrenaline rush. Mabuting halimbawa ang horror paano
nalampasan ng mga tao ang kinatatakutan nila at matalo ang kasamaan.
Sa film class na lang iyan, Dawson.
Hindi naman kailangang marahas at walang kabuluhan ang ganitong pelikula.
Ang arte.
...ang isyu na iyan mamaya sa newscast.
Sapat na ang kasamaan sa mundo at 'di na kailangang isapelikula.
Alam mo, hindi ko kailangang manood ng paghiwa ng nakamask na tao sa babae.
Eh nakakatakot na nga ang mundo.
Nababahala ang awtoridad na aatake na naman si Lady Killer.
Katawan ng 18-taong gulang na si Amanda Ferris ay natagpuan sa Boston...
BABAENG PUMAPATAY Biktima 5
...pinaniniwalaang ikalimang biktima ngayon ng serial killer...
Kita mo? Naiintindihan mo na?
Ang punto ko. Bakit kailangan natin nitong mga horror movies
para paalahanan tayo gaano kasama at kasira ang mundo?
Ang yabang mo, Joey,
at malakas ang argumento mo, pero malayo ka sa totoong isyu.
Na ano?
Ikaw ay grade-A, 100-porsyentong takot na walang kwenta.
Pag-isipan mo, sumpa man. Iba na lang panoorin natin.
Masama na ba akong tao? Ang alam ko lang nahanap ko na ang taong...
Mas mabuti.
...gwapo at hindi masyadong mabait sa akin at namatay, okay?
Kaya, bakit papakawalan ko ang lalaking ito na tanging sinasabi ng katawan ko
ay siya na ang para sa akin.
Okay, Dawson, asan ka na? Saan ka?
Dawson? Huwag mo akong takutin dito. Sige ka.
Dawson?
Dawson, hindi ako matatakot, sumpa man.
Katulad ka talaga ng mga pelikula mo.
Akala ko ba hindi ka matatakot.
Dawson!
Halika.
MATAAS NA PAARALAN NG CAPESIDE
Mapagkakatiwalaan ako, Dawson. Anong binabalik mo?
-Ano bang sinasabi mo? -Friday the 13th ngayon.
Ito ang paborito mong gabi at wala ang mga magulang mo.
Sinong kontrabida ka na naman? Si Michael Myers o ina ni Norman Bates?
Wala ngayong gabi. Hindi na ako manggagaya sa napanood ko sa pelikula.
Teka. Tama ba ang narinig ko?
Tapos na sa ako sa paggawa sa buhay ko na parang pelikula,
dahil alam mo? Madidismaya lang ako.
Gaya ng magsimula kami ni Jen, akala ko:
"Mula ngayon lahat magiging malaking pag-iibigan,
"kung saan pahirapan ako at pakiligin, na may happy ending."
Hindi ganoon ang nangyari.
May mali at walang inspirasyon ang mga karakter.
Pangbaguhan ang mga love scene, iyon pa nga lang eh.
At ang ending ay hindi masaya.
Hindi naman trahedya. Basta natapos na lang.
Ano ang gusto mong sabihin, Dawson?
Friday the 13th ngayon. May killer na umaatake 'di kalayuan sa Capeside.
Eh parang katulad lang ba ito ng mga ordinaryong gabi?
Walang spirit of the glass sa hatinggabi? Walang patay na mahuhulog sa aparador?
Wala.
Nakakadismaya, tol.
Ang hina mo.
Uy, Jen?
Hi, Cliff. Anong ginagawa mo dito? Hindi ba hindi mo klase ito?
Gusto mong lumabas mamaya?
-Eh, ang bilis naman. -Alam mo papasok pa ako sa klase.
Alam mo...
Parang ayaw ko ng makipagdate pagkatapos nang nangyari kamakailan, kaya...
Kasi iyong dati mo hindi nakakatuwa.
Anong sinasabi mo? Masayang kasama si Dawson.
Marahil siya na ang pinakatunay at malikhaing kadate sa mundo.
Kung iyan ang naramdaman mo, bakit hindi kayo lumabas ngayon?
Mahabang kuwento, Cliff.
Sige, eh tayo ngayong gabi?
Eh...
Oo, ba't hindi? Ibig kong sabihin...
Mukhang wala ng buhay ang social life ko kamakailan, kaya...
-Eh, anong oras? -Susunduin kita ng 7:00.
Diyos ko!
Oo. Hulaan ko. Si Dawson?
-Humanda ka Dawson. -Palabiro talaga ang lalaking iyon.
Palabiro din ako.
Alam ko. Alam ko na ganyan ka.
Papasok na ako.
-Ako'y-- Sorry. Kita na lang tayo mamaya? -Sige.
Salamat.
Alam ng kapatid ko kasi pulis siya.
Sabi niya lahat ng biktima ay mga kabataang babae na kaedad mo, Joey.
Parang tinitiktikan ng suspek ang mga biktime sa sulat at tawag,
bago niya saksakin at hiwain ang dibdib.
-Hindi maaari. -Totoo ito. Nangongolekta siya ng puso.
Hindi ako nanood ng balita kasi ang sagwa, pero totoo ito.
Nakakalungkot naman. Naghahanap lang talaga siya ng pag-ibig.
Oo. Sigurado ako depensa niya iyan kapag nahuli siya.
Kung mahuhuli siya, Joey.
Nasa 100-milya ang pagitan ng inaatake. Kaya ang Capeside na ang isusunod niya.
Hindi mo malalaman nasaan na siya. Pwedeng nasa likod mo na siya.
Dawson, tama na! Gusto mo yatang ilagay ako sa rubber room.
-Gusto mo iyan at alam mo na. -Sige.
Spirit of the glass tayo mamayang gabi. Talagang matatakot kayo nito.
Eh paano kung "wala ng panggagaya sa pelikula?"
Eh, sabihin na nating mahirap iwan ang nakasanayan.
At lalo na ang mga matagal ng kaibigan.
-Eh, anong plano mo? -Sa tingin ko kaya naman ng puso mo.
Uy.
Ano game kayo lahat?
May lakad kami ni Cliff mamaya. Hindi ako pwede.
Talaga?
-Apektado ka ba? -Dapat ba?
-Hindi ko alam. -Hindi, hindi ako apektado.
Apektado ka ba na hindi ako apektado?
-Dapat ba? -Hindi ko alam.
-Hindi, hindi ako apektado. -Eh mabuti naman walang apektado.
Diyos ko!
Salamat, Dawson. Salamat sa pagbibigay mo ng break.
Okay. Ang daya mo talaga. Hayop ka.
-Eh, ano, hindi mo ba ako tatakutin? -Anong ibig mong sabihin?
Eh, tinakot mo si Joey at Pacey. Magkaibigan pa naman tayo, 'di ba?
Oo, naisip ko lang baka ayaw mo sa mga nakakatakot na bagay.
Eh, hindi naman talaga. Kaya lang ano...
-Ano? -Wala.
-Magsaya ka ngayong gabi. -Siyempre.
Kita tayo mamaya.
Pacey, gago ka talaga. Kadiri ka.
Ang paggamit ni John Carpenter sa liwanag at dilim noong...?
-Hitchcock? -Hitchcock.
Sa Halloween, lagi niyang nilalagyan ang frame para lagi kayong nababantayan.
Ipe-frame niya ang mga aktor para may bagay na nasa frame.
Minsan, sanga lang ng kahoy. At inuulit ko, iyan ang tagumpay.
Diyan nagtatapos ang ating espesyal na klase sa Friday the 13th.
Babalikan natin si David Lean sa Lunes. Hanggang diyan na lang...
-Dawson. Uy, sandali. -Ano iyon?
May kunting tanong lang. Ayoko sana, pero kailangan ko.
-Ano? -Sa totoo lang, kailangan ko ng payo.
Lalabas kami ni Jen mamaya. Pakiramdam ko huling baraha ko na ito at susubukan ko.
Saan kaya siya magandang dalhin?
-Ayokong makialam diyan. -Sige na. Tulungan mo naman ako.
Gusto kong maging maganda ang gabing ito. Kilala mo si Jen.
Anong gusto niya? Gusto ko sana malikhain tingnan at walang katulad.
Ayon sa kanya, ikaw ang magaling sa lahat ng kalokohan.
Sabi niya iyan? Ano talaga ang eksaktong sinabi niya?
Kailangan ko ang tulong mo. Saan ko siya dadalhin? Anong gusto niya?
Ano ba ang gusto ng kahit sino, Cliff? Gusto niya iyong masaya.
Ang labo naman. Iba ang masaya para sa akin, pero sigurado ako iba din kay Jen.
-Pag-isipan ko. -Isip. Gusto natin iyan. Maganda iyan.
MAMAMATAY KA NGAYONG GABI!
Diyos ko! Diyos ko, natakot mo ako!
Tingnan mo ito.
-Saan galing iyan? -Hindi ko alam. Sa tingin ko...
Alam mo? Si Dawson siguro naglagay nito sa locker ko.
Eh, paano mo nalamang si Dawson?
Ano pa. Gawain ito ni Dawson.
Huwag kang mag-alala, nandito ako. Kita tayo mamaya?
-Oo. Saan tayo pupunta mamaya? -Surprise iyon.
Pero pangako walang katulad at hindi mo akalain.
-Hello? -Hello?
Sino ito?
Sabihin mo sa akin ang pangalan mo, at sasabihin ko sa iyo.
Okay, Dawson, nakuha ko ang sulat mo. Parang "kabilang" talaga ako. Salamat.
Ngayon pwede ka ng tumigil.
Sinong Dawson?
Sige. Oo, nakita ko na ito sa pelikula.
Kaya, sabihin mo na ang pangalan mo.
Drew Barrymore.
Gusto mong maglaro? Dumiretso na tayo. Ano ang paborito mong scary movie?
Friday the 13th. Eh sa iyo?
Ten Commandments. Huwag ka ng magtanong.
Eh, ikaw ba iyong sikat na Lady Killer?
Naghihintay ka ba sa labas para hiwain ang puso ko?
Siguro.
Oo, may libreng payo ako, okay? Maghanap ka ng mas magandang puso.
Medyo sira ang sa akin eh.
May nanakit ba sa iyo?
Hindi. Ako ang may gawa nito.
Sorry.
Ako rin.
Eh, baka makatulong ako.
Sige na, Dawson, ang layo na ng narating ng usapan na ito.
Na naman, sinong Dawson?
Sige, nasaan ka, nasa labas?
Mahahalata agad ako kung ganyan. Siyempre nasa malayo-layo ako.
-Tama na. Okay. -Bakit hindi ka maghanap sa bahay?
Dawson, hindi ka naman pumasok sa bahay ano?
Dahil maswerte ka at wala dito si Lola.
Itong si Dawson parang talunan talaga.
Eh, hindi naman, okay? Siguro kunti, pero sa magandang paraan.
Kumusta ang lolo mo?
Alam mo, Dawson...
Dawson, ang pagtatago sa kwarto ng Lolo ko ay talagang, napakasagwa.
Okay. Sige. Talo na ako.
Takot na ako. Lumabas ka na.
Nasaan ka?
Kahit ano pang gawin mo, Jennifer, huwag mong tingnan ang ilalim ng kama.
Lolo.
Okay. Alam mo, Dawson? Hindi na ito nakakatuwa, okay?
Huwag mo ako tawaging Dawson.
-Sino ka? -Hulaan mo.
Sino iyan?
Sabi ko, sino iyan?
-Diyos ko! -Jennifer! Ako lang ito.
Hindi ko mahanap ang susi ko sa harapan. Sinong kausap mo?
Sino ito?
Malapit na, Jennifer.
Malapit na.
-Huli ka na. Nakita ko na. -Ang ano?
Ang isa sa mga kahina-hinala mong prank na gagawin mo sa amin.
Hindi ko alam ang sinasabi mo.
Kung ang tinutukoy mo ay ang hilig ko sa katatakutan,
Nagmature na ako noong nakaraang taon.
-Tama. Eh, anong nasa likod ng sopa? -Wala.
-Sige na. Titingnan ko. -Wala iyon.
Huwag mo akong itulak. At huwag mong isiping naloko mo ako painosente ka pa,
akala mo "Sino, ako? Ako si Richie Cunningham".
-Alam ko ang gawain mo. Kilala kita. -Eh 'di wala kang dapat ikatakot.
-Nandito na si Pacey. Tara. Tayo na. -Saan?
Sa tindahan. Para sa gabing ito.
Ayokong sumakay sa kanya. Pasaway siya sa daan.
Tama ka. May jeep si Pacey. Sabihin mo nga "talaga"?
Pwede bang sabihin mo, "O talaga"?
Ayaw ko.
Magaling akong magmaneho. Wala kang dapat ipag-alala. Sumakay ka na, Gus.
-Ikaw ang pinakapasaway na driver. -Hindi ko narinig, Dawson.
-Pwede magbantay ka dito, Jo? -Bakit?
Eh...
Hindi ko mapatay.
Pwede naman, pero mahirap na, kasi wala akong susi.
-Oo, nakalimutan ko, ninakaw mo ito. -Uy, hiram basta pamilya.
Hindi ka kailanman magnanakaw.
-Anong tingin mo sa sarili mo? -Tumahimik ka.
-Hindi mo ako pag-aari. -Huwag mo akong hawakan.
-Baliw ka, alam mo ba iyon? -Umalis ka na, bwisit!
Hindi kita uurungan, bwisit!
-Dapat ba tayong makialam? -Away mag-asawa iyan. Huwag na.
Uy! Bitawan mo ako-- Tumigil ka! Bitawan mo ako!
Uy! Uy! Uy!
-Saan ka pupunta? -Wala kang pakialam!
-Aalis na ako. -Gago ka talaga, alam mo ba iyon?
Wala kang kwenta! Galit ako sa iyo!
Gago!
Hi, boys.
May party kayo?
Oo, meron.
Party na pambata?
-Hindi naman kailangang ganun. -Huwag mong sabihin na wala pa kayong 21.
Malapit na, alam mo? Ilang linggo na lang.
Gusto niyong bilhan ko kayo ng alak?
Oo, maganda iyan.
Hindi mo ba muna babayaran iyan?
At hindi na masaya kung ganun?
Kita tayo sa labas.
Diyos ko.
-Hi. -Hi.
-Ano ang pangalan mo? -Joey.
Hi, Joey. Ako si David. Medyo nawala ako.
Papunta akong Providence. Mukhang mali yata ang nadaanan ko.
Providence? Sobra ka pa sa nawala.
Baka pwede mong maturo ang tamang daan.
Oo naman. Daan ka lang sa Elm Street, na diyan lang makikita,
at diretso ka lang ilang milya pa hanggang dumating ka sa highway.
Sorry. Nakatitig ba ako?
Ang ganda lang kasi ng mga mo.
May nakapagsabi na ba sa iyo niyan?
Talagang nangungusap.
Salamat.
Diyos ko, sobrang pagod ako. Halos nasa daan ako buong araw.
-May hotel ba malapit dito? -Oo. Sa totoo lang, malapit lang.
Hindi talaga ako pamilyar sa lugar na ito.
Eh ikaw? Malapit lang ba sa inyo dito?
Anong nangyayari?
May kailangan ka?
Wala, pre. Wala naman.
Salamat sa tulong mo, Joey.
Good luck.
Hindi ba sinabi ng mama mo na huwag makipag-usap sa stranger?
Maaaring iyon ang Lady Killer.
Nawala siya. Kailangan niya ng direksyon.
Pakiusap, Joey. Gasgas na ang istayl niya.
Baka sa susunod, nasa gubat ka na at nakabitay.
Napakahibang mo.
Pero ang mga serial killer ay karaniwang mga puti na nasa 20.
Hello.
-Nasa '90s tayo. Mag-ingat ka. -Whatever.
-Ayan na, mahal. -Ang galing.
Cabernet sauvignon. Ang paborito ko.
Alam mo, magtatawag ng multo ang kaibigan ko sa bahay niya ngayon,
at iniisip ko lang baka gusto mong sumama.
-Ursula! -Gusto ko iyan.
-Pumasok ka sa kotse, Ursula. -Nasaan ang kotse mo?
Nandoon.
-Saan ka naman pupunta? -Isara ang pinto!
-Sige na, Pacey! -Buksan niyo ito.
-Lumabas ka. -Sige, sige.
Talunan!
Cliff. 7:00, saktong-sakto.
-Ayokong pinaghihintay ang babae. -Ikaw si Clifford Elliot?
Hello. Nakita ko ito sa beranda niyo.
Salamat, Clifford. Ang dami kong narinig tungkol sa iyo.
Isang quarterback, top sa klase,
at nakita kita sa First Church of the Nazarene.
Lola, tagahanga ka yata.
Hindi ba maganda ang aming Jennifer ngayon?
-Oo, ma'am, ang ganda niya. -Dito muna kami, Lola.
Magsaya kayong dalawa at iuwi mo siya bago maghatinggabi,
o baka maging kalabasa 'pag lumampas.
Opo, makakaasa po kayo, pangako. Iingatan ko po siya.
Gusto ka niya.
-Hindi magandang pangitain. -Talaga?
Alam mo, malamig. Dapat siguro kunin ko ang jacket ko.
Sa totoo lang, hindi naman tayo lalayo. Ilang hakbang lang.
-Saan tayo pupunta? -Kina Dawson. May spirit of the glass.
Hindi ba maganda?
Maganda ang bahay.
Caramel corn.
Diyos ko.
Sino ang may gawa nun?
-Dawson. Ang dali lang. -Sige. Gusto kong matakot.
Ang boyfriend ko, si Eddie, talagang natakot ako dun.
-Naisip ko nga. -Kailangan ko ng maiinom.
Bahala na kayo lahat diyan.
Salamat pala sa tawag mo.
Anong tawag? Tatawagan ba dapat kita?
Oo, at ang sulat sa locker. Ang galing ha.
Medyo malupit ha, pero pinagsikapan mong maging makatotohanan.
Anong sulat? Anong tawag?
Huwag ka ng magmaang-maangan. Alam ko tinatakot mo ako.
Hindi. Ba't ko gagawin iyon?
Dahil ganyan ka. Friday the 13th ngayon--
Pero ito oh. Pekeng ahas. Sorry wala akong pinlano na sa iyo lang.
Iniisip ko na baka hindi mo magustuhan.
Okay. Walang mapala dito.
May pangbukas ka? Hindi malamig, kaya kailangan natin ng yelo.
Parang masaya sa bahay na ito.
Salamat. Joey, pwedeng kunin mo ang libro sa seance? Nasa aparador sa gilid.
Uy, pre, salamat sa pag-imbita. Ang perfect nito.
-Sa tingin mo? -Ito ang pinakawalang katulad na date.
Ilang tao ang magdadala sa babae sa bahay ng ex nila?
Ganyan talaga.
Sa tingin ko nagugustuhan na niya ako.
Binabati kita.
Joey, ako lang ba, o kakaiba talaga ito?
Ibig kong sabihin, may date kami, at heto ako ngayon?
-Sige na. Kaninong ideya ito? -Kay Cliff?
Hindi, hindi. Hindi siya ganun mag-isip. Tiyak si Dawson may pakana.
Sa tingin mo?
Espiritu, nandito ka?
Espiritu, samahan mo ako.
-Ursula, diyosa ka ng mga espiritu? -Palagi akong nakikipag-usap sa kanila.
May ilan akong kapatid na espiritu na pumapasok sa katawan ko.
Dionne at LeToya?
Alam mo ang dapat nating gawin? Kausapin natin ang mga biktima ni Lady Killer.
Ipapaalam nila sa atin kung sino ito. At makukuha natin ang reward. Ang galing.
Alam niyo ba guys tinitiktikan niya mga biktima niya?
Karaniwan sa sulat at tawag muna.
-Talaga? -Oo.
Kaya nabiktima niya ang babae sa North Carolina.
Nagpapadala siya ng sulat, at sinusundan niya.
Sinisilip niya sa bintana.
At pagkatapos tatawag siya, magpapanggap na ibang tao.
Nakakatakot naman. Tinawagan ka, hindi ba?
-May tumawag sa iyo? -Oo, at ang pangalan niya Dawson.
Jen, sumpa man, hindi kita tinawagan.
Bakit hindi mo na lang tapusin ang kwento?
-Pero ayaw mo ng nakakatakot. -May kabaliktaran akong katangian.
-Ituloy mo lang. -Okay.
Kaya, tinawagan niya at nalaman na mag-isa lang siya sa bahay nang gabing iyon.
Nakatira siya sa lungsod na walang nagsasara ng pinto.
Pinatay niya ang kuryente nito, pinutol ang telepono,
pumasok sa harapan, umakyat sa hagdan, pumunta sa kwarto niya,
habang natutulog siya at hiniwa ang dibdib niya ng isang beses.
Gamit niya mahaba, nakakahiwang panistis, kaya iniisip nila na doktor ito.
-Alam niyo ang nakakatakot pa diyan? -Totoo ito.
Akala niyo hindi nangyayari, pero nangyayari talaga.
May kwento rin ako.
Totoo din ito.
May bagong panganak nangibang-bansa para pumitas ng blueberries.
Iniwan niya ang baby sa likod ng kotse
na nakabukas ang kotse para marinig niya ang iyak nito.
Pumunta siya sa may blueberry, at pagkatapos ng kalahating oras,
napagtanto niyang wala ng ingay mula sa baby.
Tumakbo siya pabalik ng kotse.
Isang malaking ahas ang gumapang sa lalamunan ng baby,
na kumakampay pa ang buntot.
Kaya, sa pagkabigla niya, pumasok siya, itinapon ang ahas,
at kasama doon, ang mga lamang-loob ng baby.
Hindi nakakatakot, kasuklam-suklam.
-Ang pangit. -Kawawang baby.
May kwento akong nakakatakot.
May isang bata, batang lalaki,
na pumasok sa convenience store at kinuha niya ang babaeng ito.
May pagkawild siya, alam niyo na, medyo baliw. Pero maganda.
Dinala niya sa bahay ng kaibigan niya, kung saan nagsaya at naglaro sila.
At walang may alam sa kanila na ang babaeng iyon ay medyo may sakit.
Alam niyo na, gaya ng, sakit sa pag-iisip.
Resulta ng ilang taong pang-aabuso.
At iyon, sa pitaka niya, may dala-dala siyang maganda, malaking kutsilyo.
Kasi minsan, katuwaan lang,
gusto niyang manghiwa ng lalamunan at tingnan gaano karaming dugo.
Ano ba iyan? Parang natatakot ako diyan.
-Dawson, buksan mo na ulit ang ilaw. -Hindi ko pinatay. Blackout iyan.
Talaga? Blackout pa na nagtatawag tayo ng espiritu. Nagkataon talaga, Dawson.
Sa tingin ko tatawagan ko ang electrical company.
-Isipin niyo. Patay ang telepono. -Huwag mo akong tingnan.
Magaling! Walang telepono, walang kuryente. Baka si Lady Killer.
Baka ang gagong si Dawson.
Tapos na ang biro ha, kasi natatakot na ako dito.
-Nakasara ba ang pinto? -Tingnan mo.
Joey at Pacey, tingnan niyo ang harap. Jen at Cliff, kuha kayo ng flashlight.
Uy, saan ka pupunta?
-Tingnan ko ang fuse box. Diyan ka lang. -Hindi, sasama ako sa'yo.
Okay.
-Talo ka niya. Takot na takot ka. -Hindi, hindi ako takot.
Pakiusap. Itigil niyo na ito. Pakana na naman ito ni Dawson.
-Walang psychopath sa bahay na ito. -Oo, meron, at dinala mo dito.
Hindi mo naalala ang nangyari kay Tamara? Pwedeng mas malala pa ito.
Mamamatay tayong lahat sa pagkahilig mo sa nanay.
Sa tingin ko sexy siya. Gusto niya ako, hindi mo ba napansin?
Baliw siya. Ang kwento tungkol sa kutsilyo sa pitaka niya?
Aminin mo na, Pacey. Ang pangit ng taste mo sa babae.
At galing sa iyo, ang sakit ha.
-Ano ang ibig sabihin niyan? -Eh ang taste mo?
Ililibing ka na lang sa pagluluksa sa best friend mo.
Ang walang alam na lalaki, hindi niya alam na pinagnanasahan mo siya.
-Hindi ko siya pinagnanasahan. -Tama. Itanggi mo pa, itanggi mo.
Tingnan natin?
Oo. Mauna ka.
Hindi ka takot, hindi ba?
Hindi.
Cliff?
Cliff.
-Diyos ko, natakot mo ako. -Sorry.
Tol! Sa ilang sandali, naisip kong ikaw ang baliw na babaeng iyon.
Kakaiba siya, hindi ba?
-Sa tingin ko naset-up tayo. -Anong ibig mong sabihin?
Ano ba. Sigurado may biglang lalabas diyan sa closet.
Mga ahas, madugong bangkay...
Eh, ang dami mong iniisip.
MAMAMATAY KA NGAYONG GABI
Kita mo? Anong sabi ko? Buong araw ginawa ni Dawson sa akin ito.
Una, ang note sa locker ko, ang tawag sa bahay...
-Paano mo nalamang siya? -Sino pa ba?
Eh kung walang kinalaman si Dawson? Ibig kong sabihin, paano kung...?
Paano kung may baliw na sumusunod sa iyo na gusto kang patayin?
Ang lamig dito. Heto. Kunin mo.
Anong iniisip mo, sasaksakin kita?
Hindi. Siyempre hindi.
Hindi ako nananaksak ng tao.
Kukuha ako ng baril, at babarilin ko sila sa ulo.
Pinaglalaruan lang kita, sweetie.
-Ang galing mong umarte. -Nakakatawa iyang sinabi mo.
Teka, naisip ko din na pwede ako sa Hollywood.
Tapos, ewan ko...
Nakilala ko si Eddie.
-Ang lalaki doon sa parking lot? -Oo, sira iyon, ang lalaking iyon.
Galing siya sa kulungan.
-Bakit? -Pananalakay at pambubugbog.
Pinugot niya ang ulo ng lalaki at sinadsad sa dingding.
Lumabas ang mata ng lalaki at nakabitay.
Halimaw siya.
Pero siya ang halimaw ko.
Alam mo, napakakumplikado ng pag-ibig.
-Pwede mong ulitin. -Kita mo? Alam ko may pinagdadaanan ka.
Mayroon akong... extra-circular... na pandama.
Tulad ng, kakahiwalay mo lang sa babaeng nasa loob.
Naramdaman ko iyon. Pero huwag kang mag-alala.
Mahal ka rin niya.
-Ano ang alam mo diyan? -Alam ko gusto ka nya.
Buong gabi mo siyang tinatakot, kaya halata na gusto mo siya.
Ni minsan hindi ko siya tinakot ngayon. Si Joey ang tinatakot ko.
Oo, ang morena. Cute, palaban.
-Bagay kayong dalawa. -Si Jen ang ex ko, hindi si Joey.
-Eh 'di maling babae ang dinedate mo. -Hindi.
Matalik kaming magkaibigan ni Joey. Hanggang doon lang.
Pareho tayong may pandama gaya ng sinasabi mo.
Hindi ko maintindihan. Sinet ko itong timer ng 11 na kusang mamatay.
-Plano pala ang blackout? -Oo, pero ang fuse box.
Parang may taong pumasok at sinabotahe ito.
Ano iyon?
Bumalik na tayo sa loob.
-Saan ka galing? -Sinusubukan kong buksan ang ilaw.
-Nasaan si Joey? -Umalis para hanapin ka.
Hinayaan niyo siyang mag-isa?
Uy, Joey!
Joey!
Joey?
Joey!
Diyos ko! Joey!
Joey, magsalita ka.
Joey.
Nakakatawa. Talagang nakakatawa.
-Naisahan kita, Dawson. -Ang bwisit nun ha.
Talagang ang bwisit.
Ano ba. Kung ikaw ang gumawa pwede, pero kung kami nagagalit ka.
Iba ang takot. Binigyan kita ng gumang ahas, hindi patay na Joey.
May pagkakaiba.
Ideya iyon ni Jen, at sa totoo lang, maganda.
Jen, ideya mo iyon?
Ang mga sulat at tawag mo ay higit pa sa mga gumang bagay.
Talagang makatotohanan at talagang nakakatakot din.
Wala akong alam sa sinasabi mo. Hindi kita binigyan ng sulat o tawag.
Sigurado ka?
Tingnan mo ako sa mga mata at sabihin mong hindi mo ako tinakot.
-Hindi kita tinakot. -Sabihin mo, "Sumpa sa Panginoon."
Hindi ka naniniwala sa Diyos.
-Eh, sino ba ang gumawa? -Ang Lady Killer. Hindi ko alam, Jen!
-At bakit hindi ikaw? -Ano?
Bakit hindi mo ako tinakot? Wala na ba akong halaga sa iyo?
Jen, nakipaghiwalay ka sa akin.
Wala ka ng pakialam sa akin, kaya tinanggal na kita sa listahan.
Eh, bakit inanyayahan mo pa ako sa bahay mo?
Hindi ko alam.
Para tulungan si Cliff.
Siguro para matapos na lahat.
O para bantayan ako?
Ayaw ko talaga sa mga nangyayari, Jen.
-Hindi magandang ideya! Hindi. -Hindi. Hindi.
-Hindi. Dapat umalis na ako. -Sige.
Pero, alam mo, Dawson, anuman ang namagitan sa atin, ako'y...
Ayaw kong tanggalin mo pa ako sa listahan mo, okay?
Sige kasali ka na.
-Kaya sa susunod takutin mo ako, okay? -Huwag kang mag-alala. Kasali ka.
Eh, natakot ka ba?
Nakaihi nga ako sa takot eh.
Alam mo...
Siguro mukha akong bata pero pumatol na ako sa nakakatanda sa akin dati.
Narinig mo iyon?
May tao doon sa damuhan.
Malandi ka babae ka!
Lumayo ka sa akin! Pacey, labanan mo siya! Sige na!
-Papatayin kita. -May nakakita ba kay Jen--?
-Papatayin ko kayong dalawa! -Pangako! Pangako!
Humanda ka kay Pacey! Siya na ang bago ko, at poprotektahan niya ako!
-Huwag mong sabihin iyan. -Anong nangyayari?
-Nasa labas ang boyfriend niya. -Galit na galit siya!
-Tatawag ako ng pulis, Eddie! -Hindi, hindi!
Oo, gagawin ko! Tatawagan ko na sila ngayon!
Hindi mo magagawa iyan. Sinira ko ang linya sa likod.
Wala na siya sa sarili. Lalabas na ako.
-Papasok siya. -Isara niyo ang mga pinto!
Sige na, sige na.
-Anong ginagawa niya, umakyat? -Malakas siya, pero 'di siya Spider-Man.
-Umaakyat siya sa hagdan. -Papasok siya sa bintana mo.
Punta ka kina Jen. Kay Doug. Magpatulong ka.
Bukas ang bintana.
Nakapasok na siya.
-Gusto mong agawin ang syota ko? -Hindi, sir, hindi talaga.
Magpaalam ka na!
Patay ka.
Tumigil ka! Tigil! Hoy! Layuan mo siya!
Umalis ka! Eddie?
-Kausapin mo ako, sweetie. -Sorry, baby.
Eddie, okay ka lang? Uuwi na tayo, sweetie.
-Mahal kita, Ursula. -Mahal kita.
Aalis na tayo rito!
Kakaiba ang mga batang ito!
Sorry sa sira. Nagtatrabaho ako sa bowling alley.
Kapag pumunta kayo, bibigyan ko kayo ng discount.
Salamat.
Naku, grabeng bangungot iyon.
Akala ko gusto mo ring matakot.
Hindi. Sapat na iyon.
Sigurado ka? Ibig kong sabihin, hindi iyan ang sinabi ni Dawson.
Ano ang ibig mong sabihin?
Alam mo ang nararamdaman ko sa iyo, 'di ba?
Ibig kong sabihin, alam mo ang nararamdaman ko sa iyo?
Gusto kita. Sa tingin ko... Sa tingin ko magaling ka.
Salamat, Cliff.
Magaling ka rin sa tingin ko.
-Hindi, hindi ganoon. -Hindi, totoo. Ang lambing mo.
Pakiramdam ko gusto mo si Dawson dahil napakamalikhain niya,
at baka iniisip mong pormal ako o hindi malikhain o hindi unique.
Hindi. Hindi ko naisip iyan.
Kaya, pinuntahan ko si Dawson para humingi ng payo.
Humingi ka ng payo kay Dawson?
Sabi niya gusto mong matakot,
at kung nagawa ko iyon, hahanga ka sa akin.
Teka, ikaw ang tumawag sa akin nitong tanghali.
At ang mga sulat. Ikaw ang nagbigay ng sulat.
-Sinabi ni Dawson na gawin mo iyon. -Hindi. Ako ang nakaisip nun.
Astig ba?
Cliff...
Alam mo kung ano?
Tatapatin na kita, hindi ako naghahanap ng kadate sa ngayon.
Ang buhay pag-ibig ko ay parang bumagsak at nasunog,
at inaayos ko muna ito.
Pero kung ako sa'yo, gusto kong maging totoo ka. Huwag kang magpaka-Dawson.
Mukhang ang tanga nga. Gusto kong maging walang katulad pero ginagaya ko ang iba.
Oo.
Nandito na tayo.
Sa tingin mo pwede kitang bigyan ng goodnight kiss?
Alam mo--
-Sorry. -Okay lang, Lola.
Hindi. Ituloy niyo lang. Hindi ko sinasadyang makadistorbo.
-Hello, Clifford. -Hello, ma'am.
-Papasok na ako. -Hindi. Huwag kang magmadali. Sige lang.
Sa tingin ko gusto ka ng Lola ko. Interesado ka?
May gusto na kasi akong iba.
Good night, Cliff.
Good night, Lola.
Gusto ko iyang si Clifford Elliot. Mabait na bata.
Oo, ang bait niya. Matutulog na ako.
May sulat ka, apo.
Maligayang Ika-13 ng Biyernes Dawson
Ano iyan, apo?
Sa totoo lang, Lola, para sa iyo ito.
Good night.
Natakot talaga kita sa baby na ito.
-Oo, pero hindi gaya ng pagkatakot mo. -Hindi ako natakot.
Nakita ko ang mukha mo nang bumagsak ako mula sa aparador.
Hindi ko alam.
Naisip ko parang kahit isang segundo lang nalungkot kang namatay ako.
Joey, nakakatawa.
Hindi ka malulungkot? Salamat.
Nagbibiro ka? Diyos ko, sigurado hindi ako titigil sa pag-iyak.
Joey, kung mamatay ka...
Diyos ko, ako'y...
Hindi ko alam ang gagawin ko.
Iyan ang pinakamasamang maisip ko.
Eh kung ako kaya?
Iiyak ka ba kapag namatay ako?
Dito ka matutulog?
Pwede ba?
Natakot talaga ako sa lahat ng nangyari.
-Ang saya naman, hindi ba? -Oo.
Pero tapos na ang Friday the 13th,
kaya wala ng usapang patay, okay?
Pwede bang matulog na tayo at magpanggap na masayang tirhan ang mundo?
O sige, Joey.
Salamat.
Naniniwala ang mga awtoridad na nahuli na nila ang mamamatay tao na si Lady Killer.
Kinilala itong si David Blancher, ang suspek ay natagpuan sa Capeside.
Nakita ng mga opisyales ang mga ebidensya sa kotse niya na may kaugnayan sa pagpatay
na nakagulo sa Eastern Seaboard sa nakalipas na ilang buwan.
Ibibigay namin ang buong impormasyon sa pag-aresto sa kumpletong report.
-Bob? -At ngayon sa iba pang lokal na balita...
Mga pagsasalin-wika ng subtitle na ginawa ni: Josa