ความเดิมตอนที่แล้ว
- อะไรๆ - เธอต้องจูบเขานะ
ฉันทำไม่ได้ และจะไม่จูบไอ้งั่งนั่น
ฉันต้องลองใช้ชีวิตด้วยตัวเอง
- เราทำเรื่องนี้ให้ผ่านไปได้นี่ - ไม่ มันจบแล้ว
เราไม่เคยลองสวิงกิ้งหรือสลับคู่นอนกันเลย
มันจะไม่ดึงดูดรสนิยมรักสนุกของคุณกว่าเหรอ
- เมื่อไหร่คุณจะเลิกลงโทษฉันสักที - เมื่อหายเจ็บใจแล้ว
เชื่อเถอะ มิตรภาพกับความรักมันต่างกัน
โจอี้ก็อีกอย่างนึง เจนยิ่งไม่เหมือนกันเลย
เออ ตามใจนายเถอะ
เจนกับฉันเลิกกันมาสองอาทิตย์แล้ว
เธอไม่พยายามที่จะอยู่ด้วยกัน
ใช้เวลาด้วยกัน ไปดูหนัง
เธอว่ามันแปลกมั้ยล่ะ ฉันว่ามันแปลกๆ นะ
ดอว์สัน นายรู้ใช่มั้ยว่าเธอเลิกกับนายแล้ว
รู้อยู่แล้ว มีวิธีจัดการเรื่องพวกนี้อยู่
ฉันนึกว่าเจนจะรักษามาตรฐานของตัวเองไว้
ดอว์สัน นายพูดไม่เหมือนคน...
ที่ผิดหวังในมารยาทการบอกเลิกของเจนเลยนะ
นายพูดเหมือนคนที่รับความจริงไม่ได้ ว่ามันจบไปแล้ว
ไม่อยากพูดแรงนะ แต่นายอยู่กับอดีตไม่ได้
นายต้องเริ่มเตรียมตัว ใช้ชีวิตหลังเลิกกับเจนได้แล้ว
- บางอย่างบอกฉันว่าโจอี้มีทฤษฎีอยู่ - ตกลง
มีพื้นที่สำคัญสามอย่างที่ต้องคำนึงถึง
- อย่างแรก การรับรู้สาธารณะ - เช่นอะไร
จากนี้ไปนายจะเป็นที่รู้จักในฐานะหนุ่มที่เจนทิ้ง
ผู้หญิงส่วนใหญ่จะมองนายว่าเป็นสินค้ามีตำหนิ
และบางคนจะรู้สึกเสียใจกับนายจริงๆ
และเสนอความเห็นใจบางอย่าง ฉันขอแนะนำให้เลี่ยงพวกมันซะ
- นั่นง่ายจะตายไป แล้วไงต่อ - คนอื่น
- คนอื่นเหรอ - ฟังนะ ดอว์สัน
นายควรเตรียมรับมือกับความเป็นไปได้ ที่เจนจะเริ่มออกเดตอีกครั้ง
การได้เห็นเธออยู่ในโรงเรียน กับแฟนคนใหม่ของเธอ
เฝ้ามองเธอจากหน้าต่างบานนี้
ขณะที่เธอหยุดยืนกระมิดกระเมี้ยน อยู่ที่ประตูสวนนาย
ตอบรับจูบราตรีสวัสดิ์จากชายที่นายรู้สึกว่า...
เหนือกว่าในทุกด้าน และนายไม่มีทาง...
เอาล่ะ โจอี้ ฉันเข้าใจแล้ว
- แล้วอย่างที่สามล่ะ - นายกับเจน
- ฉันกับเจนเหรอ - ใช่
บทสนทนาที่เลี่ยงไม่ได้ ซึ่งฉันแปลกใจนะที่นายยังไม่เจอ
รู้มั้ย เธอจะถามนายว่า...
นายคิดว่าพวกนายสองคน จะกลับมาเป็นเพื่อนกันได้มั้ย
เพราะเธอจะปลื้มมาก ถ้านายทำได้ แล้วนายก็จะตอบว่า...
ไม่เอาน่า ดอว์สัน นายต้องมีคำตอบสิ นายจะบอกว่า...
ฉันไม่รู้ ฉัน...
ฉันก็อยากเป็นเพื่อนเธอ แต่ก็นั่นแหละ ฉันเป็นไม่ได้ แบบว่าเธอ...
เธอจะเป็นเพื่อนกับใครบางคน
ที่เธอเอาแต่คิดว่า เธอต้องการเขามากแค่ไหนยังไง
ฉันไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญเรื่องนี้นะ ดอว์สัน
แต่ฉันคิดว่ามันทำได้
สวัสดีครับ ใช่ เดี๋ยวนะ เธออยู่ตรงนี้พอดี
เกล
สวัสดีค่ะ นี่เกลพูด รู้มั้ยนี่อาจจะ...
ได้ ทำไมเราไม่คุยเรื่องนี้กันในที่ทำงานล่ะ ได้
ตกลง ลาก่อน
นั่นเคลวินเหรอ
ผมน่าจะรู้นะ ผมไม่ได้คุยกับเขานานแล้ว
- ไม่ค่ะ ไม่ใช่เคลวิน - ไม่เหรอ เสียงเขาคุ้นๆ นะ
งั้นใครล่ะ
เรื่องงานน่ะ มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิดหรอก
- เขากล้าโทรมาที่นี่เลยเหรอ - เขามีคำถามทั่วๆ ไป
ก็ได้ คุณบอกบ๊อบไปเลยว่า คราวหน้าที่เขาโทรมาที่นี่
และรบกวนมื้อเช้าผมเพียงเพื่อโทรหาเมียผม
คำถามเดียวที่เขาจะได้คำตอบ
คือ "คุณมีประกันสุขภาพมั้ย"
เขาไม่มีความหมายอะไรเลย คุณไม่จำเป็นต้องโกรธเขาเลยค่ะ
ใช่ วิเศษมาก ไม่มีวิธีไหนเริ่มต้นวัน
ได้เยี่ยมไปกว่าการได้ยินเมียตัวเอง ปกป้องคนรักเก่าของเธอแล้ว
คุณพูดถูก ผมโกรธ แต่บังเอิญว่าไม่ใช่บ๊อบ
ที่รักคะ มิตช์
มิตเชล....
- ดอว์สัน - สวัสดี เจน
- สวัสดี นายเป็นยังไงบ้าง - เยี่ยม เยี่ยมเลย เธอล่ะ
เยี่ยมมาก เยี่ยม ดอว์สัน
คือ... ฟังนะ ฉันรู้ว่าบางครั้งหลังจากเลิกกัน
มันมีช่วงเวลาที่กระอักกระอ่วนที่เราสองคน
คนที่มีเรื่องให้คุยกันเยอะมาก
จู่ๆ ก็พบว่าบทสนทนาของพวกเขา ถูกลดลงเหลือแค่การคุยสัพเพเหระ
- เธอจะพูดอะไรกันแน่ - ฉันกำลังพูดสิ่งที่บางคนพูดไว้เสมอ
และสิ่งที่อีกคนไม่อยากได้ยิน
แต่นายคิดว่าพอจะมีทางเป็นไปได้มั้ย
ที่เราจะยังเป็นเพื่อนกันได้ ดอว์สัน
เธอถามนายว่านายจะเป็นเพื่อนเธอได้มั้ย แล้วนายว่ายังไง
ฉันไม่ได้พูดอะไรเลย จริงๆ นะ ฉันแค่จ้องเธอเฉยๆ
แล้วฉันก็บอกเธอไปว่าขอคิดดูก่อน
ไม่เป็นไร เรายังมีงานต้องทำที่นี่
- แต่เราแก้ไขเรื่องนี้ได้ - นายพูดเรื่องอะไร
รู้แค่เรานะ นายไม่สนใจที่จะเป็นแค่เพื่อนเจน
นายยังถือคบไฟอันใหญ่
ที่ไม่มีทีท่าว่าจะดับลงเองในเร็วๆ นี้ เอาไว้ให้เธอใช่มั้ย
- ใช่ - คนสุดท้าย
ที่ควรรู้เรื่องนี้ก็คือเจน
สิ่งที่ควรเป็นก็คือให้เธอรู้ว่านายลืมเธอได้แล้ว เป็นเรื่องที่ไม่น่าสนใจ
นั่นเป็นวิธีที่เร็วที่สุดในการได้เจนคืนมา
- ฉันจะทำแบบนั้นได้ยังไง - ไง ดอว์ส
- ไง แมรี่ เบท - วันนี้เราจะได้รู้ผลสอบกลางภาคกันแล้ว
เหรอ รอแทบไม่ไหวเลย
โอเค ทีนี้ การยกระดับเจนให้เป็นแฟน เป็นการโจมตีขนานใหญ่สองทาง
แต่อย่างแรกที่นายต้องทำ
คือให้เธอรู้ว่านายไม่มีปัญหาเลย กับการเป็นเพื่อนเธอ
ยิ่งนายแกล้งทำเป็นไม่สนใจเร็วเท่าไหร่ เธอก็จะยิ่งรู้สึกว่าตัวเองพิเศษน้อยลง
และยิ่งเธอโหยหาความรู้สึกพิเศษนั่น
ที่มาจากการเป็นแฟนของดอว์สัน
มันเป็นความรู้สึกที่ไม่รวมอยู่ในความเป็นเพื่อน
ฉันทำได้ แล้วอย่างที่สองล่ะ
- ใจเย็น เพื่อน อย่าเพิ่งคิดไปไกลนักสิ - เอาล่ะ ข่าวลือเป็นเรื่องจริง
วันนี้พวกเธอจะได้รู้ผลสอบกลางภาคกัน
ข่าวดีคือพวกเธอส่วนใหญ่ทำได้ค่อนข้างดี
แต่ฉันอยากจะเจอบุคคลต่อไปนี้หลังเลิกเรียน
คนเหล่านั้นคือเพซีย์ วิตเทอร์
ก็นะ คิดว่าแค่นั้นแหละ
ฟังนะ เพซีย์ ครูรู้ว่าเธอเป็นเด็กฉลาด
รู้มั้ยว่าครูทำอะไรหลังจากตรวจข้อสอบเธอเสร็จ
- หยุดหัวเราะเหรอครับ - ครูไปที่ห้องแนะแนว
และดูคะแนนสอบเธอ
เธอถนัดเรื่องพวกนี้ เพซีย์
เวลาที่นักเรียนฉลาดๆ สอบกลางภาคได้ 32 คะแนน
รู้มั้ยว่านั่นเป็นความผิดใคร
- ของคุณ - ไม่อยู่แล้ว เป็นความผิดเธอทั้งหมด
ฟังนะ ชีววิทยาทางทะเลอาจไม่ใช่ทางของเธอ ได้ ครูไม่ถือ
แต่ครูจะยื่นข้อเสนอให้เธอ ที่ครูขอแนะนำอย่างยิ่งให้เธอยอมรับ
ครูอยากให้เธอทำโครงงานเพิ่มคะแนนให้ครู
แสดงให้ครูเห็นว่า เธอเข้าใจทุกอย่างที่เรากำลังเรียน
แล้วครูจะให้เธอผ่านแบบหวุดหวิด
ครับ ได้เลย ผมต้องทำอะไรครับ
เธอต้องรอให้นักเรียน จากคาบที่หกของครูมาถึงก่อน
เยี่ยม เดาว่าคงเป็นเรื่องสุดหินอีกเรื่อง
จากนั้นครูจะมอบโครงงาน
ที่พวกเธอสองคน จะต้องทำหลังเลิกเรียนและคาบว่าง
สวัสดีค่ะ ดอกเตอร์แรนด์
- เดี๋ยวฉันมาใหม่ก็ได้ค่ะ - ไม่ๆๆ เธอมาตรงเวลาแล้ว โจอี้
ครูอยากให้เธอพบกับคู่หูห้องแล็บคนใหม่ของเธอ
- เขาเหรอ - เธอเหรอ
ดอกเตอร์แรนด์ ผมขอประท้วงอย่างเป็นเรื่องเป็นราว
คุณไม่เคยบอกผมเลยว่า ผมจะต้องร่วมงานกับยายจอมบงการ
คุณไม่เคยบอกเลยว่าเกรดของฉัน ขึ้นอยู่กับการแก้ปัญหาให้พวกท่าดีทีเหลวบางคน
วิเศษเลย ไม่จำเป็นต้องแนะนำตัวกันแล้ว
- เจน สวัสดี - สวัสดี
ฉันอายนิดหน่อยที่เธอมาถามคำถามพื้นๆ กับฉันน่ะ
ที่จริงฉันควรตอบคำถามง่ายๆ เธอไป
- เจน ฉันอยากเป็นเพื่อนกับเธอ - จริงเหรอ
แน่นอน และเพื่อให้เธอไม่มีอะไรคาใจ
ฉันจะพิสูจน์ให้เธอดู
- ตกลง - ดี
งั้นมาคุยกันแบบเพื่อนเถอะ
- วันนี้เป็นยังไงบ้าง - ก็ไม่เลว แล้วนายล่ะ
เยี่ยมเลย ขอบคุณ สุดสัปดาห์ที่จะถึงนี้มีแผนน่าตื่นเต้นอะไรมั้ย
ฟังนะ ดอว์สัน
มิตรภาพของนายมีความหมายกับฉันมาก แต่นี่อาจไม่ใช่ความคิดที่ดีหรอก
ไม่เอาน่า ตอนนี้เราเป็นเพื่อนกันแล้วนะ
- ไม่ว่าอะไรก็ตาม ฉันรับมันได้ - ตกลง
เอาล่ะ งั้นในนามของมิตรภาพ ถึงจะคิดผิดก็ตาม
สุดสัปดาห์นี้ฉันมีเดตกับคลิฟฟ์
วันเสาร์เราจะไปงานคาร์นิวัลกัน
นั่นคือสิ่งที่เธอไม่อยากบอกฉันเหรอ
- เพราะบอกตามตรงเลยว่าฉันโล่งอกนะ - นายโล่งอกเหรอ
เรื่องเดตน่ะ ฉันเองก็มีเดต และเราจะไปงานคาร์นิวัลกัน
- มันไม่บังเอิญไปหน่อยเหรอ - ใช่ นั่นสิ
ถ้านายอยากให้เราไปที่อื่น เราเปลี่ยนแผนได้นะ
เปลี่ยนแผนเหรอ เราไม่ควรวิ่งหนีจากเรื่องพวกนี้
เราควรมองพวกมันว่าเป็นโอกาสสิ
- โอกาสอะไร - สำหรับการออกเดตคู่ไง
- นายพูดจริงเหรอ - แน่สิ ฉันพูดจริง
เธอคิดว่าไง เราสี่คน
ขอบอกว่ามันเหนือความคาดหมายอยู่นิดหน่อยน่ะ
- แต่ก็นะ ถ้านายไม่มีปัญหาอะไร - ไม่เลย ใช่
ตกลง
- เยี่ยม - ตามนั้น
- แล้วเจอกันวันเสาร์นะ - เยี่ยม ได้
มันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอก
ฉันบอกนายแล้วว่าการพาเจนกลับมา เป็นขั้นตอนส่วนที่สอง
- ใช่ - นี่เป็นส่วนที่สอง
อะไร ทำตัวเองขายหน้าที่สวนสนุกเหรอ
ไม่ เพื่อน เดตกับสาวคนอื่น
นี่เป็นโอกาสที่นาย จะทำให้เจนเห็นนายจู๋จี๋กับสาวอื่น
ตอนนี้ฉันยอมรับว่าการไปออกเดตคู่กับแฟนเก่า
เป็นแผนที่เหนือชั้น
แถมนี่อาจเป็นสิ่งที่นายกำลังมองหาจริงๆ ก็ได้
- ยกเว้นอย่างหนึ่ง - อะไร
คู่ควงวันเสาร์ของฉันเป็นเรื่องแต่งน่ะสิ
นั่นไม่ใช่ปัญหาเลย
ก็ยอมรับแหละว่ามันกะทันหัน แต่ก็มีสาวๆ หลายคน
ที่อยากล้มเลิกแผนของตัวเอง
- เพื่อออกเดตกับดอว์สัน ลีรี่ - ใช่
ที่จริง ฉันว่ามีผู้สมัครที่เหมาะสมตรงนี้แล้วนะ
แมรี่ เบท
- สวัสดี ดอว์สัน - ขอนั่งด้วยได้มั้ย
- ได้สิ เยี่ยมเลย - ฟังนะ คือฉัน...
นี่อาจกะทันหันไปหน่อย ถ้าใช่ก็ขอโทษด้วย
แต่ฉันอยากรู้ว่าเธออยากจะ...
ไปเที่ยวกับฉันวันเสาร์นี้มั้ย
- วันเสาร์เหรอ เหมือนออกเดตน่ะเหรอ - ใช่ ใช่เลย
- มีปัญหาอะไรรึเปล่า - เปล่า
ใช่ ที่จริงก็ใช่
มันก็แค่ ฉันรู้ว่านายเพิ่งเลิกกับเจน
และถึงแม้ฉันจะไม่รู้รายละเอียดทั้งหมด
แต่ฉันรู้ก็ว่ามันเป็น ความผิดพลาดทั่วไปที่หลายคนทำ
ในการเริ่มออกเดตก่อนที่พวกเขาจะพร้อมจริงๆ
ฉันพร้อมแล้ว พร้อมสุดๆ ไม่มีอะไรจะพร้อมไปกว่านี้แล้ว
- พูดจริงเหรอ - จริงๆ
ให้ตายสิ นี่น่าหลงใหลชะมัด
เสียใจด้วยที่ไม่มีการ์ตูน ที่จะทำให้เรื่องนี้น่าสนใจสำหรับนาย
แต่มันก็ไม่ได้ถูกออกแบบมาให้น่าหลงใหล
- มันถูกออกแบบมาเพื่อให้ความรู้ - ขอบคุณ ดอกเตอร์ชไวต์เซอร์
ทีนี้ช่วยเตือนความจำฉันอีกทีสิว่า เรามาที่นี่กันทำไม
เรากำลังสังเกตกระบวนการสืบพันธุ์ ของหอยทากพัลโมนาต้า
ดอกเตอร์แรนด์บอกว่า พวกมันสืบพันธุ์กันมากขึ้นเวลามีความสุข
โดยการเปลี่ยนแปลงของสารในถัง เราจะระบุได้ว่าอะไร...
- เอื้อต่อการสืบพันธุ์ที่สุด - แล้วทำไมเธอไม่บอกแต่แรกล่ะ
เราจะได้เลี้ยงเหล้าพวกมัน แล้วอีกสองสามวันค่อยกลับมา
นายทำตัวน่าผิดหวังได้ทุกเรื่องเลยใช่มั้ย เพซีย์
ทำไมฉันถึงคิดว่าโอกาส...
ในการเรียนซ้ำชีววิทยาทางทะเลในฤดูร้อนหน้า
อาจทำให้นายจริงจังกับโครงงานนี้นะ
- ขอร้องล่ะ เรียนภาคฤดูร้อนเหรอ - ใช่
ไม่มีวันซะหรอก มีแต่พวกปัญญาอ่อนที่เรียนภาคฤดูร้อน
ครั้งสุดท้ายที่ฉันดู นายกำลังดึงดูดดาวเอฟลบอยู่นะ
ถ้าไม่มีโครงงานคะแนนพิเศษนี้นะ เพซีย์ ฉันมั่นใจว่า...
เกรดนายคงไม่ใช่แค่ทำให้นาย อยู่ท่ามกลางพวกปัญญาอ่อน
แต่นายอาจเป็นหัวหน้าพวกเขาเลยก็ได้
- ว่าไง - ไงครับ
ขอโทษที่ขัดจังหวะ พ่อแค่สงสัยว่า...
มีใครโทรมาที่พ่อควรรู้บ้างมั้ย
ไม่ครับ ไม่มี
แล้วเมื่อวานล่ะ เมื่อวานมีใครโทรมามั้ย
ไม่เอาน่า พ่อ ผมทิ้งข้อความของพ่อไว้บนสมุดฉีก ข้างเครื่องฝากข้อความแล้วไงครับ
โทษทีนะ ดอว์สัน พ่ออาจจะพูดไม่ชัดเจน
พ่อไม่ได้ถามว่ามีใคร โทรหาพ่อเป็นการส่วนตัวรึเปล่า
พ่อถามว่ามีใครโทรมาที่พ่อควรรู้บ้างมั้ย
ไม่ครับ เขาไม่ได้โทรมา
งั้นก็เยี่ยมเลย
ขอบคุณนะ ดอว์สัน
"โรงเรียนเคปไซด์"
เพซีย์ เมื่อคืนเป็นเวรนาย ในกาารคอยดูหอยทากพวกนี้
และตอนนี้มันก็ตายแล้ว เปลือกพวกมันกลวงโบ๋
- ฉันรู้ ฉันขอโทษ จริงๆ นะ - นี่มันไร้สาระ
เมื่อวานเรามีโครงงานวิทยาศาสตร์ แล้ววันนี้เรามีอะไร สร้อยข้อมือตุ้งติ้ง
ฟังนะ ฉันจะบอกดอกเตอร์แรนด์แค่ว่า การทดลองระหว่างการทดลองนี้
- ไม่ประสบผล - นี่
ก่อนที่เธอจะไปหาดอกเตอร์แรนด์ เรื่องนี้มีคำอธิบายนะ จริงๆ
รู้มั้ยที่เธอบอกว่าการทดลองนี้เป็นการดูว่า...
สภาพแวดล้อมแบบไหน เหมาะกับทากพวกนี้ที่สุดใช่มั้ย
เมื่อคืนฉันเข้ามา ฉันนั่งดูแต่หอยทาก
แล้วก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
ฉันเลยใส่อาหารลงไป จากนั้นก็ใส่น้ำลงไป
มันก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นอยู่ดี
ฉันเลยคิดว่าปัญหาอาจไม่ได้อยู่ที่สภาพแวดล้อม
บางทีมันอาจอยู่ที่หอยทากพวกนี้ไม่ชอบหน้ากันก็ได้
เมื่อวานก็บอกไปแล้วไง ว่าหอยทากพัลโมนาต้ามีเพศเดียว
- พวกมันไม่ต้องการสิ่งมีชีวิตเพื่อแพร่พันธุ์ - โอเค
ฉันน่าจะจำเรื่องนั้นได้ ถ้าฉันฟังตอนที่เธอคุยกับฉัน
แต่ฉันแค่คิดว่าบางทีหอยทากก็เหมือนผู้ชาย
ที่ความฝันสูงสุดของพวกมัน
คือการได้อยู่กับหอยทากตัวเมียสองตัว ในเวลาเดียวกัน
บางทีนั่นอาจเป็นสิ่งที่โครงงานนี้ต้องดำเนินต่อไป
ขอฉันทำความเข้าใจหน่อยนะ นายพยายามทำให้หอยทากสวิงกิ้งกันเหรอ
มันฟังดูงี่เง่าเวลาเธอพูดออกมาดังๆ
แต่ฉันเห็นหอยทากสุดสวย
ในตู้ตรงหน้าต่าง
และเมื่อคืนมันก็ดูสุดยอดมากจริงๆ
ฉันขอบอกอะไรไว้ตรงนี้เลยนะ
หอยทากสุดสวยตัวน้อยๆ ตรงหน้าต่างนั่นน่ะ
มันคือสิ่งที่นายเรียกว่าหอยทากกินเนื้อ
นายรู้มั้ยว่าพวกมันกินอะไร
- หอยทากตัวอื่น - ใช่ หอยทากตัวอื่น
หอยทากตัวอื่นอย่างหอยทากของเรา ที่เราพึ่งพา...
- ให้ได้เกรดชีววิทยาเพิ่มขึ้นไม่ได้แล้ว - ก็ได้ ฉันขอโทษ โอเคมั้ย
ฉันรู้ว่าโครงงานนี้สำคัญกับเธอแค่ไหน
ก็ได้ กับเรา โอเค
อะไรก็ตามที่ฉันต้องทำ ตกลงมั้ย
ให้ฉันชดเชยอะไรให้เธอก็ได้ โจอี้
ฉันผิดหวังในตัวนายนะ ดอว์สัน
เห็นชัดว่านายกำลังหลอกใช้แมรี่ เบท เพื่อทำให้เจนหึง
ฉันรู้ คิดว่าฉันไม่รู้เรื่องนั้นเหรอ ฉันเป็นพวกนิสัยแย่สุดๆ
พวกที่หลอกเด็กสาวที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่
และกล่อมให้เธอยอมไปกับฉัน เพื่อประโยชน์ส่วนตัวของฉันเอง
ถ้านายรู้ นายก็อย่าทำสิ
แค่โทรหาเธอแล้วบอกว่านายต้องอยู่บ้าน
- เพื่อสระผม อะไรทำนองนั้น - ฉันทำไม่ได้ โจอี้ นั่นแหละ
ถ้าฉันเป็นคนอย่างที่ฉันคิดว่าเป็น ฉันจะคิดถึงความรู้สึกของแมรี่ เบท
และยกเลิกนัด แต่ฉัน... ไม่รู้สิ ฉันแค่...
รู้มั้ยพักนี้ฉันรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองเลย
แต่เพซีย์บอกว่าฉันควรมองเรื่องนี้เป็นโอกาส
เดี๋ยวนะ นายกำลังฟังคำแนะนำเรื่องความรักจากคน...
ที่พยายามให้หอยทากสามตัวมีอะไรกันเนี่ยนะ
พอเธอพูดแบบนั้น...
ฟังนะ ดอว์สัน ทางออกของนายที่นำไปสู่เรื่องงี่เง่า
เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ แต่มันไม่ใช่เรื่องน่าภูมิใจหรอก
- สัญญานะว่านายจะไม่ทำจนเป็นนิสัย - ไม่หรอก โจ ฉันสัญญา
เพราะแม้หลักฐานจะชี้ไปในทางตรงกัน
แต่นายก็เป็นคนดีคนหนึ่ง ดอว์สัน
อีกฝั่งมีคนเยอะพอแล้ว เชื่อฉันเถอะ
โจ คิดๆ ดูแล้ว
ฉันหวังจริงๆ นะว่าจะได้พาเธอไปกับฉันวันนี้
ก็นะ...
คิดๆ ดูแล้ว ฉันก็อยากให้นายพาไปเหมือนกัน
เร็วเข้า โจ รีบไปกันเถอะ
คู่หูห้องแล็บสุดเพี้ยนของฉันมาถึงแล้ว
เพซีย์ยินดีอาสาพาฉันไปที่แอ่งน้ำขึ้นน้ำลง
เพื่อที่เราจะได้หาหอยทากคู่ใหม่มาแทน
แล้วเจอกันนะ
- ดอว์สัน - แมรี่ เบท สวัสดี
สวัสดี มันจะเร็วไปมั้ยถ้าฉันบอกว่านายว่าดูดีมาก
ไม่หรอก ขอบคุณนะ เธอเองก็เหมือนกัน
ไม่ นายไม่ควรรู้สึกว่าต้องพูดแบบนั้นหรอก
ฉันหมายถึง ฉัน...
เรามาเริ่มกันใหม่เถอะ สวัสดี ฉันแมรี่ เบท
- ดอว์สัน - เยี่ยม
- เรามาทันแนะนำตัวพอดี - สวัสดี
ใช่ แมรี่ เบท นี่เจน ลินด์ลีย์กับคลิฟฟ์ คู่เดตของเธอ
- หวัดดี แมรี่ เบท ยินดีที่ได้รู้จักนะ - เช่นกัน คิดว่านะ
- ดอว์สัน ขอคุยด้วยหน่อยสิ - ได้ เดี๋ยวเราตามไปนะ
- นี่ไม่ใช่เหตุบังเอิญใช่มั้ย - พูดง่ายๆ ไม่
ฟังนะ บางทีบนดาวของนายการพาแฟนเก่า...
มาเดตคู่เป็นความคิดที่ดี แต่จากที่ที่ฉันมามันไม่ใช่เลย
ที่จริงมันเป็นความคิดที่แย่มาก โดยเฉพาะเมื่อนายไม่บอกคู่เดตนาย
เดี๋ยวสิ มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิด
ก่อนที่นายจะบอกฉันว่าฉันคิดยังไง ฉันจะบอกอะไรให้
เห็นได้ชัดเลยว่านายยังตัดใจจากเธอไม่ได้
- แมรี่ เบท... - โปรดรู้ไว้ด้วยว่า...
ฉันดูเรื่องพวกนี้ไม่ค่อยผิดนักหรอก
จนถึงตอนนี้
- ขำตายล่ะ - ก็ได้ นี่คือความจริง
ฉันคิดว่าการล่าหอยทาก เป็นหนึ่งในวิธีฆ่าเวลาที่ไร้ค่ามาก
เอางี้นะ นายน่าจะคิดว่า...
นี่ไม่ใช่ตัวเลือกแรกของฉัน สำหรับบ่ายวันเสาร์เหมือนกัน
แต่ก็อีกนั่นแหละ ฉันไม่ใช่คน...
ที่พยายามเปลี่ยนตู้ปลาของเรา ให้กลายเป็นคลับสวิงกิ้งนะ
โจอี้ จริงๆ แล้วฉันสงสัยอะไรบางอย่าง
ฉันคิดว่าเธอเป็นนักเรียนที่เยี่ยมมาก
แล้วกลางภาคนี้เกิดอะไรขึ้นกับเธอ
- หมายความว่ายังไง เกิดอะไรขึ้น - เธอได้เกรดอะไรล่ะ
เป็นความล้มเหลวครั้งใหญ่เหมือนของฉัน หรือแค่ครั้งหนึ่งที่ฉิวเฉียด
รู้อะไรมั้ย เราเกือบถึงแล้ว และเราก็มีเวลาไม่มากด้วย
ดังนั้นเก็บเรื่องคุยเอาไว้ทีหลังเถอะ ตกลงนะ
- นายทำแบบนี้เพื่อเจนจริงๆ เหรอ - ใช่เลย
มันเป็นการเดตครั้งแรกของเธอกับคลิฟฟ์
เธออาจไม่อยากอยู่กับเขาตามลำพังก็ได้
บางทีเธออาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอชอบเขารึเปล่า
เพื่อลดความกดดัน เธอเลยขอให้นายมาออกเดตคู่
ให้ตายสิ ดอว์สัน นายนี่น่ารักชะมัด
อย่าพูดถึงมันเลย
ฉันนึกภาพคนพวกนี้ที่บ่อนทำลาย การเดตของแฟนเก่าพวกเขาออกเลย
จริงเหรอ
- มันแย่มาก - ใช่ ฉันรู้
ว่าแต่ตอนนี้เราควรทำยังไงกันดี
สำหรับคุณผู้หญิงครับ
ฉันคิดอะไรออกแล้ว
เอาล่ะ น้ำเริ่มสูงขึ้นแล้ว เราน่าจะ...
- เพซีย์ - อะไร
บอกฉันทีว่านายผูกเรือเราไว้
และลำที่ลอยตามน้ำไปไม่ใช่ของเรา
ฉันผูกเรือของเราไว้แล้ว ลำที่ลอยตามน้ำไปไม่ใช่ของเรา
เยี่ยม
- โชคไม่ดีเลยนะ ดีแมน - เราได้ผู้ชนะแล้ว
- เอาล่ะ ตัวไหนดี - นายเลือกมาเลย ฉันเชื่อใจนาย
เยี่ยม เราจะเอา...
- ตัวนั้น - แมวยักษ์สำหรับสาวน้อย
ชิงช้าสวรรค์กลับมาใช้ได้แล้ว มีใครอยากขึ้นไปนั่ง
- อีกรอบ นายกับฉัน - อะไรนะ
ได้ยินแล้วนี่ เรียงพวกมันเลย
ฟังนะ ดอว์สัน ที่นี่การแพ้ไม่ใช่เรื่องน่าอาย
ฉันได้ที่สามในการขว้าง ตีแล้ววิ่งระดับภาค
เมื่อฤดูร้อนที่แล้วในบอสตัน ดังนั้นถ้านายไม่อยาก...
ตานายแล้ว
การแข่งฉี่สุดคลาสสิก
นายก่อนเลย
ดอว์ส ไม่ต้องกดดันนะ เพื่อน
- เยี่ยม - เราได้ผู้ชนะแล้ว
เอาล่ะ เพื่อน สาวผู้โชคดีคือใคร
เราต้องคุยกัน
ฟังนะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่สักหน่อย เดี๋ยวเรือก็ถูกซัดขึ้นฝั่งเองนั่นแหละ
เชื่อไม่เชื่อก็ตามใจนะ แต่เรือไม่ใช่สิ่งแรกที่ฉันกังวล
ฉันน่าจะรู้ตั้งแต่ที่นายทำกับหอยทากของเราแล้ว
ว่าฉันจะต้องล้าหลังแน่ๆ
พระเจ้า หนาวชะมัด
มันก็แค่น้ำเย็นนิดหน่อย เธอไม่ตายหรอกน่า
ฉันเองก็เสียใจที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์
ฉลาดมาก พูดถึงเรื่องรอดชีวิต
ฉันว่าสิ่งมีชีวิตที่มีพลังสมองระดับนาย
สูญพันธุ์ไปเมื่อไม่กี่ปีก่อนแล้วซะอีก
เหลือเชื่อเลยที่คนนิสัยดีๆ อย่างเธอ ยังหาคู่เดตไม่ได้
ยิ่งเหลือเชื่อกว่าที่คนนิสัยอย่างนายดันหาได้
เราจะหาเสื้อผ้าแห้งๆ ตอนที่ไปถึงบ้านเธอ
สำหรับตอนนี้เปลี่ยนเป็นชุดนี้ก่อน
ผ้าห่มเหรอ นายอยากให้ฉันเปลี่ยนไปใช้นั่นเนี่ยนะ
ใช่ ถอดเสื้อผ้าแล้วใช้ผ้าห่มพันตัวเธอไว้ อย่างที่ฉันจะทำ
เดี๋ยวนะ นายอยากให้ฉันแก้ผ้าเหรอ
ขอล่ะ นี่ไม่ใช่เพื่อความพอใจของฉันนะ เธอจะได้ไม่ป่วยต่างหาก
แต่ถ้าเธออยากจะปอดบวมก็ตามใจ
ก็ได้
ห้ามแอบดูนะ
ใช่เลย การได้เห็นนายในชุดวันเกิด เป็นความคิดที่น่าตื่นเต้นของฉันจริงๆ
หลายคนน่าจะคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงที่โชคดี
หลายคนก็น่าจะคิดว่านายหลอนนะ
เอาล่ะ
ทางฉันพร้อมแล้ว เธอเป็นยังไงบ้าง
ถ้านายก้าวมาอีกหนึ่งก้าว
ฉันรับรองได้เลยว่านายได้พิการถาวรแน่
จะบอกอะไรให้ ฉันไปสตาร์ทรถเลยดีมั้ย
เป็นความคิดดี
อะไร
- เปล่า - อะไร ยิ้มแบบนั้นหมายความว่ายังไง
- เพราะฉันดูตลกเหรอ - เปล่า
หรือเพราะความโชคร้ายของฉันทำให้นายขำ
บางทีนายอาจจะแค่สนุกกับ การทำให้ฉันตกอยู่ในสถานการณ์ที่น่าอึดอัด
แล้วมองดูฉันกระวนกระวาย
ไม่ ไม่ใช่เรื่องนั้น ฉันแค่คิดเอาเองว่า...
เวลาเธอไม่เครียด เธอก็น่าอยู่ใกล้ๆ อยู่เหมือนกัน
แทบเป็นเรื่องสนุกเลยด้วยซ้ำ
- กลับบ้านได้แล้ว จีฟส์ - ครับ คุณเดซี่
- แมรี่ เบท - พระเจ้า น่าอายจริงๆ
แมรี่ เบทผู้แสนดี ป่วนได้ทุกที่ที่ไป
ข้อร้องล่ะ ฉันต่างหากที่ควรจะอาย
ฉันติดค้างคำอธิบายเธอ และคราวนี้ฉันก็ติดค้างความจริงเธอ
เธอมีสิทธิ์โกรธฉันได้เต็มที่
เพราะทุกอย่างที่เธอพูดก่อนหน้านี้...
ทุกอย่างฉันกล่อมให้เธอเชื่อ มันไม่ใช่ความจริงเลย
เธอพูดถูก ฉันยังลืมเจนไม่ได้ ไม่ใกล้เคียงเลย
และที่ฉันมาเดตก็ไม่ใช่เพื่อช่วยเธอ แต่เพื่อให้ได้เธอกลับมา
ฟังนะ ดอว์สัน นายเป็นคนดี ฉันชอบนายนะ
ฉัน "ชอบนาย" แบบที่นายชอบมั้ย ไม่ นายสติแตกไปหน่อยสำหรับเรื่องนั้น
ก็ได้ แล้วเธอออกมากับฉันทำไม
ข้อแรก ฉันสงสารนาย
เห็นชัดว่านายยังตัดใจจากเจนไม่ได้
แต่ไม่รู้สิ นายดูไม่มีพิษมีภัย
และวันเสาร์ของฉันก็ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นให้ทำ
ก็ได้ ถ้าไม่ใช่ความรู้สึกที่ฉันมีต่อเจน ที่ทำให้เธอไม่พอใจ แล้วมันคืออะไร
แมรี่ เบท
นายสังเกตสายตาคลิฟฟ์
ที่ดูเหมือนยิ้มเวลาคุยกับนายบ้างมั้ย
พระเจ้า เธอปิ๊งคลิฟฟ์เหรอ
ตอนนั้นเองที่ฉันเริ่มคิดได้
ว่าเขาไม่สนใจฉันเลย
- เขาชอบเจนแบบหัวปักหัวปำ - ใช่
เธอก็ติดใจเขาเหมือนกัน
- งั้นเหรอ - เกรงว่าจะอย่างนั้น
เขยิบไปหน่อยสิ
แน่นอนนี่ไม่ได้หมายความว่า เรายังช่วยเหลือกันไม่ได้นะ
- เธอมีความสุขมั้ย เจน - ใช่ มันเยี่ยมไปเลย
- เอาล่ะ พร้อมนะ - พร้อม
- มาเริ่มกันเลย - ดูเหมือนในที่สุดต่อไปก็คิวเราแล้ว
เยี่ยมเลย คลิฟฟ์ ทำไมนายไม่มานั่งกับฉันล่ะ
- เราแทบไม่ได้คุยกันเลยทั้งคืน - แต่ว่า...
ขอบคุณสำหรับเสื้อผ้านะ โจ
ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก ขอบคุณโบดี้เถอะ มันเป็นของเขา
รู้มั้ย โจอี้ เราอยู่บนบกกันแล้ว
เธอยังไม่ได้ตอบคำถามฉันเลย
- คำถามนั่นคืออะไร - เกรดกลางภาคของเธอ
ฟังนะ ฉันรู้ว่าเธออายนิดๆ ฉันจะลบรอยด่างพร้อยให้เธอเอง
- ฉันได้ราวๆ 32 คะแนน - เพซีย์
ไม่เอาน่า โจอี้ ไม่ต้องไปใส่ใจมัน
- เปล่า - ก็ได้ งั้นให้ฉันเดานะ
- ได้ 58 38 18 - ได้ 98 คะแนน
เก้าแปดเหรอ อันไหนล่ะ เก้าหรือแปด
ทั้งคู่เลย ตกลงนะ
ตกลง ฉันคิดว่ามันมีคำอธิบายที่เหมาะสม
- สำหรับเรื่องนั้นใช่มั้ย โจ - นายอยากได้คำอธิบายเหรอ
มองไปรอบๆ ตัวนายสิ เพซีย์ ดูว่าชีวิตฉันเป็นยังไง
ฉันเป็นผู้อาศัยในบ้านพี่สาว ห้องนอนฉันคือห้องนั่งเล่น
และชีวิตทางสังคมของฉันก็มีแต่งานพิเศษ
มีแค่สองทางที่จะทำให้ชีวิตฉันดีขึ้น
อย่างหนึ่งที่ไม่เกี่ยวข้องกับการค้นพบ มันคือความฝัน
ที่เกี่ยวข้องกับทุนการศึกษามหาวิทยาลัย
ฉันขอมีเกรดที่ไม่ทำให้พวกเขามีทางเลือกดีกว่า
เพราะทุนการศึกษาแทบเป็นทางเดียว ที่ฉันจะได้ออกไปจากเคปไซด์
และถ้าฉันไม่ได้ออกไปจากที่นี่นะ เพซีย์
ฉันคงจะเป็นเรื่องเศร้ากว่าที่ฉันคิดไว้ซะอีก
ไม่ต้องห่วงหรอก โจ เธอต้องได้ออกไปจากที่นี่แน่
เธอจะได้ไปโรงเรียนชั้นเยี่ยม แล้วส่งโปสการ์ดกลับมาให้ฉันที่นี่
ที่ที่ฉันจะทำงานในบาร์หรือว่าปั๊มน้ำมัน
- ไม่เอาน่า เพซีย์ นายก็จะได้ออกไปด้วย - ใช่ ถ้าคณะละครสัตว์เปิดรับคนนะ
แต่จะบอกอะไรให้นะ ฉันจะไม่เดิมพันกับยายพอตเตอร์นั่นหรอก
- คืนนี้สนุกมั้ย - ใช่
ใช่ นั่นคือสนุกหรือว่าอะไร
สนุกสิ ยอดไปเลย
ฉันแน่ใจว่าเดี๋ยวพวกเขาก็ซ่อมได้
รู้มั้ยฉันคิดว่าอะไรที่น่าสนใจ
คำว่า "ติดไฟง่าย" กับ "ไวไฟ" ความหมายก็เหมือนกันนั่นแหละ
มันไม่แปลกเหรอ
- เธอกับคลิฟฟ์ดูเข้ากันได้ดีนะ - ฉันคงจะไม่พูดแบบนั้นหรอก
แล้วเธอจะพูดว่ายังไง
ฉันจะบอกว่ามันก็แค่การเดต
ฉันจะบอกว่าเราเพิ่งเริ่มทำความรู้จักกัน
และฉันไม่อยากคุยเรื่องนี้กับนายอีกแล้ว
ดอว์สัน ฉันรู้ว่าฉันขอเยอะมาก เรื่องที่ยังอยากเป็นเพื่อนกับนาย
และเพื่อให้ฟังดูไม่หยาบคาย ฉันว่าฉันควรยกเลิกข้อเสนอไปซะ
- หมายความว่ายังไง - หมายความว่านายไม่ควรอยู่ที่นี่
ฉันไม่รู้ว่าทำไมนายถึงอยากมา หรือทำไมฉันถึงให้นายมา
แต่มาถึงตรงนี้ ฉันไม่คิดว่า...
การเปลี่ยนมาเป็นเพื่อนกันสำหรับเรา โดยไม่มีปัญหาอะไรมันจะเป็นไปได้นะ ดอว์สัน
ฉันไม่แน่ใจว่าเธอจะมีเวลาให้ฉันมั้ย
กับตารางการเดตที่วุ่นวายของเธอ
ฉันอยากลงจากชิงช้าสวรรค์นี้ โดยไม่มีการดูถูกกันมากไปกว่านี้
- ฉันดูถูกเธอเหรอ เจน - ใช่
นั่นคือสิ่งที่ฉันทำอยู่เหรอ เพราะฉันไม่ได้ตั้งใจอย่างนั้น
ความตั้งใจของฉันคือไหนๆ ก็ดูเหมือนว่า เราพอมีเวลาสำหรับมันแล้ว
งั้นขอคำอธิบายสักข้อสิ
- อะไรล่ะ - ได้ ตอนที่เธอเลิกกับฉัน
ท่ามกลางคำถามมากมาย ฉันถามเธอว่า "ทำไม"
เธอยังจำได้มั้ย
และเธอยังจำคำตอบที่จริงใจ และน่าเชื่อของเธอได้มั้ย
เธออยากอยู่คนเดียว มีผู้ชายในชีวิตเธอมากเกินไป
และเธอต้องการเวลาห่างจากผู้ชายพวกนั้น
- ดอว์สัน ฉันไม่ได้... - ถ้าฉันพูดผิดก็บอกนะ เจน
แต่คลิฟฟ์ เอลเลียตเอง ก็ไม่ได้อยู่องค์กรสงเคราะห์สตรีนะ
มันคือเดต ฉันไม่ได้กำลังวางแผนจัดงานหมั้นซะหน่อย
โอเค แล้วทำไมเธอไม่บอกความจริงฉันมาล่ะ ทำไมเธอไม่...
ทำไมเธอไม่บอกสิ่งที่ฉัน...
ให้ความผิดหวัง และอับอายของฉันได้เริ่มเข้าใจสักที
ว่าเธอไม่ได้เบื่อผู้ชาย เธอแค่เบื่อฉัน
นี่ ไม่จริงนะ ดอว์สัน เอาล่ะ...
- นั่นไม่จริงเลย - ไม่เหรอ โอเค พิสูจน์สิว่าฉันคิดผิด เจน
มองฉันแล้วบอกสิว่าฉันคิดผิด
ว่าฉันตีความสถานการณ์นี้ผิด
เจน มองฉันสิ
ดอว์สัน ตอนนี้ฉันไม่อยากคุยเรื่องนี้
เธอถามฉันสองคำถามและฉันก็อยากตอบ
อย่างแรกเลย ฉันมาที่นี่ทำไม
ด้วยเหตุผลที่เห็นๆ กันอยู่ เจน
เรื่องซ้ำซากเกี่ยวกับแฟนเก่า ที่ยังตัดใจจากแฟนเก่าเขา
ที่ไม่อยากบอกลาคนที่ปล่อยวางไม่ได้
เธอให้ฉันมาทำไม
เป็นไปได้มั้ยว่าเหตุผลของเธอเหมือนกับของฉัน
ที่เธอก็ต้องการฉันพอๆ กับที่ฉันต้องการเธอ
เจน
ดอว์สัน
ก็ได้ แค่...
แค่อย่าบอกว่าฉันคิดผิดก็พอ
- ใช่ - ใช่ๆ
พวกเธอมาทำอะไรกันที่นี่
แค่มาดูชีวิตกลางคืนในเคปไซด์ที่โด่งดังหน่อย
ที่จริงฉันมีเรื่องต้องคุยกับนาย ดอว์สัน
- ได้สิ - แบบส่วนตัวน่ะ
ก็ได้
คืนนี้เป็นไงบ้าง
เอาง่ายๆ เลยนะ แย่มาก นายล่ะ
ที่จริงก็ไม่เลวนะ
นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันมาที่นี่เพื่อคุยกับนาย
ฉันต้องขออนุญาตอะไรนายหน่อย
- ขออนุญาตเหรอ - ใช่ นายรู้ใช่มั้ยว่าโจอี้กับฉัน
ไม่เคยชอบหน้ากันเลย
นั่นคือเหตุผลที่มันดูเป็นความคิดที่แย่มาก
ตอนที่เราติดแหงกอยู่ด้วยกันเรื่องวิชาชีววิทยานั่น
แต่ที่ตลกคือมันไม่ใช่เลย
และที่ไหนสักแห่ง ด้วยเหตุผลใดในนั้นก็ตาม
ฉันไม่ใช่แค่เลิกเกลียดเธอมาก
ที่จริงฉันยังค่อนข้างชอบเธอด้วย
- ในฐานะเพื่อน - ตอนแรก
โอเค "ตอนแรก" แสดงให้เห็นว่าความรู้สึกของนายที่ให้โจอี้
เติบโตไปมากกว่าความเป็นเพื่อนแล้ว
ดีแล้ว เพราะนั่นคือสิ่งที่ฉันตั้งใจจะสื่อ
นายปิ๊งโจอี้เหรอ
เพซีย์ นายสูดสารเคมีในห้องแล็บมากไปรึเปล่า
- นายกับโจอี้เป็นคู่แค้นกันนะ - เฮ่ๆ ช่วยเบาเสียงลงหน่อยได้มั้ย
นี่ไม่ใช่เรื่องที่ต้องบอกให้ชาวบ้านรู้นะ
- นายพูดจริงสิ - ใช่
ตกลง นายชอบโจอี้
แล้วนายจะขออนุญาตอะไรฉัน
ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี
แต่ฉันรู้ว่าพวกนายสองคน มีนัยยะแฝงที่เจ็บปวดด้วยกันมายาวนาน
ฉันอยากแน่ใจว่าถ้าฉันทำอะไรสักอย่าง
เช่น จูบเธอ ฉันจะไม่ได้ไปเหยียบเท้าใครเข้า
ฟังนะ นายเป็นเพื่อนฉัน โจอี้ก็เป็นเพื่อนฉัน
ฉันไม่สนว่าเธอจะจูบใคร แต่ถ้าเป็นนายก็ยิ่งดีกว่าเยอะ
เพื่อนรักฉันสองคนจูบกัน จะมีอะไรดีไปกว่านี้อีก
- เยี่ยม นายไม่ว่าอะไรเรื่องนี้เหรอ - ใช่
- ยอดไปเลย โอเค ดอว์สัน แล้วเจอกันนะ - ตกลง
ไม่ เดี๋ยว ฉันไม่โอเคกับเรื่องนี้
- นายไม่โอเค - ไม่
แล้วตอนนี้เราจะทำยังไงกันดี
ไม่ต้องทำอะไร เพราะอะไรรู้มั้ย เพราะฉันโอเคกับมัน
ผิดพลาดชั่วขณะน่ะ ฉันแค่... ฉันโอเคไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว ใช่
เอาเลย จูบเธอ ไปเลย ฉันจะอวยพรให้นาย
- คราวนี้แน่ใจนะ - แน่นอน
แน่อยู่แล้ว ใช่
ตกลง
งั้น...
ฉันคงต้องสอบกลางภาคตกอีกรอบ
ไม่งั้นก็หาโอกาสมาทำแบบนี้กันอีกได้มั้ย
เรายังมีรายงานที่ต้องทำให้เสร็จ เพซีย์
ฉันเลยค่อนข้างแน่ใจว่าเรา จะได้ใช้เวลาด้วยกันอีกเยอะเลย
ที่จริงฉันไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้น โจอี้
แล้วนายหมายความว่ายังไง
ขอฉันบอกเธออย่างนี้ก็แล้วกันนะ
เพซีย์ ให้ตายสิ นั่นมันบ้าอะไร
ถ้าให้ฉันอธิบายตัวเอง
ก็ชัดเจนว่ามันไม่ได้ผลตามที่ต้องการ
ทำไมถึงได้... ฉันว่าฉันรู้แล้วว่านายทำไปทำไม
นายจะทำไปทำไม
ทำไมเหรอ เพราะวันนี้มีความสุขมากจริงๆ
ความสุขที่เกินความคาดหมายสุดๆ ของฉัน
ฉันสับสน แปลกใจและหลงเสน่ห์เข้าอย่างจัง
เธอล่ะ
ก็สับสนและแปลกใจ
- แต่ไม่... - โทษที
ไม่เป็นไร ฉันรับมือกับการถูกปฏิเสธได้สบายมาก
ตราบใดที่เราไม่ยืดเวลากระอักกระอ่วนนี้ออกไป
- นานเกินความจำเป็น - ตกลง
ราตรีสวัสดิ์ เพซีย์ วันนี้ฉันก็มีความสุขเหมือนกัน
- แล้วเจอกันนะ - โจ
ว่าไง
ถ้ามีโอกาสอันน้อยนิดที่เธอจูบตอบฉันมาจริงๆ
เธอคงจะคิดถึงคนอื่นอยู่ใช่มั้ย
ปล่อยมันดังไปเถอะ
ดูสิ
เพซีย์ กะแล้วว่านายต้องอยู่ที่นี่
เรื่องที่เราเคยคุยกันก่อนหน้านี้น่ะ
ที่นายถามฉันน่ะ ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ฉันไม่อยากให้นายทำมัน
ดอว์สัน นายคงจะต้องกระตุ้นความจำฉันแล้วล่ะ เราจะได้เข้าใจตรงกัน
- นายรู้ว่าฉันพูดถึงอะไร เพซีย์ - โจอี้ นายไม่อยากให้ฉันจูบโจอี้เหรอ
นายดูเครียดๆ นะ ดอว์สัน
ฉันไม่รู้จะบอกนายเรื่องนี้ยังไงดี
- บอกอะไรฉัน - นายช้าไปนิดนึงน่ะ
- นายจูบเธอแล้วเหรอ - ใช่
ไม่ใช่แค่นั้นนะ เธอจูบฉันตอบด้วย
ตรงเบาะหน้ารถกระบะ ของครอบครัววิตเทอร์เลย
จู๋จี๋กันอยู่ประมาณชั่วโมงนึง
เธอเชิญฉันเข้าไปในบ้าน แต่มันดึกไปหน่อย ฉันเลยไม่เข้า
คืนพรุ่งนี้เธอจะทำอาหารให้ฉัน
เธอบอกว่าเธออยากทำอาหารให้คนที่ใช่มาตลอด
ฉันว่าเธอคงเจอเขาแล้ว
เรากำลังคิดกันว่าจะไปกันที่โคซี่บีแอนด์บี
ใช้ช่วงเวลาอันมีค่าเล็กๆ กันสุดสัปดาห์นี้
- นายนี่เพ้อเจ้อชะมัด - ใช่
ก็เหมือนนายนั่นแหละ
ถึงเวลาที่นายต้องเริ่มถามตัวเอง
อย่างจริงจังแล้ว ดอว์สัน
นายใช้เวลาและพลังงาน
กับผู้หญิงที่นายเรียกว่าเพื่อนมากไปแล้ว
เอางี้ มาแก้ไขเรื่องนี้กันดีกว่า จะเป็นใครกันนะ
เจนหรือโจอี้กันแน่
นายชอบสาวผมบลอนด์หรือชอบสาวผมสีน้ำตาล
คำถามพวกนี้ไม่จบง่ายๆ แน่ ดอว์สัน
ถึงเวลาที่นายต้องตอบคำถามแล้ว
แปลคำบรรยายไทยโดย กิตติพัฒน์ แสงเดช