Minęły dwa tygodnie od naszego zerwania,
a Jen nie kiwnęła palcem, żebyśmy spędzili trochę czasu razem.
- Ona z tobą zerwała, pamiętasz? - Wiem.
Można przecież rozstać się kulturalnie.
Myślałem, że Jen też tak myśli.
Wcale nie jesteś rozczarowany sposobem zerwania.
Nie umiesz pogodzić się z myślą, że to koniec.
Nie możesz wiecznie żyć przeszłością. Zacznij uczyć się życia bez Jen.
Czuję, że masz swoją teorię.
Są trzy podstawowe sprawy.
Pierwsza - wizerunek publiczny.
To znaczy?
Jesteś chłopakiem, którego Jen rzuciła.
Większość dziewczyn uzna cię za trędowatego.
Tylko niektóre będą cię żałować.
Moja rada - unikaj ich.
To łatwe. Co dalej?
Chłopcy.
Chłopcy?
Jen niedługo znów zacznie chodzić na randki.
Będziesz ją widywał w szkole z nowym chłopakiem.
Będziesz patrzył przez okno,
jak żegna się z nim przy bramie, jak on ją całuje na dobranoc.
Będziesz się czuł fizycznie i intelektualnie gorszy...
Rozumiem.
Trzecia sprawa?
Ty i Jen.
Ja i Jen?
Czeka was rozmowa.
Ona spyta, czy możecie nadal być przyjaciółmi.
Bardzo by tego chciała, a ty odpowiesz...
Musisz mieć przygotowaną odpowiedź. Co powiesz?
Nie wiem!
Z jednej strony chcę być jej przyjacielem, z drugiej - nie.
Czy można przyjaźnić się z kimś, od kogo chcesz czegoś więcej?
Nie jestem ekspertką,
ale to się da zrobić.
JEZIORO MARZEŃ
Chwileczkę, już ją daję.
Tak, prawdopodobnie...
porozmawiamy w biurze.
Calvin? Nie rozmawiałem z nim szmat czasu.
To nie był Calvin.
Głos był znajomy. Kto to był?
Chodziło o sprawy zawodowe. Nie jest tak, jak myślisz.
- Śmie tu dzwonić?! - Chciał o coś spytać.
Jeśli znów tu zadzwoni, przerwie mi śniadanie,
żeby porozmawiać z moją żoną,
ja go spytam, czy ma polisę ubezpieczeniową.
Nie miał niczego złego na myśli. Nie musisz się złościć.
Uroczy początek dnia -
moja żona broni niewinności byłego kochanka!
Fakt, jestem zły, ale akurat nie na Boba.
Kochanie...
Cześć.
- Jak się masz? - Fajnie, a ty?
Też.
Wiem, że pierwszy etap po zerwaniu bywa trudny.
Ludzie, którzy mieli sobie wiele do powiedzenia,
nagle zmuszają się do zdawkowych rozmów.
Do czego zmierzasz?
Do tego, co zwykle mówi się w takiej sytuacji.
Czy możemy zostać przyjaciółmi?
Poprosiła, żebyście zostali przyjaciółmi?
- Co odpowiedziałeś? - Nic. Zatkało mnie.
A potem powiedziałem, że muszę się zastanowić.
W porządku.
Czeka nas trochę pracy, ale da się to zrobić.
O czym mówisz?
Przecież nie chcesz być przyjacielem Jen.
Zależy ci na niej i nie zanosi się, żeby to się wkrótce zmieniło.
- Zgadza się? - Tak.
Ostatnią osobą, która powinna się o tym dowiedzieć, jest Jen.
Niech myśli, że ci przeszło.
To najszybsza droga, żeby ją odzyskać.
Jak mam to zrobić?
Cześć.
- Dziś oddadzą nam prace semestralne. - Nie mogę się doczekać.
Walka o odzyskanie Jen składa się z kilku etapów.
Najpierw powiedz jej, że chętnie zostaniesz jej przyjacielem.
Jeśli będziesz ją traktował obojętnie, nie będzie się czuła wyjątkowa.
Zrozumie, że czuła się tak tylko wtedy,
kiedy była twoją dziewczyną.
A tego nie przewiduje układ o przyjaźni.
To się da zrobić.
- Co dalej? - Pomału.
Plotki były prawdziwe. Dziś oddam wam prace semestralne.
Większość z was zaliczyła.
Następujące osoby mają zostać po lekcji - Pacey Witter...
To wszystko.
Pacey, jesteś inteligentny.
Wiesz, co zrobiłem, kiedy skończyłem sprawdzać twoją pracę?
Przestał się pan śmiać?
Poszedłem sprawdzić twoje wyniki z innych przedmiotów.
Masz zacięcie.
Jeśli inteligentny uczeń zdobywa 32 punkty, wiesz, czyja to wina?
- Pańska? - Wyłącznie twoja.
Być może biologia nie jest twoją pasją.
Rozumiem, nie obraziłem się.
Złożę ci więc ofertę, którą radzę przyjąć.
Zrobisz dodatkowy projekt naukowy.
Udowodnisz, że rozumiesz wszystko, czego się tu uczyliśmy,
a dam ci zaliczenie.
Dobra. Co mam zrobić?
Najpierw musisz zaczekać na moją uczennicę.
Też rakieta intelektu?
Po szkole będziecie razem pracować nad projektem.
- Może przyjdę później... - Przyszłaś w samą porę.
Poznaj swojego partnera.
- On?! - Ona?
Składam oficjalny protest.
Nie uprzedził pan, że mam pracować z tą kujonką.
Nie mówił pan, że moim partnerem będzie ten półgłówek.
Widzę, że prezentacja jest zbyteczna.
Cześć.
Trochę mi głupio.
Zadałaś proste pytanie i powinienem dać prostą odpowiedź.
Chcę być twoim przyjacielem.
Serio?
Oczywiście.
Udowodnię to.
Dobra.
Pogadajmy jak przyjaciele.
Jak twój dzień?
- Nieźle. A twój? - Znakomicie.
Masz plany na weekend?
Twoja przyjaźń wiele dla mnie znaczy,
ale chyba to był kiepski pomysł.
Jesteśmy przyjaciółmi.
Zniosę to.
Skoro tak...
umówiłam się z Cliffem.
Idziemy do wesołego miasteczka.
Tak?
- Kamień spadł mi z serca. - Słucham?
Ja też mam randkę w sobotę i też idziemy do wesołego miasteczka.
- Zbieg okoliczności! - To fakt!
Jeśli chcesz, możemy zmienić nasze plany.
Po co?
Nie unikajmy takich sytuacji.
Wykorzystajmy okazję.
Jak to?
Spotkajmy się we czwórkę.
Mówisz poważnie?
Pewnie. Co ty na to?
Jestem zaskoczona, ale zgoda, jeśli tego chcesz.
Jasne.
Fajnie.
Zobaczymy się w sobotę.
Mówiłem ci, że odzyskanie Jen składa się z kilku etapów.
- Tak. - Teraz etap drugi.
Mam się wygłupić w wesołym miasteczku?
Nie. Musisz poderwać dziewczynę.
Niech Jen zobaczy cię z jakimś kociakiem.
Randka we czworo razem z byłą dziewczyną to śmiały manewr.
Wysokie ryzyko, ale i wysoka wygrana.
- Jest mały problem. - Jaki?
- Nie mam partnerki na sobotę. - Żaden kłopot.
Nie ma dużo czasu, ale jest wiele panienek,
które chętnie zrezygnują ze swoich planów
w zamian za randkę z tobą.
Mam idealną kandydatkę.
Mary Beth...
- Mogę się przysiąść? - Jasne.
Przepraszam, że tak późno pytam,
ale czy spotkasz się ze mną w sobotę?
- Mówisz o randce? - Tak.
To coś złego?
Niedawno zerwaliście z Jen.
Nie znam szczegółów, ale ludzie często popełniają błąd,
umawiając się na randki, zanim są gotowi.
Jestem gotów.
Całkowicie gotów. Bardziej już nie można.
Szczerze?
Fascynujące!
Przykro mi, nie ma filmów rysunkowych.
To nie jest zabawa, ale nauka.
Dziękuję, doktorze Schweitzer.
Po co tu właściwie jesteśmy?
Obserwujemy proces rozmnażania się ślimaków.
Doktor Rand twierdzi, że ślimaki rozmnażają się szybciej,
jeśli są szczęśliwe, a więc zmieniając warunki w terrarium,
możemy mieć wpływ na wzrost populacji.
Trzeba było tak od razu.
Kupimy im drinki, zgasimy światło i wrócimy za parę dni.
Nigdy się nie zmienisz!
A ja łudziłam się, że mając w perspektywie poprawkę,
potraktujesz ten projekt poważnie!
- Poprawka? - Tak.
Mowy nie ma. Tylko kretyni mają poprawki.
Twoje wyniki oscylują wokół trójki z minusem.
Jak tak dalej pójdzie, nie tylko znajdziesz się między kretynami,
ale zostaniesz ich liderem.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Chciałem spytać, czy były telefony, o których powinienem wiedzieć.
Nie, nic.
A wczoraj?
Zawsze zostawiam ci wiadomość obok telefonu.
Chyba nie wyraziłem się jasno.
Nie pytam, czy ktoś do mnie dzwonił.
Pytam, czy były telefony, o których powinienem wiedzieć.
Nie.
Nie dzwonił.
To dobrze.
Dziękuję.
Wczoraj ty miałeś zajrzeć do ślimaków!
Wszystkie zdechły! Muszle są puste.
Wiem, przepraszam.
Jeszcze wczoraj mieliśmy projekt naukowy, a dziś co mamy?!
Wielkie zero!
Powiem Randowi, że nic z tego.
Zanim polecisz do Randa, coś ci wyjaśnię.
Mówiłaś, że eksperyment
polega na stworzeniu ślimakom optymalnych warunków do rozmnażania.
Byłem tu wczoraj i przyglądałem się im.
Nic się nie działo.
Dołożyłem im żarcia, wody i dalej nic.
Pomyślałem, że nie chodzi o warunki. Może one się nie lubią.
Mówiłam ci wczoraj, że ślimaki nie potrzebują drugiego organizmu,
żeby się rozmnażać.
Pewnie bym zapamiętał, gdybym cię uważnie słuchał.
Pomyślałem, że ślimaki są jak faceci.
Pewnie marzy im się seks z dwiema samiczkami naraz.
Nasz projekt należało trochę ożywić.
Próbowałeś zorganizować ślimacze orgie?
Brzmi kretyńsko, kiedy mówisz to głośno,
ale wczoraj zobaczyłem takiego ślicznego ślimaczka...
Wydawało mi się, że pomysł jest świetny.
Oświecę cię.
Wiesz, co to są te śliczne ślimaczki?
To ślimaki mięsożerne. Wiesz, co one jedzą?
- Inne ślimaki. - Właśnie.
Na przykład nasze ślimaki,
za pomocą których chcieliśmy podciągnąć stopnie z biologii.
Przepraszam.
Wiem, że ten projekt był dla ciebie ważny.
Dobra, dla nas.
Co mam zrobić?
Jak to naprawić?
Rozczarowałeś mnie.
Wykorzystujesz Mary Beth, żeby wzbudzić zazdrość w Jen.
Myślisz, że tego nie wiem? Czuję się ohydnie.
Wykorzystuję Bogu ducha winną dziewczynę
do moich podłych gierek.
Skoro wiesz, to nie rób tego.
Zadzwoń do niej i powiedz, że nie możesz iść, bo musisz...
umyć włosy.
Nie mogę.
Gdybym był taki, za jakiego się uważam,
uszanowałbym Mary Beth i odwołał randkę.
Ale ostatnio nie jestem sobą.
Pacey mówi, że to dobra okazja.
Słuchasz rad ćwoka, który próbował namówić do orgii trzy ślimaki?
Kiedy stawiasz to w ten sposób...
Rozumiem, że zgłupiałeś na chwilę, ale nie ma się czym chwalić.
Przyrzeknij, że to się więcej nie powtórzy.
Przyrzekam.
Pomimo pozorów jesteś porządnym chłopakiem.
A palantów nie brakuje, możesz mi wierzyć.
Szkoda, że nie idziesz dziś ze mną.
Ja też żałuję.
Ruszamy!
Jest mój nienormalny partner.
Pacey zgodził się łaskawie zabrać mnie nad jezioro,
gdzie możemy znaleźć ślimaki.
Cześć.
Mogę ci powiedzieć, że fajnie wyglądasz?
Dziękuję. Ty również.
Nie musisz się rewanżować.
Zacznijmy od początku. Jestem Mary Beth.
Dawson.
Trafiliśmy na moment prezentacji.
Mary Beth, to jest Jen Lindley.
To Cliff, jej kolega.
Miło cię poznać.
Nawzajem... chyba.
- Dawson, mogę cię prosić? - Jasne.
To na razie.
- To nie był przypadek? - Nie.
Może dla ciebie randka we czworo z byłą dziewczyną to normalka.
Według mnie to wyjątkowo głupi pomysł.
Zwłaszcza że mnie nie uprzedziłeś.
Nie jest tak, jak myślisz.
Zanim powiesz mi, co myślę, ja ci coś powiem.
Wciąż się w niej podkochujesz.
Rzadko się mylę w takich sprawach.
Teraz tak.
Nie rozśmieszaj mnie.
Powiem ci prawdę.
Zawsze uważałem, że tropienie ślimaków
to świetny sposób na spędzanie wolnego czasu.
Wbrew temu, co myślisz,
ja również miałam inne plany na sobotę.
Ale to nie ja próbowałam zmienić terrarium w dom rozkoszy.
Zawsze byłaś świetną uczennicą.
Jak to się stało, że zawaliłaś tę pracę?
Co masz na myśli?
Co dostałaś?
To była kompletna klapa czy też małe potknięcie?
Jesteśmy prawie na miejscu.
Nie mamy dużo czasu, więc zostawmy pogawędki na później.
- Robisz to dla Jen? - Dokładnie.
To jej pierwsza randka z Cliffem.
Nie chce być z nim sama.
Nawet nie wie, czy on jej się podoba.
Poprosiła cię więc, żebyśmy spotkali się w czwórkę.
Jesteś naprawdę bardzo miły.
Nie ma o czym mówić.
Większość chłopaków próbowałaby sabotować randkę
swojej eksdziewczyny.
Serio?
To okropne.
Wiem.
Co teraz?
Mam pomysł.
Woda robi się głęboka...
Pacey...
Co?
Powiedz, że przycumowałeś łódź, a tamta to nie nasza.
Przycumowałem łódź, a tamta to nie nasza.
Takie jest życie.
Mamy zwycięzcę.
- Która? - Ty wybieraj.
Weźmiemy... tę.
Lew dla damy.
Karuzela już działa, chodźmy się pokręcić...
Jeszcze raz.
- Co? - Słyszałeś.
To żaden wstyd, że przegrałeś.
Zająłem trzecie miejsce w zawodach w Bostonie...
Twoja kolej.
To jak zawody w sikaniu.
Teraz ty.
Bez nerwów.
Mamy zwycięzcę!
Kim jest szczęśliwa dama?
Musimy pogadać.
Nic się nie stało. Łódź podryfuje do brzegu.
Nie o łódź mi teraz chodzi.
Powinnam się domyślić,
że po ślimakach przyjdzie kolej na mnie.
Zamarznę!
To tylko zimna woda. Przeżyjesz.
Ku memu wielkiemu żalowi.
Myślałam, że stworzenia z twoim poziomem inteligencji
dawno wyginęły.
Zadziwiające, że mając taką osobowość, wciąż nie masz chłopaka.
Jeszcze bardziej zadziwiające, że ty miałeś dziewczynę.
Będą nam potrzebne suche ubrania.
Na razie przebierz się w to.
Koc?! Jak mam się przebrać?
Zdejmij mokre ciuchy i owiń się kocem.
Mam się rozebrać?!
Nie dla mojego widzimisię!
Jeśli jednak marzysz o zapaleniu płuc - droga wolna.
Nie podglądaj.
Na samą myśl, że mogłabym zobaczyć się nago, dostaję dreszczy.
Wiele kobiet chciałoby być na twoim miejscu.
Łudź się dalej.
Gotowe. I jak?
Jeszcze jeden krok, a gwarantuję ci trwałe inwalidztwo.
Uruchomię silnik.
Dobry pomysł.
Co?
Nic.
Co ma znaczyć ten uśmieszek?
- Głupio wyglądam? - Nie.
Bawi cię mój pech?
A może lubisz stawiać mnie w niezręcznej sytuacji?
Nic z tych rzeczy.
Pomyślałem sobie, że kiedy się wyluzujesz,
jesteś całkiem fajna.
Tak, panno Daisy.
Tak mi wstyd.
Zawsze są przeze mnie kłopoty.
To ja powinienem się wstydzić.
Jestem ci winien wyjaśnienie, tym razem prawdziwe.
Masz prawo być na mnie zła.
Wszystko, co przedtem mówiłaś, to prawda.
Zależy mi na Jen.
Przyszedłem na tę randkę, żeby ją odzyskać.
Jesteś miły, podobasz mi się.
Ale czy podobasz mi się aż tak bardzo? Nie.
- To dlaczego się ze mną umówiłaś? - Było mi cię żal.
Widać, że dalej durzysz się w Jen.
Wydawałeś się nieszkodliwy, a ja nie miałam innych propozycji.
Skoro wiedziałaś - co cię tak zdenerwowało?
Zauważyłeś, że kiedy Cliff mówi, ma takie śmiejące się oczy?
Podkochujesz się w Cliffie?
Właśnie zrozumiałam, że nic, ale to nic go nie obchodzę.
- Jest wpatrzony w Jen jak w obrazek. - Serio?
Ona w niego też.
Tak?
Niestety.
Trudno.
Możemy sobie pomóc.
- Dobrze się bawisz? - Tak.
Gotowa?
Wsiadamy.
Cliff, pojedziesz ze mną? Prawie nie rozmawialiśmy.
Dzięki za ciuchy.
Nie mnie dziękuj, tylko Bodie'emu.
Nadal nie odpowiedziałaś na moje pytanie.
Jakie pytanie?
Co dostałaś z pracy semestralnej?
Wiem, że się wstydzisz, więc ja powiem pierwszy.
Dostałem 32 punkty.
- Wykrztuś to wreszcie. - Nie.
Niech zgadnę.
58? 38? 18?
98.
Dziewięć czy osiem?
98.
Na pewno jest jakieś rozsądne wyjaśnienie.
Co tu wyjaśniać?
Rozejrzyj się. Zobacz, jak żyję.
Mieszkam kątem u siostry,
a moje życie towarzyskie to dorywcza praca w knajpie.
Jest tylko jeden sposób, żeby to zmienić.
Muszę dostać stypendium i skończyć college.
Kiedy złożę papiery, muszę mieć takie stopnie,
które nie dadzą im wyboru,
bo tylko dzięki stypendium mogę się wyrwać z Capeside.
A jeśli się nie wyrwę, to będzie bardzo smutna historia.
Nie martw się.
Wyrwiesz się, skończysz dobrą szkołę, a mnie będziesz przysyłać pocztówki.
Pewnie wyląduję na stacji benzynowej.
Ty też się stąd wyrwiesz.
Może.
Ale nie dałbym głowy.
- Dobrze się bawisz, czy nie? - Tak.
Tak czy nie?
Jest fajnie.
Zaraz naprawią.
Wiesz, co mnie frapuje?
Słowo łatwopalny i zapalny znaczą właściwie to samo.
- Ty i Cliff pasujecie do siebie. - Tego bym nie powiedziała.
A co byś powiedziała?
To tylko randka, musimy się lepiej poznać.
Nie chcę o tym z tobą rozmawiać.
Sama prosiłam cię, żebyśmy zostali przyjaciółmi,
ale teraz jestem zmuszona wycofać propozycję.
Co to ma znaczyć?
Nie powinno cię tu być.
Nie wiem, po co przyszedłeś ani dlaczego ci pozwoliłam,
ale teraz zrozumiałam, że przekształcenie
naszego związku w przyjaźń jest niemożliwe.
Pewnie i tak nie miałabyś dla mnie czasu.
Masz tyle randek.
Lepiej, żebyśmy się rozstali,
zanim zaczniemy się obrzucać obelgami.
- Obraziłem cię? - Tak.
Nie miałem zamiaru!
Chciałem cię tylko prosić o małe wyjaśnienie.
Jakie?
Kiedy zerwałaś ze mną, zapytałem cię o powód.
Pamiętasz swoją odpowiedź?
Szczerą, prosto z serca?
Powiedziałaś, że chcesz być sama.
Że w twoim życiu było zbyt wielu mężczyzn,
a teraz potrzebujesz trochę samotności.
Nie chciałam...
Cliff Elliot nie jest "nikim".
To tylko randka.
Nie planuję zaręczyn.
Dlaczego nie powiedziałaś mi prawdy?
Dopiero teraz zdałem sobie z tego sprawę -
nie byłaś zmęczona mężczyznami.
Byłaś zmęczona mną.
Nieprawda.
No to spójrz na mnie i powiedz, że się mylę,
że źle odczytałem sytuację.
Spójrz na mnie.
Nie chcę. Nie teraz.
Zadałaś mi dwa pytania. Odpowiem na nie.
Spytałaś, po co tu przyszedłem.
To oczywiste.
Nie mogę się pogodzić z faktem, że mnie rzuciłaś.
A dlaczego pozwoliłaś mi przyjść?
Może tobą kierują takie same pobudki?
Może ty potrzebujesz mnie tak samo jak ja ciebie?
Nie mów mi, że się mylę.
Co tu robicie?
Sprawdzamy, jak wygląda życie nocne w Capeside.
Muszę z tobą pogadać.
Jasne.
W cztery oczy.
- Jak się udało? - Było strasznie.
A tobie?
Nie było tak źle.
O tym właśnie chcę pogadać. Chcę cię prosić o pozwolenie.
Pozwolenie?
Joey i ja nigdy za sobą nie przepadaliśmy.
Wydawało się, że wspólna praca
nad projektem z biologii będzie koszmarem.
Wyszło inaczej.
Nie tylko przestałem ją nienawidzić,
ale wręcz ją polubiłem.
- Jako koleżankę? - Początkowo.
Rozumiem, że twoje uczucie do Joey już ewoluowało.
Dobrze zrozumiałeś.
Chcesz poderwać Joey?
Odbiło ci?
Nawdychałeś się chemikaliów, czy co? Jesteście śmiertelnymi wrogami.
Możesz mówić ciszej? Nie musi o tym wiedzieć całe miasto.
- Mówisz poważnie? - Tak.
No, dobra.
Joey ci się podoba.
Po co ci moje pozwolenie?
Łączy was dziwny, pełen niedomówień, związek.
Chcę mieć pewność, że jeśli zrobię jakiś krok,
na przykład pocałuję ją, nie będziesz miał mi za złe.
Jesteś moim przyjacielem, Joey jest moją przyjaciółką.
Nie obchodzi mnie, z kim się całuje. Jeśli z tobą, to jeszcze lepiej.
Moi najlepsi przyjaciele całują się.
- A więc wszystko gra? - Jasne.
Zaczekaj. Nie gra.
Nie?
Nie.
Co teraz?
Nic. Wiesz co?
W porządku. Na chwilę zgłupiałem.
Bardzo się cieszę. Śmiało, pocałuj ją.
Masz moje błogosławieństwo.
Jesteś pewny?
Jak najbardziej.
Muszę zawalić kolejną pracę czy możemy to kiedyś powtórzyć?
Musimy napisać referat.
Jeszcze sporo czasu spędzimy razem.
Nie o tym mówiłem.
A o czym?
Wyjaśnię ci w ten sposób.
Co to ma być?
Jeśli muszę wyjaśniać, to znaczy, że nie odniosło pożądanego skutku.
A niby dlaczego miało?
Co ty...?!
Dobrze się dziś bawiłem.
Było tak miło, że przeszło moje najśmielsze oczekiwania.
Byłem zaskoczony.
Spodobało mi się.
A tobie?
Jestem zaskoczona.
- Nic z tego? - Przykro mi.
Nie szkodzi.
Poradzę sobie z odmową.
Nie przeciągajmy tego dłużej.
Dobranoc. Ja też dobrze się bawiłam.
Gdybyś jakimś cudem oddała mi pocałunek,
pewnie myślałabyś o kimś innym?
Niech dzwoni.
Wiedziałem, że tu będziesz.
Zmieniłem zdanie. Nie chcę, żebyś to zrobił.
Odśwież mi pamięć.
Wiesz, o czym mówię.
O Joey? Nie chcesz, żebym ją pocałował?
Jesteś bardzo przejęty.
Nie wiem, jak to powiedzieć...
Co powiedzieć?
Spóźniłeś się.
Pocałowałeś ją?
Nie tylko. Oddała mi pocałunek.
Na przednim siedzeniu samochodu.
Bawiliśmy się naszymi migdałkami dobrą godzinkę.
Zaprosiła mnie do siebie,
ale było późno, więc nie skorzystałem.
Jutro ugotuje coś dla mnie.
Zawsze chciała upichcić coś dla właściwego chłopaka.
Wreszcie go znalazła.
W ten weekend planujemy spędzić trochę czasu razem.
Oszukujesz się.
Owszem.
Ty też.
Czas, żebyś zadał sobie parę poważnych pytań.
Za dużo czasu marnujesz na dziewczynę,
z którą podobno łączy cię tylko przyjaźń.
Zdecyduj się wreszcie. Jen czy Joey?
Blondynka czy brunetka?
Te pytania nie znikną.
Czas, żebyś udzielił na nie odpowiedzi.
Tekst Agnieszka Kamińska Subtitling TITRAFILM Paris