ความเดิมตอนที่แล้ว
ดอว์สันๆ เรามีเวลาเหลือเฟือ ที่จะพิสูจน์ว่าเซ็นเซอร์ของเราผิด
- เราไม่ต้องทำแบบนั้นวันนี้ก็ได้ -โอเค
นายไม่คิดว่าเราเป็นเพื่อนกันแล้วเหรอ
ไม่รู้สิ
เรามากขึ้น เราน้อยลง
- ทำอะไรน่ะ - ฉันไม่เข้าใจหนังเรื่องนี้
ก็ใช่ แต่เราดูไปชั่วโมงครึ่งแล้ว ฉันอยากรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เวลาที่หนังไม่สมจริงเกินไป มันทำให้ฉันหดหู่
- ฉันปวดหัวทนดูไม่ไหวแล้ว - ไม่สมจริงเหรอ
- ดอว์สัน เรื่องโปรดของนายคืออี.ที. - แล้วไง
มนุษย์ต่างดาวที่กินขนมรีสพีซ และขี่จักรยานบินไปมา
แต่อารมณ์มันสมจริง หนังเรื่องนี้น่ะไม่ไหว
ผู้หญิงต้องเลือกระหว่างผู้ชายสองคน พวกเขาเลยแข่งรถกันเนี่ยนะ
เธอตกลงออกไปเที่ยว กับใครก็ตามที่มีรถที่เร็วที่สุด
ฉันไม่อยากต้องมาบอกนายนะ ดอว์สัน แต่รถซิ่งนี่เร้าอารมณ์สุดๆ
งั้นทำไมพวกเขาไม่งัดข้อกันล่ะ ใครก็ตามที่หน้าแขนโตที่สุดชนะไง
แบบนั้นน่าจะใช้ได้
- เอารีโมตมา - ไม่
- เอามานะ - ฉันไม่อยากดู
นายหาเรื่องเองนะ หยุดนะ เอามานี่
- เดี๋ยวก่อน - เอามาให้ฉัน
นายนี่ร้ายจัง
รู้อะไรมั้ย หนังเรื่องนี้ทำให้นายกลัวใช่มั้ย
- ทำให้ฉันกลัวเหรอ - ใช่
โอเค ไหนบอกมาซิ
เพราะผู้ชายชอบผู้หญิงด้วยเหตุผลตื้นๆ
ใช่แล้ว พวกเขาชอบสาวนิวยอร์ก ผมบลอนด์ ปากเจ่อ
แขนลีบ หน้าอกโต
แต่ฉันใดฉันนั้น ดอว์สัน ฉันใดฉันนั้น
เจนไม่ได้มี...
แขนลีบ
นายทนไม่ได้เมื่อคิดว่า ถ้าผู้หญิงเลือกระหว่างผู้ชายสองคน
เธออาจไม่เลือกตาทึ่มที่ใช้ดอกไม้กับกลอนจีบ
เธออาจเลือกคนที่มีรถเร็วกว่า หรือกล้ามแขนที่ใหญ่กว่า
หรือคันบังคับที่ใหญ่กว่า
- คันบังคับที่ใหญ่กว่าเหรอ - ใช่
เอาล่ะ โจอี้ อย่างแรกเลย ผู้หญิงชอบความโรแมนติกมากกว่าอย่างอื่น
ดีแล้ว รักษาความหวังไว้
อย่างที่สอง ฉันไม่แข่งกับผู้ชายคนอื่น ดูอย่างเพซีย์กับฉัน
เธอจะไม่เห็นเรางัดข้อแย่งผู้หญิงกัน
ก็อย่างที่บอก นายไม่ชอบแพ้
- หมายความว่าไง - เพซีย์กล้ามแขนใหญ่กว่านาย
ไม่ใช่สักหน่อย
แน่ใจนะ
เพราะฉันว่าเขาใหญ่กว่า
ขอทำความเข้าใจหน่อยนะ
ถ้าสาวๆ ชอบหนุ่มโรแมนติกขนาดนั้น งั้น...
ทำไมเจนถึงไม่มีอะไรกับนายล่ะ
- เจนอยากมีเซ็กซ์กับฉัน เธอแค่... - เธอแค่...
ยังไม่พร้อมที่จะทำ
ดูหนังกันเถอะ โจอี้
คิดอยู่แล้วว่านายต้องปวดหัว
"โรงเรียนเคปไซด์"
กลุ่มโชกุนในยุคโทกุงาวะแบ่งแยกศาสนาจากรัฐ
- และโอคุคือที่ที่... - ขอโทษที่มาช้าค่ะ รถหนูเสีย...
ขอโทษค่ะ ฉันขอโทษนะ
- สวัสดี - โอคุเป็นที่ที่โชกุน
ใช้เลี้ยงสนม ให้ผู้หญิงอาศัย 600 คน เพื่อรับใช้ชายคนเดียว
อะไรนะ โห 600 คนเชียว
- ตั้งแต่จักรพรรดิย้ายไปอยู่เกียวโต... - ฉันมีคำถาม
เธอบอกว่าอีหนู 600 คน รับใช้ผู้ชายแค่หนึ่งคนเหรอ
- ฉันไม่ได้พูดว่า "อีหนู" แต่ใช่ - หมายถึงบริการทางเพศเหรอ
แกรนต์
ใช่ แต่ละคืนโชกุนจะเลือก...
- จากสนมหลายร้อยคน - ไม่มีทาง ดุเดือดมาก พระเจ้า
- ตั้งแต่จักรพรรดิย้ายมาอยู่เกียวโต... - หวัดดี ทางนี้จ้า
ฉันจะตอบคำถามหลังการนำเสนอนะ
เหรอ แล้วพวกนางสนมเนี่ย
ต้องจัดกับโชกุนมั้ย
- แกรนต์ - หรือพวกเธอมีสิทธิ์ "ปฏิเสธ" ได้
- การได้รับเลือกถือเป็นเกียรติมาก... - โชกุนก็เหมือนหนุ่มหล่อของโรงเรียน
- สาวๆ ทุกคนอยากชิมเขาหมด - พวกเธอไม่ได้อยาก "ชิม" เขา
- แต่ฉันฟังแล้วเหมือนอยาก - ก็เพราะนายไอคิวต่ำไง
- คนเรียกเขาว่า "อุมป้าลุมป้า" - อุมป้าลุมป้าเหรอ อะไรน่ะ
จากวิลลี่ วองก้ากับโรงงานช็อกโกแลตไง
คนแคระสีเขียวที่ช่วยคนช็อกโกแลตน่ะ
- ไง ทุกคน - สาบานได้
ขำอะไรกันอยู่เหรอ
ไม่มีอะไร
มีอะไรน่าขำเหรอ
ไม่มีอะไรหรอก ดอว์สัน ลืมมันซะ
- โอเค - นี่ ดอว์สัน เตรียมตัวให้พร้อม
ช่วงเวลาโปรดของนายแล้ว ได้เวลาเข้ายิม
ฉันว่าเรานัดเล่นบาสเกตบอลกัน จำได้มั้ย
กีฬาที่มีห่วงอยู่บนอากาศน่ะ
- ฉันเล่นบาสเป็นน่า เพซีย์ - ฉันรู้ว่านายเล่นเป็น คนเก่ง
ยังไงก็อย่าเตะลูกและใช้ไม้เบสบอลตีล่ะ
- นายเลี้ยงลูก แบบนี้... - โอเค จอมฮา ได้ เจอกันที่ยิมนะ
รับทราบครับผม
- แล้วเจอกัน เจน - บาย เพซีย์
ฉันกำลังมีเรื่องกับครูพิกเคอริง นี่ก็อีกคนในเคปไซด์...
ที่แค้นเคืองฉันอย่างไร้สาเหตุ
วันนี้เธอดูดีมากเลย
- ขอบใจนะ - แล้วพวกเธอหัวเราะอะไรกัน
ไม่มีอะไรหรอก ดอว์สัน ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ามันคืออะไร
โอเค
ฉันดีใจจริงๆ ที่เป็นวันศุกร์
โรงเรียนจะทำให้ฉันเป็นบ้า
สุดสัปดาห์นี้เรามาทำอะไรมันๆ อย่างล่องแก่ง
หรือแก้ผ้าโดดเครื่องบินกันดีกว่า
- เราจะสนุกกัน - โอเค
โอเค
- แล้วเจอกันนะ - ได้เลย
เชียร์ลีดเดอร์กำลังฉีกขากันในโรงยิม
ฉันจะเล่นบอล ท่ามกลางสิ่งรบกวนสมาธิแบบนั้นได้ยังไง
- เพซีย์ นายกับเจนหัวเราะอะไรกัน - เพื่อน นายจับจด ลืมได้แล้ว
ถ้าไม่บอกก็แปลว่านายนินทาฉัน
- นี่ ฉันไม่เคยนินทา ฉันมีแต่เล่า - เอาเหอะ
- เจนบอกฉันแล้วว่านายพูดถึงฉัน - ไม่จริงหรอก
- เธอบอกเหรอ - ใช่
ฉันว่าก็ดีนะ
- อุมป้าลุมป้าไม่ใช่ชื่อที่แย่ที่สุด - นายบอกเธอว่าคนเรียกฉันแบบนั้นเหรอ
มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ต้องมีคนบอกเธออยู่ดี
นี่ เธอคิดว่ามันน่ารักดี เธอว่างั้น
ดอว์สัน นายไม่ใช่อุมป้าลุมป้าแล้วนะ
นายเป็นอุมป้าลุมป้าหนุ่มฉกรรจ์แล้ว
ก็ได้ สันตินะ เพื่อน
เกเรจริง
เมื่อคืนการบ้านของพวกเธอ คืออ่านบทความเกี่ยวกับการุณยฆาต
ใครอยากออกความเห็นเรื่องบทความบ้าง
แดเนียล
หมอควรจะรักษา ไม่ใช่ฆ่า
ใช่
นอกจากผิดศีลธรรมแล้ว การช่วยคนไข้ฆ่าตัวตาย
ก็ขัดกับบทบาทที่กำหนดมาของแพทย์ด้วย
หนูไม่เห็นด้วย
คุณลินด์ลีย์
ครูไม่รู้ว่าพวกเขาบริหารห้องเรียน ในนิวยอร์กกันยังไง
แต่ที่เคปไซด์ เธอต้องยกมือจนกว่าจะถูกเรียก
หนูขอโทษค่ะ หนูนึกว่านี่เป็นการถกกัน
- เธอไม่เห็นด้วยเหรอ - ใช่ หนูไม่เห็นด้วย
ถ้าหมอช่วยให้คนตายอย่างมีศักดิ์ศรีได้ มันบ้ามากที่จะจับพวกเขาเข้าคุก
"ตายอย่างมีศักดิ์ศรี" เหรอ
มันก็แค่ศัพท์สูงของการฆ่าคน และการฆ่าตัวตายไม่ใช่เหรอ
ไม่ใช่ ถ้ามีใครป่วยระยะสุดท้าย ถ้าพวกเขาเจ็บปวดอย่างรุนแรง
ถ้าพวกเขาแค่รอเวลาตาย
ครูไม่คิดเหรอคะ ว่าเมื่อถึงจุดหนึ่งก็ไม่คุ้มที่จะมีชีวิตต่อ
ชีวิตคือของขวัญที่มีค่าที่สุดของพระเจ้า พระองค์ตัดสินเองว่าเราควรไปตอนไหน
- ขอที... - พอได้แล้ว
สำหรับคนที่นอนรอความตาย ชีวิตไม่ใช่ของขวัญ มันบัดซบ
หนูขอโทษ หนูแค่พยายามจะบอกว่าสำหรับบางคน...
ที่นี่ไม่ใช่ไทม์สแควร์ คุณลินด์ลีย์
ที่นี่เราไม่ใช้ภาษาแบบนั้น
ครูขอกักบริเวณเธอเสาร์นี้
คนอื่นล่ะ
ปลาทอด
นี่
- แฮมโลฟสามชิ้น - นายขี้เลื่อย ปลายแถวอยู่ตรงนั้น
ดูซิว่าใคร ฉันชอบรายงานของเธอ โจอี้ ฉันได้ความรู้เยอะเลย มันช่าง...
- กระตุ้นสมองดี - ใช่ แล้วนายก็ช่วยมาก
ฉันชอบที่เธอว่าฉันโง่เป็นพิเศษ
ฉันชอบเวลาสาวๆ ล้อฉัน มันทำให้ฉันมีอารมณ์
นายอาจคาดไม่ถึง แต่แค่เพราะนายใช้สเตียรอยด์
ไม่ได้หมายความว่านายจะลัดคิวได้
- คนอื่นรอกันอยู่ มันเสียมารยาท - จริงเหรอ ฉันตัดหน้าเธอหรือเปล่า
ใช่แล้ว
ทุกคน เราแซงคิวซะแล้วสิ
พระเจ้า ฉันรู้สึกแย่มาก แต่เธอเข้าใจใช่มั้ย มันก็เหมือนรายงานของเธอ
ว่าไงนะ
เราเป็นเหมือนโชกุนและโรงเรียนนี้...
ก็เหมือนปราสาทของเรา
- อะไรที่เราอยากได้ เราก็ได้ - จริงเหรอ
เธอจะเป็นข้ารับใช้
หรือจะเป็นสนมของฉันก็ได้
จะเอาไงดีล่ะ
ไม่ทั้งคู่
ไปอาบน้ำ ไปกันเถอะ ไปเปลี่ยนชุด
- นี่ ดอว์สัน มาเล่นกันตัวต่อตัวดีกว่า - ทำไม
ฉันกำลังไปได้สวยกับพวกสาวๆ นี่
นั่งที่ม้านั่งน่ะไม่มีทางได้สาวหรอก
ขอบคุณที่แนะเรื่องเซ็กซ์ คาสโนว่า แต่ฉันหิว ฉันอยากกินมื้อเที่ยง
แค่สองแต้มก็พอ ฉันจะเลี้ยงมื้อเที่ยงนาย
อย่าบ้าไปหน่อยเลย ฉันจะซื้อผลไม้ให้
ก็ได้ ฉันเลี้ยงมื้อเที่ยงเอง
นายก่อนเลย
มาสิ ดอว์สัน นายจะไปไหน
ซ้ายเหรอ ขวาเหรอ
เขาชู้ต เขาได้แต้ม
ฝูงชนคลั่งไปแล้ว
เขาเครื่องร้อนมาก ชมเกินไปครับ
ดอว์สัน นายสู้ฉันไม่ได้เลย
ถ้านายอยากให้เชียร์ลีดเดอร์ประทับใจมากนัก ก็ชู้ตไปคนเดียวสิ เพซีย์
เฮ้ย นายไปไม่ได้นะ ฉันต้องการนาย นายทำให้ฉันดูดี
ฉันไปทำอีท่าไหน
นายห่วยกว่าฉันไง
ล้อเล่นน่ะ นายยังชนะฉันได้ ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นตลอดเวลา
เร็วสิ ส่งบอลมาให้ฉัน อุมป้าลุมป้า
- เรียกฉันว่าไงนะ - ฉันบอกให้มานี่ อุมป้าลุมป้า
นี่ สาวๆ ครับ ผมชอบท่าเชียร์สุดท้ายมากเลย
อะไรกันเนี่ย
ตายแล้ว เกิดอะไรขึ้น
เจ็บหรือเปล่า
- ไม่เป็นไรนะ - ให้พื้นที่เขาหน่อย
น่าสงสารจัง
นายเป็นอะไรไป ดอว์สัน
พรุ่งนี้กักบริเวณหนึ่งวันจะได้เย็นลง
มันไม่ยุติธรรมเลย เราสองคนไม่สมควรอยู่ที่นี่
ฉันน่ะไม่ควร แต่ฉันว่านายควรอยู่
เธอคิดว่าฉันสมควรถูกกักตัวเหรอ
ดอว์สัน นายปาลูกบาสใส่หน้าเพซีย์
- นายทำจมูกเขาหัก - ฉันไม่ได้ทำจมูกเขาหัก
เพซีย์เป็นเพื่อนสนิทนายนะ
ตั้งแต่เขาเสียความบริสุทธิ์ เขาก็มีทัศนคติแบบนี้
ฉันนึกว่านายควบคุมสัญชาตญาณดิบได้ดีกว่านี้
ก็อยากอยู่
บางครั้งฉันก็รู้สึกว่ามันควบคุมฉัน
เหมือนทุกครั้งที่ฉันอยู่กับเธอ
มาเถอะ ไปกัน ไม่อยากไปสาย
นายมาทำอะไรที่นี่
พระเจ้า เพซีย์ ดูนายสิ
- จมูกเป็นไงบ้าง - มันหัก ขอบใจ
- พระเจ้า ต้องเจ็บแน่เลย - นี่
โทษทีๆ
มันแย่มากจริงๆ
แน่อยู่แล้วล่ะ
ว่าแต่ทำไมนายถูกกักบริเวณ
- เรื่องมันยาวน่ะ - เรามีเวลาแปดชั่วโมง
งานนี้สนุกแน่ เราสามคนนั่งเฉยๆ ไม่มีอะไรทำ
ก็เหมือนกับวันเสาร์ทั่วไปแหละ
- ทำเหมือนลงโทษกันเลย - กักบริเวณก็คือลงโทษ
พระเจ้า นั่นเสียงเหมือนแอ๊บบี้ มอร์แกน
- ใครคือแอ๊บบี้ มอร์แกน - เธอไม่เคยเจอแอ๊บบี้ มอร์แกนเหรอ
ผู้หญิงคนนั้นมาจากนรก จริงๆ นะ
- ครูทำให้หนูกลายเป็นเด็กเกเร - มันเป็นนโยบายของโรงเรียน แอ๊บบี้
แต่อยู่ข้างนอก หนูอาจทำสิ่งดีๆ ให้ชุมชนเคปไซด์ได้
อย่างช่วยคนทุพพลภาพหรือเก็บขยะ แทนที่จะมาเสียเวลาที่นี่
เยี่ยม ได้เวลาสนุกแล้วสิ
นั่งลงซะ แอ๊บบี้ แล้วคิดว่า ทำไมเธอถูกกักบริเวณในวันเสาร์ตั้งแต่แรก
แต่หนูคิดที่บ้านก็ได้ ครูห้ามหนูออกนอกบ้านก็ได้
หนูอาจนั่งอยู่ในบ้านทั้งวัน และคิดว่าตัวเองแย่แค่ไหน
แอ๊บบี้ หุบปาก
สวัสดี ทุกคน ขอต้อนรับสู่การกักบริเวณวันเสาร์
การกักบริเวณไม่ได้มีเพื่อความสนุกสนาน
การกักบริเวณเป็นเรื่องการสำนึกผิด
นั่งลง แอ๊บบี้
ทุกคนต้องอยู่ในห้องสมุดนี้จนถึงห้าโมงเย็น
พวกเธอควรถามตัวเองว่า "ฉันทำอะไรถึงโดนกักบริเวณ
แล้วฉันทำอะไร เพื่อปรับปรุงพฤติกรรมของตนได้บ้าง"
- ขาดไปหนึ่งคน - หนูเอง มาแล้วค่ะ
- โจอี้ - อ้าว ไง ทุกคน
- นี่มันเซอร์ไพรส์ปาร์ตี้เหรอ - ใช่ "เซอร์ไพรส์ มาเล่นเกมกัน"
นั่งลง เธอมาสาย
อย่างที่รู้ ฉันเป็นบรรณารักษ์ของโรงเรียน
ฉันมีงานสำคัญต้องทำในห้องโสตทัศนศึกษา
ถ้ามีเหตุผลใดก็ตาม ให้ฉันต้องออกมาอบรมพวกเธอ
พวกเธอจะต้องใช้เวลาทั้งวัน จัดหนังสือและเรียงบัตรห้องสมุด
พวกเธอเห็นด้วยกับโปรแกรมมั้ย
พวกเธอจะใช้เวลาทั้งวันด้วยกัน ทำตัวให้ชินซะ
ผ่านไปแปดชั่วโมง พวกเธอจะเป็นเหมือนครอบครัว
แปดชั่วโมงเหรอ เราได้ฆ่ากันตายแน่
อย่าให้มีเลือดเปื้อนหนังสือก็พอ
และฉันเอาจริงนะ
- มีใครเอาหมากฝรั่งบ้าง - เอาสิ
- เอา - ฉันโกหกน่ะ
ให้ตายสิ เพซีย์ นายทำอะไรกับจงอยปากนาย
รถชนตอนนายแคะขี้มูกเหรอ
ไม่ใช่ ที่จริงเจ้าเบื๊อกคนนี้แหละ
เขาขว้างลูกบาสใส่หน้าฉัน
นายควรขอบคุณเขานะ คงไม่แย่ไปกว่าเมื่อก่อนแล้วล่ะ
นั่นคือเหตุผลที่นายมาที่นี่เหรอ ดอว์สัน พยายามฆ่าเนี่ย
นายล่ะ เพซีย์ ถูกทำโทษ เพราะใช้ใบหน้าทำลายทรัพย์สินโรงเรียนเหรอ
เขาไม่ยอมบอก
ต้องน่าอายมากแน่ๆ
นายทำอะไรลงไป เพซีย์ แต่งเรื่องว่านอนกับครูอีกแล้วเหรอ
เปล่า และมันไม่ใช่เรื่องของเธอ
ฉันคลั่งความลับมาก เร็วสิ เพซีย์ ถ้านายบอกเรา ฉันจะให้หมากฝรั่งนาย
เจ๋งเหลือเกินนะ เก็บความลับน่าเบื่อไว้เถอะ
แล้วเธอล่ะ เจน เธอทำผิดอะไร
ฉันพูดว่า "บัดซบ" ในห้องเรียน
ก็แค่ครูพิกเคอริงหัวคิดคับแคบแบบคนเมืองเล็ก
หลายคนที่นี่เป็นแบบนั้น
เสียใจด้วยนะ เจน เธอคงลำบากแย่ที่ต้องทนกับพวกโง่อย่างเรา
- ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น - เราคงบัดซบมากสำหรับเธอ
มีมวยหญิง สาวๆ เข้ามุมได้
แล้วเธอล่ะ โจอี้ เธอมาอยู่นี่ได้ไง
แต่ฉันไม่แปลกใจ การถูกขัง น่าจะเป็นกรรมพันธุ์ในครอบครัวเธอ
- ไปลงนรกซะ - ฉันคิดว่าเธอบัดซบ แอ๊บบี้
โอเค แม่สาวนิวยอร์ก
ถ้าเธออยากอยู่กับแกะดำพวกนี้ ฉันก็ไม่ห้ามเธอหรอก
ฉันชกแกรนต์ โบดีน
เธอชกแกรนต์ โบดีนเหรอ
- เขาถึงกลับบ้านเร็วน่ะเหรอ - ใช่
พระเจ้า ทำได้โง่มาก แม้แต่เธอก็เถอะ
แกรนต์ โบดีนเป็นราชาของโรงเรียน แถมยังหล่อสุดๆ
ทำไมครูให้ฉันมาอยู่ กับผู้กระทำผิดหัวรุนแรงพวกนี้นะ
- เธอล่ะทำอะไรมา แอ๊บบี้ - ใช่
- อย่าริถาม ดอว์สัน - ไม่เอาน่า แอ๊บบี้ เรายังบอกเธอเลย
- ใช่ - ฟังนะ ฉันไม่อยากทำให้นายตะลึง
- แอ๊บบี้ เรารับได้แน่นอน - ฉันว่านายรับไม่ไหว พิน็อกคิโอ
จริงเหรอ ไหนลองบอกฉันสิ
โอเค
- เคยไปห้องแต่งตัวผู้ชายมั้ย - เคย
เคยได้ยินคำว่ายาอีมั้ย
เคยได้ยินคำว่าเซ็กซ์หมู่มั้ย
ฉันบอกได้แค่นี้
บอกได้ว่าบางคนในโรงเรียนนี้ ไม่กลัวที่จะสนุกแบบอีโรติก
แต่ฉันไม่ใช่คนได้แล้วโม้
ฉันพูดได้แค่นี้ โทษที
- เหมือนเรื่องเบรกฟาสต์คลับเลย - เบรกฟาสต์คลับอะไร
หนังที่เด็กๆ ติดอยู่ในห้องกักบริเวณทั้งวัน
ใช่ ตอนแรกพวกเขาเกลียดกัน แล้วก็กลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
ใช่ หนังเรื่องนั้นห่วยแตก เกิดอะไรขึ้นกับนักแสดงพวกนั้น
แอนโทนี่ ไมเคิล ฮอลล์มีอาการไทรอยด์แปลกๆ
มอลลี่ ริงวอลด์หมดเสน่ห์แบบสาวเปิ่น ส่วนคนที่เหลือ...
ก็เงียบหายไปอยู่ตามรายการทีวี
ไม่จริง เอมิลิโอ เอสเตเวซ เล่นหนังเป็ดด้วย จำได้มั้ย
ให้ตายสิ คลาสสิกจริงๆ
ตลกมาก
อะไรล่ะ
เพื่อนสนิทฉันที่นิวยอร์ก พี่สาวเขาเคยเป็นพี่เลี้ยงให้แอลลี่ ชีดี้
แปลว่าเธอรู้จักคนรู้จักของคนรู้จัก ของแอลลี่ ชีดี้งั้นเหรอ
ใช่ เจน เธอโดดเด้งเหลือเกิน
ใครจะเหมือนเธอล่ะ แอ๊บบี้
เล่นยาอีมีเซ็กซ์หมู่ในห้องแต่งตัวผู้ชาย
ครูทริงเกิลคะ
- ครูทริงเกิลคะ - ให้ตายสิ
คุณพาเขามาที่นี่เพื่อทำให้ลุงโบเลิกกับโฮป
ครูทริงเกิลคะ
- มีอะไร - กระเพาะปัสสาวะหนูจะระเบิดอยู่แล้ว
หนูขอตัวไปเข้าห้องน้ำได้มั้ยคะ
ฉันแปลกใจที่ครูไม่ตามเราเข้าห้องน้ำ
ฉันอาจจะพูดเกินจริง แต่ฉันคิดว่าพวกเธอสี่คน
มีความตึงเครียดทางเพศต่อกันอยู่
ฉันพูดถูกมั้ย
"ได้เวลาอ่าน"
- เบื่อจังเลย - จริงเหรอ
ยาอีเธออยู่ไหนล่ะ แอ๊บบี้
เธอกับฉันไปที่ห้องแต่งตัวผู้ชายกัน แล้ว...
ยาหมด แต่ถึงมี ฉันก็ไม่แจก กวางรูดอล์ฟจมูกแดงอย่างนายหรอก
ขอรูดอล์ฟร่วมเล่นเกม กวางเรนเดียร์วิตถารด้วยสิ
นี่ ฉันมีความคิดดีๆ แล้ว เกมไง เรามาเล่นเกมกันดีกว่า
จริงเหรอ อยากเล่นอะไรล่ะ แปะหางให้คุณโสเหรอ
ไม่
เราควรเล่นเกมจริงหรือท้า
เถอะนะ แล้วฉันจะเป็นเพื่อนรักให้
โอเค ฉันเริ่มก่อน ดอว์สัน นายถามอะไรฉันก็ได้
- ฉันสาบานว่าจะพูดความจริง - ลืมมันซะ แอ๊บบี้
ไม่เอาน่า ดอว์สัน ไม่มีอะไรที่นายอยากถามฉันเลยเหรอ
ได้ เธอเป็นมนุษย์ต่างดาวหรือเปล่า และมาจากดาวดวงไหน
- ไม่ใช่ และโลก เอาล่ะ ตาฉันแล้ว - เดี๋ยวก่อน
- ไม่ นั่นคือคำถามของนาย - ไม่ใช่สักหน่อย นั่นเป็นมุก
ฟังนะ เกมนี้มีกฎ และหมดตานายแล้ว นี่ตาฉัน
และฉันอยากถาม...
เพซีย์
จริงหรือท้า เพซีย์
ก็ได้ แอ๊บบี้ จำไว้นะ ต่อไปตาฉัน
อุ๊ย ฉันกลัวจังเลย
จริงหรือท้า เพซีย์
- ท้าหรือจริง ฉันไม่สน - ก็ได้ งั้นจริง
เพซีย์ ทำไมนายถึงถูกกักตัว
คือว่า... ก็แค่... คืองี้
คือว่าฉันขอท้าก็แล้วกัน
- ไม่เอาน่า เพซีย์ บอกเรามา - นี่ ฉันขอท้าแล้วไง
นายนี่ใจเสาะจริง ก็ได้
ฉันขอท้า...
ให้นายจูบริมฝีปาก
เป็นเวลาสิบวินาที
กับเจน
อะไรนะ
เรารออยู่
- นี่มันงี่เง่า - ไม่มีใครอยากเล่นเกมนี้
ฉันอยาก แล้วเพซีย์ นายบอกว่ากล้า ทำตามที่เธอบอกเถอะ
ก็ได้ ได้ ฉันจะสนทำไม
โอเค โจอี้
แม่คุณ "ต้องทำตามที่เธอบอก"
- จะเอาอะไร จริงหรือท้า - ไม่ นายบอกว่านายจะ...
จริงหรือท้า
จริง
โอเค
เธอชอบใคร
ฉันชอบใครอะไร
ใช่ คำถามง่ายๆ เธอหลงรักใครอยู่
เอาความจริง
ฉันบอกว่าจริงเหรอ ฉันเอาท้าดีกว่า
พวกนายขี้ขลาดจริง รับความจริงกันไม่ได้เลยเหรอ
ฟังนะ ฉันยอมปีนช่องระบายอากาศ ฉันยอมเปิดหวอใส่ครูทริงเกิล
ได้เลย เยี่ยม และเพื่อให้เข้ากับธีมจูบของเรา
โจอี้ ฉันท้าให้เธอจูบปากนาน 15 วินาที
กับดอว์สัน ลีรี่
- ไม่ได้ ไม่ - เพซีย์ โตได้แล้ว
- ไม่ เธอต้องทำ โจอี้ - เธอบอกว่าจะทำทุกอย่าง
ก็ได้ ดอว์สัน มานี่
มาสิ
ฉันจะจับเวลาให้
สิบสาม 14...
สิบห้า
โอเค
เราสนุกกันหรือยังล่ะ
ตาเธอแล้ว โจอี้
โลกเรียกยายเอ๋อ
- ตอบด้วย ยายเอ๋อ - โอเค
เจน
จริงหรือท้า
จริง
โอเค
ในบรรดาผู้ชายที่โรงเรียน เธอพอใจดอว์สันที่สุดหรือเปล่า
- ฉันชอบดอว์สันมากที่สุดมั้ย ใช่สิ - ฉันไม่ได้ถามว่าเธอชอบเขาที่สุดมั้ย
ฉันถามว่าเธอพอใจเขามากที่สุดมั้ย
- หมายความว่าไงล่ะ "พอใจ" น่ะ - เธอหมายถึงพอใจทางกายน่ะ
ใช่ เขาถูกสเปกเธอมากที่สุดมั้ย เวลามองเขา เธออยากตะครุบเขา หรือเธอแค่ชอบนิสัยเขา
แต่เธออาจอยากจัดกับคนอื่นมากกว่า
คนอย่างเพซีย์น่ะ
- ไม่ ฉันชอบดอว์สัน - ใช่ แต่เธออยากเขามั้ย
- เป็นคำถามที่โง่มาก - ทำไมถึงเป็นคำถามที่โง่
- ฉันไม่มีปัญหากับคำถามนี้ - เป็นคำถามที่โง่มากเพราะ...
มันเป็นคำถามที่โง่เพราะคำตอบก็คือใช่
แน่นอนว่าคำตอบคือใช่ ฉันอยากดอว์สัน ฉันเห็นเขาแล้วรุ่มร้อน
พอใจมั้ย โจอี้ ถ้าเธอไม่มัวแต่...
- ช่างเถอะ - อะไร พูดมาสิ เจน บอกมา ฉันรับไหว
- อะไร เธอมีอะไรจะพูดเหรอ - ตาใครแล้ว
ถ้าเธอคิดเรื่องฉันกับดอว์สันน้อยลง เธออาจจะมีแฟนกับเขาบ้าง
คงเหมือนขึ้นสวรรค์ทั้งเป็นสินะ
ได้มีแฟนทุเรศๆ แบบผู้ชายที่นี่ ได้เป็นเชียร์ลีดเดอร์แดะแด๋
ให้พวกนักกีฬาเอาแล้วทิ้ง
มีเซ็กซ์กับแกรนต์ โบดีน แบบนั้นคงยอดไปเลยเนอะ
พูดจาสมกับเป็นเลสเบี้ยน
ฉันก็อยากให้เป็นจริง แล้วก็เจน ฉันไม่สนเรื่องเธอคบกับดอว์สัน
เพราะงั้นเลิกหลงตัวเอง
โอเค ฉันท้าทุกคนเลย
ให้ทำอะไร
ให้ตามฉันมา ถึงเวลาแหกคุกแล้ว
คุณนี่มีจินตนาการวิปริตมาก แซมี
คุณนั่นแหละวิปริต เคต
คุณรู้ว่าลุงโบจะปกป้องบิลลี่
และมันจะสร้างปัญหาให้เขาและโฮป
รู้มั้ยว่าปัญหาคืออะไร คุณเข้าใจผิด
- ว่าฉันเป็นคนเจ้าเล่ห์เหมือนคุณ - มันไม่ดีตรงไหน
- เราโดนจับได้แน่ - ไม่โดนหรอก
ครูทริงเกิลดูเรื่องเดย์สออฟเอาเออร์ไลฟ์ อยู่ในห้องนั้น
ซึ่งหมายความว่าเธอคงอัดรายการมาทั้งสัปดาห์
ซึ่งหมายความว่าครูยังเหลือเวลาอีกชั่วโมงครึ่ง
ซึ่งหมายความว่าเราควรมีอิสรภาพหนึ่งชั่วโมง
ว่าแต่เราออกมาทำอะไรกันแน่
ฉันอยากเสนอให้เราเล่นเกมใหม่
นี่เป็นเกมที่สนุกได้ทุกเพศทุกวัย ชื่อว่าทายก้นฉัน
ทายก้นฉันงั้นเหรอ
- รู้สึกดีจัง - เอาล่ะ เพซีย์ ใส่กางเกงได้แล้ว
เอาล่ะ และตอนนี้เราจะเล่นเกมทายก้นฉัน
มันดูเหมือนกันหมดเลย
ไม่ ถ้าดูให้ดีมันมีความแตกต่างเล็กๆ น้อยๆ ในแต่ละอัน
อันนี้ทั้งเด้งและเล็ก มันต้องเป็นของฉันแน่
- และอันนี้ต้องเป็นของเพซีย์ - เธอรู้ได้ยังไง
- ฉันแค่รู้น่ะ - เพราะเธอแอบเหล่มาแล้ว
- อย่าทำให้ฉันอ้วก - เห็นอยู่ เธออดใจไม่ไหว
ไม่เอาน่า ก้นฉันเหมือนแม่เหล็กเลย
สาวๆ ละสายตาจากมันไม่ได้
หยุดนะ นายมันน่าสมเพช
นี่ นายก็แค่อิจฉา
อิจฉานายเหรอ งั้นสิ นายกำลังสำคัญตัวผิดมาก
มันยิ่งกว่าชัด นายถึงได้ขว้างบอลใส่จมูกฉัน
เพราะแบบนี้ช่วงนี้นายถึงทำตัวทุเรศ
- ฉันเหรอ ฉันทำตัวทุเรศเหรอ - ดอว์สัน อย่าพูดถึงเรื่องนี้
นายอิจฉา นายอิจฉาฉัน เพราะฉันเล่นกีฬาเก่งกว่า
- อิจฉาฉันเพราะฉันมีชีวิตเซ็กซ์ที่ดีกว่า - เออ เพซีย์ นายคือดอน ฮวน
อย่างน้อยฉันก็ไม่ได้มีฉายาว่าอุมป้าลุมป้า โอเคมั้ย
ความจริงที่น่าเศร้าคือ นายไม่เก่งอะไรเลย เพซีย์
นายคือความล้มเหลว และเป็นตัวตลกของโรงเรียน
- พวกนาย ใจเย็นๆ - คุยกันดีๆ ไม่ได้เหรอ
ฉันไม่เคยรู้เลยว่า คนแข่งบาสแพ้จะเสียหน้าได้ขนาดนี้
ฉันไม่ได้แข่งบาสแพ้
- อยากแก้มือเหรอ - ฉันจะเล่นกับนายทุกที่ทุกเวลา
ดอว์สัน นายทำแบบนี้ทำไม
ฉันจะไม่เป็นเหยื่อให้เขาแกล้ง
เขามีเซ็กซ์แค่ครั้งเดียว แล้วคิดว่าตัวเองเป็นนักกีฬาบาส
- เรื่องนี้เองเหรอ เซ็กซ์เนี่ยนะ - ไม่ใช่
ฉันต่างหากที่เป็นฝ่ายมีแฟน แต่เขากลับมาแนะนำฉันเรื่องเซ็กซ์
เฮ้ย ดอว์สัน ว่าไง นายปอดแหกเหรอ มา
นี่มันงี่เง่า นายไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้
ชักน่าสนใจแล้วสิ
เอาล่ะ อุมป้าลุมป้า นี่คือช่วงเวลาชี้ชะตา
ถ้าฉันชนะ นายต้องบอกเราว่าทำไมนายถูกกักบริเวณ
ฉันเหรอแพ้ ขอที วางถุงกาวแป๊บ เพื่อน
เปิดเลย จัดมา
นายชู้ต เอาสิ
เพซีย์ นายต้องโยนลูกลงห่วงสิ
หมาฉันเล่นบาสเก่งกว่านายสองคนอีก
ตลกสิ้นดี ทำไมพวกผู้ชายถึงต้องแข่งกันทุกเรื่อง
ใช่ สาวๆ อย่างเราไม่แข่งกันเลยเนอะ
ดอว์สัน ชู้ตพลาดเก่งจัง
ไม่หาพู่มาเชียร์แฟนเธอหน่อยเหรอ
โอเค โจอี้ ฉันยอมแพ้ เธอชนะ
ฉันพยายามทำให้เธอชอบฉัน แต่ฉันทำอะไรไม่ได้เลย
- หมายความว่าไง ฉันชอบเธอ - อย่าไก๋ โจอี้ ฉันไม่ได้โง่นะ
ฉันได้ยินทุกคำเหน็บแนมของเธอหรอก
ฉันไปทำอะไรให้ ฉันมีแต่พยายามเป็นเพื่อนกับเธอ
พวกเธอไม่มีทางเป็นเพื่อนกันได้ ตราบใดที่ยังแย่งผู้ชายคนเดียวกัน
โจอี้ เห็นได้ชัดว่าเธอรักดอว์สัน
เธอพูดผิดแล้ว
ฉันเห็นจูบที่ทำทะเลลุกเป็นไฟได้ อย่าบอกว่าฉันพูดผิด
จูบนั้นร้อนแรงมาก
พวกเธอมีเรื่องต้องคุยกันเยอะเลย
ฉันคอแห้ง ฉันจะไปเอาน้ำ
- นายกำลังเสียจังหวะ - เร็วเข้า
ฉันเก่งเกินไปงั้นเหรอ
ก็ว่างั้นแหละ
โจอี้ ฉันรู้ว่าเธอคงรู้สึก...
ฟังนะ ฉันไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้ โอเคมั้ย
- ไม่ใช่กับเธอ - ฉันรู้
ไม่เป็นไร
ฉันเข้าใจ จริงๆ นะ
- ทำไมเธอต้องทำตัวแบบนี้ - แบบไหน
ทำดีด้วยน่ะ
พระเจ้า
มันคงจะง่ายกว่านี้มาก ถ้าเธอทำตัวน่าตบไปเลย
ฉันขอโทษนะ ฉันน่าจะพยายามทำตัวน่าตบกว่านี้ได้
ทุกคน เราต้องกลับห้องสมุดเดี๋ยวนี้
- ไม่จริง - ยอด
ไม่ยุติธรรมเลย นายโกง เพื่อน
พูดจริงๆ นะ ถ้าเราไม่รีบกลับห้องสมุด
ภายในสองนาทีนี้ เราแย่แน่
นี่ สาวๆ นี่ สาวๆ ห้องแต่งตัวเร็วกว่า
เร็วเข้า ทางนี้
สวัสดีครับ ครูทริงเกิล เป็นยังไงบ้าง
มีเหตุผลอะไรที่ครูไม่ควร กักบริเวณพวกเธอในวันเสาร์หน้า
มีค่ะ เราหิวมาก
ครูขังเราไว้ในห้องสมุดโดยไม่มีอาหารไม่ได้
หนูเป็นสมาชิกองค์กรนิรโทษกรรมสากล
พวกเธอเลยไปโรงยิมเพื่ออะไร กินลูกบาสเหรอ
เปล่า เราไม่รู้ว่าทำอะไรอยู่ เราหิวจนเพ้อ
- ถ้าครูได้ยินเสียงเธออีกครั้ง... - ครูทริ...
บัตรพวกนี้ยังไม่เรียง
พวกเธอจะใช้เวลาช่วงบ่าย เรียงบัตรตามตัวอักษร
และใส่กลับเข้าไปในลิ้นชัก
ถ้าห้าโมงเย็นมีบัตรเรียงผิดแม้แต่ใบเดียว
พวกเธอจะต้องมากักบริเวณ กับครูที่นี่ในวันเสาร์หน้า
ไง เข้าใจภาษาของครูดีมั้ย
แอ๊บบี้ เธอจะช่วยหรือไม่ช่วย
ฉันช่วยไม่ได้ ฉันขอโทษ
ฉันประสาทมือชาน่ะ
- ใบสุดท้าย - ขอบคุณพระเจ้า
ไม่คิดเลยว่าจะได้ยินตัวเองพูดแบบนั้น
ไง...
- บัตรพวกนั้นถึงไหนแล้ว - ดีค่ะ
เราเพิ่งเรียงเสร็จค่ะ ครูทริงเกิล
นี่สี่โมงครึ่ง พวกเธอใกล้จะได้กลับบ้านแล้ว
ครูทริงเกิล...
ครูตาสวยมาก เคยคิดจะใส่คอนแทคเลนส์มั้ย
แอ๊บบี้ เธอไม่ต้องชมครูหรอก เธอถูกกักบริเวณครบแล้ว
หวังว่าเธอจะได้เรียนรู้อะไรบ้าง
โรงเรียนเคปไซด์ไม่อนุญาต ให้ใครมาสายบ่อยเกิน
- มาสายบ่อยเกินเหรอ - แล้วเรื่องเสพยาอีล่ะ
- กับเซ็กซ์หมู่ในห้องแต่งตัวผู้ชาย - ฉันรู้ตั้งแต่แรกแล้ว
ฉันดูออกว่าเธอไม่ใช่ "สาวร้ายประจำโรงเรียน" เธอนี่โกหกเก่ง
- นายดูออกเพราะนายก็ทำ - ขอที อย่าหาพวก
เธอมันเด็กติ๋ม สนิมสร้อย ร้อยมาลัยที่เป็นโรคปากกระโถน
ตายแล้ว เพซีย์รู้ทันฉัน ฉันไม่กล้าสู้หน้าใครอีกแล้ว
ไม่ใช่เรื่องใหญ่นี่ ฉันแค่อยากทำให้วันนี้น่าสนใจขึ้น
คำถามคือทำไมนายถูกกักบริเวณ เพซีย์
ใช่ นั่นคือข้อตกลง จำได้มั้ย
ถ้านายแพ้บาส นายต้องบอกเราว่าทำไมถูกกัก
- เกมนั่นมันโกง - สัญญาต้องเป็นสัญญา
- ไม่เอาน่า บอกเรามา - ไม่เอาน่า
รู้อะไรมั้ย ฉันไม่บอกหรอก
ช่างมันเถอะ เพราะว่า...
- เพซีย์ยอมรับอะไรไม่ได้เลย - ฉันเบื่อท่าทีนี้ของนายเต็มที
ฉันอยากเชื่อใจนายนะ เพซีย์
นายอยากเชื่อใจฉันเหรอ
อะไรกัน อย่างกับฉันจะแย่งแฟนนายงั้นแหละ
นายเหรอไม่กล้าทำ นายทำได้ทุกอย่างเพื่อเซ็กซ์
นายแย่มาก ดอว์สัน
- นายรู้สึกกับฉันแบบนั้นเหรอ - แล้วจะให้ฉันคิดยังไง
- นายจูบแฟนฉัน - มันเป็นคำท้า ดอว์สัน
- ขอบคุณ - พวกนายอินมาก
ฉันเปล่านะ
- อย่าถือสานะ - ไม่ถือ
- เรื่องอุมปาลุมป้านั่นล่ะ... - เห็นแก่พระเจ้า ดอว์สัน
นายตีโพยตีพายเกินไปแล้ว
ก็อาจจะใช่ แต่นายไม่เข้าใจ นายไม่รู้เลย
สองคำนั้น "อุมป้าลุมป้า" ฉันเกลียดคำพวกนั้น
ความไม่มั่นใจในตัวเองทั้งหมดของฉัน เกิดมาจากสองคำนั้น
เวลานายเรียกฉันแบบนั้น มันเหมือนนายเปิดโปงฉัน
ที่ไม่ได้เป็นนักกีฬาตัวแทน ที่ไม่มี...
ประสบการณ์ทางเพศ
ฟังนะ ฉันยังบริสุทธิ์อยู่ โอเคมั้ย
ฉันไม่ใช่หนุ่มบ้าเซ็กซ์อย่างนาย
หนุ่มบ้าเซ็กซ์เหรอ
ขอที บอกเถอะว่านายล้อเล่น ดอว์สัน
โอเค
อยากรู้มั้ยว่าทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่
พวกนายต้องสาบานว่า เรื่องนี้ห้ามแพร่งพรายออกจากห้องนี้
- เราสาบาน - ขอให้ตาย
ฉันสาบาน
โอเค
คือว่า...
เมื่อวาน...
จากที่นายทำจมูกฉันหักด้วยลูกบาสนั่น
เชียร์ลีดเดอร์ก็ทำตัว...
เป็นมิตรกับฉันมาก และ...
เอาผ้าซับจมูกให้แล้วก็กอดฉัน
ฉันตื่นเต้นนิดหน่อย
ไม่นะ
มีแย่กว่านั้นอีก
ฉัน...
ฉันเข้าไปในห้องน้ำเพื่อปลดปล่อย ถ้าเข้าใจที่ฉันพูดนะ
- พระเจ้า - ใช่
แล้วโค้ชก็เข้ามา...
อยากจะมาดูจมูกฉัน
เขาเห็นมากกว่าจมูกนายใช่มั้ย
ใช่ ไม่ต้องบอกเลย ว่านั่นคือเหตุผลที่ฉันโดนกักตัว
นั่นเป็นเรื่องที่น่าอายที่สุดที่เคยได้ยินเลย
ขอบคุณ
แล้วจะเลิกปาลูกบาส ใส่หน้าฉันได้หรือยัง ดอว์สัน
เห็นอยู่ว่าฉันไม่ใช่ดอน ฮวนที่จะแย่งแฟนนาย
อย่างน้อยนายก็มีแฟน ฉันไม่เหลืออะไรแล้ว
นายก็เหลือมือนายไง
นายพูดถูก ฉันระบายความหงุดหงิดใส่นาย ฉันขอโทษ
ฉันคงแค่หาเหตุผลว่าทำไม...
อะไร เหตุผลเรื่องอะไร
ว่าทำไมเธอถึงไม่ต้องการฉัน
เดี๋ยว
ดอว์สัน
ฉันชอบนายมากนะ
แต่แค่เธอชอบฉันมันยังไม่พอ
ฉันอยากให้เธอต้องการฉัน
นายเหมือนพระเจ้าส่งมา ดอว์สัน แล้วฉันไม่เชื่อในพระเจ้าด้วยซ้ำ
โรงเรียนนี้ไม่ได้ต้อนรับฉันด้วยความเต็มใจ
ฉันรู้สึกเหมือนทุกคนที่นี่เกลียดฉัน และฉันไม่รู้ว่าทำไม
เพราะฉันมาจากนิวยอร์กหรืออะไร เพราะฉันไม่เหมือนคนอื่นเหรอ
รู้มั้ย บางทีฉันก็รู้สึกว่าชีวิตของฉันที่นี่
คือการกักบริเวณครั้งใหญ่ที่ฉันหนีออกไปไม่ได้
แต่แล้วฉันก็นึกถึงนาย
ถึงการที่ฉันได้พบคนดีมาก...
ที่โรแมนติก ห่วงใยฉันซึ่งฉันชอบ
และฉันต้องการเหลือเกิน
ดอว์สัน เพราะนายฉันถึงผ่านวันแย่ๆ มาได้
และถ้านายคิดว่าฉันอยากให้นาย เป็นนักกีฬาหนุ่มเซ็กซี่ นายก็บ้าแล้ว
ฉันเข้าใจว่า เธออยากค่อยเป็นค่อยไป จริงๆ นะ
และฉันไม่อยากกดดันเธอ เจน ฉันไม่อยากเป็นคนแบบนั้น
ฉันเป็นมนุษย์ ฮอร์โมนฉันพลุ่งพล่าน
รู้มั้ย...
ถ้าฉันพูดว่าไม่เคยอยากมีเซ็กซ์กับเธอ ฉันคงโกหก
เพราะความคิดนี้เข้ามาในหัวบ้าง...
วันละพันครั้งได้
พันครั้งเองเหรอ น้อยจะตาย
เพซีย์ ฉันทำตัวงี่เง่าสุดๆ
ฉันขอโทษด้วยเรื่องจมูกและทุกอย่าง
ฉันขอโทษที่เรียกนายว่าอุมป้าลุมป้า นายก็ไม่น่าแปลกใจ
เพราะฉันมันไม่เอาไหน
นายไม่ได้ไม่เอาไหน
ฉันมันไม่เอาไหนและทุกคนที่นี่ก็รู้ดี
แต่ดอว์สัน...
นายเป็นเพื่อนรักของฉันนะ
และเรื่องเพื่อนฉันอยากเอาไหน
นี่ ทุกคนหมกมุ่นกับเซ็กซ์ตั้งแต่เมื่อไหร่
และตอนนี้นายก็ด้วย ดอว์สัน
ถ้านายกลัวจะไม่เจนสนามเท่าคนอื่น นายสบายใจได้เลย
นายมีเพื่อนอีกคนที่จะบริสุทธิ์จนลงโลง
- โจอี้ ขึ้นอยู่กับเวลาเท่านั้น - ก่อนอะไร
ก่อนที่ฉันจะนอนกับผู้ชายทุกคนที่มีรถซิ่ง และกล้ามแขนใหญ่เหรอ
ก่อนที่เธอจะเจอคนที่ใช่
ฉันเจอแล้ว
- โจอี้ - โทษที ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันมีความรู้สึกเต็มตื้น ความรู้สึกแปลกๆ
ฉันไม่รู้จะพูดยังไงและฉันพูดไม่ได้
คือว่าเรา...
เรารู้จักกันมานานมาก และนายรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับฉัน
ทุกอย่าง แต่ฉันกลับพูดไม่ได้ด้วยซ้ำ
ฉันพูดไม่ได้
และฉันก็รู้สึก...
- เดียวดายมาก - โจอี้ เธอไม่ได้ตัวคนเดียว
- ฉันเดียวดาย - ฉันอยู่ข้างเธอนี่
ฉันอยู่ข้างเธอตั้งแต่เกรดหก ตอนนี้ฉันก็อยู่ข้างเธอ
ไม่ว่าเธอพูดอะไรก็เปลี่ยนเรื่องนั้นไม่ได้ ไม่มี
บางทีถ้าเธอพูดมันออกมา...
พูดมันออกมา
มันก็จะโล่งออกไป ความรู้สึกของเธอก็จะซาลงเอง
ฉันอยากให้เธอเป็นอิสระ
ฉันพูดไม่ได้ๆ
เพราะถ้าฉันพูดมันออกไป ฉันจะไม่มีวันเอามันคืนมาได้
มันจะเปลี่ยนทุกอย่างและฉันทำแบบนั้นไม่ได้
ฉันทำไม่ได้
เอาล่ะ ทุกคน ยินดีด้วยจ้ะ
พวกเธอรับโทษจบแล้ว กลับบ้านได้แล้ว
แปลคำบรรยายไทยโดย ศรัณย์ เลาหสุทธิโชค