SON
Tamam. Harika filmdi. Sağ ol. Gitmeliyim.
-Dur, Jo, bu ne acele? -Festivalleri kısa kesmek istemem
ama Bessie haftaya doğuracak. Yardım lazım.
Bodie, Bessie'yle ilgilenir. Hem gidemezsin. Bir tane film izledik.
-Film gecesinde asla bir film izlemeyiz. -Her şeyin bir ilki vardır.
-Bu, ilk şeylerin gecesi oldu. -Ne demek istiyorsun?
Göz ardı etmekten hepimizin yorulduğu, bariz durumdan.
Aranızdaki çok özel bir şeye davetsiz dahil oldum ve belli ki varlığım
seni çok rahatsız ediyor. O yüzden, siz bir film daha izleyin.
-Ben giderim. -Gitme.
Sorun değil. İlişkimizi ağırdan almaya karar verdik.
Bir iki saat ayrı kalınca ölmeyiz.
Büyükannem de bu işe
sıcak bakmadığından, Joey'nin çıktığını görünce, yalnız kalınca
-bir şey yaptığımızı sanır. Gideyim. -Benim yüzümden gitme.
Kimsenin gecesini berbat etmek istemem.
Hayır, senin yüzünden değil. Üstüne alınma.
-Hallettik. Sıradaki konu. Ne izleyelim? -Böyle olmaz Joey.
İkimiz de kalırsak, bütün gece rahatsız olacağız.
Bakalım anlamış mıyım? Film gecesi şöyle bir duruma dönüştü:
Büyükannen izin vermez diye kalamıyorsun.
Garip olacağı için kalırsa kalamıyorsun.
Evet.
Zorla göndermiş olacağından, giderse kalamıyorsun.
Kalırsa, sen kalamıyorsun çünkü film gecen mahvolur.
Aynen öyle.
Burası benim evim ve ben gidemediğime göre
geriye bir tek seçenek kalıyor.
-İyi geceler Dawson. -Bir dakika.
Yarın görüşürüz.
Çok geç yatma.
Film gecesi.
Fazla karışık.
Günaydın, canım.
Bu sabah nasılız?
Senin de miden bulanıyorsa kendini şiş ve sinirli hissediyorsan
ikimiz de aynıyız diyebilirim.
İyi tarafından bak.
22'sinde doğum var. Bir hafta sonra tüm bunlar bitecek.
Bir hafta mı? Bu bir hafta daha süremez. İnsafsızlık!
Uyuyamıyorum, bacaklarım şişti. Sırtım beni öldürüyor.
Günün 23 saati öğürüyorum gibi geliyor.
Meyve yarasasının gebeliğinin iki ay sürdüğünü biliyor muydun?
İki ay. Çok adilce. Çok makul.
Neden meyve yarasası doğuramıyorum?
Çünkü senin insan olduğundan yüzde 80 eminiz.
-Sen hâlâ burada mı yaşıyorsun? -Maalesef.
-Görüşmen ne zaman? -Bugün işten sonra.
Hyannis'teki yeni Fransız lokantası.
Burayı beğenmiyorsan Joey, seni tutan yok.
Çoğu eyaletlerde reşit kabul ediliyorsun.
Çok garip, çünkü seni etmezler.
-Bodie. -Yapma.
Ablan bugün kendini pek iyi hissetmiyor. Fazla üstüne gitme.
Kraliçenin son zamanlarda çok zor olduğunu biliyorum
ama haftaya doğum var. Bebek doğunca eski hâline dönecek.
Benim de korktuğum bu ya.
Bu da ne böyle?
Takvim, büyükanne.
Müstehcen bir takvim.
Hayır, sanatsal bir takvim.
Sinirlenmeden söyleyeyim bu fotoğraflar dünyanın en iyi
-sanat galerilerinde asılı duruyor. -Önemsiz.
-Benim evimde çıplak erkeklere bakılmaz. -Evet, onlara dua edilir değil mi?
İkisini nasıl karşılaştırırsın?
Tanrım Jennifer, sana ne oldu böyle?
Tanıdığım küçük kıza ne oldu?
Her yaz beni ziyarete geldiğinde pazar okuluna götürdüğüm
kiliseye ve öğretilerine saygı duyan kıza ne oldu?
Tanrısal kaynaklarla ilgili olası senaryoları düşündü
ve onları inandırıcı bulmadı.
Yüce bir varlığa inananlara saygı duyuyor ama kendi inanmıyor.
Kısacası büyükanne, o kız büyüdü.
Belki.
Belki de büyüdüğünü sanıyor.
Bu hafta sonu bir şey yapalım. Baş başa.
-Genelde yapıyoruz, Pacey. -Dışarı çıkmıyoruz, evde kalıyoruz.
Önce cuma akşamı sana gelmem için okulla ilgili bir bahane uyduruyoruz.
Ve kasabadan birileri bizi görmesin diye bütün perdeleri kapatıyoruz.
Bir ilişkimiz olduğu gerçeğini kabul etmekte zorlanıyorsun
ama kabul et aramızda bir şeyler var.
Evet, bir şeyler var.
Doğru. Bu yüzden buna uygun davranmalıyız.
İnsan içine çıkmalıyız. Gerçek bir çift gibi.
Pacey, çok güzel olurdu ama hiç akıllıca olmaz.
Capeside olması şart değil. Providence'a gideriz, tamam mı?
Yemek yer, sinemaya gideriz. Orada bizi kimse tanımıyor.
Cumartesi bütün çiftlerin iyi vakit geçirmek için yaptıklarını yaparız.
Ne diyorsun?
Benimle çıkar mısınız Bayan Jacobs?
-Providence'a geleceğini mi söyledi? -Evet demedi ama hayır da demedi.
"Çok istiyorum Pacey ama yapamam." ifadesiyle baktı.
Bence ona öğrenci olduğumu unutturursam kendini tamamen bırakacak.
-Ne yapıyorsun? -Bilirsin.
Böyle şeyleri konuşurken dikkat etmek gerekir.
Sana acıyorum. Bayan Jacobs'ı yatak odasından çıkarmaya çalışıyorsun.
Bu ilişki seksten ibaret değil. Yani, şansıma bir kısma öyle.
Gitmeliyim. Kız arkadaşın onu beklettiğimi düşünmesin.
-Sen de dikkat et. -Merak etme.
Tanrım!
Kolay olmadı ama annemle babamın sorununun iyi bir tarafını gördüm.
Mitch'le Gale çift terapisine gitti. Leery Malikanesi bana kaldı.
-Bu çok güzel-- -Güzel mi?
Daha iyi bir şey söylemeni bekliyordum.
Okulda Pacey ile ilgili tuhaf bir dedikodu dolaşıyor. Duydun mu?
Bir ödevi zamanında mı vermiş?
Sayılmaz ve sadece Pacey'yle ilgili değil Bayan Jacobs'ın da adı geçiyor.
Ne olmuş onlara?
Bir öğretmenle öğrenciye göre çok yakın bir ilişkileri varmış.
O kadar ki yaklaşık 35 eyalette bu yakınlık suç ayılıyor.
Yayılmasını engelleyebiliriz. Kim söyledi?
Kimse söylemedi. Herkes konuşuyor.
-Pacey'yi bulmalıyız. -Dawson, bu doğru mu?
Dawson?
Sana yalan söyleyemem, biliyorsun.
Bana bir iyilik yap. Bu soruyu hiç sormamış gibi yap.
-Duyduklarıma inanmayacaksınız. -Nedense inanacağım galiba.
Joey dedi ki Kenny Leaverton tuvalette sigara içiyormuş ve her şeyi duymuş.
Şimdi anlaşıldı. Son zamanlarda hayatım öyle güzeldi ki
-dengelemek lazımdı. -O kadar kötü değil.
Çabanı takdir ediyorum ama gerçekten de o kadar kötü.
Dürüst olalım, berbat. Hatta facia.
Bu, hayatının ilk yarısını geri kalan olaylardan ayıran bir dönüm noktası.
Az da olsa tek umudum, Tamara'nın bunu duymaması.
O yüzden çenemi göğsüme düşürüp, bir an için de olsa kendime acımama
izin verirsen çok sevineceğim.
Kabul Pacey, durum pek iyi değil ama kontrol edebilirsin.
Obi-Wan'lık etmenin sırası değil.
Bir dedikodudan daha kötü tek şey, doğrulanmış bir dedikodudur.
Buradan "Başıma gelenler!" ifadesiyle çıkarsan, söylenenler doğru demektir.
Ama hiç umurunda değilmiş gibi
bu duyduğun en saçma şeymiş gibi çıkarsan, altıncı derse kadar
hepsi unutulur.
Bunu yapabilirim.
Soğukkanlı olabilirim.
Gülümserim. Ev ekonomisi sınıfına kadar sakince gidebilirim.
Hiçbir şey olmamış gibi, değil mi? Umurumda değilmiş gibi.
-Evet -Kesinlikle!
CAPESIDE LİSESİ
Bu yıl işleyeceğimiz "yasak elma" temasını en iyi gösterenlerden biri
Romeo ve Juliet'tir.
Artık değil.
Bay Witter. Geç kaldınız.
Dün geceden sonra dinlenmiştir.
İddiaya girdik de. Gerçek mi, silikon mu?
Bu yorumlara devam ederseniz Bay Twitchell, ders çıkışı görüşürüz.
Söz mü?
Tamam. Susun.
Nerede kalmıştık?
Yasak elmada.
Selam çıtır.
Beni görmezden gel. Kaba olduğunu düşünmem.
Bak, ilk izlenim öyle olmasına rağmen buraya canını sıkmaya gelmedim.
Dedikodular doğru mu, abartı mı, üst sınıflara çekici görünmek için
girdiğin garip çabalardan biri mi bilmiyorum ama
bilmeni isterim ki neler yaşadığını anlıyorum--
Hayır, neler yaşadığımı anladığını sanmıyorum.
Öyle mi?
Koridorda yürürken insanlar sana bakar. Arkandan konuşur.
Yabancılar konuşurken adını duyarsın. Kısa süre sonra paranoya başlar.
Öyle olsun olmasın herkesin hakkında konuşuyor sanırsın.
Daha kötü bir şey yaptığını düşün.
Mesela ne?
Bekar hamile ablan ve zenci sevgisiyle aynı evde yaşayıp
babanın uyuşturucudan hapse girdiğini.
Bir de bunu düşün.
Gerçekten de ortak bir noktamız var.
Küçük beyinli insanlarının dedikodu malzemesiyiz.
Ve
maalesef bu gecenin konusu sensin.
Harika.
Peki şimdi ne yapacağım?
Benim yaptığımı.
Daha iyi bir hikaye çıkması için dua edeceksin.
Büyükannem olaylarda bakış açım yokmuş gibi davranıyor.
Bu da beni delirtiyor tabii.
Mantık yerine duygularımla konuşmaya başlıyorum ve kabalaşıyorum.
Bu da onun, benim görüşlerime daha çok değer vermemesine neden oluyor.
-Korkunç bir döngüde takılmış gibiyiz. -Bir şeyler yapmak zorundasın.
Üniversiteye gidene kadar görmezden gelemezsin.
Öyle mi? Harika. A planım suya düştü o zaman.
İşte orada, her zamanki gibi.
Ahlaksız hayatımı gözetliyor.
-Tamam, akşama görüşürüz. -Oldu.
Yemek altıda. Elini yüzünü yıkayıp masada olmanı bekliyorum.
Tabii.
Bessie?
Bessie!
Joey! Burada olmana çok sevindim.
Ne oldu? İyi misin?
Bir şey yok.
Kliniğe gidiyordum. Küçük bir talihsizlik oldu.
-Randevun olduğunu bilmiyordum. -Yok.
Bir sonraki randevum ayın 22'sinde ama içimden bir ses
öne almam gerektiğini söylüyor.
Neden?
Çünkü doğumun başladığından eminim.
-Tanrım! Kamyoneti çalıştırmalıyız! -Joey, her şey kontrol altında.
Ama ambulans çağırmam lazım.
Ve şu anda telefonumuz çalışmadığına göre...
-Çalışmıyor mu? -Hayır.
Yani en yakın telefon arkadaşın Dawson'ın evinde ve beni hemen
oraya götürmen lazım.
En yakın ev Dawson'ınki olabilir ama en uygunu değil.
Buradan oraya gitmenin bir tek yolu var.
Korkma Bessie, oraya ulaşacağız.
Bu hızla gidersen, oraya iki değil üç kişi olarak varacağız.
Hadi, ver şunları bana!
Kız gibi kürek çekiyorsun.
Sana Josephine demeye başlayacağım.
Güya kürek çekmede uzmansın.
Evet, güya sen de haftaya hastanede doğum yapacaktın.
Aman Tanrım Bessie, kayık su alıyor.
Kayık su almıyor Joey.
Bu ne o zaman?
Gelince Pacey'ye aramasını söyler misin?
-Dawson? -Teşekkür ederim.
Joey, iyi ki geldin. Pacey'yi merak ediyorum. Onu bulamıyorum.
Konuşacak vakit yok Dawson. Ablam doğuruyor.
-Tebrikler. -Bahçende.
Ne?
Evet, tabii, ama--
Anlıyorum.
-Evet. Bekliyorum. -Ne diyorlar?
İyi haber, ambulans yolda. Kötü haber, Duxbury'ye uğrayacak.
Duxbury mi? Buradan bir saat uzakta.
Zincirleme kaza olmuş. Doğum öncelikli değilmiş.
Tahmini bir geliş saati verecekler.
45 kilometre içinde bir hastane, bir ambulans ve doktor yok mu?
Issız yerde yaşamanın iyi yanlarından biri.
Evet, buradayım.
-Ne kadar? -Bodie'ye ulaştın mı? Bodie nerede?
Buzhanedekiler Hyannis otobüsüne bindiğini söyledi.
En kısa zamanda geleceklermiş ama garanti veremiyorlar.
Bana bak, zavallı memur ben müstakbel anneyim.
Paranın ödeneceğini garanti eden vergi kademesinde olmayabilirim
ama suyum geldi, karnımın altı orkestra davulu gibi gümlüyor ve
bebeğimi iki lise öğrencisiyle doğurma tehlikesi içindeyim!
O yüzden bahane bulmayı kes.
Bebeğim üniversiteye başlamadan buraya ambulans gönder!
Harika.
Eminim hemen gelirler.
-Bu konuşmayı yapmayalım Pacey. -Hangi konuşmayı?
Benden özür dileyip, gönlümü alacağın ve koca ağzını açmanın
suçlusunun sen olmadığını açıklayacağın konuşmayı.
Sadece Dawson'a söyledim. Kenny'nin orada olduğunu bilmiyordum.
Bu ilişkide bir tek sınır vardı Pacey.
Seks değil, gerçek yakınlık değil
bir tek sınır, o da bunu kimseye anlatmamandı!
Dostlarına anlatmayacaktın, sınıf arkadaşlarına böbürlenmeyecektin.
Acaba gizli tutma kavramı bir çocuğa fazla mı geldi?
Sadece bir de benden dinlemeni istiyorum. Sandığın gibi değil.
Öğretmenler odasında duymadığım bir şey söyleyeceğini sanmam.
Evet, doğru.
Öğretmenler odasına malzeme olduk.
İdarenin duyması sadece an meselesi. Sonra da yönetim kurulu duyar.
Ve belki şansımız yaver giderse, başsavcı da haberi alır.
Tamara, üzgünüm.
Bu sabah diğer çiftlerin yaptığı şeyleri yapmamızı istiyordun.
Aklıma tam da ona göre bir şey geldi.
Ayrılalım!
-Nerede bu lanet ambulans? -Geliyor Bessie, yolda.
Bodie yetişemez. Ne yapacağız?
Bunu beceremeyiz. Lise biyolojisini bile bitirmedik.
Bu durumlarda ne yapılacağını bilen biri olmalı.
Nedir bu?
Standart Kral James baskısı. Yeni ve Eski Ahit.
-Ben son bölümlerini daha çok seviyorum. -Ben neyi seviyorum biliyor musun?
Özel hayatıma ve inançlarıma saygı gösterilmesini.
Ateistliğin, torununda olmasını istediğin son şey olduğunu biliyorum
ama üstüne alınmamalısın.
Sadece Tanrı da değil, bugünlerde insanlara da inancım pek kalmadı.
Beni ve ailemi beğenmediğinizi ve Bessie'yle Bodie'nin günahkar
olduğunu düşünmeniz için 80 sebep bulacağınızı biliyorum ama ablam
Dawson'larda doğum yapıyor ve o 80 sebep içinde bebeğin
sorumlu olabileceği tek düşünemiyorum.
Bir hemşire olarak yardım etme yemininizi hatırlarsanız
gerçekten çok iyi olacak.
Harika.
Evet.
Şunu dinle.
Saç kestirmeye Carlton'a gittim.
Yanımdaki adam lisede dolaşan bir dedikoduyu anlatmaya başladı.
Çocuğun teki bir öğretmenle yatıyormuş.
Kendi kendime, "Seksle ilgiliyse, asla kardeşim Pacey olamaz." dedim.
Sonra adam
"Çocuk bunları uydurmuş." deyince
"Tamam." dedim, "Bu kesin bizimki."
Gerçekten inanılmaz Dougie.
Bu arada midem bulanırken tek düşünebildiğim zavallı Tamara'ydı.
Kadıncağız mahvolmuştur.
İşin aslını anlatır mısın?
Ne oldu? Canın mı sıkıldı?
Yoksa yine ilgi mi çekmek istedin?
Aslında hayır. Bu kasabadakilere, ailemizde en azından bir kişinin
hetero seks yaptığını göstermenin bana düştüğünü düşündüm.
Meraktan soruyorum, o sohbet içinde bir an için bile olsa beni savunmak
ya da desteklemek aklına geldi mi?
Witter aile prensipleri buna izin vermiyor mu?
Çok ağır konuştun Pacey.
Eminim okul kurulu da benim kadar etkilenecektir.
Haberin yok mu?
Yalanların yukarı kadar gitmiş.
Müdür Stevens, Bayan Jacobs'ın mahkemeye verilip verilmemesini
görüşmek için acil toplantı istemiş.
Kesin seni de çağıracaklardır.
Çok garip değil mi Pacey ama
bu kasabada seni ciddiye alanlar var.
Maalesef, sen onlardan değilsin.
Bodie ülkenin öbür ucundaki bir restoranda, bu olayı başka birinden
dinlemesini engelleyecek tek alet bu.
Ne diyorsun? Bodie için.
Tamam ama montajlanacak.
Anlaştık.
Bessie, sana yardım edecek birini getirdim.
Lütfen yaptığını sandığım şeyi yaptığını söyleme.
Çatışma. Harika.
-Sancıların arası ne kadar? -Joey!
O hemşire. Yardım edebilir.
Benden, sevgilimden ve doğmamış çocuğumdan nefret eden bir ırkçı!
-Her şey yolunda mı? -Evde doğaçlama doğum yapıyoruz.
-Korkacak bir şey yok. -Sahi mi?
-Korktuğum şeyler var. -Kızlar, sehpayı kaldırın.
Nabız hızlı, ateşin normal.
Bessie'yi şu koltuğa almalıyız.
Yavaş yavaş. Tamam. Yavaş. Güzel.
İşte oldu, tamam.
Buna karşıyım.
Bay DeMille, bize havlu ve bez getirin lütfen.
-Tamam. -Tamam, yavaş. Yavaş, yavaş.
Tamam. Yavaşça nefes al. Güzel. Yastık!
Sağ ol, Josephine.
Aslında adım Joey.
-Hayır, aslında Yehuda! -Tamam.
Sana gelince, bir anlaşma yapalım.
Bugün büyük bir gün olacak ve hemşiren olduğum için
işimiz bitince bana büyük bir minnet duyabilirsin.
Ama söz veriyorum doğum sonrası mutluluğundan faydalanmayacağım
ve paylaştığımız deneyim yüzünden seninle yakınlaşma isteğime karşı
koyacağım ama bir şey isterim.
-Nedir o? -Susman.
Havlular nerede kaldı?
CAPESIDE BELEDİYESİ
-Tammy, dinle, üzgünüm -Bay Witter, tanışmadık.
Ben Caroline Fields, Bayan Jacobs'ın avukatı.
Avukatı mı?
Evet, aldığı tavsiye üzerine bu konuda konuşmamayı seçti.
Siz neden söz ediyor--
Müvekkilimle doğrudan iletişim kurmamanızı rica edeceğim.
İleriki bir zamanda onunla konuşma ihtiyacı duyarsanız, beni arayın.
Bilgiyi ona ben iletirim. Anlaşıldı mı?
Evet.
Caroline?
Evet Bay Witter?
Müvekkilinize üzgün olduğumu söyler misiniz?
Bu sancı sonuncudan 60 saniye sonraydı.
Evet, rahim ağzı iyice açıldı canım.
Ikınmalısın.
Neyi ıkınayım?
Bebeği, canım.
Bir şey olmayacak Joey.
Evet, biliyorum.
Kurulun toplanmasının ve sizi buraya çağırmamızın nedeni
ortalarda dolaşan bir dedikodudur.
Kesin duyduğunuz rahatsız edici bir dedikodu.
-Evet, duydum. -O hâlde açık konuşayım Bayan Jacobs.
Pacey Witter İngilizce dersinizde öğrenci, değil mi?
-Evet. -Bay Witter'la aranızda
cinsel bir ilişki olduğuna dair söylentiler çıkmış.
Lütfen açık sözlülüğümü bağışlayın ama bu söylentiler doğru mu?
-Bakın, ben-- -Hayır!
Hayır doğru değil.
Bay Witter çağrılana kadar beklemeniz gerekiyor.
Bakın, saygısızlık etmek istemiyorum ama
beni biraz dinlerseniz eve erken gidersiniz.
Peki Bay Witter, ne diyeceksiniz?
Bu dedikodunun çıkış noktasının bana dayandığını biliyorum. Ve
bu çok mantıklı çünkü
Bayan Jacobs'ın dersinde arkada oturan vasat bir öğrenci
hep aynı şeyin hayalini kurar:
Biraz daha yakışıklı biraz daha kültürlü ve 15 yaş büyük olsam
nasıl olurdu?
Çünkü ancak o zaman Bayan Jacobs benimle öğrencisi değilmişim gibi
ilgilenirdi.
Ve ancak o zaman bu dedikodunun gerçek olma ihtimali olabilirdi.
Yanlış anlamayın.
Bu söylentinin ciddiye alınması gururumu okşadı ama
şahsen ben bunları sadece fantezi olarak gördüm.
Sizin de böyle düşüneceğinizi sandım.
Yanılıyorsam söyleyin ama
kayıtlar için soruyorum bu söylentileri inkar mı ediyorsunuz?
Evet, hem kayıtlar hem de bunu yazacağınız diğer yerler için.
Bayan Jacobs İngilizce öğretmenim.
Ve maalesef
başka bir şeyim değildir.
Evet, böyle. Güzel. Evet, evet!
-Tanrım! -Çok iyi gidiyorsun!
Büyükanne, konuşmalıyız.
Büyükanne, çok kan var.
Ne? Kan mı dedi?
Korkma canım.
Bana söylemeye korkuyor musunuz?
-Bir şey varsa bilmek istiyorum! -Saçmalama, canım. Hiçbir şey yok.
Jennifer bilmiyor. Doğumda biraz kan gelmesi gayet normaldir.
Şu anda olması gereken en son şey senin endişelenmen.
Jennifer hemen soğuk bir bez getir!
Bayan Ryan.
İyiyim, değil mi?
Harikasın Bessie. Her şey yolunda.
Yolunda olmasa ben çekim yapmazdım değil mi?
Bayan Ryan, gülümseyin.
Dışarı!
Hastamın dikkatini dağıtıyorsun, buna izin veremem.
Büyükanne, bir sorun var değil mi? Bir terslik var.
Sorun falan yok. Böyle bir şey söyleyip hastamı nasıl korkutursun?
Büyükanne, çok kan kaybediyor! Bu işten anlamam ama
çok kan gördüğüm zaman anlarım.
-Büyükanne -Evet, tamam.
Beklediğimden daha çok kan var ama rahim ağzının ya da plasentanın
yırtıldığına dair bir belirti yok.
Ne demek bu büyükanne?
Peki. Yardımın lazım.
Bu tavrını ve tahminlerini bir yana bırakıp
o daha çok kan kaybetmeden ve bir karışıklık çıkmadan
o bebeği çıkarmama yardım etmelisin.
Bunu yapabilir misin Jennifer?
Bana biraz inanabilir misin?
Çünkü inanabileceksen bunun için daha uygun bir zaman olamaz.
Tamam Bessie, nefes al ve ıkın! Hatırladın mı, nefes al ve ıkın.
-Büyükanne, acı çekiyor! -Gayet iyi gidiyor, Jennifer.
Hayır Bayan Ryan, bir şey almalıyım.
-Ne, canım? -Bir ilaç! Hap! Sancıyı kesmek için!
Hiç ilacım yok. Ama daha çok işe yaracak bir şeyim var.
-Lütfen, ne olsa denerim. -O zaman benden sonra tekrar et:
Cennetteki babamız--
Bir sakinleştirici lazım, dua değil!
Üzgünüm Bayan Ryan ama dua bende işe yaramaz.
Senin için değil, bebeğin için.
Cennetteki babamız.
Senin adın kutsaldır.
Kıyamet günü geldiğinde.
Hadi, onu duydun. Kıyamet günü geldiğinde.
Ikın!
Anneme olanları anlatınca yüzünün ifadesini merak ediyorum.
Bessie'ye bir şey olmayacak Joey.
Bayan Ryan, korkutucu biri olsa da bence çok becerikli biri.
Biliyorum Dawson.
Buraya, korktuğum için çıkmadım.
Endişeleniyorum ama...
Neden peki?
Önemli değil. Boş ver. Aptalca.
Hayır, aptalca değil Joey.
Seninle hep aynı fikirde olmayabilirim ama sebeplerin aptalca olmaz.
Tamam, bir şey soracağım Dawson.
Bessie sana kimi hatırlatıyor?
Çok basit.
Anneni.
Bazen çok az benziyor ama
bazen...
Bessie öyle bir şey söylüyor ya da yapıyor ki
annem hiç ölmemiş gibi geliyor.
Annem hastalandığında, her ay kemoterapi görürken
çok acı çekerdi.
Eve gelip, yanında otururdum.
Daha önce hiç duymadığım şekilde haykırırdı.
Ben de aklıma gelen her yüce varlığa, bir daha bunları kimseden
duymayayım diye dua ederdim.
Bir şekilde, biri dinlemiş olacak.
Çünkü neyse ki hiç duymadım.
Ta ki bugüne kadar.
Evet.
Joey, annen o kadar acı çekerken neden yanında oturmuştun?
Bu da soru mu? Bana ihtiyacı vardı.
Söylemiyordu ama biliyordum.
Bana ihtiyacı olduğunu biliyordum.
Bessie'nin sana ihtiyacı olmadığını ne biliyorsun?
Tamara?
Merhaba.
Şu anda başına açtığı dertler yüzünden Pacey'ye karşı
neler hissettiğini biliyorum
ama bütün aileye aynı duyguları beslediğini düşünmek istemem.
O çocuk küçüklüğünden beri baş belasıydı.
Her dakika sorun çıkartırdı.
O zaman gurur duyuyor olmalısın.
Gurur mu? Anlamıyorum Tamara.
Büyüyüp böyle biri olduğu için.
Asi bir çocukken
tatlı, düşünceli ve akıllı bir delikanlı olmuş.
Ve Douglas.
Bana Bayan Jacobs de.
Evet. Ikın.
-Bebek gelmeye başladı. -Tanrım, başını görüyorum!
Evet. Çok az kaldı. Biraz daha dayan.
Hadi canım. Son bir kez daha. Bitiyor.
Hadi Bessie bir kere daha. Yapabilirsin.
Yapamam.
-Çok yoruldum. -Hadi, yapabilirsin ve yapacaksın.
Çıktı!
-Erkek mi? -Evet.
İyi mi?
İyiden de öte.
Çok sağlıklı. Çok güzel.
Ve her şeyiyle senin.
Konuşabilir miyiz yoksa avukat mı lazım?
Merhaba Pacey.
Yine özür dilemeye geldiysen
gerek yok.
Yaptığın için minnettarım.
Aslında
o ayrılık konuşmasını o anki kızgınlıkla söylediğini umuyordum.
Çünkü Tamara böyle bir şey bir daha olmayacak.
Artık kimseyle konuşmayacağım.
Ne Dawson'la ne de başkasıyla.
Bir daha asla olmayacak.
Biliyorum, çünkü izin vermeyeceğim.
Güzel. Ben de öyle.
Belki de açıkça ifade edemedim.
Artık dedikodu olmayacak çünkü dedikodu yapacak konu olmayacak.
Capeside'dan ayrılıyorum.
Müdür Geiger'e istifamı verdim bile.
Yarın kardeşimin Rochester'daki evinde olurum.
Hiç vakit kaybetmiyorsun değil mi?
Bugünün geleceğin biliyordun.
Yıllarca düşünsem bile Rochester'ın küçük maceramızda
önemli bir yer olacağı aklıma gelmezdi.
İlişkinin bitmesi kaçınılmazdı.
Belki sen mezun olunca bitecekti.
Belki ben yaşıtım biriyle tanışınca.
Belki de sen yaşıtın biriyle tanışınca bitecekti.
Ama ilişkimizin
patlamayı bekleyen saatli bir bomba gibi olduğunu biliyordun.
Sana çok değer verdiğimi anlamalısın Pacey.
Beklediğimden ya da istediğimden çok daha fazla.
Ama ben 36 yaşımdayım ve
çok geç olmadan çocuk sahibi olmak istiyorum.
Onların annesi olmak istiyorum, kız arkadaşları değil.
Daha büyük ya da tartışılır derecede senden daha olgun olmam
bu tür durumlarda ne deneceğini bildiğim anlamına gelmiyor.
O yüzden burada veda edelim lütfen.
Yoksa birazdan çok duygusallaşıp rezilce gerçekleri söyleyeceğim.
Veda öpücüğüne izin var mı?
Bilmiyorum. Bütün karmaşayı bir öpücüğün başlattığını düşünürsek...
Bunu kaldırabilirim Tamara.
Ben kaldırabileceğimden emin değilim.
Gel.
Tamam.
Neyse
umarım Rochester'da mutlu olursun.
Umarım sen de lisede mutlu olursun.
-İyi geceler. -İyi geceler Jennifer.
Uzun bir gündü, değil mi?
Güzel bir gündü.
Jennifer
bazı şeyleri birbirimize söylemememiz bunları hissetmiyoruz demek değildir.
Jennifer?
Bugün yaşadıklarından sonra
gerçekten hâlâ Tanrı'ya inanmadığını söyleyebilir misin?
Tanrı'yı bilmem ama
galiba az da olsa insanlara inanmaya başladım.
Joey, gel buraya.
Annemin gözlerini almış, değil mi?
Evet. İlk onu fark ettim zaten.
Hoşça kal, Tammy.
BURÇAK TARLAN KOVAÇLI SUBTITLING TITRAFILM PARIS