Einde
Geweldige film. Bedankt. Ik ga. -Waarom heb je zo'n haast?
Bessie is volgende week uitgerekend en heeft hulp nodig.
Bodie kan heus wel voor haar zorgen.
En we hebben nog maar één film gezien. Dat kan niet op filmavond.
Voor alles is een eerste keer. -Dat is wel het thema vanavond.
We doen allemaal ons best om het te negeren.
Het is duidelijk dat dit privé is en m'n aanwezigheid je stoort.
Blijf jij maar film kijken, Joey. Ik ga wel.
Dat hoeft echt niet. -Het is niet erg.
We wilden toch rustiger aandoen. We redden het wel even zonder elkaar.
Bovendien vertrouwt m'n oma ons niet alleen. Ik ga wel.
Ga nou niet weg voor mij. Ik wil de avond niet verpesten.
Het ligt niet aan jou. -Dat is geregeld. Wat gaan we kijken?
Als we blijven, voelen we ons allebei ongemakkelijk.
Filmavond betekent nu dus dat zij niet weg mag vanwege je oma.
En jullie kunnen niet blijven omdat het ongemakkelijk is.
Jij kan niet blijven als ze vertrekt en ook niet als ze blijft...
want dat verpest de filmavond voor je. -Precies.
Aangezien dit mijn huis is en ik niet weg kan, is er maar één mogelijkheid.
Dag, Dawson. -Wacht nou even.
Tot morgen. -Ga niet te laat naar bed.
Filmavond is me veel te ingewikkeld.
Goedemorgen, schat. Hoe voelen we ons vanmorgen?
Als jij ook misselijk en geïrriteerd bent, voelen we ons hetzelfde.
Je bent de 22e uitgerekend. Over een week is het achter de rug.
Het is onmenselijk. Ik kan niet meer slapen, m'n benen zijn dik...
m'n rug doet pijn en ik wil de hele dag kotsen.
Een vleermuis draagt z'n jong twee maanden. Dat is redelijk.
Waarom kan ik geen vleermuis baren?
Omdat je bijna zeker een mens bent.
Woon jij hier nog steeds? -Helaas wel.
Wanneer is je gesprek? -Na 't werk. Bij een nieuw restaurant.
Als het je hier niet bevalt, kun je zo vertrekken.
In veel staten ben je al volwassen. -Wat grappig. Jij niet.
Je zus voelt zich niet goed, Joey. Wees nou lief voor haar.
Het vrouwelijke stamhoofd is nogal lastig geweest...
maar als het kind er eenmaal is, zal ze weer de oude zijn.
Daar ben ik juist zo bang voor.
Wat is dit in hemelsnaam?
Een kalender. -Een smerige kalender.
Nee. Het is een kunstkalender.
Die foto's hangen wel in de mooiste musea ter wereld.
In mijn huis kijken we niet naar naakte mannen.
Nee, we bidden tot hen.
Hoe durf je dat met elkaar te vergelijken?
Wat is er met m'n kleine meisje van vroeger gebeurd, Jennifer?
Dat ik zomers naar zondagsschool bracht...
en dat respect toonde voor de kerk?
Ze heeft zich verdiept in religieuze materie en is niet overtuigd.
Ze respecteert mensen die in een god geloven, maar gelooft zelf niet.
Ze is volwassen geworden. -Misschien wel.
Maar misschien denkt ze dat alleen maar.
Laten we samen uitgaan dit weekend.
Dat doen we meestal. -We zitten altijd thuis.
We verzinnen een reden voor mij om bij je thuis te komen.
En dan doen we de gordijnen dicht...
zodat de mensen ons maar niet samen zien.
Ik weet dat je niet graag toegeeft dat we iets hebben.
Ja, we hebben iets. -Laten we ons daar dan naar gedragen.
Laten we samen uitgaan. Samen, net als een echt stel.
Dat is niet erg praktisch, Pacey. -We kunnen ook naar Providence gaan.
We gaan uit eten en naar de film. Net als andere problematische stellen.
Wat denk je? Wilt u met me uit, Miss Jacobs?
Gaat ze met je naar Providence? -Ze zei geen ja. Maar ook geen nee.
Ze gaf me zo'n blik van 'ik wil heel graag, maar het kan gewoon niet'.
Als ik m'n rijbewijs eenmaal heb, zal ze zich helemaal geven.
Wat doe je nou? -Je moet echt op je hoede zijn.
Arme jij. Dat allemaal om Miss Jacobs uit de slaapkamer te krijgen.
Bij ons draait het niet om seks. Maar het speelt gelukkig wel een rol.
Ik moet gaan. Anders denkt je vriendin dat ik haar laat zitten.
Wel voorzichtig zijn, hoor. -Rustig maar.
Man.
Eindelijk zie ik iets positiefs in de problemen van m'n ouders.
Ze gaan dit weekend in therapie en ik ben alleen thuis.
Dat is heel leuk, maar... -Ik had op iets stouters gehoopt.
Er gaan geruchten over Pacey. -Heeft hij iets op tijd ingeleverd?
Nou, nee. Het heeft te maken met Pacey en Miss Jacobs.
Ze hebben een zeer hechte band voor een leerling en lerares.
Het is zelfs illegaal in veel staten. -Van wie heb je dat?
Van wie niet, beter gezegd. Iedereen heeft het erover.
We moeten Pacey vinden. -Is het waar, Dawson?
Ik kan niet tegen je liegen, dat weet je. Vergeet dat je dit hebt gevraagd.
Jullie geloven niet wat ik net hoorde. -Ik denk het wel.
Kenny Leaverton zat op een wc te roken en heeft alles gehoord.
Het gaat ook zo goed met me. Dat moest hersteld worden.
Zo erg is het niet. -Dank je, maar zo erg is het wel.
Het is een ramp.
Dit is zo'n moment waarop de rest van je leven begint.
M'n enige troost is de hoop dat het Tamara niet ter ore komt.
Mag ik me dus even heel zielig vinden? Dat zou ik erg op prijs stellen.
Het is nu tenminste wel in jouw handen. Jij hebt de controle.
Dit is niet het moment voor Obi-Wan.
Het is pas erg als het gerucht bevestigd wordt.
Als jij nu met hangende pootjes naar buiten loopt, beken je alles.
Als je nu doet alsof je het volslagen belachelijk vindt...
bestaat de kans dat dit vandaag nog vergeten is.
Dat kan ik best. Ik kan heel cool doen.
Ik loop lachend en knipogend naar het economielokaal.
Alsof er niets aan de hand is.
Romeo en Julia is het beste voorbeeld van de verboden liefde.
Nu niet meer.
U bent laat, Mr Witter. -Hij moest nog bijkomen van vannacht.
Ik heb een weddenschap lopen. Zijn ze echt of nep?
Als u blijft praten, kunt u nablijven, Mr Twitchell.
Belooft u dat? -Rustig aan. Waar waren we?
Verboden liefde.
Hoi, minderjarige.
Loop maar door, hoor. Ik zal je niet onbeschoft vinden.
Ik ben echt niet van plan om je te bekritiseren.
Ik weet niet of het klopt of dat je zo wilt scoren bij de oudere meisjes...
maar ik weet wat je doormaakt. -Dat betwijfel ik zeer.
Eens kijken. De mensen staren naar je op de gang...
ze fluisteren over je, onbekenden noemen je naam...
en al snel ben je ervan overtuigd dat iedereen over je praat.
Stel je voor dat je het nog bonter had gemaakt.
Je woont bij je zwangere zus en haar vriend en je vader zit in de bak.
Stel je voor, Pacey. We hebben iets gemeenschappelijks.
We leveren de mensen stof om te roddelen.
En helaas ben jij vanavond het grote nieuws.
Te gek. En wat moet ik nu dan doen?
Hetzelfde als ik heb gedaan. Vurig hopen op een beter verhaal.
Oma gaat met mijn mening om door die te negeren.
En dat maakt mij woest, waardoor ik emotioneel en niet rationeel ben.
Ik doe onbeleefd, waardoor ze nog minder openstaat voor mijn mening.
We zitten in een afschuwelijke vicieuze cirkel.
Je kunt haar niet negeren tot je gaat studeren.
Nee? Geweldig, daar gaat plan A.
Daar zul je haar hebben. Ze volgt m'n verdorven leven op de voet.
Ik zie je vanavond, oké?
We eten om zes uur. Ik wil je dan graag gewassen aan tafel zien.
Bessie?
Bessie.
Joey.
Wat ben ik blij dat je er bent. -Wat is er gebeurd? Gaat het?
Ik was op weg naar de kliniek toen het misging.
Had je dan een afspraak?
Ik heb pas een afspraak op de 22e, maar die moet ik gaan verzetten.
Waarom? -Omdat ik volgens mij weeën heb.
Ik moet de auto aan de praat krijgen. -Ik moet een ambulance bellen, Joey.
Onze telefoon doet het momenteel helaas niet.
De dichtstbijzijnde telefoon is van Dawson. Je moet me erheen brengen.
Dat is helemaal niet handig.
Je kunt er maar op één manier komen vanaf hier.
We komen er wel. -Straks zitten we hier met z'n drieën.
Geef mij die roeispanen maar. Je roeit als een meid.
Ik ga je voortaan Josephine noemen.
Ik dacht dat jij zo goed kon roeien.
Ik dacht dat jij volgende week in het ziekenhuis ging bevallen.
O god, Bessie. De boot lekt. -Dat is de boot niet, Joey.
Wat is het dan?
Is hij er niet? Kunt u Pacey vragen of hij me terugbelt?
Ik maak me zorgen over Pacey. Ik kan hem niet vinden.
M'n zus is aan het bevallen.
Te gek. Gefeliciteerd. -Op jouw gazon.
Dat begrijp ik wel. Ik wacht wel. -Wat zeggen ze?
De ambulance komt via Duxbury. -Dat is een uur rijden.
Er is een kettingbotsing geweest. Geboortes zijn even geen prioriteit.
Eén ambulance en geen dokter in de buurt.
Wat is leven in de natuur toch fijn. -Ja, ik ben er nog. Hoe lang?
Heb je Bodie gesproken? -Hij was al op weg naar Hyannis.
Ze sturen de ambulance zo snel mogelijk. Ze kunnen niets garanderen.
Luister ambtenaartje, met de aanstaande moeder.
Ik zit niet in de hoogste belasting- schaal, maar ik sta op springen...
en straks moeten twee tieners m'n eerste kind ter wereld helpen.
Kom van die dikke reet en stuur een ambulance voor m'n foetus afstudeert.
Geweldig. Ze zullen wel direct komen.
Ik wil dit gesprek niet voeren, Pacey. -Welk gesprek?
Je biedt je excuses aan omdat je je grote mond hebt opengedaan.
Alleen tegen Dawson. Ik wist niet dat Kenny in de wc was.
Er zat één restrictie aan deze relatie. Niet seks of intimiteit.
Het enige was dat je er niet over zou praten.
Je zegt niets tegen je vrienden en schept er niet over op.
Maar misschien ben je te jong om het begrip discretie te snappen.
Ik wil dat je mijn versie hoort. Het is niet zoals jij denkt.
Ik heb alles al gehoord in de lerarenkamer.
We zijn al het onderwerp van gesprek.
Binnenkort zal het schoolbestuur ervan horen en de schoolcommissie...
en als we echt geluk hebben ook de officier van justitie.
Het spijt me echt.
Jij stelde vanmorgen voor om ons als een gewoner stel te gedragen.
Ik heb een uitstekend idee. Laten we maar uit elkaar gaan.
Waar is die rotambulance? -Hij komt eraan, Bessie.
Wat nu? Wij kunnen dit niet. We hebben biologie niet eens afgerond.
Iemand in deze stad moet toch weten wat je moet doen?
Wat is dit?
Een bijbel. Ik hou vooral van de laatste hoofdstukken.
Ik hou vooral van mensen die m'n privacy en overtuigingen respecteren.
Atheïsme is niet iets wat je met je kleindochter wilt associëren...
maar u moet het niet persoonlijk opvatten.
Het is niet alleen God. Ik heb ook weinig vertrouwen in de mens.
Ik weet dat u mij niet mag en Bessie en Bodie zondaars vindt...
maar m'n zus is zo ongeveer aan het bevallen bij Dawson...
en ik zou niet weten wat de baby misdaan heeft.
Dus als u zich herinnert dat een verpleegster mensen moet helpen...
zou dat heel fijn zijn.
Geweldig.
Dus...
Luister eens even.
Een man die naast me zat bij de kapper had het over een gerucht...
dat de ronde doet over een scholier die het met de lerares doet.
Ik dacht: als het om seks gaat, kan het m'n broer Pacey niet zijn.
En toen zei die man: Die jongen schijnt alles te hebben verzonnen.
En toen dacht ik: bingo. -Wat interessant, Dougie.
Het enige waar ik aan kon denken, was die arme, lieve Tamara.
Ze zal zich wel afschuwelijk voelen. Vertel eens even hoe het zit.
Wat was je motief? Verveling? Of een ouderwetse schreeuw om aandacht?
Weet je? Ik vond dat ik de stad moest tonen...
dat tenminste iemand van ons gezin een heteroseksuele relatie heeft.
Is het ooit bij je opgekomen om het in dat gesprek voor me op te nemen?
Of mag dat niet bij de familie Witter? -Wat ontroerend, Pacey.
Ik weet zeker dat het schoolbestuur even geraakt zal zijn.
O, dat wist je nog niet.
Je leugens hebben de hoogste gelederen bereikt.
De politiecommissaris overlegt met het bestuur...
of Miss Jacobs aangeklaagd moet worden.
Je zult wel aanwezig moeten zijn. Het is raar, Pacey...
maar er zijn dus mensen in deze stad die je serieus nemen.
Jij niet, helaas.
Bodie is nu op weg naar een restaurant hier ver vandaan.
Dit ding zorgt ervoor dat de geboorte van z'n kind geen vaag verhaal wordt.
Wat denk je? Voor Bodie? -Goed. Maar ik doe de eindregie.
Prima.
Bessie.
Ik heb iemand meegenomen die je kan helpen.
Je hebt toch niet gedaan wat ik denk dat je hebt gedaan?
Hoeveel tijd zit er tussen de weeën? -Ze is verpleegster.
Ze is een racist die m'n vriend en m'n ongeboren kind haat.
Is alles in orde? -Er is geen reden tot zorgen.
Ik maak me wel zorgen. -Zet die salontafel eens opzij.
De hartslag en temperatuur zijn goed. We gaan Bessie in die stoel zetten.
Rustig aan. Ik heb je. Heel goed.
Ik wil dit niet.
Kunt u grote handdoeken en washandjes halen, Mr DeMille?
Rustig aan. Rustig ademhalen. Goed zo. Kussens.
Dank je, Josephine. -Ik heet eigenlijk Joey.
Nee, ze heet eigenlijk Judas.
Ik wil een deal sluiten met je. Dit wordt een belangrijke dag voor je.
Je zult me als je verloskundige straks vreselijk dankbaar zijn.
Ik zal je geluk niet uitbuiten...
en ik zal me niet eeuwig verbonden voelen met je...
als je me één gunst wilt verlenen. -Wat dan?
Hou je mond. Waar blijven die handdoeken?
Het spijt me. -Wij kennen elkaar niet, Mr Witter.
Ik ben Caroline Fields, de advocate van Miss Jacobs.
Ze wil de zaak op dit moment niet met je bespreken.
Ik verzoek u om niet direct met m'n cliënt te communiceren.
Als u in de toekomst met haar wenst te spreken, mag u mij bellen.
Ik zal alle belangrijke informatie doorgeven.
Caroline? -Ja, Mr Witter?
Wil je tegen je cliënt zeggen dat het me spijt?
De laatste wee was precies 60 seconden na de vorige.
Je hebt volledige ontsluiting. Persen.
Wat? -Het kind.
Ze overleeft het wel. -Dat weet ik wel.
We hebben deze zitting geregeld en u gevraagd om te komen...
omdat we een gerucht gehoord hebben dat u vast ook heeft vernomen.
Ik zal er geen doekjes om winden. Is Pacey Witter een leerling van u?
Men beweert dat u een seksuele relatie met Mr Witter zou hebben.
Zijn die aantijgingen correct?
Nee, ze zijn niet correct.
U moet wachten tot u opgeroepen wordt, Mr Witter.
Ik wil niet onbeleefd zijn...
maar als u me even aanhoort, bent u allemaal voor het eten thuis.
Goed, Mr Witter. Wat wilt u kwijt?
Ik weet dat men denkt dat ik de oorsprong van deze geruchten ben.
Dat is ook heel logisch. Ik ben een middelmatige leerling...
die altijd zit te dagdromen tijdens de Engelse les van Miss Jacobs.
Over hoe het zou zijn om iets knapper en ontwikkelder te zijn...
en 15 jaar ouder.
Want alleen dan zou ze me kunnen zien als iets anders dan een leerling.
En alleen dan zou het gerucht waar kunnen zijn.
Begrijp me niet verkeerd. Ik ben erg gevleid dat jullie dit serieus nemen.
Ik heb het persoonlijk altijd puberale fantasieën gevonden.
Ik had verwacht dat jullie dat ook zouden doen.
Begrijp ik dat u de eerder genoemde aantijgingen ontkent, Mr Witter?
Die ontken ik inderdaad.
Miss Jacobs is m'n lerares Engels.
En, tot m'n grote teleurstelling, niets meer dan dat.
Ja, zo ja.
Ja. -God.
Het gaat heel goed. -Ik moet u even spreken, oma.
Er is heel veel bloed. -Wat? Zei ze 'bloed'?
Rustig nou maar.
Durft u me niet te zeggen dat er iets mis is? Ik wil het weten.
Er is niets aan de hand. Jennifer weet niet dat bloed bij 'n bevalling hoort.
Je moet je echt geen zorgen maken. Ga een koud washandje halen.
Het gaat heel goed, hè Mrs Ryan?
Heel goed. Anders zou ik toch niet filmen? Ik ben een film aan het maken.
Lach eens, Mrs Ryan.
Weg, jij. Je leidt m'n patiënt af. Dat wil ik niet hebben.
Er is een probleem, hè oma? -Er is niets aan de hand.
M'n patiënt raakt in paniek als je me zo tegenspreekt.
Ze verliest veel bloed. Ik weet er niet veel van, maar ik zie veel bloed.
Oma. -Oké.
Het is veel bloed, maar ze heeft geen baarmoederhalslaceratie.
En nu in gewone taal. -Goed. Ik heb je hulp nodig, Jennifer.
Ik wil dat je me niet bekritiseert...
en me helpt met de bevalling voordat ze nog meer bloed verliest.
Denk je dat je dat kunt?
Denk je dat je me een klein beetje kunt vertrouwen?
Daar is dit namelijk een uitstekend moment voor.
Inademen en persen, Bessie.
Ze heeft pijn, oma. -Het gaat prima.
Ik wil iets hebben, Mrs Ryan. -Wat dan?
Een pil. -Iets tegen de pijn.
Ik heb geen medicijnen. Maar ik heb iets beters.
Ik probeer alles. -Goed dan. Zeg me na:
Onze vader, die in de hemel zijt.
Ze heeft een pijnstiller nodig, geen gebed.
Dat werkt niet bij mij. -Het is voor je kind.
Onze vader, die in de hemel zijt.
Uw naam worde geheiligd.
Uw rijk kome... -Kom op, je hebt haar gehoord.
Uw rijk kome... -Persen.
Als m'n moeder eens wist wat er in haar huis is gebeurd.
Het komt heus wel goed met Bessie.
Mrs Ryan is heel eng, maar ze is een heel goede verpleegster.
Dat weet ik, Dawson.
Ik ben hier niet omdat ik me zo'n zorgen maak over Bessie.
Ik maak me wel zorgen, maar... -Wat is er dan?
Niks. Het gaat wel. Het is stom. -Het is niet stom, Joey.
Ik ben het niet altijd met je eens, maar je redenen zijn nooit stom.
Goed. Ik heb een vraag. Aan wie doet Bessie je denken?
Dat is simpel. Je moeder.
Op sommige momenten zie ik die gelijkenis maar even...
en soms zegt of doet Bessie iets...
en dan is het net alsof m'n moeder nooit is gestorven.
Toen ze ziek werd en elke maand een chemokuur kreeg...
had ze afschuwelijke pijn.
En als ik thuiskwam, ging ik bij haar zitten.
Ze stootte kreten uit en ik bad dat...
ik die nooit meer zou hoeven horen.
Kennelijk luisterde er iemand. Ik heb ze gelukkig nooit meer gehoord.
Tot vandaag.
Waarom zat je naast haar toen je moeder zo veel pijn had?
Kom op, Dawson. Ze had me nodig.
Dat zei ze niet, maar ik wist het. Ik wist dat ze me echt nodig had.
En denk je dat Bessie je minder hard nodig heeft?
Tamara?
Hallo.
Ik snap hoe je over Pacey denkt na de ellende die hij je heeft bezorgd.
Maar ik hoop dat je onze familie niet over één kam scheert.
Hij is altijd al een rotjoch geweest. Hij was altijd iedereen tot last.
Dan zul je vast heel trots zijn. -Wat bedoel je, Tamara?
Op de manier waarop hij van een onhandelbaar kind opgegroeid is...
tot een lieve, gevoelige en intelligente jongeman.
En Douglas, ik heet Miss Jacobs.
Dat is het. Persen.
Het kind komt al. -Ik kan het hoofdje zien.
Goed zo, we zijn er bijna. Nog heel even.
Goed zo, nog één keer persen. Je bent er bijna.
Nog één keer. Je kunt het. -Ik kan niet meer. Ik ben te moe.
Je kunt het en je doet het.
Hij is eruit. -Hij?
Is alles goed met hem?
Het is meer dan goed met hem. Hij is gezond en prachtig.
Hij is helemaal van jou.
Kunnen we praten of moet er een advocaat bij zijn?
Hoi, Pacey.
Als je bent gekomen om je excuses weer aan te bieden: dat is niet nodig.
Ik waardeer zeer wat je hebt gedaan.
Ik hoopte eigenlijk dat je het niet meende dat je het uit wilde maken.
Dit gebeurt nooit meer, Tamara. Ik ga er met niemand meer over praten.
Niet met Dawson. Niemand. Het zal nooit meer gebeuren.
Dat weet ik. Ik zal het niet laten gebeuren.
Goed zo. Ik ook niet.
Misschien ben ik niet duidelijk genoeg.
Er zal niet meer geroddeld worden omdat er geen onderwerp meer zal zijn.
Ik ga weg uit Capeside.
Ik heb m'n ontslag al ingediend bij de directeur.
Ik kan morgenavond bij m'n zus in Rochester zijn.
Je laat er geen gras over groeien, hè?
Je wist dat deze dag onvermijdelijk was, Pacey.
Dat ben ik niet met je eens.
Ik had nooit gedacht dat Rochester een rol zou spelen in ons verhaal.
Ik bedoel het feit dat we uit elkaar gaan.
Jij zou van school gaan of ik zou iemand van mijn leeftijd ontmoeten.
Of misschien zou jij iemand van jouw leeftijd ontmoeten.
Maar je wist dat alles wat we samen hadden tijdelijk was.
Ik geef om je, Pacey.
Meer dan ik voor mogelijk had gehouden of had gewild.
Maar ik ben 36...
en ik wil kinderen voor het te laat is.
Ik wil hun moeder zijn en niet hun vriendin.
Alleen omdat ik ouder en misschien volwassener ben...
wil niet zeggen dat ik in dit soort situaties wel weet wat ik moet zeggen.
Kunnen we gewoon afscheid nemen?
Voor ik melodramatisch word en gênant en veel te eerlijk.
Is een afscheidskus toegestaan?
Ik weet het niet. Volgens mij begon alle ellende op die manier.
Ik denk dat ik het wel aankan, Tamara.
Maar ik weet niet of ik het wel aankan.
Hier.
Oké.
Nou...
Ik hoop dat je het naar je zin hebt in Rochester.
Ik hoop dat je het naar je zin hebt op school.
Welterusten. -Welterusten, Jennifer.
Het was een lange dag, hè? -Een goede dag.
Jennifer.
Dat we bepaalde dingen niet zeggen, wil niet zeggen dat we ze niet voelen.
Jennifer?
Kun je na wat je vandaag hebt ervaren nog zeggen dat je niet in God gelooft?
Wat God betreft, weet ik het niet, maar met de mens zit het wel beter.
Kom erbij, Joey.
Hij heeft mama's ogen.
Dat zag ik meteen.
Dag, Tammy.