- Jest idealna. - Rozczarowałeś mnie.
Spójrz, jakie oczy, włosy.
Ma pewne walory,
ale daleko jej do ideału.
Zadbana, niebrzydka, średnio zamożna dziewczyna z Nowego Jorku.
Przeciętna, żadnej tajemniczości. Na tej twarzy widać całą przyszłość.
Poważnie?
Za trzy lata pójdzie do małego college'u gdzieś w Nowej Anglii.
Napisze pracę z historii sztuki, potem wróci na Manhattan
i wyjdzie za mąż za handlowca, którego pozna na przyjęciu u znajomych.
Później przeprowadzą się do Connecticut,
kupią dom i będą wychowywać trójkę zdrowych psychicznie dzieciaków.
- Wszystko obmyśliłaś. - Nie musiałam.
To oczywiste.
A ja, Nostradamusie, myślę, że Jen mnie zaskoczy.
Jak wolisz.
- Chciałam oszczędzić ci rozczarowań. - Podaj mi kasetę.
Podpowiedz, jaki prezent kupić rodzicom z okazji rocznicy ślubu.
Co zafundować ludziom, którzy nie rozstają się od dwudziestu lat?
Osobne wakacje.
Znam twoje filmowe pasje, ale o to cię nie podejrzewałam.
Nie nakręciłem tego.
Mamy idealny prezent.
Co to?
Nie wiem, przysięgam.
Nie wyłączyłem kamery, kiedy zwiewaliśmy w ruinach.
Niezły kawałek.
Można popatrzeć.
Ta babka wygląda znajomo.
Gdyby odgarnąć włosy...
I posadzić za szkolnym biurkiem...
To byłaby...
panna Jacobs!
JEZIORO MARZEŃ
Mam ją taśmie, jak robi to z jakimś facetem.
Nasza pani od angielskiego?
Ta sama.
Masz na taśmie Tamarę?
Przykro mi. Liczyłeś, że kiedyś będzie twoja.
Kręciłem kilka scen w ruinach.
Przez przypadek nie wyłączyłem kamery,
kiedy uciekaliśmy i stąd ta pornografia.
Dziwne.
Rozpoznaliście tego faceta?
Ujęcie jest z tyłu. Nie widać twarzy.
Jeśli chcesz go wytropić, szukaj szatyna z pulsującym karkiem.
Chciałbym obejrzeć tę taśmę.
Zrobię dla ciebie prywatny pokaz.
Będziesz mógł cierpieć w samotności.
Wstrzemięźliwość seksualna rzuciła się wam na mózg.
Już późno.
Muszę iść, zanim babcia wyśle list gończy.
Odprowadzę cię.
- Nie zapomnij o taśmie. - Zboczeniec.
Pacey dużo gada. Przechwala się.
Podobno im więcej ktoś o tym mówi, tym jest gorszy.
- Ja nic nie mówię. - Wiem.
Dlatego jestem z tobą.
To nie jest odpowiednia chwila.
- Nie jesteśmy sami. - Jesteśmy we trójkę.
Tłumione pożądanie rośnie jeszcze bardziej.
Kiedy zobaczymy się następnym razem, to będzie pocałunek gigant.
Jeśli dożyję.
Dożyjesz, gwarantuję.
A co tam!
Robisz to specjalnie, żeby mnie zdenerwować?
- To był tylko pocałunek. - Tylko?
W Nowym Jorku twoje kłopoty zaczęły się właśnie od pocałunku.
Masz bardzo szeroką definicję kłopotów.
A dlaczego rodzice cię tu przysłali?
Przypomnij mi.
Od kwadransa nie słyszałam listy moich grzechów.
Nie chcę, żebyś znów zeszła na złą drogę.
Znudziły mi się nasze rozmowy.
To nie ma sensu.
Mówimy w kółko o tym samym i nic z tego nie wynika.
Dajmy sobie spokój.
Widziałaś, jak całowałam się z Dawsonem.
To był tylko pocałunek.
Jak mogłaś nie zauważyć?
Nigdy tego nie widziałam. Przysięgam.
Żartujesz?
- Po 20 latach małżeństwa? - 20 będzie w poniedziałek.
Twoja matka do tej pory nie zauważyła,
że mam bliznę na podbródku.
Tę po upadku ze skutera 10 lat temu?
Dziękuję!
Mój syn zna lepiej moją twarz niż ty.
Powinnaś wcześniej wracać do domu i zobaczyć mnie w świetle dziennym.
Nie krępujcie się. Już wychodzę.
- Co ty wyprawiasz? - Taśma.
- Ta z panną Jacobs? - Tak!
Przestań! Wszystko mi poplątałeś!
Powiedziałem, że ci pokażę. Nie mogłeś poczekać?
Chyba nie.
Wiedziałem, że masz fioła na jej punkcie, ale opamiętaj się.
Masz, narwańcu.
Ostatnio nie byłem z tobą szczery.
Nie kłamałem, ale nie powiedziałem ci wszystkiego.
Nie mam tak silnej osobowości, jak ty.
Wiem, co o mnie sądzicie.
Nie potrafię poderwać dziewczyny.
Mogę sobie pogadać, ale i tak mi się nie uda.
Po pewnym czasie sam w to uwierzyłem.
Nie rozumiem.
- Tym razem poderwałem dziewczynę. - Co?
Możesz to nazwać ślepym trafem, łaską bożą, wszystko jedno.
- Poderwałem ją. - Kogo poderwałeś?
Nie wiem, jak ci to powiedzieć.
Ten szatyn
z pulsującymi mięśniami karku to ja.
Nie.
Tym razem to nie gadka szmatka.
Wolałbym, żeby tak było, bo ta taśma może zrujnować mi życie.
Nie mówiąc o wstydzie.
Nie można uwieczniać pierwszego razu na wideo.
Zwariowałeś?
Nie wiem, co powiedzieć.
Ona mi się podoba. Nie chodzi tylko o seks.
Może to nieprawdopodobne lub dziwaczne...
Raczej dziwaczne.
Powiedz mi...
jak wypadłem?
Sprawdziłem się?
Wypadłeś bardzo dobrze.
Z tego, co widziałem.
Serio.
Dziękuję.
Nie mów nikomu.
Kup im ładny świecznik, ramki do zdjęć albo coś ze sztuki ludowej.
Myślisz, że im się spodoba?
Biali, w średnim wieku, średnio zamożni.
Kochają sztukę ludową.
Powinnaś ich zobaczyć. To obrzydliwe.
Albo to robią, albo po tym odpoczywają.
Smutne. Jestem zazdrosny o życie erotyczne moich rodziców.
Blondyneczka się opiera? Myślałam, że już spróbowaliście.
Jesteś bardzo romantyczna.
Do niczego nie dojdziesz, jeśli nie usuniesz babki wiedźmy.
Mama?
Cześć, Joey. Co tu robicie?
Co za niespodzianka.
Przyszliśmy po zakupy.
- Przepraszam, to jest... - Bob Collinsworth.
- Wiadomości? - Joey.
Miło mi.
Twoja mama pomagała mi wybrać garderobę.
Sondaże stacji wykazały,
że widzom nie podobają się moje stroje sportowe.
Cieszę się, że wreszcie cię poznałem.
Mama opowiadała mi o twoim filmie.
Chciałbym go zobaczyć, kiedy skończysz.
Jasne.
- Musimy wracać do pracy. - Racja.
Miło było was poznać.
Zobaczymy się w domu.
W telewizji Bob wydawał mi się sztywny i nadęty.
Teraz myślę, że jest całkiem sympatyczny.
Co sądzisz?
Miałeś rację za pierwszym razem.
Mogę spytać?
Potwierdzą się twoje najgorsze obawy.
Umówiłam się z Dawsonem.
Wolę już, żebyś powiedziała co myślisz,
niż patrzyła na mnie w ten sposób.
Chłopak chce od ciebie tylko jednego.
Nie Dawson.
Jest dobry, kochany i romantyczny.
Zadaje się z tą dziewuchą, która włazi do niego przez okno!
Dawson i Joey są przyjaciółmi.
Może coś się między nimi iskrzy.
Tak bywa, kiedy chłopak i dziewczyna długo się przyjaźnią.
Co do Dawsona i mnie, to wszystko widziałaś wczoraj.
Domyślam się, że coś do niego czujesz.
Owszem.
Nic na to nie poradzę.
Mam nadzieję, że unikniesz błędów,
które często popełniają dziewczęta w twoim wieku.
Nie oprzesz się pokusie, żeby wetknąć szpilę.
- Nie potępiam cię. - Wiem.
Tylko krytykujesz.
Co za niespodzianka.
Zobaczyłem cię i postanowiłem podejść.
Cieszę się.
Co czytasz?
Robię spis lektur. Wybieram książki na nasze zajęcia.
- Masz propozycje? - Proponuję więcej akcji.
- Akcji? - Seksu.
Czego szkoła się boi? Jesteśmy dorośli.
Trochę różowej literatury nie zaszkodzi.
We wszystkich tegorocznych lekturach znajdziesz seks.
Prawdopodobnie tak samo było w zeszłym roku.
To nie jest prawdziwy seks. To seks z bajek z morałem.
Ostrzeżenie.
Z tych lektur wynika, że jeśli ludzie idą do łóżka,
spotka ich coś złego.
Romeo i Julia - poszli do łóżka, a potem popełnili samobójstwo.
Scarlett Letter, Hester Prynn - najpierw seks, a potem wygnanie.
- Ten Grek... - Edyp.
Właśnie.
Poszedł do łóżka z babką, która okazała się jego matką,
więc z rozpaczy wydłubał sobie oczy.
To nie jest prawdziwe życie.
Moim zdaniem zdarza się,
że ludzie idą do łóżka i jest im dobrze,
a potem żyją długo i szczęśliwie.
Naprawdę uważasz, że to możliwe?
Reakcja. Pełen autentyzm.
Zanim coś powiesz.
Pamiętaj, że liczę się z twoim zdaniem.
Jeśli ci się coś nie podoba - powiedz.
Mój krzyk był beznadziejny, ale ujęcie jest znakomite.
Na pewno świetnie wyjdzie.
- Serio? - Jasne.
Jutro podkładamy głos. Pójdę do telewizji, gdzie pracuje mama.
Udostępnią mi sprzęt.
Chcesz pójść?
Z przyjemnością.
Naprawdę?
Dlaczego dziwisz się, że chętnie spędzam z tobą czas?
Nie wiem. Wrodzony sceptycyzm.
Nie wszystko w życiu musi być skomplikowane.
Kiedyś w starych filmach, jeśli bohaterowie znajdowali się w łóżku,
cenzura wymagała, żeby choć jedno z nich miało stopy na ziemi.
Nie rozumiem tego, bo jeśli się naprawdę chce,
to i tak można to zrobić.
Mamy masę czasu, żeby udowodnić, że cenzura była w błędzie.
Nie musimy robić tego dzisiaj.
Bardzo dobrze.
- Możemy to zobaczyć? - Jasne.
- Widziałeś się z mamą? - Jeszcze nie.
Jeszcze raz.
Więcej strachu, mniej złości.
Przepraszam.
Zrobimy przerwę.
Przepraszam, jestem perfekcjonistą.
Lubię ludzi, którzy wiedzą, czego chcą.
- Jak ja? - Mniej więcej.
Twoja mama.
Wiem, że masz w głowie mętlik.
Pewnie myślisz, że to niesprawiedliwe.
Chciałbyś pogadać z kimś od serca,
a siedzisz z osobą prawie nieznajomą.
Ale przecież zawsze mieliśmy sobie coś do powiedzenia,
choć nasze pogawędki były powierzchowne.
Gdybyś chciał z kimś szczerze porozmawiać,
to chciałabym być tą osobą.
Muszę z tobą porozmawiać.
Powinienem powiedzieć ojcu.
"Tato, kobieta, z którą będziesz obchodził
20 rocznicę ślubu, sypia z Bobem.
Zapachowi Acqua Velva nie można się oprzeć".
To nie jest dobry pomysł.
Żartowałem, że mają romans, ale nie brałem tego serio!
Jaki jest procent zdrad w naszym mieście?
Twoi rodzice, moi.
Mieszkamy w miasteczku jak z pocztówki,
a kiedy przyjrzeć się bliżej...
- Myślisz, że ludzie wiedzą? - Ludzie zawsze wiedzą.
My nie wiedzieliśmy.
Prawda?
Ja nie wiedziałem.
A ty?
Wiedziałaś!
- Dlaczego nic nie powiedziałaś? - Dlaczego?
Znienawidziłbyś mnie za to!
- Myślałam, że sam się zorientujesz. - Co?
Zazwyczaj bystry chłopak z ciebie, tylko ostatnio byłeś mocno zajęty.
- O czym ty mówisz? - O blondynie z dużym biustem.
Nie rozmawiamy o Jen! Okłamałaś mnie!
- Nie wiedziałam, jak... - Czujesz się zagrożona?
Jestem znudzona!
Nudziło ci się, więc mnie okłamałaś!
Chciałam, żebyśmy byli przyjaciółmi.
Przyjaciele tak nie postępują.
Zrobiłaś wszystko, żeby zniszczyć naszą przyjaźń.
Nieprawda. Chciałam... nie wiedziałam...
Chcesz coś powiedzieć? Zabrakło ci słów?
Twoje czyny mówią same za siebie. To na razie!
Życzę miłego życia!
Nie widziałam cię wczoraj w telewizji.
Nie zajrzałeś do mnie.
Tak się złożyło.
Szkoda, że się nie widzieliśmy. Coś ci jest?
Nie, skądże.
Nie wierzę.
Nigdy nie umiałeś udawać. Coś cię gryzie.
Niech zgadnę.
Jedna z kobiet twojego życia przysparza ci zmartwień.
Coś w tym rodzaju.
W czym mogę pomóc?
Dwie rzeczy.
Wiem, że pani mnie nie lubi.
Uważa pani, że mam fioła na punkcie seksu
i chcę zdeprawować pani wnuczkę.
Nic z tych rzeczy.
A druga sprawa?
Przyszedłem do Jen.
Może mam staromodne zdanie na temat wierności.
Pewnie odziedziczyłem po ojcu.
- Nudzę cię? - Skądże!
- Czuję, że przynudzam. - Nieprawda.
Cieszę się, że o tym rozmawiamy.
Było mi przykro, kiedy nie odezwałeś się ani słowem.
Wiedziałam, że pobiegłeś wyżalić się Joey.
Nie popełnię więcej tego błędu.
Obiecaj, że zawsze będziesz ze mną szczera.
Tajemnice niszczą.
Ranią i zabijają.
Dajmy sobie szansę. Żadnych sekretów.
Nigdy.
Nie uważasz, że czasem ludzie wolą nie wiedzieć?
Nie.
Jeśli matka przestała kochać ojca, powinna mu o tym powiedzieć.
Nie mówię o twoich rodzicach.
Nigdy nie zastanawiałeś się, dlaczego tu przyjechałam?
Mówiłaś, że dziadek zachorował i miałaś pomagać babci.
Babcia jest pielęgniarką.
Moja pomoc polega na tym, że schodzę jej z drogi.
Czemu więc tu przyjechałaś?
- Szczerze? - Tak.
Nie przyjechałam pomagać babci.
Rodzice mnie tu przysłali,
bo to, co się mówi o nastolatkach w wielkim mieście, to prawda.
- Mianowicie? - Dorastają zbyt szybko.
Późno wracają do domu, wpadają w złe towarzystwo,
za wcześnie zaczynają życie seksualne.
Rodzice chcieli, żebyś trzymała się z dala od takich ludzi?
Nie. Ja taka byłam.
- A seks? - Tak.
- Miałaś chłopaka? - Tak.
Ale nie tylko z nim.
A ta gadka, że jesteś dziewicą?
Może się pogrążam, ale lubię cię.
Wiem, że to nieodpowiednia pora, ale sam tego chciałeś.
Masz rację. Powinniśmy być ze sobą szczerzy.
Masz prawo wiedzieć, z kim się spotykasz.
Zgadzasz się?
Myślałem, że będzie gorzej.
Co?
- Weźmiesz mnie za rękę? - Jasne.
Nie widziałam cię rano.
Przyszedłem wcześniej, żeby popracować nad filmem.
Chętnie zerwę się z zajęć, jeśli zaproponujesz kino.
Nie mogę, mam spore zaległości.
To może zrobimy sobie krótką przerwę.
- Dobra, odezwę się. - Tak?
Na pewno.
- Co do wczorajszej rozmowy... - Muszę iść. Pogadamy później.
Czy jeśli ktoś ma romans z dwoma lub więcej partnerami,
powinien im o tym powiedzieć?
Przeprowadzasz wywiad?
Zgodzisz się ze mną, że w czasach zagrożenia AIDS jest to istotne.
- Nie mówiąc o stronie moralnej. - Zgadzam się.
Gdybyś miał z kimś romans, chciałabym wiedzieć.
- Nie odkręcaj kota ogonem! - Nie rozumiem.
- Nie zmieniaj tematu. - To znaczy?
Wolisz jego czy mnie?
Jesteś rozbrajający.
Widziałem was wczoraj na lunchu
i dziś na korytarzu śmialiście się, głaskałaś go po rękach.
Zdecyduj się, ja czy pan Gold?
Niepotrzebnie tak to przeżywasz. Nie zmuszaj mnie, żebym wybierała.
Benji i ja mamy ze sobą wiele wspólnego.
Lubimy rozmawiać o książkach, oboje lubimy operę.
Nie mówiąc o naszym wspólnym idolu.
Idolu?
Widać nie wykryłeś w śledztwie,
że nie jestem w jego typie.
Nie?
- A jestem podobna do Mela Gibsona? - Pan Gold jest gejem?
- Nie powtarzaj tego. - Nie rozumiem.
Wczoraj chciałem wziąć cię za rękę...
Byliśmy w miejscu publicznym, gdzie ktoś z uczniów,
nauczycieli lub rodziców mógł nas zobaczyć.
Jeśli masz w głowie mętlik,
jeśli nie rozumiesz, co się między nami dzieje,
mogę ci jedynie powiedzieć, że ja czuję to samo.
Naprawdę?
Tak.
- Jesteś mi winien rozmowę. - Tak sądzę.
Chcę podsumować wczorajszą rozmowę i upewnić się,
że nie jesteś na mnie zły.
- Nie jestem. - Poważnie?
To przeszłość.
Nawet jeśli coś mi się nie podoba, nic na to nie poradzę.
- Możesz mi o tym powiedzieć. - Co mam ci powiedzieć?
Powiedz, dlaczego mnie unikasz, co znaczy to spojrzenie.
Odraza, zazdrość czy dezaprobata.
Przedtem nie patrzyłeś na mnie w ten sposób.
Czujesz się nieswojo, wydaje ci się, że mnie nie znasz.
Może nigdy nie znałeś.
Powiedz mi, czy coś opuściłam.
Nie sądzę.
- Tobie to nie przeszkadza? - Czemu miałoby przeszkadzać?
Nie jest dziewicą. Kochała się z innymi facetami.
Nie pojmuję cię.
Dziewczyna, za którą szalejesz, zwierza ci się, że nie jest dziewicą.
- Nie widzisz, co dla ciebie zrobiła? - Nie.
- Nie widzisz tego? - Nie.
To zaproszenie.
Mówi ci "wiem, że boisz się zrobić pierwszy ruch,
bo jesteś romantykiem i stawiasz kobiety na piedestale.
Dostaniesz ode mnie najwspanialszy dar.
- Zaproszenie? - Mówi ci, że cię pragnie.
- Wasze fascynacja jest obustronna. - Tu nie chodzi o seks.
Chodzi o uczucie. Nie wiesz, o czym mówię.
- Wiem. - Nie wiesz.
Chciałem powiedzieć, że to nie ma nic wspólnego z łóżkiem.
- Tu chodzi o to, że... - Że się boisz.
Posłuchaj, Jen Lindley, którą sobie wymyśliłeś, nie istnieje.
W twoim filmie może być taka, jak chcesz.
Ale w prawdziwym życiu, scenariusz był inny.
Na to wygląda.
Ciesz się tym.
Życie czasem robi przyjemne niespodzianki.
Nie lubię takich nieoczekiwanych zwrotów akcji.
- Dziewica, która... - Nie jest dziewicą.
Szkolny artysta...
Który ma romans z nauczycielką angielskiego.
Jest również szczęśliwe małżeństwo,
które obchodzi 20. rocznicę ślubu i które wcale nie jest tak szczęśliwe.
To draństwo.
- Rozmawiałeś z matką? - Nie. Zmiana planu.
Miałeś jej powiedzieć.
Powiem ojcu.
- Nie słyszałem, jak wszedłeś. - Nie dziwię się.
- Dziś jest wielki dzień. - Masz pojęcie, ile to jest 20 lat?
Nie licząc czterech lat narzeczeństwa.
Muszę z tobą porozmawiać.
Większość naszych znajomych ma już za sobą drugie małżeństwo.
Pobieraliśmy się w tym samym czasie, mieliśmy po 20 lat.
Trochę wcześnie.
Po 20 latach powtarzam to samo, co mówiłem wtedy.
Nie wyobrażam sobie bez niej życia.
Tato. Muszę ci coś powiedzieć.
Mów.
To nie jest odpowiednia chwila, ale...
Za chwilę będę gotowa.
Słucham.
Wszystkiego najlepszego.
Bawcie się dobrze.
Będziemy.
Kuchnia zamknięta.
Może to szok, ale przyszłam do ciebie po radę.
W jakiej dziedzinie jestem ekspertem?
- Dawson Leery. - Jestem zajęta.
Możemy to odłożyć?
Powiedziałam mu, że nie jestem dziewicą.
Chyba mam chwilę.
Jest bardzo rozczarowany. To mnie złości.
Nie wiem, na czym stoimy.
Powiem ci coś o Dawsonie.
Jest wygadany jak na swój wiek, ale nie jest dojrzały.
Klasyczny jedynak.
Dąsa się, kiedy coś nie idzie po jego myśli.
I wszystko jest dla niego czarno-białe.
Nie miał żadnych doświadczeń z dziewczynami.
Powiedzenie, że jego życie seksualne jest skromne, to bujda na resorach.
Zero doświadczeń.
Nie zazdroszczę ci.
- Chcesz mnie przestraszyć? - Nie.
Mówię, że każdy porządny facet
pewnie był do kitu w tych sprawach, kiedy miał 15 lat.
Co byś zrobiła?
To samo co ty. Cierpiałabym.
Złościła się. Pytała o radę.
Może nie tych, co trzeba. I czekałabym.
- Na co? - Aż dorośnie. Zmądrzeje.
- Ile czasu? - Mnie nie pytaj.
Ja pewnie byłabym na tyle głupia, żeby czekać wiecznie.
Dotrzymać ci towarzystwa?
Mogę ci zadać pytanie? Ile masz lat?
- 35? - Mniej więcej.
- Miałaś innych facetów? - Miałam.
Wielu?
Co znaczy "wielu"?
Ilu?
Chcesz znać liczbę?
Jeden w szkole średniej, jeden w college'u,
Potem było jeszcze trzech.
Nikogo od kilku lat.
Dzięki.
Ten w szkole średniej...
nie mówiłam o mojej szkole.
To był męczący tydzień.
Dwoje ludzi, o których myślałam,
że nigdy nie dojdą do porozumienia, w jednym są zgodni.
I babcia, i Dawson myślą, że jestem lafiryndą.
Tak między nami - nie wiem, o co tyle krzyku.
Za 2 lata 55% moich rówieśników rozpocznie życie seksualne.
Za 5 lat, prawie 100%. Nikt nie spyta, kiedy to zrobiłam.
Ale teraz to tragedia narodowa.
Kto wie, może kiedy się obudzisz,
15-letnia dziewczyna z przeszłością nie będzie szmatą.
- Spotkanie ze starymi przyjaciółmi? - Tak. Dlatego cię nie zaprosiłem.
Przestań. Przychodzę w pokoju.
- Schrzaniłeś to. - Co?
Jen była u mnie.
Powiedziałam, że ma siedzieć spokojnie, bo wrócisz.
Dziękuję.
Że wyładowałeś się na niej, ale tak naprawdę jesteś zły na rodziców.
Jestem zły na cały świat. Jestem nastolatkiem.
Blondyneczka i ja jesteśmy przyjaciółkami.
Gdybyś chciał do niej wrócić, daj mi znać...
Dzięki za wszystko, ale nie chcę teraz o tym mówić. Nie z tobą.
Nie chcesz wyżalić się na dziewczynę swoich marzeń?
Myślałam, że po to ma się przyjaciół.
Nie jestem pewien, czy nadal nimi jesteśmy.
Znowu do tego wracamy.
Nie chodzi tylko o wczoraj, ale o cały zeszły tydzień, miesiąc.
Już nie zgadzamy się tak, jak kiedyś.
Uważasz, że już nie jesteśmy przyjaciółmi?
Nie wiem. A jesteśmy?
Wiem tylko, że już nie jest tak, jak kiedyś.
To się nazywa ewolucja.
Jeśli coś nie ewoluuje, można to podziwiać za szybką w muzeum.
Ty i ja nadajemy się do muzeum?
Nie wiem.
- Zbyt łatwo się na mnie złościsz. - Za bardzo mnie krytykujesz.
W innym świecie byliśmy małżeństwem.
- I mieliśmy piękny ślub. - Super.
- Zaprosiliśmy swoich narzeczonych. - Jasne.
Jen cały czas była przy mnie.
Pod koniec wieczoru stanąłeś przed dylematem.
Kogo zabrać do domu? Żonę czy kochankę?
- Trudna sprawa. - Fascynujące.
Musisz wybrać.
Zastanawiasz się.
Patrzysz na nią, potem na mnie,
potem znów na nią.
Potem znów na ciebie?
Tak, ale ja piłam drinka przy barze z nadzianym gościem.
A potem musiałem zebrać forsę na kaucję dla ciebie.
Serio? Tego nie pamiętam.
Za to ja tak. Potrzebowałaś pomocy.
Zachowałeś się jak mężczyzna?
Odłożyłeś na bok swoje analizowanie sytuacji?
Uratowaliśmy siebie?
Wszystko mi się zaciera. Nie pamiętam.
Kiedy ci się przypomni, chętnie posłucham.
Będziesz pierwsza.
Dobranoc.
Te podteksty bardzo mnie zmęczyły.
Dawson?
Nieważne jaki był ślub,
jestem pewna, że świetnie się bawiłam.
Ja też.
Nie mam wątpliwości.
Tekst Agnieszka Kamińska Subtitling TITRAFILM Paris