Ze is echt volmaakt. -Volmaakt?
Je stelt me teleur. -Kijk dan eens. Die ogen, dat haar.
Ik geef toe dat ze iets heeft, maar er is niets origineels of mysterieus aan.
Er schuilt niets geheimzinnigs achter zo'n doorsnee mooi gezicht.
Ik kan haar hele toekomst al zien. -Echt?
Over drie jaar mag ze naar een kleine kunstacademie in New England.
Daar studeert ze af in kunstgeschiedenis...
en trouwt in Manhattan met een zakenman...
die ze tijdens een zeilwedstrijd ontmoet.
Ze gaan in een oude boerderij in Connecticut wonen...
en krijgen drie perfecte kinderen. -Je hebt hier echt over nagedacht.
Nee, hoor. Het is gewoon overduidelijk.
Ik laat me liever door Jen verrassen, Nostradamus.
Ik probeer je alleen te helpen. -Geef dat bandje eens.
Ik moet een cadeau voor m'n ouders bedenken.
Wat geef je mensen die al 20 jaar bij elkaar zijn?
Aparte vakanties, zou ik zeggen.
Ik weet dat je je als cineast ontwikkelt, maar dit?
Ik heb dit niet gefilmd. -Dit is een perfect cadeau.
Wat is dit? -Geen idee. Ik heb dit niet gefilmd.
Ik heb de camera vast aan laten staan bij de ruïnes.
Het heeft een bepaalde kwaliteit. -Het heeft wel wat.
Ja.
Die vrouw komt me bekend voor. -Ik weet wat je bedoelt.
Als je haar haar uit haar ogen zou vegen...
En haar voor de klas zou zetten...
Dan zou dat zo Miss Jacobs kunnen zijn.
Ik heb op film staan dat ze het doet met een vent.
Miss Jacobs? Onze lerares Engels? -Die, ja.
Wat? Heb je een band van Tamara?
Je dacht vast dat ze op jou wachtte.
Ik filmde bij de ruïnes en heb de camera aan laten staan.
De rest is pornografische geschiedenis.
Wat raar. Kun je zien wie die vent is?
Het is een over-the-shoulder-shot. Je ziet z'n gezicht niet.
Je moet zoeken naar een man met bruin haar en kloppende nekspieren.
Ik denk dat ik die band eens moet bekijken.
We regelen wel een screening. -Dan kan je alleen met jezelf spelen.
Knap hoor, hoe je je frustratie in humor uitdrukt.
Ik ben al laat. Ik moet gaan voordat oma me laat opsporen.
Ik loop wel met je mee. Dag, kinderen.
Ik wil die band zien.
Perverseling. -Tut.
Pacey praat heel veel. Hij doet alsof hij alles weet.
Ze zeggen dat hoe meer je erover praat, hoe slechter je erin bent.
Ik praat er bijna nooit over. -Daarom ben ik hier ook nog.
Dit is misschien niet helemaal het juiste moment.
Zijn we niet alleen? -Het is praktisch een trio.
Als je verlangens onderdrukt, worden ze alleen maar sterker.
De volgende keer wordt het een titanische kus.
Als ik zo lang kan wachten. -Niet wachten, maar anticiperen.
Wat zou het ook.
Doe je die dingen om me te pesten, Jennifer?
Het was maar een kus. -Het was maar een kus.
Ik herinner me dat er veel ellende ontstond in New York na een kus.
Uw definitie van ellende is wel heel erg breed.
Waarom hebben je ouders je dan hierheen gestuurd?
Zeg het maar. Ik heb al een kwartier niets over m'n zonden gehoord.
Ik wil je niet kwellen. Ik wil alleen dat je niet dezelfde fout maakt.
Ik word hier een beetje moe van, oma.
Onze gesprekken zijn altijd hetzelfde en even banaal.
We zeggen steeds dezelfde dingen. Laten we ophouden.
Wat u buiten zag, met mij en Dawson, was niet meer dan een kus.
Niet meer dan een kus.
Hoe kun je dat niet gezien hebben? -Ik heb het echt nog nooit gezien.
Na twintig jaar huwelijk? -Maandag is het pas 20 jaar.
Je moeder zegt dat ze dit litteken onder m'n kin nooit heeft gezien.
Dat litteken van je brommerongeluk tien jaar geleden?
Heel erg bedankt. M'n zoon kent m'n gezicht beter dan jij.
Als je vroeger thuiskomt, kun je m'n gezicht eens bij daglicht zien.
Ik red me wel, hoor.
Pacey.
Wat doe je? -Die band.
Die van Miss Jacobs? Hou op, je gooit m'n opnamen in de war.
Ik zou hem toch laten zien? Kon je echt niet wachten?
Nee, ik vrees van niet.
Ik wist dat je haar leuk vond, maar zo belangrijk is het toch niet?
Alsjeblieft, woesteling.
Ik ben de laatste tijd niet helemaal eerlijk tegen je geweest.
Niet dat ik tegen je heb gelogen. Ik heb wat details achtergehouden.
Oké.
Ik heb niet zoveel zelfkennis als jij, Dawson...
maar ik weet wel hoe mensen me zien.
Ik ben geen type dat meisjes krijgt. Ik praat er alleen over.
Als mensen dat maar vaak genoeg zeggen, ga je er zelf in geloven.
Ik volg je niet, Pacey.
Ik heb 't meisje dit keer wel gekregen, Dawson.
Noem het de wet van de middelmatigen of een daad van God...
maar ik heb haar veroverd.
Wie? Wie heb je dan veroverd?
O, man...
Ik weet niet hoe ik dit moet zeggen.
De man met het bruine haar en de kloppende nekspieren...
de man met Tamara Jacobs, dat ben ik.
Nee. -Ja.
Ik klets niet zomaar wat, al zou ik willen van wel.
Ik kan talloze redenen bedenken...
waarom deze band m'n leven kan verpesten.
Niemands eerste keer zou op film vastgelegd moeten worden.
Ik kan m'n reactie niet eens onder woorden brengen.
Ik vind haar echt heel erg leuk. Het gaat niet alleen om de seks.
Misschien is dit te bizar om te kunnen werken.
Bizar lijkt me het juiste woord, ja.
Ja.
Dit...
Dit klinkt vast wat vreemd, maar...
zag ik er een beetje goed uit op de band?
Deed ik het goed wat de seks betreft?
Ja, prima.
Van wat ik er van kon zien. Je deed het prima.
Te gek. Dank je wel.
Zeg nog maar niks tegen de anderen.
Goed.
Je kunt ze kandelaars geven, of een fotolijstje. Of iets artistieks.
Denk je dat ze dat mooi vinden?
Je ouders zijn blanken van middelbare leeftijd. Die leven daarvoor.
M'n ouders gedragen zich walgelijk.
Ze zoenen of vrijen in de woonkamer.
Triest, hè. Ik ben jaloers op het seksleven van m'n ouders.
Krijg je het niet van Blondie? Ik dacht dat jullie nu wel...
Wat ben jij toch romantisch.
Ik denk je pas ergens komt als je van de boze grootmoeder af kunt komen.
Mam?
Mam.
Dawson. Hallo.
Joey.
Wat een verrassing, zeg.
Wat doen jullie hier? -We zijn aan het winkelen.
Sorry. Dawson, dit is...
Bob Collinsworth. -Van het journaal, hè?
En dat is Joey. -Wat leuk, zeg.
Je moeder helpt me met m'n kleding. De kijkers schijnen mij te mogen...
maar ze haten m'n sportjasjes.
Het was leuk om je eens te ontmoeten. Je moeder vertelde me van je film.
Ik zou hem graag zien als hij af is. -Ja, hoor. Prima.
We moeten teruggaan, Bob. -Ze heeft gelijk.
Leuk jullie te ontmoeten. -Ik zie je thuis, lieverd.
Dag, Mom. -Dag, Joey.
Toen ik Bob op tv zag, vond ik hem een sukkel, maar hij valt best mee.
Wat denk jij? -Ik denk dat je eerste gevoel klopte.
Mag ik het vragen?
Uw angst is gegrond. Ik ga naar Dawson toe.
Ik heb liever dat u zegt wat u denkt, in plaats van zo naar me te kijken.
Die jongen wil maar één ding. -Nee. Zo is Dawson niet.
Hij is lief en eerlijk en romantisch.
En dat meisje dat maar z'n raam in en uit klimt. Ik wil het niet weten.
Dawson en Joey zijn vrienden.
Misschien is er een seksuele spanning...
omdat ze al zo lang vrienden zijn. Maar dat is alles.
En wat Dawson en mij betreft: u heeft het hoogtepunt gisteren zelf gezien.
Ik mag dus aannemen dat je bepaalde gevoelens voor hem hebt?
Ja, dat klopt. -Daar is dan niets aan te doen.
Ik hoop alleen dat je niet de fouten maakt die zo veel meisjes maken.
U moet altijd even een trap na geven.
Niet alles wat ik zeg, is bedoeld als kritiek.
Nee, soms velt u gewoon een oordeel.
Hé, Tamara. -Wat een verrassing.
Ik zag je zitten en wou gedag zeggen.
Wat leuk. -Wat lees je?
De boekenlijst voor klas vier. Ik probeer een boek uit te kiezen.
Waarom niet iets met wat actie?
-Actie? -Ja. Seks.
Waar is het schoolbestuur zo bang voor? We zijn haast volwassen.
Van een paar pikante romans gaan we niet dood.
In elk boek dat je dit jaar leest, zit seks.
En vorig jaar vast ook. -Maar het is geen echte seks.
Het dient als waarschuwing. Ik meen het.
Telkens als iemand seks heeft, gebeurt er iets naars.
Romeo en Julia hebben seks en daarna plegen ze zelfmoord.
The Scarlet Letter. Hester Prynne heeft seks en wordt buitengesloten.
Die Griek. -Oedipus?
Hij slaapt met z'n moeder weliswaar maar steekt dan z'n ogen uit.
Dat is niet echt.
Het komt ook wel eens voor...
dat twee mensen met elkaar naar bed gaan ervan genieten......
en dat alles in orde komt.
Denk je echt dat dat mogelijk is?
Steven?
Goed. Wat denk je? Je moet eerlijk tegen me zijn.
Maar ik wil dat je weet dat ik veel waarde hecht aan je mening.
Als je het vreselijk vindt, val ik in een donker gat.
Los van die pathetische gil van mij vind ik 't heel goed.
Ik weet zeker dat het geweldig wordt.
Geweldig? -Echt geweldig.
Ik moet morgen nog mixen bij het tv-station van m'n moeder.
Ik mag met hun apparatuur werken. Vind je het leuk om mee te gaan?
Ja, leuk. -Echt waar?
Waarom ben je altijd zo verbaasd dat ik graag bij je wil zijn?
Ik weet het niet. Natuurlijke scepsis, wellicht?
Niet alles in het leven hoeft gecompliceerd te zijn.
Als mensen in oude films in bed lagen...
moest een van hen één voet op de grond hebben.
Dat begreep ik nooit. Als je slim bent, kun je nog steeds alles doen.
We hebben alle tijd om je gelijk te bewijzen. Het hoeft niet meteen, oké?
Oké.
Dat was te gek. Kunnen we het met beeld zien?
Heb je je moeder al gezien vandaag? -Ik zoek haar straks wel.
Oké, daar gaan we.
Nog één keer. Het moet angstiger en minder kwaad.
Sorry, Dawson. Ik... -Oké. We pauzeren wel even.
Sorry dat ik zo perfectionistisch deed. Zo ben ik soms.
Nee, ik hou van mannen die weten wat ze willen.
Een beetje zoals ik? -Een beetje. Daar is je moeder.
Kom.
Ik weet dat er van alles door je hoofd gaat.
Misschien vind je het wel heel oneerlijk...
dat nu je iemand wilt spreken je met iemand bent die je nauwelijks kent.
Maar we hebben altijd wat te bepraten, ook al is het gebabbel.
Het is heel lief en leuk, hoor, maar het is wat oppervlakkig.
Ik probeer te zeggen dat als je echt met iemand wil praten...
en ik weet dat we dat nog nooit hebben gedaan...
ik die persoon heel graag wil zijn.
Ik moet je spreken.
Oké.
Ik moet het tegen m'n vader zeggen.
Degene met wie je 20 jaar getrouwd bent, doet het nu met Bob.
Ze kon de geur van z'n Aqua Velva niet weerstaan.
Dat is niet zo'n best idee, Dawson.
Ik heb hier altijd grappen over gemaakt.
Jouw ouders gaan vreemd en de mijne.
Dit stadje lijkt wel 'n ansichtkaart: witte hekjes en huizen aan zee...
maar daaronder is het...
Denk je dat mensen het weten? -Mensen weten het altijd.
Nou, wij niet.
Toch?
Joey?
Ik wist het niet. Jij wel?
Je wist het. Waarom heb je niks gezegd?
Dan had je me gehaat omdat ik het je had verteld.
Bovendien dacht ik dat je het wel zag.
Je bent normaliter heel opmerkzaam. Je bent de laatste tijd wat afgeleid.
Waar heb je het over? -Hintje.
Blond haar, grote B-cup.
Ik ga niet over Jen discussiëren. Je hebt tegen me gelogen.
Voel je je bedreigd door Jen? -Nee, het verveelt me.
Je loog om je verveling tegen te gaan.
Ik deed het uit vriendschap. -Je hebt deze vriendschap beëindigd.
Ik probeerde... Ik wist niet hoe ik...
Kun je niet uit je woorden komen, Joey? Je daden spreken voor zich.
Tot ziens. Een prettig leven nog verder.
Hoi, Dawson. -Hoi.
Ik heb je gisteren niet gezien. Je zou toch langskomen?
Het liep allemaal wat hectisch. -Wat jammer.
Zit je iets dwars, schat? -Nee, hoor.
Ik geloof je niet. Je kijkt altijd afgeleid als iets je dwarszit.
Laat me raden. Een van de vrouwen in je leven heeft je hoofd doen tollen.
Zoiets, ja.
Dawson?
Wat kan ik voor je doen?
Twee dingen.
Ik weet dat u me niet mag en denkt...
dat ik uw kleindochter wil verleiden, maar dat is niet 't geval.
Wat is het tweede?
Ik kom Jen ophalen.
Jennifer.
Misschien heb ik wel ouderwetse ideeën over trouw.
Die ik duidelijk van m'n vaders kant heb geërfd.
Verveel ik je? Ik verveel mezelf. -Nee, helemaal niet, Dawson.
Ik ben blij dat we hierover kunnen praten.
Ik was wel gekwetst dat je niks zei en je hart bij Joey uitstortte.
Die fout bega ik niet nog eens.
Wil je me beloven dat je altijd eerlijk tegen me zult zijn?
Dat zeg ik niet zomaar. Geheimen verwoesten alles.
Ze zaaien dood en verderf. Ik wil dat wij een kans van slagen hebben.
Ik wil dat wij nooit geheimen voor elkaar hebben.
Maar in bepaalde situaties zijn er dingen die mensen niet willen weten.
Als m'n moeder niet van m'n vader houdt, moet ze dat zeggen.
Ik heb het niet over je ouders.
Vraag je je nooit af waarom ik hier zo plotseling ben komen wonen?
Je zei dat je opa ziek was en je je oma moest helpen.
M'n oma is verpleegster geweest.
Ik help haar alleen door uit haar buurt te blijven.
Waarom ben je hier dan?
Ik moet eerlijk zijn, hè?
M'n ouders hebben me niet bepaald gestuurd om oma te helpen...
maar omdat de clichés over tieners in de grote stad waar zijn.
Welke clichés? -Je kent ze vast wel.
Ze zijn te snel volwassen, hebben verkeerde vrienden...
en hebben te vroeg seks.
En je ouders wilden je tegen hen beschermen?
Nee. Ik was zo'n tiener.
Ook de seks?
Met je vriend? -Ja, maar niet alleen met hem.
Oké.
Dus wat je zei over maagd zijn, moet ik maar vergeten.
Misschien ben ik heel...
zelfdestructief en ik weet dat dit geen goed moment is...
maar je vroeg erom.
Je hebt gelijk. Je moet eerlijk zijn en weten met wie je omgaat.
Je trekt dit toch wel, hè?
Ik dacht dat het veel erger was.
Dawson?
Ja? -Wil je m'n hand vasthouden?
Ja. Tuurlijk.
Tot straks.
Waar was je vanmorgen? -Ik heb al vroeg aan m'n film gewerkt.
Ik heb geen zin in huiswerk. Zullen we naar de film gaan?
Leuk, maar ik ben ontzettend achter met m'n huiswerk.
Ik kom tussendoor wel even langs. -Ik bel je wel.
Absoluut. Nog even over gisteravond...
Ik moet echt gaan, Jen. Ik spreek je nog wel.
Ja. Tot straks.
De vraag van de dag:
Vind je dat iemand met meerdere partners hen daarover moet vertellen?
Is dit 'n informele enquête?
Je hebt soa's en aids, en niet te vergeten de morele bezwaren...
Ik zou het ook willen weten als jij met anderen naar bed ging.
Ga het nou niet omkeren.
Wat? -Waar het hier om gaat.
En wat is dat?
Wil je hem of wil je mij? -Wat ben je ontwapenend als puber.
Ik zag jullie samen lunchen en lachen en je hem over z'n arm wrijven.
Wie gaat het worden, Tamara? Mij of Mr Gold?
Ik wist niet dat dit je zo dwarszat. Ik wil namelijk helemaal niet kiezen.
Benji en ik hebben heel veel gemeen.
We praten over boeken en schrijvers en houden allebei van opera.
Om niet te spreken over onze problemen met mannen.
In je uitgebreide onderzoek is het je kennelijk niet opgevallen...
dat ik niet direct Benji's type ben.
Nee?
Tenzij je vindt dat ik op Mel Gibson lijk.
Is Mr Gold homo?
Dat moet je maar niet herhalen.
Ik snap het niet. Ik wou gisteren bij het café je hand pakken...
We waren op een plek waar studenten...
leraren en ouders ons konden zien. Daarom stond ik het niet toe.
Pacey.
Als je in de war bent door wat er gaande is tussen ons...
dan kan ik alleen zeggen dat ik dat ook ben.
Echt waar? -Echt waar.
Je bent me zeven achtste van een gesprek verschuldigd.
Ik weet dat ik onzeker ben, maar ik wil een reactie op gisteravond...
en weten of je een probleem hebt. -Nee, hoor.
Echt?
En het is bovendien verleden tijd.
Wat zou ik eraan kunnen doen?
Je kan het me vertellen. -Wat dan, Jen?
Ik weet niet wat je wilt dat ik zeg.
Waarom je me ontwijkt en wat die blik betekent.
Is het walging, jaloezie, afkeuring? Ik heb je nog nooit zo gezien.
Je zou kunnen zeggen dat je me even niet wilt zien omdat je me niet kent.
Of je kunt tegen me zeggen of ik nog iets heb overgeslagen.
Dat dacht ik al.
Jij zou het niet erg vinden? Ze is geen maagd meer.
Dat snap ik nou niet.
Als de vrouw op wie ik gek was, zou bekennen dat ze geen maagd was...
Begrijp je niet wat ze probeert te doen?
Snap je het niet? -Nee.
Ze geeft je een ingang.
Ze zegt: Je wil de eerste stap niet zetten omdat je een romanticus bent...
die vrouwen zoals ik op 'n voetstuk zet. Ik geef je 't mooiste...
dat een vrouw een seksueel onervaren man kan geven.
Ze wil het ook heel graag. Ze deelt je vleselijke behoeftes.
Het gaat niet om seks. Het gaat over romantiek. Maar dat snap jij niet.
Jawel.
Wat ik wou zeggen voor je speech 'De wereld volgens Pacey'...
is dat het er niet om gaat om Jen in bed te krijgen, maar...
Het feit dat je bang bent.
De Jen Lindley die in jouw hoofd is gaan leven, bestaat niet echt.
In je films kan ze alles zijn wat jij wilt.
Maar in het echte leven zijn er geen scripts.
Geniet ervan. Het leven biedt onverwachte voordelen.
Ik hou niet van die onverwachte wendingen in het plot.
De maagd... -Is niet bepaald een maagd.
En de slechte leerling... -Heeft iets met z'n lerares Engels.
En het gelukkige stel dat 20 jaar getrouwd is, blijkt minder gelukkig.
Dat is echt klote.
Heb je met je moeder gesproken? -Nee. Ik ga het anders aanpakken.
Je zou het toch tegen haar zeggen?
Ik ga het tegen m'n vader zeggen.
Ik hoorde je niet. -Dat verbaast me niks.
Vanavond is de grote avond. -Weet je wel hoe lang 20 jaar is?
En daarvoor hadden we al 4 jaar iets.
Onze studievrienden zijn vaak al een tweede keer getrouwd.
We trouwden al toen we begin twintig waren.
Dit is misschien niet het beste moment...
Maar na 20 jaar kan ik me nog steeds geen leven zonder haar voorstellen.
Pap...
Wat is er? -Ik moet je iets vertellen.
Het klinkt ernstig. Wat is er?
Het is niet het juiste moment, maar... -Dag, Dawson.
Ik ben zo klaar. -Oké.
Ik luister, Dawson.
Gefeliciteerd, pap. Heel veel plezier.
Dat zal wel lukken.
Hoi.
Sorry, de keuken is dicht. -Ik kwam eigenlijk voor jou.
Ik wil om advies vragen. -En waar mag ik dan 'n expert in zijn?
Dawson Leery.
Ik heb het nogal druk met de bonnen.
Kan dit een andere keer? -Ik heb gezegd dat ik geen maagd ben.
Ik heb wel eventjes.
Hij is teleurgesteld, en daar was ik weer boos over.
Ik weet niet waar we nu staan.
Ik zal je iets over Dawson vertellen. Hij is niet bepaald volwassen.
Hij is een typisch enig kind.
Alles moet gaan zoals hij dat wil en hij ziet alles zwart-wit.
En wat vrouwen betreft: zelfs pausen hebben meer ervaring.
Tot vorige zomer stelde hij niks voor. Z'n seksleven is niet beperkt...
het is non-existent. Een woestijn.
Ik ben niet jaloers op je. -Probeer je me af te schrikken?
Nee.
Ik wil alleen zeggen dat elke goede vent op z'n 15e een groentje is.
Wat zou jij doen?
Hetzelfde als jij. Ik zou gekwetst, boos en in de war zijn.
Ik zou mensen om advies vragen. En dan zou ik wachten.
Waarop?
Tot hij volwassen is. En van gedachten verandert. Alles.
En hoe lang duurt dat? -Ik ben geen goed voorbeeld.
Ik zou zo stom zijn om altijd te blijven wachten.
Mag ik je gezelschap houden?
Mag ik je wat vragen? Hoe oud ben je, Tamara? 35?
Zoiets, ja. -Je hebt andere mannen gehad, hè?
Ja, inderdaad. -Veel?
Niet veel die belangrijk waren.
Hoeveel waren dat er dan? -Die belangrijk waren?.
Er was er een op de middelbare school en een op de universiteit.
En sindsdien zijn er denk ik nog drie geweest.
Maar dat is alweer een paar jaar geleden.
Mooi. Bedankt.
Pacey.
Ja?
Die ene op de middelbare school? Ik bedoelde niet mijn middelbare school.
Het is weer een drukke week geweest.
Twee mensen zijn het gek genoeg met elkaar eens.
Oma en Dawson vinden allebei dat ik een slet ben.
Ik weet eerlijk gezegd niet waar ze zich druk over maken.
Over twee jaar heeft 55 procent van mijn leeftijdgenoten seks gehad.
En over 5 jaar iedereen. Dan doet 't er niet meer toe wanneer ik het deed.
Maar nu doet het er helaas wel toe.
Als u ontwaakt is een 15-jarig meisje met 'n duister verleden vast niet meer zo erg.
Is het gezellig met je vriendjes? -Ja, daarom ben jij niet uitgenodigd.
Niet schieten, ik kom in vrede.
Je gaat het verpesten, hoor. Jen.
Ze heeft met me gepraat. Ik heb gezegd dat je wel terug zou komen.
Dank je wel, Joey.
Ik heb uitgelegd dat je gewoon kwaad bent op je ouders.
Ik ben kwaad op de wereld. Ik ben een tiener.
Blondie en ik zijn nu trouwens dikke vrienden.
Als ik nog iets moet doorgeven, moet je het maar zeggen.
Ik heb geen zin om daar nu over te praten met jou.
Kom op. Je kunt over het meisje van je dromen vertellen.
Dat doe je toch met vrienden? -Ja, maar ik weet niet of we dat zijn.
Wat amusant. De rollen zijn omgedraaid.
Het is niet alleen gisteren, maar ook de maanden hiervoor.
Het is alles. We kunnen het niet meer zo goed met elkaar vinden.
Dus je denkt dat we geen vrienden meer zijn?
Ik weet het niet. Zijn we meer dan dat? Het is niet meer zoals het was.
Niets is meer zoals het vroeger was. -Dat heet sociale evolutie, Dawson.
De sterke dingen groeien en de zwakke staan in wetenschapsmusea.
En jij en ik?
Komen wij in een museum terecht?
Ik weet het niet.
Jij wordt zo snel boos op mij. -Je bent veel te kritisch.
In een andere wereld waren we al 50 jaar getrouwd.
Het was vast een geweldige bruiloft. We hadden allebei iemand bij ons.
Jen was de hele tijd bij me.
En dan moet je bepalen wie je mee naar huis neemt. Je vriendin of je vrouw?
Maar wel fascinerend. Je stond daar en woog de mogelijkheden af.
Je ogen dwaalden...
van haar...
naar mij.
En weer terug naar haar.
En weer naar jou?
Ik zat iets te drinken met een rijke vent.
Tot die handtastelijk werd en je gered moest worden.
Dat herinner ik me niet meer. -Ik wel. Je moest bevrijd worden.
En was je daar mans genoeg voor?
Kon je ophouden met analyseren om in actie te komen?
Hebben we elkaar die avond gered?
Dat kan ik me echt niet meer herinneren. Ik heb geen idee.
Ik hoor graag hoe het is geëindigd, als je het je weer herinnert.
Je bent de eerste die het te horen krijgt.
Welterusten, Dawson. Ik ben moe geworden van die dubbele lagen.
Dawson?
Ja?
Hoe die bruiloft ook is geëindigd...
ik weet zeker dat ik het geweldig had.
Ja.
Ik ook.
Er is geen twijfel mogelijk. Wij verdwijnen in het museum.