Ito ang Jen moment. Ito ang hinaharap ko.
Ako at si Jen.
Si Jen at ako.
-Itim-at-puting hinaharap. Napakaretro. -Sinasabi kong perpektong romantiko.
-Ang unang halik namin ay dapat ganito. -Sandali nga. Babalik na naman tayo diyan?
Hindi mo pa siya nahalikan?
'Di mahalaga ang halik. Mahalaga ang paglalakbay.
Ito'y paglikha at pagpapanatili ng mahika.
Nahuhulog ba si Jen sa magulong pelikula?
-Hindi ito magulo. Ito ay pagmamahal. -Luma na yan. Ba't di mo siya halikan?
Dalhin mo na siya sa itaas at nang matapos na.
Hindi 'yon simple, Joey.
Dapat na lumikha ng magandang sandali.
Nakaplano na may tamang tugtog at liwanag at pag-uusap.
-Hindi kailangan ng kuwento sa halik. -Pwede naman.
Hindi makatotohanan.
Ang mga pinapanood mo
ay maling larawan at hindi matatagpuan kahit sa Holywood.
Hindi totoo. Ang kanilang mga imahe ay batay sa katotohanan ng imahinasyon.
Hinugot mo ba ang iyan sa pwet o ano?
Lahat akala ang pelikula ay pantasya, pero 'di naaman kailangan.
From Here to Eternity. Sa'yo na iyan.
Kailangan mo lang lumikha.
Ang sandali sa beach ay magiging iyo. Tulad ni Deborah Kerr.
Buhangin sa aking ari. Langit.
Ang tulad mong pag-uugali
ang pumipigil na mangyari ang kuwentong pag-ibig.
-Masyado kang maingay. -Tindi.
-Napapagod na ako sa usapan na ito. -Pasensya na, Dawson.
Sa pag-ibig 'di kasama ang puntos ni John Williams.
Tinatawag itong stereo.
'Di ito darating sa paglubog ng araw o sinag ng bituin sa gabi.
Nasasaktan ako sa mentalidad ng pelikulang ito na maniniwala tayo
na sina Brad Pitt at Sandra Bullock lilitaw at tayo'y biglang mabibighani.
-Gusto mo pala si Brad Pitt. -Hindi. Tinutulad ko lang.
-Sandra Bullock? -Dawson! Ang mga pelikula ay hindi totoo.
'Di sila naghahalikan ng malalim. Kinunan ng 22 beses.
Nababatong babae. Lalaking bakla. Promosyon ng pelikula.
Joey. Ikaw mapait, mapang-uyam, pagod...
bagay.
Ganoon ka din naman noon.
Hindi ka kawili-wili.
Pero gusto ko na ang mahika.
Alam mo ang Peter Pan na pantasyang nasa isip mo ngayon?
-Ay magiging pagbagsak mo. -Isang araw maiintindihan mo, Joey.
Matututunan mo rin ang maghangad sa isang tao...
ang naisin sila at gustong halikan.
Tapos pupunta ka rito at sasabihing, "Tama ka Dawson."
Tingnan mo Joey, kailangan mo lang maniwala.
Pumalakpak ka Dawson. Baka ikaw ang pag-asa ni Tinker Bell.
MATAAS NA PAARALAN NG CAPESIDE
Okay, guys, kitakits.
Okay, mga bata, makinig tayo ng mga ideya.
Kumusta ang magarbong palabas sa sayawan?
Doon sa eksaktong ikalawang act.
May pwede bang magsabi kay Tommy Tune
na ang talakayang ito ay limitado sa makabuluhang ideya?
Gawin nating masigla at nasa tamang pulitikal ang pulong na ito, Nelly.
Nakuha kona. Inatake sa puso ang coach bago magsimula ang laro.
Hindi. Ang coach. Wala silang pakialam. Dapat malaki pa rito.
Simulan na ang shoot mamaya. Dapat bang i-lock ang script?
Oo, pero dapat alutas ang pagtatapos. Parang may kulang, eh.
Paano kung lumikha tayo ng pangwakas na problema?
Tulad ng droga, pag-inom, girlfriend nya na nabuntis.
Pumatay ng tao. Isang biglaang pagkamatay laging gumgana.
Guys, lumikha kayo ng dramatikong tensyon.
May formula dito, iyon lang.
Nakita n'yo ba ang Rocky o The Karate Kid?
Ang pelikulang ito ay tungkol sa underdog, hindi sa golden boy.
Dapat niyang harapin ang sarlling 'di pagkakaintindihan.
Kailangang malaman ng madla ba't mahalaga sa kanya ang larong ito.
Kung manalo siya, ano ang makukuha niya? Aalagaan natin siya.
Kaawa-awa. Mr Gold, bilang tagagawa...
Ppilitin kong patahimikin siya.
Napansin kong 'di mo binalik ang test paper ko
Gusto mo ba akong makita pagkatapos ng klase?
Ibig sabihin nakuha mo ang mababang grado sa pagsusulit.
Mababa, katulad ng kalidad ng steak?
Mababa, tulad ng 23 mababa.
May alam ka ba tungkol kay Ethan Frome?
Alam ko may bukirin siya.
Tigilan mo na, Pacey.
Seryoso ito.
Narinig ko ang sabi sabi g mga guro sa mga gawa mo, o mga kakulangan.
Ito ay sa kabuuan. Bumbagsak ka na.
Alam mo kung gaano kahirap ang bumagsak?
Okay, ito ay isang malaking halaga ng trabaho at enerhiya.
-Ito ay sinadya? -Siyempre.
Ito ay isang pinlanong pagsisikap.
Sana ay matulungan ako ng aking guro
na may kasamang pribadong pagtuturo.
Hindi rito tinatanong ng iyong talino.
Syempre hindi. Kita mo, ang problema ko, may isyu ako sa pagpokus.
Kailangan ko ng katiwala.
-Isang tao na may latigo, siguro? -Pacey!
Hindi tayo pwedeng ganito mag-usap.
Oh, hindi. Siyempre hindi. Malaking mali ito. Bawal.
Gayunpaman, pwede mo akong turuan.
Katanggap-tanggap ito lalo na sa relasyong guro at mag-aaral.
May pulong ako pagkatapos ng klase.
Magtatrabaho ako mamayang gabi. Pwede ka rito ng alas sais?
Okay.
Parang bata na nakatali sa tadyang ko.
Diyos ko, ang laki naman. Umuwi ka nalang kaya?
Huwag mong sabihan ang mga buntis na mataba.
Pasensya na. HIndi ka mataba, Bessie. Para ka lang higante.
Pinapaalala mo na ang ate mo ay parang balyena.
-Bodie. -Nagbibiro ka hindi ba?
Biro lang iyon.
Ito na ang malaking pagkakataon.
Pumayag na si Gold, pero dapat patunayan ko muna ngayong linggo.
-Paano? -Kasali ako sa Helmets of Glory.
-PA ako ni Nellie. Isang pagsubok. -Oo, ng purong kahihiyan.
Iyan ang punto.
Kung kaya ko ang abuso niya ng bukal sa loob, pasok ako.
Narito na ang ating serbedora.
Siyempre masisira ang mga plano ko kay Jen ngayong linggo.
'Wag mo muna isipin si Wonderbra.
Diba gagawa ka pa ng pelikula?
Sa una, gagawin ko pareho.
Ikokonekta ang imahinasyon sa totoong buhay.
at patunayan, oo, na ang pag-ibig ay pwedeng likhain.
-Tigilan mo na yan. -Ano bang pinagsasabi mo?
Ito ang huling eksena. Patay ang halimaw.
Ang kagandahan ang pumatay sa hayop, atbp.
Sinabi ni Penelope ang kanyang huling paalam sa hayop.
-Gusto ko na kunan 'to sa ruins. -Iyan ay trespassing.
-Huwag kang magpahuli. -Saktong taguan ityon ng halimaw.
-Malago at romantiko. -At perpektong lugar
na maakit ang bata at magandang artista bilang Penelope.
-Aso ka pala. Tuso din. -Para mo namang sinabing mumurahin.
May gusto ka ba, o dudumihan mo lang lugar?
Oorder ako ng to-go.
Sampung fish and chips, limang fries at isang dosenang hipon na burger.
At ano ang gusto mo?
Siguro, isang medyo sexy na bagay ay okay na.
Meron akong parang ka-date mamayang gabi.
Sino ang maswerteng iyan?
-Ano ba ang nakakapalibog sa babae? -Ang iyong kabaliktaran.
-Parang talaba. -Tama, talaba.
12 na talaba, Joey. Balutin mo.
At balutin mo na ngayon, Joey.
Hello. Joey?
Hello? Ma tao ba rito?
-Sino ba iyang lalaki? -Sinong sino?
Lalaking di makapagalaw ng leeg mo.
-Kilala mo ba siya? -Hindi ko pa sya nakita dati.
Siguro isang anak mayaman
na bumaba sa yate ng mga magulang o anuman.
Nangyayari ba ito? Sa wakas ay napansin na ni Joey ang opposite sex?
-Tumahimik ka nga. -Paumanhin, tol!
-Ang babaeng ito tingin sa'yo... -Ang bastos mo!
Kalimutan mo na, Joey. Hindi pinapansin ng mayaman ang mga waitress.
Papatayin kita.
Nang natutulog...
putol na lalamunan, siguro, o distornilyador sa mata.
Humanda ka.
-Uy, Dawson. -Uy. Ano ang ginagawa mo dito?
Nakatira sa isang pantasya.
-Seryoso. -Binigyan ako ni Cliff ng isang bahagi.
-Walang kapalit, tama ba? -Hindi, si Cliff ay mabuting tao.
Aat may dalawang linya ako, "Way to go" at "Those Whalers sure do look big."
Dapat kasama ka sa pelikula ko, 'di iyong marangal tapos maging headgear.
Uy! Natutuwa ako at dumating ka.
-Hi. -Nasa tamang oras!
-Magsisimula pa lang tayo. -Oras na nag ensayo!
-Salamat, David. -Si Dawson iyan.
Nakaabot ba si Ethan sa county fair?
Oo, Nakaabot siya.
Oo, nakaabot.
Ang galing. Walang country fair nang binasa ko.
-Ano ka sa high school? -Ano ang ibig mong sabihin?
Isang jock, matalino, cheerleader?
-Bakit? -Nagtataka lang.
Ako ay kapitan ng pangkat ng sayaw at treasurer sa klase.
At nag-aral ng mabuti.
-Boyfriend? -Oo naman.
-Isang jock. -Center fielder. Bakit mo tinatanong?
Magde-date kaya tayo?
Pacey.
Nasa school tayo. Hindi tayo nag-iisa.
-Maraming tao rito. -Nagtatanong lang naman ako.
Kung naging tayo kung kasing-edad tayo
ede-date mo ba ako?
Marahil hindi.
Matagal na iyon at marami akong natutunan.
Mas matalinong ako ngayon.
Hanggang noon nakaraang mga linggo.
Ano 'to?
Buod ng mga katanungan ng una't dalawang kabanata.
Sasabihin ko sa iyo.
Sagutan moiyan lahat...
at marahil ay bibigyan kita ng ilang positibong dupil.
-Oo? -Okay.
Walang palakpakan. Magpadala lang ng pera.
Sandali. Huwag kang umalis.
Alam mo, pinagmamasdan mo ako.
-Pampubiklong lugar ito. -'Hindi okay lang.
Ako pala si Anderson, Anderson Crawford.
Binabati kita.
May pangalan ka ba or pag-uugali lang?
-Pag-uugali lang. -At natutuwa ba ang mga tao niyan?
Hindi ko naitanong.
Eh, ano...
Anong nagdala sa'yo sa Capeside?
Mahirapt na tanong? Yeah, alam ko.
Balikan mo nalag ako.
-Ano ang nagdadala sa iyo sa Capeside? -Ang aking mga magulang.
Naghhahabol sila ng mga antigong bagay. Hanap nila ay mga upuan.
Tila, si Paul Revere dating pumarada rito.
Napaliwanag kana tungkol sa magulang mo, eh ikaw?
Isa akong crew. Mga lalaki na pumasok sa boarding school.
Matagal na'kong nasa lugar na puro lalaki lang.
Alam mo, ako lang nagkukuwento rito.
Kaya magsalita ka tungkol sa'yo.
Isa akong Pisces. Mahilig sa Harleys, piercing sa katawan, aalaking may tattoo.
Nanditong magulang mo? May bangka kayo?
Actually, dinala namin yung tsuper.
Ayaw maglayag ni Mama
Ayaw niya sa init. Napapaso siya.
Ano naman ang sa iyo?
Naglolotion ako.
-Hindi, ibig sabihin, naglalayag ka ba? -Ba't mo naitanong?
Nagsusurvey ako.
Kasi gusto kitang anyayahang maglayag kasama ko. Bukas.
-Hindi pwede. -Tara na. Papakita ko ang tattoo ko.
May tattoo ang Gap Ad?
Kung pupunta ka sa paglalayag, makikita mo.
Tanghali?
Okay.
-Siguro. -Okay na ako sa siguro...
kung sasabihin mo ang pangalan mo.
Deborah Kerr... son.
Deborah Carson.
Tapos na. Subukan mo ako.
Okay. Magsimula tayo sa madali.
Ano ang pangalan ng asawa ni Ethan?
-Sino si Zeena? -Tama.
-Anong mapapala ko? -Huwag kang mabilis. Marami pa.
Ano ang pangalan ng bayang tinitirhan nila?
-Ano ang Starkfield? -Napakabuti.
Tama.
-Handa na ako. -Isa pa.
Bakit sa palagay mo ay may pakiramdam ng tungkulin si Ethan?
Magbanggit ng halimbawa sa iyong isusulat
kung gagawa ka ng tugon.
-Kaya kailangan ibigay ang 110%. -Walong araw kada linggo.
Tandaan mo nagsikap kami noong summer?
-Ngayon 'pag nabayaran ito. -Ng komunal na shower.
-Gawin para kay coach. -Gusto niyang manood.
Ipakita natin kung saan tayo gawa.
-Ipasok ang cliche dito. -Hayaang ilagay sa linya...
-Pwede bang isa pa? -Oo.
Kailangan ko na makipag-usap kay Mr. Gold tungkol sa saloobin ng isang tao?
Cut!
-Sige lang, Nellie. -Gagawin ko talaga.
Bilang isang tagagawa, sasabihin ko ang eksaktong...
kung paano mo sinira ang pelikula at naantala ang buong produksyon.
Kailan ka pa galit sa'kin? Ano bang nagawa ko?
Ito'y kung anong hindi mo ginawa.
Hindi mo nakuha ang lugar mo rito, Dawson.
Pinagsikapan ko ang script buong summer, at 'di ko gustong ikaw ay
naglalakad dito na parang basura.
Hindi ako galit sa'yo, Dawson, pero ito ay trabaho.
Propesyonal lang tayo rito. Magpakita ka ng kaunting pasasalamat.
Ngayon, umayos ka o baka naman ipalalabs kita.
Naiintindihan?
Gawin nating muli.
Balik sa mga lugar, pakiusap. Tayo na.
Lahat, bumalik sa una.
...pinapaliwanag kung bakit ninanais niyang hindi makita si Ethan
lampas sa limitadong saklaw ng buhay sa kanyang bukid.
Ganu'n...
Okay sige.
At ano ang aking gantimpala...
Nakuha mo ako, Pacey. Hindi ko inakalang aabot ka rito.
Nagbibiro ba si Miss Jacobs?
Ang gantimpala mo ay ang edukasyon.
Hindi.
Sinasabi ko. May utang ka sa'kin.
-Okay lang, Tamara. -Hindi okay.
Pacey, huwag diito, huwag ngayon. Dito ako nagtatrabaho.
Gabi na. Wala na ang janitor, at ang film crew.
Lahat nakauwi na sa knilang bahay. Ikaw at ako nalang.
-Pacey! -Ano? Anong problema?
Alam mo, tama ka.
Gawin natin ito.
Pero saan nating gagawin? Alam ko na.
Sa aking mesa. Ang una natin ay dapat sa mesa.
Maghubad ka na.
Bilisan mo. Wala na tayong oras Ibaba mo na.
Alam ko ang ginagawa mo.
Hinahamon mo ang hanggang saan ang kaya ko.
Hindi. Seryoso ako.
Alisin mo na.
Gusto kita, Tamara. Ako...
Iniisip mong magtatago ako at 'di ko itutuloy na gawin.
May condom ka ba? Kasi kakailanganin natin iyan.
Ito ay high school. Alam kong kaya mo ito.
-Ako'y... -Ano ba ang mali?
Kasi, hindi ito ang romantikong lugar sa balat ng lupa, alam mo 'yon?
Ano, first time mo ba ito, Pacey?
Alam mo na ito.
Umuwi kana, Pacey.
Maghanap ka ng ka-edad mo...
'di 'yong baliw na matandang babae.
-Hindi, pero... -Walang ng pero pero.
Hindi pwedeng magpatuloy ito. Mali ito.
-Sana maintindihan mo iyon. -Tingnan mo ako.
Lagi mong sinasabing mali at baka ngayong gabi ay mali nga.
Pero para sa kaalaman mo...
Naniniwala ako na minsan okay lang na gumawa ng mali.
Good night.
Tammy.
Deborah. Deborah Carson.
Anderson. Anderson Crawford.
Wow.
Ang ganda mong tingnan.
-Talaga? -Oo.
Gusto mo bang sumakay? Halika, tutulungan kita.
May kilala ang magulang ko na mga Carson nasa Palm Beach.
May alam ka ba rito?
Hindi. Kami ay medyo Manhattan-bound.
-Saan ka nag-aaral? -Choate.
-Nakakapagod ba? -Ang ano?
-Boarding school. -Hindi naman. GUsto ko nga, eh.
-Anong nagustohan mo doon? -Isang tunay na pribilehiyo.
Pag-isipan ang pagpipilian.
Maari kang manatili sa lugar na'to...
kung saan walang magandang nangyayari.
Hindi ito tungkol sa edukasyon. Ito ay higit pa sa boarding part.
Tila kakaiba, kapag ikaw ay 12
malayo ka sa pamilya mo.
Hindi ito mukhang patas.
Oo nga.
Lagi kong iniisip na masasanay ako...
pero hindi.
Marunong ka pala maglayag.
Isa akong babaeng maraming alam.
Ang Papa ko ay mahilih mamuhunan. Hindi talaga siya nagtatrabaho.
Gumagawa siya ng pera. Ikaw?
Siya ang CEO ng malaking conglomerate.
Talaga? Alin doon
Sikat na nagbenta ng tampons.
Anong gusto ng boyfriend mo?
Tinatanong mo ba kung meron akong isa?
Ipinapalagay ko na meron.
-Paano mo nasabi? -Kung paano mo dalhi ang sarili.
Napaka hands-off mo.
Parang malinaw na signal ng radyo, diba?
Kapag tumingin ako sa isang tao, Bibigyan ko ng parehong vibe.
Ano ang maramdaman mo kung naglayag sa beach
kasama ang estranghero?
Hangga't hindi niya ito ililihim.
Huwag ng magsinungaling. Walang masaksaktan sa totoo.
Kasinungalingan ang papatay.
Ang katapatan ang hinahanap ko sa isang babae.
Sige, makining lahat! Kaya natin ito!
At, aksyon!
John, 'wag isipin na koponan ito.
-Isipin mo na pamilya ito. -Paano, Tim?
Kung magtutulungan tayo bilang pamilya, baka matalo natin si Brister.
Yan ang sinasabi ko. Ang ipinagmamalaki ng Minuteman.
Cut!
Maaari ba tayong kumuha ng isang taong hindi nanginginig na gamitin ang camera?
Subukan mo. Takbo ka pabalik gamit ang hand-held
tingnan mo kung maganda ang kuha.
-May teknik diyan. Kung ito... -May sinasabi ka ba?
Magandang tingnan.
Kailangan pa ng maraming tape sa fils lab.
Kunin mo, asong Dawson.
-Uy. -Uy.
Kumusta ba doon? Handa na ba sila para sa cheerleaders?
Hindi pa. 'Di nga nila makuha ng tama ang unang eksena.
Sabihin natin bilang direktor, si Cliff ay mahusay na quarterback.
-Hindi lahat ay maaaring maging tagapayo, -Helmets of Glory?
-Masasabi mo ba iyon ng tuwid? -Halos.
Bakit ka nandito? Hindi ko makuha. Baka gusto mo akong panooring mapahiiya.
Kasi alam ko na nandito ka. Hello.
Pagkatapos nito, kunan natin ang mahiwagang oras.
Sige. Gusto kong magtrabaho kasamaang tunay na direktor.
-Mamaya. Kung makakaalis tayo rito. -Nakuha mo.
Narito ang damo sa gilid, at ito si Elm.
Ngayon, si Oswald ay nandito...
Naniwala ka talaga sa mahiwagang solusyon?
Sa tingin mo ba nagsisinungaling ang lahat ng tao sa Warren Commission?
Sinasabi ko lang na magaling si Kevin Costner sa JFK.
Nagulat ako na binasa mo ang buong ulat.
-'Diba't marami ang pahina nito? -Mausisa.
May taong mausisa, at may mga modelo ng buhangin ng Dallas.
Nasabi ko ba ang tungkol sa teorya ng UFO?
-Ang iyong ano? -Teorya ng UFO.
Paano sila bumaba minsan, sirain sa buong lungsod.
Hindi, 'di mo ginawa.
Ang Dallas, ang tahanan ng Cowboys at Ross Perot.
Walang gustong makaligtaan ito.
Tingnan mo ang oras. Kailangan ko nang umalis.
Hahanapin ako ng magulang ko.
Totoo ba iyan?
O umiiwas ka sa isang romantikong sitwasyon?
Pasensya ka na.
Iuwi na natin si Cinderella.
Masaya ang araw na ito, Anderson, pero...
-Kailangan mo malaman ang totoo. -At ano iyon?
Hindi ako si Cinderella.
Kahit sa malapitan.
Kumilos ang nasa likod! Pasok, slate girl.
Sige, kayong lahat. Ito a iyon. Ito na ang sandali. Nararamdaman ko na.
At, aksyon!
John, 'wag isiping koponan ito.
-Isipin mong pamilya mo ito. -Paano, Tim?
Cut! Pasensya na. Balik tayo.
-Ang hiwaga ng pelikula. -Pacey.
-Ba't nandito ang kaibigan ng talunan? -Umalis ka diyan.
-Pinapainit ko lang iyan.
Cliff, hindi ito gumagana.
Alam ko na gusto mo itong gumagalaw...
pero hindi natin pwedeng gamitin ang tripod dito.
-Guys, hayaan mo akong gumawa. -Dawson, tapos na ako sa iyo.
Sandali lang/
May ideya ka, sige pakinggan natin. Bukas ako rito.
At, aksyon!
John, 'wag ming isiping koponan lang ito.
-Isipin mo itong parang pamilya. -Sinasabi ko sa iyo.
-Ang ipinagmamalaki ng Minuteman. -Talunin natin sila, tol.
Oo naman!
-Cut! Magaling! Mahusay! -Okay sige!
Napakagaling mo kanina. Iniligay mo si Nellie sa lugar niya.
Salamat. Ang tootong pilekula ay darating na.
Hello. Anong gusto niyo ngayong gabi?
-Dalawang tinapay at dalawang Cokes. -Walang mayo ang sa'kin.
Imumungkahi ko ang espesyal na sarsa ni Bodie?
-Mabuti ito para sa tinapay. -Okay.
To-go ang tinapay, Cokes habang naghintay.
Gustong maabutan ang mahiwagang oras. Ruins?
Okay, sige. Mamadaliin ko ito.
-Anong nagyayari kay Joey? -'Di ko nga alam, kakaiba siya.
Nahuli ka na ng dating.
Akong bahala sa'yo hanggang ay 18 o kaya ay makalabas ang Tatay mo, anumang mauna.
At kailangan magtulongan tayo, Joey.
-Ganito talaga ang dapat mangyari. -Patawad. Nasira ang masayang araw.
Sinusubukan ko talaga na sumasaya ang sandali
Kung hindi, isang buhay ng paghihirap.
Nakakarelate ka diba?
Ano ba iyan?
Diyos ko. Wala.
Pwede bang maupo? Break na ako.
-Sige. -Sige.
-Sino iyan. -Wala.
-Napakacute nama niya. -Sino?
-Uy, Deborah. -Hi.
Akala ko hinahanap ka ng magulang mo.
-Sino si Deborah? -Siya si Deborah.
-Naku, hindi.
Hindi?
Eh, sino ang nakasama ko kanina? Isang impostor?
Hindi kasi Deborah ang tawag namin sa kanya. Siya si Deb sa amin.
Taga New York din ba kayo?
-Sandali nga, ano ba ang nangyayari dito? -Oo. Napadaan lang kami.
Si Deb at ako ay nasa parehong school. Ikaw?
Anderson. Naglayag kami ni Deborha kanina.
Gusto mongg sumama sa'min, kaibigan ni Deb na 'di pa namin kilala?
Magte-take out lang ako.
Handa na ang tinapay.
Anderson, masarap ang pagkain rito, pero ;di maganada ang serbisyo.
Bakante bang magulang mo mamaya?
Maglalaro kami ng Scrabble mamayang gabi.
Uy, Joey.
-Pero baka makalabas ako mamaya. -Sige. Alam mo na kung saan.
Planet Earth para kay Joey!
Punta ako pagkatapos ng laro.
"Charade" ang pitong titik na salita na magagamit mo sa larong Scrabble.
Kailangan ng bagay sa pagitan para maging tama.
Ito na. Iyan ay 7.50.
Miss, gusto mo ba...? May gusto ka bang kunin?
-Wala, pero salamat. -Anumang oras.
-Tumawag ako para sa take-out. -Dito tayo.
-Masaya akong nakilala kayo. -Okay. Kitakits tayo mamaya.
Kitakits.
Paano na...
Nagbibiro ka ba?
Paborito ko iyan. Sa'yo rin, diba?
Hindi. Paborito kong eksena 'yong si Streisand nakita si Redford.
Ilang taon na sa kalye, magalang pa rin na nagsasalita sa isa't isa--
At tamik, at sinuklay niya ang buhok nito sa noo
kapareho paraaan noong una ilang nagkita.
Kinikilig ako. Sobrang bittersweet nito. Bagay talaga sila.
Pero 'di sila pwedeng bumalik sa nakaraan.
-Tumigil ka na. Nakakaiyak. -Okay. Umalis na tayo rito.
Ihahatid kita. Tahakin natin ang magandang ruta.
Hawak kamay tulad nina Katie at Hubbell?
Baka higit pa roon.
Kukunin ko ang gamit ko.
Hello, Tamara.
Nasa tabi lang si Mr. Gold.
Alam ko. Narinig ko. Ihahatid ka niya.
Matalik kong kaibigan si Mr. Gold.
-Malinaw. -Kaibigan ko siya, Pacey.
Alam ko ginagawa mo sa mga estudyante kaya gusto niya ring maranasan.
Kailangan nating itigil ito bago pa 'to mawala sa kontrol.
-Hindi na ito masusugpo. -Kailangan kong umalis.
Sandali lang.
Ano ang gusto mo sa akin?
Ikaw.
Gusto ko kita.
Hindi tayo dapat na nandito.
Patay na ang lalaki at tanga ang anak. Kung may nakita ka, takbo.
-Trespassing na tayo, diba? -Oo.
-Anong lugar ito? -Ang sikretong taguan ng halimaw.
-Ang totoo. Ano ito? Nakakamagha naman. -Bahagi ito ng ari-arian ng lalaki.
GInawa niya ito para sa asawa niya bago pa namatay.
Gusto niya sa Greece. Paborito niya itong lugar.
Tapos nagkasakit at 'di na makabyahe.
-Kaya dinala niya ang Greece rito. -Napakaromantiko naman.
-Taaga? -Sa tingin ko.
Napakaganda rito.
Kailangan magmadali tayo para makita pa ang araw.
-Eh, anong gagawon natin dito? -Akin na muna iyan.
Umupo kalang doon...
at tingnan mo akong lumikha ng sandali.
Gusto kong gamitin ito para sa sunod na pagtatapos.
Ano sa palagay mo?
Medyo masyadong sentimental para sa isang horror movie.
Oo, ngunit gisto ko ng isang trahedya sa wakas.
Kita mo, patay na ang halimaw
Sa kamatayan, natagpuan ni Penelope ang pag-unawa.
Pumunta siya dito sa sikretong lugar para magpaalam. Ang tema ng buhay.
Binabalanse nito ang lahat ng dugo.
-Nakita ko na. -Talaga?
Oo.
-Handa ka na? -Oo.
Sige, kaya...
Ano ang aking...? Anong direksiyon ko?
Pananabik. Kalungkutan.
Isipin ang mga nangyari.
Natuklasan mo na ang halimaw na pinatay mo ay ang pinakamamahal mo.
Ang biktima ng eksperimento ay humantong sa kamalian.
Aksyon.
Gupitin.
-At, i-print. -Okay ba iyon?
-Kasi, ibig kong sabihin, kaya ko... -Magaling ka.
Dalubhasa ako sa kalungkutan.
-Gagawin ba natin ulit? Hindi ako... -Napagaing na noon.
-Maagaling ang aking direktor. -Magaling ang aking artista.
Kaya...
Kung kaya...
Mukhang sayang itapon ang mahusay na disenyong ito.
Ang paglubog ng araw,
Ang musika...
malambot na ilaw ng kandila.
Sandali lang.
Ano ang ginagawa mo?
Magaling ka sa bagay na iyan.
Uy.
Umasa ako na magpakita ka.
Makinig ka...
aalis na kami bukas.
Pero pwede akong pumunta ng New York. Yayain kitang kumain.
The Rainbow Room. Sasayaw tayo buong gabi.
Hindi ako magaling sumayaw, Anderson.
Mas gusto ko si Bouley. Ito ang aking lugar, ako ay taga rito.
Ngunit ang Bouley ay hindi...
-Kunin ko ang numero ko. -Okay.
Tawagan mo ako, pwede?
Sige.
Pwede bang dalhin kita kung saan?
Hindi.
Wala.
Ikaw...
Kailangan mong manatili rito...
sa liwanag ng buwan.
Dito ka nabibilang.
Bye.
Dawson, kinukunan mo ang pribadong sandali.
Jen, pakiusap, Ipapaliwanag ko. Hayaan mo akong magpaliwanag.
Gusto kong maging perpekto ang sandali sa pagitan natin.
Nais kong lumikha ng bagay na mahalagang oras dahil espesyal ka.
Dawson, masyado kang nagsumikap. Hindi ka makapaghintay.
Iyan ang aking pagbagsak.
Bakit hindi mo hayaang umiral ang sandali?
Ba't sa tingin mo kailangan mo gawin to?
Hindi ko alam.. Ako lang... Ginawa ko. Ako ay...
Hindi ko alama anong sasabihin, Jen,
taliwas sa aking intensyon malaki ang respeto ko sayo.
Hindi pa ako nakakilala ng tulad mo. Tinakot mo ako.
-Tinakot kita? -Gusto ko ang takot mo sa'kin.
Pero ninerbiyos ako.
Kaya nagawa ko ang mga kalokohang bagay, at ginugol lahat ng enerhiya ko...
mga ideyang tumalino para 'di mo iisiping bobo.
Pero ang mga ideya na iyon ay bumalik, ginawa akong mas bobo.
Mali ang paraan ng pag-ikot Nasa bingit at hindi na ito malulutas.
Gusto lang naman kitang mahagkan.
At natatakot ako na kung hindi, ay sasabog ako.
Alam mo, Dawson, nakakasuka 'to.
Bakit?
-Ngayon, takot na ako. -Bakit?
Ang halik. Ibig kong sabihin, ginawa mong malaking bagay ang halik na ito.
Ano ang mangyayari kung mabigo ka sa akin?
Huwag kailan man mangyari.
Saan ka galing?
Kahit saan lang.
Salamat sa pagtulong sa akin kanina.
Nagpapakabait siya, Bodie.
Anong ibig sabihin?
Mag-ingat ka.
Okay.
Bouley, ang restaurant sa New York, nasa East Side, hindi ba?
Wala. Ito ay nasa Tribeca.
At sarado na iyon dalawang taon na.
Mahusay ang taga luto nila. Bakit?
Wala lang.
Tumataas ang porsyento ng bagay na ginagawa ko sa paligid mo.
Anong ibig sabihin kung patuloy na ginawa sa parehong babae?
Sigurado akong bagay ito ay napaka Freudian.
-O, hindi. -Ano?
Magtago tayo.
-Tara na. -Saan tayo pupunta?
Hindi ko alam. Magmadali.
Sino ang darating?
-Okay. ano ang gagawin natin? -Magtago tayo.
-Nakakadiri naman. Mabaho. -Alam ko.
-Diyos ko, may kung ano sa buhok ko. -Parang may sapot sa ibabaw.
Ito lang...
Mga pagsasalin-wika ng subtitle na ginawa ni: Jobert