ความเดิมตอนที่แล้ว
- ฉันเจน - งั้นเธอก็จะเรียนที่นี่เหรอ
ใช่ เกรดสิบ
- พระเจ้า ดูเธอสิ - ใช่เลย
บอกอะไรให้นะ เธอเรียกฉัน ว่าครูเจค็อบส์เวลาอยู่ที่โรงเรียนดีมั้ย
- ฉันกำลังทำหนัง - นายนี่ทะเยอทะยานเกินวัยนะ
ผมถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าเรียน
ครูขอโทษที่ยังไงก็ต้องปฏิเสธเธอ
และเราคุยกันเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้
ฉันไม่อยากเสียเธอไปนะ โจอี้
ไม่นะ
ผมจะเป็นเซ็กซ์ที่ดีที่สุดที่คุณไม่เคยได้
นี่ ฉันรู้ว่าฉันเห็นอะไร มันตัวใหญ่ น่าขนลุกและมันทำร้ายฉัน
และมันยังรออยู่ข้างนอกนั่น
ผมอาจไม่เชื่อคุณ สเตฟานี
แต่ผมเชื่อในตัวคุณ
- อะไรๆ ไม่เอาน่า - คัต
โทษที ดอว์สัน เขาน่าขนลุกเกินไป
โจอี้ เธอต้องจูบเขานะ
ฉันทำไม่ได้ และจะไม่จูบไอ้งั่งนั่น
มันเป็นหนัง เธอเล่นเป็นตัวละครนั้น
ที่เธอจูบไม่ใช่เพซีย์สักหน่อย
เขาเป็นงูทะเล มันต่างกันยังไง
แต่เธอไม่รู้ถึงตัวตนที่ชั่วร้ายของเขา เธอกำลังมีความรัก
ลืมมันซะเถอะ
ไม่จูบไม่ได้นะ โจอี้ มันเป็นเรื่องราวความรัก
มันเป็นหนังสยองขวัญ ดอว์สัน
มันเป็นการแสดงความเคารพ ด้วยการบิดเบือนเชิงเปรียบเทียบ
แต่เขาไม่คู่ควร...
กับจูบเลย
ทำเพื่อฉันได้มั้ย
ฉันไม่อยากขย้อนหน้ากล้อง
ทำไมนายไม่จูบเขาล่ะ
เพราะปากของฉันมีไว้ให้คนอื่น
นายได้จูบกับเธอคนนั้นรึยังล่ะ
ไม่จำเป็นต้องไปเร่งพรหมลิขิต
อย่ารอไปชั่วกัปชั่วกัลป์ล่ะ ดอว์สัน
คือเธอมาจากนิวยอร์กนะ ที่ซึ่งสิ่งต่างๆ มักเคลื่อนที่เร็วกว่า
งั้นก็ช่างน่าหลงใหลจริงๆ ที่ได้พบกับชายหนุ่มกำยำ
ที่ไม่เคยคิดเรื่องเซ็กซ์แม้แต่น้อย
ก็ช่วยให้หลับสบายดี
ก็ได้ยินที่เธอยอมรับแล้วนี่ เธอยังบริสุทธิ์
อีกไม่นานหรอก
เจนเป็นผู้หญิงที่หลักแหลมและฉลาด
ซึ่งเห็นได้ชัดว่าดูแลร่างกายตัวเองได้ดี
ฉันไม่ได้พูดถึงสายหนังกับคริสโก้ แค่จูบ
ฉันกับเจนจะได้จูบกันแน่นอน ไม่ต้องห่วง
คำถามคือเธอจะยอมจูบเพซีย์มั้ย
ฉันขอโหวตให้เขียนบทใหม่
งั้นก็แย่หน่อยนะ
เพราะเธอมีริมฝีปากน่าจูบ
- อะไรนะ - ดูสิ
ริมฝีปากเธอสวยออก
รู้มั้ย โจอี้ เธอหลับตา...
แล้วคิดถึงคนอื่นก็ได้นะ
อธิบายเรื่องคริสโก้มาซิ
อย่าลืมเรื่องงานเต้นรำในวันเสาร์
เพื่อฉลองชัยชนะของเรา ในการแข่งนัดสำคัญในวันศุกร์
ถึงเราจะยังไม่รู้ว่าเราจะชนะรึเปล่า
แต่คณะกรรมการวางแผนกลยุทธ์มองโลกในแง่ดี
เพราะฉะนั้นไปซื้อตั๋วกันได้เลย
- คุณโกลด์ พอมีเวลามั้ยครับ - มีอะไร ดอว์สัน
คือผมคิดเรื่องที่คุณพูดแล้วครับ
คุณพูดถูกที่ไม่ให้ผมเข้าเรียนวิชาคุณ
- ครูดีใจที่เธอลองไปคิดดูนะ - ครับ
แต่ผมกำลังมีปัญหานิดหน่อย
คือผมไปเข้าคาบว่างที่ห้องสมุด
และคนก็เยอะมาก ล้นห้องเลย
ทั้งเหงื่อ ทั้งกลิ่นไม่พึงประสงค์
ผมไปคุยกับคุณกิบบอนส์เรื่องการย้ายที่
และเขาคิดว่าถ้าคุณอนุญาต...
ผมจะได้มาเข้าคาบว่างกับคุณ
คาบที่ห้า
วิชาภาพยนตร์พอดีเลยนะ
แหม บังเอิญเหลือเชื่อเลยนะครับ
นายจะไม่ได้เป็นส่วนนึงของชั้นเรียน นายจะนั่งเงียบๆ หลังห้อง
นายจะไม่มีส่วนร่วมหรือเกี่ยวข้องใดๆ ทั้งสิ้น
เยี่ยมเลย ขอบคุณครับ คุณโกลด์ ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ นี่เป็นเรื่องใหญ่จริงๆ
- อรุณสวัสดิ์ครับ คุณเจค็อบส์ - อรุณสวัสดิ์ เพซีย์
ขอคุยด้วยได้มั้ยครับ
คือนี่ไม่ใช่ห้องเรียนของเธอ ไว้คุยทีหลังนะ
ไม่ครับ เราต้องคุยกันจริงๆ
เราไม่มีอะไรต้องคุยกัน
นอกจากการบ้าน ซึ่งก็ไม่มี
เชิญออกไปได้เลย
มีเรื่องต้องคุยกันเยอะเลย
เราเริ่มจากการจูบปากกันก็ได้ ถ้าคุณต้องการ
ครูไม่รู้ว่าเธอพูดเรื่องอะไร...
และครูขอยืนกรานให้เธอออกไปจากห้องเรียนนี้
ฟังนะ ผมก็สับสนเรื่องนี้พอๆ กับคุณ
เพซีย์ ขอล่ะ
ไม่มีอะไรสักหน่อย
ไม่มีการจูบกัน ได้โปรดอย่า
ลิ้นคุณอยู่ในปากผม
คุณไม่ยุติธรรมเลย
อรุณสวัสดิ์จ้ะ ทุกคน
โอเค ฉันหวังพึ่งวิชาภาพยนตร์ ให้สนับสนุนฉันอย่างที่หวังไม่ได้
เราเลยต้องทำงานล่วงเวลา ถ้าอยากให้ทันกำหนดของเทศกาล
เราต้องถ่ายกันตลอดสุดสัปดาห์
โจอี้ นี่แปลว่าต้องจูบกับเพซีย์
ฉันกำลังจะถึงจุดแตกหักกับการจูบครั้งนี้
ฉันก็ไม่ได้ชอบหรอกนะ เข้าใจมั้ย ก็เหมือนเธอนั่นแหละ
โจอี้ การเปิดเผยครั้งใหญ่
เอาล่ะ ฉันรู้วิธีที่ทำให้เธอ เป็นนักแสดงที่มีความสุขที่สุดในโลก
รู้มั้ยว่าตอนจบของหนังเธอตายยังไง
เธออยากตายเร็วๆ มั้ย อย่างพรุ่งนี้น่ะ
หมายความว่าไง
โอเค ตัวละครของเธอถูกฆ่าอย่างโหดเหี้ยม ในการจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัว
แต่ญาติผู้งดงามและฉลาดของเธอจากนิวยอร์ก
มาเจอร่างที่ถูกหั่นของเธอทันเวลาพอดี
นี่ เพื่อน ฉันว่านายเจออะไรเข้าแล้ว
- เดี๋ยว ถ้านี่แปลว่าฉันจะได้เล่น... - ไม่ นี่แหละสมบูรณ์แบบ
นี่จะลบล้างปัญหาเรื่องการจูบ
และทำให้เธอได้มาอยู่หลังกล้องกับฉัน ที่ที่เธอควรอยู่
แต่นายถ่ายตัวละคร ของโจอี้ไปเยอะแล้วไม่ใช่เหรอ
แก้ไม่ยากหรอก แบบนี้ดีกว่า
มันคาดเดาไม่ได้ คนดูนึกไม่ถึงแน่
- เหมือนเจเน็ต ลีห์ในเรื่องไซโคไง - ดรูว์ แบร์รีมอร์ใรเรื่องสกรีม
หลอกแล้วหลอกอีก
ฉันว่ามันเข้ากับโทนของเรื่องพอดีเลย ว่ามั้ย
นายพูดถูก ดอว์สัน สมบูรณ์แบบ
โอเค ใครก็ได้ช่วยอธิบาย ถึงสภาพจิตใจของแคเทอรีน
ขณะที่เธอขับรถฮีทคลิฟฟ์ออกไปที
มันเป็นวิธีที่น่าเศร้าและผิดปกติของเธอ....
ที่จะทำให้เขารู้ว่าเธอรักเขา
ใช่จ้ะ นั่นเป็นการตีความที่ชัดเจน ของช่วงเวลานั้น
แต่ครูว่ามันลึกซึ้งกว่านั้น
ด้วยเหตุผลบางอย่าง เรื่องราวนี้ถูกมองว่า เป็นเรื่องราวความรักที่ยิ่งใหญ่
แต่ความจริงก็คือฮีทคลิฟฟ์กับแคเทอรีน ไม่เคยเป็นของกันและกัน
พวกเขาไม่ควรอยู่ด้วยกัน แคเทอรีนเป็นตัวปัญหา
ฮีทคลิฟฟ์เป็นคนดี
ที่ต้องเรียนรู้เรื่องในชีวิตอีกมากมาย
และเขาคงจะดีกว่านี้
ถ้าไม่มีแม่สาวจิตไม่ปกติคอยตามเขาไปทั่ว
ทุกอย่างมันผิดไปหมด ไม่น่าเกิดขึ้นเลย
บรอนเต้ไม่น่าแต่งให้เปลืองน้ำหมึก
เอาล่ะ เราต้องเร่งมือ ถ้าอยากเข้าเทศกาลหนัง
เราต้องทำได้ บทเสร็จแล้ว เราทำสตอรี่บอร์ดแล้ว
ช่วงฤดูร้อนที่ผ่านมาเราทำไปแล้วหลายอย่าง
มาคุยเนื้อเรื่องกันต่อ แก้ปัญหาองค์ที่สามได้รึยัง
- คุณโกลด์ครับ - ว่าไง ดอว์สัน
ใช่เทศกาลหนังบอสตันรึเปล่าครับ
ใช่แล้ว พวกเขามีแข่งระดับเยาวชน
โอเค องก์ที่สาม
ผมได้รับบาดเจ็บจากการเล่นกับไทเลอร์
แขนผมหัก กระดูกหักสามแห่ง
แต่ผมไม่ยอมบอกโค้ช...
เพราะเขาจะไม่ยอมให้ผมเล่นที่งานคืนสู่เหย้า
จำได้มั้ย เราอยากให้คนดูถามว่า "เขาทำได้มั้ย"
"ทีมจะชนะเกมสำคัญนี้มั้ย"
อย่าลืมว่านี่เป็นอัตชีวประวัติ ดังนั้นถ้าใครสงสัยอะไร
ผมเคยผ่านมาแล้ว เคยเจอมาแล้ว มาคุยกันได้นะ โอเคมั้ย
เฮลเม็ตส์ออฟกลอรี่
บันทึกเหตุการณ์ของฤดูกาลฟุตบอลปีที่แล้ว
เชื่อมั้ย คุณคลิฟฟ์ควอเตอร์แบ็ก
เขียนบท กำกับและแสดงเองด้วย
- สไตรแซนด์ - นี่เรื่องจริงจังนะ โจ
พวกเขาเข้าร่วมในเทศกาลหนัง เทศกาลของฉัน
- นี่ถือเป็นการแข่งขันแล้ว - แล้วมันเป็นหนังกีฬาเหรอ
หนังกีฬาที่จืดชืด
ข้อสรุปของทุกสิ่งที่นายต่อต้าน
ชีวิตจะโหดร้ายกว่านี้ได้อีกมั้ย
- หวัดดี ฉันคลิฟฟ์ - หวัดดี ฉันเจน
ไม่จริงใช่มั้ยเนี่ย
ฉันรู้ว่าการเป็นเด็กใหม่อาจทำให้เธอกังวล
ถ้ามีอะไรที่ฉันทำได้เพื่อให้เธอคลายกังวล
อย่างพาไปดูรอบๆ โรงเรียน
พาไปเที่ยว
นายใจดีจริงๆ
ไว้บอกนายทีหลังได้มั้ย ฉันยังอยู่ในช่วงปรับตัวอยู่น่ะ
ได้ ได้แน่นอน
ยินดีที่ได้รู้จักนะ เจน ย่อมาจากเจนนิเฟอร์
เช่นกัน คลิฟฟ์ ย่อมาจากคลิฟฟอร์ด
บอกแล้วไง ดอว์สัน ที่นิวยอร์กอะไรๆ ก็เร็ว
พ่อ
พ่อ เห็นกล้องวิดีโอผมมั้ย
- ถ่ายทำวันนี้เหรอ - ใช่ โจอี้จะถูกตัดหัว
อยู่บนโต๊ะข้างเตียงฝั่งแม่ในห้องนอนพ่อน่ะ
ลูกอาจจะอยากเอาเทปออก
พ่ออาจจะถูกจับได้นะในบางรัฐน่ะ
ผมมีคำถามครับ
มันเป็นคำถามเรื่องผู้หญิงกับความสัมพันธ์
และผมไม่อยากให้พ่อคิดว่า ผมกำลังขอคำแนะนำจากพ่อ
แต่เพราะผมไม่เห็นด้วย กับชีวิตเซ็กซ์วิปริตของพ่อกับแม่
แต่ผมไม่ภูมิใจที่จะยอมรับว่า ความไร้ประสบการณ์ของผม
ขัดขวางความสัมพันธ์ในปัจจุบันของผม
คำถามคืออะไร
กลไกการจูบ
จะให้พ่อช่วยยังไงล่ะ
ผมสนใจเรื่องเทคนิค
มันไม่มีเทคนิคหรอก ดอว์สัน
แค่เอาปากประกบกันแล้วก็ลุย
ใช่ แต่จูบที่ดีคืออะไร
ครั้งแรกที่พ่อจูบแม่ของลูก...
ไม่ต้องลงลึกมากนะ
และเราอยู่บนเรือ
และปากเธอแตกเพราะโดนแดด
เธอถามพ่อว่าจะขอยืมลิปมันของพ่อได้มั้ย
พ่อเลยเอาออกมาแล้วทาที่ปากตัวเอง
แล้วพ่อก็โน้มตัวลงไปจูบเธอ
ลิปมันนุ่มลื่นมาก
มันลื่นไปบนริมฝีปากของเธอ ความรู้สึกมันสุดยอดมาก
คือเราก็มีเคมีที่เข้ากันอยู่แล้วน่ะนะ
แต่นี่เป็นแค่หนึ่งสิ่งที่ช่วยเสริมมัน
เป็นอะไรที่ลืมไม่ลง
และที่สำคัญที่สุด ความโรแมนติก
ผมนึกว่าพ่อสนแต่เรื่องเซ็กซ์ซะอีก
เราก็ยังกระโจนใส่กันอยู่ดี
แต่ลูกต้องมีความโรแมนติก
มันเป็นเรื่องของความโรแมนติก
และลิปมัน
แต่จูบนั่น...
พ่อทำยังไง
เอ้านี่...
ลองดูสิ
ไม่
ไม่เอาน่า นี่เป็นช่วงเวลาของพ่อลูก
ลูกถามเองนะ
เอาล่ะ
ทีนี้ก็เลียปาก...
- แล้วลุยเลย - พ่อ นี่มันบ้าชะมัดเลย
เดี๋ยวนะ เคล็ดลับก็คือ...
ริมฝีปากล่างของลูก ลูกต้องผ่อนคลายเข้าไว้ โอเคมั้ย
ลูกต้องให้มันมีความคิดของมันเอง
ลูกต้องอยากให้มันเต้นไปกับริมฝีปากของเธอ
หลับตาสิ
ทำได้ดีมาก
- เหรอ - ใช่
เจ๋ง
ลืมเรื่องนี้ไปซะนะ
เอาล่ะ ขอบคุณครับ
เจอกันคืนนี้
ไม่ๆๆ ฉันทำไม่ได้ เขาอยู่ข้างล่าง
โอเค แต่ฉันจะวางแล้วนะ
ก็ได้ ฉันสัญญาๆ
ไว้คุยกัน โอเค บาย
โจอี้ เธอทำอะไรเหรอ
ฉันมาหาดอว์สันนะค่ะ วันนี้เราจะถ่ายทำกัน
ดีจังเลย
ค่ะ วันนี้ฉันจะถูกฆ่า
ดีจังเลย
ระวังแดดด้วยนะ วันนี้ร้อน
ทาครีมกันแดดด้วยล่ะ
- แล้วเจอกัน คุณนายลีรี่ - เช่นกันจ้ะ โจอี้
คุณนายลีรี่คะ
ฉันรู้
สตีเว่น
และคัต เยี่ยมมาก
ทุกคน ดูดีมากเลย
สมบูรณ์แบบ ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว
โจอี้ เธอตายแหงแก๋เลย
ขอแบบนั้นอีกทีได้มั้ย เพราะฉันชอบภาพนั้นมาก
ไม่ได้ เราช้ากว่ากำหนดแล้ว ไปต่อ
นี่ โจอี้ ให้ฉันช่วยเช็ดเลือดให้นะ
- ไม่เป็นไร ฉันคิดว่าฉัน... - ไม่เอาน่า ฉันไม่ถือหรอก
ไม่มีปัญหา
ดูเหมือนว่ามันจะติดอยู่ในนั้นจริงๆ
- ฉันเอาออกเองได้ - โอเค
มา คลุมไว้นะ
เอ้า คลุมไว้
หน้าอกเธอสวยนะ
อย่าเข้าใจฉันผิดนะ ฉันรักเพศตรงข้ามสุดๆ
ฉันก็แค่ชมตามประสาผู้หญิงน่ะ
หุ่นเธอดีมากเลย
ฉันสูงเกินไป
ไม่ ไม่เลย เธอเป็นผู้บังคับบัญชา
ไม่เอาน่า ฉันอยากมีรูปร่างแบบเธอ และขายาวๆ ของเธอ
หุ่นฉันไม่ได้เรื่อง ฉันเตี้ยเกินไป
สะโพกฉันก็แปลกๆ
และหน้าฉันก็เหมือนเป็ด
และฉันเกลียดหน้าอกตัวเอง
พูดจริงเหรอ
ใช่ มันเป็นเรื่องปกติที่จะเกลียดหน้าตาตัวเอง
เธอไม่เห็นเหมือนเป็ดเลย
นั่นเป็นคำพูดที่ดีที่สุด ที่เธอพูดกับฉันตั้งแต่เราเจอกัน
โจอี้ ฉันวางแผนจะทำให้เธอชอบฉันให้ได้
ไม่ต้องห่วง ฉันจะช่วยเธอตามหาญาติ
นายใจดีจริงๆ ฉันไม่รู้จะขอบคุณนายยังไงดี
คัต
คัต เพซีย์ ทำบ้าอะไรของนายเนี่ย
ฉันจูบอยู่ไง เห็นว่าฉันทำอะไรอยู่ล่ะ
ดำน้ำตื้น มันไม่ได้เป็นแบบนั้น
- เธอโอเคมั้ย เขาทำเธอเจ็บรึเปล่า - โอเค
ไม่ๆ ฉันไม่เป็นไร
มันก็แค่จูบ ดอว์สัน
ใช่ และบอกตามตรง ฉันว่าเราควรจูบกันอีกรอบนะ ว่ามั้ย
ไม่ ไม่จูบ ฉันจะตัดจูบออกแล้ว
เดี๋ยวนะ นายตัดจูบไม่ได้
ได้สิ ฉันทำไปแล้ว มันไม่ได้ผล
มันไม่สมเหตุสมผลที่ตัวละครใหม่...
จะจูบกับแฟนของญาติที่ตายไปแล้วของเธอ ฉันจะตัดฉากจูบ
โอเค สรุปว่าเรียบร้อยแล้วใช่มั้ย เพราะคืนนี้ฉันมีนัด
- ใช่ เรียบร้อยแล้ว - ที่จริงฉันก็ต้องไปแล้วเหมือนกัน
- บาย ทุกคน - เจน รอก่อน
แล้วเย็นนี้นายจะไปทำอะไร
บังเอิญว่าผู้หญิงในฝันของฉัน จะไปงานเต้นรำโรงเรียนคืนนี้
และฉันวางแผนจะไปร่วมงานด้วย
เธอโชคดีเนอะ
เพื่อเป็นเกียรติแก่การเต้นรำ
ฉันเช่าเรื่องแซตเทอร์เดย์ไนต์ฟีเวอร์ สเตอิ่งอะไลฟ์ กับกรีซมา
- แทนที่จะไปงานน่ะเหรอ - ใช่
มันจะเป็นคืนที่จอห์น ทราโวลต้า แสดงความรู้สึกออกมา
แบบนี้เราจะได้เต้นรำโดยที่เท้าไม่ต้องขยับ
ไม่ได้หรอก ดอว์สัน ฉันขอโทษ
เธอมีแผนที่น่าสนุกกว่านี้เหรอ
ที่จริงฉันจะไปงานเต้นรำ
ฉันไม่รู้ว่านายอยากดูหนังคืนนี้
ไม่เป็นไร
เธอจะไปจะไปคนเดียวเหรอ
เปล่า จริงๆ แล้วคลิฟฟ์ เอลเลียตชวนน่ะ
เขาคิดว่ามันเป็นวิธีที่ดีที่ฉันจะได้เจอคนใหม่ๆ
โอเค
ไม่เอาน่า อย่าทำหน้าเศร้าสิ มันไม่ใช่เดตสักหน่อย
เขาแค่ถามฉันว่าอยากไปมั้ย แล้วฉันก็ตอบตกลง
โอเค จะว่าฉันงงก็ได้...
แต่นั่นคือนิยามของคำว่าเดตไม่ใช่เหรอ
ฉันรู้ นายพูดถูก ฉันแค่อยากไปน่ะ
ฉันเพิ่งมาใหม่ และมันฟังดูน่าสนุก
ทำไมนายไม่แวะไปล่ะ เราจะได้เต้นกัน
ไม่ล่ะ ฉันมีเดตกับทราโวลตาแล้ว
ฉันไม่อยากทำให้เขาผิดหวัง
- แล้วเจอกันนะ - โอเค
- แล้วเจอกัน - บาย
คลิฟฟ์
คลิฟฟ์ เอลเลียต
นี่มันเรื่องอะไรกัน ฉันไม่เข้าใจ
เธอหลงเสน่ห์เขาได้ยังไง เขามีอะไร
เริ่มจากการวัดความกว้างของหน้าอกเขาก็ได้
ไม่ใช่ นอกเหนือจากภายนอกสิ
ในหัวเขาไม่มีสองด้วยซ้ำ
หมอนั่นมันมือสมัครเล่น บทละครก็ไร้สาระ
เรื่องของเขายิ่งแย่เข้าไปใหญ่
ฉันว่าความกล้าหาญในภาพยนตร์ ไม่ใช่สิ่งที่น่าสนใจ
เรื่องที่เจ็บก็คือเธอเปิดเผยกับเรื่องแบบนี้
"ฉันจะไปงานเต้นรำกับคลิฟฟ์" อย่างกับมันจะไม่กวนใจฉันงั้นแหละ
ฉันนับถือความตรงไปตรงมาของเธอนะ แต่มันไม่มีความคิดเอาซะเลย
ไม่มีความคิดจริงๆ
ตอนนี้พวกเขาคงเต้นกันแบบช้าๆ
แขนของเธอโอบรอบตัวเขา และก็เปลี่ยนไปเป็นเพลงยุค 80 เห่ยๆ
และเขากระซิบบางอย่างให้เธอฟัง ทำให้เธอหัวเราะ และสะบัดผมไปด้านข้าง
สบตากัน แล้วก็ขยับแบบเกร็งๆ
พวกเขารู้ว่าถึงเวลาแล้วที่...
เขาจะบอกเธอว่าเขาสนุกแค่ไหน
เขาถามว่าเต้นอีกรอบได้มั้ย แล้วเธอก็ยิ้มแบบเซ็กซี่ๆ...
มันไม่ใช่การแกล้ง แค่เซ็กซี่แล้วบอกว่า "ก็ดีนะ"
แล้วพวกเขาก็จูบกัน ปากของพวกเขาก็ประสานกัน
ลิ้นของพวกเขาจะหากันจนเจอ ฉันทนไม่ไหวแล้ว
นายนี่ดราม่าจริงๆ
ฉันไม่เข้าใจ ฉันไม่เข้าใจเลย
เขาทำอะไรที่ฉันไม่ได้ทำ
เขาชวนเธอเดต
- ฉันจะไปงานเต้นรำ - อะไรนะ
ฉันจะไปงานเต้นรำ
- อะไรนะ - มันเป็นทางเลือกเดียวของฉัน
- ทำไม - เพราะเจนอยู่ที่นั่น
ในอ้อมแขนของคนอื่น จะทรมานตัวเองไปทำไม
ฉันเป็นศิลปิน ความทรมานเป็นเรื่องจำเป็น
เธอจะไปหรือไม่ไป
คิดให้ดี ดอว์สัน
หนังเรื่องนี้ของนายอาจไม่จบอย่างที่นายต้องการ
ฉันควรเป็นคนที่ได้จูบเธอ โจอี้ ไม่ใช่โฆษณาของเจ ครูว์
ฉันทำได้ ฉันทำให้ริมฝีปากล่างเต้นได้
คืนนี้มันจะเกิดขึ้น ฉันจะจูบเธอ
น่าสมเพชชะมัด ดอว์สัน
แต่ฉันยังไม่อยากเห็นการฆ่าตัวตายของนาย
เพราะงั้นฉันไปด้วย
ขอเวลาสองวินาที ขอไปแต่งผมก่อน
ถึงเราจะไม่คุยเรื่องการระดมทุนกัน จนกว่าจะกินมื้อค่ำเสร็จ
ฉันอาจจะกลับดึก
ฉันจะถ่ายตอนเที่ยงคืน
บาย
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ คุณนายลีรี่
โจอี้ เธอทำฉันตกใจหมด
ฟังนะ เราต้องคุยกัน
คุณจำแม่ฉันได้มั้ยคะ
- ฉันอยากเคลียร์เรื่องเมื่อเช้านี้ - แม่ฉันเก่งที่สุดเลย
แม่เป็นผู้หญิงที่น่าทึ่ง
แต่พ่อของฉันไม่ได้เห็นแบบนั้นเสมอไป
เขานอกใจแม่ตั้งแต่ฉันจำความได้ และมันทำให้แม่ใจสลาย
ทำลายความสัมพันธ์ของพวกเขา และเกือบทำลายครอบครัว
- เธอมาบอกฉันทำไม โจอี้ - เพราะการกระทำของคุณส่งผลต่อคนอื่น
มันจะไหลเข้าสู่ชีวิตของคนรอบตัวเรา...
- เธอไม่เข้าใจ - ไม่ คุณไม่เข้าใจ
แม่ฉันเป็นมะเร็งและตาย คุณก็คิดเอาเองแล้วกัน
คุณรู้เหตุผลที่คุณทำสิ่งที่คุณกำลังทำอยู่ใช่มั้ย
มันไม่มีทางเอาชนะความเสียหาย ที่คุณสร้างขึ้นมาได้หรอก
ดอว์สันรู้รึเปล่า
รู้อะไร
ว่าจะเต้นยังไง ฉันบอกเธอว่าเราจะไป
ผมเต้นเป็น
ใช่แล้ว ไปกันเถอะ
ขอให้สนุกนะคะ คุณนายลีรี่
โชคดีที่นี่คือการเต้นฉลองชัย
แล้วนายชนะรึเปล่า
เธอก็อยู่นี่แล้วไง ใช่มั้ยล่ะ
รู้มั้ย มุกเมื่อกี้อาจจะแป้กก็ได้ แต่นายเอาอยู่
มุกฉันผ่านใช่มั้ย
ใช่ นายลื่นไหลแต่ถ่อมตัว
น่าเอ็นดูมาก
มีอะไรที่นายไม่เก่งบ้างมั้ยครับ
มี เต้นรำนี่แหละ ฉันมีปัญหาเรื่องจังหวะ
พิสูจน์สิ
สวัสดีครับ คุณเจค็อบส์
สวัสดี เพซีย์
เย็นนี้เป็นไงบ้าง
สับสน ไม่เข้าใจ งุนงง งงงวย
อรรถาภิธานแห่งอารมณ์
คือครูเป็นคนคุมงานนี้ ครูควรเดินตรวจสักหน่อย
เต้นรำกันมั้ย ทามาร่า
นั่นไม่ใช่ความคิดที่ดี เพซีย์
แน่นอนว่าไม่ใช่ความคิดที่ดี
แต่ถ้าทุกอย่างเปลี่ยนไป คุณจะเต้นมั้ย
ครูต้องไปแล้ว
พวกเขาเป็นคู่ที่น่ารักมาก
นายมีแผนอะไรกันแน่
ฉันไม่ได้คิดไปไกลขนาดนั้น
นายควรเขียนอะไรให้ไว
เพราะในบางส่วนของศีลธรรม สิ่งที่พวกเขาทำเรียกว่าเล้าโลม
- เธอเต้นเป็นมั้ย - ไม่
ตอนนี้เธอเต้นเป็นแล้ว มาเร็ว
ดอว์สัน นี่มันบ้าชัดๆ
ง่ายจะตาย แค่ขยับไปรอบๆ
ส่ายก้นไปมา
- เราคลาดกับเธอแล้ว - บางทีเธออาจจะอยู่ในสมองนาย
เธอเต้นเก่งนะเนี่ย
ไง พวกเธอ
- หวัดดี - นายมาจนได้
- ใช่ - พวกนายรู้จักคลิฟฟ์มั้ย
- หวัดดี - หวัดดี
เราเรียนวิชาภาพยนตร์ด้วยกันใช่มั้ย
ก็ไม่เชิง มันเป็นฐานอ่านหนังสือของฉันน่ะ
แต่ดอว์สันเป็นคนสร้างหนังที่มีพรสวรรค์
เหรอ นายชอบดูหนังมั้ย
- ก็ชอบ - เจ๋ง
แล้วเจอกัน
ผ่านไปด้วยดีนะ
นี่
ไง ไปไหนมา ฉันตามหานายซะทั่วเลย
ก็นะ ไปนั่นไปนี่
ฉันหวังว่าเราจะเต้นรำกัน
แล้วคลิฟฟ์ล่ะ
ถ้านายอยากเต้นรำกับเขา...
เธอก็รู้ว่าฉันหมายถึงอะไร
มันเป็นเพลง ดอว์วัน มันคือการเบี่ยงเบนความสนใจจากชีวิตสามนาที
แต่เขาอาจจะไม่พอใจ เธอเป็นคู่เดตเขานะ
- ลืมที่ฉันถามไปเถอะ - เจน...
โทษที
นี่มันน่าอายชะมัด ไปกันเถอะ
ไม่ ฉันมีความสุขกับความทุกข์ของตัวเอง
ระหว่างที่นายพร่ำบ่นอยู่บนท่าเรือนี้
เจนนี่กำลังล่องเรือออกทะเลไปไกลขึ้นเรื่อยๆ
- ยังไม่พอใจอีกเหรอ - ไม่ ฉันยังหายใจอยู่
- นายแทบไม่รู้จักเธอด้วยซ้ำ - ฉันรู้
นั่นแหละคือเวทมนตร์ โจอี้
จริงอยู่ที่เจนเข้ามาในชีวิตฉันแค่ไม่นาน
แต่ฉันรู้สึกถึงความผูกพันนั้นแล้ว
สายสัมพันธ์ที่บอกว่าเราเกิดมาคู่กัน
เธอเรียกมันว่าลำดับภาพหลอนที่สูงที่สุดของวัยรุ่น
แต่ โจอี้ ฉันบอกได้เลยว่า ระหว่างเรามันมีอะไรดั้งเดิมอยู่จริงๆ
นายทำฉันกลัวนะ ดอว์สัน
นายกำลังทำตัวเป็นแฟรงเกนสไตน์และไฮด์
นาทีนึงนายเป็นดอว์สัน แล้วก็เป็นอีกตัวตนโรคจิตของนาย
นายคือสัตว์ทะเลจากหนังของนายเอง
งั้นก็ตามนั้น โจ ฉันอธิบายให้ดีกว่านี้ไม่ได้แล้ว
เจนเป็นคนลึกลับสำหรับฉัน แต่ฉันรู้สึกเหมือนรู้จักเธอมาทั้งชีวิต
ฉันหมายถึง...
มันเหมือนความรู้สึกที่ฉันมีต่อเธอ
เจนท้าทายฉันในแบบที่เธอทำ
เจนอาจจะเป็นเธอ
เว้นแต่เธอคือเจน
ฉันขอเตือนความจำนายหน่อย
เรื่องหนังสยองขวัญ กับความรักของนายจบลงยังไง
ตัวประหลาดจะไม่ได้ตัวผู้หญิง
เขาตายอย่างโหดร้ายนองเลือด
ไปสู่สุคตินะ ดอว์สัน ยินดีที่ได้รู้จัก
เธอจะไปไหน
ฉันตายไปแล้วไง จำไม่ได้เหรอ
ได้เวลาเขียนบทใหม่แล้ว
ขอโทษนะ ขอขัดจังหวะหน่อย
ทำอะไรน่ะ ดอว์สัน
ที่จริงฉันไม่อยากขัดจังหวะ ฉันอยากรับช่วงต่อ
ขอบคุณนะ คลิฟฟ์ ที่ทำให้เจนมีช่วงเวลาที่ดี
ในช่วงหัวค่ำ
แต่ตอนนี้ฉันอยู่ที่นี่เต็มตัว และฉันรับช่วงต่อจากนี้ได้
- นายพูดเรื่องอะไร - นั่นสิ ดอว์สัน นายพูดเรื่องอะไร
เธอกับฉัน ฉันกับเธอ
คลิฟฟ์ ฉันรู้ว่ามันสับสนแต่ที่นายต้องรู้
คือเจนกับฉันมีบางอย่างต่อกัน
และมันไม่ชัดเจน แต่นี่คือความ พยายามของฉันที่จะอธิบายสถานการณ์
ฉันเลยอยากขอให้นายหลีกทางหน่อย
ฉันจะได้มีเวลากับสิ่งที่ฉันปรารถนา
- เจน ผู้ชายคนนี้เป็นใคร - ดอว์สัน นายทำอะไรน่ะ
นี่ นายต้องออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้
โอเคนะ นี่มันแปลกเกินไป
ไม่ ฉันว่านายต้องไปแล้ว ฉันจะอยู่ที่นี่
เกิดอะไรขึ้น เจน เธออยากอยู่กับเขามั้ย
- ทำไมนายไม่ไปซะ - ทำไมนายไม่ไปเองล่ะ
- แล้วถ้าไม่ล่ะ - ฉันยังไม่ได้คิดเลย
เอางี้ ฉันจะทำให้มันง่ายเอง ฉันไปเอง
นี่อาจเป็นคืนที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตฉันก็ได้
ฉันมันตัวซวย
โจอี้ เธอปล่อยให้ฉันทำแบบนั้นได้ยังไง
นึกแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
มันจะเป็นความผิดของฉันทั้งหมด
เพซีย์ เพื่อนที่ไม่มีตัวตนของฉัน
เสียใจด้วย เพื่อน ฉันไม่ว่างเท่าไหร่
อย่างน้อยฉันก็ไม่ทิ้งนาย
ฉันกลับไปหานาย
ใครคือผู้หญิงลึกลับที่นายพูดถึง
โชคร้ายที่ผู้หญิงลึกลับคนนั้น ยังคงเป็นปริศนาแม้แต่กับฉัน
ตอนนี้...
ปากของเจน อาจจะกดทับของคลิฟฟ์อยู่ก็ได้
อย่าพูดเรื่องนั้นนะ
รู้อะไรมั้ย ฉันต้องไปแล้ว เด็กๆ บาย
- ไงคะ - ไง ที่รัก เป็นไงบ้าง
โอเค มีอาหารเหลือมาให้ด้วย
ดอว์สันถึงบ้านรึยัง
ยัง ผมคิดว่าลูกชายของเรากำลังยุ่งอยู่กับ การจูบสาวข้างบ้าน
เป็นครั้งแรก ในคืนนี้
ฟังดูโรแมนติกนะ
จำจูบแรกของเราได้มั้ย
จำได้สิ มันเป็นเดตแรกของเรา
คุณพาฉันไปดูหนัง
เรื่องที่แมรี่ ไทเลอร์ มัวร์เป็นแม่ที่น่ากลัว
- คนธรรมดา - นั่นแหละ
เปล่า ไม่ใช่สักหน่อย
นั่นเป็นเดตครั้งที่สองของเรา
เดี๋ยว ตอนที่นั่งในรถของคุณตอนรถติด
ฉันจำได้ว่าคุณโน้มตัวมาจูบฉัน
- ไม่ - ใช่สิ
ไม่อยากเชื่อว่าคุณจำจูบแรกของเราไม่ได้
ฉันจำได้ ฉันว่าคุณจำไม่ได้หรอก
ผมจำได้ทุกช่วงเวลา
มันเป็นความทรงจำที่ชัดเจนที่สุดในชีวิตผม
ที่รัก ฉันขอโทษ มันดึกแล้ว ฉันเหนื่อยมาทั้งคืนแล้ว
"แชปสติ๊ก"
ผมกำลังให้คำแนะนำลูกชาย เรื่องวิธีการส่งจูบที่น่าจดจำ
เพียงเพื่อจะได้รู้ว่าผมล้มเหลวอย่างที่สุด
จำได้แล้ว เราไปกินพิซซ่ากัน มันเป็นร้านอาหารห่วยๆ
ที่คุณเอาพริกแดงมาถูตาตัวเอง
เดตครั้งที่สามรู้มั้ย คุณต้องเลิกเดาได้แล้ว
ปากเป็นไงบ้าง ยังแตกอยู่มั้ย
ผมว่าผมต้องการมากกว่านี้นะ
ไม่จริงน่า
คุณเจค็อบส์
ไง เพซีย์
ผมรู้สึกได้ถึงความคุ้นเคยแปลกๆ ที่คืบคลานเข้ามาในตัวผม
ครูคิดว่ามันอาจจะเหมาะสม
ให้โอกาสเราได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้งเหรอ
แค่เปลี่ยนตอนจบ
ครูขอโทษ เพซีย์ เรื่องพฤติกรรมของครู
ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่เป็น เรื่องไร้สาระที่สุดที่ครูเคยทำ
ยังไม่รวมถึงการลงโทษในชั้นศาล
- มันก็แค่จูบ - ไม่ มันมากกว่านั้น
ฟังนะ สิ่งที่ครูทำมันผิดมหันต์
และครูสามารถยืนอธิบายให้เธอฟัง
ถึงสภาพจิตใจที่ว้าวุ่นของครู
เพราะเธอสมควรได้รับคำอธิบาย สำหรับพฤติกรรมของครู
แต่แทนที่จะให้เธอได้รับการบำบัดสิบปี
ครูหวังว่าครูจะได้ขอโทษแบบง่ายๆ
และหวังว่าครูจะไม่ได้ ทิ้งแผลเป็นถาวรไว้ให้เธอ
ขอโทษนะ เพซีย์
สิ่งที่ครูทำมันผิด และครูขอโทษ
คุณไปเอาความรับผิดชอบเรื่องนี้มาจากไหน
ผมอาจจะอายุแค่ 15
แต่ผมอายุเกินความรับผิดชอบแล้ว
อาจไม่อยู่ในขอบเขตของระบบศาล
แต่สำหรับผม...
ปากผมจูบตอบ
ใช่มั้ย ผมจูบตอบคุณ
ยุติธรรมดี
และรู้อะไรมั้ย ผมไม่เสียใจเลย
คุณก็ไม่ควรเหมือนกัน
แต่เรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นอีกไม่ได้
จากนี้ไป ความสัมพันธ์ของเรา จะเป็นแค่ครูกับนักเรียน
- ครูต้องการให้มันชัดเจน - และถ้าผมจะคัดค้านล่ะ
มันไม่ใช่เรื่องที่จะมาถกเถียงกัน
เธอก็รู้ว่ามันต้องเป็นแบบนี้ เพซีย์
สำหรับเหตุผลที่เห็นได้ชัด และไม่ชัดเจนนัก
ไม่ยุติธรรมเลย
ผมเข้ากับผู้หญิงไม่ค่อยเก่ง
และในที่สุดผมก็ได้พบใครบางคน...
ไม่ต้องห่วง เพซีย์ เดี๋ยวมันก็เปลี่ยน
เชื่อครูสิ
ราตรีสวัสดิ์
โจ มาประเมินกัน
เราได้เรียนรู้อะไรจากคืนที่ 90210 คืนนี้บ้าง
เราควรอยู่บ้านในคืนวันเสาร์และดูหนัง
เพราะรีโมทในการย้อนเวลากลับใช้ไม่ได้ผล
เออ ไม่ได้ผลเลย
มันคงไม่มีปัญหาอะไรแล้ว เพราะฉันทำลายมันกับเจนอย่างเป็นทางการแล้ว
มันจบอย่างเป็นทางการแล้ว
มันไม่เคยได้เริ่มต้น ดอว์สัน
ฉันรู้สึกเหมือนสัตว์ประหลาดในหนังของฉันจริงๆ
มีบางอย่างในตัวฉันที่ฉันควบคุมไม่ได้
มันเหมือนฉันไม่มีความสมดุล
ทุกอย่างต้องสูงหรือต่ำ ร้อนหรือเย็น ขาวหรือดำ
ไม่มีจุดกึ่งกลางอีกแล้ว
หมายถึง ไม่มีอะไรแค่โอเค
ฉันเหนื่อยเกินจะถกเรื่องปรัชญาแล้ว ดอว์สัน
ช่วยอะไรหน่อยได้มั้ย ถ้าฉันเป็นแบบนี้อีกครั้ง
และฉันมั่นใจว่าฉันจะเป็นอีก ก่อนที่การเติบโตของวัยรุ่นจะจบลง
ครั้งหน้าล่ามโซ่ฉันไว้กับเตียง
แล้วรอจนกว่าความกระจ่างจะมา
ฉันใช้สายหนังได้มั้ย
จนกว่าเธอจะอธิบายเรื่องคริสโก้
นายนี่มันไม่ได้เรื่องจริงๆ
ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ว่า ทำไมคนที่รู้ตัวดีอย่างนายถึงไม่เข้าใจ
ให้ตายสิ
กินให้อร่อย
"ไมค์ส ซอลต์วอเทอร์แทฟฟี่"
ทำยังไงดี
แล้วแต่นาย
เมื่อหัวค่ำฉันเป็นไอ้งั่งตัวจริง
ฉันควรทำให้มันจบๆ ไป
จนกว่าจะไม่มีใครเหลือเหรอ
- ฉันล้อเธอได้ใช่มั้ย - ได้สิ
อวยพรให้ฉันด้วย
โชคดี ดอว์สัน
หวังว่าจะได้จูบนะ
ฉันเริ่มรู้สึกเหมือนทีวีของนายแล้ว
ฉันไม่รู้จะพูดยังไง
ครั้งแรก
ฉันโกรธจริงๆ ดอว์สัน
ฉันรู้
นายต้องการอะไรจากฉัน
ฉันอยากรู้ว่าระหว่างเรามันเกิดอะไรขึ้น
และคำถามนั้นต้องได้คำตอบคืนนี้รึเปล่า
ขอโทษเรื่องคืนนี้นะ เจน
ฉันกลัว
กลัวว่าฉันจะกลายเป็น "เพื่อน"
พระเจ้า เพื่อน แย่จริงๆ
มันแย่มาก
ฉันรู้สึกเหมือนฉันกลายเป็นเพื่อนคนนั้น ที่เธอเล่าเรื่องการผจญภัยกับหนุ่มๆ ให้ฟัง
ฉันไม่อยากให้เป็นแบบนั้น
ฉันอยากเป็นการผจญภัยของเธอ
เป็นทั้งสองอย่างไม่ได้เหรอ
ไม่ ไม่ใช่ตอนอายุ 15 เธอทำไม่ได้
มันซับซ้อนเกินไป
โอเค
ฉันสนใจ
เรื่องอะไร
การผจญภัย
ฉันต้องทำยังไง
เธอจูบฉันได้นะ
ฉันนี่มันน้ำเน่าจริงๆ ดอว์สัน
ในนิวยอร์ก ฉันเร็วมาก ฉันเคลื่อนที่เร็วมากๆ
ฉันเร็วจนสะดุดล้มอยู่เรื่อยๆ
แต่ที่นี่ฉันรู้สึกว่านี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปี...
ที่ฉันเดินอย่างมั่นคง
และฉันกลัวว่าถ้าฉันจูบนาย
ขาฉันอาจจะอ่อนและฉันอาจสะดุด
และฉันไม่รู้ว่าตอนนี้จะรับมือได้มั้ย
เต้นรำกันมั้ย
ที่นี่ ตอนนี้เหรอ
ฉันอยากเต้นกับนายทั้งคืน ดอว์สัน
คืองี้ การจูบเป็นแค่ผลลัพธ์ตอนจบ
มันไม่สำคัญหรอก
มันเป็นเรื่องของความปรารถนา และความต้องการ
และความโรแมนติก
ใช่
และความโรแมนติก
แปลคำบรรยายไทยโดย กาญจนา ตันติวีรคุณ