Długo się nie utrzymamy!
TWIERDZA
Generale Hummel, zabierzcie nas stąd!
Nie zawiodę was. Nie zawiodę was, chłopaki.
Do licha, generale! Jak długo mamy czekać? Straciliśmyjuż 15 ludzi!
Spada na nas burza ognia!
Tu Hummel. Zabierzcie stamtąd moich ludzi!
Nie mamy upoważnienia na przekroczenie linii wroga.
Nie przylecą po nas, prawda?
Panie kongresmenie Weaver, szanowni członkowie
Specjalnej Komisji Sił Zbrojnych.
Chcę zaprotestować przeciw wielkiej niesprawiedliwości.
Cel!
Trzeba położyć temu kres.
ŻONA BARBARA HUMMEL 17 PAŹDZ. 1946 - 9 MARCA 1995
Bardzo za tobą tęsknię.
Muszę coś zrobić, Barbaro.
Coś, czego nie mogłem zrobić, gdy żyłaś.
Próbowałem.
Wiesz, że próbowałem wszystkiego. Ale bez skutku.
Miejmy nadzieję, że to ich przekona.
Cokolwiek się stanie,
proszę, nie potępiaj mnie.
MAGAZYN BRONI MARYNARKI WOJ.
Powiadom dowódcę garnizonu,
że przyjeżdża generał Hummel z drużyną na inspekcję.
Tak jest. To dla nas zaszczyt, generale.
- Czas na zebranie strażników, co? - Tak. Wiesz co?
Mam kartę dostępu. Mamy 30 minut zanim się nie obudzą.
Ruszać!
Karta dostępu.
To do roboty.
ZATWIERDZONO
2400 kontrola magazynu.
- Rany, ale pada. - Przepustka.
Droga wolna!
POZIOM 4
- Majorze, chcę 16! - Szybko!
Ewakuacja!
Zamknij drzwi!
- Coś ty! Nie! - Zamykaj! Zamykaj!
Wypuśćcie mnie stąd! O Boże! Wypuście mnie!
Wypuśćcie mnie! Wypuśćcie!
Idźcie stąd. Zabierać się!
Wybacz.
Wychodzimy.
LABORATORIUM FBI WASZYNGTON, D.C.
Jeszcze dwa centylitry chlorku acetylenu.
Wisisz mi piątaka, Isherwood.
Niech cię diabli.
Macie chłopaki za dużo wolnego czasu.
Jest wreszcie! Dawaj tu. Dzięki, Phil!
Co to takiego? Czemu przyszło tutaj?
Carli by się wkurzyła.
Uważa, że to głupie wydawać 600 dolców na winyla.
I ma rację. Czemu nie kupisz kompakta za 13?
Po pierwsze, jestem fanem Beatlesów.
A po drugie, mają lepszy dźwięk.
Może to coś poważnego. Może sarin.
Pies na lotnisku JFK poczuł coś w paczce
do obozu bośniackich uchodźców. Może być proszek albo sarin.
- Do obozu bośniackich uchodźców? - W USA jest pół miliona Serbów.
- Serbowie nie lubią Bośniaków. - Przebierajcie się.
- Masz karaluchy? - Mam.
Mamy śluzę powietrzną, Stanley. Gotowi.
1 października, godzina dziewiąta.
Agent Stanley Goodspeed, agent/praktykant Marvin Isherwood
zaczynają badanie skrzynki. Podejrzewana zawartość: sarin.
- Marvin, sarin to... - Aerozol.
Zgadza się.
Zobaczmy. Jakieś pornosy.
"Jaskiniowe dziewczyny na golasa."
Niezłe. I... zły znak.
Cześć, laleczko. Patrz, Stan.
- Cześć, Stanley. - Marvin, przestań!
Cześć, Stan.
Cholera! Odsuń się! Cofnij się!
- Uruchamiamy wywiew. - Trzymajcie się, chłopaki.
Oczyścimy komorę! Nic wam nie będzie.
Jezu Chryste!
Dobra, mam złą wiadomość i jeszcze gorszą.
Zła wiadomość, to gaz jest żrący i przeżera nasze kombinezony.
- Mam go na całej rękawicy! - Jeszcze gorsza wiadomość:
wystarczy tego C4 i gazu, żeby zabić nas wszystkich.
- Detonacja za dwie minuty. - Wychodzić!
Zamknij nas w środku.
- Co z tryskaczami? - Ten kwas przeżera mój ko...
Przeżera pieprzony kombinezon! No nie? Cholera!
Opłuczcie nas!
- Co jest z tryskaczami? - Pracujemy nad tym. Zatkały się.
To cholerny problem. Zrób z tym coś natychmiast!
- Próbujemy! Ile jest czasu? - Minuta dziesięć.
- Patrz! - Trzeba opróżnić pomieszczenie.
- Niech wezmą atropinę, już! - Atropina.
- Co? - Gdzie ta woda, Lonner? Minuta!
Marvin, atropina, już!
Wstrzyknijcie w serce zanim roztopi się kombinezon.
Cholera!
- Niech weźmie swoją dawkę. - Gdzie ta woda?
- Zabierz to! - Szybciej, naprawcie to, jak rany!
Weź natychmiast atropinę, na miłość boską!
- Już po nas. - Trucizna się miesza.
Na co, kurwa, czekasz? Bierz tę cholerną igłę!
- Kurwa! Cholera! O, kurwa! - Czterdzieści sekund!
Jak kombinezon się roztopi... Jak zginiesz, to już po nas!
Wstrzyknij w serce, a potem rozbroisz bombę!
- Zrób to, Stan! - A jak nie trafię? Nic nie widzę!
- Zrób to, już! - Zobaczcie, jaka jest wielka.
Mam to sobie wkłuć w serce? Powariowaliście?
- Dobra, jest! - Dobra, to jedziemy!
Spryskiwacze uruchomione.
Ile zostało czasu?
Dwadzieścia sekund!
Nie wyjdziemy z tego.
Piętnaście.
Szybciej.
Gotowe!
Wypuśćcie mnie z tej komory gazowej!
O mało nie dziabnąłem się tym w serce.
- Stan? - Cześć, skarbie.
Cześć, kotku.
Miałam dziś ciekawy dzień.
Tak, ja jakby też.
No, dobra, ty pierwszy.
Jacyś terroryści wysłali małą paczuszkę, same smakołyki,
które musieliśmy rozbroić, zanim wysadziłyby całe biuro.
Więc na resztę dnia wziąłem wolne. Kieliszek wina, gitara. Odpoczynek.
- Rany! - Mówię poważnie, żabko.
Rozpieprzą ten świat jak nic.
Nawet sama myśl o dziecku na tym świecie
to zbrodnia z premedytacją.
Wiem, pieprzę trzy po trzy, marudzę. Przepraszam.
- A co u ciebie, kotku? - Jestem w ciąży.
Słucham?
Jestem w ciąży.
- Naprawdę? - Tak.
Rany!
Nie powiesz nic więcej poza "rany"?
- Jesteś w ciąży? - Trzeci tydzień.
Skąd wiesz? Znaczy, skąd wiesz?
Niebieski! Zrobił się niebieski, więc poszłam do lekarza.
Nie miałeś na myśli tego, co powiedziałeś, prawda?
- Kiedy? - Jak mówiłeś, że spłodzenie dziecka
na ten świat to zbrodnia z premedytacją.
- Wtedy miałem. - Wtedy?
- To było siedem sekund temu. - Ale numer!
Ile się w tym czasie wydarzyło. Nawet nie mamy ślubu.
Wiem. Zabawne, że o tym wspomniałeś.
- Zabawne? - Kochasz mnie?
- Oczywiście, że cię kocham. - To dobrze.
- Ożenisz się ze mną? - Hola! Hola! Zaraz.
- Ej, stać, policja małżeńska. - Coś ty, Stanley.
Oświadczam ci się przecież.
Twierdza jest najsławniejszym, a była budzącym największą grozę więzieniem.
To prawda, że nikt z niej nie uciekł?
Prawda. Od 1936 do 63, gdy więzienie zamknięto,
było 14 prób ucieczki.
Uważa się, że nikt nie dopłynął do brzegu, przynajmniej żywy.
Ej, panowie. Przykro mi, turystom tu wstęp wzbroniony.
- Mam to gdzieś! A ty? - Też.
- Chodź tu, świrze. - Ruszaj!
- Cześć, dziewczynki? Podoba się wam? - Tak.
Zrobicie coś dla mnie? To bardzo ważne.
Powiedzcie nauczycielce, że musicie już wracać na statek.
Panie i panowie, witam na Broadwayu!
W tym bloku więziono najgorsze zbiry Ameryki.
Panie i panowie, strażnik Bob
serdecznie zaprasza, byście stali się więźniami Alcatraz, czasowo, oczywista.
W szereg!
Ciasne mieszkanka, co? Jak klatki dla zwierząt.
Spędzić tak parę lat...
- O co chodzi? Coś się stało? - Koniec wycieczki, Bob.
Co to za popieprzona wycieczka?
Generale Hummel, meldują się kapitan Frye i Darrow.
Witam w Twierdzy. Posadzić helikoptery na tyłach i rozstawić ludzi.
Tak jest. Ruszać się!
- Nie wolno mi nosić broni. - Nie wolno ci?
Ja mam spluwę. Gdybym wiedziała, że tak się stanie,
wzięłabym swoją! Pomocy!
To będzie nasz nowy dom. Tom, moje centrum dowodzenia ma być tu.
- Zainstalować komunikację. - Zrozumiałem.
Satelita tam. Ma być gotowe o 1600.
Ruszać się.
System gotowy.
Możliwy punkt wtargnięcia w łaźni.
- Zakładamy czujniki. - Mam coś specjalnego.
Wstrząsowy detektor ruchu. Robiony na zamówienie.
Nikt o nim nie wie i nie spodziewa się.
- Jak to działa? - Nabierzemy ich na promień lasera.
A tak naprawdę reaguje na wstrząsy i wtedy mamy ich.
Panie i panowie, zostaliście zatrzymani wbrew woli.
Przepraszam za to. Nie mamy zamiaru wyrządzić wam krzywdy.
Nie będziecie przetrzymywani dłużej niż to konieczne dla zakończenia misji.
Baczność!
Spocznij.
Nie ma się co oszukiwać, panowie, będzie gorąco.
Dla majora Baxtera i dla mnie jest to ostatnia kampania
w karierze sięgającej Tet '68.
Podobnie dla kapitana Hendrixa, sierżanta Crispa,
którzy zjedli zęby pod moim dowództwem w Pustynnej Burzy.
Frye, Darrow, to moja pierwsza operacja z wami i waszymi ludźmi.
Jak do tej pory, nie zawiodłem się na waszej reputacji.
- Dziękuję. - Dziękuję, generale.
Osiągnęliśmy naszą pozycję dzięki opanowaniu, precyzji i odwadze.
Do tego musimy teraz dodać determinację.
Zostanie nam przypisana zdrada, najpoważniejsza zbrodnia.
Karana śmiercią.
Paręset lat temu
kilku facetów o nazwiskach Waszyngton, Jefferson i Adams
zostało uznanych przez Brytyjczyków za zdrajców.
A teraz nazywa się ich patriotami.
Z czasem nazwą tak i nas.
Z bożą pomocą, za niecałe 48 godzin, ewakuujecie tę wyspę
na śmigłowcach pod osłoną zakładników i gazowych głowic bojowych VX.
Miejsce przeznaczenia: kraj, w którym nie grozi ekstradycja.
Każdy z was za wykonane zadanie otrzyma sumę 1 miliona dolarów.
Ale nigdy więcej nie będziecie mogli postawić stopy na ojczystej ziemi.
- Zgadzacie się na to? - Tak jest!
Marines sił zwiadowczych wybierani są do przeprowadzania
na całym świecie nielegalnych operacji.
Jak nie wracają do domu,
ich rodzinom opowiada się bajki o tym, co się z nimi stało
i odmawia rekompensaty.
Te kłamstwa stały mi kością w gardle przez całą karierę!
Teraz położymy im kres!
Bóg w wami. Zajmijcie stanowiska.
WASZYNGTON, D.C. 7:40
Tu dyrektor FBI, Womack.
Dyrektorze, informuję pana.
Osiemdziesiąt jeden, powtarzam,
81 cywilów znajduje się teraz w moich rękach.
Ma pan się postarać, by wiadomość pozostała tajna.
Kto mówi?
Panie dyrektorze, ma pan poważny problem.
Właśnie rozmieszczana jest bateria pocisków gazowych VX
do śmiertelnego uderzenia na populację okolic Zatoki San Francisco.
Zadzwonię o godzinie 0100, by przekazać moje żądania.
Chcę wiedzieć, z kim rozmawiam.
Generał brygady Francis X. Hummel, piechota morska USA, z Alcatraz. Koniec!
- Odwołam rezerwacje. - Skontaktuj się z Pentagonem.
I z biurem w San Francisco. Wygląda na to, że otwarto Alcatraz.
Hummel, z pomocą brutalnej siły acz bez ofiar,
pozorując inspekcję, wyniósł 15 głowic z trującym gazem.
Stracił jednego ze swoich ludzi.
Generał Hummel w Wietnamie. Był chyba wtedy majorem.
Trzy tury w Wietnamie, Panama, Grenada, Pustynna Burza.
Trzy medale, dwie Srebrne Gwiazdy i medal Kongresu za...
Jezu! Toż to bohater!
Raczej chyba "legenda".
Teraz do tej listy honorów możemy dodać porwanie i wymuszenie.
Panie Sinclair, generał Hummel to człowiek honoru.
Generale, to on.
- Frank, tu Al Kramer. - Cześć, Al, jak się masz?
Nie wiem, Frank. Może się dowiem od ciebie.
Jest tu wiele bardzo zaniepokojonych osób, Frank.
Przejdę do rzeczy.
Pod moim dowództwem zginęło 83 marines z sił zwiadowczych.
47 w północnym Laosie i w południowych Chinach.
W Chinach? Nigdy nie przyznaliśmy się do wysłania wojsk do Chin.
Kto mówi? Proszę się przedstawić.
Sekretarz generalny Białego Domu Hayden Sinclair.
- Ile ma pan lat, panie Sinclair? - 33.
Cóż, panie Sinclair, nie ma pan pewnie zielonego pojęcia, o czym mówię.
Wpana dziewiąte urodziny prowadziłem tajne operacje,
a moi ludzie mieli na koncie ponad 200 zabitych.
Al, zaklej gębę panu Sinclairowi. Marnuje mój czas.
- Mów dalej, Frank. - Pamiętasz operację Pustynna Burza?
Te precyzyjne trafienia inteligentnymi bombami, co dokładnie przekazała CNN?
To dzięki moim ludziom na Iądzie możliwe były te trafienia.
Dwudziestu zostawiono psom koło Bagdadu po zakończeniu konfliktu.
Rodziny nie dostały żadnych odszkodowań.
Nie przyznano medali.
Ci ludzie zginęli za ojczyznę, a nie mieli nawet wojskowego pogrzebu.
Ta sytuacjajest nie do przyjęcia. Przelejesz 100 milionów
z firmy Grand Cayman Red Sea Trading na rachunek, który wskażę.
Z tego wypłacone zostanie zadośćuczynienie w wysokości 1 miliona
rodzinie każdego z 83 marines.
Resztę tej sumy rozdysponuję według swojego uznania.
Czy wyrażam się jasno?
Oprócz firmy Red Sea Trading. Co to takiego?
- Proszę się przedstawić. - Dyrektor FBI, Womack.
To lewa kasa, gdzie Pentagon trzyma dochody z nielegalnej broni.
Jezu! To poufna informacja.
Jak zawiadomisz media, puszczam gaz.
Odmówisz wypłaty, puszczam gaz.
Masz 40 godzin, pojutrze do południa,
na przelew pieniędzy. Zdaję sobie sprawę z kroków zaradczych.
Obaj dobrze wiemy, że nie mają szans. Hummel z Alcatraz. Koniec odbioru.
W porządku.
Musimy zidentyfikować zakładników i powiadomić ich rodziny.
Powiedzcie im coś. Zmyślcie coś, żeby utrzymać to w tajemnicy.
Jak to wyjdzie, San Francisco ogarnie chaos.
- Zapanuje anarchia. - Zaraz, chwileczkę.
Jaki jest potencjalny wskaźnik ofiar dla pojedynczej rakiety
uzbrojonej w trujący gaz VX, generale Peterson?
- 60 lub 70. - To nie tak źle.
Tysięcy.
Siedemdziesiąt tysięcy zabitych!
Jedna łyżeczka tego grozi śmiercią do trzydziestu metrów.
Jedna łyżeczka zdetonowana w atmosferze
zabije każdy żyjący organizm w promieniu ośmiu przecznic. Jasne?
Co Hummel miał na myśli mówiąc o środkach zaradczych?
Truciźnie przeciwdziała napalm. Spala ją w wyniku detonacji.
Problem w tym, że gaz trujący VX jest zaprojektowany specjalnie,
by oprzeć się napalmowi. Potrzebna by była plazma termitowa. Generale?
Systemy zapalające z plazmy termitowej mogą strawić VX,
ale wciąż je testujemy. Nie są gotowe.
Hummel to wie. Mamy do czynienia ze sprytnym skurczybykiem.
Udałoby się wyposażyć eskadrę F-18 w plazmę termitową
- w ciągu następnych 36 godzin? - To byłby cud.
- Słucham? - Dobrze, możemy spróbować.
Ale proszę, by użycie traktowano jako rozwiązanie drugorzędne.
Wróćmy do rozwiązania głównego. Admirale?
Chciałbym wezwać dowódcę SEAL, komandora Andersona.
Panie Womack, kto u pana jest najlepszy od chemii i biologii?
- To ciekawe. - O, tak.
Bardzo fascynujące.
- Podobają ci się moje kitki? - Jasne, kitki mnie rajcują.
Rajcują. Rajcują.
Jesteś jak krem amaretto z sorbetem brzoskwiniowym.
- Tylko nie teraz. - Stan, nie odbieraj.
- Tego tylko brakowało! - Po prostu nie odbieraj. I już.
Muszę. To z biura. Wiedzą, że jestem w domu.
Skąd mogą wiedzieć, że jesteś w domu?
To FBI.
Stanley!
Goodspeed. Tak. Dobrze, tak.
- Zejdę za dziesięć minut. - Nie zejdziesz.
- Muszę jechać do San Francisco. - Nie musisz.
Stanley, nie, nie musisz jechać do San Francisco.
Żartujesz sobie? Musisz zostać i pogadać ze mną.
- Muszę iść, kotku. - Jestem katoliczką! Wiesz o tym?
Jestem w ciąży i bez ślubu. To dla mnie poważny problem.
Nie do wiary.
Nie, nie.
Kocham cię. Ożenię się z tobą.
Tylko po prostu nie planowałem tego.
- Jedź ze mną do San Francisco. - Naprawdę?
To na pewno jakieś ćwiczenia.
Znajdź jakiś hotel. Zamów szampana.
- Dokończymy to, co zaczęliśmy? - Dokładnie.
- Ożenisz się ze mną? - Wiesz przecież.
Ożenisz się ze mną!
- Skarbie, no chodź. Jeden szybki. - Muszę już iść.
Wtargnięcie w nocy z powietrza wykluczone, jest pełnia.
Podobnie atak frontalny z morza. Wystarczy strzał, a Hummel może odpalić.
Jedyne wyjście to atak z wewnątrz więzienia.
Niepostrzeżenie wtargniemy przez tunele pod budynkiem
i pojawimy się w środku. Zaskoczymy marines od tyłu,
a jak się uda, zajmiemy pozycje z pociskami bez wystrzału.
- Przestudiował pan plany? - Są do niczego.
Alcatraz było przebudowywane przez wiele lat.
- Pod spodem jest cholerny labirynt. - Nie ma wątpliwości.
Musimy zdobyć informacje o tunelach.
- Może były naczelnik? - Zmarł w 1979.
Wszyscy strażnicy okazali się nieprzydatni.
Jest ktoś, kto mógłby nam pomóc.
- Dla bezpieczeństwa narodowego. - Nie!
Dla bezpieczeństwa narodowego się tu znaleźliśmy.
Wiedziałem, że kiedyś to się na nas zemści.
Zapomnij! On nie istnieje.
Istnieje! Tylko wygodniej było o nim zapomnieć przez 30 lat.
- Zamknęliśmy go na amen. - I co nam z tego przyszło?
Uciekł z dwóch więzień. Jak znowu ucieknie...
Nie ucieknie, Jim.
Trzydzieści lat temu był przeszkolonym agentem SAS.
Jest teraz w moim wieku! Wstaję trzy razy w nocy, żeby się odlać.
Wypuszczenie go to zbyt duże ryzyko.
Jest zawodowym artystą od ucieczek.
- Rany. Niezły... - Tak.
- Niezły samolot. - Doktorze Goodspeed. James Womack.
- Miło mi. Dziękuję. - Witam.
Ma pan wysokie rekomendacje. BA, Columbia, MA, doktorat, Johns Hopkins.
Biochemia, toksykologia.
Jestem jednym ze szczęśliwców, którzy lubią swoją robotę.
Pierwszy Mały Chemik w wieku 7 lat. Spaliłem sobie brwi.
Kot już się więcej nie pojawił. I tak mi zostało.
- Co pan wie o gazie VX? - Ciekły.
Nieudany pestycyd odkryty przypadkiem w 1952.
Jak szampan. Mnisi myśleli, że robią wino.
Zawartość butelki sfermentowała. Voilà! Szampan...
Chodzi o gaz, doktorze Goodspeed.
Ma potworne działanie.
To jeden z wynalazków, który nie powinien powstać.
To nie są ćwiczenia, prawda?
Nie, doktorze Goodspeed, to nie są ćwiczenia.
PIRS 39 SZTAB POLOWY FBI
Dzień dobry, dyrektorze.
Ernest Paxton, dowodzący operacją Zachodnie Wybrzeże.
- Doktor Goodspeed. - Miło mi pana poznać.
- Mnie również. - Zapowiada się ciekawy dzień.
Więzień już jest. Przejdziemy?
Moi chłopcy nie mogli znaleźć jego akt. Co to za jeden?
Nazywa się John Mason,
obywatel brytyjski osadzony w Alcatraz w 1962 roku.
Uciekł w 63.
Myślałem, że nikt nigdy stamtąd nie uciekł.
Paxton, bez dyskusji.
Ten człowiek nie ma tożsamości ani w Stanach, ani w Wielkiej Brytanii.
On nie istnieje. Zrozumiano?
Chodzi mi o jedno: jak uciekł z Twierdzy.
Trasa przez bebechy wyspy.
- Papiery są w porządku. - Jesteśmy gotowi darować karę.
Paxton, tylko bez zmuszania. Zbyt dobrze go znam.
Skoro pan go zna, czemu go pan nie przesłucha?
Nie, rozpoznałby mnie. Nie chcę, by złość przesłoniła sprawę.
Zajmę się nim.
Panie Mason, dowodzący agent specjalny Ernest Paxton.
Dowodzący czym? Dowaleniem mi kolejnych trzydziestu lat?
Nie wiem nic o pana przeszłości.
Jestem tu ze względu na sytuację, w której pan mógłby nam pomóc.
Co to takiego? Siedzę dłużej od Nelsona Mandeli,
więc może chcecie, żebym kandydował na prezydenta.
- Niezupełnie. - Szkoda.
- Czuję się raczej jak Alkamenes. - Kto?
Alkamenes. Wstarożytnej Grecji został uwięziony przez swojego króla.
- Jak Sir Walter Raleigh. Ten sam los. - Jakub I.
Nawet ktoś tak inteligentny jak pan musi wiedzieć,
że pojawia się tu pewna prawidłowość.
- Aleksander Sołżenicyn? - Tak, słyszałem o nim.
Grał w hokeja w drużynie cholernych Red Wings?
- Ten sam. - Wyjaśnijmy sobie.
Nie leżysz mi, tak samo jak ja tobie.
Ale chcę ci złożyć konkretną propozycję.
Chcesz ją usłyszeć, czy nie?
Jak najbardziej, drogi Paxtonie. Jak najbardziej.
Mamy pewien problem w miejscu, które znasz, jak mniemam.
- WAlcatraz zostali wzięci zakładnicy. - Zakładnicy?
- Osiemdziesięciu jeden turystów. - Twierdza jest atrakcją turystyczną?
Nie bawmy się w ciuciubabkę. Znasz Twierdzę.
- Uciekłeś z niej. - Tak, z powodzeniem.
Tak. Więc pomagając nam, oddasz sobie przysługę.
Miło byłoby wyjść z pudła jeszcze na stojąco.
Jak zostało ci jeszcze trochę naboi do wystrzelania.
Na czas rozważania tej propozycji
chcę apartament w hotelu Fairmont.
Wiesz, że mam ci zaproponować interes.
A nie nachylić się i dać się przelecieć.
Masz tu dwudziestopięciocentówkę.
Skorzystaj z niej. Zadzwoń do adwokata. Wracasz do pudła.
- Wysyła go pan z powrotem? - Nigdzie go nie wysyłam.
Daję mu czas do namysłu.
Bez obrazy, ale nie mamy czasu
- na siedzenie i myślenie. - Czyżby?
Nie, Goodspeed ma rację. Niech pan idzie z nim pogadać.
- Ja? - Tak.
- Nie mam kwalifikacji. - Jest pan agentem FBI!
- O jakiej specjalizacji? - Broń chemiczna.
Proszę o tym nie wspominać.
- Mam kłamać? - Tak, właśnie.
Mamy niecałe 24 godziny. Proszę spróbować.
Dobra.
Cześć.
Jestem agentem Federalnego... FBI.
- No, jestem Stanley Goodspeed. - Nie wątpię.
Przynajmniej nie pomylił nazwiska.
- No, tak. - Macie wyjątkową sytuację.
Zgadza się.
- I potrzebujecie mojej pomocy. - Dokładnie tak.
- Kawa. - Nie, nie, dziękuję.
Ja bym się napił.
A, tak! Właśnie to miałem...
Proszę przynieść filiżankę kawy!
A teraz niech mnie rozkują.
Ależ panie Mason.
- Żarty na bok. - Jako gest dobrej woli.
Więzień prosi o zdjęcie kajdanek.
Nie, nie, nie, nie.
No, zdejmijcie mu te kajdanki.
To się nazywa podejście.
To jest darowanie kary i zwolnienie podpisane przez prokuratora generalnego.
To znaczy, że będzie pan wolny, jeśli zgodzi się na współpracę.
Więc jeśli podpisze pan
- tam... gdzie jest napisane... - "Podpis"?
Właśnie... Tak. "Podpis".
"Obawiam się Greków, nawet gdy przynoszą dary."
Wykształcony z pana człowiek.
To wyklucza przypuszczenie, że jest pan agentem terenowym.
Tak się składa, że jestem agentem terenowym.
- Czyżby? - Tak.
- Jakiej specjalności? - Antyterroryzm.
Więc zna się pan na broni, materiałach wybuchowych i walce na śmierć i życie.
Doskonale.
A więc hotel Fairmont.
- Dobrze. - Chcę apartament,
chcę wziąć prysznic, ogolić się i założyć garnitur.
- Proponowałbym też... strzyżenie. - Mam niemodną fryzurę?
Chyba, że jest pan 20-letnim gitarzystą z Seattle.
- To typowe dla grunge'u. - Dla grunge'u?
Tak, ale... Dobra, dziękuję bardzo.
W porządku. Zadzwonić do Fairmont.
Jeśli to konieczne, odciąć piętro, ale ma być zabezpieczony.
I ma najwyżej dwie godziny.
Świetna robota, Goodspeed.
Może dorzuci pan podróż na Tahiti?
- Dostarczę to. - Nie, proszę dać to mnie.
Proszę odprowadzić pana Reynoldsa. Czeka na pana samochód. Dziękuję.
To podpisany dokument federalny. Czy to nie jest nielegalne?
Nie zna pan wszystkich faktów.
Z całym szacunkiem, ale proszę o wyjaśnienie. Dałem mu słowo.
Cholera! Wie pan tyle, ile musi, a więcej pan nie musi.
To... to ciekawe, ale
Sir Walter Raleigh, Alkamenes, Sołżenicyn, oni...
Cóż, wszyscy byli uwięzieni niesłusznie.
Womack! Mogłem się tego spodziewać, ty gnojku.
Spoko! Spoko!
Nie ma nas w domu. Zostaw wiadomość.
Cześć, kochanie, to... to ja.
Słuchaj, nie przyjeżdżaj do San Francisco. Powtarzam, nie przyjeżdżaj.
- Stanley, nie! - Carla.
- Właśnie że przyjadę! - Czekaj. Carla?
Co za Carla? I dlaczego ma nie przyjeżdżać do San Francisco?
Wie pan tyle, ile musi, a więcej pan nie musi.
Uważa pan, bo pana ugryzie.
Dobrze. Sztab polowy działa.
Będziemy tam za około dwie godziny.
- Nie jestem uzbrojony. - W porządku.
- Nie jestem uzbrojony. - W czym problem?
Została w... szufladzie na skarpety.
Spluwa?
Po co? Jest pan świrem od chemii.
Nie, jestem superświrem od chemii, ale i tak potrzebuję broń.
Daj mu broń.
Strzelał pan z czegoś takiego od czasów Akademii?
Obsługa pokoi? Słuchajcie.
Dzwonię z apartamentu. Macie jakieś przekąski, drinki?
Witam!
- Fryzjer? - Nie. Stylista.
Fryzjer.
Tylko maszynka. Żadnych nożyczek.
Chyba pan żartuje, żadnych nożyczek!
- Mówili do Picassa: "Żadnych pędzli"? - Nożyczkami ten facet mógłby zabić.
A maszynką do golenia nie obciąłbym nikomu jaj, co?
Może zrobimy to na zewnątrz? Złapiemy trochę słońca.
Kto to panu zrobił? Tak nie można. To wstrętne!
- To typowe dla grunge'u. - Dla czegoś na pewno.
Mamy czas na maseczkę z wodorostów i może farbę?
- Nie. - Dobrze.
- Nie jest zbyt miły, prawda? - Nie, nie jest.
Ej, ktoś to zamówił. Nie może się zmarnować.
- Nigdy nie przestajesz jeść? - Nie jak dają za darmo.
- Jesteśmy na służbie. - Nie pękaj. To staruszek.
Szef go pilnuje. Spróbuj tego homara.
Moja sekretarka ureguluje rachunek.
To co ja z tego będę miał, Womack, jak to się skończy?
Dostaniesz z powrotem swoje życie.
Mogłeś mi je oddać wiele lat temu.
- Czemu miałbym ci teraz zaufać? - Masz moje słowo.
A uścisk dłoni?
- Ani kroku! - O rany!
Na pomoc!
Rzuć broń, bo zrzucę twojego szefa.
Nie zrobi pan tego!
- Robi się ciężki. - To niech go pan wciągnie.
Proszę tego nie robić!
Ratunku! Cholera!
Poczęstuj się małżem. No, łap.
Sam go wciągnij!
Na pomoc! Pomocy! Pomocy!
- Gdzie Mason? - Pomocy! Proszę się trzymać!
- Gdzie Mason? - Mason uciekł!
Uciekł?
Pusto.
W salonie pusto!
O mój Boże! O Boże!
Tu Caretaker. Kod szóstka. Jest w hotelu!
Nie chcę nic wiedzieć.
Nie widziałem, jak go pan zrzucał z balkonu.
Chcę tylko wiedzieć, czy jest pan zadowolony z fryzury?
Spokojnie!
Uważaj, frajerze! Wykręcisz mi rękę!
Uwaga!
- Ej, z drogi! - Jest tam!
Ej!
To mój Humvee. Żeby mi nie było wgnieceń ani zadrapań,
bo dokopię. Ej!
Ej! Stój! Ej!
Byłem w sypialni z Jackiem Powellem!
Ej, wezwij strażnika! Już!
FBI.
Z drogi!
Podejrzany jedzie czarnym Humvee w kierunku zachodnim.
Prędkość około 110 kilometrów na godzinę.
Zejść mi z drogi!
Zrzucić siatkę na tego skurczybyka, słyszysz?
WODY YOSEMITE
Ten facet wali we wszystko, żeby nas przyblokować!
Mam nadzieję, że jesteś ubezpieczony!
Co tam. Czemu nie?
Dostanę cię!
Halo?
Pożyczyłem tylko twojego Humvee!
Informacja? San Francisco?
Jade Angelou. Pisze się A-N-G...
Witam na pokładzie. Jak leci?
Trzymaj się!
Niech to kurka!
O, nie!
Rozbijemy się! Ratujcie się!
O, mój skarbie!
O, nie!
O, nie.
O Boże!
Ej, facet, aleś rozpieprzył sobie Ferrari.
- Mój skarb ginie w płomieniach! - Nie było moje.
To też nie!
Cholera! Do dupy!
Gdzie ten skurczybyk? Wytropię go!
Ten skurwiel nie zna dnia ani godziny.
Broń chemiczna. Isherwood.
Marvin, sprawdź więzienie federalne Wolfburg.
Więzień nazywa się John Mason.
Słuchaj. Zmywam się z tej zasranej rządowej dziury.
Przenoszę się do Orkin, będę projektował prusakolepy. Super, co?
Rąbnąłem chłopakowi motocykl. Nie jestem w humorze.
- Wolfburg! Masz? - Tak, mam.
Magrane, Masconi, Masters. Żadnego Masona.
Sprawdź luty 76. Kto był przeniesiony do Wolfburg z San Quentin?
JOHN MASON LUTY 76
Dziwne. Jest karta pacjenta. Jest miejsce urodzenia. Glasgow.
Ale brak nazwiska.
Zaczekaj. Najbliżsi krewni. Jade Angelou, 32 Stenson Drive, San Francisco.
- Jade? - Nie, Stacy. Koleżanka Jade.
- Bałaś się przyjść sama? - Tak.
- W porządku. - Będę w pobliżu.
Na ostatniej fotografii jaką mam, masz około dziesięciu lat.
Tak?
Znalazłam twoje zdjęcie wśród rzeczy mamy po jej śmierci.
Ach tak? Cóż...
Może się przejdziemy?
Mam go. Pałac Sztuk Pięknych.
Twoja matka... Tak, cóż, była wyjątkowa.
Tak, to prawda.
Ale nie idealizujmy tego, co między wami zaszło.
Spotkaliście się w barze po koncercie Led Zeppelin,
straciliście głowę i oto jestem.
Myślę, że potoczyłoby się to inaczej, gdyby nie to, że...
Gdyby nie co? Sześciu policjantów nie wyważyło drzwi
i nie zawlekło z powrotem do pudła?
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
- Wypuścili cię? - Tak.
To dobrze.
Co zrobiłeś?
Jade, nie mam teraz zbyt dużo czasu.
Ale wrócę. I...
- Może będziemy mogli... - Co? Co będziemy mogli?
Wiesz, jesteś niemal jedynym dowodem,
że istnieję.
- Ale ja cię nie znam. - To właśnie chcę zmienić.
Przećwiczyłem tę mowę tysiąc razy, mając nadzieję, że się spotkamy.
No i proszę, brak mi słów.
Ja też nie wiem, jak mam się czuć.
Jade, nie jestem złym człowiekiem.
Jeśli w to wierzysz, to dobry początek.
Dobrze.
To chodzi o ciebie?
Znowu uciekłeś z więzienia, prawda?
- Dlaczego przyszedłeś do mnie? - FBI. Pani ojciec pracuje dla nas.
Pomaga nam rozwiązać niebezpieczną sytuację.
- Naprawdę? - Tak jest.
No, John, pewnie musimy się już zbierać.
Jak uważasz, Stanley.
Dziękuję. Mogłeś zachować się inaczej.
Może skończmy te pogaduszki, ty taki owaki?
Przez ciebie dwa razy niemal zginąłem. I do tego nawala mi szczęka!
- To dobrze. - Skurwysynu!
Gdyby to ode mnie zależało, wróciłbyś do Wolfburg w łańcuchach
i spędził resztę pieprzonego życia w klatce!
Rozwaliłeś połowę miasta!
- Proszę opowiedzieć o tunelach. - Znając ich układ,
można dojść, gdzie się chce.
Jest tu rura wlotowa, pod poziomem morza. Wejdziemy tędy?
Tak. Tamtędy właśnie wyszedłem.
Pod cysternąjest połączenie z systemem kanalizacyjnym.
- Ile to metrów? - Pięćdziesiąt siedem kroków.
A stamtąd gdzie dalej?
Dobre pytanie.
- Nie mam pojęcia. - Co?
Zorientuję się, jak będziemy w środku.
Nie. Nigdzie nie pójdziesz. Pokaż nam na planie.
Nie mogę! Plan miałem w głowie.
Siedziałem pod ziemią przez trzy dni w ciemnościach,
czekałem tylko na odpowiednie prądy.
Ale nie ma strachu. Przypomni mi się.
- Nigdzie nie pójdziesz, Mason. - Chwileczkę.
Ten plan to być może jedyna szansa dla tych ludzi.
Skoro nie idzie, to po jaką cholerę go wyciągaliśmy?
- Bystry jest. - Wyciągnąłem go, żeby wam pomógł,
- nie żeby z wami szedł. - Skoro to jedyna możliwość
zdobycia potrzebnych informacji, to idzie z nami.
Zrobi was w konia.
Jak narazisz życie moich ludzi, sam cię tam pochowam.
Cóż, Womack,
masz trudną Twierdzę do zgryzienia.
Jak tam twoja mistrzowska ręka?
Cel to odebranie wyrzutni i neutralizacja chemicznych naboi VX.
Wiemy, że trucizna znajduje się w kostnicy,
widać to dzięki satelitarnej termografii, to są te kolorowe punkty.
Widział pan już takie urządzenia?
Nie, ale je studiowałem.
Zacznę instruktaż na temat rozbrajania i detoksu.
Mamy rozmieszczenie broni chemicznej i rakiety,
- więc zaczynajmy. - To nie będzie konieczne.
Wręcz przeciwnie.
Mocy tego środka chemicznego nawet nie sposób sobie wyobrazić.
Katastrofa ekologiczna. Do tego urządzenia są skomplikowane.
Dlatego pan jedzie z nami.
- Ja? - Pan jest ekspertem.
Jakiś problem?
Znaczy, idę... Mam się dostać tam, pod wodą?
Wcześniej chciał pan broń.
Teraz dostanie pan nie tylko broń, ale i piankę.
Brał pan udział w działaniach bojowych?
- W jakim sensie bojowych? - Shep?
Wtargnięcie w celu odbicia niezdobytej fortecy
zajętej przez drużynę marines trzymających 81 zakładników
i 15 rakiet kierowanych uzbrojonych w trujący gaz VX.
To ja dziękuję. Przepraszam.
- Proszę. - Dziękuję.
Nie wygląda pan najlepiej.
W zasadzie, całkiem marnie.
Żołądek skacze mi wokół tyłka.
W porządku? Da pan radę przez to przejść?
Nie wiem.
Spodziewałem się, że coś takiego się wydarzy,
ale nie sposób się przygotować. A teraz jestem... odpowiedzialny
za całe miasto.
Wiem, że to dla pana niełatwe.
Ale był pan w tym celu przeszkolony.
Proszę mi uwierzyć, przypomni się.
Poza tym wspiera pana najlepsza drużyna desantowa.
Dobrze. Ma pan rację.
Będziemy mieć łączność. Będę udzielał panu wskazówek.
Jest coś jeszcze.
To straszne. Nie, to cudowne,
tylko już nie.
Moja dziewczyna jest w ciąży
i właśnie przyleciała do mnie.
Niech pan się skupi nad dzisiejszym zadaniem.
Wyślę kogoś, żeby ją odebrał i przywiózł tutaj.
- Hummel! - Witaj, Frank. Lou Linstrom.
Jestem w Białym Domu z generałem Kramerem.
Frank, mamy pewne problemy z przelewem z konta.
Nie chcę słyszeć o problemach, tylko rozwiązaniach.
Rozmawialiśmy z prezydentem. Znasz jego podejście do terroryzmu.
- Chcielibyśmy... - Tu nie chodzi o terroryzm.
Chodzi o sprawiedliwość.
Przypomnienie o niej tym, którym wygodniej było zapomnieć.
- To do niczego nie prowadzi, Frank. - Powiem więc, co zaprowadzi.
Piętnaście rakiet gazowych w serce San Francisco.
Macie 17 godzin na dostarczenie pieniędzy.
Albo przygotujcie się na konsekwencje, panowie.
- Co na to Mojave? - Generał Peterson nie może dać
konkretnych zapewnień co do plazmy termitowej.
Tylko tyle.
Zielone światło dla desantu.
15 GODZIN DO ULTIMATUM
W szeregu zbiórka! Dobra, słuchajcie.
Pan Mason będzie nas prowadził. Shepard trzyma się jego boku.
Będzie oddychał razem z panem. Jak trzeba się odlać, pomoże. Zrozumiano?
Pan Goodspeed to nasz specjalista. Jak zneutralizuje zagrożenie,
odpalamy zielone race i czekamy na kawalerię.
Nie ma wątpliwości, panowie. To będzie walka naszego życia
przeciw największemu dowódcy batalionu z wojny w Wietnamie. Nie zalewam.
Jakieś pytania?
Ładować się!
Ty pierwszy, asie.
Rozdać i włączyć minikamery.
Wszystko przygotowane? Minikamery sprawne?
Zrozumiałem. Mamy łączność.
Shep, jaki jest stan specjalnego sprzętu operacyjnego pana Masona?
Zobaczmy. Mamy tu
ćwiartkę nafty w plastikowej butelce.
Trzy podkładki i nieprzemakalne zapałki.
Proszę użyć zielonej racy po zneutralizowaniu zagrożenia.
To jest atropina. W razie kontaktu z gazem, 20 sekund
na wbicie w serce. Tylko żadnych numerów. Może ocalić życie.
Mam trzy nadlatujące obiekty namiar 275. Zasięg: 6000 metrów.
Centrum dowodzenia FBI?
Chciałabym, żeby mi pan powiedział, co się dzieje.
- Nie. - Stanley Goodspeed to mój chłopak.
W zasadzie, narzeczony.
- Gdzie on jest? - Tajemnica, proszę pani.
Dobra. Siedź pan sobie i strugaj głupka z Biura.
Ej, gdzie pani...? Cholera!
Helikoptery na wabika rozpoczynają lot do Alcatraz.
Zgubiłem jednego, generale. Jeden przepadł.
Leciały dwa. Jeden przepadł.
Cholera!
Za moich czasów robiliśmy to z rurką i parą płetw.
- Za pańskich czasów? - Tak. Nie czytałeś mojego życiorysu?
Ja nie... Nie wiem nic o panu.
- Ale ja wiem coś o tobie, Godspell. - Goodspeed.
Goodspeed, Godspeed, Godspell...
Nigdy nie przeszedłeś szkolenia antyterrorystycznego.
Więc oby nas wszystkich nie pozabijali przez ciebie.
- Gasimy światła. - System noktowizyjny!
Niszczyciel Jeden zszedł poniżej zasięgu radaru koło Wyspy Skarbów.
Mamy dwa obiekty namiar kierunek wschód coraz bliżej.
Wabiki?
- Przygotować się do zrzutu! - Powodzenia.
Niszczyciel Jeden jest w strefie zrzutu.
Stanley nie jest dobrym pływakiem. Nie umie nawet nurkować.
- Wszyscy gotowi? - Gotowi!
- Gotowi!
Gotowi!
Oddział specjalny rozlokowany, Orły w wodzie.
Wysłać patrol na zachodnie obrzeże. Natychmiast.
- Tak jest. Hendrix! Poprowadź patrol. - Tak jest.
Idziemy. Ruszać się! Wychodzić! Wychodzić!
Orły sąjuż w Twierdzy. Weszły do pomieszczenia cysterny.
Cholerne dzięki, panie Mason. To pomieszczenie bez wyjścia.
Masz jakiś pomysł, Dillinger?
- Nie ma co. Stanowimy łatwy cel. - Czas ucieka.
Pilnujcie drzwi, spróbuję je otworzyć.
Ciekawe, jak chce pan tego dokonać.
Tędy.
- Jaja pan sobie robi? - Zapamiętałem przebieg czasowy.
Mam nadzieję, że go nie zmieniono.
Trafi pan na jeden z tych płomieni, trup z pana.
Dziękuję.
- Miałem nie spuszczać go z oka... - Zostań, poruczniku.
Miłego dnia.
- Skąd wytrzasnęliście tego gościa? - Tajemnica.
Tutaj czysto. Czujniki ruchu nie zadziałały.
- Nic. - Niech tam zostaną.
Szukać dalej!
Wygląda, że nas udupił.
Wiedziałem. Ten skurwiel nawiał.
Witam w Twierdzy.
- Mason. - Wykluczone.
To jest przejście. Zaprowadzi do tuneli.
Do roboty!
Orły dostały się do tuneli.
Dobrze się pan bawi?
To z pewnością lepsza zabawa niż miałem dotychczas.
Czytanie filozofii, unikanie gwałtu w łaźni.
Chociaż ostatnio nie było tak źle. Może przestaję być atrakcyjny.
Aktywność sejsmiczna w burzowcu. Północna strona.
Kontynuować patrol.
Szukać dalej!
Panie dowódco, stop. Jakiś ruch.
- Słysząjakieś głosy wyżej. - Schować się.
Zanurzyć się, zanurzyć.
Zachodni burzowiec czysty.
Dziewięćdziesiąt siedem kroków do łaźni.
Orły sąjuż w tunelu. Tuż pod prysznicami.
Światłowód.
- Coś jest nie tak. - Mam złe przeczucia.
Cisza.
Czujniki ruchu.
- Promień idzie przez pokrywę włazu. - Zajmij się tym.
Promień trafia na jakieś urządzenie odbijające.
Najprawdopodobniej pryzmat.
Użyję lusterka, by odciąć promień,
wysłać go z powrotem do źródła, a potem usunę pryzmat.
Ruch na czujniku wstrząsowym w łaźni.
Mamy gości. Idziemy.
Zrobione. Gotowe.
Kurwa! Wiedziałem, że tak będzie!
Szybko!
Zostańcie tu. Zabezpieczymy teren.
Wchodzą do łaźni.
Zabezpieczają teren.
Siedźcie spokojnie.
Rzućcie broń! Rzuć broń!
- Nie ruszać się! - Nie strzelać!
- Rzućcie broń! - Nie strzelać!
To pieprzona pułapka.
Tu generał Hummel. Rzućcie broń!
- I to już! - Tu Anderson, generale Hummel.
Dowódca. Dowódca drużyny.
Jeśli zależy panu na życiu pańskich ludzi,
proszę zabezpieczyć ich broń i położyć na ziemi.
- Tego tylko brakowało. - Wiemy, dlaczego pan tu jest.
Bóg mi świadkiem, że się z panem zgadzam.
Ale tak jak pan, przysięgałem bronić kraju przed wszystkimi wrogami,
obcymi, ale i wewnętrznymi.
Generale, wspólnie rozlewaliśmy krew w imię wspólnych celów.
Pan dobrze wie, że nie mogę wydać tego rozkazu.
Już po nas.
Mamy was jak na talerzu.
Nie będę prosił dwa razy. Niech pan nie robi głupstw.
Nikt nie musi tu umierać.
Żołnierze, pod dowództwem generała składaliście przysięgę marines!
Zapomnieliście już?
Wszyscy pamiętamy poległych kolegów.
Niektórzy zostali zmieszani z błotem przez Pentagon.
Ale to nie daje wam prawa do buntu!
Jak zwał, tak zwał! Wy jesteście na dole, my na górze!
- Weszliście nie tam, gdzie trzeba! - Zostańcie na miejscach!
Ostatni raz. Każ ludziom zabezpieczyć i złożyć broń.
- Nie mogę! - Nie będę powtarzał!
- Nie wydam tego rozkazu! - Co z tobą, człowieku?
- Zostać na pozycjach! - O mój Boże!
- Kropnijmy tych frajerów. - Ostatni raz.
Proszę wydać rozkaz zabezpieczenia broni...
Przerwać ogień!
Nie idź.
Przerwać ogień!
Cholera! Niech to diabli! Puść mnie. Puść mnie!
Nie. Nie idź.
To już koniec.
O Boże!
- Mamy jakiś ruch. - Kto?
- Jest ich dwóch! - Kto to?
- Orzeł 11 i 12. - Goodspeed i Mason.
Wiedziałem. Muszę zebrać drużynę i to już.
- Trzeba wysłać drugi oddział. - Następna masakra? Wykluczone.
Mamy 60-letniego skazańca i laboranta. Mówię panu, to koniec.
Nie dla Masona.
Goodspeed, nie zabiję cię.
- Gdzie idziesz? - Zmykam z tej krwawej wyspy.
Co? Dlaczego?
Goodspeed. Goodspeed, słyszysz mnie?
To do ciebie.
- Słucham? - Jak wygląda sytuacja?
Wszyscy zabici. Nie żyją!
Zostałem sam z Masonem. On chce odejść.
Tojest niedopuszczalne. Słyszy pan? Wykluczone!
Jest tylko mały problem. On ma broń.
A ty co, kurwa, pistolecik na wodę?
- Nie. - Idź i zatrzymaj go.
Nie chciałem tego.
- Jezu, naprawdę nie chciałem. - Wiedział pan, że może do tego dojść.
- Może teraz wypłacą. - A może właśnie nie.
W takim razie może trzeba zlikwidować paru zakładników.
- Jest jeden żywy! - Dobij go.
- Słyszałeś. Wykończ go! - Schowaj broń, kapitanie.
Panowie?
Popełniliście straszny błąd.
Kolejni ludzie zginęli na próżno.
Niech was cholera za to, że zmuszacie mnie do tego.
Musimy natychmiast pogadać na stronie.
Powiedział pan, że nie muszę więcej wiedzieć.
Ale dosyć tego.
Muszę wiedzieć, kim do cholery jest John Mason.
Dobrze, chce pan wiedzieć?
1962. J. Edgar Hoover jest szefem FBI, według niektórych całego kraju.
To nie sekret, że miał akta prominentnych Amerykanów i Europejczyków:
de Gaulle'a, członków brytyjskiego Parlamentu, nawet premiera.
Ten facet miał coś brudnego na wszystkich na świecie.
Znam opowieści o tajnych służbach. Co Mason ma z tym wspólnego?
Mason był brytyjskim agentem, który ukradł te akta.
Agenci Biura złapali go na granicy kanadyjskiej.
Brytyjczycy twierdzili oczywiście, że nigdy o nim nie słyszeli.
Więc trzymaliśmy go bez wyroku do czasu, gdy odda mikrofilm,
ale nigdy nie oddał.
Hoover nie wykorzystał jego córki dla wywarcia nacisku?
Hoover zmarł w 72. Nie było jej jeszcze na świecie.
A dzisiaj to już inne Biuro.
Trzymaliście tego faceta bez sądu tyle lat. Nic dziwnego, że jest wkurwiony.
Ten człowiek zna nasze najgłębsze sekrety z ostatniej połowy wieku.
O Iądowaniu kosmitów w Roswell, prawdę o zamachu na JFK.
Mason jest wkurzony, stanowi śmiertelne zagrożenie, to zawodowy zabójca.
I jest nasząjedyną nadzieją.
Mason! Mason!
- Tam jest ciągle 81 zakładników. - Tak, takich jak ja.
Chcesz się bawić w twardziela? Chcesz mi pokazać, jakiś twardy?
Dobra. FBI! Stój, frajerze!
- Strzelę. - Nie strzelisz.
- Na ziemię. - To nie w twoim typie.
Przekonamy się.
Ja mógłbym. Ale ty nie.
A poza tym nie odbezpieczyłeś.
Goodspeed, masz kontrolę nad sytuacją?
Jeszcze nie.
- Ma teraz całą broń. - Cholera!
Masz rację, nie używam broni i nie wywalam drzwi.
- Zajmuję się tym. - Nie zabrałem okularów.
Jest tu napisane: "Specjalista od broni chemicznej".
Zgadza się. Tam na górze siedzi szaleniec
z 15 pociskami uzbrojonymi w zajebiście ostrą substancję.
Ten zakłamany Womack.
- Mogłeś powiedzieć mojej córce. - To była tajna informacja.
Słuchaj, jestem w podobnej sytuacji.
Mam dziewczynę w mieście, dziecko w drodze.
Potrafię rozbroić te pociski. Naprawdę.
Ale potrzebuję twojej pomocy i to natychmiast.
Jego broń i radio zginęły!
Cholera, problem z gryzoniami. Zalać rury.
Te tunele to pewnie labirynt. Sprawdzić każde wejście.
Tak jest.
Nawet jak uciekniesz z wyspy, nie unikniesz pocisków.
Więc gdzie pójdziesz? Gdzie? Co zrobisz?
- Pokaż mi, gdzie jest kostnica, Mason. - Zmywam się stąd.
A co z twoją córką? Mason?
Gryzonie zlokalizowane.
Według mnie, nie masz wyboru, zgadza się?
Uważam, że nie masz.
Uciekaj!
- Namierzyli nas. - Wykurzyć ich.
Ta mamuśka ma dopiero kopa.
Nie rozumiem. Jak mogliśmy nagle stracić kontakt radiowy?
Straciliśmy komunikację. Mamy ich na lokalizatorach.
- To jak będzie? - Z czym?
Jak ci się podobają twoje opcje?
- Wcale. - Tak myślałem.
Dobra, idziemy.
To najstarsza część Alcatraz.
Wiedziałeś, że w trakcie wojny secesyjnej to był fort?
Naprawdę? Rany. Wiesz, ja też lubię historię
i może jak to się skończy, wpadniemy do sklepu z pamiątkami.
Ale teraz po prostu... Chcę znaleźć parę rakiet.
Nie kuś mnie.
Jesteśmy przecież w drodze do kostnicy.
- Na pewno piszesz się na to? - Postaram się.
Postarasz się? Przegrani zawsze jęczą, że się starali.
Zwycięzcy wracają do domu i posuwają królową balu.
Carla była królową balu.
- Naprawdę? - Tak.
Lokalizatory wykryły, że zbliżają się do kostnicy.
Dalej, postaraj się. Potrafisz, doktorku.
Nigdy nie wolno się wahać.
Strzelasz chyba trochę za blisko pocisku.
- W niego, ale nie w pocisk. - Jeszcze coś, profesorku?
Nie w pocisk! Nie w pocisk.
Mam tu dla was mały prezent.
No, tak. To najpotworniejsze, co kiedykolwiek widziałem.
Mason,
jak tylko go zlekceważysz, zabije cię. Postaw go tam.
Miałeś do czynienia z wieloma trupami. Czy to normalne?
- To z nogą? - Tak, to z nogą.
- Tak, zdarza się. - Trudno mi się skoncentrować.
- Możesz z tym coś zrobić? - Niby co? Jeszcze raz go zabić?
Słuchaj, jestem zwykłym biochemikiem.
Pracuję głównie pod kloszem i prowadzę bardzo monotonne życie.
Jeżdżę beżowym Volvo.
Ale tu mam do czynienia z jedną z najbardziej śmiertelnych substancji
na Ziemi. Więc może sobie, kurna, odpuścisz?
Elegancki sznur pereł. Niestety, niesamowicie nieprzewidywalny.
- Jakie to ma działanie? - Rozpylone w postaci aerozolu
może zniszczyć populację całego miasta.
Naprawdę? A co się stanie, jak jedną upuścisz?
Na szczęście zniszczy tylko nas.
- Jak? - To inhibitor cholinesterazy.
Mózg przestaje wysyłać sygnały wzdłuż kręgosłupa.
Kontakt z naskórkiem lub wdech i zrozumiesz.
Kłucie w pośladkach, gdy trucizna opanuje system nerwowy.
Nie poruszaj tym!
Mięśnie zastygają, nie możesz oddychać.
Masz taki atak, że możesz złamać własny kręgosłup, wypluć bebechy.
- Po tym, jak roztopi ci się skóra. - Mój Boże.
Chciałbym wierzyć, że Bóg jest po naszej stronie, a ty?
Teraz usuwam czipy systemu naprowadzania
i pocisk wpadnie do wody po 150 metrach. Dobra, podaj mi.
Możesz już puścić. W porządku, odsuń się tylko. Odsuń się!
Grupa z kostnicy się nie zgłosiła.
Kos Jeden, tu Kos. Odbiór.
Kos Jeden, tu Kos. Odbierz, cholera!
Ktoś tam jest. Idziemy!
Szczury żyją! Otoczyć kostnicę!
Ruszać, już, już, już!
Frye, Darrow, pospieszcie się. Mamy następnych gości!
Stać.
Zbieramy się w kostnicy. Ruszać.
Goodspeed, szybko. Chodź tu.
Nieźle. Uwielbiam presję. Dla mnie jak chleb z masłem.
Szybciej. Czas się skończył.
Gdzieś sąjeszcze trzy pociski. Musimy je znaleźć!
No chodź!
Czysto!
Za stary jestem na to.
- Gdzie on prowadzi? - Nie mam pojęcia.
Wszystkie czipy naprowadzające zginęły.
Wygląda na to, że nie rozprawiłeś się ze szczurami.
- Nie, panie generale. - Jest tu dwóch zabitych,
- którzy proponują, byś dokończył dzieła. - Tak jest.
Tak jest! Rio, Royce, idziemy!
- Nie wiesz, gdzie jedziemy? - Nie, nie wiem, gdzie jedziemy.
Nabieramy prędkości. Wiesz, jak przyhamować?
Nie wiem.
Boże!
Mason, u ciebie w porządku?
Tak, w idealnym, pieprzony idioto!
- Nadchodzą. - Kto?
- Marines! - Gdzie?
- Co się, kurwa, dzieje? - Odetnijmy go.
Nie! Nie!
Mason!
Ty skurwielu!
Zdychaj! Zdychaj!
Cieszę się, że się zbyt długo nie wahałeś.
Jak ty to... robisz?
Szkolili mnie najlepsi. Brytyjski wywiad.
Chodźmy.
Ale patrząc z perspektywy, wolałbym być poetą lub rolnikiem.
Aha.
8 GODZIN DO ULTIMATUM
Prezydent przyjedzie za trzy godziny.
Zalecił zwodzić Hummela do czasu, gdy uderzenie lotnicze będzie gotowe.
- Co na to Mojave? - To samo, co ostatnio, Lou.
Starają się, jak mogą.
- Zrób to tutaj. - Na kolana. Na kolana!
Wy z morskiego desantu, słuchajcie. Macie moją własność.
Dwanaście czipów naprowadzających.
Przypominam wam, stawkąjest życie, życie cywilów.
Powiedz coś.
- Powiedz coś! - Ja...
- Powiedz, jak się nazywasz. - Nazywam się Larry Henderson.
- O rany. - Jestem ojcem trójki dzieci.
Przyłożyli mi broń do głowy.
Macie dokładnie trzy minuty na zwrot czipów na podwórzu spacerowym
- albo pan Henderson straci głowę. - O, nie.
Ej.
Zostały trzy. Znajdź je i rozbrój, jasne?
- Dobra. - W porządku.
Spróbuję opóźnić Hummela i dać ci więcej czasu.
Ej, a co z głową pana Hendersona?
OK? Co masz na myśli?
OK.
- Generale. - A tyś co za jeden?
To, co zostało z nieprzyjaciela.
Bingo.
Zatrzymaj się.
Myślałem, że to ja mam długi staż.
- Nazwisko i ranga, marynarzu. - W zasadzie wojsko.
Odpowiedz na pytanie. I masz się zwracać per "generale".
Kapitan John Patrick Mason, generale,
SAS Jej Wysokości. Emerytowany, oczywiście.
Jest pan daleko od domu, kapitanie. Jak się pan w to wplątał?
Mam wyjątkową wiedzę na temat tego więzienia.
Byłem tu kiedyś gościem.
Cześć, złotko.
Ej, wracaj tu, chłoptasiu.
Powiedzieli panu, kim jestem, dlaczego to robię?
Czy po prostu pana wykorzystują?
Wiem, że wsławił się pan w Wietnamie. Widziałem przekazy telewizyjne.
Nie ma pan pojęcia, jak to jest,
gdy się prowadzi żołnierzy do boju, a potem ich pamięć zostaje zdradzona.
Nie rozumiem, jak chce pan uczcić pamięć zabitych,
zabijając następny milion. A poza tym, to nie działania bojowe.
To przejaw szaleństwa, generale.
Osobiście, uważam pana za skończonego idiotę.
"Drzewo wolności trzeba czasami podlewać
krwią patriotów i tyranów." Thomas Jefferson.
"Patriotyzm to cnota ziejących nienawiścią" według Oscara Wilde'a.
- Dziękuję za ilustrację mojej tezy. - Gdzie są czipy naprowadzające?
Gdzie są czipy naprowadzające?
- Zniszczyłem je. - To był nierozważny krok, żołnierzu.
Wykona pan egzekucję na nas obu?
Masz szczęście, że stary Hummel chce cię żywego.
Z przyjemnością bym cię wypatroszył.
52 MINUT DO ULTIMATUM
"Z przyjemnością bym cię wypatroszył."
Co dolega tym ludziom, Mason?
Nie sądzisz, że mnóstwo tu... mnóstwo złości
na tej wyspie? Wybuchowości okresu dojrzewania? Co ty na to?
Mnóstwo Ięków, oznak syndromu: "Mam 16 lat, jestem wściekły na ojca"?
Dorośnijcie wreszcie!
Jesteśmy na wyspie z grupą szukających przemocy dla przyjemności
psychopatycznych marines. Wstydziliby się!
Znalazłem jedną serię. Zostały jeszcze dwie.
- Mason? - Tak, jestem tu.
Myślę sobie, jak było cudownie,
gdy więźniom nie wolno było tu rozmawiać.
Nie wolno było rozmawiać.
Jak ty to wytrzymałeś?
Żywiłem nadzieję, że jest jakaś nadzieja.
Że pewnego dnia odetchnę powietrzem na wolności.
Może spotkam swoją córkę.
Skromne nadzieje, ale trzymały mnie przy życiu.
Za co cię wsadzili, John?
To długa historia.
Nie wybieram się nigdzie.
Kiedy mieliśmy ostatni kontakt z naszymi ludźmi w Alcatraz?
Siedem godzin.
- Plazma termitowa jest gotowa. - Połącz mnie z prezydentem.
- Proszę usiąść. - Mamy alarm naziemny.
Gdy otrzymamy potwierdzenie startu, wasza misja to zniszczenie termiczne
wyspy Alcatraz. Cała wyspa ma zostać zmieciona,
by nie uchował się ani centymetr. Osiemdziesiąt jeden cywilów
i pewna liczba amerykańskich marines straci życie w tym ataku powietrznym.
Dlaczego nie powiedziałeś im, gdzie był mikrofilm,
by rozwiązać tę sytuację?
Z chwilą, gdy dostaliby ten mikrofilm, załatwiliby mi samobójstwo.
- Niezłe rozwiązanie. - I trafiłeś tutaj.
To zadam ci następne pytanie. Gdy uciekłeś...
Staram się to zrozumieć.
Spuściłeś się rynną spalarni na wagoniki górnicze,
przez tunele do elektrowni pod parowozem...
Tak a propos to było odjazdowe.
...i do cysterny przez rurę wlotową.
Ale jak, na odbyt Zeusa,
wyszedłeś ze swojej celi?
Pytam ze względu na zaistniałą sytuację,
bo mogłoby to okazać się użyteczną informacją. Kto wie!
Tajemnica zawodowa, synu.
Rany.
Generale, zostały dwa sprawne pociski.
Jedna na niższej latarni, druga na dachu. Oba ptaszki gotowe do lotu.
- Generale, słyszał pan? - Słyszałem, kapitanie.
Chciałem się tylko upewnić.
Mamy się przygotować do wystrzelenia?
- Proszę mnie zostawić strategię. - Tak jest.
Zbliża się termin. Informuję tylko o sytuacji czasowej.
- Zdaję sobie sprawę z czasu, kapitanie. - Tak jest. Tylko informuję.
Moi chłopcy są gotowi, zwarci, morowi i bojowi.
- Mason, gdzie się wybierasz? - Przysiągłem, że nie zginę w tym kiblu.
Nie odejdziemy! Ten szaleniec tylko czeka z ręką na guziku!
Skosi go zaraz jakiś snajper.
Zatrzymaj się, Mason.
Mason, zatrzymaj się.
Hummel nie zrobi tego. To żołnierz, nie morderca.
- Wyczytałem to w jego oczach. - Wyczytałeś mu w oczach?
W takim razie wszystko w porządku!
- Nie mogę tak zaryzykować. - Może krzycz głośniej.
Zostały trzy minuty.
- Nie zadzwonią, Frank. - Zadzwonią.
Zadzwonią, jak damy im w dupę jednym z pocisków.
Generale.
- Hummel. - Cześć, Frank. Tu Al Kramer.
- Jak leci? - A jak myślisz?
- Potrzebujemyjeszcze godziny. - Macie trzy minuty.
Musimy mieć autoryzację prezydenta.
- Macie trzy minuty. - Proszę, nie zrób żadnego głupstwa.
Chcą dodatkowej godziny.
To mydlenie oczu. Zalewają, generale. Kłamią!
Sprawdzają nas. Mają pana za głupka.
Niech pan wyda rozkaz wystrzału.
Generale. Pokażmy, na co nas stać.
- Misja jeszcze nie skończona! - Moja, tak.
Jak to się skończy, wrócisz do domu,
będziesz woził Carlę z dzieckiem swoim beżowym volvo.
A ja będę w grobie lub w pudle, co wychodzi na to samo.
Zostajesz.
Dobra. Poradzę sobie sam.
Mam trzytygodniowy kurs strzelania.
Rozwalę... cały pluton komandosów.
Spoko.
- Połącz mnie z baterią na dachu. - Tak jest.
Przekazuję współrzędne do rakiety na dachu.
Jedziemy!
Laser włączony!
- O, nie. - Powiedziałem, na kolana!
Jestem Stanley Goodspeed. Specjalista FBI od broni chemicznej.
- Szkło czy plastik? - Co?
- Szkło czy plastik? - Zamknij się!
Jak po wystrzeleniu rakiet zmieni się wiatr,
- wszyscy zginiemy. - Stul pysk!
I skończysz w szklanej urnie albo w plastikowym worku.
Więc zastanów się, oddaj tego gnata
- i poszukajmy rakiet? - Powiedziałem, stul...
Słuszna decyzja.
Nie chciałem, żeby twoje dziecko wychowywało się bez ojca.
Ej, ostatni raz pływałem w tym kanale w twoim wieku.
Tak czy siak mam przerąbane. Chodźmy.
Broń gotowa. Czekam na rozkaz wystrzału.
Zabijać komandosów to jedno...
- Naprawdę to zrobimy? - To interes.
Kod dostępu wprowadzony. Rakieta gotowa do odpalenia.
Współrzędne celu: sześć, siedem,
cztery, pięć, pięć, dziewięć.
Rakieta gotowa. Czekam na rozkaz odpalenia.
Tak jest.
Czekamy na rozkaz.
Czekam na rozkaz odpalenia.
- Ognia. - Ognia!
Rakieta wystrzelona! Rakieta wystrzelona!
Miejsce: Alcatraz, 67253725.
- Jaki ma kurs? - 185 stopni na południowy wschód.
- Prędkość? - Trzysta węzłów. Prosto na Oakland.
Mecz futbolu.
O mój Boże.
Pocisk zmienia kierunek.
PRZERWAĆ LOT NA CEL
Nowy kierunek: 275 stopni na zachód. Leci do morza.
O, Chryste!
Pocisk traci wysokość. Spada.
Spada, 100 metrów, 60.
Wybucha pod wodą.
WYBUCH POTWIERDZONY
- Co jest, cholera? - Spudłował.
- Super. - Cudownie.
Ale jest jeszcze jeden.
Co się stało z rakietą? Co ze współrzędnymi?
Co jest grane, do cholery? Generale! Majorze!
- Niech pan wyjdzie, kapitanie. - O co chodzi?
Niech pan wyjdzie!
Połącz mnie z Pentagonem.
Co jest, do cholery, Frank?
- Co to, cholera...? - Słyszę!
Niesubordynacja nie zwalnia z szacunku.
Przestań pieprzyć. Co, do cholery, wyprawiasz?
- Nie chcę mordować. - Poproś o więcej czasu.
- Nie! - Zrób to, Frank!
- Tracimy kontrolę. - Ty tracisz kontrolę.
- Reszta jest opanowana. - Ustalimy nowy termin.
- Odłóż słuchawkę. - Ludzie pękają!
- To marines! - Czyżby?
- Z Kramerem. - Prosił cię przyjaciel.
- Daj go do telefonu. - Dostałeś rozkaz.
- Mówi major Baxter! - Ostatnia szansa. Mam broń.
Odłóż słuchawkę.
- Myślałem, że nie chcesz zabijać. - Rozkręcam się.
Spocznij.
Muszą mieć decyzję, panie prezydencie.
Te ostatnie godziny
to najdłuższe i najczarniejsze godziny mojego życia.
Jak wycenić ludzkie życie?
Milion cywili i osiemdziesięciu jeden zakładników.
A między nimi Frank Hummel.
To, że zignorowaliśmy, odsunęliśmy czy zmarginalizowaliśmy
tak wielkiego żołnierza jak Frank Hummel
i że nasi chłopcy musieli za to zaniechanie zapłacić krwią,
jest faktem i tragedią.
Prowadzimy wojnę z terrorem.
Wojna oznacza ofiary.
To najtrudniejsza decyzja, jaką musiałem podjąć.
Zezwalam na nalot.
Czerwony Grom do wieży. Proszę o zezwolenie na start.
Przy tej sile ognia, jaką w nich uderzą...
- Gotowi do startu. - ...w parę sekund będzie po wszystkim.
Czas lotu do miejsca zrzutu: 17 minut.
Pan wybaczy, generale, z całym szacunkiem,
- ale co się, kurwa, dzieje? - Zmienił pan współrzędne?
- Zgadza się, kapitanie. - Więc FBI ma nas za trzęsidupki?
- Sądzą, że się nie odważymy. - Uderzą na nas
wszystkimi siłami, z powietrza i morza. Zamienią nas w kupę kamieni.
- Nie wiedzą, że to było celowe. - Super.
Więc nie trzęsidupki, tylko partacze. Zgadza się?
Nie podoba mi się pański ton, kapitanie. Przewidywaliśmy tę ewentualność.
Załadować VX do helikopterów, zabrać zakładników, ewakuować się.
- Konsekwencje biorę na siebie. - Pan wybaczy, generale,
ale co z naszą pieprzoną forsą?
Nie ma żadnej pieprzonej forsy. Misja skończona.
- Gówno prawda. - Mówisz do generała, żołnierzu!
- Zachować dyscyplinę. - Nie jestem żołnierzem, majorze.
Gdy wzięliśmy zakładników, staliśmy się najemnikami. A najemnikom się płaci!
Żądam mojej pieprzonej kasy!
Misja była oparta na na groźbie użycia siły.
Nie zabiję 80000 niewinnych ludzi.
Masz mnie za kompletnego oszołoma?
Zablefowaliśmy. Sprawdzili nas. Misja skończona.
Kto mówił coś o blefowaniu?
Odsuń się, kapitanie.
Odsuń się, kapitanie!
Majorze, zabierz tych ludzi do helikopterów i ewakuujcie się.
- To prosty rozkaz, majorze! - Nie taki prosty, Frank.
Sierżancie Crisp, zabezpiecz generała.
Pozbawiam pana dowództwa.
Sierżancie!
- Poproszę o broń boczną. - O tę ci chodzi?
Majorze Baxter, jesteś z nami, czy przeciw nam?
Służba z panem była największym zaszczytem w moim życiu, generale.
Ale tak jak powiedział,
to już koniec.
Wyciągnijmy go.
Mason!
Boże, co ja zrobiłem?
Gdzie jest ostatni pocisk? Gdzie ostatni pocisk?
- Gdzie ostatni pocisk? - W niższej latarni.
- Niższa latarnia. - Ruszaj!
Darrow, do latarni! Zajmę się tym skurwielem!
Jeden, dwa, trzy! Smacznego!
Gotowe.
Chodź tu. Chodź no tu, ty cykorze!
Strzelisz, upuszczę to. Zginiemy obaj.
No, chodź. Nie bój się. Nie zrobię ci krzywdy.
- No, dalej. - Wiesz, jak to gówno działa?
A wiesz, jak to gówno działa?
No, chodź. Chodź. Nie potrzebuję broni. Odłożę ją.
Chodź tu. Pobawimy się. No, dalej. Chodź tu.
Słuchaj, źle zaczęliśmy. Stan Goodspeed, FBI.
Pogadajmy o muzyce. Lubisz utwór Eltona Johna: "Rocket Man"?
- Nie lubię papki dla mięczaków. - Ty...
Wspomniałem o tym tylko dlatego, że... to ty.
Jesteś Rocket Manem.
Nie!
- Podoba ci się, jak to gówno działa? - Drugi pocisk wystrzelony!
- Wpadł do zatoki. Nie było wybuchu. - Cholera!
Darrow!
Otwieraj!
- Szybciej. - Otwieraj!
Ej, ty sukinsynu!
Teraz cię dostanę, złotko.
Dobra.
Mam cię. Mam cię, złotko.
No, chodź.
Dowódca natarcia Czerwony Grzmot. Czas do celu: siedem minut.
Angielski kutas. Mówiłem ci, że mój stary był Irlandczykiem?
Utrzymać prędkość 450 węzłów.
Kurwa!
Zostało nas dwóch, stary. Oddaj ten pieprzony czip!
Uwielbiam napięcie.
Wiem, że tu jesteś i wiem, że mnie słyszysz.
Nie bądź tchórzem, wyjdź jak mężczyzna.
Zwiększyć prędkość do 500 węzłów.
Ty skurwielu! Giń!
Wyduszę z ciebie mój milion. Wykończę cię.
Poczęstuj się, dupku!
Drużyna, dolatujemy. Czas do celu: 60 sekund.
Przyjąć kurs w kierunku 142 stopni.
Gdy zneutralizuje zagrożenie,
wystrzelimy zielone race i czekamy na kawalerię.
- Zacieśnić formację. - Niech Bóg się nad wami zmiłuje.
Nie róbcie tego. Musi być jakieś inne wyjście.
Obniżamy lot. Trzydzieści metrów poniżej radaru.
Cel osiągnięty. Formujemy się.
Tu Czerwony Grzmot. Uzbrojenie.
Uzbrojenie gotowe.
Czas do celu: 12 sekund.
Czas: dziesięć sekund.
Uwaga, panowie.
- Zielony dym. Widzę zielony dym! - Tu CQ Jeden!
Zielony dym! Zielony dym! Odbiór.
- Dawaj! Przerwać! - Przerwać!
- Dowódca lotu, przerwać, przerwać! - Jezu...
Już zrzuciłem!
- Niech to cholera! - O Boże!
Zejść mi z drogi. Przepuśćcie mnie. Przepuśćcie!
Cele nie zostały trafione. Bomby trafiły z tyłu wyspy.
Mam dość ratowania twojego tyłka. Jak tyś przeżył okres dojrzewania?
Będziesz miał co opowiadać swojemu dziecku na dobranoc.
Oszalałeś, Mason? Miałoby koszmary.
Zbankrutowałbym na psychologów.
Goodspeed, odezwij się.
Goodspeed, Goodspeed, słyszysz mnie? Odezwij się!
- Przeszukuję wszystkie częstotliwości. - Goodspeed, słyszysz mnie? Odbiór!
Goodspeed, słyszysz mnie? Odezwij się!
Tu Goodspeed.
- Czy zakładnicy żyją? - Co do jednego.
Goodspeed, mówi Womack.
A co z Masonem?
- Nie żyje. - Jak? Kiedy?
Zabierzcie mnie stąd.
Womack podarł twoje ułaskawienie.
Jasne. Wiedziałem, że tak zrobi.
Sprzęt do nurkowania powinien być na brzegu.
W szafce w hotelu Pan Pacific są moje ubrania
i dwie stówy w Biblii. Pokój 26.
Dawno już tego nikomu nie mówiłem.
Ale dziękuję.
Czas się rozejść.
Znasz pewnie etymologię swojego nazwiska?
Tak, "godspeed", tak się życzyło szczęśliwej podróży. A co?
Jak lubisz podróżować,
to polecam Fort Walton w Kansas.
Myślałem o Maui.
Odpuść sobie Maui.
KOŚCIÓŁ ŚWIĘTEGO MICHAŁA FORT WALTON, KANSAS
PIERWSZA ŁAWKA, PRAWA NOGA OTWÓR
"Kościół świętego Michała, Fort Walton, Kansas.
Pierwsza ławka, prawa noga. Otwór."
Czyżby to był...?
Mason?
Gratulacje, Goodspeed. Udało się panu.
- Dziękuję. - Przez chwilę
w pana zwątpiłem. Dobra robota.
Gdzie Mason?
Wyparował, rozpłynął się w morzu.
Rozpłynął się?
Tak.
Biedny sukinkot.
Goodspeed, gdzie Mason? Gdzie jego zwłoki? Chcę zobaczyć tego łajdaka.
Wyparował. Panowie wybaczą.
Co?
Wyparował? Ciało może wyparować?
Jak najbardziej.
Kościół świętego Michała, pierwsza ławka, prawa noga.
Pierwsza ławka, prawa noga.
Wandale! Wandale!
Kotku, pospiesz się!
- Stój! Wandale! Stać! - Przykro mi!
- Szybciej, kotku! - Mam ją! Dobra, jedziemy!
- Stój! Zatrzymaj się! - Przykro mi!
Stój! Ej, ty!
Wandale! Wandale!
Skarbie,
chcesz wiedzieć, kto tak naprawdę zabił Kennedy'ego?
FILM JEST DEDYKOWANY PAMIĘCI DONA SIMPSONA