2 LIPCA
Przeczytamy tablicę dla tych, którzy jej jeszcze nie czytali.
"W tym miejscu ludzie z planety Ziemia pierwszy raz postawili nogę na Księżycu".
"Lipiec 1969".
"Przybyliśmy w pokoju od całej ludzkości".
SETI, NOWY MEKSYK
INSTYTUT POSZUKIWAŃ POZAZIEMSKIEJ INTELIGENCJI
Jak to nie jest szalenie piękna kobieta, to odkładam słuchawkę.
Sir, sądzę, że powinien pan tego posłuchać.
- Cholera jasna! - Sir?
Dawaj, złotko. Dawaj!
Lepiej żeby to nie była kolejna ruska szpiegowska sprawka!
Ruch powietrzny mówi, że niebo jest czyste.
To autentyczne. Sygnał radiowy z innego świata.
Nie wyciągajmy tu pochopnych wniosków.
Łącz mnie z Dowództwem Przestrzeni. Będą chcieli wiedzieć...
Co to za cholerne piłki golfowe? Zabijesz mnie tutaj!
Czekaj, to nie może być prawda.
Przeliczona odległość od źródła wynosi tylko 375.000 km.
Nadchodzi z Księżyca.
- Kto jeszcze o tym wie? - W SETI w Nowym Meksyku odebrali sygnał.
Ale oni są jeszcze bardziej zdziwieni niż my, sir.
DOWÓDZTWO PRZESTRZENI KOSMICZNEJ, PENTAGON
- Majorze! - Słucham, sir.
Nasłuch radarowy został uszkodzony, ale te zdołaliśmy otrzymać.
Szacujemy, że to ma średnicę przekraczającą 550 km
i masę równą z grubsza jednej czwartej naszego Księżyca.
Co to, do cholery, jest? Meteor?
- Nie, sir. - Nie, na pewno nie.
- Skąd to wiecie? - Cóż, sir, to zwalnia.
- Co robi? - Zwalnia, sir.
Dawać mi ministra obrony.
No to go obudź!
- Halo. - Cześć.
- To ja. - Cześć.
- Która tam jest godzina? - 2:45 rano.
- Wiem, że cię nie obudziłam. - W rzeczy samej, właśnie że tak.
Kłamca.
Muszę się do czegoś przyznać.
Śpię obok pięknej, młodej brunetki.
Nie pozwoliłeś jej do późna oglądać telewizji?
- Co? - Oczywiście, że nie. Wracasz do domu
- zaraz po oficjalnym obiedzie? - Tak, tak.
- Mamuś? - Masz mamę.
- Cześć, skarbie! - Cześć, tęsknię za tobą.
Według notowań poparcie dla prezydenta Whitmore'a spadło poniżej 40%...
Dobry jest.
Czy to koniec sielanki dla prezydenta Whitmore'a?
Przywództwo jako pilot na wojnie w Zatoce różni się od przywództwa w polityce...
Tatuś pozwolił mi oglądać Lettermana.
Zdrajczyni.
Wybierali wojownika, a dostali ciamajdę.
- Dzień dobry, George. - Dzień dobry, panie prezydencie.
Ten mecz nie mógł być ładny.
Dziękuję, sir.
Connie, wstałaś dziś strasznie wcześnie.
Oni nie atakują twojej polityki, atakują twój wiek.
"Whitmore bardziej niż prezydenta przypomina osieroconego Olivera:
'Proszę, sir, chciałbym jeszcze trochę'".
- Bardzo mądre. - Nie śmieję się.
Wiek nie był problemem, kiedy stałeś przy swoim.
Postrzegano cię młodym, idealistycznym...
Teraz to przesłanie zniknęło.
Za dużo polityki, za dużo kompromisów.
Czyż to nie zadziwiające, jak szybko wszyscy mogą się obrócić przeciwko tobie?
Panie prezydencie, minister obrony.
Tak.
Czy możesz to powtórzyć?
Na co czekasz?
Wygaśnie mi ubezpieczenie społeczne, a ty tu jeszcze będziesz siedział.
- Myślę. - No to myśl szybciej!
Wiesz, ile czasu potrzeba, żeby te kubki się rozłożyły?
Jak szybko nie ruszysz, to ja się zacznę rozkładać.
Słuchaj, David, chciałbym z tobą porozmawiać.
- To miło, że ostatnio mnie tyle odwiedzasz... - Nie zaczynaj, tato.
Ile to już? Cztery lata? Ciągle jeszcze nosisz obrączkę?
- Trzy lata. - Rozwiodłeś się, idź dalej.
- To nie jest zdrowe. - To raczej palenie nie jest zdrowe.
Szach-mat.
Czekaj. Czekaj chwilę.
- Czekaj. To nie jest szach-mat. - Do jutra, tatko.
Czekaj! To żaden szach-mat.
O... Szach-mat!
Wszyscy pracują nad tym problemem.
Ja też lubię Archiwum X. Mam nadzieję, że to pokażą.
David! Jaki jest sens noszenia pagera, jak i tak go nie włączasz?
Był włączony. Ignorowałem cię.
Co to za wielki stan wyjątkowy?
Zaczęło się dziś rano. Każdy program wygląda, jakby to były lata 50.
Mamy zakłócenia atmosferyczne, śnieżenie, wszelakie inne. Nikt nie wie...
Nie bez powodu mamy pojemniki oznaczone "Recykling".
Co się do cholery dzieje? Na Boga!
Podaj mnie do sądu. David! Mamy problem!
Przełączyłeś kanały transpondera?
Błagam! Sądzisz, że bym panikował, gdyby to było tak proste?
Dobra, skierujmy talerz na innego satelitę.
Próbowaliśmy. Nie pomogło. Jest prawie tak, jakby ich tam nie było.
Dobra. Co my tu mamy?
To jest niemożliwe.
- Sygnał jest całkiem popieprzony. - Przestań! Zostaw to w spokoju. Popsujesz!
Jest taki niewyraźny.
IMPERIAL VALLEY, KALIFORNIA
O, nie.
Dzień dobry, Lucas.
Widzisz to? Cały cholerny zasiew jest tego pełen.
Jak za 20 minut twego ojca nie będzie w powietrzu, biorę kogoś innego.
- Russell! - Hej, Miguel!
Russell! Co ty wyrabiasz?
Co ty, do jasnej cholery, wyrabiasz?
To nie to pole, idioto!
Farma Lucasa jest po drugiej stronie miasta!
Jesteś pewien?
CNS nadaje reportaż, że kryjemy eksperyment testów jądrowych.
Mogą sobie nadawać, jak chcą się ośmieszyć.
NASA chce znać naszą pozycję.
Nasza oficjalna pozycja jest taka, że nie mamy oficjalnej pozycji.
- Co się dzieje? - Chłopaki, czy ja bym wam nie powiedziała?
- Oczywiście. - Co? Nic nie słyszę.
W tej chwili nie możemy polegać na naszych satelitach.
Czy nie istnieje możliwość, że to coś nas po prostu ominie?
A jak nie ominie? Może nakierujemy parę pocisków balistycznych i wysadzimy to?
I zamiast jednego groźnego obiektu będzie opadać wiele?
Nie mamy wystarczających danych, żeby podejmować inteligentne decyzje.
Na szczęście prasa na razie tworzy sobie własną historyjkę.
Ale to się nie utrzyma.
Może trzeba będzie przejść do Gotowości Obronnej 3.
Oczywiście.
Generale, zawiadomcie NORAD, że jesteśmy w Gotowości Obronnej 3.
- To co innego niż powiedział prezydent. - Czy to nie przedwczesne?
Ponad 50% naszych sił zbrojnych jest na urlopie weekendowym.
Dowódcy i żołnierze wybierają się na paradę Czwartego Lipca.
Obiekt usadowił się na orbicie stacjonarnej.
- To dobre wieści. - Niezupełnie, sir.
Jego część rozszczepiła się na prawie trzy tuziny obiektów.
Mniejsze niż całość, niemniej jednak one same mają 23 km szerokości.
Dokąd się kierują?
Powinny wkroczyć w naszą atmosferę w ciągu najbliższych 25 minut.
PUSTYNIA PÓŁNOCNA, IRAK
ATOMOWA ŁÓDŹ PODWODNA USS GEORGIA - ZATOKA PERSKA
- Lepiej żeby to było coś dobrego. - Admirał na pokładzie!
Sir, mamy całkowite zagłuszenie radaru na przestrzeni ponad 13 km.
- Przeprowadźmy badanie diagno... - Proszę mi wybaczyć, sir.
Radar może być niesprawny, ale podczerwień jest strasznie wysoka.
Jezu!
Połącz mnie z Dowództwem Atlantyckim.
Chwileczkę, sir.
Mamy kontakt wizualny z przelotem nad iracką przestrzenią powietrzną.
Drugie zauważenie?
Tak, sir. Właśnie nadeszło z Zatoki Perskiej.
Poprawka, sir.
Mamy dwa potwierdzone kontakty wizualne.
Panie prezydencie, namierzają kolejny w pobliżu wybrzeża kalifornijskiego!
Dobra, włączcie to. Generale, lepiej żeby pan to obejrzał.
Szanowni państwo, przerywamy nasz normalny program,
aby zrelacjonować niezwykłe wydarzenia dziejące się w Republice Rosyjskiej.
Te niewyjaśnione wydarzenia i wynikająca z nich histeria są niesamowite.
Jak by pan opisał to, co pan obserwuje?
Coś przesuwa się nad górami, za wolno jak na kometę czy meteor.
Masowa panika ogarnęła całą okolicę,
tysiące osób wyległo na ulice.
Już potwierdzono, że niewyjaśnione zjawisko kieruje się na Moskwę.
Mamy ostrzeżenie AWAC przy Zachodnim Wybrzeżu.
Przewidywany czas do kontaktu - trzy minuty.
Nie rozumiem tego, sir. Radar boczny niczego nie wskazuje.
Tu też! Oślepłem, sir. Nic się nie rejestruje.
Mamy widoczność zerową. Widoczność zero.
Dowodzenie, tu Orli Wzrok 370.
Kapitanie, pan prezydent się przysłuchuje. Proszę powtórzyć, co pan mi powiedział.
Ciągle mamy widoczność zerową.
Przyrządy funkcjonują wadliwie.
Nie jesteśmy w stanie odczytać, co znajduje się przed nami.
Chwileczkę.
Chyba się przejaśnia.
Zawracaj!
- Kontakt przerwany, sir. - Kolejne dwa zauważone nad Atlantykiem.
Jeden kieruje się na Nowy Jork, a drugi tutaj.
- Ile mamy czasu? - Mniej niż 10 minut.
Panie prezydencie, proponuję, żeby przenieść pana w bezpieczne miejsce.
Connie, czy możemy spodziewać się takiej paniki jak w Rosji?
Z dużą pewnością.
- Możemy to przedyskutować po drodze. - Ja nie idę.
Musimy utrzymać funkcjonujący rząd.
Zabierz wiceprezydenta, cały gabinet
i Dowództwo Naczelne w bezpieczne miejsce.
Ja zostaję.
Nie chcę potęgować histerii publicznej, która będzie kosztować życie ludzi.
Connie, uruchomimy system przekazu dla sytuacji wyjątkowych.
Zaapelujemy do ludzi, żeby nie panikowali.
Najlepsze rozwiązanie teraz to pozostanie w domu.
Tak, sir. Roy? Dean?
Zorganizuj tu rendez-vous członków gabinetu. Zabierzemy ich do NORAD-u.
Panie prezydencie, za pańskim pozwoleniem, chciałbym pozostać z panem.
Miałem przeczucie, że będziesz chciał.
Co będzie, jak staną się nieprzyjaźni?
Niech Bóg ma nas w swej opiece.
Oto ono. Dziwne zjawisko atmosferyczne.
Najwyraźniej to właśnie powoduje wszystkie zakłócenia.
David, oglądasz to?
Nie ma dowodów, że te zjawiska grożą komuś niebezpieczeństwem.
Jak dotąd reportaże o opresjach...
Marty, rozpracowałem ten wykres sygnału, więc możemy go przefiltrować.
Ale jeśli moje obliczenia są dobre, to on zniknie za siedem godzin.
Zmniejsza się z każdym cyklem, więc w końcu zniknie...
- Słuchacie mnie? - Możesz w to uwierzyć?
Nie oglądałeś? David!
Dzień dobry. Jak na razie zjawisko to nie spowodowało żadnych szkód.
Musimy państwa poprosić o zachowanie spokoju i ważne jest, aby nikt nie panikował.
Mamy namiary na trzy zjawiska, które mają się wkrótce wydarzyć...
- To po prostu niewiarygodne. - Miguel, chodź tu!
Jeden kieruje się na Los Angeles.
Pozostałe dwa kierują się na Nowy Jork i Waszyngton, DC.
Marty.
Jamie mówi, że ten budynek ma stary schron przeciwbombowy.
- Właśnie się tam udajemy. - Wszyscy! Kierujcie się do piwnic.
Powoli, nie biegać. Idźcie w kierunku piwnic!
To żaden wstyd chować się.
Lepiej zadzwonię do mamy.
Popatrzcie, kogo my tu mamy.
Russ, słyszałem, że miałeś trochę kłopotów dziś rano.
Opyliłeś nie to pole.
Jeszcze jesteś pewnie trochę zakręcony od bycia zakładnikiem.
Zakładnikiem? Czy coś ci się przydarzyło, Russ?
Kilka lat temu porwali go kosmici. Robili na nim doświadczenia i takie tam.
Opowiedz im o tym, Russ. Wlej w niego parę piw, a on ci wszystko opowie.
Prawda, Russ?
Russ, jak cię zabrali w tym statku kosmicznym, to robili jakieś...
rzeczy seksualne? Pamiętasz? Przypominasz sobie?
- Co to jest? - Chodźmy stąd, szybko!
Mamuś, zobacz!
Jeszcze za wcześnie, słonko!
Czy to trzęsienie ziemi?
Nawet nie cztery stopnie.
Śpij dalej.
Tatuś!
Co ty tutaj robisz?
- Powinnaś być na dole w schronie. - Co się dzieje?
- Nie idziesz, David? - Muszę to zobaczyć.
Stary! Co to jest?
Sygnał!
Mój Boże!
Co zrobimy teraz?
Przemówimy do narodu.
Będzie tam sporo wystraszonych osób.
Jasne.
Ja jestem jedną z nich.
Hej, hej! Przestań!
Tylko próbuje wywrzeć na tobie wrażenie.
Jak chcesz wywrzeć wrażenie, to musisz znaleźć pracę i przestać mi ośliniać buty.
Nie mogę uwierzyć. Jasmine!
Sąsiedzi się wyprowadzają. Chyba w końcu mają dość tych wstrząsów.
Trochę potrząść, a już czmychają.
Policja i straż pożarna proszą, aby nikt nie wydzwaniał.
Mówią w wiadomościach coś o trzęsieniu!
Co jest, stary? Co ty tam wyprawiasz?
Strzelam w kosmitów.
Aha, strzelasz w kosmitów. Jesteś twardy, co? Co masz? Odwróć się.
Chodź, idziemy coś zjeść.
- Uważaj! Uważaj! - Idę po gazety.
Dylan!
Chodź, kochanie, idziemy!
Kochanie, chcesz trochę kawy?
Kochanie?
Bum! Bum! Bum!
Urzędnicy Pentagonu ostrzegają, że przybyło więcej statków
nad stolice Indii, Anglii i Niemiec,
szacując liczbę tych statków kosmicznych o wielkości miast do pomiędzy 10 i 15.
Wiem, mamo. Spróbuj się opanować.
- Powiedz, żeby wyjechała z miasta. - Czemu? Co się stało?
- Mów jej! - Mamo, posłuchaj!
Spakuj swoje rzeczy i jedź do cioci Esther.
Nie kłóć się ze mną. Tylko jedź!
David! Dlaczego właśnie wysłałem mamę do Atlanty?
David, powiedz mi.
Sygnał z satelity idzie w cyklach aż do zaniku. Nie słyszałeś mnie?
- Nie za bardzo. - Odliczanie.
Odliczanie? Do czego, David?
To tak jak w szachach. Najpierw strategicznie umieszczasz figury.
Potem, jak nadchodzi odpowiedni moment, atakujesz. Widzisz?
Ustawiają się wszędzie przy użyciu jednego sygnału, żeby zsynchronizować operację.
Za około sześć godzin sygnał zaniknie i odliczanie będzie skończone.
A co potem?
Szach-mat.
O mój Boże!
O mój Boże, muszę zadzwonić do brata.
Lepiej zadzwonię do mojej gosposi i adwokata!
A tam, kit z adwokatem.
Szanowni państwo, prezydent Stanów Zjednoczonych.
Dzień dobry.
Drodzy rodacy,
zaistniała historyczna i bezprecedensowa sytuacja.
Pytanie, czy jesteśmy w kosmosie sami,
doczekało się odpowiedzi.
Choć jest to zrozumiałe, że wielu z nas czuje wahanie lub strach,
musimy spróbować wstrzymać osąd.
Mówi, że jest twoim mężem.
O Boże.
- Czego chcesz? - Musisz opuścić Biały Dom.
To niewłaściwa pora na tę starą dyskusję.
Musisz opuścić Waszyngton.
Jakbyś nie zauważył, to mamy tu mały kryzys!
Mają ukryty sygnał. Zaatakują.
- Paranoja cię ogarnęła! - Żadna paranoja!
Wpleciony jest bardzo delikatnie. Pewnie został przeoczony...
Marty, wyjeżdżaj z miasta najszybciej jak to możliwe.
Administracja i ja pozostaniemy tu, próbując nawiązać kontakt.
Jeśli czujecie się zmuszeni opuścić te miasta,
proszę róbcie to z zachowaniem dyscypliny.
Przepraszam! Z drogi.
Przybycie obcych spowodowało ponad 10.000
wgniecionych zderzaków w kilka sekund.
Ale to tylko początek...
- Nie możesz iść! Musisz do nich zadzwonić! - Nie mam zamiaru się kłócić, Jasmine.
- Muszę się stawić w El Toro. - Mówiłeś, że masz przepustkę na Czwartego!
Ale odwołano mi ją!
Słuchaj, dlaczego się tak zachowujesz?
Dlaczego?
Dlatego!
Chyba nie sądzisz, że przelecieli
90 miliardów lat świetlnych, żeby zaczynać wojnę
i wszczynać awantury.
Uspokój się trochę. Zgłoszę się do El Toro, dowiem się, o co chodzi.
- Co ty tam wyprawiasz, kolego? - Nic, tylko kieruję.
Patrz.
- Mam coś dla ciebie. - Fajerwerki!
- Bądź ostrożny. - Steve, czekaj.
- Chcę ci coś powiedzieć. - Co jest, Jasmine?
Uważaj na siebie, słyszysz?
Słuchaj,
może spakujesz trochę rzeczy i przyjedziesz z Dylanem zostać u mnie w bazie?
Zobaczysz, że nie ma się czego bać.
Naprawdę?
Nie masz nic przeciwko?
No cóż...
Będę musiał powiedzieć moim innym dziewczynom, żeby nie przychodziły.
- Muszę przełożyć frywolny weekend. - Patrzcie go, jaki pewny siebie.
Ale nie jesteś taki czarujący za jakiego się uważasz, rybko.
Właśnie, że jestem.
- Te duże uszy jak u słonia Dumbo. - Spójrz na siebie z tymi kurzymi nogami.
Chodź, Dylan.
Uwaga!
W telewizji powiedzieli, że zaczęło się plądrowanie. Szakale.
- Masz jeszcze Plymoutha? - David, nie masz prawa jazdy.
- Ty kierujesz. - Tak, ja... ja kieruję?
Chodź.
Chcę, żebyś wyjechała z Los Angeles.
Ty zostajesz, żeby uspokoić ludzi. Nie pozwolę, żeby cię za to krytykowano.
- Doceniam fakt, że próbujesz mi pomóc. - Kłamca. Mów prawdę. Jesteś w tym dobry.
Dobra. Nie chcę, żebyś była w którymś z tych miast.
Wyjadę, jak tylko skończą się wywiady.
Dobra. Helikopter zabierze cię do Nellis.
- A co z przylepką? - Będzie tam na ciebie czekać.
Dobrze. Kocham cię.
Kocham cię.
- Cześć. - Cześć.
To Biały Dom!
- Nie można podjechać i nacisnąć dzwonka. - Nie możesz jechać szybciej?
Sądzisz, że nie wiedzą tego co ty? Ona pracuje dla prezydenta.
- Wiedzą wszystko. - Tego nie wiedzą.
I ty ich uświadomisz, co? Taki jesteś mądry?
To dlaczego po ośmiu latach w MIT zostałeś technikiem od kablówki?
Mówię tylko, że mają ludzi, którzy zajmują się takimi rzeczami.
Jak będą chcieli kanał HBO, to do ciebie zadzwonią.
Spójrz na tych ludzi.
Szakale. Biorą i odchodzą.
Jadą szybciej od nas. A my jesteśmy na pasie szybkiego ruchu!
- Blokują mnie. - Nikt cię nie blokuje!
- Wjeżdżają mi. Nie mogę jechać szybciej. - Nie chcę się kłócić.
Po prostu dojedźmy tam najszybciej jak możemy.
Sądzisz, że dojedziemy do Waszyngtonu, a jego tam nie będzie?
Aresztowano opylacza plonów, jak zrzucał ulotki z powietrza.
- Wszyscy wyjeżdżają. - Poświęci mi pan chwilkę?
Musimy ich zatrzymać! Porwali mnie kosmici dziesięć lat temu!
Robili na mnie różne eksperymenty!
Oni nas obserwowali, wyszukiwali nasze słabości!
Musimy ich zatrzymać. Zabiją nas wszystkich!
Niektórzy ludzie jego zachowanie przypisują wstrząsowi pourazowemu
po służbie jako pilot w Wietnamie.
Inni mają bardziej niezwykłe teorie.
Jak opisałby pan pana Casse?
- Zamknięty w sobie. Cichy. - Sekretny.
Jak go zabrali w tym statku kosmicznym,
kosmici molestowali go seksualnie.
Pan Casse jest w okręgowym więzieniu...
Pakuj się. Wyjeżdżamy.
Prawdopodobnie będzie zwolniony dziś wieczorem...
Miguel, a co z ojcem?
To może być nasza ostatnia noc na Ziemi.
Nie chcesz umierać dziewicą, prawda?
- Zbieraj się! Idziemy. - Nie, ja nigdzie nie idę.
Miguel!
Przestań!
Dzięki ci, partnerze! Pamiętaj, uciekaj najdalej jak możesz!
Czytasz w moich myślach!
Musimy uciec od tych rzeczy jak najdalej!
- Wypuścili cię? - Zgadza się!
Mają teraz większe piwo do wypicia, uwierz mi!
Chodź, chłopcze!
Policja prosi mieszkańców Los Angeles, żeby nie strzelali w statek przybyszy.
Może to nieumyślnie spowodować wojnę międzygwiezdną.
Nie dadzą nam się nudzić, co, chłopaki?
Gdzie byłeś, Stevie?
Stary, to niewiarygodne. Ogromne.
- Wszystkich przywołali. - Wygląda na to, że poczta ciągle działa.
Ty musisz uczynić dla mnie honory.
- Ale z ciebie sierota! - Nieważne. Zamknij się i czytaj.
Napisane jest: "Kapitan Steven Hiller"... frajer.
- Dalej! - Tra la la la!
"Z przykrością zawiadamiamy, że pomimo pańskiej wyśmienitej służby..."
Przykro mi, stary.
Wiesz, co musisz zrobić?
Musisz nieźle komuś wycałować dupcię, żeby ruszyć do przodu na tym świecie.
Właśnie to próbuję ci powiedzieć. Widzisz, ja lubię podejście na kolanie,
bo to umieszcza dupcię tak jakby prosto przed ust...
- Co to jest? - Nic takiego.
Co to jest?
- Jasmine ma słabość do delfinów. - Stevie, to jest obrączka ślubna.
Myślałem, że miałeś zamiar rozstać się z nią?
Tak...
Stary, wiesz, że bardzo lubię Jasmine.
Wiesz to, tak?
Stary, nigdy nie będziesz latał promem kosmicznym, jak się ożenisz ze striptizerką.
To mogło zdarzyć się tylko w Kalifornii. Oto Wendy Walsh z raportem specjalnym.
Setki fanatyków UFO zebrało się na dachach w Los Angeles,
żeby powitać nowych przybyszy.
Boże! Mam nadzieję, że przywiozą Elvisa!
Przyszłam tylko po czek, a namówili mnie do pracy.
Pewnie musiałam być na haju.
To jest party naszego wieku!
Wszyscy są zaproszeni, a szczególnie wiecie kto.
- Ale fajne! - Dziewczyno, daj spokój!
O, hej! Zrobiłam to przed przyjściem.
WITAMY. CZUJCIE SIĘ JAK U SIEBIE W DOMU.
Zobacz!
Wiem, że nie zamierzasz przyłączyć się do tych idiotów.
Idę tam, jak tylko skończę.
- Chcesz iść? - Tiffany, posłuchaj mnie przez chwilę.
Mam bardzo złe przeczucia co do tego. Nie chcę, żebyś szła.
Obiecaj mi, że nie pójdziesz.
Dalej, obiecuj.
Obiecuję.
Dobra.
Słuchaj. Nie będzie mnie w mieście przez jakiś czas.
- Na razie. - Cześć.
Wszyscy próbują wyjechać z Waszyngtonu. My jesteśmy jedynymi łajzami, co wjeżdżają.
Co to, do diabła, jest?
Tatko, to wszystkie książki telefoniczne w Ameryce.
Myślisz, że ważna osoba taka jak Constance będzie wpisana?
Zawsze ma komórkę wpisaną na wypadek nieprzewidzianych sytuacji.
Demonstranci przed Białym Domem protestują przeciwko
zaangażowaniu wojska w nasz pierwszy kontakt z kosmitami.
No i?
Chcesz zadzwonić czy ja mam?
- Cudownie, używa go. - Co? Jest zajęty?
Tak, mogę użyć sygnału,
aby wytriangulować jej dokładne położenie w Białym Domu.
- Potrafisz to zrobić? - Tak.
Wszyscy technicy od kablówki potrafią, tatko.
Uważaj na siebie.
Prezydent pozostaje w Białym Domu.
Pytanie. Postępowanie pana Whitmore'a jest: a) bardzo dzielne, czy b) nieroztropne?
- Co? - Nie odkładaj, moja droga.
David! Skąd masz ten numer?
- Zrób mi przysługę. Podejdź do okna. - A czego szukam?
Zobaczysz.
Tutaj.
Widzisz nas?
Jak on to robi?
W świetle naszej niezdolności skomunikowania się z przybyszami
urzędnicy Pentagonu wyposażyli ten oto helikopter Skylift
w wizyjne urządzenie komunikacyjne.
- Panie prezydencie. - Panowie, usiądźcie.
- Gdzie jesteśmy? - Rozpoczynamy start.
...i przymocowali te ogromne tablice świetlne,
które umieszczone są na kadłubie i po bokach.
Echo Jeden, Wóz Powitalny jest w powietrzu.
Powtarzam, Wóz Powitalny jest w powietrzu.
Zrozumiano, Wóz Powitalny. Echo Jeden, obok ciebie.
Nie uwierzyłbym, że tu będę! W Białym Domu!
Gdybym wiedział, że spotkam prezydenta, nałożyłbym krawat.
Spójrz na mnie, wyglądam jak łajza.
- O mój Boże! - David,
- nie wiem, czy będzie chciał cię przyjąć. - W takim razie marnujemy czas, idziemy.
- Dlaczego miałby nie posłuchać? - Przy ostatnim spotkaniu pobiliśmy się.
Ty wszedłeś i uderzyłeś go w głowę.
- Prezydenta! - Nie był wtedy prezydentem.
Ja go uderzyłem, on oddał. To była bójka!
Bójka, którą ty zacząłeś! David myślał, że mam romans.
- Z prezydentem? - A ja nie miałam!
Albo idź po niego, albo powinniśmy wracać.
Dobrze, przyprowadzę go. Niczego nie dotykaj!
Uderzyłeś prezydenta?
Boże!
Zbliżamy się do punktu kontaktu, Echo Jeden. Dolatujemy.
Zrozumiano. Rozpocznij sekwencję, jak będziesz gotów.
Trzy śmigłowce zbliżają się do tego,
co zostało jednogłośnie uznane za przód tych statków...
Teraz wychodzisz?
Hej, zobacz, czy mają długopisy pamiątkowe.
Tato, co?
Nie mam wyboru...
- Ja nie mam na to czasu. - Dwie minuty, Tom, proszę.
Panie prezydencie, Julius Levinson. David to mój...
- Mówiłem, że nie posłucha. - Musisz mu teraz powiedzieć.
David, musisz mu powiedzieć! Powiedz mu!
Wiem, czemu mamy zakłócenia satelitarne.
Dobra. Mów.
Powiedzmy, że chciałbyś się skoordynować ze statkami po przeciwnych stronach Ziemi.
Nie mogli wysłać bezpośredniego sygnału, tak?
- Masz na myśli tor radiowy? - Tak. Wypukłość Ziemi temu zapobiega.
Potrzebny jest satelita do przekazania sygnału, żeby dotarł do statku.
No i znalazłem sygnał ukryty wewnątrz naszego własnego systemu satelitarnego.
Przepraszam, panie prezydencie. Zaczynają.
Używają naszych własnych satelitów przeciw nam.
A czas leci.
- Przechodzimy do pozycji. - Wóz Powitalny,
Echo Jeden. Zbliżamy się do obcego statku.
Rozpoczynamy sekwencję komunikacyjną.
Wóz Powitalny rozpoczął.
Generale Grey, połączcie się z Dowództwem Atlantyckim. Niech ewakuują miasta.
Wycofajcie te helikoptery od statku. Odwołajcie je!
- Co się do diabła dzieje? - Wyjeżdżamy. Kim! Moja córka.
Coś się dzieje.
Odpowiadają.
Coś się dzieje.
Wygląda na to, że coś się dzieje. To może być odpowiedź, Echo Jeden.
Też to widzimy. Nie mogę tego rozpoznać.
Ewakuujemy się. Powtarzam, ewakuujemy Biały Dom.
Pozostały personel poleci drugim helikopterem.
- Czy moja żona już poleciała? - Za chwilę poleci.
Ładnie. Bardzo ładnie.
Dobrze. Zamykać drzwi! Właz zabezpieczony!
Mamy własny telefon.
Jazda.
Prezydent zarządził ewakuację.
Nasze modlitwy skupiają się na rodzinach pilotów.
- Niech Bóg ma nas wszystkich w opiece. - Pani Whitmore.
Przybysze odpowiedzieli przerażającym...
Władze zarządziły ewakuację okręgu Los Angeles.
Odradza się używania autostrad, kiedy to tylko możliwe.
Jasne, świetnie! Teraz mi mówią.
Tu mówi policja Los Angeles.
Dla własnego bezpieczeństwa proszę natychmiast opuścić miejsce zamieszkania.
PROSZĘ, ZABIERZCIE MNIE
- Może byście tak ruszyli? - Biuro doktora Katza.
- Halo. Z doktorem Katzem, proszę. - Przykro mi, nie ma go.
Za 300 dolców za godzinę możesz mnie połączyć z jego domem w Hamptons!
Tu mówi policja Los Angeles.
Dla własnego bezpieczeństwa proszę natychmiast opuścić miejsce zamieszkania.
Pani Whitmore!
Musicie się natychmiast rozejść.
Pierwsza Dama zabezpieczona. Wyruszamy.
Otwiera się!
Takie to ładne.
Spadamy stąd!
Proszę zaczynać, pilocie. Jesteśmy gotowi do startu.
Możemy prosić o koc dla Patrycji?
Masz.
Czas minął.
Kurde blade!
O mój Boże! Chodź, Dylan! Musimy iść!
Chodź, Boomer!
Boomer!
3 LIPCA
Reportaże są niejasne co do wielkości zniszczeń,
ale wydaje się, że Los Angeles, Waszyngton i Nowy Jork leżą w gruzach.
Dobry Boże!
Ciągle to mówiłem.
Powtarzam to od cholernych dziesięciu lat. Prawda, Miguel?
Co? Mówiłem to!
Tato, niedobrze mi. Zjedź na bok.
- Dasz sobie radę, Troy? - Dobra, zostaw mnie w spokoju.
Miguel!
Spójrz na to.
Mogliśmy ewakuować miasta wiele godzin temu.
To właśnie jest zaleta latania myśliwcem.
W Zatoce wiedzieliśmy, co mamy do zrobienia.
Teraz wszystko...
jest zagmatwane.
Wielu ludzi dzisiaj zginęło.
Ilu z nich nie musiało?
Jakieś wieści o mojej żonie?
Helikopter nigdy nie doleciał do Nellis.
Brak kontaktu radiowego.
Chodź, Dylan. Trzymaj się blisko.
Tutaj jest.
Co się stało, mamusiu?
Nie wiem, kochanie.
Wy będziecie pierwszą falą naszego kontrataku.
Nasz cel znajduje się na północy,
nad samym środkiem tego, co kiedyś było centrum Los Angeles.
Nasz Szwadron Czarnych Rycerzy...
- Boisz się, stary? - Nie.
- A ty? - Nie.
- Przytul mnie! - Hej, uważaj.
Chcecie coś dodać, kapitanie Hiller?
Nie, sir. Tylko jestem trochę niecierpliwy, żeby złoić tyłek ET, to wszystko.
Będziesz miał okazję.
Wszyscy będziecie mieli okazję.
Dobrego polowania. Rozejść się!
Komu w drogę, temu kapcie na nogę, tatko!
Gotowi do akcji, sir!
Przyłóżmy im. Dajmy wycisk tym draniom, kapitanie!
- Gotowy? - Tak jest!
- Masz swój taniec zwycięstwa? - Och, tutaj jest... tak!
Hej, nie wyłamuj mi się. Nie zapalaj, zanim gruba nie zaśpiewa.
Zamieniam się w słuch, braciszku!
Ty tu rządzisz!
- Dobra, panowie, zaczynamy. - Generale, to NORAD.
- Tu generał Grey. - Al?
Wszystkie połączenia z miastami nie działają.
- Wszystkie systemy padły. - Z pozycji wywiadu, to kompletna strata.
A co z naszymi chłopcami? Gdzie są?
Przewidywany czas do celu, cztery minuty.
- Nie powinienem był jej zostawiać. - Nie martw się o to, stary.
Na pewno wydostała się stąd, zanim się zaczęło.
Albo, jak powiedziałby dobry pastor:
"Dlaczego jesteśmy na tej szczególnej misji, nigdy się nie dowiemy".
"Ale ja wiem, dziś, tutaj,
że ci Czarni Rycerze ponownie wyjdą zwycięsko".
- Amen, koleś! - Amen, pastorze.
Święty Boże!
Załaduj i celuj!
Zrozumiano.
Szwadron atakujący LA ma pociski Amraam nakierowane na cel.
Szwadrony Waszyngton i Nowy Jork meldują uchwycenie celu.
- Odpalać, kiedy gotowi. - Odpalać, kiedy gotowi.
Rycerze, zwarci i gotowi. Rycerz Jeden, Fox-3!
Rycerz Trzy, Fox-3!
Rycerz Siedem, Fox-3.
Trzy pociski zostały odpalone.
- Nie przedostają się? - Nie, ani jeden.
Dowództwo, Rycerz Jeden. Przechodzimy w formację boczną.
Rycerz Trzy, niskie 50 węzłów, położenie 120.
Rycerz Siedem 120.
Rycerz Jeden, odbezpieczyć. Fox-2.
Rycerz Siedem.
Dalej!
Muszą mieć jakąś ochronną osłonę nad kadłubem! Rycerze, w górę!
- Rycerz Trzy, w górę! - Całkowita awaria sterów!
W górę!
Przelatuj, przelatuj!
Za dużo ich!
Trafili jeszcze jednego, sir.
O nie, nie będziesz we mnie strzelał tym zielonym gównem!
Osłaniam cię, tatko!
Cholera, oni też mają osłony!
Jazda, Rycerze! Szybko!
Jezus!
Dostali kolejnego. I jeszcze dwa. Padają jak muchy.
- Przegrywamy. - Wycofaj ich stamtąd.
Liderzy szwadronów, wycofać się do pozycji odwrotu. Natychmiast przerwać misję!
Musimy tego dorwać! Zejdźmy nisko i przyspieszmy!
Kumam, tatko! Dorwijmy ich!
Uważaj na ziemię!
- Lider szwadronu, przerwać! - To się dzieje za wolno!
Wycofuj ich!
- Monitor! Gdzie jest obraz? - Straciliśmy satelitę.
- Mamy dwa na szóstce, Jimmy. - Zrozumiano.
Dalej, dalej! Szybko!
- Mówiłeś, że będzie w porządku! - Nie mają dla nas nic! Dalej!
- Nie mogę ich zgubić. - Tak, możesz. Tak jak ci pokazywałem.
- Spróbuję coś. - Tylko nic głupiego!
- Znasz mnie! - Właśnie dlatego mówię!
Jimmy, nie przechylisz się przy tej szybkości!
Jimmy, on się do ciebie zbliża!
- Nakładaj maskę! To rozkaz! - Nie mogę oddychać!
Jimmy!
Nie!
Potwierdzam. Mamy nalot.
- Daj mi to, synu. - Proszę bardzo.
Nasi?
- Sierżancie? - Nie sądzę.
Chodź i mnie złap!
W co ty strzelasz?
Gdzie działasz, złotko? Chodź!
Nic nie umiesz trafić!
NISKI POZIOM PALIWA
Niski most!
Zobaczmy, czy umiesz tym latać pod przykryciem!
Mam nadzieję, że masz poduszkę powietrzną.
Skurwysyn!
Tędy! Tędy!
Spadaj! Odwal się ode mnie!
To was właśnie czeka! Spójrz na siebie!
Statek cały rozwalony! No i kto tu rządzi?
Co? Kto tu rządzi? Czekaj, jak dostanę nowy samolot!
Poukładam w rządku twoich kolegów, zaraz obok ciebie!
Gdzie jesteś? Co? Gdzie jesteś?
Witamy na Ziemi.
To właśnie nazywam bliskim spotkaniem.
Kochanie, zostań tu z Boomerem.
Kluczyki. Dalej, kluczyki.
Tak!
Dalej, dalej!
Raporty wskazują, że podobna bitwa powtórzyła się na całym świecie
z takimi samymi skutkami.
Widzisz, Troy? Już się lepiej czujesz.
Wszyscy się zbierają.
- Mówią, że statek tutaj się kieruje. - Lepiej żebyśmy też wyjechali.
To samolot prezydencki, na miłość boską. A on i tak ma mdłości.
- Nie za dobrze się czuję. - Popatrz na mnie, co? Jak skała.
Może być zła pogoda albo dobra pogoda.
Możemy się wznosić lub opadać, w przód, w tył, z boku na bok...
Co ja takiego powiedziałem?
- Do dziś nie może latać, co? - Tak.
Julius, przez to wszystko...
nie miałam okazji wam dwóm podziękować.
Myślał tylko o tym, jak się do ciebie dostać.
Ciągle jeszcze jest miłość, zdaje mi się.
- Miłość nigdy nie stanowiła problemu. - All you need is love.
John Lennon. Mądry facet. Zastrzelony w plecy, bardzo smutne.
Przenieśliśmy tyle wojska z naszych baz, ile to tylko możliwe.
- Ale już i tak ponieśliśmy ciężkie straty. - Rozmawiałem z Dowództwem w NORAD.
Zgadzają się, że musimy kontratakować pełnym uderzeniem nuklearnym.
Na amerykańskiej ziemi?
Twierdzisz, że powinniśmy poświęcić więcej niewinnych amerykańskich cywili?
Jeśli nie uderzymy szybko, może nie zostać wiele z Ameryki!
Sir! Zniszczyli NORAD.
- Co? - Przepadli, sir.
Mój Boże!
Wiceprezydent? Dowództwo Naczelne?
Panie prezydencie.
Musimy zaatakować.
Opóźnienie może kosztować więcej, niż kiedy pan czekał z ewakuacją miast.
Nie użyjecie broni jądrowej. Zabijecie ich i nas. Jeśli wystrzelimy...
- Przypominam, że jest pan tu gościem. - Słyszeliście o nuklearnej zimie?
- To byłby koniec życia, jakie znamy. - Wyjdź.
Nie muszę wychodzić. Nie wolno na to pozwolić!
- Zamknij się! Kapitanie, wyprowadź go! - Nie mów mu, żeby się zamknął!
Gdyby nie mój David, wszyscy byście nie żyli!
Nikt z was nie zrobił nic, żeby temu zapobiec!
Nie mogliśmy nic zrobić. Byliśmy kompletnie nieprzygotowani.
- Co za nieprzygotowani! - Julius.
Kiedy to było? W latach 50. mieliście ten statek kosmiczny.
- Tato. Posłuchaj... - Tak, to, co znaleźliście w Nowym Meksyku!
- Gdzie to było? - To nie statek kosmiczny.
Roswell, Nowy Meksyk. Znaleźliście statek i ciała!
Byli zamknięci w bunkrze.
Gdzie to było?
David! Strefa 51. Zgadza się?
Strefa 51. Wtedy już wiedzieliście? I nic nie zrobiliście!
Proszę pana.
Bez względu na to, co mógł pan czytać w brukowcach,
nigdy nie było żadnego statku kosmicznego znalezionego przez nasz rząd.
Proszę uwierzyć mi na słowo. Nie ma żadnej Strefy 51.
I nie ma znalezionego statku.
Proszę wybaczyć, panie prezydencie...
To nie jest ściśle dokładne.
Co? Która część?
Trzymać się wszyscy! Trzymać się!
Przepraszam.
- Możesz mi pomóc? - Jasne.
O Boże.
Dobra, ściągnijmy to.
Czekaj, pomogę ci.
Jest ciężko ranna.
Wiesz, to miał być mój wolny weekend.
Ale nie...!
Muszę ciągnąć twoje ciężkie dupsko przez piekącą pustynię,
z twoimi loczkami wystającymi z mojego spadochronu.
Musicie się tu zwalać jak cwaniaki, udając strasznie groźnych.
I co to za cholerny smród?
Mogłem być na grillu!
Ale nie oszalałem! W porząsiu, w porząsiu.
Podrzucić cię, żołnierzu?
Jak przelatywałem tędy, niedaleko stąd widziałem bazę.
Nie ma jej na mapie.
Uwierz mi, ona tam jest.
TAJNY OŚRODEK WOJSKOWY
SYMBOL: STREFA 51 - NEVADA
Baczność!
Panie prezydencie. Generale.
Witamy w Strefie 51. Proszę za mną.
Jesteśmy 24 piętra pod powierzchnią,
a tutaj jest nasze główne centrum badawcze.
- Zobaczmy je. - Przykro mi, to sterylne pomieszczenie.
Wolne od zakłóceń...
Otwórz drzwi.
Tak jest.
Mój Boże.
Dlaczego, u licha, nie powiedziano mi o tym miejscu?
Dwa słowa, panie prezydencie. Wiarygodne zaprzeczenia.
Nie rozumiem. Skąd to wszystko pochodzi?
Jak zdobywacie fundusze na coś takiego?
Nie sądzi pan chyba, że wydają 20.000 dolarów na młotek,
a 30.000 na deskę do toalety?
Panie prezydencie, to jest doktor Okun.
Kieruje departamentem badań nad tym projektem od 15 lat.
Miło mi.
Panie prezydencie!
To...
Co za zaszczyt!
Jak pan sobie wyobraża, nie...
nie wypuszczają nas zbyt często.
Rozumiem.
Cóż!
Chyba chciałby pan obejrzeć nasz duży kąsek, co?
Proszę za mną.
Cudeńko, prawda?
Jak pan widzi z napraw, próbujemy złożyć go do kupy od lat 60.
Macie to od 40 lat i nic o nich nie wiecie?
O, do diabła, nie. Wiemy o nich multum.
Ale najfajniejsze rzeczy...
Najfajniejsze rzeczy zaczęły się dziać dopiero w ostatnich dniach.
Nie potrafimy odtworzyć ich typu zasilania,
więc nigdy nie mogliśmy poeksperymentować.
Ale od kiedy te ludziki zaczęły się pokazywać,
wszystkie gizma w środku powłączały się.
Ostatnie 24 godziny były bardzo ekscytujące!
Ekscytujące? Ludzie tam giną.
Ekscytujące to nie jest słowo, które ja bym wybrał.
Macie nadzieję wylecieć tym, co?
Mówił pan, że możecie naprawiać ich technologię.
Możecie nam powiedzieć coś pożytecznego o nich?
Tak. Cóż, znaczy... Nie różnią się wcale tak bardzo od nas.
Oddychają tlenem, porównywalna tolerancja na ciepło i zimno.
Pewnie właśnie dlatego interesuje ich nasza planeta.
Hej...
Chcielibyście ich zobaczyć?
To jest...
To jest sejf.
Lub też, jak niektórzy z nas go nazywają,
upiorne widowisko.
Kiedy ich znaleźliśmy,
mieli na sobie pewnego rodzaju biomechaniczne skafandry.
Jak tylko je zdjęliśmy, sporo dowiedzieliśmy się o ich anatomii.
Oczy, uszy. Brak strun głosowych.
Przyjmujemy, że komunikują się ze sobą w jakiś inny sposób.
Oczywiście nie ma pan na myśli sygnałów ręcznych i ruchów ciała.
To jakiś rodzaj doznań pozazmysłowych. Telepatia.
Więc...
to organiczna forma życia.
- Można ich zabić? - Ich ciała są tak samo delikatne jak nasze.
Ci dwaj zginęli w katastrofie.
Ten kilka tygodni później.
Trzeba tylko przedrzeć się przez ich technologię, która jest,
z przykrością stwierdzam, o wiele bardziej zaawansowana.
David,
ty rozwikłałeś cząstkę ich technologii.
- Rozpracowałeś kod. - Nie, nie. Ja tylko natknąłem się na ich...
sygnał. Nie wiem, na ile mogę być pomocny.
Może pokażesz mu, co dotychczas odkryłeś?
Rozwiąż to, o czym oni jeszcze nie pomyśleli.
Zobaczymy, czy jesteś tak mądry, jak wszyscy mamy nadzieję, że jesteś.
Jaki kod?
Kapitan Steven Hiller, Korpus Piechoty Morskiej USA.
Przykro mi, kapitanie. Nie ma pan pozwolenia.
Dobra. Podejdź tu.
Chcesz zobaczyć moje pozwolenie?
- Może ja to po prostu zostawię u ciebie. - Przepuścić ich.
Jazda z drogi!
Widziałeś to?
O rany!
- Jak długo on jest nieprzytomny? - Około trzech godzin.
Zabierzmy go do obudowy ochronnej.
Jako były szef CIA wiedziałeś o tym miejscu.
- Kiedy planowałeś nas poinformować? - To było ściśle tajne.
Powinniście nas o tym powiadomić, jak tylko przybyli!
Nie rozpoczęlibyśmy kontrataku, który kosztował życie setek naszych pilotów!
Nie mogliśmy wiedzieć, że nasze myśliwce będą nieskuteczne! Panie prezydencie.
Te strzępki informacji, jakie posiadamy, docierają prosto do tego pokoju.
Atlanta, Chicago i Filadelfia.
Zniszczone.
NATO i bazy sił sprzymierzonych zostały zniszczone jako pierwsze.
Potem my oberwaliśmy.
Wiedzieli dokładnie, gdzie i jak nas zaatakować.
- A nasze siły? - Zostało tylko 15%.
Uwzględniając czas, jaki zajmuje im zniszczenie miasta i przemieszczenie się,
stoimy przed groźbą zniszczenia każdego wielkiego miasta na świecie
w ciągu najbliższych 36 godzin.
Jesteśmy wytępiani.
Panie prezydencie!
To jest kapitan Steven Hiller.
- Kapitanie. - Panie prezydencie.
Świetna robota.
- Gdzie to jest? - Odizolowane w laboratorium, sir.
Chciałbym to zobaczyć.
Generale, chciałbym już wracać do El Toro.
Nikt jeszcze panu nie powiedział?
El Toro zostało całkowicie zniszczone.
WITAMY W BAZIE WOJSKOWEJ EL TORO
Mieliśmy szczęście.
Dziś był pierwszy raz, jak skorzystałem z metra.
Dzięki Bogu za metro.
Te nam powinny wystarczyć na jakiś czas.
Nie ruszaj się. Ja ci podam. Leż nieruchomo.
- To twój syn? - To mój anioł.
Czy jego ojciec tu stacjonował?
Nie, on...
On nie był jego ojcem.
Ale miałam małą nadzieję, że chciał dostać to zajęcie.
- Czym się zajmujesz? - Jestem tancerką.
- Baletową. - Nie. Egzotyczną.
- Przykro mi. - Nie trzeba. Mnie nie.
To dobre pieniądze. Poza tym moje dziecko jest tego warte.
Dylan! Chodź tu.
Chcę, żebyś poznał Pierwszą Damę.
- Witaj. - Cześć.
Nie wiedziałam, że mnie rozpoznałaś.
Cóż, nie chciałam nic mówić. Głosowałam na tego drugiego faceta.
- Monitory wspomagające zapisują. - Jak coś spieprzymy, to będzie na taśmie.
Dalej. Ściągnijmy ten biomechaniczny skafander.
Włóż tu rozpórkę, wzdłuż rozdziałki.
Czujnik mikrogizmo wchodzi tutaj. Podnieś tam. Dobrze.
Dobra, teraz rozszerzaj bardzo, bardzo delikatnie.
Niech ja tam wejdę.
Delikatnie, delikatnie, o tak.
Przeciągnij to prosto do...
Dobrze.
Kontynuujmy.
Teraz będzie bardzo wstrętna część.
O, stary.
Co za śmierdzący, paskudny...
Spójrz na to.
Nie wygląda na żywe, co?
Ramię się porusza.
Doktorze? Doktorze?
Doktorze?
Nie ruszaj się!
Doktorze Okun?
Wypuśćcie mnie.
- Otworzyć drzwi. Wyciągnąć go! - Nie, czekajcie!
Wypuśćcie mnie.
Wiem, że możemy się wiele nauczyć od siebie,
jeśli wynegocjujemy rozejm.
Możemy znaleźć sposób na koegzystencję.
Czy może być między nami pokój?
Pokój?
Żaden pokój.
Czego od nas chcecie?
Waszej śmierci.
Śmierci!
Panie prezydencie.
- Czy ta szyba jest kuloodporna? - Nie, sir.
- Nic panu nie jest? - Widziałem jego myśli.
Widziałem, co zamierzają zrobić.
Są jak szarańcza.
Przemieszczają się od planety do planety.
Ich cała cywilizacja.
Jak już zużyją wszystkie zasoby naturalne, przemieszczają się.
I my jesteśmy następni.
Użyjemy bomby atomowej.
Zbombardujemy drani.
Ja to mam szczęście. Nie ma lodu.
Widzę, że słyszałeś?
Hej, toast.
- Za koniec świata. - Nie łatwo mu przyszła ta decyzja.
Nie miał innego wyboru.
- Ciągle w niego wierzysz. - To dobry człowiek.
Lepiej żeby był. Dla niego mnie zostawiłaś.
A, przepraszam... dla kariery.
Wiesz, to nie było tylko dla kariery.
To była największa szansa mego życia.
Chciałam, żeby moje życie coś zmieniło. Chciałam, żeby coś znaczyło.
I... ja nie byłem... dla ciebie wystarczająco ambitny?
David, mogłeś zrobić, co tylko chciałeś. Badania, rozwój...
Byłem szczęśliwy tam, gdzie byłem.
Nie chciałeś nigdy być częścią czegoś szczególnego?
Byłem częścią czegoś szczególnego.
Jeśli sprawi ci to jakąś różnicę, to nigdy nie przestałam cię kochać.
Ale to było za mało, prawda?
Startujemy, stary. Dalej!
Startujemy, dalej! Mamy napięty harmonogram!
Startuj!
Co ty, do cholery, wyprawiasz? Jazda stąd!
Mam coś, czym się muszę zająć. Pożyczam to.
- Nie, nie pożycza pan, sir. - Naprawdę chcesz mnie zastrzelić?
Powiedz im, że cię uderzyłem.
Dowództwo, tu Op-Odwet.
Szwadron w powietrzu. Jesteśmy na pozycjach i oczekujemy instrukcji.
Porzucić formację. Kierunek cele.
Sir.
Porzucają formację.
- Rozpoczynamy kod sekwencyjny. - Weryfikacja: Alfa Zulu 6-8-9.
Które miasto będzie pierwsze?
Houston w Teksasie. Czas do celu sześć minut i ciągle upływa.
- Houston. - Główne miasta zostały opuszczone.
Ofiary cywilne powinny być minimalne.
Dowództwo, tu Obserwacja Sąsiedztwa. Jesteśmy na pozycji.
Monitory śledzące są ustawione.
Przechodzimy na rozpoznanie wizualne.
Zrozumiano.
WZMOCNIENIE OBRAZU NAZIEMNEJ OBSERWACJI HOUSTON
- Mamy potwierdzenie. - Kod odpalenia potwierdzony.
Alfa Zulu 6-8-9, w pogotowiu.
Naprowadzanie laserowe.
Nakierowane.
Nakierowaliśmy, sir. Chce pan odpalać?
Panie prezydencie, jeśli chce pan odpalić, to pora teraz.
- Panie prezydencie? - Odpalić.
Potwierdzenie. Alfa Zulu 6-8-9, odpalać.
Odpalamy.
Ptaszek odfrunął.
Mamy wizyjne potwierdzenie pocisku. Kieruje się na cel.
Zbliża się.
Niech nasze dzieci nam wybaczą.
Pięć sekund do uderzenia. Trzy, dwie,
jedna.
Trafiony!
Na ziemię! Na ziemię!
Czy możemy potwierdzić, że cel został zniszczony?
Daj dowódcę czołgu. Upewnij się, czy cel został zniszczony.
Czerwona Strzała, Alfa 9-7-2-3. Słyszycie nas?
- Powtórz, tracimy połączenie. - Straciliśmy kontakt wizyjny.
Zrozumiano. Czekamy na potwierdzenie.
WZNOWIENIE SYSTEMU
Dopadliśmy drani.
Dobra robota, wszyscy! Gratulacje.
Dowódco, macie potwierdzenie? Czekamy na potwierdzenie wizualne.
Czy cel został zniszczony?
Zaprzeczam.
Cel nienaruszony.
Powtarzam, cel nienaruszony.
Odwołać pozostałe samoloty.
Inni mogą mieć więcej szczęścia. Nie powinniśmy rezygnować!
Powiedziałem odwołać!
- Przerwać. - Przerwać misję.
Natychmiast wystawić kody przerwania.
Przerywamy, całkowicie przerywamy. Zrozumiano?
Jasmine!
Spóźniłeś się!
Wiesz, że lubię efektowne wejście.
- Którędy? - Tędy, sir.
Panie prezydencie. Pana żona w tej chwili odpoczywa.
- Może gdybyśmy dotarli do niej wcześniej... - Hej, tam jest! Dalej!
- Nie wygląda za dobrze. - Pana żona ma krwawienie wewnętrzne.
- Może gdybyśmy dotarli do niej wcześniej... - Co pan chce powiedzieć?
Nie możemy powstrzymać krwawienia.
Gdybyśmy...
Nie możemy nic dla niej zrobić.
Martwiliśmy się. Nie wiedzieliśmy, gdzie jesteś.
- Urosłaś, zdaje mi się. - Tak?
Bez przerwy rośniesz.
Nie mogę...
Hej.
Poczekaj chwileczkę na zewnątrz, to mamusia trochę odpocznie.
Chodź, przylepko.
Przepraszam, że nie wróciłam do domu, gdy mnie prosiłeś.
Nie szkodzi.
Lekarze...
uważają, że... nic ci nie będzie.
Kłamca.
Czy mamusia śpi?
Tak.
Mamusia śpi.
4 LIPCA
David!
- Co ty, do cholery, wyprawiasz? - Bałaganię!
Tak. Tyle widzę.
Musimy spalić te toksyczne odpadki,
zanieczyścić powietrze i rozerwać warstwę ozonową!
Bo może jak dość rozpieprzymy tę planetę...
to oni już jej nie będą chcieli.
Czekaj. David.
- Nie rób sobie tego. Posłuchaj mnie. - Słucham.
Wszyscy w jakimś punkcie swego życia tracą wiarę. Nawet ja.
Nie rozmawiałem z Bogiem od czasu, kiedy zmarła twoja mama.
Widzisz, czasami musimy pamiętać o tym, co nam pozostało.
Na przykład?
Cóż, masz jeszcze swoje zdrowie.
David, musisz trochę odpocząć.
Chodź! Wstawaj z tej zimnej podłogi, zanim się przeziębisz. Dalej!
- Co przed chwilą powiedziałeś? - O wierze?
- Cóż, widzisz, człowiek... - Nie.
- Tę drugą część. - Co? Nie chcę, żebyś się przeziębił.
Co jest? Co się z tobą dzieje?
- Geniusz. - Geniusz?
Mój tata. Zupełny geniusz.
Jerry, obudź się.
Mamy coś do zrobienia. Zwołaj tu wszystkich natychmiast.
Spójrz na to!
Czy to naprawdę lata w przestrzeni kosmicznej?
Z pewnością.
- Wcale na to nie wygląda. - Są tutaj.
- Dobra, o co tu chodzi? - Nie mam pojęcia.
Niech wszyscy zejdą. Dobra, opuścić platformę. Idziemy.
- Majorze Mitchell. Ma pan pistolet? - Co?
- Ma pan spluwę? - Sierżancie, pańska broń boczna.
Widzi pan tę puszkę po coli na statku? Sądzi pan, że może ją pan zestrzelić?
- Proszę ją zestrzelić. - Sir?
Kontynuuj.
- Co ty, do cholery, robisz? - Przepraszam. Moja wina.
Tę puszkę chroni osłona statku.
- Nie możemy jej spenetrować! - Do czego zmierzasz?
Do tego, że jeśli nie możemy pokonać ich zabezpieczeń, musimy je ominąć.
Majorze. Jeszcze raz... proszę.
- Jak to zrobiłeś? - Zaraziłem go.
Podałem mu wirusa. Komputerowego wirusa.
Chcesz powiedzieć, że możesz wysłać sygnał, który unieruchomi ich osłony?
Tak samo jak oni użyli naszych satelitów przeciw nam,
tak i my możemy użyć ich sygnału przeciw nim.
Jeśli wpuścimy wirusa do ich statku matki,
to zostanie on przekazany wszystkim statkom niżej.
Przepraszam. Nie rozumiem. Jak zarazimy statek matkę tym wirusem?
Będzie... Będziemy...
musieli... wylecieć ich statkiem z naszej atmosfery i zadokować na nim.
Możemy wejść tutaj, jak widać na tych zdjęciach satelitarnych.
Następnie załadujemy wirus, wywołamy jakąś eksplozję, która go unieruchomi.
To zdezorientuje mniejsze statki poniżej i może dać wam trochę czasu na...
na to, żeby... ich zabić. Rozwalić ich.
Zrobić... Zrobić swoje.
- To śmieszne! - Jak długo ich osłony byłyby nieaktywne?
Nie wiem. Kwestia minut.
Mamy skoordynować kontratak w oknie czasowym kilku minut?
- Z niesprawnymi osłonami może się udać. - Akurat!
Nie mamy ludzi ani możliwości, żeby rozpocząć tego rodzaju kampanię!
Nie wspominając już, że ten cały pokręcony plan
zależny jest od maszyny, której nikt na tym świecie nie umie obsłużyć.
Ja bym tego nie powiedział, sir.
Widziałem ich w akcji. Zdaję sobie sprawę z ich możliwości manewrowych.
Za pańskim pozwoleniem, panie generale, chciałbym spróbować.
To jest wrak.
Został uszkodzony podczas lądowania w latach 50.
Nawet nie wiemy, czy może latać.
Jim, schowaj blokady.
Jakieś pytania?
Zróbmy to.
Dobra, słyszeliście prezydenta...
- Powodzenia, pilocie. - Dziękuję, panie prezydencie.
Wirus.
Twój pomysł.
Zgadza się.
Naprawdę sądzisz, że potrafisz tym latać?
Naprawdę sądzisz, że możesz zrobić te wszystkie sztuczki, o których mówiłeś?
Rozumiem, że jest pan zmartwiony śmiercią żony.
Ale to nie usprawiedliwia kolejnego tragicznego błędu.
Nie, moim błędem było mianowanie takiej płaksy jak ty ministrem obrony.
- Nie rozumie pan! - Jakkolwiek
jest to błąd, z którym, dzięki Bogu, nie muszę żyć.
- Panie prezydencie... - Panie Nimsiki,
jest pan zwolniony.
Zorganizujmy każdy samolot, jaki możemy znaleźć, i pilotów do nich.
- Tak jest. - Nie może tego zrobić.
Cóż, właśnie zrobił.
Dowództwo miało zamiar zrobić listę ofiar i strat, ale informacje są niepełne.
Wiemy, że straciliśmy belgijski kontyngent na Synaju.
Jest duże prawdopodobieństwo, że wsparcie ukrywa się na Wzgórzach Golan.
- Co on mówi? - Że odbierają sygnał. Stary alfabet Morse'a.
To od Amerykanów.
Chcą zorganizować kontrofensywę!
Najwyższa pora! Co planują zrobić?
Twierdzą, że potrafią uszkodzić ich osłony.
Kiedy chcą zaatakować?
Atak rozpoczyna się za 5 godzin.
Mamy potwierdzone raporty o dywizjach w stanie gotowości bojowej
- w Europie, Azji i na Bliskim Wschodzie. - Imponujące. Zwłaszcza że to wszystko...
...alfabetem Morse'a.
- A nasze siły zbrojne? - Mamy dość samolotów, ale...
- Ale co? - Brakuje nam pilotów.
No to znajdźcie ich.
Radiowcy-amatorzy od Nowego Jorku po Japonię mówią o wojskach
pozostających w ukryciu w obawie przed wyniszczeniem...
Planujemy kontrofensywę.
Brakuje nam ludzi.
Prosimy, aby ktokolwiek, kto ma doświadczenie w lotach, zgłosił się.
Przeszkolenie wojskowe mile widziane, ale przyda się każdy, kto umie pilotować.
Ja umiem latać. Jestem pilotem.
Dobra, chłopaki! Słuchajcie!
Uważajcie. Te F-18 różnią się bardzo od samolotów, którymi lataliście.
- Mocna. - Wybaczcie wyrażenie,
ale to jest kurs wstrząsowy w nowoczesnej awiacji.
- Donoś więcej. - Nie ma sprawy!
Dobra, słuchajcie. Najpierw musimy mieć informacje o waszym doświadczeniu.
Zacznijmy od ciebie.
Kto, ja?
No więc, nazywam się Russell Casse, sir.
I po Wietnamie zająłem się opylaniem plonów.
I robię to od tamtego czasu.
A osobiście, sir, chciałbym dodać, że
od kiedy zostałem porwany przez kosmitów 10 lat temu,
nie mogę się doczekać na rewanż.
Zapewniam, że nie zawiodę pana.
Macie jeden taktyczny pocisk jądrowy,
który ładujemy do tej wyrzutni pod prawym skrzydłem.
To jest mechanizm wyzwalający.
Będzie przymocowany do konsoli głównej statku.
Tak samo jak wyrzutnia Amraam na Stealth.
Tylko że bomba nie wybucha przy zderzeniu.
Będziecie mieli 30 sekund, żeby zmyć się stamtąd.
Powodzenia, panowie.
30 sekund.
To najsilniejszy nadajnik radiowy, jaki mamy.
Da nam znać, kiedy załadujecie wirusa.
30 sekund. Nie sądzisz, że to trochę za mało?
Będziemy spory kawał w drodze do domu, zanim rozwalimy to świństwo.
Dlaczego ty? David!
Nie rozumiem, dlaczego nie możesz pokazać komuś innemu, jak załadować wirus.
Nie. Coś może pójść niezgodnie z planem.
Może będę musiał szybko myśleć, dostroić sygnał.
Kto wie? Hej, wiesz, jak zawsze próbuję chronić planetę?
RECYKLING
To moja szansa.
Teraz robi się ambitny.
- Za ciasna. - Cóż, musiałam ją pożyczyć. Zobaczmy.
Dobra, tak chyba dobrze.
No i jak wyglądam?
Och, dziękuję. Bardzo jesteś pomocny.
- Spóźniłeś się! - Cóż, znasz mnie.
Wiem. Lubisz mieć efektowne wejście.
Posłuchaj. Zanim to zrobimy, chcę cię przeprosić.
Przeprosić za co, kochanie?
Powinienem był to zrobić dawno temu.
- Masz pierścionek? - Tak jest.
Masz, przydaj się do czegoś.
Świadkowie?
- Coś nas zatrzymało. - No to rozpocznijmy przedstawienie.
Ukochani, zgromadziliśmy się tu przed Bogiem
i w obecności tych oto świadków,
aby połączyć tego mężczyznę i tę kobietę świętym sakramentem.
Jeśli ktokolwiek zna przyczynę, dla której ci dwoje nie powinni się pobierać,
niech przemówi teraz albo zamilknie na wieki.
Steve, czy bierzesz tę kobietę za żonę,
aby żyć z nią razem w świętym stanie małżeństwa?
Czy będziesz ją kochał, pocieszał, szanował i towarzyszył jej w zdrowiu i w chorobie,
i odstępując od wszystkich innych,
przeznaczysz siebie tylko dla niej tak długo, jak oboje będziecie żyć?
Będę.
Dzień dobry.
Są bardzo młodzi.
Nie da się zaprzeczyć.
Wyglądają na podenerwowanych.
Wszystkie załogi, zgłosić się do swoich wyznaczonych stref.
- Majorze, czy mogę to pożyczyć? - Sir.
Dzień dobry.
Za niecałą godzinę
nasze samoloty dołączą do innych z całego świata.
I rozpoczniecie największą bitwę powietrzną w historii ludzkości.
Ludzkość. To słowo dzisiaj dla nas wszystkich nabiera nowego znaczenia.
Nie możemy być dłużej zżerani przez nasze błahe różnice.
Zjednoczymy się we wspólnym interesie.
Może to przeznaczenie, że dziś mamy święto Czwartego Lipca.
I po raz kolejny będziecie walczyli o naszą wolność.
Nie od tyranii, opresji czy prześladowania.
Ale od unicestwienia.
Walczymy o nasze prawo do bytu.
Do istnienia.
I jeśli zwyciężymy,
Czwarty Lipca już dłużej nie będzie znany jako amerykańskie święto,
ale jako dzień, w którym świat jednym głosem zadeklarował:
"Nie odejdziemy cichutko w nicość!"
"Nie znikniemy bez walki!"
"Będziemy żyli nadal!"
"Przetrwamy!"
Dziś świętujemy nasz Dzień Niepodległości!
- Ruszamy! - Panie prezydencie. Tędy, sir.
- Mamy tutaj pana sprzęt. - Powodzenia!
Pana kombinezon, a wyposażenie jest tu. Proszę sobie wybrać kask.
Panie prezydencie, bardzo chciałbym wiedzieć, co pan robi.
Jestem pilotem bojowym, Will.
Moje miejsce jest w powietrzu.
Dobrze, sir. Wystartujmy pana.
Jak tylko wrócę, to odpalimy te fajerwerki, dobra?
Masz. Weź je.
Na wszelki wypadek.
Gdzie jest...
Na wszelki wypadek.
Jestem z ciebie bardzo dumny.
Bądź ostrożny, dobrze?
Już czas.
- Kocham cię. - Kocham cię.
Cholera jasna! Chwileczkę...
- Musimy znaleźć cygara. Nie mogę... - Proszę!
Weź te. Ostatnie dwa.
Ocaliłeś mi życie.
Prawie zauroczyłbym cały interes!
DZIEŃ DOBRY, DAVE...
- Odpalanie pocisku. - O, gówno!
Co mam nacisnąć? Który?
Ale sobie wybrałem dzień na rzucenie alkoholu.
To nasz taniec zwycięstwa.
Ale dopiero jak gruba dama zaśpiewa.
O. Tak, dobrze.
- To ważne. - Gruba dama. Zrozumiałem.
Otworzyć tunel startowy.
Trzęsie, co? Będzie tak całą drogę?
Upewnij się, czy twoje oparcie jest w pozycji pionowej.
Tak. Jest?
Jedziemy z tym koksem!
O-o!
O-o? Co to ma znaczyć?
Nie, już kumam. Jakiś palant nie odłożył dobrze...
Co chcesz tu wyrazić przez "o-o"?
Może jeszcze raz spróbujemy, co?
Tak, bez tego "o-o".
W tę stronę!
Muszę sobie taki kupić!
- Co to było? Nie rób tego! - Tylko próbuję wyczuć to stare rupsko.
Nie, nie próbuj. Zostaw to w spokoju.
- Patrz, bez trzymanki! - Steve!
- Jest pan zabezpieczony, sir. - Grey, słyszysz mnie?
Potwierdzam, Orzeł Jeden. Cel główny zmienił kurs.
- W którą stronę się kierują? - Chyba nasz plan się wydał.
Kierują się prosto na nas.
Czas do celu, 26 minut.
- Jesteś jeszcze ze mną? - Co ja sobie do cholery myślałem?
Całe życie na to czekałem.
Kieruj się prosto na to.
- Co jest do cholery? - Nie ruszaj ich. Nie!
Liczyłem na to. Wprowadzają nas.
- Kiedy do cholery chciałeś mi powiedzieć? - O-o!
Musimy popracować nad naszą współpracą.
- Mamy kontakt wizualny. - Nie rozpoczynać, zanim nie potwierdzimy,
- że dostarczono przesyłkę. - Zrozumiano.
Majorze, co się stanie, jeśli to przybędzie tutaj,
zanim podłożymy wirusa?
Ten ośrodek jest ukryty głęboko w skale.
- Powinien zapewnić nam jakąś ochronę. - Świetnie.
A co z ludźmi na zewnątrz?
Poruczniku Sell? Mamy nalot.
O mój Boże.
Spójrz na to.
Jest ich chyba tysiące. Miliony. Co one, do diabła, robią?
Wygląda na to, że szykują inwazję.
Hej, nie podoba mi się to! To głupie. Oni nas widzą.
Nie. To cudko ma niezłe wyposażenie.
Radio AM/FM, głębokie, rozkładane siedzenia
i elektryczne szyby.
NEGOCJACJA Z KOMPUTEREM GŁÓWNYM
Dalej, złotko.
TRYB ON-LINE
Dostaliśmy się.
PRZESYŁANIE WIRUSA
Dawaj.
Sir, przesyła wirus.
Orzeł Jeden, przesyłka jest dostarczana.
Przygotować się do ataku.
Zrozumiano. Orzeł Jeden, przechył w lewo.
Słuchajcie! Mamy sytuację wyjątkową.
Macie zabrać tyle, ile możecie.
Ile możecie unieść. Natychmiast musimy iść do środka.
Wirus wprowadzony.
Teraz pozostaje nam tylko się modlić.
- Przesyłka dostarczona. Atakować. - Przesyłka dostarczona. Atak!
Orzeł Jeden. Fox-3.
Panowie, to już.
Dalej, dalej.
Wirus nieskuteczny. Odstąpić.
- Wycofaj ludzi. - Odstąpić.
Tyły, wykonać manewr.
Chwileczkę, Dowodzenie.
- Jeszcze raz chcę strzelić. - Sir, radzę się wycofać.
Orzeł Jeden. Fox-3.
- Trafiony! - Liderzy szwadronów, odpalać wedle woli!
Atakujemy. Liderzy szwadronów, podjąć lot.
- Orzeł Sześć na siódmej. - Orzeł Pięć na trzeciej.
Orzeł Jeden. Fox-2.
Orzeł Dwadzieścia! Fox-2!
Wykonywać uniki! Liderzy szwadronów, wykonywać uniki!
Przygotować się do ataku!
Dobra, panie prezydencie! Zaczynamy!
Dobra, złotko. Dostał!
Zemsta jest słodka, prawda?
Dobra. Robota zrobiona. Jedźmy do domu.
Z przyjemnością.
- Co jest? - Zaklinował się!
- Co? - Nie reaguje. Zakleszczył się.
Spróbuj jeszcze raz.
Dalej!
Dalej! Do środka!
- Idź do windy! - Szybko!
Steve!
- Co ty robisz? - Oni przesilają system.
O, cholera!
Chowaj się!
Niech wszyscy trzymają się za ręce! Trzymajcie się za ręce.
Dalej.
- Nie jestem Żydem. - Nikt nie jest doskonały.
Boisz się?
Ja też.
Orzeł Siedem, Fox-2.
Orzeł Trzy, Fox-2.
Kończą nam się pociski, sir. Nie powodujemy wystarczających zniszczeń.
Jest dokładnie nad nami.
Przygotowują się do wystrzelenia głównej broni!
To zniszczmy to, zanim to zniszczy nas.
Cel na poziomie godziny 12!
Mój Boże! Są wszędzie!
- Bandyci na ogonie! Wycelowane! - Widzę ich.
Dowódcy szwadronów, sprawdzić uzbrojenie!
Nie starczy ci czasu! Zabezpiecz natychmiast!
Jestem w zasięgu. Wycelowuję.
Mam sygnał. Orzeł Jeden, Fox-2!
Melduję brak uszkodzeń.
Mamy BU. Brak Uszkodzeń.
Skończyły mi się pociski. Orzeł Dwa!
Ja przejmę!
Jezu!
- Wszystkie pociski zostały wystrzelone! - Zabierać stamtąd dupska!
- Nie skończyliśmy! - Odlecieć jak najdalej możecie!
Czy nikt już nie ma żadnych pocisków?
Przepraszam za spóźnienie, panie prezydencie!
Zatrzymało mnie z tyłu!
- Pilocie, uzbrojony jesteś? - Uzbrojony i gotowy, sir!
Zasuwam!
- Co to za facet? - Puść go przez głośnik.
- Pilocie, zidentyfikuj się. - To ja!
Russell Casse, sir.
Powiedziałem, że pana nie zawiodę!
Przetrzymajcie tych gości z dala ode mnie na parę sekund, co?
Echo Dziewięć, Echo Siedem, zająć boczne pozycje. Pilnujcie tego gościa, dobra?
Dobra, chłopcy. Zapewnijmy panu Casse osłonę!
Panowie! Zaorajmy pole!
My ich odciągniemy i on jest twój!
Uwaga! Przelatuję!
Mam sygnał.
Orzeł Dwadzieścia. Fox-2.
AWARIA - NIEZDOLNOŚĆ ODPALENIA
Orzeł Dwadzieścia. Fox-2.
AWARIA - NIEZDOLNOŚĆ ODPALENIA POCISK ODBEZPIECZONY
Zakleszczył się!
Nie chce odpalić.
Cholera!
Zróbcie mi przysługę.
Powiedzcie moim dzieciom, że bardzo je kocham.
Dobra, wy kosmiczne dupki!
Słowami mojego pokolenia,
kij wam w dupę!
Tato! Co on robi?
Dalej, złotko!
Dalej, złotko, dalej!
Powodzenia, kolego!
Cześć, chłopcy! Wróciłem!
Zrobił to! Sukinsyn to zrobił!
Dobra!
To, co zrobił twój ojciec, było bardzo dzielne!
Powinieneś być z niego dumny.
Jestem.
Wiemy, jak ich zniszczyć, generale. Podaj dalej.
Prześlijcie depeszę do każdego szwadronu na świecie.
Powiedzcie im, jak zniszczyć tych sukinsynów.
Co sądzisz?
Szach-mat.
Zabawne. Zawsze myślałem, że to takie rzeczy mnie wykończą.
Miło mi było.
Steve, mnie też.
Jeszcze tylko została jedna rzecz.
- Gotów? - Tak jest.
ZAŁADOWAĆ "ŚMIESZNY ROGER" ODPALIĆ
Hej, dobra! Spójrz na nas.
Przyjrzyj się Ziemianom. Żegnamy!
- Powodzenia. Kochamy was bardzo mocno! - Do widzenia!
Sądzisz, że wiedzą, co się zaraz stanie?
Za cholerę. Dobranoc!
Pokój!
Oderwaliśmy się. Wydostaniesz nas w 30 sekund?
- Nie słyszałem żadnej grubej! - Daj spokój z grubą. Wywieź nas stąd!
- Gonią nas. - Nie, serio?
- O, dostaliśmy. - Nie dostaliśmy! Nie marudź mi tu!
Lewo! Tunel! Wylot na lewo!
- Gdzie ty do cholery myślisz, że jadę? - Dobra! Jesteśmy...
- Doganiają nas. - Zamknij się!
Szybciej, musisz lecieć szybciej! Dawaj! Dawaj!
Elvis opuścił budynek!
Dziękuję bardzo.
Kocham cię, stary!
Padają na całym świecie, Tom. Pokonaliśmy ich.
Jak tam z naszymi doręczycielami? Dali jakiś znak?
Straciliśmy kontakt z kapitanem Hillerem i Levinsonem około 20 minut temu.
Czekajcie!
Chwileczkę, sir. Mamy coś na radarze.
Przepraszam, sir.
- Dobra robota. - Dziękuję.
- Świetnie, kapitanie. - Tak jest. Dziękuję, sir.
David...
Nieźle.
Dziękuję, panie prezydencie.
Całkiem nieźle.
O, to ma być zdrowe?
No, mógłbym się do tego przyzwyczaić.
Wszystkiego najlepszego z okazji Czwartego Lipca, tatusiu.
Nawzajem, przylepko.
Czy nie obiecywałem ci fajerwerków?
Tak.