Tomek Sawyer
Uśmiechnij się, do diaska.
Uśmiechnij!
Zamknij drzwi.
Czego chcesz?
Mam dla ciebie pracę.
Jakiego rodzaju pracę?
Ciężką pracę.
Kopanie. Potrzebujemy drugiego do kopania.
Na kiedy?
Dzisiaj w nocy.
-Gdzie? -Na cmentarzu.
Chyba że się boisz.
Płacę dwa dolary. Decydujesz się?
Biorę.
Ale płacisz trzy dolary.
Chyba, że zasługuję na więcej.
Nie. Trzy dolary to uczciwa stawka.
Dokąd to się wybierasz?
Idź spać, Sid. Po prostu uciekam z domu.
-Znowu? -Tym razem naprawdę.
Ja, Joe Harper i Ben Rodgers wybieramy się
do Nowego Orleanu, żeby pływać na parowcach.
Nie, jeśli powiem cioci Polly.
Wiedziałem, że jak zwykle będziesz irytujący, Sid.
Dlatego przygotowałem małą niespodziankę.
Masz. A żebyś nie czuł się samotny...
Dobra. Ten koleżka
to najbardziej trujący pająk na całym świecie.
Jeśli strącisz szkło, będzie bardzo zły.
Oczywiście to też może być niegroźny pajączek.
Jest jeden sposób, żeby się przekonać.
Cześć, chłopaki!
-Hej, Muff. -Cześć, Muff.
Gdzie się wybieracie o tej porze w nocy?
Uciekamy z domu.
Kiedyś cały czas tak robiłem, aż w końcu dom uciekł ode mnie.
-Gdzie poszli? -Tak daleko, jak mogli.
Chodźcie.
Nie będę was zatrzymywać.
Hej, kiedy wracacie?
-Nigdy! -Właśnie!
„Nigdy”, co?
Do zobaczenia jutro.
Na podstawie powieści „Przygody Tomka Sawyera”
autorstwa Marka Twaina
-Pa, Hannibal. -Do widzenia.
Będziemy pracować na parowcach.
W lewo i na wiatr, panie Harper.
Tak jest.
Spokojnie.
Spokojnie, tak jest.
Następny przystanek, Nowy Orlean.
Już nic nas nie zatrzyma.
-Ostro na bakburtę! -Co to „bakburta”?
-W lewo! -Nie, to prawa!
No to w prawo. Po prostu ciągnij, Joe!
No dalej, Joe! Ciągnij!
-W porządku, Tomku. -Tomek!
Tomek!
Tom!
Wszystko dobrze, Tomku?
Pewnie, że tak.
Gdyby nie...
Ktokolwiek to był, byłoby po tobie.
Do miasteczka?
Do miasteczka. Chodźcie.
Cześć, Tomku.
Dzień dobry wszystkim. Co na śniadanie?
Możesz zacząć... Od tego.
Nie mogę po prostu zjeść jajecznicy?
Tom, powinnam obedrzeć cię ze skóry.
Znowu się wymknąłeś! Zamartwiałam się na śmierć!
Tak. Mam się tym zająć?
Przysięgłam twej matce
na łożu śmierci, że cię wychowam,
-I świetnie sobie radzisz. -Nie.
Wiem, że powinnam się za ciebie zabrać.
-Zrobię jedzenie. -Nie!
Znajdę dla ciebie pracę na jutro.
Jutro? Nie możesz po prostu dać mi lania?
Muszę się czymś zająć i nie mam serca, żeby cię uderzyć.
A teraz siadaj.
Dobrze się czujesz, Tomku?
Cześć, Billy.
Tak dobrze się bawiłem, że cię nie zauważyłem.
„Bawiłeś”?
Malując ten płot.
Nie, to nie jest zabawa. To praca.
Billy, czy gdyby to była praca, robiłbym to?
Nie każdego dnia chłopiec może malować płot.
Hej, Tomku?
Pozwolisz mi trochę pomalować?
Ciocia Polly ma duże wymagania co do tego płotu.
Tylko troszkę.
Chciałbym móc ci pomóc, Bill. Naprawdę.
Gdybyś spróbował z tym płotem i coś się z nim stało...
Będę naprawdę ostrożny.
Co dasz mi w zamian?
Huck!
Wróciłeś!
Dokąd poszedłeś? Gdzie byłeś?
W końcu jestem włóczykijem.
Chodzę tu i tam.
W górę rzeki, w dół rzeki.
Czasem muszę tędy przejść.
To ty mnie wyciągnąłeś wczoraj w nocy.
Miałem ochotę popływać.
Chodź. Pokażę ci, gdzie mieszkam.
Od jak dawna tutaj mieszkasz, Huck?
Jakiś miesiąc.
Miesiąc, co?
No i?
Tydzień temu ciocia Polly
sprała mnie za zwędzenie stygnącego ciasta.
Ale to nie byłem ja. Pewnie Sid.
Chciał, ale byłem szybszy.
Powinienem ci przyfasolić.
Proszę bardzo, spróbuj.
Może później.
To czym zajmujesz się w ciągu dnia, poza kradzieżą jedzenia
i ratowaniem tonących?
Czym tylko zechcę.
Ty to masz szczęście.
Tak. Jestem wolnym człowiekiem.
Chodzę, gdzie zechcę, kiedy chcę, i robię, co chcę, kiedy zechcę.
Po prostu.
Miło cię widzieć.
A po co to?
To przyjaźń.
Jesteśmy przyjaciółmi?
To zależy od ciebie.
Jeśli twoja ciocia przyłapie cię ze mną, spuści ci lanie jak stąd do St. Louis.
To nie ma z nią nic wspólnego.
Byliśmy kiedyś przyjaciółmi. Pamiętasz?
Tak, chyba byliśmy.
Teraz znów jesteśmy.
Tak, chyba jesteśmy.
Już tego nie zrobimy?
Prawda? Nie słyszę cię.
Tomasz Sawyer!
Przepraszam za spóźnienie, panie Dobbins.
Jaką masz wymówkę tym razem?
Rozmawiałem z Huckleberrym Finnem.
Tomaszu Sawyerze.
To najbardziej zdumiewające wyznanie,
jakie kiedykolwiek słyszałem.
Tak, proszę pana.
Czy nie jesteś świadom,
że nie wolno konwersować z tym...
Gnuśnym darmozjadem?
Nie, proszę pana.
Znaczy, tak, proszę pana.
Wiesz, że muszę cię ukarać.
O nie.
Nie, panie Dobbins, proszę. Proszę nie sadzać mnie z dziewczynami.
Po raz kolejny, Tomaszu Sawyerze, przechytrzyłeś samego siebie.
Podręcznik dla 7 klasy.
Dziewczę z Missouri żegna Alabamę.
„Żegnaj, Alabamo ukochana, żegnaj mi!
„Odchodzę dziś w dalekie strony tęskne pędzić dni!
„Gdy cię wspomnę, Alabamo, serce we mnie płonie
„Rozpacz wzbiera w sercu moim, ból rozsadza skronie,
„Znają mnie, ach, Twoje lasy, ich wiosenny czar,
„I już widział mnie marzącą Tallapuzy jar,
„Siadywałam nad jeziorem...”.
Czyja to brzoskwinia?
Becky Thatcher, czy to twoja?
Nie będziecie zostawiać niedokończonego jedzenia w mojej szkole. Zrozumiano?
Cześć, Huck.
Ciekawe, jak tobie by się to podobało.
Co tutaj robisz?
Szukam osłów.
Pod mostem?
Znalazłem jednego, czyż nie?
Pozwolisz jej to sobie robić?
To dlatego, że mnie lubi.
Zrzuca cię z mostu, bo cię lubi?
Chyba oboje jesteście pomyleni.
Hej, Huck, co masz w worku?
Martwego kota.
Przejechał go powóz. Flaki wyszły mu z obu stron.
Na co ci martwy kot?
Żeby wyleczyć brodawki.
Mam jedną. Jak to działa?
Zabierasz martwego kota na cmentarz w dniu, gdy pochowano kogoś okropnego.
Gdy zjawi się diabeł, trzeba rzucić za nim kotem i powiedzieć:
„Jak diabeł znika z trupem, tak jak kot ucieka z łupem, niech brodawki
„mi znikają, czystą skórę zostawiają”.
-Usuwa każdą brodawkę. -Brzmi sensownie.
-Kiedy chcesz spróbować? -Dziś w nocy.
Pójdę z tobą, Huck.
Możesz się wystraszyć.
Ja niczego się nie boję.
Umarli zdają się dziś żywotni, prawda?
Bądź ostrożny!
Kim oni są?
Dwaj po prawej nie są groźni.
Chudy to doktor Robinson, a gruby to Muff Potter.
Muff nie skrzywdziłby muchy. A ten trzeci facet?
To Indianin Joe.
Indianin Joe?
Znasz go?
Powiedzmy, że raz go spotkałem i nie spieszno mi do drugiego spotkania.
Kopią w jednym ze starych grobów.
To jest to.
Macie coś przeciwko
przerwie na małe świętowanie?
Co?
Muszę się napić.
Nie! Wyciągnij ją! Pospiesz się.
Dobra! No dalej, otwórzcie ją i przewróćcie.
Murrell!
Jednooki Murrell? Mój Boże!
Zakopcie trumnę. Zatrzyjcie ślady.
-Nie tak szybko. -Zabieraj łapy.
Oddaj mi szkatułkę.
Po prostu o tym porozmawiajmy, grzecznie i...
Dlaczego to zrobiłeś? Tak nie wolno.
Wszystko dobrze? Wstawaj.
-No dalej, trzymam cię. -To mapa skarbów.
Skarb Murrella? Zaginiony skarb Murrella?
Na miłość, będziemy bogaci!
Jest mój!
Nie.
Co masz zamiar z tym zrobić?
-Musimy powiedzieć szeryfowi. -Nic nie powiem.
O ile nie jesteś głupszy, niż myślę, też trzymaj język za zębami.
Ale widzieliśmy morderstwo.
I będą jeszcze dwa, jeśli doniesiemy na Indianina Joego.
Dla niego zabicie nas to bułka z masłem.
Masz rację. Nie możemy nikomu powiedzieć.
Pewnie, że tak.
Ale żebyś nie zmienił zdania,
złóżmy przysięgę.
Spiszemy ją i podpiszemy krwią.
Naszą krwią?
Chyba że chcesz wrócić i pożyczyć trochę od doktora Robinsona.
Ty to zrób. Nie piszę zbyt dobrze.
Zgubiłem swoją kulkę!
Mamy poważniejsze zmartwienia.
Czy mógłbyś, proszę, to napisać?
Przepraszam.
Huck Finn i Tomek Sawyer...
Przysięgają, że nic nie powiedzą...
O tym, co zobaczyli.
I niech zaraz trupem padną, jeśli się wygadają.
I zgniją.
I niech zgniją.
Teraz to podpiszmy.
„H” oznacza „Hucka”.
„F” oznacza „Finna”.
Dzięki.
Zabiję cię, Tomku Sawyerze.
Nie!
Tylko nie to!
Koszmary?
Mamo! Tomek uderzył mnie poduszką!
Chodźcie! Tutaj.
Hej, Tomku! Zajęcia odwołane.
-Z jakiego powodu? -Morderstwa.
Nie zrobiłem tego! Przysięgam!
Co ci się stało w twarz?
Nie wiem, ale tego nie zrobiłem.
Patrzcie, co znalazłem! To nóż Muffa Pottera.
Sprzedałem mu go zeszłej zimy.
Powinniśmy go zlinczować! Natychmiast!
-Musicie mi uwierzyć! -Nie.
Widziałem to morderstwo.
Powiesić go.
Joe, dzięki Bogu.
Powiedz im.
Powiedz im, że... Powiedz, że to nie ja.
Powiedz nam, co wiesz.
Przechodziłem tędy wczorajszej nocy.
I zobaczyłem Muffa i doktora Robinsona, kopiących w tym grobie.
Wtedy zobaczyłem jak w pijackim szale Muff dźgnął doktora.
Przywiązać go!
Nie tak było. Przysięgam.
Znaleźliśmy mapę prowadzącą do skarbu Murrella
i wtedy Joe kłócił się z doktorem.
Skarb Murrella.
Słyszeliście go? Muff Potter znowu bredzi jak potłuczony.
Zaginiony skarb Murrella to bajeczka.
Znam historię tego hrabstwa i wiem, że on nie istnieje.
-Ale ja widziałem mapę! -Uważam, że kłamiesz.
Nie ma żadnej mapy.
-I nigdy jej nie było. -Przywiązać go!
Wszyscy, którzy uważają, że Muff Potter to pijaczyna,
kłamca i morderca, niech podniosą rękę!
Powieśmy go!
Dobra, ludzie.
Poczekajcie chwilę.
Dziękuję.
Chyba nie chcecie odebrać mi przyjemności
przewodniczenia procesowi, co?
Wszystko dobrze, panie Potter?
Wszakże jaki byłby sens posiadania nowego sędziego,
-jeśli nie pozwolicie mu sądzić? -Wszyscy wiemy, że jest winny!
Wiemy, żeś idiota, Edzie Dobbins.
Słuchajcie mnie, spiczastogłowe maszkary.
Muff Potter może i jest szumowiną,
ale zasługuje na sprawiedliwy proces i ja mu go zapewnię.
Panie sędzio, kiedy może pan zacząć?
Pojutrze mogę zapoznać się z dowodami.
Ustalone.
A teraz, dobrzy obywatele, wracajcie do swoich spraw.
-Niech prawo spełni swoją powinność. -Idziemy.
Chodźmy, Muff.
Tomku, ja tego nie zrobiłem. Przysięgam.
Chcesz paść trupem i zgnić?
Muff jest niewinny, Huck. Musimy mu pomóc.
Niczego nie musimy.
Ma zawisnąć za coś, czego nie zrobił?
To nie mój problem.
A gdybyśmy zdobyli mapę?
Udowodnilibyśmy, że Muff mówi prawdę i nie złamalibyśmy przysięgi.
Jest tylko jeden mały problem. Indianin Joe ma ją w swojej kieszeni.
Skoro się boisz...
Czemu mam się narażać dla Muffa Pottera?
-Bo wiemy, że tego nie zrobił. -No i?
Postąpimy źle, jeśli niczego nie zrobimy.
Kto tak mówi?
-A gdybyś był na miejscu Muffa? -Nie jestem.
-Gdybym to był ja? -Gdybyś był taki głupi
może zasłużyłbyś sobie na taki los.
Przyjaciele tak nie postępują, Huck.
Myślałem, że się przyjaźnimy
Może nie wiem, o czym mówisz.
-Cześć, Tomku. -Hej, Becky.
Przepraszam za wepchnięcie cię wczoraj do potoku.
Możesz mnie zepchnąć, jeśli chcesz.
Mógłbym, ale nie jestem w nastroju.
Dziękuję.
Co się dzieje, Tomku?
Nic.
Mnie możesz powiedzieć.
Nic nikomu nie powiem.
Spójrz.
To dla ciebie.
Dziękuję.
Byłaś kiedyś zaręczona, Becky?
Nie. Jak to się robi?
Musisz powiedzieć drugiej osobie, że ją kochasz.
I co wtedy?
Wtedy trzeba się pocałować.
-Naprawdę? -Pewnie.
-Ty pierwszy. -Kocham cię.
Proszę. Teraz ty musisz mi to powiedzieć.
Odwróć się.
-I nigdy nie możesz nikomu powiedzieć. -Nie powiem.
Kocham cię.
Chyba zrobiliśmy wszystko poza pocałunkiem.
Proszę.
Tomku, to... Co to jest?
To twój pierścionek zaręczynowy.
Jest piękny.
No pewnie, że jest.
Gdy zaręczyłem się z Amy Lawrence...
Słucham? Czyli nie jestem pierwsza?
Becky, to było wieki temu. Ze dwa miesiące...
-Nienawidzę cię. -Co?
Nienawidzę cię!
Co takiego zrobiłem?
-Patrzcie, to Indianin Joe. -Uciekajcie!
Czy to należy do któregoś z was?
Ktoś przyszedł mnie odwiedzić?
Muff, nie bądź głupi. Nikogo nie obchodzisz.
Nikt za tobą nie tęskni.
Proszę bardzo.
Dziękuję.
Indianin Joe gdzieś idzie.
Dlaczego wróciłeś, Huck?
Uznałem, że gdybyś zrobił to sam, pewnie coś byś popsuł.
Pewnie tak.
Uważaj na swoje słowa.
Dzieciak zgubił kulkę na cmentarzu.
-Widziałeś ją? -To moja kulka.
To pewnie jakiś pijak.
Na pewno nie Muff Potter.
Na pewno nie.
On się potknie już tylko na szubienicy.
Zamknij się,
partnerze.
Tak, Joe... Partnerze.
No dalej, chodź! Idziemy.
Uważaj. No dalej, uderz mnie.
Ładną masz pirogę.
-No dalej, lewusie. -Dobra, lewusie.
-Wyciągaj. -Właśnie tak.
Druga runda. Dalej.
Dobra, rozdzielić się. No dalej.
Chyba możemy użyć tratwy Muffa.
Raczej nie będzie jej teraz potrzebować.
Lepiej ją schowajmy i rozbijmy obóz do świtu.
Huck?
Hej, Huck?
Huck?
Huck!
Śpi pijany.
Zabranie mapy powinno być łatwe.
Tak. Bierzmy ją i spadajmy.
Nie idziesz?
Nie potrzeba nas obu do jednej mapy. Poczekam tutaj.
Idź.
Przeklęte dziki.
Musiałeś kichnąć.
Burza musiała zmyć tratwę Muffa.
Trzeba będzie wrócić okrężną drogą do Hannibal.
Twoja stara ciotka da ci popalić,
jeśli się dowie, że byłeś tu ze mną.
Co?
-To ten stary nawiedzony dom. -No i?
Duchy nawet nie wychodzą przed zmrokiem.
No to, co to było?
Nie wiem, ale jest coraz bliżej.
No to, na co czekamy?
Tomku.
Co to było?
Mówią, że to miejsce jest nawiedzone.
Chyba przez szczury.
Bierzmy się do pracy.
Według mapy Murrella,
powinien być zaraz obok kominka.
Hej, kop szybciej, ty cuchnący wieprzu. Wykonuję całą robotę.
To kłamstwo! Kopię ile sił.
Przesuń się.
Przestań biadolić i kop.
Jesteś pewien z tym kominkiem?
Czy nie tak powiedziałem?
Jeśli to właściwe miejsce, musiał go głęboko zakopać.
-Jestem w pół drogi do Chin. -Po prostu kop.
Widzisz? Właśnie tu. Kominek.
Chyba coś znalazłem.
Na wielkie węże!
Muszę stąd uciekać!
Zamknij się.
Ty wrzeszczący tchórzu.
To nie były duchy, tylko pajęczyny!
No dalej!
Nie musisz mnie bić.
Boże, jakie to ciężkie!
Po prostu ją wybij. Szybko.
Dobry Boże! Popatrz tylko.
Ale jesteście piękne.
Witaj, dobre życie w Teksasie.
Nie!
-Co? -Poczekamy.
Na zakończenie procesu. Będę zeznawać.
Upewnię się, że Muff weźmie na siebie winę
Nie zatrzymamy go w międzyczasie?
Numer dwa pod krzyżem.
Spakuj się. Mam coś do załatwienia w miasteczku.
„Numer dwa pod krzyżem”.
Popatrz, i kto tu ciężko pracuje.
Co za harówka...
Koniec z mapą.
Koniec z Muffem.
„Numer dwa pod krzyżem”.
Moim zdaniem lepiej, żebyśmy nie wiedzieli.
Dlaczego?
Ponieważ ryzykujemy, zadzierając z Indianinem Joem
To najlepszy sposób, jaki znam, żeby zginąć.
Tak. Powiadają, że najlepiej rzuca nożami w całym Missisipi.
Nie. Mój tata najlepiej rzuca.
To on nauczył wszystkiego Joego.
Twój tata go zna?
Poznali się w więzieniu.
Mój tata zawsze uciekał przed prawem,
jeśli akurat nie bił mnie jak wynajętego muła.
Tak czy siak, to on nauczył Joego rzucania nożami.
Mnie też tego nauczył.
Huck, słyszysz to?
To dzwony kościelne.
Dziś nie jest niedziela.
No to dzwony pogrzebowe.
Masz rację.
Sprzedał ją Dougowi Tannerowi. Czekaj.
Mickey Douglas dostał tę kulkę od kuzyna w St. Louis,
wymienił się za nią z Alfredem Temple,
który sprzedał ją Johnny'emu Millerowi.
Czekaj. Alfred sprzedał ją...
Powiedz mi tylko, kto miał ją jako ostatni.
Tomek Sawyer.
Ale to bez znaczenia, bo Tomek już nie żyje.
Wielka szkoda.
Tak mi smutno.
Właśnie tak. Uciekaj, tłuścioszku.
Uciekaj!
Kapelusz Tomka Sawyera.
Znaleźli go we wraku łodzi Muffa Pottera.
Potężna rzeka Missisipi odebrała kolejne życie.
Wiedza, co się stało z Tomem jest pewną pociechą,
ale był tylko młodym chłopcem.
Hej, to mój kapelusz.
Był dobrym chłopcem.
O mnie chodzi.
Myślą, że umarłem. Uwierzyłbyś?
To najlepszy numer, jaki wykręciłem w historii Hannibal.
Naprawdę za mną tęsknią. Co o tym myślisz?
Nie wiem. Za mną nikt nigdy nie tęsknił.
Nie mogę w to uwierzyć.
Nie wierzę, że odszedł.
Chciałabym zobaczyć go raz jeszcze.
Powiedziałabym mu, że go kocham.
Przytuliłabym i pocałowała go...
Na oczach wszystkich.
Wciąż tu jestem.
Huck.
Jego duch...
Był trochę psotny.
Musimy przyznać, że w każdym z nas jest coś z Tomka Sawyera.
Wiem, że mówię w imieniu wszystkich, gdy stwierdzam, że będę za nim tęsknić.
Sam zaczynam za sobą tęsknić.
Zaakceptujmy jego stratę...
Jak długo twoja ciocia ma cierpieć?
O czym ty mówisz?
Spójrz.
Rzeczywiście wygląda na smutną, prawda?
Ciociu Polly, nie płacz, proszę.
Wszyscy wypłakują sobie po tobie oczy.
Wracaj do domu, Tomku.
Panie, oddałbym wszystko,
żeby Tomek znów był pośród nas.
Amen.
To Tomek Sawyer!
To Tomek!
Tomek!
Cześć, Becky.
Becky Thatcher!
Skoro znowu żyjesz, Tomku Sawyerze,
postaraj się do czegoś przydać.
Młody człowiek nie powinien tracić czasu
na oszukiwanie ludzi i spadanie z sufitu w kościele.
Ona ma rację.
Chodź. Idziemy do domu.
Ciociu Polly, właśnie spadłem z pięciu metrów na twardą podłogę.
Nie mówię, że to nie był dobry żart, Tomku,
ale jak mogłeś dobrze się bawić, gdy wszyscy cierpieli?
Tomku, czy ty niczego się nie nauczysz?
Powinnam kazać ci
przemalować całe miasteczko za to, co zrobiłeś.
Mam przynieść więcej mydła, matko?
Nie wiem, czemu się uśmiechasz, Sid. Jesteś następny.
Huck, co robisz?
Pakuję się.
Dlaczego?
Czas przenieść się w dół rzeki.
Dlaczego?
Ponieważ tak żyję.
Nie zostaję długo w jednym miejscu. Muszę się ruszać.
A co z Muffem Potterem?
Próbowaliśmy, nie wyszło.
Ale proces już jutro, Huck. Huck...
Słuchaj! Nie przenoszę się ciągle, bo chcę.
Robię to, ponieważ w końcu mnie znajdą i wydadzą.
Mam już tego dosyć, Tomku.
Tym razem ich ubiegnę.
Myślałem, że się przyjaźnimy
To źle myślałeś.
Ja nie mam przyjaciół. Nie mam dla nich czasu.
Ale gdybym jakiegoś miał, chciałbym, żeby był jak ty.
Zgubiłeś coś?
Nie jest moja.
Nie okłamuj mnie, chłopcze!
Wiesz, to jednak jest moja kulka. Ale nie poznałem jej,
bo zgubiłem ją ze dwa miesiące temu.
A teraz...
Przynieś mi mój nóż.
Powiedziałem, przynieś!
Przynieś mi go.
Chciałbyś mi go wbić, co?
Chciałbyś mnie wypatroszyć, prawda, chłopcze?
To twoja szansa.
No dalej.
Wyzywam cię.
Nie zabiłeś mnie, chłopcze.
To był duży błąd!
Bo jeśli powiesz komuś, co wiesz,
ja na pewno zabiję ciebie!
Hej, Muff.
Cześć, Tomku.
Jak się czujesz?
Niezbyt dobrze.
Dobrze cię traktują?
To okropne, co się stało, Tomku,
a teraz ja za to zawisnę.
Spróbujmy.
Może nie.
Jestem niewinny.
Nie zrobiłem tego. Przysięgam.
Zrobiłem dużo głupich rzeczy w moim życiu,
ale nigdy nikogo nie zabiłem.
-Musisz mi uwierzyć. -Wierzę ci, Muff.
-Tak? -Pewnie, Muff.
Jak to?
Bo cię znam, Muff.
Pewnie, jesteś obrzydliwy, gdy się upijesz,
i do tego cuchniesz.
Ale wiem, że nie skrzywdziłbyś muchy.
Muff, proszę cię, nie płacz.
Byłeś dla mnie bardzo dobry.
Najbardziej ze wszystkich i nie zapomnę tego.
Przysięgam.
Chcę uścisnąć ci dłoń.
Musisz przełożyć przez kraty. Moja jest za duża.
Małe rączki.
Wiem, że bardzo by pomogły Muffowi Potterowi, gdyby mogły.
Tomku?
Tomku? Tomku!
Tomku, jeszcze przez godzinę nie musisz się kłaść.
Dobrze się czujesz?
Nie masz gorączki.
Co ci dolega?
Ciociu Polly,
a co gdybyś złożyła przysięgę...
Obiecała, że o czymś nie powiesz,
ale to było coś, co musisz powiedzieć?
Chyba nie wolno łamać przysięgi.
Bo padniesz trupem i zgnijesz.
Niedobrze.
A do tego ktoś poderżnie ci szyję nożem.
Bardzo niedobrze!
Ale jeśli nie powiesz, stanie się coś gorszego
komuś, kto na to nie zasługuje.
Tomku, odkąd sięgam pamięcią, przysparzałeś mi tylko kłopotów.
Zwykle jesteś samolubny i nieodpowiedzialny.
Ale jesteś dobry.
Masz dobre serce.
I wierzę, że będziesz wiedział, jak należy postąpić.
I tak zrobisz.
Posłuchaj swojego serca.
Już po Muffie.
I jest pan pewien,
ponad wszelką wątpliwość,
że to jest narzędzie...
Które było przedmiotem transakcji
zawartej pomiędzy panem i oskarżonym w roli kupującego,
czy tak?
Czy mógłby pan powtórzyć pytanie?
Czy to na pewno nóż, który pan sprzedał?
Tak, jestem pewien!
Zeszłej zimy.
Czy beneficjent
wspomnianej transakcji znajduje się dziś na sali?
Jeśli pyta mnie pan o Muffa Pottera, mogę powiedzieć, że...
Czy mógłby pan, proszę,
wskazać właściciela tego noża?
Jest pan ślepy? Tam siedzi.
Proszę podać jego imię.
Potter! Muff Potter!
Wszyscy wiedzą, że to Muff Potter.
Muff Potter!
Dziękuję panu.
To będzie wszystko.
Nie mam już pytań.
Nie mam pytań.
Poszedłem na cmentarz.
Lubię tam siadać i oglądać gwiazdy.
W każdym razie zobaczyłem pijanego Muffa.
Naprawdę pijanego i wściekłego.
Podniósł nóż i ugodził doktora.
Kilkukrotnie.
Dźgnął go jakieś cztery razy.
Aż ten był martwy.
Nie mam już pytań.
Nie mam pytań.
Panie Aycock,
byłabym wdzięczna, gdyby przynajmniej udawał pan, że broni pana Pottera.
Proszę o spokój!
Spokój na sali sądowej!
Może pan odejść.
Dziękuję, Wysoki Sądzie.
Opierając się na przysięgach...
Uczciwych obywateli...
Których słowa są poza podejrzeniem,
powiązaliśmy tę zbrodnię, okropną zbrodnię,
poza wszelkimi wątpliwościami,
z tym nieszczęsnym więźniem.
Muff Potter jest winny morderstwa doktora Jonasa Robinsona!
Nie mam nic do dodania...
Poza tym.
PISMO ŚWIĘTE
Dobrze powiedziane.
Ma talent.
Proszę obrońcę.
Ma pan jakąś obronę?
-Tak jest, Wysoki Sądzie. -Dobrze.
Obrona wzywa na świadka pana Tomasza Sawyera.
Co ty robisz?
Tomaszu Sawyerze, czy uroczyście przysięgasz mówić prawdę,
całą prawdę i tylko prawdę, tak ci dopomóż Bóg?
Tomku.
Przysięgasz mówić prawdę?
To byłoby coś nowego.
Przestań!
Przysięgam.
Zatem usiądź, chłopcze.
Panie Sawyer, gdzie był pan 28 dnia tego miesiąca
o północy?
Byłem na cmentarzu... Proszę pana.
Co tam robiłeś?
Chciałem pozbyć się brodawek.
Czy byłeś blisko grobu, w którym kopał Muff Potter?
Co za strata czasu.
Tomasz Sawyer nie znałby prawdy, nawet gdyby kopnęła go w zęby.
Ten chłopak to wierutny kłamca!
Byłem tam! Widziałem morderstwo!
Doktor Robinson nie był dźgnięty cztery razy, tylko trzy.
Ma rację! Nikomu o tym nie powiedziałem!
To nie był Muff.
Muff próbował temu zapobiec.
Ale Indianin Joe zabrał nóż Muffa...
I dźgnął doktora.
To był Indianin Joe.
Tomku!
PISMO ŚWIĘTE
Zatrzymaj się!
Łapać go! Dalej!
Tomku.
Nie stójcie tak. Za nim!
-Dobrze się spisałeś. -Bardzo dobrze.
Dobrze.
-Nic mu nie jest. -Jesteś cały?
-Nic mu nie jest. Usiądźcie. -Mój skarbie!
Dobrze się spisałeś.
Tak, to dzielny chłopak.
Hej, Joe!
Chciałeś kopać beze mnie?
Nie, Joe. Tylko...
Zbierałem razem narzędzia, na wypadek, gdybyś wrócił.
Jak się cieszę, że cię widzę!
Nie wydaje mi się, żebyś się cieszył.
Myślę, że sam chciałeś iść do numeru dwa pod krzyżem
i zabrać skarb dla siebie!
Nie oszukałbym cię!
To prawda.
Nie oszukałbyś mnie.
Bo jesteś dość bystry, żeby wiedzieć...
Że mogę cię zabić.
Indianin Joe jest daleko stąd. Uwierz mi, Tomku.
A Mary zajmuje się kwiatami jak zwykle.
Zanieście dla mnie z Sidem dżem.
Tomku, tylko go nie zjedz po drodze.
Nie idę.
Nie idziesz na piknik?
Zamknij się, Sid.
Tomku, wiem, że się boisz, i nie bez powodu.
Ale teraz jesteś błyszczącym bohaterem
i całe miasto będzie chciało cię zobaczyć.
Nie powinieneś martwić się o Indianina Joego.
Słyszałam, że przyjechał detektyw z St. Louis.
Mówią, że znalazł poszlakę.
Nie można powiesić poszlaki za morderstwo.
Słyszałeś to?
Co?
Myślę, że coś usłyszałem.
Gdzie?
Przy drzwiach wejściowych.
No to idź sprawdzić, Sid.
Chwileczkę.
Tomku, przyszedł indiański dżentelmen zobaczyć się z tobą.
Tomku! Co... Tomek! Sid!
Boisz się?
Powinieneś.
Huck, co ty robisz?
Pamiętasz to?
Tak, ale Huck...
Zgodnie z tym, powinieneś leżeć trupem i gnić.
Musiałem pomóc Muffowi.
Zostawienie go samego byłoby złe.
Wiem, ale... Złożyłeś przysięgę, Tomku.
Czy to nic dla ciebie nie znaczy?
Oczywiście, że znaczy.
Po prostu...
Czułem, że tak należy postąpić.
-Huck, tak trzeba było postąpić. -Nie!
Przysiągłeś, Tom.
Co miałem zrobić?
Czekać, aż powieszą Muffa? Powiedz mi!
Wiesz, że jeszcze nigdy nie wpadłeś w takie tarapaty jak teraz!
Indianin Joe cię zabije.
Myślisz, że tego nie wiem?
Nie licz, że tym razem cię uratuję.
Nie liczę.
Dobrze. Bo nie zamierzam.
No to dlaczego wróciłeś?
Nie wiem.
Żeby cię przestrzec.
Raz byłem na twoim pogrzebie.
Drugi raz się nie wybieram.
Huck! Hej!
Muff to przyjaciel.
Gdy przyjaciel jest w potrzebie, nie możesz uciec.
Jeśli pójdziesz na rozdroża i posłuchasz wiatru,
powie ci o wszystkim, co ci się wydarzy
przez dwanaście miesięcy.
Będziecie chcieli komuś powiedzieć albo się kłócić...
Wracaj tu. Dopadnę cię!
Tomku, przestań... Sid, nie...
Wracaj tu! Jeszcze z tobą nie skończyłem!
Zasiewam konopie, a ten, kto ma być moim mężem,
niech przyjdzie i je zabronuje.
Spójrz w lusterko,
a zobaczysz swojego męża.
Chodźcie na ciasto, dziewczyny.
Chodź tutaj, Sid!
Mam następnego pająka!
Hej, Becky.
O nie!
-No co? Co zrobiłem? -Pobierzemy się.
Nie musisz być zawiedziony.
Mnie to też się zbytnio nie podoba!
Wszyscy umarli.
I każdy z nich się uśmiechał.
Dobra, skończyły mi się historie.
Może pójdziemy pochodzić po jaskini?
Chodźcie, pooglądajmy jaskinię!
Wszyscy trzymajcie się razem. Nie oddalajcie się!
Odpowiedział: „Ja?” śmiesznym głosem, więc powiedziałam...
-Dzień dobry panu. -To naprawdę cudowne miejsce.
Katedra Boga, Wysoki Sądzie.
Dobrze powiedziane, panie Potter.
-Bądź ostrożna, Rebeko. -Będę.
Dzieci, trzymajcie się blisko wejścia.
Słyszeliście sędziego. Bądźcie posłuszne.
„Ostrożnie, Rebeko. Trzymaj się blisko wejścia”.
Pójdę, gdzie zechcę.
Wyzywam cię.
Pięknie tu.
Byłem tu z milion razy, w Katedrze Szatana.
Znajdę jaskinię, w której cię nie było
i sama nadam jej nazwę.
„Sama nadam jej nazwę”.
No dalej, chodźcie.
Tutaj jestem.
No dalej, maruderzy. Już jesteśmy.
Do widzenia, Muff.
Pewnie.
-To już ostatnie. -To by było na tyle.
Chętnie się poczęstuję.
Ja również.
Przepraszam, panie sędzio. Nie widział pan Tomka?
Był z moją Rebeką. Ganiali się z tyłu.
Założyłem, że wyszli ze wszystkimi innymi.
O co chodzi, szeryfie? Coś nie tak?
Byłem na patrolu i zauważyłem, że drzwi do tawerny były otwarte.
Wszedłem do środka
i on tam leżał, zupełnie martwy.
Emmet. Z wielką dziurą od noża w plecach.
Tylko jedna osoba potrafi tak rzucać nożami
Popatrz na tę.
Też jest piękna. Nadam jej nazwę.
Nazywamy ją Pałacem Aladyna.
Halo!
Halo?
Nie, Becky, przestań!
-Przestań, Becky! -Nie mów mi, co mam robić!
Becky!
Panowie, moja córka, Rebecca,
i Tomek Sawyer zgubili się w jaskiniach.
A Indianin Joe wrócił zemścić się na Tomku.
Miejcie się na baczności. Indianin Joe zabił już dwie osoby.
Z szeryfem jesteśmy zdania, że nie zawaha się zabić ponownie.
Panie sędzio? Panie sędzio.
Panie sędzio, chciałbym wam pomóc.
Dobrze, Muff.
Ruszajmy!
Tędy.
Jak się nazywa ta jaskinia, Tomku?
Nie wiem.
To tylko skała.
-Panie sędzio! -Znaleźliście ich?
Tutaj, panie sędzio.
O co chodzi, Muff?
Jaskinia się zawaliła.
Ale są inne drogi wyjścia. Spokojnie...
Becky!
Chyba utknęliśmy tu na zawsze.
Nie martw się, Becky.
Wyciągnę cię stąd. Obiecuję.
Uciekaj, Becky!
Tędy!
Przejdźmy tędy. Chodź!
Pospiesz się! Już!
Becky! Idź.
-Pospiesz się. -Tomku!
Tomku!
Becky.
Chyba go zgubiliśmy.
To Jednooki Murrell.
Musiał się tutaj ukrywać, gdy przyszła po niego armia.
Chyba zgubił się i umarł powolną śmiercią.
No chodź.
Bądź ostrożny.
Tędy, Becky.
Nie tak głośno, Tomku. Bo nas usłyszy.
„Numer dwa pod krzyżem”.
O czym ty mówisz?
Becky, spójrz.
Wchodź. Jestem tuż za tobą.
Chodź, Tomku.
Przyprowadź swojego tatę.
-To niebezpieczne. -Pospiesz się!
Chyba mam wszystko!
Skarb i ciebie!
Hej!
Znam cię.
Huck?
Jesteś synkiem Finna.
Blueberry.
Huckleberry.
Twój tatuś był najlepszy w walce na noże w całym Missisipi.
Przeszkolił cię?
Uczył mnie.
No to zobaczmy, co potrafisz, rzeczny śmieciu.
-Nie mów tak! -Dawaj!
Masz jaja, chłopcze!
Ale zaraz wykrwawisz się na ziemi.
Zobaczmy, czy złapiesz to!
Dlaczego wróciłeś, Huck?
Nie uciekasz, gdy jesteś potrzebny.
Indianin Joe chyba ma swój skarb.
Nie ma.
Nie mogłem podnieść skrzyni, była zbyt ciężka.
Musiałem wysypać monety.
Idzie nasz bohater! Oto i on!
Podaj mi rękę.
Już dobrze. Wychodźcie.
Przyprowadźcie ich.
Dobry z ciebie chłopak!
Wiwat dla najodważniejszych chłopców w Hannibal.
Hip, hip, hura!
Dziękuję, panie sędzio.
Młody człowieku, co zamierzasz?
Zacząłeś myśleć o swojej przyszłości?
Nie, proszę pani. I tak nie mam przyszłości.
Teraz już masz. Lepiej zacznij o niej myśleć!
TOM SAWYER, BOHATER Chłopcy odnaleźli zaginiony skarb
Jesteś naszym bohaterem!
Tomku, jesteś bohaterem. Trafiłeś do gazet!
-Gratulacje -Jesteśmy dumni
-Dobry z ciebie chłopak. -Naprawdę porządny.
Hannibal jest dumne z naszego młodzieńca
Hej, Huck!
Hej, kim jesteś? Co ty tutaj robisz?
Huck?
A jak myślisz?
Myślę, że jeden z nas postradał zmysły.
Wdowa Douglas mnie adoptuje.
Wdowa Douglas?
Zostawisz to wszystko
-i zamieszkasz w miasteczku? -Czemu nie?
Czemu nie? Już ci mówię.
-Huck Finn chodzi do kościoła i szkoły? -Zaczynam od jutra rano.
Muszę usiąść.
Huck?
-Huck, powiedz, że to nieprawda. -Muszę już iść.
Mam zabrać panią Douglas na zebranie w kościele.
Zebranie w kościele?
Dobra, dosyć tego!
Nie zatrzymam cię.
Zostanę tutaj. Ktoś musi to kontynuować.
Jak chcesz, Tomku.
Mam nadzieję, że będzie dobrze
Noce tu są bardzo zimne.
Wiesz, gdzie mnie znaleźć, jeśli zmienisz zdanie.
A ty wiesz, gdzie znaleźć mnie.
Huck!
Huck, poczekaj na mnie!
Idziesz ze mną?
Chyba muszę.
Ktoś musi cię pilnować.
Cywilizacja może być bardzo niebezpieczna.
No więc...
Gotowy przysporzyć cioci siwych włosów?
Masz coś na myśli?