The War (1994) - Ocr fps 23.976215, runtime 02:05:11
พ่อกลับมาแล้ว
ฉันชื่อลิเดีย ซิมมอนส์อายุ 12 ปี
และนี่คือบันทึกความทรงจำของฉัน
ฉันคงบอกคุณไม่ได้มาก เกี่ยวกับชีวิตฉันหรือตัวฉัน...
โดยไม่บอกเรื่องน้องชายฉัน ที่ชื่อสตูก่อน
สตูค่อนข้างเงียบตลอดฤดูใบไม้ผลิ
อาจเป็นเพราะเมื่อ 2 เดือนก่อนหน้านั้น..
พ่อของเราออกไปหางานทำ และไม่กลับมา
มันไม่ใช่ครั้งแรกที่พ่อหายไป
ตั้งแต่เขากลับจากเวียดนาม ทุกอย่างเปลี่ยนไป
แม่ต้องทำงาน 2 ที่ เพื่อให้เดือนชนเดือน...
แต่เราก็ยังแร้นแค้นเหมือนคนอื่นๆ ในเมืองจูเลียต มิสซิสซิปปี้
"จูเลียต"
แต่เช้าของเดือนมิถุนายนปี 1970 นั้นต่างออกไป
ดอกไม้กำลังเบ่งบาน...
มีสีสรรและกลิ่นหอมหวลของฤดูร้อน...
พ่อของเราได้กลับมาบ้าน
"สั่งรื้อ: ห้ามอยู่อาศัย"
พ่อดูเหงาๆ นะ
ดูเหงากว่าทุกคนที่ฉันเคยเห็นมา
แม่บอกว่าสงครามทำลายชีวิตเรา
นั่นคือเหตุผลที่พ่อหางานไม่ได้
นั่นคือเหตุผลที่พ่อไม่ค่อยอยู่บ้าน
ถ้าไม่ใช่เพราะสงครามละก็ เราคงยังเป็นเจ้าของบ้านหลังนั้น
บ้านโดนปลวกกิน ทางการถึงสั่งใหรื้อ
แล้วเจอกันทีหลัง
อย่าโดนจับเสียก่อนล่ะ
ตอนฉันมองน้องฉันเดินไปหาพ่อ
ฉันรู้ว่าเขา คงจะต้องคุยกับพ่อ ไม่หยุดแน่
ไม่มีใครในครอบครัว อยากจะพูดคำว่า "สวัสดี"
นั่นคงเป็นสาเหตุที่พวกเราไม่เคย พูดคำว่า "ลาก่อน"
เรามีความสุขมากที่บ้านหลังนี้ใช่มั้ย
ครับ สุขมาก
ซิมมอนส์
บ้านเธอไฟไหม้อีกแล้ว
ไม่ๆ ๆ ๆ
- ไม่เป็นไรนะครับ - บ้าเอ๊ย
แม่ไม่เป็นไร
สตู อย่าเชียวนะ
ไปปลุกพ่อ บอกเขาว่า อาหารเช้าเกือบเสร็จแล้ว
ครับแม่
พ่อ
พระเจ้า
พ่อสบายดีรึเปล่า
พ่อสบายดี
พ่อขอโทษ
เตียมตัวพบกับ 3 วันอันร้อนหฤโหด
บ่ายวันอังคารคาดว่าอุณหภูมิจะ ทะลุ 100 องศา ความชื้น 90...
ไข่และทุกอย่างเลย
อยู่รวมกันน่ากินจัง
คุณไม่คิดว่ามันสุกไปหน่อยเหรอ
ไม่ ไม่เลย
หนูจะแสร้งทำเป็นอินเดียนผู้หิวโหย และนี่คือไส้กรอกชิ้นสุดท้ายของหนู..
และหนูต้องแย่งมัน กับอินเดียนอีกคน..
ทำให้มันกลิ้งไปในกองไฟ...
และนี่คือสิ่งที่เหลือ ระหว่างหนูกับความตาย
พ่อคืออินเดียนคนนั้น
เอามานี่
เอาคืนมานะ พ่อ
สตู ลูกอยากสวดมนตร์ก่อนอาหารมั้ย
แด่พระเจ้า โปรดให้พรอาหารมื้อนี้ด้วย
ไอ้ตูดหมึก
สตู สจ๊วต
พอได้แล้ว ทั้งสองคน
หยุดเดี๋ยวนี้
เธอเป็นอะไรรึเปล่า
บอกพี่สาวนาย ฉันจะตามเล่นงานเธอ
ได้เลย เลสเตอร์ ฉันจะบอกว่า นายจะเล่นงานเธอในร้านโดนัท
ได้เห็นดีกัน ซิมมอนส์ ฉันจะเล่นงานนายด้วย
นั่นมันเรื่องอะไรกัน
สจ๊วต พ่อหันหลังให้เดี๋ยวเดียว ลูกก็ลงไปตะลุมบอนกันแล้ว
เด็กคนนั้นคือใคร
เขาชื่อเลสเตอร์ ลัคเก็ต
เขาเป็นคนทำให้ลิเดียถูกทำโทษ
เธอขว้างก้อนหินใส่โดนฟันเขาหัก...
และเขาบอกครูใหญ่ว่า ลิเดียลอกข้อสอบเขา
ลิเดียปาก้อนหินโดนปากเขาเหรอ
ครับ เขาชอบด่าเธอเป็นประจำ
ปีที่แล้วเธอเลยปฏิญาณว่า เธอจะเลาะฟันของเขาออกมาทุกซี่
พ่อต้องคุยกับพี่ของลูกหน่อยแล้ว
เธอเริ่มต้นได้สวย
ลิเดียทำอะไรอีกที่พ่อควรรู้
เธอทำหลายอย่าง แต่ผมไม่คิดว่าพ่อควรรู้
พ่อไม่ได้พาลูกมาที่นี่ เพื่อมาเป็นกรรมการชกมวยนะ
พ่อพาลูกมาเพื่อที่จะบอกอะไรบางอย่าง
ตลอดเวลาที่พ่อออกไปหางาน
ครับ
คือพ่อไม่ได้บอกความจริงทั้งหมด
ความจริงก็คือ พ่อไป...
พ่อไปอยู่ในโรงพยาบาล
เพื่ออะไรครับ
มันเกี่ยวกับการที่พ่อไปรบ
พ่อ...
พ่อเพี้ยนไปพักนึง
หมอเรียกมันว่า ความตึงเครียดจากการได้รับบาดเจ็บ
จำได้มั้ย พ่อเคย...
พ่อเคยทำอะไรแปลกๆ โดยไม่มีสาเหตุ
มันเกิดจากการที่พ่อมี ความเจ็บปวดอยู่ในหัว
และพ่อจะบอกอย่างอื่นให้ฟังอีก
หลังสงคราม พ่อทำงานมา 3 แห่ง
และพ่อเสียมันไปหมด เพราะความฝันของพ่อ
ไม่ใช่ว่าพ่อทำงานไม่เป็นนะ
พวกเขารู้ว่า ผู้ชายหลายคนที่ไปสงคราม...
กลับมาไม่เหมือนเดิม
หลายคน
แต่ไม่.. ไม่ใช่พ่อ
พ่อดีขึ้นมากแล้ว
ไปกินกาแฟกับโดนัทกันเถอะ
ฝันเหมือนเมื่อตอนเช้าใช่มั้ยครับ
มันเรื่องอะไรเหรอครับ
พ่อไม่คิดว่าพ่อเคยบอกลูก พ่อมีเพื่อนคนหนึ่งในกองทัพ
ด๊อดจ์
แม่บอกผม
แม่ไม่ตั้งใจที่จะทำผิดอะไร
ไม่เป็นไร
พ่อกับด๊อดจ์เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
เราฝึกมหาโหดด้วยกัน
คืนหนึ่งพวกเราต้อง โจมตีหมู่บ้านแห่งหนึ่ง...
ทางตะวันตกของเคสาน
หมู่บ้านถูกทหารเวียดนามเหนือยึด แต่เราก็ยึดกลับมาได้ทุกครั้ง...
คนในหมู่บ้านต้องขุดหลุมอยู่ เพื่อความอยู่รอด
ตูม
นายเป็นอะไรของนาย
อยู่กับนายนานเกินไปน่ะสิ
ฉันรู้สึกว่าตราบใดที่ฉันอยู่ในพุ่มไม้ นายตามก้นฉันตลอด
เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ด๊อดจ์และพ่อ
เขาตัวใหญ่มาก
โทษที เขาเป็นอย่างนั้นจริงๆ
เขาเป็นเพื่อนผู้ชายตัวใหญ่ที่สุด เท่าที่พ่อเคยคบมา
ปีกขวา ขานด้วย
เราทำทุกอย่างด้วยกัน
ปีกซ้าย ขานด้วย
เดินไป
ด๊อดจ์
เรียกหน่วยปืนใหญ่มา
หมอบลง
ด๊อดจ์ หมอบลง
ฟ๊อกซ์ทร็อท 5
แล้วเกิดอะไรขึ้นครับ
เกิดอะไรขึ้นกับด๊อดจ์
มาเถอะ สตู
พ่อจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟังทีหลัง
ตอนนี้ลูกไปสร้างบ้านต้นไม้ของลูก...
และพ่อจะหางานให้ตัวเอง
ก็ได้ครับ โชคดี
ลิเดีย ซิมมอนส์ ย้ายก้นลงมา จากรั้วบ้านลิปนิคกี้เดี๋ยวนี้
ก่อนที่เขาจะฟ้องพ่อเธอ นี่เป็นคำสั่งนะ
ฉันมองไม่เห็นใครเลย เอลวาดีน
ฉันได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง ไปจากที่นี่กันเถอะ
ฉันไม่เข้าใจเลย เธอกลัวอะไรนักหนา ไม่มีใครอยู่บ้านสักหน่อย
ถ้าเกิดไอ้แก่ลิปนิคกี้คลาน ออกมาจากกองขยะแล้วกินเราล่ะ
เธอกังวลเกินไปแล้ว
ไปจากที่นี่กันเถอะ
ดูขยะอันสวยงามพวกนั้นสิ
เราสร้างป้อมบนต้นไม้ ได้ใหญ่เบ้อเร่อแน่
สุขสันวันคริสต์มาส สาวๆ
ฉันว่านายยังไม่เข้าใจนะ ซิมมอนส์
เราไม่สนใจเรื่องป้อมบนต้นไม้อะไรนั่น
นั่นอะไรกัน
ไปจากที่นี่กันเถอะ
เดี๋ยวก่อน ฉันอยากดู
นั่นมันลีโอ ลิปนิคกี้
แจ๋วไปเลย
พวกเขากำลังเล่นฆ่าตัวตาย
ให้ตายสิ
นั่นอาร์ลิส
เยี่ยมมาก อาร์ลิส
พวกเขาบ้าเหรอไงนะ
นายกำลังพูดถึงครอบครัวฉันเหรอ
ไง อูลา ชีวิตอันรันทดของเธอเป็นไงบ้าง
อย่าพูดกับฉัน และอย่ามองฉันด้วย
อาร์ลิส ลีโอ
ฉันจับพวกบุกรุกได้ อยู่ทางนี้
ดีใจที่ได้คุยกับเธอ
เราอยากจะคุยกับพวกมันหน่อย
อย่าปล่อยให้ไปไหน
ไปจากที่นี่กันเถอะ
จัดการมัน ยูล่า
จับมัน วิลลาร์ด
หยุดนะ
เจ็บนะ
สงสัยต้องสอนมารยาทให้เสียหน่อย
มาต่อเพลงกันดีกว่า ฉันร้องและให้พวกมันต่อ
แต่ถ้าต่อไม่ได้ มันต้องลงไปกินฝุ่น
นายคิดได้เองเหรอ แจ๋วมาก
ได้ยินมั้ย ผู้บุกรุก
เอาล่ะ ใครจะเป็นคนเริ่ม
ฉันเอง
ฉันนั่งกินขนมพายยัดไส้...
- ดีมาก ยูล่า - ว่าไป ผู้บุกรุก
คิดคำต่อจากคำว่า "พายยัดไส้"
ฉันนั่งกินขนมพายยัดไส้...
ต่อไป
เช็ทเล่นตุ๊กตาบาร์บี้ แต่สตูนั่งกินข้าวไหม้
ปล่อยเขาไป รังแกคนตัวเท่าๆ กันสิ
เป็นอะไรไป ไม่กล้าสู้ตัวต่อตัวเหรอ
แกพูดมีเหตุผล
เอ๊บบ์
ดีมาก
สตู
สตู อย่าหาเรื่องใส่ตัวน่า
อัดให้หมอบเลย
พูดว่า "ลุงครับ"
มันฆ่านายแน่ ทนหน่อย
เตะมันอีกที
เด็กๆ เกิดอะไรกันขึ้น
เปล่าครับ เขาหกล้มน่ะ
ไปจากที่นี่ซะ ก่อนที่ตำรวจจะมาจับ
เหมืองนี่เป็นของเรา อย่ากลับมาอีก ถ้ายังไม่อยากนั่งรถพยาบาลกลับไป
เลือกนิ้วสิ
มาเถอะ ไปจากที่นี่กันดีกว่า
รู้มั้ย หนึ่งในพวกเราต้อง ตามไปเตะตูดพวกมัน
ฉันพูดจริงนะ พี่ชายฉันมีประทัด เยอะกว่าโฮจิมินห์อีก
เอาไว้ป้องกันป้อมต้นไม้ ที่นายจะสร้าง พวกกุ๊ยนั่นไม่มีทางทำอะไรเราได้
นายว่าไง สตู
สตู
ฉันโดนกามเทพแผงศรให้อย่างจัง
ไม่นึกว่าเขาจะทำให้ฉันหวั่นไหว
ตื่นขึ้นมาตอนเช้า
และฉันมีแต่อารมณ์เคลิมเคลิ้ม
ฉันไม่สามารถดับไฟในอกได้
ความรักก็คือความผูกพันธ์
มันไหม้ลามทุกโสตสัมผัส
ไกลเกินกว่าจะจินตนาการ
ความรักเหมือนความัจ๊กจี้ในดวงใจ
ฉีกดวงใจเป็นชิ้นๆ
ความัจ๊กจี้ในดวงใจฉัน
ที่รัก ฉันเกาไม่ถูก
มันจริงๆ ไปที่ต้นไม้กันเถอะ
เธอมีบุหรี่อีกมั้ย
ทำไมเธอไม่สูบของเธอล่ะ
ฉันอุตส่าห์เสี่ยงตายเพื่อเธอ เมื่อเช้านี้
อย่างน้อยฉันสมควรได้สูบสักอึกยังดี
เธอหมายความว่าอะไร "เสี่ยงตาย"
ก็ไอ้ที่เธอไปที่...
ของไอ้ฟันหลอลูกทุ่งลานขยะ
ถ้าเขารู้ว่าเราขโมยของละก็...
เขาคงเตะก้นฉันจนแฟ่บเท่าเธอแน่ๆ
เธอไม่ได้เข้าไปด้วยเสียหน่อย
ฉันต่างหากที่เป็นคนหามาทุกอย่าง
และเลิกตอแยกับบุหรี่ฉันเสียที
ขอโทษนะ เธอพูดว่าอะไรนะ
เอาบุหรี่ฉันมา อะไรล่ะ
เธอรีบไปให้ไกลจากหน้าฉันเลย
เธอเรียกเพื่อนเธออย่างนั้นนี่นา
ฉันจะเรียกญาติพี่น้องฉันยังไง มันก็เรื่องของฉัน
กำลังทะเลาะกันเหรอ ฉันพลาดอะไรไปรึเปล่า
ฉันขอโทษ
เขาเสียใจเรื่องอะไร
ฉันว่าเธอมีบางอย่างที่เป็นของฉันนะ.. แหวนของฉัน
แล้วสร้อยฉันอยู่ไหนล่ะ
แล้วจะคืนให้ทีหลัง
ฟังนะ ฉันบอกว่าขอโทษแล้วไง
แม่ฉันบอกว่า ฉันไม่ต้องคบกับ คนที่ดูถูกฉันอย่างนั้น...
แม้แต่เพื่อนรักก็ตาม
แต่ครั้งนี้ฉันจะปล่อยไป
แต่เธอติดทัณฑ์บนอยู่ และอย่าคิดว่าฉันจะลืมนะ
ทีนี้เลิกเศร้าแล้วไปกันเถอะ
เสียเวลาหมด
ต้องมีเรื่องให้เสียอารมณ์สิน่า
เธอแน่ใจเหรอว่านี่เป็นทางลัด
โอ แย่แล้ว
ไม่มีทาง
มาเถอะ
นี่เป็นถิ่นของเรา เราไม่เคยไปโฉบความคิดของเธอ
- พวกเขาไม่ยอมไปหรอก - เธอรู้ได้ยังไง
ฉันจะวิ่งแข่งกับพี่ คนชนะได้ทุกอย่าง
เธอวิ่งเร็วรึเปล่า
ฉันยอมตายดีกว่าแพ้วิ่งแข่งน้องชาย
เร็วเข้า ถึงต้นไม้นะ
1, 2, 3
- สู้เขา สตู - สู้เขา ลิเดีย
- เสมอ - บ้าเอ๊ย
สงสัยเราต้องแบ่งกันแล้ว
ไม่ยุติธรรม
เราไปถึงก่อน แถมยังแข่งเสมอด้วย
ฉันบอกว่าเราจะลองดูและเราก็ลอง ฉันอยากได้ของคืน
อยู่ในความสงบได้แล้ว
เอาล่ะ
พ่อแนะนำให้พวกเธอ เล่นด้วยกันอีกหนึ่งวัน
ไม่เอาน่า พ่อ
และถ้าพวกเธอทำงานด้วยกันไม่ได้...
พวกเธอคงต้องแบ่งกันเล่น
แบ่งกันเล่นเป็นเวลา
พวกผู้ชายเล่นตอนเช้า ตอนที่พวกผู้หญิงไปโรงเรียน
และตอนบ่ายพวกเธอก็กลับ...
ให้พวกผู้หญิงเล่นบ้าง
พ่อไม่อยากได้ยินว่า ลูกใช้กำลังกับพี่เขาอีก
- เข้าใจมั้ย - ครับ
พวกเธอทั้งหมดเข้าใจมั้ย
เข้าใจค่ะ
พ่อคะ
อะไร
คืนนี้หนูทำผมทรงดิ๊ปปี้ดูให้นะคะ
ถ้าลูกยอมเต้นกับพ่อท่า...
ดิป-ดิลลี่-ดิว
ถึงคิวใครที่ต้องช่วยแม่ซักผ้า ลิเดีย โจแอน
สัญญานะคะ
สัญญาสิ
กำลังไปค่ะ
เป็นไงบ้าง เอลวาดีน
ยุ่งเหยิงเสียไม่มีค่ะ และคุณล่ะคะ
ก็ดี
เอลวาดีน แอมเบอร์ มาช่วยฉันซักผ้าหน่อย
บาย คุณซิมมอนส์
กู๊ดบาย เอลวาดีน แอมเบอร์
พ่อภูมิใจในตัวลูก ที่ยอมแบ่งบ้านต้นไม้ให้พี่ลูกเล่น
ทำดีกับพี่เขา เขาจะช่วยดูแลเธอไปตลอดชีวิต
เกิดอะไรขึ้นกับริมฝีปากลูก
ถูกเตะมาครับ
ใครทำ
พวกลิปนิคกี้
น่าจะเรียกพวกเขาว่าลิป.. คิ๊กกี้มากกว่า
ผมว่าลิปดิ๊คกี้
พวกลูกทะเลาะกับพวกเขาเหรอ
ผมเก็บอารมณ์
แต่บางครั้ง ผมอยากจะหักคอไอ้พวกนั้น
บางครั้งทุกอย่างเกิดขึ้น เพียงเสี้ยววินาที..
ในการทำบางอย่าง ที่ลูกจะเสียใจไปตลอดชีวิต
สจ๊วต บางครั้ง...
"บางครั้ง" มันมากเกินไป
ยังไงก็ตาม พ่อหางานได้วันนี้
ทำงานให้รัฐ
- ไม่จริง พ่อพูดจริงรึเปล่า - จริงสิ
ที่โรงเรียนเก่าของลูก
พ่อได้เป็นผู้ดูแลตึก
แม่ครับ พ่อได้งานภารโรงที่โรงเรียน
แม่รู้แล้ว เยี่ยมไปเลยใช่มั้ย
เสียดายที่ผมจบมาแล้ว ไม่อย่างนั้นเราคงได้เจอกัน
แจ๋วไปเลยครับ พ่อ
ขอบใจ
แล้วเจอกันครับ
พ่อคะ
ว่าไง
มานี่หน่อยค่ะ
หนูว่ามันได้เวลาแล้ว
พ่อกำลังซ่อมวิทยุ...
นะคะพ่อ
เถอะน่า พ่อสัญญาแล้ว นั่งลงค่ะ
ลิเดีย
หวังว่าลูก... ลูกจะทำยังไงกับมัน
หนูจะทำให้มันตั้ง
ลูกจะทำอะไรนะ
หนูจะทำให้มันตั้ง
เอาน่า พ่อ
พ่อคะ
ทำไมพ่อกับแม่ไม่ค่อยพูดกันเลย
พ่อไม่อยู่บ้านเสียนาน ลิเดีย
เราให้เวลาทั้งสองคนสักพัก
พ่อควรเริ่มดำเนินการได้แล้ว
พ่อต้องกอดแม่บ้างเป็นบางครั้ง...
ไม่งั้นแม่จะคิดว่า พ่อไม่ชอบแม่อีกแล้ว
ที่หนูแนะนำก็...
เพราะพ่อไม่รู้ว่าพ่อกำลังทำอะไรอยู่
พ่อจะจำให้ขึ้นใจเลย
ลิเดียแนะนำให้ผมเต้นกับคุณ
ถ้าคุณยังสนใจจะเต้นกับผม
ฉันรอให้คุณถามมาตั้งนานแล้ว
คุณทำผมเพื่องานนี้โดยเฉพาะ
ตลอดหลายปี ฉันไม่เคยเห็นแม่...
นี่เป็นครั้งเดียว ฉันเห็นแม่ร้องไห้เพราะความสุข
แต่บางทีพ่ออาจจะเหยียบเท้าแม่ก็ได้
"ขาย - บริษัทพูเล็ตเรียวตี้"
ฉันกำลังก่อสร้างทางรถไฟอำพัน
ตลอดวันอันยาวนานของฉัน
ฉันกำลังก่อสร้างทางรถไฟอำพัน
ขอโทษนะ แม่ตุ้ยนุ้ย
มันจำเป็นต้องร้องเพลงด้วยเหรอ
ฉันกำลังลดความอ้วน รู้ไว้ซะ เพราะฉันมีปัญหาสุขภาพ
ปัญหาชอบกินไม่หยุดละไม่ว่า
ตลกดี มาร์ช
สาวพวกนี้กำลังทำให้ฉันหัวใจวาย ไล่ไปให้หมดดีกว่า
เที่ยงครึ่งแล้ว พวกเธอไปได้แล้ว
เธอได้ยินที่พ่อพูด
เธอพูดเรื่องอะไรกัน
พ่อนายบอกว่ายังไง
เที่ยงครึ่งของทุกวันเราต้องไปเหรอ ฉันว่าไม่ใช่มั้ง
ฉันว่าใช่นะ
ใครถามเธอ ผีเสื้อสมุทร
ฉันจะลดความอ้วนก็ได้ แต่พวกเธอจะทำอะไรก็ยังน่าเกลียด
ฉันจะเตะก้นแก
อย่างนี้ไม่ดีแน่ ต้องมีใครบางคนเป็นหัวหน้า
ให้ฉันทายนะ... ใครบางคนนั้นคือเธอใช่มั้ย
เธอจะว่ายังไง ได้หมดหรือเสียหมด
คนชนะเป็นคนบงการ คนแพ้ต้องทำตาม
ถ้าพวกผู้หญิงชนะ พวกผู้ชายต้องเป็นทาสของเรา
สตู ไม่นะ
จะท้าแข่งอะไร
พวกเราจะเขียนรายชื่อขยะที่ต้องการ
ที่พวกเธอต้องทำก็คือ เอาของทุกอย่างที่อยู่ในรายการมา
ถ้าทำได้ พวกเธอเป็นหัวหน้า ถ้าไม่..
เธอต้องทำตามที่เราพูดทั้งฤดูร้อน
ได้เลย
เราจะไปหาอ่างน้ำกับเก้าอี้มาได้ยังไง
เบิกตาให้กว้างแล้วเงียบได้แล้ว
ถ้าเจ้าแก่ลิปนิคกี้ออกมายิงเราล่ะ
เขาไม่ยิงเราหรอก ทำไมเธอต้องคิดแบบนั้นด้วย
เพราะถ้าเป็นฉันล่ะก็ ฉันยิงแน่ และถ้าฉันเป็นคนขาวฉันยิงฉันก่อนแน่
นี่มันของจากบ้านเก่าฉัน
นั่นของตั้งบนเตาผิง
ฉันไม่อยากเชื่อเลย เขาเอามันมา
เขาคงเอามาทุกอย่าง
เจ้าขโมยแก่ลิปนิคกี้
เขาไม่ได้เป็นเจ้าของที่นี่ด้วยซ้ำ
จากนั้นก็ขโมยของเราอีกต่างหาก
นั่นบิลลี่ ลิปนิคกี้ ฉันรู้อยู่แล้วว่าต้องเป็นเขา
เงียบ ก่อนทำให้เราลำบาก
- วิลลาร์ด ยูล่า ช่วยด้วย - เธอเสร็จฉันแน่
เธอไม่มีทางหนีไปได้หรอก ไอ้เด็กขี้มูกไหลตัวแสบ
จับเขาก่อนที่เราจะถูกยิงตายเสียก่อน
หยุดนะ ฉันไม่ทำร้ายเธอหรอก
ใจเย็น ถ้าฉันปล่อย เธอสัญญานะว่าจะไม่ร้อง
พวกเธอมีเงินบ้างมั้ย
ทั้งเนื้อทั้งตัวมี 1 0 เซนต์
บิลลี่ ถ้าเธอสัญญาว่าจะไม่บอกใคร ที่เรามาที่นี่...
และเราจะให้เงินทุกครั้งที่มา
ฉันนั่งหน้า
ฉันนั่งข้างคนนั่งหน้า
ฉันเป็นคนขับ
คิดว่าพวกนั้นจะหาของได้มั้ย
ไม่มีทาง
ป่านนี้พวกนั้นไปอยู่บ้านเอลวาดีน แข่งแอ่นหลังหรืออะไรงี่เง่าทำนองนั้น
นี่สิมันกว่า
นั่นสิ
เอาเลย
มันชะมัดยาด
แจ๋วไปเลย
กลิ่นอะไรเหม็นเป็นบ้า
- อาจตายเพราะถูกรมควันได้นะ - โอ้โห
อาจเป็นบ่อน้ำเสีย
ให้ตายสิ บ่อยาพิษชัดๆ
ตกลงแค่ไปครั้งเดียว เราได้คันจนต้องเกาลูกป๋องแป๋งหลุดแน่
พวกมันอยู่นั่นไง ฉันบอกแล้ว
พวกลิปนิคกี้กำลังมาทางนี้
แจ๋วมาก เลสเตอร์
เราต้องให้บทเรียนพวกนั้นเสียบ้าง
นายไม่คิดอย่างที่ฉันคิดว่า นายกำลังคิดนะ
พวกเขามองจากตรงนั้นไม่เห็นหรอก
ไปกันเถอะ
คิดว่าจะได้ผลมั้ย
คุ้มค่าที่จะลองดู
- มาดูพวกลิปนิคกี้ลอยตุ๊บป่องกัน - มาเถอะ
นี่เป็นถิ่นของพวกเรา ออกไปจากที่นี่ซะ
ที่ไหนบ้างที่ไม่ใช่ถิ่นนาย
ถ้าฉันเป็นนายละก็ ฉันไม่ลงไปหรอก มันน่ากลัวจะตาย
แต่แกไม่ใช่พวกเราใช่มั้ย เราไปทุกที่ที่เราต้องการ
แล้วอย่าหาว่าไม่เตือนล่ะ
คอยดูนะ
นี่มันสกปรกเหม็นขยะแขยงที่สุด
กลิ่นเหมือนมีใครตดข้างล่างนั่น
ฉันจะเตะตูดแก ซิมมอนส์
อาบน้ำก่อนล่ะ เราจะได้ไม่ได้กลิ่นตอนแกมา
ไอ้ซื่อบื้อ
ไม่นะ
หนุ่มๆ
เตา อ่างน้ำ
วงกบและเก้าอี้
เริ่มสร้างได้แล้วทาส
ฉันคิดได้แล้ว
เราใช้ของพวกนั้นมาสร้าง พอสร้างเสร็จก็ไล่พวกนั้นออกไป
ไม่ได้ เราสัญญาไว้แล้ว
แล้วไง ใครๆ ก็รู้ว่าคำพูดฉันเชื่อไม่ได้
อย่างที่บอก เริ่มสร้างได้แล้วทาส
และเมื่อเสร็จ ก็ทาสีต่อ
ไปไกลๆ เลย เราไม่ทำตามที่เธอสั่งหรอก
แต่เราตกลงกันแล้วนะ
ข้อตกลงถูกยกเลิก
มาร์ช เอาน่า
นาย "เอาน่า" ไปคนเดียวเถอะ
ฉันไม่มีทางเป็นทาสให้กับผู้หญิงหรอก
เช็ท อุ้มฉันไปที่กิ่งไม้ที
ฉันไปดีกว่า
ของดีทั้งนั้นนะ
พวกนายถอนตัวจริงๆ เหรอ
เป็นทาสของผู้หญิงเสียศักดิ์ศรีหมด
พวกขี้โกง
ใครต้องการพวกนั้นกัน เราทำเองก็ได้
เอเมน
รถคุณส่งเสียงได้ดังกว่านี้อีกมั้ย
ขอโทษครับ คุณฮิกกิ้นส์
เลิกมองทะลุเสื้อดูนมฉันเสียที
ไง ที่รัก
วันนี้เป็นยังไงบ้าง
ที่รักคะ
วันนี้เขาไล่ผมออก
อะไรนะ
ทำไมละคะ ยังไม่ถึงอาทิตย์ด้วยซ้ำ
ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง...
เขารู้เรื่องที่ผมเคยอยู่โรงพยาบาลบ้า
คุณบอกเขารึเปล่าว่า คุณสมัครใจไปที่นั่นเอง
เขาว่ามันไม่ใช่เรื่องส่วนตัว
กฎหมายว่า คุณไม่สามารถทำงานที่ต้องอยู่ใกล้เด็ก..
ถ้าคุณเคยอยู่โรงพยาบาลทางจิต หรือติดคุกมาก่อน
ก็เพราะรัฐบาลไม่ใช่เหรอ ที่ทำให้คุณต้องไปอยู่ที่นั่น
ทีตอนนี้กลับไล่คุณออกจากงาน เหมือนคุณเป็นพวกอาชญากร
มันอะไรกัน
ฉันยังมีงานทำ เราไปเอาตั๋วอาหารก็ได้และ...
ตั๋วอาหาร
พระเจ้าคุ้มครองอเมริกา
เขาต้องแจกของให้เราก่อน ถึงจะให้งานทำ
อย่าเพิ่งบอกลูกๆ
- พวกเขาจะรู้อยู่ดี - ผมรู้
เพราะผมจะบอกพวกเขาเอง
อย่าเพิ่งบอกจนกว่าผมจะทำใจได้
ตกลงค่ะ
ผมไม่อยากให้พวกเขาคิดว่า โลกโหดร้ายกับพวกเขา
พ่อผมเคยบอกว่า...
ไม่มีอะไรสักอย่างที่เราทำในชีวิตนี้...
จะทำให้อะไรแตกต่างไปได้
คุณรู้มั้ย ข้อคิดที่ใครๆ เคยบอกผม...
ผมยึดถือของพ่อไว้เพียงอันเดียว
บางทีนั่นมันอาจเป็น สาเหตุให้ผมไปร่วมรบ...
โอกาสที่จะทำความดี...
ตอนที่พวกเขามาเกณฑ์ทหาร
จากนั้นผมปล่อยให้เพื่อนรักตาย เพราะผมไม่กล้าพอที่จะคัดค้าน...
อย่าโทษตัวเองเลยค่ะ คุณทำเท่าที่คุณทำได้
ผมไม่อยากให้ลูกของเราโตขึ้นและ คิดว่าพวกเขาไร้พลังอำนาจเพราะผม
ทุกอย่างที่พวกเขาทำ จะต้องได้รับผลตอบแทน
ลูกของเรายังคงเชื่อในปาฏิหารย์ พวกเขายังคงเชื่อในสิ่งที่เป็นไปได้
ตราบใดที่พวกเขายังเชื่ออย่างนั้น พวกเขาจะต้องได้ดี
พวกเขาจะสร้างความแตกต่างให้กับโลกนี้
และหมายความว่า ผมสร้างความแตกต่าง
ผมต้องหางานให้ได้
ต้องได้สักงาน
ฉันต้องการ 5 คน
- แล้วผมล่ะเจ้านาย - นาย คนที่ใส่สายรัด
นาย คนที่ใส่ชุดยีนส์ นาย คนที่ห้อยกระติกน้ำ
ไปช่วยเขาหน่อยดีกว่าพวกเรา
หนูจ๋า มันร้อนเกินไปที่จะทำงาน
ฉันอาจเป็นลมได้
เรายกไม่ไหวหรอก
เกือบได้แล้ว เร็วเข้า
เอาล่ะ ลองอีกครั้งนึง
ฉันยกไม่ไหว
น่าสงสารเหลือเกิน
เขาอยากสร้างมันใจจะขาด จนยอมทนได้ทุกอย่าง
ดูสิ พวกนั้นใช้เขาอย่างกับทาส
ฉันโกหกรึเปล่า
ดูแล้วอยากร้องไห้
พวกเธออยากยกขึ้นไปไว้ข้างบน แล้วทำไมไม่ถามฉัน
เอามันไปไว้ข้างบนที
นั่นคือวิธีขอให้ช่วยของนายเหรอ เคยได้ยินคำว่า "ได้โปรด" มั้ย
ได้โปรด
หลีกไป กุ้งแห้ง
ไปได้
เดี๋ยวก่อน
พระเจ้าคือผู้ชี้นำทางฉัน ฉันไม่ต้องการ
ฮาเลลูยา
- แจ๋วไปเลย - ฉันรู้ว่าเธอต้องทำได้
มาเถอะ มาร์ช
- แจ๋วไปเลย - เธอทำได้ยังไง
ผมไม่เข้าใจ
บ้านถูกประกาศขายสจ๊วต
ถูกยึด
ธนาคารประกาศขายมา 1 4 เดือนแล้ว
ไม่มีใครสนใจ เพราะมันอยู่ใกล้ทางรถไฟ
น่าเศร้าใช่มั้ย
พ่อ ไม่มีใครอยากได้ เพราะมันจะพังไม่พังแหล่
ลูกพูดอย่างนั้นได้ไง
สีกำแพงลอกหมดแล้ว หน้าต่างก็ผุ
ลิปสติกกับรูจ มันก็แค่นั้น
นี่คือบ้านเก่าสภาพดี ลูกต้องมองให้ลึกลงไปอีกหน่อย
ท่อน้ำก็ยังดี
ฐานก็ยังใช้ได้
บ้านนี้จะทำให้เราเย็นสบายในฤดูร้อน
ทำให้เราอบอุ่นในฤดูหนาว
มีน้ำสะอาดให้เราดื่ม
ออกมาจากท่อน้ำ ไม่ใช่หลังคา
ครับ แต่พ่อ...
ดูแรงดันของน้ำสิ
เห็นแล้วน้ำตาพ่อจะไหล
พ่อเพ้อเจ้อไปใหญ่แล้ว
มันกำลังพูดกับพ่อ
เหรอครับ มันพูดว่าอะไร
"คุณซื้อฉันได้"
มันบอกรึเปล่าว่าจะเอาเงินมาจากไหน
เปล่า มันไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องนั้น
มานี่สิ พ่ออยากให้ดูอะไรบางอย่าง
นั่นจะเป็นห้องลูก
พ่อครับ
มันเป็นห้องใหญ่ที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น
ใหญ่ใช่มั้ยล่ะ
ข้างบนมีโต๊ะเครื่องแป้งที่ห้องนอนใหญ่
พ่อรู้ได้ยังไง
ตอนที่พ่อมาครั้งที่แล้ว พ่อปีนต้นไม้แอบดูน่ะสิ
แม่ของลูกอยากได้ โต๊ะเครื่องแป้งมาตลอด
พ่อจะสร้างห้องน้ำแบบฝรั่งเศสให้แม่
แบบที่มีน้ำฉีดขึ้นมาจากข้างล่าง
"บ้านวอลเทอร์ โครลี่"
เจ้าของคนต่อไปเป็นใครไม่ได้นอกจาก...
เรา
สตู...
มันคงจะใช้เวลาพักใหญ่กว่าที่ พ่อจะหาเงินพอที่จะซื้อบ้านหลังนี้
พ่ออยากทำให้แม่ประหลาดใจ
ลูกคิดว่า...
ลูกจะเก็บเรื่องนี้เป็น ความลับระหว่างเราได้มั้ย
ผมจะปิดปากให้สนิท
ดีมาก
เราจะเสแสร้งทำเป็น จะซื้อบ้านหลังนี้เหรอครับ
เราตั้งความหวังไว้ ลูก
ตราบใดที่เรามีความหวัง มันก็จะยังคงมีโอกาส
เอาล่ะ เก็บมันขึ้นและปักมันลง
เฮ้ ไอ้หนู
ผู้ชายคนนั้นบอกว่า นายรู้เรื่องงานที่เหมือง
ไปตายซะ
ขอโทษที ฉันพูดอะไรผิดเหรอ
จะไปกัดใครที่ไหนก็ไป
เอาล่ะ ฉันเบื่อกับการถูกล้อเรื่องรถฉัน
ฉันอุตส่าห์ได้งานดีๆ ทำ แต่รถฉันมาพังเสียนี่
ฉันก็ไม่ชอบเหมือนกัน แต่มันวิ่งได้เสียอย่าง
มันวิ่งได้ใช่มั้ย
ตอนฉันมีเงินเติมน้ำมันให้มันนะ
นายรู้จักงานดีๆ และฉันมีรถ
เราไปทานอาหารเย็นบ้านฉัน และคุยกันดีมั้ย
เย็นนี้กินอะไรล่ะ
ทำไมเดี๋ยวนี้เรากินแต่มันฝรั่ง
เรากินมันฝรั่งบด มันฝรั่งทอด มันฝรั่งอบ
- ไง ทุกคน - ไง พ่อ
หวัดดี
พบกับเพื่อนใหม่ของพ่อ โม เฮนรี่
- หวัดดี ทุกคน - คุณอยากทานอะไรมั้ยคะ
- ครับ คุณนาย - ไม่เป็นไรค่ะ
บ่ายนี้โมกับพ่อได้งานทำที่เหมือง
เยี่ยมไปเลยพ่อ
ปัญหาก็คือ ถ้าเราไม่ไปทำงานพรุ่งนี้..
คนคุมงานจะให้คนอื่นทำแทนพ่อ
โมรู้จักที่ทำบัตรให้พ่อ
ถูกแล้ว
ปัญหาก็คือ มันต้องใช้เงิน 50 เหรียญ
50 เหรียญกับบัตรสมาคมผู้ใช้แรงงาน
คุณจะไปเอามาจากไหน
บอกพวกเขาเรื่องเงิน
ถ้าพ่อได้บัตร...
โมจะนั่งรถไปทำงานกับพ่อ โดยให้เงินพ่อ 1 เหรียญทุกวัน
ถูกแล้ว สำหรับค่าน้ำมัน
โลอิส ผมจะหาเงินได้ มากกว่าตอนนี้ 10 เท่า
ทำไมคุณคิดอย่างนั้น สตีเฟ่น
อย่าเพิ่งทะเลาะกันตอนนี้เลย ที่รัก
พ่อครับ ผมมี 5 เหรียญกว่า
ไม่ใช่ที่นี่ ตอนนี้
พ่อมี 17 เหรียญ
17 บวกกับนี่ของโม เป็น 18
ฉันมีขวดโค้ก 800 ขวด เอาไปเลย
นั่นคงประมาณ 35-40 เหรียญอย่างน้อย
หนูนึกว่าแม่เก็บมันไว้เพื่อ...
วาระพิเศษ
ถูกต้องแล้ว นี่คือวาระพิเศษ
พ่อของหนูเพิ่งได้งานที่ดีที่สุด ยินดีด้วยค่ะ สตีเฟ่น โม
ขอบคุณครับ คุณนายซิมมอนส์
เรารีบไปกันดีกว่า ก่อนที่นั่นจะปิด
- ผมไปด้วยได้มั้ยครับ - ได้สิ
เหมืองนั่นอยู่ห่างออกไปเกือบ 50 ไมล์ รถพ่อจะไปถึงเหรอ
แม่สะสมมาตั้ง 6 เดือน
พ่อจะเอาไปใช้กับงานใหม่หมด ซึ่งคงอยู่ได้ไม่เกินอาทิตย์แรก
ออกมาข้างนอก
ไม่เอาน่า อย่ามาเสียเอาตอนนี้
เธอโดนอีกแล้ว
ลิเดีย ซิมมอนส์ ลูกเป็นอะไรไป
ก็แม่น่ะสิ
แม่ไม่มีรองเท้าดีๆ ใส่
แม่แทบไม่ได้กินอะไร แม่ทำงานตลอดเวลา
เงินนั่นจะเป็นโอกาสของแม่
ทำไมแม่ทิ้งโอกาสไปทุกที
ฟังนะ
ที่พ่อทำไปก็เพื่อที่จะสร้างโลก ให้ดีกว่าเดิมเพื่อพวกเรา
ถูก เขาตะเกียกตะกาย
ถูก เขาล้มลุกคลุกคลาน
ที่เขาต้องการก็คือ ความช่วยเหลือของเรา
แต่ลูกไม่อยากจะช่วยพ่อ ก็ไม่เป็นไร
ลูกทำตามสัญชาติญาณของลูก
แต่แม่จะไม่ฟังลูกตำหนิพ่อ
พ่อเป็นส่วนหนึ่งของแม่
ลูกตัดพ่อ ก็เหมือนตัดแม่
และตัดตัวลูกเอง
พ่อคะ
พ่ออยากไปนอนต่อมั้ยคะ
ลูกทำอะไรดึกดื่นป่านนี้ โพคาฮอนตัส
คือว่า...
หนูฝันว่าปวดฉี่เลยตื่น แต่ปรากฏว่าหนูปวดจริง
พ่อคะ สตูบอกว่าความฝันพวกนั้น ทำให้พ่อไม่สบายใจ...
และนั่นเป็นสาเหตุ ที่ทำให้พ่อต้องจากไป
พ่อจะไปอีกแล้วเหรอคะ
พ่อไม่ไปที่ไหนที่ลูกไปไม่ได้
พ่อเชื่อเรื่องเทวดารึเปล่า
เชื่อสิ
ทำไมคะ
ลูกไม่เชื่อในสิ่งที่มองไม่เห็นเหรอ
ไม่ค่ะ พ่อคิดว่าหนูมี เทวดาคุ้มครองเหรอ
ลิเดีย พ่อเชื่อว่าหนูมีเป็นโหลเลย
เช่นใครคะ ยกตัวอย่างหน่อย
พ่อเชื่อว่าปู่คอยคุ้มครองลูกอยู่
ไหนพ่อบอกว่าปู่เป็นคนติดเหล้า
ลิเดีย นี่มัน...
ลิเดีย นี่มันตี 2 แล้ว
พ่อคะ ฟังนะ
เมื่อพ่อแก่และตาย...
พ่อต้องไล่ใครก็ตามที่คุ้มครองหนู และมาทำหน้าที่แทน
พ่อจะบอกอะไรให้
ตอนพระเจ้าเรียกพ่อกลับบ้าน...
พ่อจะถามท่านให้ ตกลงมั้ย
แต่ตอนนี้ พ่อว่าเราทั้ง 2 คนควรเข้านอน
ดูนี่สิ ฉันได้แผลที่แขน นั่นเป็นแผลที่ 31 แล้ว
ฉันมีแผลเป็นมากกว่านายแล้ว
ไม่มีทาง ฉันมีแผลเป็นมากกว่า แฟร้งเก้นสไตน์อีก
- เอาแขนมาเทียบกับฉัน - มาทางนี้
แผลที่ใช้ซิการ์จี้เองไม่นับ ต้องเป็นอุบัติเหตุเท่านั้น
ฉันคันเหมือนหมาเลย
กลิ่นก็เหมือน
หุบปากเลย
เล่นโคจรรอบพลูโตอยู่เหรอ บิลลี่
เปล่า
เราไม่เคยทำอะไรดีสักอย่าง
ฉันเกลียดเมืองนี้ ฉันเกลียดชุดกับรองเท้าน่าเกลียดนี่..
ทำไมไม่พูดว่าเกลียดทุกอย่าง ที่อยู่ในจักรวาลเลยล่ะ..
พวกเราจะได้ไม่ต้องเมื่อยหู
เธอต้องท่องทุกอย่างที่เกลียด ในพจนานุกรมทุกวัน
ปลอดภัยแล้ว
- ดีมาก เจ้าหนูบิลลี่ - ขอบใจ
ผู้คนว่าบิลลี่ ลิปนิคกี้ติงต๊อง..
เห็นภาพหลอน และคุยกับวิญญาณ
อย่างหนึ่งที่ฉันรู้ก็คือ เขาชอบเงินมาก
แต่ที่ฉันไม่รู้ก็คือ ในวันเดียวกันนั้น..
"ประมูล" พ่อใส่เสื้อตัวเก่งของเขา...
รีดเรียบร้อยและผูกเนคไท ให้ดูน่าเชื่อถือ...
เพื่อเขาจะได้ซื้อบ้านใหม่ ที่งานประมูลประจำตำบล
เครื่องดับอีกแล้วเหรอพ่อ
นายเป็นบ้าอะไรของนาย ขับรถไม่เป็นเหรอไง
ติดทีสิ ที่รัก
เอาไอ้รถกระป๋องออกไปจากถนน
แซงไปสิ ไอ้โง่
- เครื่องดับอีกแล้วเหรอครับ - ใช่แล้ว
นายเป็นอะไรไป ขับไปสิ
เขาแกล้งยั่วให้พ่อโกรธ
เขาตัดหน้าพ่อด้วย
ไปได้แล้ว
อะไรกันวะ
พ่อครับ เขาชนรถเรา
พ่อเห็นแล้ว
ชนอีกพ่อ
ทำอะไรสักอย่างสิครับ
จะให้พ่อทำยังไง ให้ลงไปยืนเป็นกันชนอย่างนั้นเหรอ
หยุดชนรถเราได้แล้ว ไอ้สารเลว
ลูกอย่าพูดอย่างนั้น
แกพูดกับฉันว่าอะไรนะ
นายสอนลูกให้พูดกับ ผู้ใหญ่อย่างนั้นเหรอ
เปล่า แต่เขาเห็นคุณชนรถเราอย่างนั้น..
เขา.. เขาเลยมีอารมณ์ขึ้นมา
พ่อ มันหลอกให้เราตกลงไปในบ่อพิษ
ใช่ ผมเลอะเทอะไปหมดก็เพราะมัน
แกโยนลูกฉันไปในบ่อน้ำเสียเหรอ
เปล่า
คนโกหกตกนรกกระทะทองแดง
แกโกหกฉันเหรอ อย่าโกหกฉันเชียวนะ
อย่าให้มันพูดกับพ่อแบบนั้น มันเป็นคนโกหก
อย่ามีเรื่องกันเลย
เอาเลยพ่อ
เขาแค่หยอกกันเล่นเท่านั้น
ให้เขารู้ว่าใครใหญ่
รถเราสองคนก็ไม่เป็นอะไร
ฉลาดนักใช่มั้ย ถ้าอยากมีเรื่องละก็ ฉันจะสู้กับนายตอนนี้ก็ได้
มัดเขาด้วยกระดาษ เขายังแก้ไม่หลุดเลย
ผมไม่ชอบการทะเลาะวิวาท
ใช่สิ นายไม่ชอบ
ไอ้ไก่อ่อนขี้ขลาดหน้าตัวเมีย
เอาเลยพ่อ
- ด่ามันเลย - เอาเลยพ่อ ด่ามันเลย
อย่างน้อยเขาก็ไม่เหม็นเหมือน แกไอ้ตัวสกั๊งค์
ว่าอะไรนะ ฉันจะหักคอแกไอ้ตัวแสบ
พ่อครับ
ผมไม่ยอมให้คุณแตะต้องตัวลูกชายผม
คุณไม่เห็นผมสั่งสอนลูกคุณ
ผมไม่เห็นว่าอะไรตอนคุณชนรถผม และด่าผมสารพัด...
แต่ถ้าคุณจะทำร้ายลูกผมละก็ คุณกำลังกดปุ่มเดือดของผม...
จากนั้นผมจะฆ่าคุณเพราะ ควบคุมตัวเองไม่ได้
ขอโทษลูกผมเดี๋ยวนี้
ฉันขอโทษ
คุณช่างมีความกรุณา
ลูกชายผมมีอะไรจะบอกคุณ
ขอโทษคุณลิปนิคกี้ สตู
บอกว่าลูกเสียใจที่สบประมาทเขา
ขอโทษครับคุณลิปนิคกี้
ที่รัก ที่รักของฉัน
ฉันต้องการคุณ ต้องการคุณมาก
แต่คุณกลับไม่ไยดีฉัน
ไปจากที่นี่กันเถอะ
เธอต้องแย่แน่
เรื่องอะไร
ขโมยของจากบ้านลิปนิคกี้น่ะสิ
เผอิญฉันได้รับอนุญาต
ฉันไม่เชื่อเธอ
ฉันจะไปฟ้องเขา และเมื่อเขารู้ เขาจะเล่นงานเธอแน่
อย่าพูดอะไรนะ เลสเตอร์
บอกเหตุผลทีว่าทำไมฉันไม่ควรบอก
นายต้องเรียนภาคฤดูร้อนอีกแล้วใช่มั้ย
แล้วไง
ถ้านายหุบปากเงียบไว้...
ฉันจะทำการบ้านให้นาย
ถ้าฉันได้เกรดต่ำกว่า " B" ละก็ ฉันฟ้องแน่
ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง เธอเสร็จฉัน
"บ้านสวย"
"ไม่มีราคาประมูลขั้นต่ำ"
คุณพร้อมแล้วรึยัง
เรากำลังพยายามอยู่
ธนาคารพยายามไม่ให้กำลังใจ กับคนรายได้ต่ำ...
โดยแนะนำให้ประมูล เปิดราคาประมูลที่ 5,000 เหรียญ
คนพวกนี้เขียนเช็คให้เรา กระจุ๋มกระจิ๋ม
มันทำให้เรายุ่งยากไปหมด
เช็คผมไม่ใกล้ 5,000 เหรียญ แม้แต่นิดเดียว
คุณว่าผมพอจะมีโอกาสมั้ย
ผมอยากจะบอกว่ามี แต่ผมไม่อยากโกหกคุณ
คุณเคยคิดจะซื้อบ้านเคลื่อนที่มั้ย
ป้ายบอกว่า "ไม่มีราคาประมูลขั้นต่ำ"
ครับ ป้ายว่าอย่างนั้น
ผมชอบบ้านสีขาวที่สุด
ลูกอยากจูบให้โชคหน่อยมั้ย
ขอให้คุณโชคดี
ซื้อขนมสายไหมให้แม่กับพี่ของลูกดีกว่า
ดีครับ
ลูกรออยู่ตรงนี้
ขอ 2 อันครับ
พ่อ
ไอ้กุ๊ย แกรู้มั้ยว่า ใช้ตั๋วอาหารซื้อบ้านไม่ได้
ไม่นะ วิลลาร์ด พ่อเขามีงานทำ
จำได้มั้ย เราเห็นเขาใช้ เสียมขุดดินอยู่กลางทุ่ง
แต่ก็ไม่แน่ เขาอาจกำลังขโมยมันฝรั่งไปกินก็ได้
พอได้แล้ว
- ผมเกลียดพวกมัน - ไม่เป็นไรน่า
..ปฏิบัติการต่อสู้กับพวกคอมมิวนิสต์ ที่ยึดครองกัมพูชา
ไปๆ ไปทำธุระของพวกคุณ
..การปรากฎตัวของเราที่เวียดนามใต้
สัปดาห์ที่ผ่านมาที่ทำเนียบขาว..
ผมได้พบกับเลขาแลร์ด
เป็นความผิดของพ่อเอง
ถ้าพ่อควบคุมตัวเองไม่ได้ แล้วจะให้ลูกทำได้ยังไง
ผู้บุกรุก
ฉันรู้จักบ้านที่พ่อแกมีปัญญาซื้อ
ก็ที่ที่มีนกอาศัยอยู่ไง
ขึ้นไปบนรถ
หวังว่าพ่อคงรู้ว่า พวกมันอัดผมเสียน่วม
พ่อรู้ว่าพวกเขาเป็นใคร
แล้วทำไมพ่อให้ขนมสายไหม ของแม่กับลิเดียให้พวกมัน
เพราะดูเหมือนว่าพวกเขา ไม่เคยได้อะไรมานานแล้ว
พระเจ้า ลูกสร้างได้เนี๊ยบมาก
ลูกเอาของพวกนั้นมาจากไหน
ผมไม่รู้ ลิเดียเป็นคนหามา
สตู..
ลูกเคยพยายามคุยกับพวกลิปนิคกี้มั้ย
มันเป็นการป้องกันตัว พ่อ
พ่อไปรบกับคนที่พ่อไม่รู้จักด้วยซ้ำ
ถูกแล้ว เพราะพ่ออยากช่วยคน
แต่ท้ายที่สุด พ่อฆ่าคนมากกว่าช่วยคน
พ่อเสียเพื่อนมากกว่าครั้งไหน
พ่อสูญเสียเกียรติ พ่อสูญเสียบ้าน..
และพ่อกำลังจะสูญเสียครอบครัวไป
ไม่ใช่ความผิดของพ่อเสียหน่อย
พ่อทำถูกแล้ว ที่ไปสงคราม
สตู
ถึงเวลาแล้วที่พ่อ จะเล่าเรื่องฝันร้ายของพ่อให้ฟังจนจบ
- พ่อครับ - แค่ฟังเฉยๆ
พ่อบอกลูกว่า...
พ่อมีเพื่อนชื่อด๊อดจ์
เราฝึกมาด้วยกัน
เราสาบานว่าเราจะอยู่ด้วยกัน จนกว่าใครคนหนึ่งจะตายจากไป
มีการระเบิดขึ้น
พ่อได้ยินเสียงเขา
สตีเฟ่น
มันคือเสียงด๊อดจ์ เขากำลังเรียกชื่อพ่อ
สตีเฟ่น
เขาบาดเจ็บ พวกเราทั้งหมดบาดเจ็บ
นายกับฉันเพื่อน นายกับฉัน
นายกับฉันเพื่อน เราจะกลับบ้านด้วยกัน
นายแข็งใจไว้
พ่อแบกเขาไกลที่สุดเท่าที่ไกลได้
นายกับฉันเพื่อน
เราไปถึงเฮลิค้อปเตอร์ในขณะ...
- ในขณะที่ศัตรูกำลังใกล้เข้ามา - ทิ้งเขา นายคนเดียว
ทุกคนในหน่วยตายหมดเหลือแค่...
เหลือแค่พ่อกับด๊อดจ์
เร็วเข้าไปได้แล้ว
พ่อกลัวจนไม่รู้จะทำยังไง
เครื่องหนักเกินไป เรารับได้อีกแค่คนเดียวเท่านั้น
เขาไม่เป็นไร
เราบินขึ้นไม่ได้ ถ้ารับมากกว่าหนึ่งคน
ลองดูก่อนแล้วกัน
ไม่ พวกศัตรูใกล้เข้ามาแล้ว นายต้องตัดสินใจแล้ว
ฉันทิ้งเขาไม่ได้
เลือกเอาเองเพื่อน
นายคนเดียวหรือไม่มีใครได้ไปเลย
ฉันทิ้งเขาไม่ได้
นายเข้าใจมั้ย
เราไม่ใช่ศัตรู
ด๊อดจ์บาดเจ็บมาก ไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น
และพ่อก็กลัวถูกทิ้งมาก
พ่อวางเพื่อนรักลงกับพื้น และบอกให้เขาไปอยู่กับพระเจ้า
เขาปล่อยมือพ่อและหลับตา
พ่อขึ้นฮ. และบินจากมา
2 วันต่อมา...
ประเทศของพ่อ...
เลื่อนยศให้พ่อ...
และเหรียญทองแดงกล้าหาญ
ทำไมพ่อไม่ทำให้พวกเขารับด๊อดจ์
เพราะพ่อคิดอะไรไม่ออก
การสู้รบเขมือบเราทั้งเป็น ทำให้พวกเราเพี้ยนไปหมด
นั่นคือสาเหตุที่พ่อไม่ปกติ...
ตลอดหลายปีมานี่
พยายามยกโทษให้ตัวเองให้อภัยประเทศ
พ่อบอกให้ลูกไม่สู้ไม่ได้ สตู
แต่ถ้าลูกอยากรู้ว่าพ่อคิดยังไง...
พ่อคิดว่ามีเพียงสิ่งเดียวที่...
ทำให้เราปลอดภัย และมีความสุขก็คือความรัก
พ่อคิดว่า นั่นคือสิ่งที่ทำให้ ผู้ชายกล้าหาญ
คือสิ่งที่ทำให้ประเทศแข็งแกร่ง
และสิ่งที่ทำให้พระเจ้าประทานพรให้เรา
และเมื่อไม่มีความรัก สจ๊วต...
มันจะไม่มีอะไร...
ไม่มีอะไรในโลกนี้คุ้มค่า กับการต่อสู้ให้ได้มา
ผมจะพยายามเจรจากับพวกลิปนิคกี้
พ่อรู้ว่าลูกจะทำ
พ่อรักลูก
ผมก็รักพ่อครับ
ลูกคือลูกชายของพ่อ
"ทำไมชีวิตฉันถึงเหมือนกับ ชามใส่เชอร์รี่"
อรุณสวัสดิ์ เด็กๆ
ฉันชื่อคุณสแตร็บฟอร์ด
ทีนี้...
ฤดูร้อนนี้ เราจะทำความรู้จัก...
กับหนังสือที่ดีทีสุดตั้งแต่ได้พิมพ์มา
มันมีชื่อว่า
"ทำไมชีวิตฉันถึงเหมือนกับ ชามใส่เชอร์รี่"
แค่ชื่อก็ตื่นเต้นเร้าใจแล้วใช่มั้ย
ขอโทษที หนูจ๊ะ
ตอนที่ครูกำลังพูด เด็กที่มีมารยาทควร...
หุบปากและฟัง เข้าใจมั้ย
เข้าใจค่ะ
ทีนี้...
เมื่อเราอ่านหนังสือเล่มนี้จบ...
เราจะใช้เวลาในการ เขียนบันทึกความทรงจำ
นี่เป็นสิ่งที่หนูจะบอกฉันว่า...
ทำไมชีวิตของหนู...
ถึงเหมือนชามใส่เชอร์รี่
มาจัดที่นั่งในห้อง ให้เป็นระเบียบกันดีกว่า
หนุ่มน้อย เธอตัวสูง
ทำไมไม่แลกที่กับหนูที่ใส่เสื้อลาย ข้างหลังนั่น
เก็บของไปนั่งข้างหลัง
และหนู คนที่ใส่เครื่องช่วยฟัง
ทำไมเธอไม่ไปนั่งข้างหลังตรงนั้น
และปรับเครื่องให้เสียงดังหน่อย
และหนู ทำไมไม่ย้ายไปนั่งหน้าล่ะ
ต๊ายตาย เธอตัวใหญ่จัง
ฉันมั่นใจว่าเธอจะมองเห็นชัด จากข้างหลัง ไปได้
และเธอ ทำไมเธอไม่ไป นั่งกับเพื่อนเธอข้างหลังล่ะ
ดีกว่าเดิมตั้งเยอะ
- คนรักไอ้ดำ - หุบปาก
แม่หนูผิวสี ฉันบอกให้เธอเงียบไม่ใช่เหรอ
หนูไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย
ฉันได้ยินเสียงกระซิบของเธอ
ยืนขึ้นและบอกให้ชั้นฟังว่า...
มีอะไรสำคัญนักหนา จนต้องขัดฉันอีกครั้ง
หนูบอกครูแล้ว หนูไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้น
ฉันรู้ว่าเธอพูด และฉันอยากได้ยินว่าเธอพูดอะไร
เราทุกคนกำลังรอ
เขาบอกครูแล้วนี่
ครูว่าเขามีปากพูดเองได้
ก็ได้ หนูจะบอกครู
หนูพูดว่า "เอลวาดีน เธอมีอะไรจะเขียน"
"อยู่ป. 6 ชีวิตไม่มีดีอะไร"
"ไม่มีพ่อ"
"ไม่เคยไปไหนโดยไม่ต้องเดิน"
"เงินก้อนเดียวที่เคยมี... "
"คือเงิน 20 เหรียญและการ์ดวันเกิด จากลุงเมื่อปีที่แล้ว"
แต่มันไม่ใช่การ์ดเนื่องในวันเกิดหรอก
มันเป็นเพราะฉันยอมนอนลงบนตักเขา...
ถอดกางเกงในออกและให้เขาตีก้น
ทีนี้ก็มาถึงครู...
ให้หนูไปนั่งหลังห้อง ตรงที่มองกระดานไม่ค่อยเห็น...
ซึ่งหมายความว่า หนูคงไม่จบภาคฤดูร้อนนี้
แค่เพราะครูอ่านหนังสือของคนขาว เกี่ยวกับชีวิตอันเหมือนชามใส่เชอร์รี่..
หนูมีบางอย่างเหมาะกับเรื่องนี้
ดีล่ะ
หนูจะจดว่าหนูจะมีความสุขแค่ไหน ถ้าเงินได้อีก 20 เหรียญเนื่องในวันเกิด
ไม่สนว่าเขาจะมีแผนอะไรปีนี้
และหนูจะเขียนเกี่ยวกับแฟนใหม่ของแม่
ที่อาจเลิกดื่มเหล้าและทำดีกับหนู
และเขาอาจจะรับหนูไปเลี้ยง ทำให้เราเลิกลำบาก
และตอนท้ายสุด...
หนูมั่นใจว่า "ชีวิตนั้นเหมือนชาม ที่เต็มไปด้วยเชอร์รี่"
แต่หนูจะบอกความจริงให้ คุณสแตร็ปฟอร์ด...
หนูว่าครูกับหนังสือนั่น และทั้งห้องนี้..
คือชามที่เต็มไปด้วยอึ
ไปห้องอาจารย์ใหญ่
เดี๋ยวนี้
ครูไม่ได้ยินที่เขาพูดเหรอ
อะไรนะ
เขาบอกความจริงให้คุณรู้
ครูไม่มีสิทธิไล่เธอไป และหาว่าเขาเป็นคนโกหก
แม่หนูบอกว่าใครก็ตามที่ดูถูกคนอื่น เพราะว่าพวกเขาเป็นคนโง่เขลา
ดังนั้นหนูจะช่วยครู
ต่อไปนี้เขาจะนั่งข้างหน้า ที่เขาสามารถมองเห็น
ไม่มีการเรียกเขาว่า "แม่ผิวสี" อีกแล้ว
ครูจะต้องเรียนรู้ชื่อเขา
หนูไม่รู้ว่าครูมีชื่อรึเปล่า แต่เพื่อนหนูทุกคนมีชื่อ
และคนนี้คือเพื่อนรักของหนู
เธอชื่อเอลวาดีน
"อาจารย์ใหญ่"
ลูกฉันรู้จักความแตกต่างระหว่าง ความทารุณโหดร้ายกับอารมณ์
ดังนั้นฉันจึงเขียนบันทึก ให้ครูสแตร็ปฟอร์ด
และฤดูร้อนกำลังล่องลอยไป
พ่อได้บัตรสมาชิกผู้ใช้แรงงาน...
ทำงานสูบน้ำออกจากเหมืองร้าง...
ทางเหนือ 2 เมืองห่างออกไป
มันเป็นงานที่ดี เพราะที่นั่นมีน้ำ ตั้ง 3 ล้านแกลลอนให้สูบ
ฉันได้ยินว่าเขาทำงานตรงส่วนนี้ มาตั้ง 20 ปีแล้ว
มันดูน่าขนลุกชะมัด
ฉันจัดการเอง
นั่นมันอะไรกัน
ไม่รู้สิ
โม
สตีเฟ่น ช่วยด้วย
ฉันขยับไม่ได้
เอาล่ะ ให้ฉันดูซิ
สตีเฟ่น
ฉันเป็นอะไรรึเปล่า
เอาละนะ มันจะเจ็บนิดหน่อย
ไม่ สตีเฟ่น มันไม่ได้ผล
ไม่ได้ผลหรอก นายรีบออกไปจากที่นี่ดีกว่า
นายก็รู้ฉันทำอย่างนั้นไม่ได้
นายยังติดค่าน้ำมันฉันอยู่ 3 เหรียญ
ฉันอยากให้นายรู้ไว้...
ถึงฉันจะต้องหักขานายเป็น 1 0 ท่อน...
ฉันจะพานายออกไปให้ได้
ขอบใจ มันทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นเยอะเลย
ครั้งที่ 3 ได้ผลเสมอ
กัดฟันไว้...
และเตรียมว่ายน้ำ
เอาล่ะ ข้างหลังอย่าขยับ ทำด้วยความว่องไว
ฉันชื่อโลอิส ซิมมอนส์
สตีเฟ่น ซิมมอนส์เป็นสามีฉัน เขาเป็นอะไรรึเปล่า
ผมไม่รู้ แต่หวังว่าคงไม่เป็นไร
ถอยไป
หลีกทาง ถอยไป
โม
พระเจ้า เกิดอะไรขึ้น
สตู
เขาช่วยชีวิตฉัน
พ่อเธอช่วยชีวิตฉัน
ให้ฉันดูเขาหน่อย
พ่อครับ เกิดอะไรขึ้น
ถอยไป เรากำลังรีบ
พ่อเป็นอะไรรึเปล่า
ถอยไป ไอ้หนู
พ่อๆ ไม่นะ
พ่อ
"รพ. จังหวัดเคนดอลล์ "
เขาจะรอดมั้ยคะ
ผมเคยเห็นคนไข้ที่มีอาการเหมือนเขา...
แต่ผมต้องบอกคุณไว้ว่า...
ที่เขามีชีวิตอยู่ได้นั้น ไม่เกี่ยวกับยาเลยแม้แต่น้อย
ทรวงอกเขาถูกกระทบกระเทือน
"ห้องผู้ป่วยหนัก" ปอดข้างหนึ่งฉีก เลือดเขาไหลไม่หยุด...
หัวใจเขาบอบช้ำมาก
พ่อ
โธ่ พ่อ
เขาบอกว่าพ่อน่าจะตายทันที
พวกเขาไม่รู้จักพ่อฉัน เขาไม่ยอมหรอก
สตูไม่พูดเรื่องเกี่ยวกับวันนี้อีกเลย
เขาดิ่งไปที่บ้านต้นไม้และสร้างมัน
วันนั้นทั้งวันและทั้งคืน...
เขาทำให้ตัวเองยุ่งกว่า คนขาเดียวแข่งเตะกันเสียอีก
จนใกล้สว่าง ในที่สุดสตูก็สลบไป
ขณะเดียวกัน เศรษฐีน้อยบิลลี่ ก็สะสมเงินไปเรื่อยๆ...
รอเวลาที่จะใช้เงิน
คุณมีถุงมั้ยครับ
และเขาใช้เงินจริงๆ
อาร์ลิส ลีโอ วิลลาร์ด
มานี่เดี๋ยวนี้
ดูเขาสิ ทุกคนดูเขา
เขาขยับไม่ได้ด้วยซ้ำ ให้ตายเถอะ
เขาเป็นอะไรเหรอ
แกบอกฉันสิ
ผมไม่รู้ ไอติมโคม่ามั้ง
เขาเป็นน้องของแก แกสมควรจะดูแลเขา
ถ้าแม่แกเห็นว่า แกดูแลเขาอย่างนี้ล่ะก็...
เธอคงลงมาจากสวรรค์ มาฆ่าพวกเราทุกคน
ฉันน่าจะอัดพวกแกให้หมดทุกคน...
ที่ปล่อยให้เกลือกกลิ้งกับพื้นอย่างนั้น
พาเขาไปทำความสะอาด ก่อนมดจะมายกเขาไป
และต่อจากนี้ไป...
ถ้าพวกแกไปไหนโดยไม่มีเขา พวกแกได้นั่งรถเข็นออกไปแน่
ลุกขึ้น
หูฉันเกือบหลุดเพราะแก
แกไม่น่าเกิดมาเลย
แกเอาไอติมมาจากไหน
เครื่องบินลำใหญ่โปรยมันลงมาจากฟ้า
แกไม่พูดความจริง บิลลี่...
เราจะใช้ลิปสติกละเลงแก ทุกคนจะได้นึกว่าแกเป็นผดผ้าอ้อม
ไม่เอานะ
เอาสิ
จากนั้น เราจะโกนหัวแก
ฉันไม่ยอมให้โกนหัวนะ
แกโดนแน่ถ้าไม่ยอมบอกเรา
พี่จะโกนหัวฉันหมดหัวก็ได้ แต่ฉันจะไม่บอกอะไรทั้งนั้น
แสงตะวัน
เมื่อวานชีวิตฉันยังหม่นหมองอยู่เลย
แสงตะวัน
โอ แสงตะวัน
เธอส่งยิ้มให้ฉันทำให้ ความเจ็บปวดฉันมลายหายไป
วันแห่งความหมองหม่นได้ผ่านไป
วันแห่งความสดใสได้เข้ามาแทนที่
แสงตะวันส่องลงมาด้วยความจริงใจ
แสงตะวันส่องลงตรงใจฉัน
ฉันรักเธอ
โอ พระเจ้า
พวกลิปนิคกี้กำลังมา
เยี่ยมไปเลย วันนี้วันดีที่สุด
พวกเขามาทำอะไรที่นี่
เธอบอกพวกเขาเรื่องที่นี่เหรอ
เปล่านะ
ไม่เลย เพื่อน
ฉันต้องกลับบ้านแล้ว
แม่จะทำผมให้ฉัน
แล้วเจอกัน ลิเดีย
สตู
อะไร
ฉันว่าจะบอกเธออยู่แล้วเชียว
บอกอะไร พี่ไปทำอะไรมา ลิเดีย
ฉันบอกเจ้าหนูบิลลี่ว่า เรากำลังสร้างป้อมบนต้นไม้
เขาไม่เคยออกจากบ้าน พี่ไปบอกเขาได้ยังไง
ขยะทั้งหมดมาจากบ้านพวกลิปนิคกี้
ไม่นะ
ฉันเตือนนายแล้ว สตู
เธอคือวิทยุกระจายเสียงดีๆ นี่เอง
เพื่อนเอ๋ย ฉันไปล่ะ
พวกมันใกล้เข้ามาแล้ว เราจะทำยังไงดี
ถ่วงเวลาไว้ก่อน ฉันจะใช้ความคิด
ซิมมอนส์
ซิมมอนส์ ลงมาข้างล่างเดี๋ยวนี้
สตู มันสำคัญมากนะ ลงมาเดี๋ยวนี้
ฉันยอมรับว่า ฉันไม่น่าไปที่นั่นเลย
ใช่สิ
ฉันทำผิดไปแล้ว
ใช่สิ
เอาล่ะ ทำเป็นเรื่องใหญ่โตอะไรนักหนา
ทีนี้จะทำยังไงดี
ไม่รู้สิ ฉันไม่ออกไปสู้กับพวกมันหรอก
เธอคงไม่คืนให้ไปหมดหรอกนะ
นี่เป็นบ้านของเรา อาจเป็นหลังเดียวที่เราจะมีก็ได้
ไม่คิดจะต่อสู้เพื่อปกป้องมันเหรอ
พี่จำเรื่องที่พ่อสอนไม่ได้เลยใช่มั้ย
ถ้าพ่อรู้ว่าเราทะเลาะวิวาทละก็ เขาจะต้องผิดหวังมาก
ครั้งนี้อาจไม่ได้
แต่เธอไม่เคยคิดว่า พ่ออาจจะไม่รู้ก็ได้
พ่อนอนอยู่ที่รพ. ใช้เครื่องหายใจ
พี่อย่าพูดอีกแม้แต่คำเดียว
พี่ไม่ควรพูดแบบนั้นอีก
พ่อจะไม่เป็นอะไร พ่อไม่เคยเป็นอะไร
ก็ได้ สตู ฉันขอโทษ
บอกมาซิว่า มีครั้งไหนที่เขาไม่หาย
ถูกของเธอ ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนั้น
เราต้องหาวิธีอื่น โดยไม่ใช้การต่อสู้
สตู
มาสนุกกับเราที่ระเบียงด้านขวากันมั้ย
สตู โอ สตู
มานี่ ไอ้อ้วน
ปล่อยหูฉันนะ
หุบปากได้แล้ว
สจ๊วต ซิมมอนส์พบกับ อาร์ลิส ลิปนิคกี้อีกครั้ง
บิลลี่บอกว่า พวกแกขโมยของพวกเรามา
นี่ของของเรา พ่อนายเอามาจากบ้านเก่าเรา
รังนกยังสร้างได้ดีกว่านี้
โดนลมแรงหน่อยก็คงปลิวแล้ว
กุญแจเท่ดี นายเอามาจากไหน
ของพ่อฉัน
ได้มาจากสงคราม เอาคืนมา
ของรักของหวงละสิ
ฉันจะเอากลับไปเล่นที่บ้าน
ไม่เอาน่า คืนมานะ
นั่นเตาของเรา ฉันบอกได้เลย
ฝาผนังกับตะปูก็ของเรา
ถ้ามีของพวกนายไม่กี่อย่าง เราจะรื้อมันคืนให้พวกนาย
สตู
ผู้บุกรุกอยากให้ฝาผนังของเราคืน...
พร้อมรอยขีดข่วน และรอยเลอะสารพัด
ฉันคงต้องยึดฐานงี่เง่านี้เสียแล้ว
นายไม่ต้องถึงกับยึดหรอก พวกนายมาเที่ยวเมื่อไรก็ได้
ได้เหรอ
หุบปากบิลลี่ ไอ้มอมแมม
ป้อมแจ๋วดีนี่
พวกเขาทำอะไรกับหัวเธอ
อย่างเดียวกันกับที่ฉันจะทำกับแก
แกมีเวลา 5 วินาที บอกความคิดที่ดีกว่าการยึดที่นี่
4, 3, 2
เราขอท้าแข่ง
แจ๋วเลย อาร์ลิส ท้าแข่ง
ท้าแข่งแบบไหน
แบบไหนก็ได้ที่นายต้องการ
แต่ถ้าเราชนะ ป้อมเป็นของเรา
ถ้าเธอแพ้ล่ะ
มันเป็นของนาย ทั้งล็อคและกุญแจ
ไม่มีปัญหา เจอกันที่เหมือง
ถ้าเราชนะ เราจะได้ป้อมเหรอ
นั่นแหละที่เราจะได้
ถ้าฉันได้กุญแจละก็ ฉันจะเชิญทุกคนมา...
และเราจะจัดปาร์ตี้ใหญ่ มีทั้งกระดิ่ง ของเล่น
พลุและของกินและ...
หุบปากได้แล้วบิลลี่
ขอบใจมาก ตอนนี้ฉันหิวจะตายแล้ว
ให้ตายสิ
ฉันกลัว
เกาะไว้ ตูดหมึก
ฉันกำลังเกาะอยู่นี่ไง
น้ำนิ่งดีตอนนี้ แต่มันน่ากลัวมากตอนมันไหล
ให้ตายสิ
นายเคยว่ายน้ำในนั้นจริงเหรอ
นายคงไม่หลอกฉันนะ
บอกแล้วว่าฉันทำ
โอ้โห
นั่นเสียงอะไร
กำลังปล่อยน้ำมั้ง
เดี๋ยวก็หยุด
อย่าทำเลย
ไปหาที่อื่นก็ได้
ฟังนะ ง่ายมาก
นายกับลีโอต้องว่ายไปแตะอีกฝั่ง
ใครกลับมาถึงก่อนชนะ
ใครโกงถูกปรับแพ้
เข้าใจมั้ย
พระเจ้า นั่นมันอะไร
ไม่มีทางว่ายข้ามไปได้หรอก
เดี๋ยวก็รู้
เป็นอะไรไป
นายไม่เคยมานี่มาก่อนใช่มั้ย
ที่บอกว่าเคยว่ายน้ำที่นี่ โม้ทั้งนั้น
มันไม่เลวอย่างที่เห็นหรอก
ซิมมอนส์ยังไม่กลัวเลย
ไอ้เบื๊อกนั้นบ้ากว่านายอีก
นายว่ายเองสิ
ก็ได้ ฉันจะว่าย
วิลลาร์ด ลงไปข้างล่าง
ฉันไม่ลงไปเด็ดขาด
อย่าดื้อกับฉันนะ อยากให้พวกมันคิดว่าเราขี้ขลาดรึไง
พวกมันจะคิดยังไงก็ช่าง ฉันไม่ลงไปเด็ดขาด
เอ๊บบ์
ทำไม กลัวเหรอพี่ชาย
- ยูล่า - ไม่มีทาง
ลีโอไปไหน
พร้อมรึยัง ประจำที่ ระวัง...
เดี๋ยวก่อน ฟังนะ
ฉันจะให้โอกาสแกอีกครั้ง
ยอมแพ้ซะ และเราจะหาวิธีใหม่
นายยอมแพ้เหรอ
ลิเดีย นับให้หน่อย
ประจำที่
แกรู้อยู่ว่าไม่มีทาง
ระวัง
- ไอ้โรคจิต - ไป
สตู เร็วเข้า
เธอต้องทำได้ สตู
ครึ่งทางแล้ว
สตู เร็วเข้า
อย่าว่ายไปตรงกลาง อยู่ห่างจากตรงกลาง
เร็วเข้า สตู ว่าย
สตู เร็วเข้า ได้โปรด สตู
สตู เร็วเข้า เธอต้องทำได้ สตู
ว่ายเข้า
ว่าย สตู เร็ว ว่าย
เร็วเข้า สตู
เธอต้องทำได้ สตู
เร็วเข้า สตู
สตู
สตู เร็วเข้า
เร็วเข้า สตู เธอต้องทำได้
เร็วเข้า
เจ้าบ้านั่นว่ายข้ามได้
ฉันสอนเขาว่ายน้ำเอง
ฉันหลอกแกได้
แกนึกว่าฉันจะว่ายจริงๆ เหรอ ซื่อบื้อชะมัด
ป้อมเป็นของเรา
เอาไปเลย เราไม่อยากได้แต่แรกแล้ว
ฉันบอกแล้ว ฉันจะแก้ปัญหาเอง
กุญแจล่ะ
ไปเอาเองสิ ฉันขอท้า
ไปเถอะสตู ช่างกุญแจมัน เราได้ป้อมแล้ว
ไปเถอะ บิลลี่ ถูกของเขา
ไปก่อนที่จะมีใครบาดเจ็บ
จากนั้นเราพาบิลลี่ลงมาข้างล่าง และไปเยี่ยมพ่อ
สตูคิดว่าพ่ออาการดีขึ้น
"ฉุกเฉิน" เอลวาดีนสวดมนตร์ให้พ่อ
ฉันอยู่นี่ที่รัก
คุณรู้มั้ยว่าฉันคือใคร
โลอิส
สตีเฟ่น
ฉันเอง
แม่ครับ
สจ๊วต
ลิเดีย เข้ามาในนี้หน่อย
มีอะไรเหรอครับแม่
พ่อของลูกตายแล้ว
ไม่นะ
ไม่
ตายอย่างไม่เจ็บไม่ปวด
หัวใจของพ่อแค่หยุดเต้นเฉยๆ
พ่อต้องไม่เป็นอะไร พ่อตายไม่ได้ พ่อมีเครื่องช่วยอยู่
เขาถอดเครื่องออกแล้ว
บอกให้เขาใส่คืนเข้าไปสิ
ลูกรัก พ่อไปแล้ว
เขาช่วยไม่ได้แล้ว
แม่เสียใจ
ทำไมพวกเขาถอดเครื่องออก เพราะมันเสียค่าใช้จ่ายเยอะเหรอ
เปล่า
ลูกเข้าใจใช่มั้ย
ผมเข้าใจว่า ทุกคนเลิกช่วยเขา
ไม่มีอะไรที่กันพ่อไปจากลูกได้ ถ้าเขามีทางเลือกล่ะก็
แม่เชื่อว่าพ่ออยู่บนสวรรค์ และมองลงมาที่เราตอนนี้
พ่อจะคุ้มครองพวกเราไปตลอดชีวิต
หวังว่าพ่อคงทำได้ดีกว่าตอนมีชีวิตอยู่
อย่าพูดอย่างนั้น สตู
ทำไมจะไม่ได้ พี่นึกว่าพ่อเป็นพวกถังแตกไร้ปัญญา
ฉันไม่เคยพูดแบบนั้น
อย่างเดียวที่ฉันรู้ พ่อเป็นเทวดาได้
พ่ออาจกำลังมองเราอยู่ตอนนี้
บางทีพ่ออาจตายในสงคราม และพระเจ้าส่งมาเยี่ยมเราครั้งสุดท้าย
เพื่ออะไร เพื่อให้เรามีความหวังเหรอ
เพื่อสัญญากับเราว่าพ่อจะอยู่ตลอดไป
และเราจะมีบ้านใหญ่กับชิงช้า โต๊ะเครื่องแป้งและรั้วสวยๆ
แล้วก็จากไปอีกครั้งเหรอ
เทวดาบ้าบออะไรกัน
พ่อไม่อยากจากไป ลูกรัก
พ่อไม่อยาก พระเจ้าคงพาพ่อกลับบ้าน
เราคือบ้านของพ่อ แม่
พระเจ้าเอาเขาไปทีหลังก็ได้
ทำไมพระเจ้าเอาทุกสิ่งทุกอย่างไป แม่
แค่บ้านและของเราก็แย่พอแล้ว
ทำไมพระเจ้าต้องเอาพ่อผมไปอีก
ผมทำอะไรผิดเหรอ พระเจ้าถึงต้องเอาพ่อผมไป
ไม่จ้ะ ลูกไม่ได้ทำผิดอะไร
พระเจ้าจะเอาใครไปก็ได้...
ฆาตกรโรคจิตหรือคนแก่หงำเหงือก ที่อายุเกิน 1 00 ปี
พ่อเพิ่งอายุ 34 เอง
ผมต้องการพ่อมากกว่าพระเจ้า
ผมต้องการพ่อมากกว่าท่าน
- มานี่ - ไม่
สงบสติซะ
ผมอยากให้พ่อกลับมา แม่
เราทุกคนต้องการอย่างนั้น
ไม่ สตู
สตู...
พวกมันมาตอนบ่าย ก่อนที่เราจะเตรียมอาวุธทัน
พวกมันเล่นพลุของพี่ฉันเกือบหมดแล้ว
พ่อนายเป็นยังไงบ้าง
เขาตายแล้ว
โธ่ สตู
มีอะไรที่เราช่วยได้บ้างมั้ย
ถ้าพ่อกำลังดูอยู่ล่ะ
พ่อตายแล้ว
ถ้าพ่อรู้ว่าเรากำลังทำอะไรล่ะ
พ่อไม่อยู่แล้ว ลิเดีย
นี่เป็นของจริง
ระเบิดควัน
สีอำพรางตัว
เครื่องแบบ หยิบได้ตามใจชอบเพื่อน
เพื่อนเอ๋ย
สตู
เร็วเข้า ปิดเร็วๆ เข้า
- เอามันออกไป - มันต่อยฉัน
เอามันออกไป
เอาไปเลย ไอ้เบื๊อก
อยู่ห่างจากต้นไม้ฉัน และจะไม่มีใครเจ็บตัว
แต่ถ้านายกลับมา ข้อตกลงเป็นอันยกเลิก
กลับมาก่อนสิ
ตรงนี้อีกคน จัดการเลย
จัดกลุ่ม
วิ่งเข้าไป เรื่องนี้นายเก่งที่สุด
ไอ้ขี้ขลาดตาขาว
โอ พระเจ้า
ลิเดีย ออกมาจากที่นั่น
มาเถอะ
ช่วยฉันปกป้องป้อมของเรา
ไม่นะ
เดี๋ยว
พี่ทำอะไรน่ะ
ดับไฟอีกกอง
อาร์ลิส ทำไมพี่ทำอย่างนั้น
ทำไมไม่แบ่งกันเล่น
ครั้งสุดท้ายนะ ไปไกลๆ เลย ไอ้เตี้ย
ให้ตายสิ
ยูล่า ลิปนิคกี้
ตลอดเวลาที่เธอทำฟันฉันหัก ฉันจะขอคืนบ้างล่ะ
อย่ายุ่งกับเพื่อนฉัน
เธอทำฟันฉันหัก
เธอทำฟันหน้าฉันหักอีกซี่แล้ว ยัยหมึก
เรานึกว่าถ้าเราลุยกันหนักๆ ครั้งแรก พวกเขาจะยอมแพ้และเรื่องจะจบลง
แต่มันไม่ใช่อย่างนั้น มันเริ่มเลวร้ายลงเรื่อยๆ
และในระหว่างนั้นเราก็เสียสติ
ไอ้โรคจิตสารเลว
แล้วเจอกันทีหลัง ไอ้ตัวแสบ
ฉันจะเล่นงานแก เอ๊บบ์
ฉันจะเตะตูดน้อยๆ ของแก ไปจนขึ้นศักราชใหม่เลย
ป้ายชื่อทหาร
นายกับฉันเพื่อน...
โอ พระเจ้า
บิลลี่อย่าขยับ อยู่ตรงนั้นนะ
บิลลี่
ลืมเรื่องกุญแจเถอะบิลลี่ ป้อมไหม้หมดแล้ว
อยู่ตรงนั้นอย่าไปไหน
ไม้ผุหมดแล้ว อย่าขยับแม้แต่นิดเดียว
เกาะไว้ก่อนบิลลี่ ฉันจะไปช่วยเธอ
บิลลี่นั่นแกใช่มั้ย
ใช่แล้ว
เกาะเอาไว้ อย่าทำอะไรโง่ๆ
ผมมาเอากุญแจ
ไม่เป็นไรแล้ว ฉันอยู่นี่
ผมกลัว
ไม่เป็นไร ปล่อยได้
อย่าโกรธผมนะ
ส่งมือมา
ให้ตายสิ บิลลี่
ช่วยด้วย
หาอะไรจับไว้ เร็วเข้า เธอต้องทำได้
เร็วเข้า บิลลี่ เอื้อมมือ
เกาะไว้ บิลลี่ เดี๋ยวก็หยุดแล้ว
เขากำลังจม ช่วยเขาด้วย
บิลลี่
เขาติดอยู่ตรงท่อ งัดเขาออกมา
จับเขา
เร็วเข้า
งัดเขาออกมา
บิลลี่
เรามาแล้ว จับเขาไว้
จับเขา
ไม่นะ เขาไม่หายใจ
เถอะน่า บิลลี่ ช่วยฉันหน่อย
หายใจสิ เร็วเข้า ตื่นเดี๋ยวนี้
ให้ตายสิ บิลลี่สู้เข้าไว้
สู้เข้าไว้ ฟังฉันนะ ฉันกำลังพูดกับเธอ
เอาน่า
ฟื้นสิ บิลลี่
หายใจสิ ได้โปรดพระเจ้า
หยุดนะ แกทำเขาเจ็บ
ไม่มีผล เขายังไม่หายใจ
อย่าฟังเขาบิลลี่ เราจะร่วมมือกัน เธอกับฉัน
ตื่นสิ
เธอต้องรอดสิ
เธอต้องรอด
หยุดตีเขา อย่ายุ่งกับเขา
ไม่ นายต้องให้โอกาสเขา
เถอะน่า บิลลี่ หายใจสิ
พ่อฉันบอกว่าคนเราสามารถ ทำได้ทุกอย่าง...
ตราบใดที่เชื่อว่าตัวเองทำได้
ได้โปรดพระเจ้า ให้เขาหายใจ
ท่านเอาพ่อผมไปแล้ว อย่าเอาบิลลี่ไปเลย เขายังเด็กอยู่เลย
เธอต้องตื่นเดี๋ยวนี้ เธอต้องมีชีวิตรอด
เร็วเข้า หายใจ
หายใจสิ อย่าเพิ่งเลิกตอนนี้ บิลลี่
ใครก็ได้ช่วยฉันที
ฉันเอง
เธอรู้เหรอว่าต้องทำยังไง
คิดว่ารู้นะ
ตื่นเดี๋ยวนี้ บิลลี่ ไม่มีใครโมโหเธอหรอก
เธอทำดีที่สุดแล้ว
มาเถอะ เธอคือวีรบุรุษตัวจริง
ตื่นสิ บิลลี่
เขาฟื้นแล้ว
ผมเห็นเทวดาตัวจริงด้วย
เขาจูงมือผม
และผมกำลังจะไปอยู่อาณาจักรของเขา
เขาบอกว่าผมต้องกลับมาดูแลพ่อผม
เขาหน้าเหมือนเธอเลย...
แต่ตัวใหญ่กว่า
มาเถอะ บิลลี่ กลับบ้านกัน
นี่เป็นของพ่อ
เธอคิดอะไรอยู่
ถ้าพ่อดูอยู่...
พ่อไปได้แล้ว
พ่อดูอยู่จริงๆ
นับจากวันนั้น...
พวกลิปนิคกี้ไม่ไปป้วนเปี้ยน ที่เหมืองอีกเลย
เราไม่ค่อยได้เห็นพวกเขาเท่าไร...
ยกเว้นบิลลี่ ที่กลายมาเป็นเพื่อนเรา
พวกเราพยายามสร้างป้อมขึ้นมาใหม่ แต่หลังจากนั้นไม่กี่วัน
เราก็รู้สึกไม่อยากทำอีกแล้ว ก็เลยเลิก
ตอนนี้สตูกับเพื่อนป้วนเปี้ยน อยู่ตามโรงหนัง...
เพื่อจีบสาว
วันหนึ่ง
เราจะได้อยู่ด้วยกัน
พูดมาๆ ๆ
แม่บอกว่าพ่อนอนตายตาหลับ...
พ่อไม่ต้องทนทุกข์อีกต่อไป
อีก 2-3 อาทิตย์ต่อมา มีแขกมาเยี่ยมที่บ้าน
จะให้ช่วยอะไรคะ
สวัสดีครับคุณนาย ผมชื่อจอห์น วิลเค่นส์
ผมทำงานให้บ. ประมูลแคลร์วิลล์
คะ
คือเมื่อ 6 สัปดาห์ก่อน...
สามีของคุณยื่นประมูลซื้อบ้านหลังนึง
เราพยายามโทรหาคุณ แต่สงสัยโทรศัพท์คงเสีย
ช่วงนี้การเงินไม่ค่อยดี
คือ.. ยังไงก็ตาม
สามีของคุณยื่นประมูลไว้ 432 เหรียญ
ขอบคุณที่คืนเงินให้ค่ะ กำลังต้องการใช้เงินพอดี
ไม่ใช่ครับ ผมไม่ได้มาคืนเงิน
ธนาคารยึดบ้านที่ติดจำนองมากมาย...
และถ้าไม่รีบขายบ้านพวกนี้ออกไป...
ธนาคารจะล้มละลายเสียเอง
ดังนั้น ธนาคารจึงรับข้อเสนอของสามีคุณ
ซึ่งเป็นข้อเสนอเดียวที่เราได้รับ
คุณกำลังบอกฉันว่า สตีเฟ่นซื้อบ้านให้เราเหรอ
ครับคุณนาย
ลิปสติกกับรูจ แม่
แม่รู้น่า
บันทึกความทรงจำอันนี้ เป็นเรื่องเกี่ยวกับบ้านใหม่ของเรา..
แต่มันยังเกี่ยวกับการเรียนรู้ ถึงสิ่งที่คุ้มค่ากับการต่อสู้ให้ได้มา
พ่อฉันเคยพูดเรื่องการต่อสู้
"เราถูกกำหนดมาให้ทำสิ่งที่ดีกว่านั้น"
และทุกวันนี้เมื่อใดก็ตามที่ฉันโมโหใคร..
ฉันได้ยินพ่อกระซิบประโยคนั้นอยู่ข้างหู
แม่ฉันบอกว่าชีวิตคนเรานั้น เหมือนกับผ้าทอ
สีสรรและความสวยของการออกแบบ ขึ้นอยู่กับคนที่เรารู้จัก...
สิ่งที่เราได้เรียนรู้
สิ่งที่ฉันได้เรียนรู้ในภาคฤดูร้อนนี้..
คือไม่ว่าจะมีคนกี่คนก็ตาม ที่คิดว่าพวกเขาเข้าใจสงคราม...
สงครามจะไม่มีวันเข้าใจคน
มันเหมือนกับเครื่องจักรอันใหญ่ที่...
ไม่มีใครรู้จักวิธีใช้มัน
เมื่อใดที่ควบคุมมันไม่ได้...
ท้ายที่สุดมันจะทำลายสิ่ง ที่เราต่อสู้เพื่อให้ได้มา...
สิ่งดีๆ มากมายที่คุณลืมไปว่ามี
ฉันได้เรียนรู้ในภาคฤดูร้อนคือ...
น้องชายฉันพูดถูก
พ่อของฉันเป็นคนที่เฉลียวฉลาดที่สุด เท่าที่ฉันรู้จักมา
"เจ้าของใหม่ ตระกูลซิมมอนส์" และไม่ว่าใครจะบอกอะไรคุณก็ตาม...
ด้วยความช่วยเหลือของพระเจ้า มนุษย์สามารถทำได้ทุกอย่าง
พระเจ้า ดูสิ
มาเถอะ
Ocr by Salsa Santana Jan 6, 2016