คุณดูเฟรน ช่วยอธิบาย
การเผชิญหน้าระหว่างคุณกับภรรยา ในคืนที่เธอถูกฆาตกรรมด้วยครับ
เราทะเลาะกันอย่างหนัก
เธอบอกว่าดีใจที่ผมรู้ว่า เธอเกลียดการทำตัวลับๆล่อๆ
แล้วเธอก็บอกว่า เธออยากไปหย่ากับผมที่รีโน
- แล้วคุณตอบว่าไง - ผมบอกว่าผมไม่ยอมเด็ดขาด
"คิดจะเจอที่รีโนเหรอ เอาไว้ไปเจอที่นรกก่อนแล้วกัน"
เพื่อนบ้านบอกว่าคุณพูดอย่างนี้
พวกเขาบอกอย่างนั้นเหรอ
ผมจำไม่ได้จริงๆ ตอนนั้นผมโกรธอยู่
แล้วเกิดอะไรขึ้นอีก หลังจากที่คุณทะเลาะกับภรรยา
เธอจัดกระเป๋า
เก็บข้าวของไปอยู่กับคุณเควนติน
เกล็น เควนติน เป็นโปรกอล์ฟอยู่ที่ สโนเด็น ฮิลส์ คันทรี่คลับ
คนที่คุณพบว่าเป็นชู้กับภรรยาคุณ
คุณตามเธอไปใช่มั้ย
ผมแวะตามบาร์ 2-3 ที่ก่อน
แล้วก็ขับรถไปที่บ้านของเขา เพื่อจะเผชิญหน้า แต่พวกเขาไม่อยู่บ้าน
ผมจอดรถหลบอยู่ข้างทาง
แล้วก็คอย
ด้วยจุดประสงค์อะไรเหรอ
ผมก็ไม่แน่ใจ
ตอนนั้นผมสับสน
แล้วก็เมา
ผมคิดแค่ว่า
อยากจะทำให้พวกเขากลัว
พอพวกเขากลับมา คุณก็เข้าไปในบ้าน แล้วฆ่าพวกเขา
เปล่า ผมเริ่มสร่างเมาแล้ว
ผมกลับไปที่รถ ขับรถกลับบ้านแล้วก็นอน
ระหว่างทาง ผมขว้างปืนทิ้งลงในแม่น้ำรอยัล
แล้วหลังจากนั้น ผมก็ได้เล่าไปหมดแล้ว
คุณยังรู้สึกมึนอยู่ ตอนที่แม่บ้านมาถึงในเช้าวันรุ่งขึ้น
แล้วพบภรรยาคุณนอนอยู่บนเตียงกับชู้
ร่างพรุนไปด้วยกระสุนขนาด .38
มันช่างเป็นเหตุบังเอิญ ที่น่าอัศจรรย์ซะเหลือเกิน คุณว่ามั้ย
ผมก็ว่างั้น
แต่คุณยังยืนยันว่า คุณทิ้งปืนของคุณลงแม่น้ำไปแล้ว
ก่อนจะเกิดฆาตกรรมขึ้น
ช่างเหมาะเจาะอะไรเช่นนั้น
แต่มันเป็นเรื่องจริง
ตำรวจควานหาในแม่น้ำอยู่ 3 วัน แต่ไม่เจอปืนสักกระบอก
ก็เลยไม่มีทางเปรียบเทียบ กระสุนจากปืนของคุณ
กับกระสุนที่ได้จากศพโชกเลือดของเหยื่อ
แล้วเรื่องนี้ก็
ช่างเหมาะเจาะซะเหลือเกินใช่มั้ย คุณดูเฟรน
เนื่องจากผมเป็นผู้บริสุทธิ์
ผมจึงไม่เห็นว่ามันเหมาะเจาะ ที่หาปืนนั้นไม่พบ
ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ ท่านได้ฟังหลักฐานแล้ว
เราพิสูจน์ได้ว่าผู้ต้องหาอยู่ในที่เกิดเหตุ เรามีรอยเท้า
มีกระสุนตกอยู่ที่พื้น ซึ่งมีรอยนิ้วมือของเขาอยู่
ขวดเบอร์เบิ้นที่แตก ก็มีรอยนิ้วมือของเขา
และที่สำคัญที่สุด
เรามีสาวสวยกับชู้รักของเธอ
นอนตายในอ้อมกอดของกันและกัน
พวกเขาทำผิดก็จริง
แต่ความผิดของพวกเขา มันร้ายแรงถึงขนาด..
ต้องเอากันให้ตายเชียวหรือ
ขณะที่พวกคุณคิดถึงคำถามนี้
ลองคิดถึงสิ่งนี้ด้วย
ปืนลูกโม่บรรจุกระสุนได้ 6 นัด ไม่ใช่ 8
ผมขอเสนอว่านี่ไม่ใช่พิศวาสฆาตกรรม ที่เกิดจากความเลือดร้อน
ซึ่งถ้าเป็นเช่นนั้นก็ยังพอเข้าใจได้ แม้จะให้อภัยไม่ได้ก็ตาม
แต่มันไม่ใช่ มันคือการล้างแค้น
ที่เปี่ยมไปด้วยความเหี้ยมโหด และเลือดเย็น ลองคิดดูนะครับ
กระสุน 4 นัด ต่อเหยื่อ 1 ราย
ไม่ใช่การยิง 6 นัด แต่เป็น 8 นัด
ซึ่งหมายความว่า เขากระหน่ำยิงจนกระสุนเกลี้ยง
แล้วหยุดเพื่อบรรจุกระสุนใหม่
เพื่อจะยิงเหยื่อทั้งสองอีกครั้ง
เป็นกระสุนที่แถมพิเศษให้กับชู้รักทั้งคู่
เข้าตรงที่ศีรษะพอดี
คุณดูเฟรน คุณเป็นคนที่เลือดเย็นและโหดเหี้ยม
แค่ผมมองคุณ ผมก็หนาวไปทั้งสันหลังแล้ว
ด้วยอำนาจที่ผมได้รับมอบหมาย จากมลรัฐเมน
ผมขอพิพากษาจำคุกคุณตลอดชีวิต 2 ครั้งติดต่อกัน
สำหรับเหยื่อของคุณแต่ละคน นี่คือคำตัดสิน
นั่งลง
คุณรับโทษจำคุกตลอดชีวิต มา 20 ปีแล้วใช่มั้ย
- ใช่ครับผม - คุณได้รับการอบรมบ่มนิสัยแล้วรึยัง
ครับผม แน่นอนครับผม
ผมได้รับบทเรียนแล้วครับ
ขอกล่าวด้วยความสัตย์เลยว่า ผมเปลี่ยนเป็นคนใหม่แล้ว
ผมไม่เป็นอันตรายต่อสังคมอีกแล้ว
สาบานต่อหน้าพระเจ้าได้เลยครับ
ไม่อนุมัติ
เฮ้ เรด
เป็นไงบ้าง
ก็ห่วยเหมือนเดิม
เออ ฉันเข้าใจความรู้สึกนายว่ะ
อาทิตย์หน้า ฉันคงไม่ผ่านทัณฑ์บนเหมือนกัน
ใช่ อาทิตย์ที่แล้ว ฉันก็ไม่ผ่าน
ก็ยังงี้แหละ
เรด ยืมบุหรี่ซอง
ไปไกลๆเลย ไป นายติดฉัน 5 ซองเข้าไปแล้วนะ
4 เอง
ในคุกทุกแห่งของอเมริกา จะต้องมีนักโทษอย่างผมอยู่สักคน
ผมเป็นคนที่หาของได้ทุกอย่าง
ทุกอย่างที่คุณอยากได้ บุหรี่ กัญชา
บรั่นดีฉลองวันจบการศึกษาของลูก
เกือบจะทุกอย่างในทุกสถานการณ์
ใช่แล้ว ผมคือซุปเปอร์มาร์เก็ตชั้นนำประจำคุก
ดังนั้น เมื่อแอนดี้ ดูเฟรน มาหาผมในปี 1949
และขอให้ผมลักลอบเอาริต้า เฮย์เวิร์ธ มาให้เขา
ผมก็บอกได้เลยว่า "ไม่มีปัญหา"
แอนดี้เข้ามาในเรือนจำชอว์แชงค์
เมื่อต้นปี 1947 ด้วยคดีฆาตกรรม ภรรยาและชู้รักของเธอ
ที่ข้างนอก เขาเป็นถึงรองประธาน ของธนาคารใหญ่โตในพอร์ตแลนด์
เป็นงานที่เยี่ยมสำหรับคนหนุ่มขนาดนี้
แกรู้ภาษาอังกฤษใช่มั้ย ไอ้ควาย
ตามเจ้าหน้าที่คนนั้นไป
ยังไม่เคยเห็นกลุ่มคนที่น่าสมเพช เท่านี้มาก่อนเลย
เฮ้ น้องหนู มาทางนี้หน่อยซิ
พนันกันหน่อยมั้ย เรด
เอาบุหรี่หรือเงินดีล่ะ คนแทงเลือกมาเลย
บุหรี่ ฉันลง 2 มวน
เอาสิ นายเลือกมาเลย
เอาไอ้เวรนั่น
- คนที่ 8 มันต้องเป็นคนแรกแน่ - ไม่มีทาง ฉันรอง
คราวนี้แกเสียบุหรี่แน่ เพื่อน
ถ้าแกแน่นัก ก็ว่ามาสิ
ฉันเอาไอ้อ้วนนั่น
คนที่ 5 ฉันแทง 5 มวนเลย
น้องหนูตัวใหม่มาแล้ว
เหยื่อมาแล้ว เหยื่อมาแล้ว
ผมยอมรับว่าผมไม่ได้คิดอะไรมาก เกี่ยวกับแอนดี้ ในครั้งแรกที่เห็น
ดูเขาบอบบาง เหมือนว่าเจอลมอ่อนๆพัดก็ปลิวได้แล้ว
นั่นเป็นความรู้สึกแรกที่ผมมีต่อชายคนนี้
แล้วแกแทงใครล่ะ
ไอ้โย่งที่ดูเหมือน คาบช้อนเงินมาเกิดนั่นไง
คนนั้นเหรอ ไม่มีทางหรอก
- บุหรี่ 10 มวนเลย - แทงหนักนี่หว่า
แล้วใครจะรองบ้างล่ะ
เฮย์วู้ดเอามั้ย จิกเกอร์ล่ะ
สกิ๊ต
ฟลอยด์
หมูกล้าหาญตั้ง 4 ตัว
กลับไปที่ห้อง แล้วรอการนับรอบเย็น
นักโทษทุกคน กลับเข้าห้องของตัวเอง
ขวาหัน
มองไปข้างหน้า
นี่คือคุณแฮดลี่ย์ เป็นหัวหน้าผู้คุม
ฉันชื่อนอร์ตัน เป็นพัศดีที่นี่
ส่วนพวกนายคือผู้ต้องโทษ
นั่นคือสาเหตุที่พวกนายถูกส่งมาให้ฉัน
กฎข้อที่ 1
ห้ามสบถ ห้ามลบหลู่พระเจ้า
จะไม่มีใครเอ่ยนามของพระเจ้า อย่างไร้สาระในคุกของฉัน
กฎข้ออื่น
อยู่ไปแล้วจะรู้เอง มีคำถามมั้ย
เมื่อไหร่เราจะได้กินข้าว
แกจะได้กินเมื่อเราบอกให้แกกิน
แกจะได้ขี้ตอนที่เราบอกให้แกขี้ และจะฉี่ได้ต่อเมื่อเราบอกให้แกฉี่
เข้าใจมั้ย ไอ้ระยำ
ยืนดีๆ
ฉันเชื่อใน 2 สิ่ง
วินัย และ ไบเบิ้ล
ที่นี่ พวกแกจะได้รับทั้ง 2 อย่าง
จงวางใจในพระเจ้า
และจำไว้ว่าก้นพวกแกอยู่ในมือฉัน
ยินดีต้อนรับสู่ชอว์แชงค์
ปลดโซ่ได้
หันหลัง
พอแล้ว
เดินมาด้านหน้า
หันไป ฆ่าโลนซะ
หันมา
เดินออกจากกรง แล้วไปหยิบเสื้อกับไบเบิ้ล
คนต่อไป
ไปทางขวา
ไปทางขวา.. ขวา..
ซ้าย
คืนแรกเป็นคืนที่โหดสุด อย่างไม่ต้องสงสัย
พวกมันให้คุณเดินล่อนจ้อนเข้ามา
ผิวแสบร้อน ตาปิดไปครึ่ง เพราะไอ้ยาฆ่าโลนอุบาทว์นั่น
และเมื่อพวกมันยัดคุณใส่กรง
ลูกกรงเหล็กปิดโครมใส่หน้า
ตอนนั้นแหละที่คุณจะรู้ตัวว่า นี่มันของจริง
ชีวิตที่เคยมีอยู่บินหายไปชั่วพริบตา
ไม่มีอะไรเหลือ นอกจากเวลาทั้งหมด ที่จะให้คุณคิดถึงมัน
พวกมาใหม่ มักจะคลั่งในคืนแรก
ต้องมีบางคนทนไม่ได้ ร้องไห้ออกมา
เป็นอย่างนี้ทุกครั้ง
คำถามก็คือ
แล้วใครล่ะ จะเป็นคนแรก
คนไหนก่อน ก็คงจะเหมือนกัน
แต่ผมวางเดิมพันไว้ที่แอนดี้ ดูเฟรน
ดับไฟ
ผมจำคืนแรกของผมได้
ดูเหมือนกับว่ามันนานแสนนานมาแล้ว
เฮ้ น้องหนู
น้องหนู น้องหนู
เป็นอะไรไปจ๊ะ กลัวความมืดเหรอ
พนันกันเลย น้องคิดว่าพ่อกับแม่ ไม่น่าดุ๊บกันให้น้องเกิดมาเลยใช่มั้ย
ไอ้หมูน้อย ไอ้หมูอ้วน พี่อยากกินสเต๊กหมูว่ะ
พวกนักโทษเก่าชอบเล่นสนุก กับนักโทษคืนแรก
และพวกมันจะไม่หยุด จนกว่าจะได้เหยื่อ
เฮ้ ไอ้อ้วน
ไอ้อ้วน
พูดกับพี่หน่อย ไอ้หนู
ฉันรู้ว่าแกอยู่ที่นั่น ฉันได้ยินเสียงแกหายใจ
อย่าไปฟังไอ้พวกนั้น แกได้ยินฉันมั้ย
ที่นี่ไม่เลวนักหรอก
บอกอะไรให้นะ
ฉันจะพาแกไปแนะนำให้ทั่วเลย ให้แกรู้สึกเหมือนอยู่บ้าน
ฉันรู้ว่ามีพวกตุ๊ดกระทิงเปลี่ยวหลายตัว
ที่อยากคบหากับแก
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กับก้นขาวๆใหญ่ๆนิ่มๆของแก
พระเจ้า
ผมไม่ควรอยู่ที่นี่
- เราได้ผู้ชนะแล้ว - ผมอยากกลับบ้าน
ไอ้อ้วนชนะแค่ปลายจมูกว่ะ
น้องหนู
ผมอยากกลับบ้าน
ผมอยากพบแม่
แม่ของแก กูเคยอึ๊บมาแล้ว ไม่เจ๋งเลยว่ะ
เชียร์หาพระเจ้าองค์ไหนกัน
เขาสบถ ฉันจะบอกพัศดี
ถ้าแกฟ้องเขา กูจะเอากระบองเสียบก้นพวกแก
ปล่อยผมออกไป
ไอ้ลิงอ้วน มีปัญหาอะไร
ได้โปรด ผมไม่ควรอยู่ที่นี่
ผมไม่ควร
ฉันไม่นับ 1 ถึง 3 หรอกนะ ไม่เคยนับ 1 ด้วย
จะหุบปากหรือจะให้ฉันร้องเพลงกล่อม
หุบปาก ไอ้น้อง หุบปาก
คุณไม่เข้าใจ ผมไม่ควรอยู่ที่นี่
เปิดห้องขัง
กูก็ไม่ควรอยู่ คุกที่นี่มันห่วยแตก
ไอ้เวรเอ๊ย
หัวหน้า เย็นไว้ เย็นไว้
คืนนี้ ถ้าฉันได้ยินแม้แต่เสียงหนูตด
ฉันสาบานต่อพระเจ้าเลยว่า พวกแกต้องไปได้เรือนพยาบาลกันแน่
ทุกๆตัวที่นี่ ไม่เว้นใครหน้าไหน
เรียกนักการมา เอาไอ้เวรนี่ไปที่เรือนพยาบาล
คืนแรกในคุกของดูเฟรน ทำให้ผมเสียบุหรี่ไป 2 ซอง
เขาไม่ส่งเสียงเลยสักแอะ
ชั้น 3 ด้านเหนือ นับเรียบร้อย
ชั้น 2 ด้านเหนือ นับเรียบร้อย
ชั้น 3 ด้านใต้ เรียบร้อย
เตรียมตัวออกไปได้
ออกไปได้
คุณจะกินมันเหรอ
ผมไม่ได้คิดอะไรอย่างนั้น
ขอผมได้มั้ย
น่ารัก อ้วนกลมเชียว
เจ๊คบอกว่าขอบคุณ
มันตกลงมาจากรัง ที่อยู่บนโรงทำป้ายทะเบียน
ฉันเลยต้องดูแลมัน จนกว่าจะโตพอที่จะบินได้
โอ ไม่นะ มันมาแล้ว
อรุณสวัสดิ์ เพื่อนๆ
เป็นเช้าที่สดใสนะ ว่ามั้ย
พวกนายรู้ว่าทำไมมันถึงสดใสใช่มั้ย
วางลงมาเลย ฉันอยากเห็นมันเรียงเป็นแถว
คงน่ารักเหมือนแถวของหางเครื่องเลย
ดูสิ
- ฉันทนไม่ไหวแล้ว - โอ้ พระเจ้า
ใช่แล้ว ริชมอนด์ เวอร์จีเนีย
ดมก้นฉันแล้วกัน
หลังจากมันดมก้นฉันแล้วนะ
น่าอายมั้ย ม้าที่แกแทงไม่เข้าวินเลย
แต่ฉันโคตรรักตัวของฉันเลยว่ะ
ฉันจะจูบมันฟอดใหญ่เลย ตอนเจอมันคราวหน้า
ทำไมแกไม่แบ่งบุหรี่ให้มันแทนล่ะ โชคดีบรรลัยเลยนี่
เฮ้ ไทเรล
อาทิตย์นี้ แกเข้าเวรเรือนพยาบาลใช่มั้ย
ม้าฉันเป็นไงบ้างล่ะ
ตายแล้ว
แฮดลี่ย์อัดหัวมันซะเละเลย
หมอก็ดันกลับบ้านไปแล้ว
มันนอนอยู่ตรงนั้นจนเช้าเลย
ถึงตอนนั้น พวกเราก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว
เขาชื่ออะไร
แกว่าไงนะ
ผมแค่สงสัยว่ามีใครรู้ชื่อเขามั้ย
แล้วแกสนใจทำไมเหรอ ไอ้น้อง
ไม่สำคัญหรอกว่าชื่ออะไร มันตายไปแล้ว
มีใครทาบแกบ้างรึยัง
แกเป็นของใครรึยัง
ที่นี่ทุกคนต้องมีเพื่อนนะ
ฉันเป็นเพื่อนของนายได้
ทำเป็นหยิ่ง
ชอบจัง
ช่วงแรกๆแอนดี้เก็บตัวเงียบมาก
เดาเอาว่าเขาคงมีอะไรในใจมากมาย
และพยายามปรับตัวให้เข้ากับชีวิตในนี้
จนกระทั่งผ่านไปเดือนนึง เขาค่อยเปิดปากพูด
ที่เป็นการพูดมากกว่า 2 คำ
แล้วปรากฎว่า
คนที่เขาพูดด้วยคือผมเอง
ผม แอนดี้ ดูเฟรน
นายธนาคารที่ฆ่าเมียน่ะเหรอ
ทำไมทำงั้นล่ะ
ผมไม่ได้ทำ
นายเข้ากับที่นี่ได้ดีนี่
ทุกคนที่นี่ล้วนเป็นผู้บริสุทธิ์ ไม่รู้รึไง
- นายมาอยู่ในนี้เพราะอะไร - ไม่ได้ทำอะไรเลย ทนายมันห่วยเอง
คนเค้าลือกันว่านายโคตรเย็นชาเลย
นายคิดว่านายเหนือกว่าทุกคน ใช่มั้ย
แล้วคุณคิดยังไงล่ะ
บอกตามตรงนะ ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจเลย
ผมได้ยินมาว่า คุณรู้วิธีที่จะหาของได้มากมาย
ฉันรู้สถานที่ที่จะหาของต่างๆ ได้เป็นครั้งๆไป
คุณจะหาฆ้อนสลักหินให้ผมสักอันได้มั้ย
ฆ้อนสลักหิน
- มันคืออะไร แล้วจะเอาไปทำไม - คุณจะสนใจไปทำไม
ถ้าเป็นแปรงสีฟันก็คงไม่ถามหรอก ฉันคงบอกราคาไปแล้ว
เพราะแปรงสีฟัน มันไม่ได้ทำด้วยเหล็กนี่ จริงมั้ย
ก็จริง
ฆ้อนสลักหินอันนึงก็จะยาว 6-7 นิ้วได้
- ลักษณะเหมือนกับพลั่วย่อส่วน - พลั่วเหรอ
ใช้กับก้อนหิน
หินเขี้ยวหนุมาน
หินไมก้า.. หินชั้น..
หินปูน
แล้วไง
ผมเป็นนักสะสมหิน
อย่างน้อยก็เคยเป็นในอดีต ผมอยากจะเป็นอย่างนั้นอีก
หรือไม่นายก็อยากจะฝังของเล่นนาย เข้าไปในกระโหลกของใครสักคน
ไม่หรอก ผมไม่มีศัตรูที่นี่
ไม่มีเหรอ เดี๋ยวก็รู้
คนเค้าพูดกันให้ทั่ว
กลุ่มซิสเตอร์ชอบนายเอาการทีเดียว
โดยเฉพาะบ็อกส์
คงไม่มีประโยชน์หรอกนะ ถ้าผมจะบอกพวกนั้นว่า ผมไม่ใช่โฮโม
พวกมันก็ไม่ใช่
พวกโฮโมยังมีความเป็นคน ไอ้พวกนี้มันไม่ใช่คน
ตุ๊ดกระทิงเปลี่ยวพวกนี้ใช้กำลังลูกเดียว ความต้องการของมันมีแค่นั้น
ถ้าฉันเป็นนาย ฉันจะติดลูกตาไว้ที่ข้างหลัง
- ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ - ไม่เป็นไร ให้ฟรี
นายคงเข้าใจความกังวลของฉันนะ
ถ้าเกิดปัญหาขึ้น ผมจะไม่ใช้ฆ้อนนี่
งั้นฉันเดาว่านายอาจจะคิดหนี โดยเจาะกำแพงออกไป
ฉันพลาดอะไรไปเหรอ มีอะไรน่าขำ
ถ้าคุณเห็นฆ้อนแล้ว จะเข้าใจเอง
ไอ้ของอย่างนี้ ในท้องตลาดราคาเท่าไหร่
ตามร้านขายหินและเครื่องเพชร ก็ราคา 7 เหรียญ
ปกติฉันจะบวก 20%
แต่นี่มันของพิเศษ
ยิ่งเสี่ยงมาก ราคาก็ยิ่งสูง เอาเป็นว่า 10 เหรียญขาดตัวละกัน
10 ก็ 10
ถ้าถามฉันนะ ขอตอบว่าเสียเงินเปล่า
ทำไมล่ะ
คนแถวนี้เค้าชอบค้นห้องแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย
ถ้าพวกมันหาเจอ นายก็โดนยึด
แล้วถ้าเกิดพวกมันจับได้ขึ้นมา นายต้องไม่รู้จักฉันนะ
ถ้าเอ่ยชื่อฉัน เราจะไม่มีวันค้าขายกันอีก
ไม่ว่าจะเป็นเชือกผูกรองเท้า หรือหมากฝรั่ง เข้าใจใช่มั้ย
เข้าใจ
ขอบคุณ คุณ...
เรด
ฉันชื่อเรด
ทำไมพวกเขาเรียกคุณอย่างนั้นล่ะ
อาจจะเพราะฉันเป็นไอริชมั๊ง
ผมรู้แล้วว่า ทำไมบางคนในนี้บอกว่าเขาหยิ่ง
เขาเป็นคนเงียบๆในแบบของเขาเอง
ไม่ว่าจะเป็นการเดินหรือการพูด ไม่เหมือนคนที่อยู่ในคุกเอาซะเลย
เขาเดินไปเรื่อยๆ
เหมือนเดินในสวนสาธารณะ ไร้ซึ่งความกังวลหรือสนใจโลก
เหมือนกับว่าเขามีเสื้อโค้ทล่องหน ที่ปกป้องเขาจากสถานที่แห่งนี้
ผมคิดว่า พอจะพูดได้ว่า
ผมเริ่มชอบแอนดี้แล้ว
ไปได้แล้ว เราต้องไปให้ตรงเวลานะ
ยกขึ้นสิ เร็วเข้า ยกขึ้น
เป็นไงบ้าง เมียนายยังดูแลนายดีอยู่มั้ย
เดินไปเรื่อยๆ
เรด
แอนดี้พูดถูก
ในที่สุดผมก็รู้ว่ามันน่าขำตรงไหน
ด้วยคนเพียงคนเดียว คงต้องใช้เวลาถึง 600 ปีมั้ง
กว่าจะเจาะกำแพงให้ทะลุได้ ด้วยของชิ้นนี้
- หนังสือมั้ย - วันนี้ไม่
หนังสือมั้ย
ส่งให้ดูเฟรน
หนังสือมั้ย
ดูเฟรน นี่หนังสือของนาย
ขอบใจ
ดูเฟรน ผงซักฟอกจะหมดแล้ว ไปเอามาทีสิ
ถ้าผงนี่เข้าตาแกล่ะก็ บอดแน่
ที่รัก.. เฉยไว้..
เอางั้นเหรอ.. จะสู้เหรอ..
ยิ่งดีใหญ่เลย
ผมหวังว่า เรื่องที่ผมจะได้เล่าก็คือ แอนดี้สู้ยิบตา
แล้วพวกซิสเตอร์ก็เลิกยุ่งกับเขา
ผมอยากจะเล่าอย่างนั้นจริงๆ
แต่คุกไม่ใช่โลกของเทพนิยาย
เขาไม่เคยพูดว่าใครทำ
แต่เราทุกคนรู้กันอยู่
เรื่องต่างๆก็เป็นอย่างนี้ไปสักพักหนึ่ง
ชีวิตในคุกเต็มไปด้วยเรื่องเดิมๆ
และซ้ำซากมากขึ้นเรื่อยๆ
บ่อยครั้งมาก ที่แอนดี้จะโผล่มาพร้อมกับแผลใหม่ๆ
พวกซิสเตอร์เล่นงานเขาอยู่เรื่อย
บางครั้งเขาก็เอาตัวรอดมาได้
บางครั้งก็ไม่
นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับแอนดี้
นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นซ้ำซาก
ผมเชื่อว่า 2 ปีแรก เป็นช่วงที่เลวร้ายที่สุดของเขา
แล้วผมก็เชื่อว่า ถ้ายังเป็นอย่างนี้ต่อไป
ที่นี่ต้องทำลายเขาได้สำเร็จแน่
แต่แล้วก็มาถึงวันหนึ่งในฤดูใบไม้ผลิ ปี 1949
พัศดีได้ตัดสินใจว่า
ดาดฟ้าของโรงงานทำป้ายทะเบียนรถ จำเป็นต้องปรับพื้นใหม่
ฉันอยากได้อาสาสมัครสักโหลนึง มาทำงาน 1 อาทิตย์
และก็อย่างที่รู้กัน
งานพิเศษก็ย่อมมีสิทธิพิเศษให้
นี่เป็นงานกลางแจ้ง
แถมเดือนพฤษภายังเป็นเดือนที่เยี่ยม สำหรับการทำงานกลางแจ้ง
เข้าแถวเรียงกันมา
มีคนอาสาทำงานนี้มากกว่า 100 คน
วอลเลซ อี อังเกอร์
เอลลิส เรดดิ้ง
น่าคิดมั้ย
ว่าทำไมผมกับเพื่อนๆ ถึงอยู่ในรายชื่อที่ถูกเรียก
แอนดรูว์ ดูเฟรน
พวกเราจ่ายแค่บุหรี่ คนละ 1 ซองเท่านั้นเอง
แน่นอน ผมยังได้ส่วนแบ่ง 20% เช่นเคย
ทนายความใหญ่จากเท็กซัส โทรมาหาฉัน
ฉันพูดว่า "ว่าไง"
เขาบอก "เสียใจด้วย ที่จะต้องแจ้งว่า ว่าน้องชายของคุณเพิ่งเสียชีวิต"
- เสียใจด้วยนะ - ฉันไม่เสียใจ มันเป็นคนระยำ
มันหนีออกจากบ้านไปหลายปีแล้ว คิดว่าตายไปนานแล้วซะอีก
แต่ทนายคนนี้บอกฉันว่า
"เขาตายตอนรวย" ด้วยบ่อน้ำมัน ไอ้บ้านี่มีเงินเกือบล้านเหรียญ
ล้านเหรียญเชียว
- คนระยำบางคนโชคดีอย่างเหลือเชื่อ - แล้วคุณจะได้อะไรบ้าง
35,000 นั่นแหละที่มันให้ฉัน
เป็นดอลล่าร์ใช่มั้ย
เยี่ยมไปเลย ยังกะถูกหวยแน่ะ
ไม่ใช่เหรอ
ไอ้หน้าโง่ แกคิดบ้างมั้ยว่ารัฐบาลจะทำอะไรกับฉัน
ฉันว่าฉันโดนกัดก้นคำโตแน่
ไบรอนที่น่าสงสาร
ได้โชคมาแล้วกลับซวยอีก น่าสงสารจริงๆ
คนบางคนมันซวยจริงๆ
แอนดี้ บ้าไปแล้วเหรอ
ทำงานของตัวเองไปสิ
ถึงนายจะต้องจ่ายภาษีไปบ้าง แต่ก็ยังมีเงินเหลือ...
ใช่ อาจเหลือพอซื้อรถคันใหม่ แล้วไงต่อล่ะ
ฉันต้องจ่ายภาษีรถ ต้องมีค่าซ่อม
ค่าบำรุงรักษา ลูกๆก็จะอ้อน ให้พาไปนั่งรถเล่นทั้งวัน
แล้วถ้านายเกิดคิดภาษีผิดขึ้นมาล่ะ ก็ต้องควักกระเป๋าตัวเองออกมาจ่าย
ฉันจะบอกให้ รัฐบาลเนี่ย
มันจะล้วงมือเข้าไปในเสื้อนาย แล้วบีบคั้นนมนาย จนกลายเป็นสีม่วง
- มันรนหาที่ตายแล้ว - ทาน้ำมันต่อเหอะ
ไอ้น้องเวร.. ระยำ..
คุณแฮดลี่ย์
คุณไว้ใจภรรยาของคุณมั้ย
ตลกจัง
แกคงดูตลกมากขึ้นอีก ตอนฉันเลาะฟันแกหมดปาก
ความหมายของผมคือ คุณคิดว่าเธอ จะทำอะไรลับหลังเพื่อเล่นงานคุณมั้ย
หลบไป เมิร์ท ไอ้เวรนี่กำลังจะเจออุบัติเหตุ
มันจะผลักแอนดี้ลงไป
ถ้าคุณไว้ใจเธอ คุณก็เก็บเงิน
35,000 นั่นไว้ได้
- พูดอะไรของแก - เงิน 35,000
เก็บไว้ได้หมดเลย
- ทุกๆสตางค์เลย - แกเริ่มพูดจามีเหตุมีผลแล้ว
ถ้าคุณอยากเก็บเงินนี้ไว้ทั้งหมด จงยกให้ภรรยาคุณ
รัฐบาลยอมให้ 1 ครั้งถ้าคุณให้ของขวัญ โดยเสน่หาแก่คู่ชีวิตไม่เกินหกหมื่น
- บ้าน่า ไม่ต้องเสียภาษีเหรอ - ปลอดภาษี
กรมสรรพากรแตะต้องไม่ได้เลย แม้แต่แดงเดียว
แกมันไอ้นายแบงค์หัวหมอ ที่ฆ่าเมียตัวเอง
ทำไมฉันถึงต้องเชื่อแก เพื่อฉันจะมาจบชีวิตลงที่นี่เหมือนแกน่ะรึ
มันถูกกฎหมายนะครับ ถามสรรพากรได้ เขาก็จะพูดอย่างเดียวกัน
ผมรูhสึกโง่มาก ที่มาบอกคุณแบบนี้ ผมมั่นใจว่าคุณได้ตรวจสอบเรื่องนี้แล้ว
ฉันไม่ต้องให้ไอ้คนกักขฬะอย่างแก มาบอกว่าฉันต้องทำอะไรบ้าง
ไม่ต้องอยู่แล้ว แต่คุณจำเป็น ต้องมีใครจัดเตรียมเอกสารให้ทนายความ
และต้องจ่ายค่าธรรมเนียมให้เค้า
ไอ้พวกระยำนั่นน่ะเหรอ
ผมคาดว่าผมจะจัดการให้คุณได้ ซึ่งคุณก็จะประหยัดเงินด้วย
ถ้าคุณเอาแบบฟอร์มมา ผมจะจัดเตรียมให้
เกือบจะไม่ต้องเสียเงินเลย
ผมขอแค่เบียร์ให้เพื่อนร่วมงานของผม คนละ 3 ขวดเท่านั้น
"เพื่อนร่วมงาน" ฟังดูตลกดี
คนที่ทำงานกลางแจ้ง จะรู้สึกว่าตัวเองมีเป็นคนมากขึ้น
ถ้าเขาได้เบียร์เย็นๆสักขวด ผมคิดอย่างนั้น
ครับผม
พวกแกมองอะไร
ทำงานไปสิ
และแล้วมันก็เกิดขึ้น
ใน 2 วันสุดท้ายก่อนงานเสร็จ
นักโทษที่ทำงานซ่อมดาดฟ้าของโรงงาน ในฤดูใบไม้ผลิแห่งปี '49
ได้นั่งลงเรียงแถวกัน ในเวลา 10 โมงเช้า
ดื่มเบียร์ที่เย็นเจี๊ยบจนเป็นวุ้น อภินันทนาการจากไอ้โหดที่เลวสุดๆ
เท่าที่ชอว์แชงค์เคยมีมา
ดื่มซะตอนที่มันยังเย็นอยู่ สาวๆ
แม้แต่การพูดของไอ้หอกนี่ ยังฟังดูเหมือนคนใจกว้างเลย
เรานั่งดื่มโดยมีแสงอาทิตย์อาบไหล่ รู้สึกราวกับตนเองเป็นอิสระชน
เราน่าจะกำลังซ่อมดาดฟ้า ให้บ้านของเราเองอยู่
ในที่ซึ่งเราเป็นเจ้าของทุกอย่าง
ส่วนแอนดี้น่ะเหรอ
เขาใช้เวลานั่งพักอยู่ในร่ม
ด้วยสีหน้าที่ยิ้มกริ่มอย่างประหลาด
นั่งมองพวกเราดื่มเบียร์ของเขา
เอาเบียร์เย็นๆหน่อยมั้ย
ขอบใจ ฉันเลิกดื่มแล้ว
คุณอาจโต้แย้งว่า ที่เขาทำไปก็เพื่อประจบผู้คุม
หรืออาจจะอยากสร้างเพื่อน สัก 2-3 คนในหมู่พวกเรา
สำหรับผม
ผมคิดว่าเขาทำเพียงแค่ให้ตัวเอง รู้สึกเหมือนเป็นคนปกติอีกครั้ง
แม้จะเป็นเวลาที่แสนสั้นก็เถอะ
เดินคิง
- หมากรุก เกมส์ของพระราชา - อะไรนะ
มีอารยธรรม.. มีกลยุทธ์..
แล้วก็ลึกลับโคตรๆเลย เกลียดชิบเป๋ง
สักวันคุณคงจะยอมให้ผมสอนนะ
แหง๋อยู่แล้ว
เราน่าจะหากระดานมาเล่นด้วยกัน
นายติดต่อถูกคนแล้ว ฉันเป็นคนที่หาของได้ทุกอย่างใช่มั้ย
เราอาจจะทำธุรกิจเรื่องกระดานกันได้ แต่ผมอยากจะแกะตัวหมากขึ้นมาเอง
ข้างหนึ่งเป็นหินปูนขาวใส อีกข้างเป็นหินสบู่ คุณคิดว่าไง
ก็คิดว่าคงใช้เวลาหลายปีเลยน่ะสิ
กี่ปีฉันก็มีเวลา แต่ไม่มีหินเนี่ยสิ
ที่สนามก็มีแต่ก้อนบางๆ
เป็นก้อนกรวดซะส่วนใหญ่
แอนดี้ เราเป็นเพื่อนกันใช่มั้ย
ใช่ จะว่ายังไงก็ได้
งั้นถามอะไรหน่อยได้มั้ย
ทำไมนายถึงฆ่าเมีย
ผมไม่ได้ฆ่านะ เรด
บริสุทธิ์เหมือนคนอื่นๆที่นี่
แล้วคุณล่ะ ติดคุกเรื่องอะไร
ฆาตกรรม เหมือนนายแหละ
คุณบริสุทธิ์รึเปล่า
เป็นคนเดียวในชอว์แชงค์ที่ผิดจริงว่ะ
ปีเตอร์
เบนนี่
แม่นกคีรีบูนอยู่ที่ไหน
นายรู้ได้ยังไง
- รู้ได้ยังไง เรื่องอะไร - ถ้างั้นนายก็ไม่รู้น่ะสิ
มานี่สิ
แม่นกคีรีบูนอยู่ที่นี่
แปลกใจมั้ยที่ได้ยินเสียง ผู้หญิงร้องเพลงในบ้านของฉัน
น่าแปลกใจ
มากทีเดียว
รอเดี๋ยว รอเดี๋ยว
เธอมาแล้ว
ฉันชอบตอนนี้ ตอนที่เธอทำท่าเซ็กซี่กับผมของเธอ
ผมรู้ เดือนนี้ผมดูเรื่องนี้ไป 3 รอบแล้ว
กิลด้า คุณแต่งตัวเรียบร้อยรึเปล่า
ฉันเหรอ
ให้ตายเถอะ ชอบจริงๆ
ฉันได้ยินมาว่า คุณรู้วิธีที่จะหาของได้มากมาย
ฉันรู้สถานที่ที่จะหาของต่างๆ ได้เป็นครั้งๆไป อยากได้อะไรล่ะ
- ริต้า เฮย์เวิร์ธ - อะไรนะ
คุณเอามาได้มั้ย
คุณน่ะเอง จอห์นนี่ แฟร์เรล ฉันได้ยินเรื่องของคุณมามาก
- ต้องใช้เวลาสัก 2-3 อาทิตย์นะ - เป็นอาทิตย์ๆเชียว
ก็ฉันไม่ได้มีเธอยัดอยู่ในเป้ากางเกงตอนนี้นี่ โทษทีนะที่ตอบอย่างนี้
แต่ฉันจะเอาเธอมาให้
ใจเย็นๆน่า
ขอบใจ
- ออกไป - ฉันต้องเปลี่ยนม้วนหนัง
กูบอกให้ออกไปไง
แกจะไม่ร้องหน่อยเหรอ
เอาให้มันเสร็จไปเร็วๆแล้วกัน
มันทำจมูกกูหักแล้ว
ตอนนี้ฉันจะรูดซิปของฉัน
แล้วแกจะต้องอมสิ่งที่ฉันให้แกอม
พอแกอมให้ฉันแล้ว อมให้รูสเตอร์ด้วย
แกทำจมูกเขาหัก ต้องเอาใจเขาหน่อย
อะไรที่แกใส่ในปากฉัน กุดหมดแน่
แกไม่เข้าใจ ถ้าแกทำอย่างนั้น
ฉันก็จะยัดเหล็กนี่เข้าไปในหูแก
ก็ได้ แต่แกควรจะรู้ไว้ด้วยว่า อาการบาดเจ็บร้ายแรงที่เกิดขึ้นในทันที
จะทำให้เหยื่อกัดอย่างแรง
ฉันได้ยินมาว่า แรงขบกัดนี้มันแรงมาก
ขนาดต้องใช้ชะแลงงัดขากรรไกรเลย
ไปเอาเรื่องเวรนี่มาจากไหน
อ่านเจอว่ะ
แกอ่านหนังสือออกมั้ย ไอ้งี่เง่า
ที่รัก
แกไม่น่าเลย
บ็อกส์ไม่ได้ยัดอะไรเข้าไปในปากแอนดี้
และเพื่อนๆของมันก็ไม่ได้ทำอย่างนั้น
แต่ที่พวกมันทำก็คือ อัดแอนดี้เสียเกือบขาดใจตาย
แอนดี้นอนอยู่เรือนพยาบาลเป็นเดือน
ส่วนบ็อกส์ถูกขังอยู่ในคุกมืด 1 อาทิตย์
ครบแล้ว บ็อกส์
ก็แล้วแต่เจ้านายจะบัญชา
กลับไปห้องขังของตัวเอง เพื่อนับรอบเย็น
นักโทษทุกคนรายงานตัวเพื่อเข้าห้องขัง
อะไรกัน
- จะหนีไปไหน - ดึงขามันไว้
ช่วยด้วย
มี 2 สิ่ง ที่ไม่เคยเกิดขึ้นอีกเลยหลังจากนั้น
พวกซิสเตอร์ไม่มาแตะต้องแอนดี้อีกเลย
และบ็อกส์ก็เดินไม่ได้อีกต่อไป
พวกเขาย้ายบ็อกส์ไปยังโรงพยาบาล ที่มีการคุ้มกันต่ำสุดทางตอนเหนือของรัฐ
เท่าที่ผมรู้ เขามีชีวิตอยู่ได้จนถึงวาระสุดท้าย
ด้วยการกินอาหารผ่านหลอดเท่านั้น
แอนดี้คงชอบของขวัญต้อนรับ การกลับมาจากเรือนพยาบาล
ดีสำหรับพวกเราด้วย
อย่างน้อยเราก็ติดค้างเบียร์เขาอยู่
ไอ้หนุ่มนั่นชอบเล่นหมากรุก
ไปหาก้อนหินมาให้เขากัน
พรรคพวก
ฉันได้มาก้อนนึง
นี่ไง ดูสิ
เฮย์วูด นั่นไม่ใช่หินสบู่ แล้วก็ไม่ใช่หินปูนขาวด้วย
แกเป็นนักธรณีวิทยารึไง
เขาพูดถูกแล้ว มันไม่ใช่
- แล้วมันเป็นหินอะไรล่ะ - มันคือขี้ม้า
- ไม่จริง - จริง ขี้ม้าชัดๆ
แต่มันแข็งเป็นหินแล้ว
โอ พระเจ้า
บ้าจัง
ถึงจะเจอเรื่องขลุกขลักบ้าง แต่พวกเราก็จัดการได้สำเร็จไปด้วยดี
และเมื่อถึงสัปดาห์ที่แอนดี้กลับมา
เราก็มีหินมากพอที่จะ ให้เขาวุ่นอยู่จนตายเลย
แล้วอาทิตย์นั้นก็มีของเข้ามาเยอะเสียด้วย
บุหรี่
หมากฝรั่ง
วิสกี้
ไพ่ที่เป็นรูปผู้หญิงเปลือย ให้คุณได้ตั้งชื่อ
และแน่นอน ของสำคัญที่สุด
ริต้า เฮย์เวิร์ธ.. เธอนั่นเอง
ไม่คิดเงิน.. ยินดีต้อนรับการกลับมา
ระวัง พวกเขามาค้นห้องขัง
ระวัง พวกเขามากันแล้ว
คัมภีร์ไบเบิ้ล
ยืนขึ้น
หันหน้าเข้าหากำแพง
หันหน้ามาหาท่านพัศดี
ดีใจจังที่นายอ่านหนังสือเล่มนี้
ชอบวรรคไหนเป็นพิเศษหรือเปล่า
"เหตุฉะนั้น ท่านทั้งหลายจงเฝ้าระวังอยู่ เพราะท่านไม่รู้ว่า
เจ้าของบ้านจะมาเมื่อใด"
นักบุญมาร์ก บทที่ 13 ข้อที่ 35
ฉันก็ชอบบทนี้
แต่ชอบบทนี้มากกว่า
"เราเป็นแสงสว่างของโลก
ผู้ที่ตามเรามา จะพบแต่ความสว่างในชีวิต"
ยอห์น บทที่ 8 ข้อ 12
ฉันได้ยินมาว่านายเก่งเรื่องตัวเลข
ไม่เลว
คนเราควรมีทักษะติดตัว
อธิบายสิ่งนี้ซิ
มันคือกระดาษขัดหิน ใช้สำหรับ ขัดแต่งรูปทรงหินและทำให้หินเรียบ
เป็นงานอดิเรกเล็กๆของผมน่ะครับ
ก็เรียบร้อยดีครับ
มีของต้องห้ามบ้างเหมือนกัน แต่ไม่มีอะไรผิดปกติ
ฉันไม่อยากอนุญาตให้ติดรูปนี้
แต่ก็คิดว่า
คงพออนุโลมได้
ล็อคประตู
เกือบลืมเลย
ฉันไม่ได้อยากยึดไบเบิ้ลของนายหรอก
ในนี้มันมีหนทางแห่งความรอดอยู่
ครับท่าน
ค้นห้องขังเป็นเพียงข้ออ้าง
ความจริงก็คือ
นอร์ตันอยากจะพบแอนดี้ เพื่อประเมินเขา
"คำพิพากษาของพระผู้เป็นเจ้า จะมาถึงในเร็ววัน"
ภรรยาของฉันเป็นคนปัก ในกิจกรรมที่ทำกับกลุ่มคนไปโบสถ์
สวยมากครับท่าน
สนุกกับการทำงานในห้องซักผ้ามั้ย
ไม่ครับ คือไม่ได้ชอบเป็นพิเศษ
บางทีเราอาจหาบางอย่างที่เหมาะสม
กับคนที่มีการศึกษาอย่างนายมากกว่านี้
เฮ้ เจ้ค... บรู๊คส์อยู่ไหน
ฉันว่าได้ยินเสียงนายนะ
ผมได้รับมอบหมายให้มาช่วยงานคุณ
ฉันรู้แล้ว พวกเขาบอกแล้ว
คิดเอาไว้บ้างรึเปล่าว่า งานนี้เป็นยังไง
ฉันจะพานายไปดูให้ทั่วเลย
ตามมา
นี่ไง แค่นี้แหละ
ห้องสมุดเรือนจำชอว์แชงค์
มีหนังสือเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิค
รีดเดอร์ ไดเจสต์ ฉบับย่อ
แล้วก็ของ หลุยส์ ลามัวร์
นิตยสารลุค
เอิร์ล สแตนลีย์ การ์ดเนอร์
ทุกเย็น จะเอาใส่รถเข็นไปตามห้อง
แล้วเติมชื่อเข้าในกระดานนี้
ง่ายๆ แค่นี้เอง
- มีคำถามมั้ย - คุณเป็นบรรณารักษ์มากี่ปีแล้ว
ฉันเข้ามาที่นี่ ปี '05 ถูกแต่งตั้งให้เป็นบรรณารักษ์ปี 1912
แล้วเคยมีผู้ช่วยบ้างมั้ย
ไม่มี งานมันไม่มากขนาดนั้น
แล้วทำไมผมถึงต้องมา..
ไม่รู้สินะ
แต่ก็ดีนะที่มีเพื่อนมาร่วมงานบ้าง
คนนั้นแหละ...
ฉันชื่อเดกิ้นส์
กำลังคิดว่า
อยากจะหาทุนให้ลูกเรียนหนังสือ
งั้นเหรอครับ
งั้นก็นั่งลงคุยรายละเอียดกันดีมั้ยครับ
คุณมีกระดาษกับดินสอบ้างมั้ย
ขอบคุณ
ทีนี้
คุณเดกิ้นส์
แล้วแอนดี้ก็พูดว่า "คุณเดกิ้นส์...
คุณอยากให้ลูกเรียนต่อที่ฮาร์วาร์ดหรือเยล"
เขาพูดขนาดนั้นเลยเหรอ
พระเจ้าเป็นพยานได้
เดกิ้นส์นั่งทำตาปริบๆอยู่เดี๋ยวหนึ่ง
แล้วก็หัวเราะออกมา ก่อนกลับยังจับมือแอนดี้ด้วยนะ
- ให้ตายเถอะ - จับมือด้วยเนี่ยนะ
จะบอกให้นะ ฉันเกือบฉี่ราดแน่ะ
ถ้าเขาใส่สูท ผูกไท แล้วก็มีของเก๋ๆวางบนโต๊ะ
เขาก็จะเป็น "คุณดูเฟรนที่เคารพ" ได้เลย
เพื่อนใหม่เป็นยังไงบ้างล่ะ
ผมไม่อยากเรียกว่า "เพื่อน" หรอก
ผมเป็นผู้ต้องหาคดีฆาตกรรม ที่ช่วยวางแผนทางด้านการเงินให้เขาเท่านั้น
ก็เหมือนกับการมีสัตว์เลี้ยงสักตัวน่ะ
อย่างน้อยก็ไม่ต้องทำงานในห้องซักรีด
ก็จริง มันน่าจะทำอย่างอื่นได้อีก
อย่างเช่นขยายห้องสมุด หาหนังสือใหม่ๆเข้ามา
ขอโต๊ะสนุกมาดีกว่าว่ะ
นายจะทำยังงั้นได้ยังไง
เอาหนังสือใหม่ๆเข้ามาเถอะ คุณดูเฟรนที่เคารพ
ผมก็ขอทุนจากพัศดี
ฉันอยู่ที่นี่ จนเปลี่ยนพัศดี 6 คนแล้ว แล้วฉันก็ได้เรียนรู้
ความจริงที่เป็นสากล ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่เรื่องนึงคือ
เวลานายขอเงินอุดหนุนล่ะก็
ไอ้พวกพัศดีพวกนี้ขี้ตืดบรรลัยเลย
- ตอนนี้งบมันตึงมากเลย - ผมพอรู้
บางทีผมอาจจะเขียนส่งไปรัฐสภา เพื่อขอเงินทุนจากที่นั่น
พวกนี้จะจ่ายเงินภาษีของราษฎร มาให้คุกด้วยเหตุผล 3 อย่างเท่านั้น
สร้างกำแพงเพิ่ม สร้างลูกกรงเพิ่ม แล้วก็เพิ่มผู้คุม
ผมอยากลองดู หากท่านอนุญาต ผมจะเขียนสัปดาห์ละฉบับ
- พวกเขาไม่เมินเฉยไปตลอดแน่ครับ - พวกเขาทำแน่
เขียนไปเถอะ ถ้าทำให้นายมีความสุข
ฉันจะส่งจดหมายให้ด้วยก็ได้
แล้วแอนดี้ก็เริ่มเขียนจดหมาย สัปดาห์ละฉบับ
มันก็เป็นอย่างที่คิด
เหมือนที่นอร์ตันพูดเอาไว้
แอนดี้ไม่เคยได้รับคำตอบ
เมษายนปีต่อมา แอนดี้ทำเรื่องขอคืนภาษี ให้กับผู้คุมครึ่งเรือนจำชอว์แชงค์
ปีต่อมา เขาทำให้ทุกคนเลย
รวมทั้งของท่านพัศดีด้วย
หลังจากนั้นอีกปีหนึ่ง พวกเขาก็จัดแข่งเบสบอลระหว่างเรือนจำ
ให้ตรงกับช่วงที่ต้องยื่นภาษี
ผู้คุมที่อยู่ทีมฝ่ายตรงข้าม เอาแบบฟอร์มภาษีมาด้วยทุกคนเลย
หมายความว่า เรือนจำมอเรสบี้
ออกปืนให้คุณ แต่คุณต้องจ่ายเงินเองใช่มั้ย
ใช่เลย ซองปืนด้วย
นี่แหละที่เอามาหักภาษีได้ คุณลงไปเป็นค่าใช้จ่ายได้เลย
ถูกต้องแล้ว แอนดี้กลายเป็น อุตสาหกรรมขนาดย่อมไปแล้ว
ซึ่งช่วงที่ต้องเสียภาษี จะยุ่งวุ่นวายมาก จนเขาได้รับอนุญาตให้หาคนมาช่วย
เรด หยิบแบบฟอร์ม 10-40 ให้หน่อย
ทำให้ผมได้ออกจากโรงไม้ปีละ 1 เดือน ซึ่งเป็นเรื่องดีมากเลยสำหรับผม
แต่เขาก็ยังส่งจดหมายพวกนั้นอยู่
บรู๊คส์เกิดเรื่องแล้ว
เฝ้าประตูไว้
บรู๊คส์ ขอร้องล่ะ
- สงบสติอารมณ์หน่อย - ถอยไป
- ถอยไปไอ้ระยำ - มีอะไรกันน่ะ
เมื่อกี้ยังดีๆอยู่เลย แป๊บเดียวก็คว้ามีดขึ้นมา
บรู๊คส์ เราพอจะคุยกันได้มั้ย
ไม่มีอะไรต้องคุยอีกแล้ว ฉันจะปาดคอหอยไอ้เวรนี่
มันไปทำอะไรแกเหรอ
คนอื่นมันทำกับฉัน
ฉันไม่มีทางเลือก
บรู๊คส์ คุณจะไม่ทำร้ายเฮย์วู้ดหรอก พวกเราทุกคนรู้ดี
- ใช่มั้ย เฮย์วู้ด - ของมันแน่อยู่แล้ว
บรู๊คส์เป็นเพื่อนของคุณ และคุณก็เป็นคนมีเหตุผล
ใช่มั้ย พวกเรา
วางมีดลงซะ แล้วมองมาที่ผม
วางมีดลง
ดูที่คอเขาสิ พระเจ้าช่วยเถอะ
ดูที่คอเขา เขาเลือดออกใหญ่แล้ว
มันเป็นทางเดียว
ที่พวกเขาจะยอมให้ฉันอยู่ที่นี่ต่อ
อย่าบ้าน่า คุณไม่อยากทำอย่างนั้นหรอก
วางลง วางมันลงซะ
ใจเย็นๆ
คุณไม่เป็นไรนะ
เขาน่ะเหรอ จะเป็นอะไร ฉันต่างหาก
ไอ้แก่บ้านั่นเกือบจะเชือดคอหอยฉันแล้ว
ไอ้บ้า ตอนโกนหนวด ยังบาดตัวเองมากกว่านี้เลย
แล้วแกไปทำอะไร ถึงได้คลั่งขนาดนี้วะ
เปล่าเลย แค่มาบอกลาเท่านั้นเอง
พวกแกไม่รู้เรื่องเหรอ เขาได้รับทัณฑ์บนแล้ว
ฉันยังไม่เข้าใจว่า เกิดอะไรขึ้นในนั้น
ไอ้แก่นั่นมันบ้ายังกะหนูติดจั่น
แกพูดพอรึยัง
- ได้ยินมาว่าแกขี้ราดเลยนี่ - ไอ้ระยำ
หยุดกัดกันซะที
บรู๊คส์ไม่ได้บ้าหรอก
เขาแค่ยึดติดกับสถานที่
"ยึดติดกับสถานที่" ห่าเหวอะไรกันวะ
ผู้ชายคนนั้นอยู่ที่นี่มา 50 ปี แล้วนะ
ที่นี่เป็นที่เดียวที่เขารู้จัก
เขาเป็นคนสำคัญ เวลาอยู่ในนี้
เป็นคนมีความรู้
ข้างนอก เขาไม่มีอะไรเลย
เป็นแค่ไอ้ขี้คุกไร้น้ำยา แถมเป็นโรคไขข้อทั้งสองมือ
เผลอๆไปขอทำบัตรห้องสมุด ยังไม่มีใครทำให้เลย
แกเข้าใจมั้ย
ฉันว่านายกำลังใช้ตูดพ่นออกมา
แกจะเชื่อหรือไม่ก็ตามใจ
แต่บอกได้เลยว่าในกำแพงนี้มีเรื่องตลก
ตอนแรกแกเกลียดมัน
แล้วต่อมาก็เริ่มเคยชิน
เมื่อเวลาผ่านไปนานพอแล้ว
แกก็เริ่มพึ่งพิงมัน
นั่นแหละที่ว่า "ยึดติดสถานที่"
ระยำจริงๆ
- ฉันไม่มีวันเป็นอย่างนั้นแน่ - งั้นเหรอ
รอจนแกอยู่ที่นี่นานเท่าบรู๊คส์ แล้วค่อยพูดละกัน
ถูกเผงเลย
พวกเขาส่งนายเข้ามาอยู่ที่นี่ตลอดชีวิต
เท่ากับว่าพวกเขาเอาชีวิตนายไปทั้งหมด
เอาส่วนที่มีค่าที่สุดไป
ฉันดูแลแกต่อไปไม่ได้แล้ว เจ้ค
ไปซะเถอะ
แกเป็นอิสระแล้ว
จงบินสู่เสรี
โชคดีนะ บรู๊คซี่
ถึงเพื่อนรักทุกคน
ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าที่ข้างนอกนี่ สิ่งต่างๆเคลื่อนไหวเร็วเหลือเกิน
ระวัง ไอ้แก่อยากตายเหรอ
เมื่อตอนฉันยังเด็ก ฉันเคยเห็นรถยนต์ครั้งนึง
แต่ตอนนี้ รถยนต์มีอยู่ทุกหนแห่ง
โลกเต็มไปด้วยความเร่งรีบสุดขีด
คณะกรรมการทัณฑ์บน หาบ้านพักชั่วคราวไว้ให้
ชื่อว่า "เดอะ บริวเวอร์"
แล้วก็หางานให้
เป็นงานเอาของใส่ถุงที่ร้านฟู้ดเวย์
งานหนักทีเดียวและฉันก็พยายามทำอยู่
แต่มือของฉันเจ็บเกือบตลอดเวลา
บอกคนของคุณให้ใส่ถุง 2 ชั้นให้ด้วย
คราวที่แล้ว ก้นถุงเกือบทะลุแน่ะ
อย่าลืมใส่ถุง 2 ชั้น ตามที่คุณผู้หญิงเค้าบอกนะ เข้าใจมั้ย
ครับผม ใส่ให้แน่นอนครับ
ฉันคิดว่าผู้จัดการร้าน คงไม่ค่อยชอบฉันนักหรอก
บางวันหลังเลิกงาน ฉันก็ไปนั่งที่สวนสาธารณะ ให้อาหารนก
และคิดไปเรื่อยเปื่อยว่า
เจ้คอาจจะบินเข้ามาร้องทักทาย
แต่มันก็ไม่เคยมาเลย
ฉันหวังว่า ไม่ว่ามันจะอยู่ที่ไหน ก็ขอให้มันสุขใจและได้พบเพื่อนใหม่ๆ
ฉันนอนไม่ค่อยหลับ
ฝันร้ายอยู่เรื่อยว่าตกลงจากที่สูง
แล้วก็ตื่นขึ้นด้วยความหวาดกลัว
บางทีฉันต้องใช้เวลาพักใหญ่ กว่าจะจำได้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
ฉันน่าจะซื้อปืนแล้วปล้นร้านฟู้ดเวย์ พวกเขาจะได้ส่งฉันกลับบ้าน
แล้วฉันก็จะยิงไอ้ผู้จัดการ เป็นของแถมพิเศษซะด้วยเลย
ฉันสงสัยว่าตัวเองคงแก่เกินแกง กว่าที่จะมาเจอเรื่องไร้สาระแบบนี้แล้ว
ฉันไม่ชอบที่นี่
ฉันเบื่อที่จะต้องคอยหวาดผวา อยู่ตลอดเวลา ฉันเลยตัดสินใจ
ว่าจะไม่อยู่แล้ว
ฉันเดาเอาว่าพวกเขาคงไม่โกลาหลกัน
เพราะไอ้โจรเฒ่าอย่างฉันหรอก
บรู๊คส์เคยอยู่ที่นี่
"ฉันเดาเอาว่าพวกเขาคงไม่โกลาหลกัน เพราะไอ้โจรเฒ่าอย่างฉันหรอก"
"ป.ล.บอกเฮย์วู้ดด้วยว่า ฉันเสียใจที่เอามีดจี้เขา"
"คงไม่โกรธกันนะ"
เขาน่าจะตายที่นี่
ทำอะไรลงไปวะ
บอกได้เลยว่า มันรกจริงๆ
- นี่มันอะไรกัน - แกบอกฉันสิ ของพวกนี้มันส่งมาหาแกนี่
รับไป
"เรียน คุณดูเฟรน"
"เพื่อตอบสนองคำร้องขอของคุณ"
"ทางรัฐได้จัดสรรเงินทุนที่แนบมานี้ ให้กับโครงการห้องสมุดของคุณ"
เงิน 200 ดอลล่าร์
"นอกจากนี้ ทางสำนักงานห้องสมุดเขต ได้ตอบรับโครงการนี้"
"ด้วยการบริจาคหนังสือใช้แล้ว และอาหารแห้งมาให้"
"เราเชื่อว่าสิ่งเหล่านี้จะสนอง ความต้องการของคุณได้ครบถ้วน"
"ดังนั้น กรุณาหยุดส่งจดหมาย มาหาเราด้วย"
เคลียร์ของพวกนี้ออกไปให้หมด ก่อนที่ท่านพัศดีจะกลับมา
ครับ
นายแน่มาก แอนดี้
ใช้เวลาแค่ 6 ปีเอง
จากนี้ไปผมจะเขียนอาทิตย์ละ 2 ฉบับ แทนที่จะเป็น 1 ฉบับ
ฉันเชื่อแล้วว่านายบ้า เก็บของพวกนี้ออกไปก่อน
อย่างที่หัวหน้าบอกนะ ฉันไปเข้าส้วมก่อนละ
พอฉันกลับมา
ไอ้ของพวกนี้ต้องไม่อยู่แล้วนะ
แอนดี้ แกได้ยินรึเปล่า
ดูเฟรน
แอนดี้ ปล่อยฉันออกไป
จนถึงวันนี้ผมยังไม่รู้เลยว่า ผู้หญิงอิตาเลียนคนนั้น ร้องอะไรออกมา
แต่ความจริงก็คือ ผมไม่อยากรู้เลย
สำหรับบางสิ่ง การไม่พูดกลับมีความหมายมากกว่า
ผมอยากจะคิดว่า พวกเธอกำลังร้องเพลงถึงสิ่งที่สวยงาม
จนไม่อาจอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้
มันทำให้หัวใจของคุณเจ็บแปลบ
ผมบอกคุณได้ว่า เสียงนี้ได้พุ่งขึ้นสูง
และไกลกว่าที่คนในสถานที่ทึมๆแห่งนี้ จะกล้าฝันถึง
เหมือนมีนกแสนสวย บินเข้ามาในกรงซีดเซียวของเรา
แล้วทำให้กำแพงคุกสลายไป
ในช่วงเวลาที่แสนสั้นนั้น
ทุกคนในชอว์แชงค์ รู้สึกได้ถึงอิสรภาพ
แต่มันทำให้ท่านพัศดีโกรธจัด
เปิดประตู
ดูเฟรน เปิดประตูเดี๋ยวนี้
ปิดเพลงซะ
ฉันขอเตือนแกนะ ปิดเพลงเดี๋ยวนี้
ดูเฟรน แกโดนแน่
ด้วยการแผลงฤทธิ์ครั้งนี้ แอนดี้ถูกจับยัดเข้าคุกมืด 2 อาทิตย์
ยืนขึ้น
- เฮ้ ดูสิ ใครมา - ท่านวาทยากรไง
นายเปิดเพลงดีๆไม่เป็นรึไง อย่างเพลงแฮงค์ วิลเลียมส์ น่ะ
มันพังประตูเข้ามา ก่อนที่ฉันจะเปิดให้ขอเพลง
- แล้วคุ้มค่ากับ 2 อาทิตย์มั้ยล่ะ - งานนี้สบายที่สุดตั้งแต่เคยโดนเลย
- ในคุกมืดไม่มีทางสบายหรอก - อยู่คุกมืด 1 อาทิตย์ยังกับอยู่เป็นปีเลย
- โคตรหนักเลย - ฉันมีโมสาร์ทอยู่เป็นเพื่อน
เขาให้แกเอาเครื่องเล่นแผ่นเสียง เข้าไปด้วยเหรอ
มันอยู่ในนี้
ในนี้
นี่แหละคือความงามของดนตรี พวกเขาน่ะ...
เอาสิ่งนี้ไปจากนายไม่ได้
พวกนายเคยรู้สึกอย่างนี้กับดนตรีบ้างมั้ย
ตอนหนุ่มๆ ฉันเคยเป่าเมาท์ออร์แกน
แต่หมดอารมณ์แล้วว่ะ
อยู่ที่นี่เล่นไปก็ไม่ค่อยมีความหมาย
อยู่ในนี้สิ ดนตรียิ่งมีความหมายที่สุด
เราต้องมีมันเพื่อไม่ให้ลืม
ลืมอะไร
ไม่ให้ลืมว่า โลกนี้..
ยังมีสถานที่..
อีกมากมาย.. ที่ไม่ได้ก่อขึ้นมาด้วยหิน
มีบางอย่าง...
อยู่ข้างใน...
พวกเขาเข้าไปไม่ถึง
พวกเขาไม่อาจสัมผัส
มันเป็นของเราเอง
พูดอะไรของนาย
ความหวัง
ความหวังเหรอ
ฉันจะบอกอะไรนายสักอย่างนะ เพื่อน
ความหวังเป็นเรื่องอันตราย
ความหวังผลักดันให้คนเป็นบ้าได้
มันไม่มีประโยชน์สำหรับที่นี่หรอก
นายทำตัวให้เคยชินกับความคิดนี้จะดีกว่า
เคยชินแบบบรู๊คส์น่ะเหรอ
นั่งลงสิ
คุณรับโทษจำคุกตลอดชีวิต มา 30 ปีแล้วใช่มั้ย
คุณรู้สึกว่า คุณได้รับการอบรมบ่มนิสัยแล้วรึยัง
แน่นอนครับผม
ไม่ต้องสงสัยเลย
ผมขอพูดด้วยความสัตย์ว่า ผมได้เปลี่ยนไปแล้ว
ผมไม่เป็นอันตรายต่อสังคมอีกต่อไป
ให้สาบานต่อพระจ้าได้เลย
ว่าผมได้เปลี่ยนแปลงตัวเอง โดยสิ้นเชิงแล้ว
ไม่อนุมัติ
30 ปี
พระเจ้าช่วย นายพูดเหมือนรู้เลย
นายสงสัยว่ามันหายไปไหน ใช่มั้ย
เวลา 10 ปีมันบินหายไปไหน
เอ้านี่
ของปลอบใจที่ไม่ผ่านทัณฑ์บน
เอาสิ เปิดเลย
ซื้อผ่านคู่แข่งของนายนะ
หวังว่านายคงไม่ว่าอะไร ฉันอยากให้นายประหลาดใจ
สวยมากเลย
ขอบใจนะ
นายจะลองเป่ามั้ย
ไม่
ยังไม่เป่าในตอนนี้หรอก
เข้าห้องได้
สาวคนใหม่ ฉลองครบ 10 ปีของนาย
ดับไฟ
แอนดี้ทำอย่างที่พูดจริงๆ
เขาเขียนจดหมายสัปดาห์ละ 2 ฉบับ แทนที่จะเป็น 1 ฉบับ
จนถึงปี 1959 ในที่สุด สภาของรัฐก็ยอมรับว่า
เขาซื้อแอนดี้ด้วยเงินแค่ 200 เหรียญไม่ได้
คณะกรรมการจัดสรรเงินลงคะแนนเสียง อนุมัติให้จ่ายเงินปีละ 500 เหรียญ
เพื่อให้แอนดี้หุบปาก
แล้วคุณจะต้องทึ่งถ้าได้เห็นว่าแอนดี้ นำเงินไปใช้ประโยชน์ได้มากขนาดไหน
เขาติดต่อไปยังสโมสรหนังสือ กลุ่มการกุศล
ขอซื้อหนังสือเก่าๆชั่งกิโลมา
เกาะมหาสมบัติ
โดย โรเบิร์ต หลุยส์
สตีเวนสัน
เป็นประเภทนิยาย ผจญภัย
เรื่องต่อไป
ของฉันมีเรื่องการซ่อมรถ
และการแกะสลักสบู่
ประเภททักษะอาชีพและงานอดิเรก ไว้ในหัวข้อ การศึกษา อยู่ด้านหลังนาย
เคานท์ มอนเต คริสโก
อ่านว่า "คริสโต" เว้ยไอ้โง่
โดย อเล็กซานดรี...
ดัมแอส
ดัมแอส เหรอ
ดัมแอส
ดูมาส์ รู้มั้ยว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไร
เกี่ยวกับการแหกคุก นายคงจะชอบ
งั้นเราต้องจัดไว้ในหมวด "การศึกษา" ใช่มั้ย
พวกเราช่วยทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ เมื่อจำเป็นและทุกแห่งที่ทำได้
เมื่อถึงปีที่เคนเนดี้ถูกยิง
แอนดี้ก็เปลี่ยนโฉมห้องเก็บของ ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นขี้หนู
ให้กลายเป็นห้องสมุดที่ดีที่สุด ของเรือนจำในแถบนิวอิงแลนด์
เพียบพร้อมไปด้วยผลงานชิ้นเยี่ยม ของแฮงค์ วิลเลี่ยมส์
ในเวลาเดียวกัน พัศดีนอร์ตัน
ได้ก่อตั้งโครงการ "คนในออกนอก" อันลือลั่นของเขา
คุณอาจจำได้ว่าเคยอ่านเจอเรื่องนี้แล้ว
มันได้ลงหนังสือพิมพ์หลายฉบับ แล้วยังมีรูปเขาลงในนิตยสารลุคด้วย
นี่ไม่ใช่โครงการที่ให้เปล่า
แต่ถือเป็นความก้าวหน้าโดยแท้
ในการแก้ไขและปรับปรุง ความประพฤติของนักโทษ
นักโทษของเราซึ่งได้รับการดูแลอย่างดี
จะออกมาภายนอกกำแพงนี้
เพื่อทำงานบริการชุมชนทุกรูปแบบ
พวกเขาสามารถเรียนรู้ถึงคุณค่า ของการทำงานสุจริต
ในขณะที่ได้ให้บริการอันมีค่าแก่ชุมชน
และโดยเกิดค่าใช้จ่าย แก่ท่านผู้เสียภาษีเพียงน้อยนิด
แน่นอน ท่านพัศดีไม่ได้บอกสื่อมวลชน
ว่า "ค่าใช้จ่ายเพียงเล็กน้อย" นั้น เป็นคำที่พูดไว้เพียงหลวมๆ
แต่มีสารพัดนับ 100 วิธีที่จะยักยอก
ทั้งแรงงาน วัสดุ และทุกสิ่ง
โอ พระเจ้าช่วยด้วยเถิด มีเงินหลั่งไหลเข้ามามากมาย
ถ้ายืนราคานี้ต่อไป คุณคงทำให้ผมล้มละลาย
ด้วยแรงงานทาสที่คุณมีอยู่ คุณเสนอราคาประมูลได้ต่ำกว่าทุกเจ้า
แต่เรากำลังให้บริการที่มีคุณค่า แก่ชุมชนอยู่นะ
เวลาลงหนังสือพิมพ์มันก็ดูดีอยู่หรอก แต่ผมมีครอบครัวที่ต้องเลี้ยงดูนะ
เรารู้จักกันมานานแล้ว
ผมจำเป็นต้องได้สัญญาสร้างถนนหลวง ถ้าไม่ได้ ผมคงพังลูกเดียว
ลองชิมพายอร่อยๆ
ที่ภรรยาผมทำมาฝากหน่อยนะ แล้วช่วยคิดเรื่องนี้ดูด้วย
ผมว่าคุณไม่ต้องกังวล เกี่ยวกับสัญญานั่นให้มากนักหรอก
ดูเหมือนว่าเด็กๆของผม จะติดงานอื่นอยู่อีกที่นะ
ฝากขอบใจเมซี่ สำหรับพายที่น่ากินนี้ด้วยนะ
และเบื้องหลังการตกลงที่สกปรกทุกงาน
เบื้องหลังเงินที่หามาได้ทุกๆดอลล่าร์
ก็มีแอนดี้นี่แหละ เป็นคนทำบัญชี
ฝากเงิน 2 แห่งนะครับ
เมนเนชั่นแนล กับ นิวอิงแลนด์เฟิร์สท์ ฝากตอนกลางคืนเหมือนเดิมนะครับ
เอาเสื้อผ้าของฉันไปที่ห้องซักรีด สูท 2 ตัวและชุดในถุง ส่งซักแห้งด้วย
แล้วถ้าพวกมันยังลงแป้งบนเสื้อมากอีก ได้เจอดีแน่
ฉันดูเป็นไงบ้าง
- ดีมากครับ - ฉันจะไปงานกุศลใหญ่ของพอร์ตแลนด์
ท่านผู้ว่าการรัฐก็จะไปด้วย
เอาของที่เหลือไปกินมั้ย
ยายนี่อบขนมได้ห่วยมาก
ขอบคุณครับท่าน
เขากินมันดะหมดแหละ เท่าที่ฉันได้ยินมานะ
เขามีเงินใต้โต๊ะหมกเม็ดไว้อีก อย่างที่นายนึกฝันไม่ถึงเชียวล่ะ
เป็นแม่น้ำที่มีเงินสกปรก ไหลทะลักเข้ามาไม่ขาดสาย
แต่ไม่ช้าก็เร็ว เขาต้องออกมาชี้แจงว่า เงินพวกนี้ได้มาจากไหน
ตรงนี้ไง ที่ฉันเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย
ฉันจัดช่องทางให้มันไหลรื่น
ผันไปเป็นหุ้นกู้ปลอดภาษี
ฉันส่งเงินออกไปยังโลกภายนอก และพอมันกลับมา
- สะอาดยังกะจิ๋มเด็กเลยใช่มั้ย - สะอาดกว่านั้นอีก
แล้วเมื่อถึงเวลาที่เขาเกษียณอายุ ฉันคงทำให้เขาเป็นเศรษฐีไปแล้ว
ถ้ามีใครจับได้ล่ะ เขาก็ต้องมาอยู่ในนี้ ใส่ชุดที่มีเบอร์เป็นของตัวเองสินะ
ฉันคิดว่านายเชื่อมือฉันมากซะอีก
ฉันรู้ว่านายเก่ง แต่ไม่ว่าเอกสารใดๆ มันก็ทิ้งร่องรอยไว้ได้นะ
แล้วถ้าเกิดมีใครสงสัยขึ้นมา เอฟบีไอ หรือ สรรพากร
สารพัด
เอกสารก็อาจสาวไปถึงใครก็ได้นะ
ไปถึงแน่ แต่ไม่ใช่ฉัน แล้วก็ไม่มีทางเป็นท่านพัศดีแน่
ถ้างั้น แล้วใครล่ะ
แรนดัล สตีเวนส์
ใครเหรอ
"บุรุษลึกลับ" หุ้นส่วนผู้ลึกลับ
เขาคือผู้กระทำความผิด เขาคือคนที่มีบัญชีในธนาคาร
ตรงนั้นแหละ คือจุดที่กระบวนการฟอกเงินเริ่มต้นขึ้น
ไม่ว่าพวกเขาจะสืบเรื่องยังไง มันก็จะสาวไปถึงคนๆนั้น
แล้วเขาเป็นใครล่ะ
เขาเป็นปีศาจไร้ตัวตน เป็นญาติคนที่ 2 ของกระต่ายฮาร์วี่ย์
ฉันเสกเขาขึ้นมา
จากอากาศที่ว่างเปล่า
เขาไม่มีตัวตน นอกจากอยู่บนกระดาษ
นายจะสร้างใครขึ้นมาเฉยๆไม่ได้
ได้สิ ถ้านายรู้ว่าระบบมันทำงานยังไง
มันน่าทึ่งนะ ถ้านายได้รู้ว่า นายจะใช้จดหมายทำอะไรได้บ้าง
คุณสตีเว่นส์มีใบเกิดเรียบร้อย
มีใบขับขี่ เลขประกันสังคม
นายแหกตาฉันใช่มั้ย
ถ้าเกิดมีการตามล่าบัญชีนี้ขึ้นมา มันก็จะจบลงด้วยการไล่ล่า
หาชิ้นส่วนจากจินตนาการของฉัน
ฉันงงเป็นไก่ตาแตกเลย
ฉันเคยบอกว่านายเก่งใช่มั้ย
ให้ตาย นายมันสุดยอดอัจฉริยะ
แต่ที่น่าขันก็คือ
ตอนอยู่ข้างนอก ฉันน่ะเป็นตงฉิน ซื่อตรงราวกับลูกธนู
ต้องเข้ามาอยู่ในคุก ถึงจะเป็นคนขี้โกงได้
เรื่องนี้มันกวนใจนายบ้างมั้ย
ฉันไม่ได้เป็นคนทำธุรกิจระยำนั่นเองนี่ แค่บริหารกำไรให้เขา
อาจจะเป็นเส้นแบ่งที่บางมาก
แต่ฉันก็ได้สร้างห้องสมุด
แล้วก็ช่วยคนเยอะแยะ ให้สอบได้ประกาศนียบัตรชั้นมัธยม
นายเคยคิดมั้ยล่ะ ว่าทำไมพัศดีถึงให้ฉันทำเรื่องพวกนี้
เพื่อให้นายมีความสุข แล้วจะได้ฟอกเงินให้เขาไง
แต่ฟอกเงินนะ ไม่ใช่ฟอกชุด
ได้ค่าทำงานถูกๆ ถือว่าเป็นการแลกเปลี่ยนกันไป
ทอมมี่ วิลเลี่ยมส์มาที่ชอว์แชงค์ ในปี 1965
ต้องโทษ 2 ปี
ด้วยคดีงัดแงะและลักทรัพย์
ตำรวจจับได้ตอนที่เขาลักลอบเอาทีวี ออกทางประตูหลังของห้างเจซีเพ็นนี
ไอ้หนูจอมซ่า
ไอ้บ้าร็อคแอนด์โรล
มั่นใจในตัวเองสุดๆ
เฮ้ เร็วหน่อย พวกลุงน่ะ ชักช้ายังกะสาวโรงงาน
ทำผมเสียฟอร์มไปด้วยเลย
พวกเราชอบเขาในทันที
ตอนนั้นผมกำลังถอยออกจากประตู หอบทีวีมาด้วย อย่างนี้
เครื่องทั้งเก่าและใหญ่เทอะทะ มองไม่เห็นทางเลย แล้วอยู่ๆก็มีเสียงพูด
"หยุดนะ ไอ้หนู ยกมือขึ้น"
ผมยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น มือยังถือทีวีอยู่ แล้วเสียงก็ดังขึ้นอีก
"แกได้ยินฉันพูดมั้ย ไอ้หนู" ผมตอบ "ครับ ผมได้ยิน"
แต่ถ้าผมทิ้งทีวีลงไปละก็ โดนข้อหาทำลายทรัพย์สินอีกกระทงแน่
แกเคยติดคุกอยู่ที่แคชแมนใช่มั้ย
ใช่ ที่นั่นสบายมากเลย จะเล่าให้ฟังนะ
สุดสัปดาห์ก็ได้กลับบ้าน มีโครงการทำงานนอกคุกด้วย
ไม่เหมือนที่นี่
พูดยังกับว่าเคยติดคุกมาทั่วแล้ว
ก็เข้าๆออกๆตั้งแต่อายุ 13
บอกชื่อคุกมาสิ ผมอาจจะเคยไปอยู่มาแล้วก็ได้
นี่อาจถึงเวลา ที่แกควรจะเปลี่ยนอาชีพแล้ว
ฉันหมายความว่า
ดูเหมือนว่าแกจะไม่ใช่ขโมยที่เก่งกาจ บางทีน่าจะลองหาอย่างอื่นทำดูบ้าง
แล้วพี่คาโปนนี่ โคตรเก่งเลยเหรอ
พี่ติดคุกด้วยคดีอะไรล่ะ
ฉันเหรอ
ทนายห่วยแตก
ทุกคนที่นี่ล้วนเป็นผู้บริสุทธิ์ นายไม่รู้รึไง
แล้วเรื่องก็เป็นแบบว่า ทอมมี่มีเมียสาว แถมมีลูกสาวยังแบเบาะ
อาจจะกลัวลูกเมียต้องเร่ร่อนไปตามถนน
หรือกลัวว่าลูกจะโตโดยไม่รู้จักพ่อ
หรือด้วยเหตุใดก็ตาม
เขาถลามาหาเหมือนมีไฟลนก้น
ผมคิดว่าจะลองสอบเทียบ ม.ปลาย ดู
ได้ยินมาว่าคุณเคยช่วย ให้สอบผ่านมาแล้วหลายคน
ฉันไม่อยากเสียเวลากับพวกขี้แพ้
ผมไม่ใช่คนขี้แพ้
- เอาจริงเหรอ - ใช่
นายเอาจริงแน่นะ
แน่นอน ผมเอาจริง
ดี เพราะถ้าจะเรียนกันทั้งทีแล้ว
ต้องเอาให้จบนะ ทำให้เต็มร้อย ไม่ใช่ครึ่งๆกลางๆ
ปัญหามันอยู่ตรงที่
ผมอ่านหนังสือได้ไม่ค่อยดี
"คล่อง"
นายอ่านหนังสือได้...
ไม่ค่อยคล่อง
เราจะเรียนเรื่องนี้กันด้วย
ตั้งแต่นั้นมา แอนดี้ก็ดูแลทอมมี่ตลอด
เริ่มสอนกันตั้งแต่ เอ บี ซี
ทอมมี่เรียนรู้ได้ไม่เลว
เจ้าหนูมันเพิ่งพบว่า ตัวเองก็มีสมองกะเค้าเหมือนกัน
ไม่นานนัก แอนดี้ก็เริ่มสอนวิชา ที่จำเป็นในการสอบเทียบ
เขาชอบไอ้หนูนี่เอาจริงๆ
มันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ช่วย นักเลงข้างถนนให้พ้นจากกองอึ
แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลเพียงอย่างเดียว
เวลาในคุกมันแสนเชื่องช้า
คุณต้องทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ เพื่อจะได้ผ่านเวลาไป
บางคนก็สะสมแสตมป์
บางคนก็สร้างบ้านจากไม้ขีด
แอนดี้สร้างห้องสมุด
ตอนนี้เขาต้องการโครงการใหม่แล้ว
ทอมมี่ คือโครงการนั้น
นั่นคือเหตุผลที่เขาใช้เวลาเป็นปีๆ แกะและขัดหินพวกนั้น
เหตุผลเดียวกับที่เขาแขวนรูปหญิงในฝัน ไว้บนกำแพง
เมื่ออยู่ในคุก
เราก็จะทำทุกอย่าง เพื่อไม่ให้ความคิดว่าง
เมื่อถึงปี 1966 ทอมมี่ก็พร้อมสำหรับการสอบเทียบ
เวลานั้นอยู่ในยุคของ ราเควล ผู้แสนสวย
หมดเวลา
เป็นไงบ้าง
เป็นไงเหรอ ห่วยแตก
ผมเสียเวลาไปทั้งปี กับเรื่องเหลวไหลทั้งเพ
อาจไม่แย่ขนาดนั้นก็ได้
ผมทำไม่ถูกเลยสักข้อ ถ้าเป็นภาษาจีนอาจจะดีก็ได้นะ
ไว้ดูตอนคะแนนออกมาก่อนละกัน
ผมบอกได้ตอนนี้เลยว่า ไอ้คะแนนระยำนั่นมันจะออกมายังไง
2 คะแนนไง อยู่ในนั้นน่ะ
นั่นแหละคะแนนห่าเหวที่แกอยากรู้
ไอ้แมวระยำปีนขึ้นต้นไม้ 5 คูณ 5 เท่ากับ 25
กูไม่สนแล้ว
ช่างหัวมัน
ผมรู้สึกไม่ดีเลย
ทำให้เขาผิดหวัง
คิดบ้าๆน่า ไอ้หนู
เขาภูมิใจในตัวแกออก
เราเป็นเพื่อนกันมานานแล้ว ฉันรู้จักเขาดีเท่าๆกับคนอื่นแหละ
เขาฉลาด ใช่มั้ย
โคตรฉลาดเลยล่ะ ตอนอยู่ข้างนอก เขาเป็นนายแบงค์
แล้วมาอยู่ที่นี่ได้ไงล่ะ
ฆาตกรรม
ให้ตายเถอะ ไม่น่าเชื่อ
แกมองคนๆนี้ไม่ออกหรอก
เขาเจอเมียกับชู้ที่เป็นโปรกอล์ฟ นอนอยู่บนเตียง ก็เลยส่องทั้งคู่
อะไรนะ
เมื่อ 4 ปีที่แล้ว
ผมติดคุกอยู่ที่ โทมัสตั้นอยู่ 2-3 ปี
ข้อหาขโมยรถ
โง่ระยำเลยที่ทำอย่างนั้น
ตอนที่เหลือเวลา 6 เดือนก่อนออก
ก็มีเพื่อนร่วมห้องขังคนใหม่เข้ามา
ชื่อ เอลโม แบลทช์
ตัวใหญ่ เป็นโรคเส้นกระตุก
เป็นเพื่อนร่วมห้องที่เราภาวนาว่า ขออย่าให้เจอเลย นึกภาพออกมั้ย
ติดคุก 6-12 ปี ข้อหาปล้นทรัพย์
มันเล่าให้ฟังว่า ทำมาเป็น 100 ครั้งแล้ว
ดูแล้วอยากที่จะเชื่อ คนขี้ตกใจอย่างมัน แค่ผายลมดังๆ มันก็กระโดดโหยงแล้ว
อีกอย่าง มันชอบพูดไม่หยุดเลย ไม่เคยหุบปากเลย
จ้อตลอดว่าไปที่ไหนมาบ้าง
งานที่มันเคยปล้น สาวที่มันเคยฟัน
แล้วก็คนที่มันเคยฆ่า
ก็คนที่ทำให้มันฉุนน่ะแหละ
มันเล่าให้ฟังอย่างนี้
คืนหนึ่ง เราคุยกันสนุกๆ
ผมถามมันว่า "เอลโม แกเคยฆ่าใครมาบ้าง"
มันตอบว่า
ครั้งนึงกูเคยได้ทำงาน เป็นคนเสิร์ฟอาหารที่คลับชานเมือง
เสิร์ฟไปก็ดูไป ว่ามีเศรษฐีหน้าไหนหลงเข้ามาบ้าง
แล้วกูก็เลือกได้คนนึงว่ะ
แล้วตามไปถึงบ้าน
เพื่อจะปล้น
มันเสือกตื่น
กูฉุนเลยว่ะ
ก็เลยฆ่าซะ
พร้อมอีสาวร่านสวาทที่อยู่กับมันด้วย
ตรงนี้สิเด็ดสุด
หล่อนอึ๊บกับไอ้เวรนี่
ไอ้โปรกอล์ฟ ทั้งที่แต่งงานกับคนอื่นแล้ว
นายธนาคารที่กำลังรุ่งซะด้วย
และกลายเป็นคนที่โดนจับไปแทน
ต้องบอกว่าเป็นเรื่องที่น่าทึ่งที่สุด ที่ฉันเคยได้ยินมาเลย
แต่ที่ทำให้ฉันทึ่งมากกว่าก็คือ นายก็ดันเชื่อซะด้วย
ท่านครับ
เห็นได้ชัดอยู่แล้วว่า วิลเลียมส์ประทับใจในตัวแก
คงได้ยินเรื่องเศร้าของแก ก็เลยอยากให้แกสบายใจเป็นธรรมดา
เขายังเด็ก ไม่ค่อยฉลาดด้วย
ไม่น่าแปลกใจหรอกที่เขาไม่รู้ว่า ทำให้แกอยู่ในสถานการณ์แบบไหน
ท่านครับ เขาเล่าความจริงนะครับ
เอาเป็นว่า ถ้าตอนนี้ ไอ้แบลทช์ มีตัวตนอยู่
นายคิดว่ามันจะคุกเข่าลงแล้วร้องว่า "ใช่แล้ว ผมทำเอง ผมขอสารภาพ"
"ได้โปรดเพิ่มโทษจำคุกตลอดชีวิต ให้ผมด้วย" แบบนี้เหรอ
แค่คำให้การของทอมมี่ ผมก็รื้อฟื้นคดีขึ้นมาใหม่ได้
ถ้าไอ้แบลทช์ ยังติดคุกอยู่ที่นั่นนะ
แต่ก็มีโอกาสสูงเลยละ ที่ตอนนี้มันจะถูกปล่อยตัวไปแล้ว
พวกเขาต้องมีที่อยู่สุดท้าย หรือชื่อญาติ ยังมีโอกาสอยู่
ทำไมท่านถึงได้งี่เง่าอย่างนี้นะ
อะไรนะ
แกเรียกฉันว่าอะไรน่ะ
งี่เง่า ท่านจงใจทำใช่มั้ย
แกชักจะลืมตัวแล้วนะ
ที่คลับชานเมืองนั่น ต้องมีบัตรลงเวลาทำงานของมัน
บันทึกเอกสารภาษีที่มีชื่อของมันอยู่
ถ้าอยากจะจมอยู่กับเรื่องเพ้อฝันนี้ ก็เรื่องของแก
แต่อย่าเอามายุ่งกับฉัน การพบกันวันนี้จบแล้ว
ถ้าผมออกไปได้ ผมจะไม่พูดเรื่องในนี้เลย
ผมมีสิทธิ์ติดคุกพอๆกับท่าน เรื่องฟอกเงินนั่น
อย่าพูดเรื่องเงินให้ฉันได้ยินอีก ไอ้ระยำ
ไม่ว่าจะในห้องทำงานนี้
หรือที่ไหนทั้งนั้น ผู้คุมเข้ามาเดี๋ยวนี้
ผมแค่อยากจะให้ท่านสบายใจ ก็เท่านั้นเอง
- ขังเดี่ยว 1 เดือน - ครับท่าน
ท่านเป็นอะไรไป
เอามันออกไป
นี่มันเป็นโอกาสของผมที่จะได้ออกไป
นี่มันชีวิตของผม ไม่เข้าใจเหรอ
เอามันออกไป
1 เดือนในคุกมืด
นานที่สุดเท่าที่ฉันเคยได้ยินมาเลย
เป็นความผิดของผมคนเดียว
เหลวไหลน่ะ
แกไม่ได้เป็นคนเหนี่ยวไก หรือให้การปรักปรำเขาซะหน่อย
นายกำลังบอกว่า แอนดี้บริสุทธิ์เหรอ
ฉันหมายถึงว่า บริสุทธิ์จริงๆน่ะ
ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น
โอ พระเจ้า
เขาติดอยู่ที่นี่กี่ปีแล้วนะ
ตั้งแต่ 1947 นานเท่าไหร่แล้วนะ 19 ปี
- วิลเลียมส์ โธมัส - อยู่นี่
ได้อะไรมาน่ะ
คณะกรรมการการศึกษา
เขาส่งแบบทดสอบไป
แกจะเปิดดูหรือจะยืนเอานิ้วอุดก้นไว้ล่ะ
เอานิ้วอุดก้นไว้น่าจะดีกว่า
สกิ๊ท ไม่เอาน่า เอาคืนมา ไอ้เวรเอ๊ย
ฟลอยด์ เอามาน่า
ช่วยโยนทิ้งไปทีได้มั้ย ขอร้องละ
ให้ตายสิ
เจ้าหนูนั่นสอบผ่าน เกรดเฉลี่ย ซีบวก
คิดว่านายคงอยากจะรู้นะ
พัศดีอยากคุยด้วย
ที่นี่นะเหรอ
ท่านว่ายังงั้น
ท่านพัศดีครับ
ฉันขอให้แกเก็บเรื่องที่เราคุยกันวันนี้ เป็นความลับระหว่างเรานะ
ฉันรู้สึกแย่พออยู่แล้ว
สถานการณ์ที่เป็นอยู่ในตอนนี้
ลึกๆ ฉันคิดว่าแกคงเข้าใจอยู่นะ
ครับท่าน
เข้าใจแน่นอนครับ
มันทำให้ฉันลำบากใจมาก
เป็นความสัตย์จริงที่ว่า ฉันไม่อาจหลับตาลงได้เลย
บางครั้ง
ก็ยากจะรู้ว่าเราควรทำอะไรบ้าง
แกเข้าใจใช่มั้ย
ฉันอยากให้แกช่วย
ถ้าฉันจะผลักดันเรื่องนี้ต่อไป
จะต้องไม่ให้มีข้อสงสัยเหลืออยู่เลย แม้แต่นิดเดียว
ฉันต้องรู้ว่า
ที่แกบอกกับดูเฟรนไปน่ะ เป็นเรื่องจริงรึเปล่า
จริงครับท่าน
จริงแท้แน่นอน
แกยินดีจะสาบาน ต่อหน้าผู้พิพากษาและคณะลูกขุน
ด้วยการวางมือลงบนพระคัมภีร์
แล้วกล่าวคำสาบานต่อหน้า พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่หรือไม่
ขอโอกาสนั้นให้ผมเถอะครับ
เป็นอย่างที่ฉันคิดไว้เลย
ฉันแน่ใจว่าตอนนี้แกคงได้ยินข่าวแล้ว
เป็นเรื่องเลวร้ายมาก
คนหนุ่มอายุน้อย
อีกไม่ถึงปีก็จะได้ออกแล้ว แต่ยังพยายามจะหนี
ผู้การแฮดลี่ย์ถึงกับหัวใจสลาย ที่ต้องยิงเขา
มันเกิดขึ้นอย่างนั้นจริงๆ
เราต้องทิ้งเรื่องนี้ไว้เบื้องหลัง
แล้วเดินหน้าต่อ
ผมพอแล้ว
เลิกทำทุกอย่างหมด
หาคนอื่นมาทำเรื่องผิดกฎหมายแทนเถอะ
ไม่มีอะไรที่ต้องหยุด
ไม่หยุดทั้งนั้น
ไม่งั้นแกจะต้องเจอกับ ช่วงเวลาที่โหดเหี้ยมที่สุดเท่าที่เคยมี
ไม่มีการปกป้องจากผู้คุมอีกต่อไป
ฉันจะลากแกออกจากห้องขังเดี่ยว แล้วส่งเข้าห้องของพวกที่ชอบข่มขืน
แกจะรู้สึกเหมือนถูกรถไฟทั้งขบวนอัดก้น
ส่วนห้องสมุดน่ะเหรอ
ไม่มีอีกแล้ว
ฉันจะเอาอิฐมาก่อทับมัน
แล้วเราก็จะจัดงานบาร์บิคิว เผาหนังสือกันที่ลาน
คงได้เห็นเปลวไฟ ไกลเป็นไมล์เลย
เราจะเต้นรอบกองไฟ เหมือนอินเดียนแดง
เข้าใจที่ฉันพูดมั้ย จับใจความได้รึเปล่า
หรือว่าฉันยังเป็นคนงี่เง่าอยู่
ให้อยู่ที่นี่อีกเดือน จะได้มีเวลาคิด
เมียของฉันเคยพูดว่า ฉันเป็นคนที่เข้าใจยาก
เหมือนหนังสือที่ปิดอยู่
เธอบ่นเรื่องนี้อยู่ตลอดเวลา
เธอสวยเหลือเกิน
โอ พระเจ้า ฉันรักเธอมาก
แต่ไม่รู้ว่าจะแสดงออกให้เธอรู้ได้ยังไง
ฉันฆ่าเธอเอง เรด
ถึงจะไม่ได้เป็นคนเหนี่ยวไก
แต่ฉันก็เป็นคนผลักดันให้เธอหนีไป
เป็นสาเหตุให้เธอต้องตาย
ก็เพราะฉันเป็นคนแบบนี้
แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้นายเป็นฆาตกรนี่
ก็แค่เป็นสามีที่ห่วย
นายจะรู้สึกแย่กับมันก็ได้ ตามใจนาย แต่นายไม่ได้เป็นคนเหนี่ยวไก
ใช่ ฉันไม่ได้เหนี่ยวไก
คนอื่นทำ
แต่ฉันต้องมารับกรรมอยู่ที่นี่
โชคร้ายระยำเลยนะ ว่ามั้ย
ของที่ลอยอยู่บนอากาศ
มันก็ต้องร่วงใส่ใครสักคนอยู่ดี
มันถึงคราวของฉัน ก็เท่านั้นเอง
ฉันเข้าไปอยู่ในทางผ่านของทอร์นาโด
แต่ไม่คาดคิดเลยว่า ไอ้พายุนี่มันจะอยู่นานขนาดนี้
นายเคยคิดมั้ยว่าจะได้ออกไปจากที่นี่
ฉันเหรอ
ใช่
คงสักวันตอนที่หนวดเคราฉันยาวเฟื้อย
เดินกระย่องขึ้นบันไดได้ทีละก้าว พวกมันคงปล่อยฉันออกไป
ฉันจะบอกให้ว่า ฉันจะไปไหน
ซีฮัวทาเนโฮ
ที่ไหนนะ
ซีฮัวทาเนโฮ
อยู่ที่เม็กซิโก
เป็นสถานที่เล็กๆ แถวชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิค
นายรู้มั้ย พวกเม็กซิกันเขาพูดถึง มหาสมุทรแปซิฟิคว่ายังไง
เขาบอกว่ามันไม่มีความทรงจำ
นั่นเป็นที่ที่ฉันจะอยู่ไปจนวันตาย
สถานที่อบอุ่น ไม่มีความทรงจำ
เปิดโรงแรมเล็กๆสักแห่ง
บนชายหาด
ซื้อเรือเก่าๆที่ไม่มีราคามาสักลำ
เอามาซ่อมให้ดูใหม่
แล้วพาแขกออกเที่ยว
ตกปลา
ซีฮัวทาเนโฮ
ในที่อย่างนั้น ฉันอยากได้ คนที่รู้ว่าจะหาของต่างๆได้จากที่ไหน
ฉันไม่คิดว่าจะเอาตัวรอดที่ข้างนอกได้
ฉันอยู่ในนี้มาเกือบตลอดชีวิตแล้ว
ฉันเป็นคนยึดติดสถานที่ไปซะแล้ว
เหมือนบรู๊คส์นะแหละ
นายดูถูกตัวเองเกินไป
ฉันไม่คิดอย่างนั้น
อยู่ที่นี่ ฉันหาข้าวของให้นายได้แน่ แต่..
อยู่ข้างนอก นายเปิดสมุดหน้าเหลืองเอาได้
ให้ตายเถอะ ฉันไม่รู้จะเริ่มต้นตรงไหนเลย
มหาสมุทรแปซิฟิคเหรอ
บ้าชิบ
เจออะไรที่ใหญ่ขนาดนั้น ฉันคงกลัวตาย
ฉันไม่กลัว
ฉันไม่ได้ยิงเมียฉัน ฉันไม่ได้ยิงชู้ของเธอ
ไม่ว่าฉันจะเคยทำความผิดอะไร ฉันได้ชดใช้หมดแล้ว ชดใช้เกินด้วยซ้ำ
โรงแรม แล้วก็เรือนั่น
ฉันว่ามันไม่ได้เป็น การร้องขอที่มากเกินไป
แกไม่ควรจะทำกับตัวเองอย่างนี้นะ
นี่มันเป็นเรื่องเพ้อฝันบ้าๆ
เม็กซิโกน่ะ อยู่ทางใต้โน่น แต่นายอยู่ที่นี่
นี่คือชีวิตจริง
ใช่ ถูกต้อง นี่คือชีวิตจริง
มันอยู่ทางใต้ แต่ฉันอยู่ที่นี่
งั้นฉันคิดว่าคงเหลือทางเลือกเดียวแล้วละ
พยายามมีชีวิตอยู่
หรือไม่ก็หาทางตายซะ
แอนดี้
เรด
ถ้านายได้ออกจากที่นี่ ช่วยทำอะไรให้ฉันหน่อยได้มั้ย
ได้เลย อะไรก็ได้
ใกล้ๆบักซ์ตัน มีทุ่งฟางอยู่แห่งนึง นายรู้ใช่มั้ยว่า บักซ์ตันอยู่ที่ไหน
- ที่มีทุ่งฟางสุดลูกหูลูกตาเลยใช่มั้ย - มีอยู่จุดหนึ่งที่พิเศษ
มีกำแพงหินเป็นแนวยาว ปลายกำแพงด้านเหนือ จะเห็นต้นโอ๊คใหญ่
เหมือนภาพที่ถอดออกมา จากบทกวีของ โรเบิร์ต ฟรอสต์ เลย
นั่นเป็นสถานที่ที่ฉันขอเมียแต่งงาน
เราไปปิคนิคกัน
แล้วเราก็หลับนอนกันใต้ต้นโอ๊คนั่น
แล้วฉันขอเธอแต่งงาน เธอตอบตกลง
สัญญากับฉันนะ เรด
ถ้านายได้ออกไป
หาที่นั่นให้เจอ
ตรงฐานของกำแพง แกจะเห็นหินก้อนหนึ่ง ที่ไม่น่าจะอยู่แถวทุ่งหญ้านั้นเลย
เป็นหินแก้วจากภูเขาไฟสีดำ
มีบางอย่างฝังอยู่ใต้หิน ที่ฉันอยากให้แก
อะไรเหรอ แอนดี้
อะไรฝังอยู่ใต้หินนั้น
นายไปขุดดูเถอะ
แล้วจะเห็นเอง
จะบอกพวกนายให้ ไอ้นี่...
ชักจะพูดจาแปร่งๆพิกล
ฉันซักเป็นห่วงแล้ว จริงๆนะ
เราต้องคอยเฝ้าดูไว้
ตอนกลางวันก็ทำได้อยู่หรอก แต่ตอนกลางคืน เขาอยู่คนเดียวตลอด
โอ พระเจ้า
อะไร
แอนดี้มาที่แท่นรับของวันนี้
เขาขอเชือกยาวไปเส้นนึง
- เชือกเหรอ - ยาว 6 ฟุต
แล้วนายก็ให้เขาไป
แน่นอน ทำไมถึงจะไม่ให้ล่ะ
ให้ตายเหอะ เฮย์วู้ด
ฉันจะไปรู้ได้ไง
จำเรื่อง บรู๊คส์ แฮทเลน ได้มั้ย
แอนดี้ไม่มีทางทำอย่างนั้นแน่
ไม่มีวัน
ไม่รู้สิ
คนทุกคนก็มีจุดแตกหักด้วยกันทั้งนั้น
เร็วหน่อย ฉันอยากกลับบ้านแล้ว
ใกล้เสร็จแล้วครับท่าน
คืนนี้ฝาก 3 ซองนะครับ
เอาถุงนี่ลงไปที่ห้องซักรีด
แล้วขัดรองเท้าให้ฉันด้วย
- ขัดให้เงาวับเหมือนกระจกเลยนะ - ครับผม
เป็นเรื่องดีที่นายกลับมา
ตอนที่นายไม่อยู่ ที่นี่ไม่เหมือนเดิมเลย
ดับไฟ
ผมเคยนอนไม่หลับในคืนอันยาวนาน
การนอนเพียงลำพังในความมืด ไม่มีอย่างอื่นให้ทำนอกจากคิดไปเรื่อย
เวลาช่างผ่านไปแสนเชื่องช้า
นับเป็นคืนที่ยาวนานที่สุดในชีวิตผม
นับจำนวนนักโทษ
ชั้น 3 ทางใต้ เรียบร้อย
ชั้น 2 หายไป 1 คน ห้อง 245
ดูเฟรน
ออกมาเดี๋ยวนี้ แกกำลังทำคนอื่นช้าไปไปด้วย
อย่าให้ฉันต้องเข้าไปลากแกนะ ไม่งั้นแกโดนฟาดกระโหลกยุบแน่
ให้ตายสิ แกกำลังทำฉันสายนะ ฉันมีกำหนดการต้องไปทำ
หวังว่าแกคงป่วยหรือตายไปแล้วนะ ไม่งั้นแกซวยแน่
ได้ยินมั้ยวะ
ตายแล้ว
ฉันอยากสอบสวนทุกคน ที่อยู่ในห้องขังแถบนี้
- เริ่มจากเพื่อนสนิทของมันก่อนเลย - ใครครับ
ไอ้นี่ไง
เปิดห้อง 327
พูดได้แค่นี้เหรอ "เขาไม่ได้อยู่ที่นี่" อย่ามารายงานอย่างนี้กับฉัน
อย่าพูดประโยคนั้นซ้ำอีก
แต่ท่านครับ ก็มันไม่อยู่
ฉันเห็นแล้ว เฮก คิดว่าฉันตาบอดรึไง
แกกำลังจะพูดอย่างนั้นใช่มั้ย
- ตาฉันบอดเหรอ เฮก - เปล่าครับผม
แล้วแกล่ะ ตาบอดมั้ย
- บอกมาซิว่านี่อะไร - ยอดนับเมื่อคืนครับ
เห็นมั้ย ชื่อดูเฟรนอยู่ตรงนี้ ชื่อมันแน่ๆตรงนี้น่ะ
"ดูเฟรน"
เขาอยู่ในห้องขัง
ตอนไฟดับ
ตามเหตุผลแล้ว เช้านี้เขาก็ต้องยังอยู่
หามันให้เจอ
ไม่ใช่วันพรุ่งนี้ ไม่ใช่หลังอาหารเช้า แต่เป็นตอนนี้
ครับผม
ไปเร็ว ย้ายก้นออกไป ไปสิ
ยืนตรง
ว่าไง
ว่าไง เรื่องอะไรครับ
ฉันเห็นแก 2 คนอยู่ด้วยกันตลอด ประกบกันติดเชียว
เขาต้องบอกอะไรแกบ้างละ
ไม่ครับ ท่านพัศดี
เขาไม่พูดสักคำ
โอ พระเจ้า ปาฎิหาริย์บังเกิดแล้ว
คนทั้งคนหายไปยังกะกลิ่นตดที่ถูกลมพัด
ไม่มีอะไรเหลือ
นอกจากไอ้หินระยำบนขอบหน้าต่าง
แล้วก็รูปสาวน้อยบนกำแพงนั่น มาถามเธอกันดีกว่า
บางทีเธออาจจะรู้
ว่าไงล่ะ แม่สาวห่มใบไม้ จะยอมพูดมั้ย
คงไม่หรอกนะ
ทำไมเธอถึงต่างจากคนอื่นล่ะ
นี่คือการสมรู้ร่วมคิดกัน
ใช่แน่ๆเลย
การสมรู้ร่วมคิดกันครั้งใหญ่
ทุกคนรู้เห็นเป็นใจกันหมด
รวมทั้งเธอด้วย
ในปี 1966
แอนดี้ ดูเฟรน หลบหนี
ออกจากเรือนจำชอว์แชงค์
พวกเขาค้นเจอแต่เสื้อนักโทษ ที่เปื้อนโคลน 1 ชุด
สบู่ 1 ก้อน
และฆ้อนสลักหินเก่าๆ
กุดเกือบถึงด้าม
ผมเคยคิดว่าคงต้องใช้เวลา 600 ปี กว่าจะใช้ฆ้อนเจาะอุโมงค์ออกมาได้
แต่แอนดี้ใช้เวลาไม่ถึง 20 ปี
แอนดี้รักธรณีวิทยามาก
ตรงกับนิสัยละเอียดถี่ถ้วนของเขา
ยุคน้ำแข็งเกิดขึ้นที่นี่
เมื่อหลายล้านปีก่อน ภูเขางอกขึ้นที่นั่น
ธรณีวิทยาเป็นการศึกษา เรื่องเกี่ยวกับแรงดันและเวลา
นั่นแหละคือสิ่งที่ต้องใช้ขุดอุโมงค์
แรงดัน
และเวลา
แล้วก็โปสเตอร์ขนาดใหญ่ยักษ์นี่
ก็อย่างที่ผมเคยพูด
ในคุก คนเราจะทำทุกอย่าง เพื่อให้ความคิดไม่ว่าง
และงานอดิเรกที่แอนดี้ชอบที่สุดก็คือ การหอบเศษกำแพงออกมาทิ้งที่ลาน
ครั้งละ 1 กำมือ
ผมเดาว่าหลังจากทอมมี่ถูกฆ่าตาย
แอนดี้ตัดสินใจว่า เขาอยู่ที่นี่มานานพอแล้ว
เร็วๆหน่อย ฉันอยากกลับบ้านแล้ว
ใกล้เสร็จแล้วครับท่าน
คืนนี้ฝาก 3 ซองนะครับ
แอนดี้ทำตามคำสั่งจริงๆ
เขาขัดรองเท้าจนเงาวับเลย
พวกผู้คุมก็เกิดไม่สังเกตเห็นซะนี่
ผมก็ด้วย
ผมพูดจริงๆนะเนี่ย
มีกี่ครั้งกันที่เราจะมอง รองเท้าของชาวบ้านอย่างจริงจัง
แอนดี้คลานไปสู่อิสรภาพ ด้วยระยะทางถึง 500 หลา
ในสภาพที่เหม็นเน่าและเละสุดขีด ขนาดผมยังนึกกลิ่นไม่ออกเลย
เอาเป็นว่าไม่อยากจะนึกมากกว่า
500 หลา
คือความยาวของสนามฟุตบอล 5 สนามมาเรียงต่อกัน
ขาดอีกนิดก็ครึ่งไมล์เข้าไปแล้ว
เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะที่ราเควล กำลังเผยความลับของเธอ
ก็มีบุรุษที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อน
เดินเข้าไปในธนาคารเมน
จนกระทั่งถึงวินาทีนั้น เขาก็ไม่เคยมีตัวตน
- ยกเว้นแต่ในกระดาษ - มีอะไรให้รับใช้คะ
เขามีบัตรประชาชน
ใบขับขี่ สูติบัตร บัตรประกันสังคม
และลายเซ็นที่เหมือนกันเป๊ะ
ผมรู้สึกเสียใจที่ต้องเสียธุรกิจของคุณไป
แต่หวังว่าคุณจะสนุกสนาน กับการใช้ชีวิตในต่างแดนนะครับ
ขอบคุณ
ผมมั่นใจว่าผมจะสนุกครับ
นี่เช็คเงินสดของคุณค่ะ ต้องการอะไรอีกมั้ยคะ
เชิญเลยนะครับ
คุณช่วยส่งนี่ไป พร้อมเอกสารส่งออกของคุณได้มั้ย
ยินดีค่ะ
โชคดีครับ
เช้านั้น สตีเว่นส์แวะไปตามธนาคาร เกือบ 12 แห่งทั่วพอร์ทแลนด์
คำนวณดูแล้ว เขาออกจากเมือง
ไปพร้อมเงินของพัศดีนอร์ตัน กว่า 3 แสน 7 หมื่นดอลล่าร์
ถือเป็นเงินทำขวัญ สำหรับ 19 ปีของเขาก็แล้วกัน
สวัสดีค่ะ พอร์ทแลนด์ เดลี่ บูเกิ้ล ค่ะ
คอร์รัปชั่น ฆาตกรรมที่ชอว์แชงค์
ไบรอน แฮดลีย์ใช่มั้ย คุณมีสิทธิ์ที่จะไม่พูดอะไร
ถ้าคุณไม่ใช้สิทธิ์นี้ อะไรก็ตามที่คุณพูด จะถูกนำไปใช้ในศาล
ผมไม่ได้เห็นเหตุการณ์กับตา แต่ได้ยินว่าไบรอนสะอื้นไห้ยังกับเด็กหญิง
ตอนที่ถูกพาตัวไป
นอร์ตันไม่ได้ตั้งใจจะไปเงียบๆอย่างนั้น
ซามูเอล นอร์ตัน
เรามีหมายมาจับคุณ เปิดประตู
เปิดประตู
ผมไม่แน่ใจว่าดอกไหนครับ
ให้ความร่วมมือจะดีกว่านะ นอร์ตัน
ผมอยากจะคิดว่าสิ่งสุดท้าย ที่ผ่านสมองของเขาไป
สิ่งอื่นที่ไม่ใช่ลูกกระสุนนะ
น่าจะเป็นความสงสัยว่าไอ้ระยำแอนดี้ ทำยังไงจึงเอาชนะเขาได้ขนาดนี้
ไม่นานนักหลังจากท่านพัศดีจากไป
ผมก็ได้รับโปสการ์ด 1 ใบ
มันว่างเปล่า แต่ตีตราประทับมาจาก
ฟอร์ต แฮนค็อค รัฐเท็กซัส
ฟอร์ต แฮนด์ค็อค
อยู่ตรงชายแดนพอดี
นั่นคงเป็นจุดที่แอนดี้ข้ามแดนไป
เมื่อผมได้รับภาพที่เขามุ่งลงใต้ เขานั่งอยู่ในรถเปิดประทุนของเขาเอง
มันทำให้ผมหัวเราะออกทุกที
แอนดี้ ดูเฟรน
คนที่คลานผ่านท่อที่เต็มไปด้วยขี้
แล้วออกมาสะอาดเอี่ยมในอีกด้านหนึ่ง
แอนดี้ ดูเฟรน
มุ่งหน้าสู่แปซิฟิค
แฮดลี่ย์คว้าคอเขาไปใช่มั้ย
แล้วพูดว่า "ฉันเชื่อว่าไอ้เวรนี่จะประสบอุบัติเหตุ"
พวกเรารู้จักเขาดีที่สุด พูดถึงเขาอยู่เสมอ
ผมสาบานได้ วีรกรรมของเขาจะคงอยู่
"พวกเพื่อนๆของผม คงอยากจะดื่มเบียร์บ้าง"
แล้วมันก็เอามาได้จริงๆ
บางครั้งผมก็รู้สึกเศร้า เมื่อนึกได้ว่า
แอนดี้ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
ผมต้องเตือนตัวเองว่านกบางตัวนั้น ไม่ได้เกิดมาเพื่ออยู่ในกรง
ขนของมันสดใสเกินไป
และเมื่อพวกมันบินจากไป
ส่วนลึกในใจคุณ รู้ว่ามันเป็นบาป หากจะเก็บมันไว้เพื่อชื่นชมเพียงลำพัง
เพราะว่า
ที่ที่คุณอยู่ตอนนี้น่ะ มันแห้งแล้ง ว่างเปล่ากว่าที่ๆพวกมันจะไปมากนัก
ผมเดาเอาว่า ผมคงเสียเพื่อนไปแล้ว
เชิญนั่ง
เอลลิส บอย เรดดิ้ง
จากแฟ้มของคุณ คุณรับโทษจำคุกตลอดชีวิตมา 40 ปีแล้ว
คุณรู้สึกมั้ยว่า ได้รับการอบรมบ่มนิสัยแล้ว
อบรมบ่มนิสัยเหรอ
ผมขอคิดดูก่อนนะ
ผมนึกถึงความหมายของมันไม่ออกเลย
คือหมายความว่า คุณพร้อมจะกลับเข้าสู่สังคม
ผมเข้าใจว่าคุณหมายว่าอะไร
สำหรับผมแล้ว มันเป็นแค่คำพูดที่ปั้นแต่งขึ้นมา
เป็นคำพูดแบบนักการเมือง เพื่อที่ว่า
คนหนุ่มอย่างพวกคุณจะได้ใส่สูทผูกไทค์
แล้วก็มีงานทำ
จริงๆแล้ว คุณอยากรู้อะไรกันแน่
ผมเสียใจในสิ่งที่ผมทำลงไปรึเปล่า ใช่มั้ย
แล้ว..เสียใจมั้ยล่ะ
ไม่มีแม้สักวันเดียวที่ผ่านไป โดยที่ผมจะไม่รู้สึกเสียใจ
ไม่ใช่เพราะผมมาติดอยู่ที่นี่หรอก หรือเพราะว่าคุณคิดว่าผมควรจะเสียใจ
ผมมองย้อนกลับไปตอนที่ผม
ยังเป็นหนุ่ม
หนุ่มหน้าโง่ ซึ่งก่ออาชญากรรมร้ายแรง
ผมอยากคุยกับเขา
อยากจะพยายาม พูดให้เขาเข้าใจบางอย่าง
บอกเขาว่าสิ่งต่างๆมันเป็นยังไง
แต่ผมไม่สามารถ
ไอ้หนูนั่นมันจากไปนานแล้ว
แล้วก็ทิ้งไอ้แก่คนนี้เอาไว้
ผมต้องทนมีชีวิตอยู่ต่อไป
อบรมบ่มนิสัยเหรอ
มันก็แค่คำเฮงซวยคำนึง
คุณปั๊มแบบฟอร์มของคุณเถอะ อย่าทำให้ผมเสียเวลาเลย
เพราะว่าบอกคุณตรงๆนะ
ผมไม่สนเลยว่ะ
อนุมัติ
บรู๊คส์เคยอยู่ที่นี่
ได้แล้วครับ คุณผู้หญิง
ขอไปห้องน้ำนะครับ
นายไม่ต้องขอฉันทุกครั้ง ที่จะไปห้องน้ำหรอก ไปได้เลย
ครับผม
40 ปีมาแล้ว ที่ผมต้องอนุญาตไปฉี่
ผมฉี่ไม่ออกหรอกถ้าไม่ได้ขออนุญาต
นี่คือความจริงเลวร้ายที่ผมต้องเผชิญ
ผมคงอยู่ข้างนอกนี่ไม่รอดแล้ว
ผมเฝ้าแต่คิดหาวิธีทำลายทัณฑ์บน
ให้พวกเขาส่งผมกลับไป
มันน่ากลัว ที่ต้องมีชีวิตอยู่ในความหวาดกลัว
บรู๊คส์ แฮทเลน รู้ดี
รู้ซึ้งถึงแก่น
ผมอยากกลับไปยังที่ผมเข้าใจได้
ที่ที่ผมไม่ต้องคอยกลัวอยู่ตลอดเวลา
มีสิ่งเดียวเท่านั้นที่รั้งผมไว้ได้
สัญญาที่ผมให้ไว้กับแอนดี้
ที่นี่แหละ
ขอบคุณครับ
บั๊กซ์ตัน
เรด เพื่อนรัก
ถ้านายได้อ่านจดหมายนี้อยู่ นายคงออกจากคุกมาแล้ว
และถ้านายมาได้ไกลขนาดนี้แล้ว นายอาจจะอยากไปไกลอีกสักนิดก็ได้
นายจำชื่อเมืองได้ใช่มั้ย
ซีฮัวทาเนโฮ
ฉันยังต้องการคนฝีมือดี มาช่วยงานฉันให้สำเร็จ
ฉันจะคอยมองหานาย และกระดานหมากรุกก็เสร็จแล้วด้วย
จำไว้ เรด
ความหวังเป็นสิ่งดี
อาจเป็นสิ่งที่ดีที่สุดเลยด้วยซ้ำ
และสิ่งดีๆไม่มีวันตายหรอก
ฉันตั้งความหวังไว้ว่า จดหมายฉบับนี้จะหานายเจอ
และพบว่านายสบายดี
จากเพื่อนของนาย
แอนดี้
หาทางมีชีวิตอยู่
หรือไม่ก็หาทางตายซะ
โคตรจริงเลย
"บรู๊คส์เคยอยู่ที่นี่ เรดก็เช่นกัน"
แล้วก็เป็นครั้งที่ 2 ในชีวิตของผม
ที่ผมทำผิดกฎหมาย
ผมทุบกฎทัณฑ์บน
แล้วก็สงสัยว่า พวกเขาจะตั้งด่านสกัดจับผมรึเปล่า
คงไม่หรอก สำหรับโจรเฒ่าอย่างผม
ฟอร์ต แฮนค็อค เท็กซัส ครับ
ผมพบว่าตัวเองตื่นเต้นซะจนนั่งไม่ติด คิดอะไรก็ไม่ออก
นอกจากตื่นเต้น ซึ่งอิสระชนเท่านั้น จึงจะมีความรู้สึกเช่นนี้ได้
คนเสรีคนนึงเริ่มออกเดินทางไกล
ไปสู่จุดหมายปลายทางที่ยังไม่แน่นอน
ผมหวังว่าผมคงข้ามชายแดนไปได้
หวังว่าจะได้เจอเพื่อน ได้จับมือเขา
ผมหวังว่ามหาสมุทรแปซิฟิค จะมีสีน้ำเงินดุจเดียวกับที่ผมฝันเห็น
ผมหวังเช่นนั้น
THAI