DZIEŃ ŚWISTAKA
Ktoś mnie zapytał...
"Phil, gdzie chciałbyś teraz być?"
Odpowiedziałem: "Pewnie tutaj.
W Elko, w Nevadzie". Będzie tam +26 C°.
Jutro w Kalifornii gorąco...
wojny gangów i wyśrubowane ceny domów.
Na płn.-zach. wybrzeżu Pacyfiku...
bardzo wysokie drzewa.
Za Górami Skalistymi bezchmurnie.
Ale uwaga.
O rety!
Nadchodzi front! Uwaga!
Co to oznacza? Taka wielka, błękitna linia!
Z północy nadciąga masa zimnego, arktycznego powietrza.
Natrafi na wilgoć unoszącą się nad zatoką.
Zmiesza się z nią tworząc śnieg.
Teraz strzelam:
Nie spadnie na nas w Pittsburghu, lecz przesunie się nad Altoonę.
O mały włos!
Pogoda na ten tydzień.
Jak widać, nie ma powodów do obaw.
Ubierajcie się ciepło, ale kalosze zostawcie w domu.
Kończymy prognozę. Jutro Dzień Świstaka.
Wybieram się do Punxsutawney na Święto Świstaka.
Według legendy, jutro, 2. lutego...
jeśli świstak ujrzy swój cień...
zima potrwa jeszcze 6 tygodni. Trzymajcie kciuki.
Czeka cię ubaw.
Musisz to lubić. Jedziesz tam już trzeci raz.
Czwarty, Nan.
Czwarty.
Dziękuję, Phil.
Za chwilę temat seksu i przemocy w kinie.
Nie zmieniaj programu.
Koniec.
Miłej zabawy w Punxsutawney.
Posłuchaj, elegantko, chce mnie kupić duża stacja.
Pewnie "Telezakupy".
Dzięki, Larry. Poczekaj w wozie.
Uroczo, Phil. "Wysokie drzewa"!
Przestań.
Zastąpisz mnie o 22.00?
Jeśli nie wrócisz, zrobię też pogodę jutro o 17.00.
Zostać w Punxsutawney? Nie żartuj!
Rita uważa, że mógłbyś...
zostać na inne imprezy. Zrobisz świetny materiał.
Ludzie, zabawa, emocje!
Jeszcze z nią nie pracowałeś. Miła babka.
Zapowiada się na dobrego producenta.
Będziecie się świetnie bawić.
Fajna, ale mnie nie kręci. Wrócę na 17.00.
Nie wygadasz się, Larry?
Chyba odejdę z PBH.
Więc ostatni raz robimy razem...
Dzień Świstaka.
Co ci nie pasuje w tym święcie?
W San Diego...
robiłem przez 6 lat powroty jaskółek do Capistrano.
Pomyślą, że wywiad ze świstakiem to szczyt moich możliwości.
Ale to fajna sprawa.
Wychodzi. Rozgląda się.
Marszczy nosek.
Widzi swój cień lub nie. Ludziom się to podoba!
Nowa jesteś, prawda?
Ludziom smakuje też kaszanka.
To kretyni!
Miłe podejście.
Popatrz na siebie w lustrze, jak naśladujesz świstaka.
Zrób to dla mnie.
Wychodzi i przygląda się swemu cieniowi.
Skusisz się na kaszankę?
Lubię kaszankę.
Witajcie w PUNXSUTAWNEY
Ja tu nie zostanę.
Primadonna.
- Czemu? - Nie cierpię tego miejsca.
Byłem tu 2 lata temu. Było okropnie.
- Nie zostanę. - Nie zostaniesz.
Nie?
Ja tu zostaję.
Załatwiłam ci pensjonat.
Wspaniale.
Właśnie po tym poznaje się dobrego producenta.
Umila życie gwieździe.
Zrobię wszystko.
Pomożesz mi poćwiczyć biodra?
W granicach rozsądku. Zjesz z nami kolację?
Nie, dziękuję. Widziałem, jak on je.
Wyśpij się. Do jutra.
Nie spóźnij się.
Nazwał się "gwiazdą"?
Wstawajcie śpiochy! Pamiętajcie, by włożyć botki.
- Na dworze ziąb! - Ziąb, jak co dzień!
- Czy to Miami? - Bynajmniej!
Podróżnym utrudni dziś życie...
zamieć.
Zamieć. Oto prognoza.
Instytut Meteorologii zapowiada potężną śnieżycę.
Jest jeszcze jeden powód tego poruszenia.
Wyjątkowy chłód.
Na usta ciśnie się pytanie...
- Na spierzchnięte usta. - Na spierzchnięte usta.
Czy Phil wyjdzie i ujrzy swój cień?
- Phil z Punxsutawney! - Właśnie, świstakoluby!
To Dzień Świstaka!
Zobaczmy, co u niego słychać!
Dzień dobry!
- Zobaczy pan świstaka? - Tak.
Wiosna przyjdzie wcześniej?
Sądzę, że 21. marca.
Brawo!
Chyba wtedy zaczyna się kalendarzowa wiosna.
- Dobrze się spało? - Spałem sam, pani Lancaster.
Kawy?
Mógłbym dostać espresso lub cappuccino?
Sama nie wiem...
Jak się to pisze? Może być ta.
Życzę panu miłej zabawy.
- Na pewno będzie miło. - Zapowiadali zamieć.
Jeśli się nam poszczęści, zamieć nas ominie.
Wilgoć nadchodząca z południa...
przesunie się na wschód.
I w górnych partiach atmosfery zamieni się w tzw. śnieg.
Temperatura wyniesie -1 C°, W nocy spadnie do -10 C°.
Istnieje niewielka możliwość opadów.
Chciała pani pogadać o pogodzie czy zagadać?
Zagadać.
Na razie.
Wyjeżdża pan dzisiaj?
Możliwość wyjazdu dziś wynosi 100%.
Phil Connors! Tak właśnie myślałem!
Cześć. Dzięki, że mnie oglądasz.
Nie mów, że mnie nie pamiętasz. Ja cię od razu poznałem.
Wykluczone.
Ned!
Ryerson!
Długi Nochal. Łysa Pała.
Pamiętasz? Liceum Case Western!
Gwizdałem pępkiem w konkursie szkolnym.
Przed samą maturą dostałem półpaśca. O mało nie zawaliłem.
Pamiętasz?
Chodziłem z twoją siostrą, zanim mi tego zabroniłeś.
No i co?
Ned Ryerson?
Gwiżdżesz pępkiem zawodowo?
Sprzedaję polisy.
- Niesamowite. - Ubezpieczyłeś się?
Sumę zawsze można zwiększyć.
Mam rację czy może mam rację?
Chciałbym tak tu z tobą stać i gadać.
Ale nic z tego.
Cześć.
Dobra. Pójdę z tobą.
Kiedy trafiam okazję, nacieram jak byk.
Ned Byk, tak mnie zwą.
Moi znajomi żyją bardzo ostrożnie.
Mawiam, że życie to i tak loteria.
Słyszałeś o polisie na życie? Rozwiązanie w sam raz dla ciebie.
Boże!
Tak miło cię spotkać! Co planujesz na kolację?
Coś innego.
Miło cię było spotkać, Długa Pało. Trzymaj się.
Ostrożnie, najtrudniej jest zrobić pierwszy krok!
Phil!
Tutaj, Phil!
Gdzie byłeś?
Koszmar.
Dopadła mnie pijawka.
Przegapiłeś wspaniałą zabawę. Ci ludzie są super!
Ludzie bawili się całą noc. Śpiewają, aż zmarzną.
Później idą się ogrzać przy kominku.
A potem wracają i śpiewają dalej!
To wieśniaki.
Dobrze ci się spało beze mnie?
Wierciłaś się, prawda?
Jesteś niezwykły.
Skąd wiesz?
Pora na świstaka.
Kamera na mnie. Trzy...
dwa, jeden.
Co roku cały naród przygląda się małemu miasteczku, by obejrzeć...
mistrza przy pracy.
Kogo?
Phila Punxsutawney.
Najsłynniejszego prezentera pogody. Świstaka.
Który, według legendy, zwiastuje nadejście wiosny.
Chcielibyśmy wiedzieć...
czy Philowi sprzyja los.
Co roku gość stuka laską w drzwi jego nory.
Wyciągają biednego gryzonia i pytają.
Odpowiada i wiadomo, kiedy skończy się zima.
Uroczy, prawda?
Lubisz facetów z wystającymi zębami?
Dziś, 2. lutego, o godzinie 7.20 i 30 sekund...
Punxsutawney Phil...
największy jasnowidz...
prognostyk nad prognostykami...
pojawił się niechętnie...
lecz żwawo...
w Punxsutawney...
i powiedział po świstakowsku...
"Zdecydowanie widzę cień".
Przykro mi. Zostało nam jeszcze 6 tygodni zimy.
Kamera na mnie, trzy... dwa, jeden.
Pierwszy raz TV nie udało się...
uchwycić poruszenia wywołanego prognozą...
ogromnej wiewióry.
Cieszę się, że tu jestem. Z Punxsutawney...
mówił Phil Connors. Do zobaczenia.
Powtórzysz to bez sarkazmu?
Wszystko nagraliśmy. Spadam.
Primadonna.
O, rety. Popatrz.
Co się dzieje?
Nie wiem. Może to śnieżyca, której mieliśmy uniknąć.
To niemożliwe.
Tylko ja mogę trąbić, kolego.
Zabierz to stąd.
Panie władzo, co się dzieje?
Nic. Zamykamy drogę.
- Nadciąga potężna zamieć. - Spadło parę płatków.
Nie słucha pan prognoz?
Ja je ogłaszam.
Wilgotne powietrze znad zatoki przesunie ją nad Altoonę.
Wilgoć panu zaległa na mózgu.
Wróci pan do Punxsutawney...
albo zamarznie tu na śmierć. Pański wybór.
Więc jak?
Myślę.
Wszystkie druty telefoniczne zerwane?
A łącza satelitarne?
W kosmosie też pada śnieg?
Nie macie linii dla nagłych wypadków lub ważnych osób?
Bo ja jestem gwiazdą w tarapatach.
Może mnie pani połączyć tą linią?
Jeszcze raz to samo, tym razem z alkoholem.
Podoba mi się tu.
Zjesz świstaka na kolację?
Nie, jadłem go na obiad.
Niezły. Smakuje jak kurczak.
Idźcie sami.
Wyglądasz dziś bardzo sexy.
Twoja drużyna sprzedaje w tym roku ciasteczka?
Zabawne.
Co będziesz robił?
Chyba wrócę do pokoju...
wezmę gorący prysznic i może poczytam Hustlera.
Rób, jak chcesz.
Tak, mamusiu.
Nie ma ciepłej wody?
Dzisiaj nie.
Jasne. Głupek ze mnie.
Różowych snów!
Wstawajcie śpiochy! Pamiętajcie, by włożyć botki.
- Na dworze ziąb! - Ziąb jak co dzień!
- Czy to Miami? - Bynajmniej!
Brawo. Puściliście wczorajsze nagranie.
...z tą zamiecią.
Zamieć? Oto prognoza.
Instytut Meteorologii zapowiada potężną śnieżycę.
Jest jeszcze jeden powód tego poruszenia...
Wyjątkowy chłód.
Na usta ciśnie się pytanie...
Na spierzchnięte usta.
Czy Phil wyjdzie i ujrzy swój cień?
- Phil z Punxsutawney! - Właśnie, świstakoluby!
To Dzień Świstaka!
Zobaczmy, co u niego słychać!
Co jest grane?
Dzień dobry! Zobaczy pan świstaka?
Wiosna przyjdzie wcześniej?
Nie robiliśmy tego wczoraj?
Nie rozumiem.
Nie igraj ze mną, pulpecie!
- Który dziś jest? - 2. lutego.
Dzień Świstaka.
Przepraszam. Myślałem, że był wczoraj.
Dobrze się panu spało?
Jak mi się spało?
Kawy?
Tak, proszę. Podwójną.
Życzę panu miłej zabawy.
Zapowiadali zamieć.
Miewa pani deja vu?
Zapytam w kuchni.
Nie trzeba. Dziękuję.
Wyjeżdża pan dzisiaj?
Możliwość wyjazdu wynosi 80%.
75 do 80%.
Przepraszam!
Przepraszam. Dokąd wszyscy idą?
Do parku.
To Dzień Świstaka.
Odbywa się raz w roku, prawda?
Phil Connors! Tak myślałem!
O mój Boże, Phil Connors!
Nie mów, że mnie nie pamiętasz. Ja cię od razu poznałem.
- No i co? - Ned Ryerson?
Trafiłeś za pierwszym razem!
Co słychać, stary?
Wybacz mi, ale kiepsko się czuję.
Zabawne, że wspominasz o swym zdrowiu. Zgadnij, co robię.
Sprzedajesz polisy?
Świetnie! Dobrze dziś kombinujesz!
Jesteś ubezpieczony?
Sumę zawsze można zwiększyć.
Racja! Czemu by nie?
Ale powiem ci coś.
Mam przeczucie...
że nie masz polisy.
Mam rację czy może mam rację?
Muszę lecieć.
Ostrożnie, najtrudniej jest zrobić pierwszy krok!
Phil! Tutaj!
- Gdzie byłeś? - Mam do ciebie prośbę.
Uderz mnie mocno w policzek.
Może być?
Dobrze!
Daj znać, jeśli zechcesz dostać w drugi.
Coś tu nie gra.
- Upiłeś się? - Po pijaku jest weselej.
Możesz pomówić poważnie?
A ty możesz?
Ja nie żartuję!
Mam problem. Chyba mam problem.
Pora na świstaka.
Wiedziałem, że to powiesz!
Czuję się...
dziwnie.
Zróbmy to. Potem pogadamy.
Kamera na mnie. Trzy...
dwa, jeden.
Mamy Dzień Świstaka.
Znowu.
A to znaczy, że jesteśmy w parku...
i czekamy na najsłynniejszego świstaka - prognostyka...
Phila Punxsutawney...
który zaraz nam oznajmi, ile jeszcze potrwa zima.
Rewelacja!
Uroczy, prawda?
Dziś, 2. Lutego, o 7.20 i 30 sekund...
Phil z Punxsutawney, największy jasnowidz...
i prognostyk nad prognostykami...
pojawił się niechętnie...
lecz żwawo w Punxsutowney.
O rany!
Wiem, że zbliża się zamieć.
Kiedy naprawią linie telefoniczne?
A jak jutro nie nastąpi? Dzisiaj go nie było.
Dzień dobry!
Obejrzy pan świstaka?
Dobrze się panu spało?
Phil Connors! Tak właśnie...
Nie pamiętasz mnie? Ja od razu cię poznałem.
To ja, Ned! Ryerson!
Długi Nochal! Łysa Pała!
Phil! Tutaj!
Możemy porozmawiać? Nie o pracy.
- Nie rozmawiasz o pracy. - Musimy pogadać.
- Robimy naradę. - Mamy nagranie!
Ja nie. Robiłem to już dwa razy.
Po zdjęciach przyjdź do baru.
- O co mu chodzi? - Nie wiem.
Primadonna.
Jeszcze kawy?
Poproszę rachunek. Bułeczki są pyszne.
Prawda?
Połóż je gdziekolwiek!
Brawo!
Czemu nie chcesz pracować? Wymyśl dobry powód.
W kółko przeżywam ten sam dzień.
Dzień Świstaka.
Dobra. Czekam na pointę.
Serio! Zdarzyło mi się to już trzeci raz!
Jakby nie było wczoraj!
Nie mam pojęcia, po co to zmyśliłeś?
Nie zmyślam. Proszę o pomoc!
Co mam zrobić?
Nie wiem! To ty jesteś producentką. Wymyśl coś.
Zbadaj sobie głowę...
skoro uważasz, że uwierzę w te bzdury!
Phil? Jak świstak?
Tak. Zupełnie jak świstak Phil.
Uważaj na swój cień, kolego!
Ucieka ci autobus, debilu!
Gotowi? Jedźmy, zanim zepsuje się pogoda.
- Pogadamy o tym w Pittsburghu. - Nie wracam do Pittsburgha.
- Dlaczego? - Z powodu zamieci!
Mówiłeś, że będzie w Altoonie.
Wiem, bo tak powiedziałem.
Potrzebna ci pomoc.
Przecież mówiłem. Potrzebuję pomocy.
Nie ma plam.
Zakrzepu ani guza.
Ani uszkodzeń.
Ani tętniaka.
Niczego nie widać.
Tomografię lub rezonans zrobi pan tylko w Pittsburghu.
Nie mogę jechać do Pittsburgha.
- Dlaczego? - Mówiłem, że nadciąga śnieżyca.
Racja. Śnieżyca!
Wie pan, co by się panu przydało?
Biopsja.
Psychiatra.
Mamy tu niezwykły przypadek...
panie Connors.
Zajmuję się zwykle małżeństwami. Teraz leczę alkoholika.
Przecież pan studiował.
I to nie psychologię zwierząt.
Uczył się pan o takich przypadkach?
Mniej więcej.
Psychopatologię.
Więc...
co mam począć?
Przyjść znowu.
Jutro panu pasuje?
Nie?
Pojechałem kiedyś na Wyspy Dziewicze.
Poznałem tam dziewczynę.
Zjedliśmy homara.
Piliśmy pińa coladę.
O zachodzie kochaliśmy się jak foki.
Miło spędziliśmy ten dzień.
Czemu tego dnia...
w kółko...
nie przeżywam?
Niektórzy patrząc na ten kufel, powiedzieliby...
"W połowie pusty".
Inni powiedzieliby: "W połowie pełny".
Ty wyglądasz na faceta, który widzi pustą połowę.
Co byś zrobił, gdybyś utknął w jednym miejscu...
każdy dzień wyglądałby tak samo, a ty nie robiłbyś nic ważnego?
Tak właśnie wygląda moje życie.
KRĘGIELNIA
Powodzenia.
Podrzucę was.
Trochę się zacinają.
Musisz tym potrząsnąć...
Wstawaj.
Daj mi kluczyki.
Jesteśmy kumplami. Nie dam ci prowadzić.
Oddychaj głęboko. Dobrze się czujesz?
Naprawdę? Dobra.
Wolisz rzygać tu czy w samochodzie?
Chyba tu i tu.
Myślę, że nie powinienem prowadzić.
Ja też tak myślę.
Uważaj na głowę.
Uważaj na kolana. Nie połam się.
Zapnijcie pasy.
Kto jeszcze ma ochotę na naleśniki?
Zapytam was o coś.
Wal.
A jakby nie było jutra?
Brak jutra oznacza brak konsekwencji.
Brak kaca.
Można robić wszystko!
Owszem.
Możemy robić wszystko, co chcemy.
Ralph mógłby prowadzić. Porozwalałby skrzynki pocztowe!
Chcą nas zatrzymać.
Zaraz.
To samo przez całe życie.
"Sprzątnij pokój! Stań prosto! Unoś nogi!
Zachowuj się!
Nie dokuczaj siostrze!
Nigdy nie mieszaj piwa z winem!
Nie wjeżdżaj na tory kolejowe!"
Z tym się zgadzam.
Sam nie wiem, Gus.
Czasami wydaje mi się, że trzeba...
umieć ryzykować.
Policja! Zatrzymać się!
My tu rozmawiamy!
Pewnie pierwszy się wykolei.
Nie będę już żył według ich zasad!
Zauważyłem.
Żyjmy zgodnie z własnym kodeksem.
Moje kolano!
Ja się tym zajmę.
Trzy cheeseburgery, 2 razy duże frytki...
2 koktajle, raz duża cola.
I parę naleśników!
Za wcześnie na naleśniki?
Tak!
Wstawajcie śpiochy!
Załóżcie dziś botki. Na dworze zimno!
Jak co dzień.
Czy to Miami? Ależ skąd!
Spałem jak dziecko.
Chętnie napiję się kawy.
Trochę poprószy...
ale zamieć ominie miasto.
Pani Lancaster?
Szukał mnie ktoś dziś rano?
Jakiś policjant? W kapeluszu, z bronią i pałką?
Nikogo takiego nie było! A ma przyjść?
Widocznie nie.
Zatrzyma dla mnie pani mój pokój do jutra?
Dostaniesz jutro.
- Phil Connors! - Ned?
Beztroski, starzejący się mężczyzna to miły widok.
W pewnym sensie inspirujący.
Starzeję się wolniej, niż myślisz.
Dolać kawy?
Dolewaj.
Naturalnie.
Połóż je gdziekolwiek!
Brawo!
Nie martwisz się o cholesterol i raka płuc?
Już nie.
Wszyscy się martwią.
Dlatego ja jestem wyjątkowy.
Nawet nie czyszczę zębów.
Co?
Łotr, co myśli wciąż o sobie
Za życia niechaj traci swą renomę
Podwójną, Ciężką śmiercią niechaj kona
Niech legnie w ziemi Nieświęconej
Samotny...
nędzny i niechciany
Sir Walter Scott.
Nie lubisz poezji?
Uwielbiam!
Ale myślałem, że mówisz o Willardzie Scotcie.
Uważasz, że jestem egocentrykiem?
Owszem. To twoja główna cecha.
Gotowi? Jedźmy, zanim zepsuje się pogoda.
Dzięki, Larry.
Chcesz zabrać resztę jedzenia?
Dokończę je.
Myślałam, że ci się tu nie podoba.
Zaczyna mi się podobać.
Larry, nie gap się.
- Te są wyśmienite. - Smacznego.
Widziała pani dziś świstaka?
Zawsze go oglądam.
Jak się nazywasz?
Nancy Taylor. A ty?
Do którego liceum chodziłaś?
Liceum.
Lincolna, w Pittsburghu. Kim jesteś?
Kto cię uczył angielskiego w 4. klasie?
Żartujesz?
Wtedy angielskiego uczyła cię...
Pani Walsh.
Nancy. Lincoln. Walsh.
Dziękuję bardzo.
Nancy?
Nancy Taylor!
Z liceum Lincolna!
Siedziałem obok ciebie na angielskim u Walsh!
- Przepraszam. - Phil Connors!
- Niesamowite! - Nie pamiętasz mnie?
Zaprosiłem cię na studniówkę.
Phil Connors?
Byłem niski, ale urosłem.
Jak leci?
Świetnie.
Wyglądasz wspaniale!
Wyglądasz wprost bajecznie!
Muszę nagrać sprawozdanie.
Jesteś reporterem?
Podaję prognozę pogody.
Nie wiedziałam! Świetnie!
Może później byśmy...
Jasne!
Zaczekaj tu.
Obiecaj. Zaraz wracam. Życz mi powodzenia!
Powodzenia!
Phil.
Rita.
Jaka Rita?
Skąd mam wiedzieć?
Jestem tylko na jeden numerek?
Wręcz przeciwnie, Nancy.
Kocham cię. Zawsze cię kochałem.
Pewnie cię tym zaskoczę...
zostaniesz moją żoną, Nancy?
Rita.
- Nancy. - Wszystko jedno.
Podmuch wiatru.
Szczekanie psa.
Wóz.
Wychodzi Herman.
Wchodzi do banku.
Wychodzi Felix, stoi z tępym wyrazem twarzy.
Dobra, Doris. Chodź.
Popraw stanik, kotku. Od razu lepiej.
Felix!
Co słychać, Doris?
Dasz mi rulon ćwierćdolarówek?
Dziesięć... dziewięć... osiem...
wóz...
...sześć... cztery...
ćwierćdolarówki.
trzy... dwa.
Felix?
- Wyniosłem dwie torby czy jedną? - Nie wiem.
Mieliśmy iść na bal przebierańców.
Mówiłem, że uwielbiam ten film.
Obejrzałem go ponad 100 razy.
Phil!
Miałaś...
mówić mi "Bronco".
Przepraszam, Bronco.
Cześć, Nancy.
Moja własna narzeczona...
mnie nie poznaje.
Jeden normalny i...
Dwa normalne.
...świstak, który może zwiastować nadejście wiosny.
Chcielibyśmy wiedzieć...
czy Philowi sprzyja los.
Rito, gdyby został ci tylko jeden dzień życia...
co byś zrobiła?
Nie wiem. Na co umierasz?
Gdyby miała eksplodować cała ziemia.
Co byś zrobiła?
Schowałabym kamerę.
Chcesz poderwać kogoś na weekend?
Nie. Po prostu mnie interesujesz.
Czego pragniesz? Co ci się podoba?
Co myślisz?
Jacy podobają ci się faceci?
Jak się bawisz?
Robisz ze mnie idiotkę?
Próbuję mówić jak zwykli ludzie. Nie tak się to robi?
- Chyba tak. - Więc pogadajmy.
Postawię ci kawę.
I pączka.
Dobra.
Czego pragniesz od życia?
Chyba tego, co wszyscy.
Kariery, miłości, małżeństwa, dzieci.
Masz kogoś?
To zbyt osobiste pytanie. Za słabo się znamy na zwierzenia.
A ty? Czego ty pragniesz?
Kogoś takiego jak ty.
Nie żartuj!
Dlaczego? Kogo ty szukasz?
Jaki masz ideał?
Po pierwsze, jest zbyt skromny, by uważać się za ideał.
To ja!
Inteligentny, opiekuńczy, zabawny...
Inteligentny, opiekuńczy, zabawny.
To ja, to ja, to ja.
Romantyczny i odważny.
To też ja.
Przystojny, ale niezbyt często zagląda do lustra.
Ja jestem przystojny i całymi miesiącami nie patrzę w lustro.
Dobry, wrażliwy i subtelny.
Nie wstydzi się płakać.
Oto człowiek, o którym mówisz.
Lubi zwierzęta i dzieci. Chętnie zmieni zakupkane pieluchy.
Musi mówić "zakupkane"?
Gra na jakimś instrumencie i kocha swoją matkę.
To zgadza się prawie idealnie.
Naprawdę.
To Phil Connors!
Cześć.
Dzięki, że mnie oglądasz.
Jakie mamy szanse na wyjazd?
Larry naprawia zapłon.
Coś podobnego.
Mogę postawić ci drinka?
Jim Beam z lodem i wodą.
Co dla pani?
Słodki wermut z lodem i cytryną.
Jakie mamy szanse na wyjazd?
Larry naprawia zapłon.
Coś podobnego.
Mogę postawić ci drinka?
Słodki wermut z lodem i cytryną.
A dla pani?
To samo.
To mój ulubiony drink.
Mój też!
Przypomina mi Rzym.
Popołudniowe słońce rozlane na budynkach.
Za co wypijemy?
Za świstaka!
Ja zawsze piję za pokój na świecie.
Mogę postawić ci drinka?
Słodki wermut z lodem i cytryną.
A dla pani?
To samo.
To mój ulubiony drink.
Mój też!
Przypomina mi Rzym.
Popołudniowe słońce rozlane na budynkach.
Za co wypijemy?
Chciałbym się pomodlić i wypić za pokój na świecie.
Za pokój na świecie.
- Wspaniałe! - Widzisz? A nie mówiłem?
Tak dobrze znasz to miasto.
Spędziłem tu dużo czasu.
Ludzie tu są bardzo szczerzy.
- I ja tak uważam. - Naprawdę?
- Chcesz białej czekolady? - Zwymiotuję.
Biała odpada.
Coś mi to przypomina.
Miewasz czasem deja vu?
Przed chwilą mnie o to pytałaś.
Ludzie za bardzo przejmują się swoją karierą.
Szkoda, że nie możemy mieszkać w górach.
Widzę się tam za 5 lat. A ty?
Oddaję się w ręce losu.
Dam się mu prowadzić.
Zaprowadził cię tutaj.
W college'u robiłam coś całkiem innego.
Nie studiowałaś dziennikarstwa?
Wierz lub nie, studiowałam poezję francuską XIX wieku.
Co za strata czasu!
Dla kogoś innego to kompletna strata czasu.
Dokonałaś odważnego wyboru.
Musisz mieć bardzo silną osobowość.
Ludzie za bardzo przejmują się swoją karierą.
Szkoda, że nie możemy mieszkać w górach.
Będę tam za 5 lat.
A ty?
Oddaję się w ręce losu.
Przywiódł cię tutaj.
W college'u robiłam coś całkiem innego.
Nie studiowałaś dziennikarstwa?
Wierz lub nie, studiowałam poezję francuską XIX wieku.
Znasz francuski!
Nie robiłem tego od dzieciństwa.
Ja też. Ale zabawa!
Czysta.
Chciałbym robić to kiedyś ze swoimi dziećmi.
Skąd to masz?
Byłem w sklepie z bałwanami.
Zbójnik!
Uratuję cię!
Polegnę za ciebie. Nie uprowadzicie jej!
Skryj się!
Celnie rzucam.
Brawo! Nieźle.
Pomóż mi.
Co?
Zadziwiasz mnie, a niełatwo tego dokonać.
Czym?
Jak można rano planować jedno...
a potem robić co innego.
Podoba ci się taki rozwój dnia?
Bardzo.
To idealny dzień. Nie da się takiego zaplanować.
Przeciwnie.
Ale to wymaga ogromnego wysiłku.
Wejdź. Pokażę ci coś.
- Chyba nie powinnam. - Jasne że nie.
Dlatego pokażę ci to i zaraz cię stamtąd wykopię.
Ślicznie tu.
Chcesz pogapić się na atrapę kominka?
Tu jest wspaniale.
Teraz tak.
Chyba nie powinniśmy tego robić.
Też tak sądzę.
Przemyślałem to. Powinniśmy.
Idealne zakończenie idealnego dnia.
Dla mnie trochę przedwczesne.
Dla mnie też.
Chyba powinnam już iść.
Dokąd pójdziesz?
Dlaczego?
Mamy tu idealny kominek.
Mam trochę francuskiej poezji. Baudelaire'a...
poczytam ci.
Mam lody na parapecie. Zaczekaj chwilkę.
Czekoladowe.
Uwielbiam je.
Tak myślałem.
Musisz zostać.
Jestem zmęczona. Zobaczymy się jutro.
Nie. To się musi stać dzisiaj.
Nie, Phil... Naprawdę.
Tylko chwilkę, a jak zechcesz, zostaniesz dłużej.
I jeszcze troszkę.
Nie psujmy tego.
Ja też nie chcę tego zepsuć.
Wiesz, że nie mogę z tobą zostać.
Dlaczego? Kocham cię.
Kochasz mnie?
- Nawet mnie nie znasz. - Znam cię.
Nie do wiary. Dałam się nabrać!
Ukartowałeś cały ten dzień.
Nieprawda.
Nie znoszę karmelu. Ohyda!
Biała czekolada i karmel.
Co ty wyprawiasz? Sporządzasz jakąś listę?
Wypytywałeś moich znajomych o to, co lubię?
- To ma być miłość? - To prawdziwa miłość.
Nie mów tak!
Chyba oszalałeś.
Nie pokochałabym cię, bo ty kochasz tylko siebie.
Nawet się nie lubię. Daj mi jeszcze jedną szansę.
Za to, że cię polubiłam.
Nie robiłem tego od dzieciństwa.
Super!
Czysta zabawa. Tego właśnie w życiu brakuje.
Chciałbym to robić z własnymi dziećmi.
Chcę mieć dzieci!
Własne, adoptowane i przybrane dzieci.
Kupiłem to w sklepie z bałwanami.
Dzieciaki rzucają w nas śnieżkami.
Chodź! Zabawimy się!
Szkoda, że to nie moje dzieci.
Można któreś z was zaadoptować?
Ten się nadaje!
Czyż to nie wspaniałe?
Przestań!
Phil! Tutaj!
Gdzie byłeś? Przegapiłeś zabawę.
Wyglądasz koszmarnie.
Miałeś ciężką noc?
Dobra, śpiochy.
Wstawajcie!
Załóżcie dziś botki, bo na dworze ziąb!
Ziąb jak co dzień!
Największe jezioro tego kraju nosi nazwę Chapala.
Meksyk?
- Tak. - Jeziora i rzeki za 400.
Seneca to największe z tych jezior.
Jeziora Finger.
- Jeziora Finger? - Tak.
- To jezioro leży w Boliwii... - Titicaca?
Titicaca?
Za 1000.
- Mleczna wpływa... - Rodan.
...do Jez. Genewskiego.
Wypływa jako lazurowa.
- Jim? - Rodan.
Wygrałeś $1000.
Do zwycięstwa brakuje ci $500.
To żałosne.
Tysiące ludzi...
odmraża sobie tyłki, by podziwiać szczura.
Ale szopka.
Kiedyś takiego świstaka wyciągano i zjadano.
Jesteście bandą hipokrytów!
Coś nie gra, Larry?
Nie milcz. Odezwij się. Zdenerwowałem cię, księżniczko?
Chodzi wam o prognozę?
Pytacie niewłaściwego Phila.
Przedstawię wam prognozę na zimę.
Będzie zimno.
Będzie ponuro.
I będzie to trwało do końca waszego życia.
Po raz kolejny cały kraj przygląda się...
małej wiosce w Zachodniej Pensylwanii.
Ta zima...
nigdy się nie skończy...
dopóki ten świstak będzie widział swój cień.
Nie ma innej możliwości.
Trzeba go powstrzymać.
Ja tego dokonam.
Super. Świetnie.
Odbiło mu.
Martwię się, że z Philem jest niedobrze.
Z nim jest bardzo niedobrze.
Cześć, Phil.
Skończyłem się.
Z tej sytuacji nie ma wyjścia.
Nie zapomnij, że przeżyliśmy razem piękny dzień.
Cóż, koleżko...
Spisałeś się. Uśmiechnął się do mnie! Widziałeś?
Na pewno.
Dalej, kolego. Ruszamy.
Witam. Pomóc panu w czymś?
Co pan wyprawia?
Szybko, ktoś porwał Phila!
Gońmy go!
Po co komu świstak?
Znalazłbym powód.
Zboczeniec.
Szajba mu odbiła!
Niezła historia.
Co on wyczynia?
Co go napadło?
Super, jak na czworonoga.
Zerknij w lusterko. Kątem oka.
Świetnie.
Ścigają nas! Zabawimy się.
Spokojnie.
Nie nerwowo.
To jedyna droga!
Złapiemy go!
Co on wyprawia?
Nie wiem.
W razie strzelaniny, nie zabij świstaka.
Nie mogą dłużej czekać.
Zaczynamy.
Na mnie, na trzy...
dwa...
jeden.
Phil!
Może jest cały.
Chyba jednak nie.
Cholera!
Dobrze się panu spało?
Ma pan ochotę...
na grzankę?
Boże!
To on.
To był naprawdę wspaniały facet.
Bardzo go lubiłem.
Naprawdę.
Słucham? Co mówiłeś?
- Jestem bogiem. - Bogiem?
Zwykłym bogiem. Raczej nie jestem Panem Bogiem.
Bo przeżyłeś wypadek?
Zamawiacie?
Nie tylko wypadek i wybuch.
Zadźgano mnie, zastrzelono, otruto...
zamrożono, powieszono i spalono.
Serio?
Co rano budzę się bez rys i wgnieceń w zderzaku.
Nieśmiertelny.
Danie dnia to gofry z jagodami.
Po co mi to mówisz?
Chcę, byś we mnie uwierzyła.
Nie jesteś bogiem.
Uwierz mi. 12 lat byłam w katolickiej szkole.
Może przyjdę za chwilę.
Wątpisz, że jestem bogiem?
Nie kpij.
- Dlaczego? - To niemożliwe.
Przyjdę później.
Doris.
To Doris. Bar należy do jej szwagra.
Pracuje tu od 17 roku życia. Chce zobaczyć Paryż...
zanim umrze.
Jeszcze jak!
To Debbie i jej narzeczony.
Znamy się?
Mają się pobrać. Ale ona się waha.
Co?
Ładny pierścionek.
Bill jest kelnerem od 3 lat, odkąd porzucił studia.
Lubi miasto, maluje żołnierzyki i jest ciotą.
Owszem.
Gus żałuje, że nie został w marynarce.
Po 20 latach dostałbym emeryturę.
To jakaś sztuczka?
Może Bóg robi sztuczki. Może nie jest wszechmogący...
tylko wszystko wie.
- A to kto? - Tom.
Pracował kiedyś w kopalni.
- A ona? - Alice.
Przyjechała jako dziecko z Irlandii.
To prawda.
- A ona? - Nancy.
Pracuje w sklepie. Podniecona, piszczy jak wiewiórka.
- Tak. - Skąd wiesz?
Mówiłem, że wiem wszystko.
Za 5 sekund kelner upuści tacę.
- 5, 4, 3, 2, 1. - To absurd.
- Widzisz? - Tak. Mam tego dość.
A ja? Mnie też znasz?
Znam cię na wylot. Mierzysz wyżej niż Program 9.
To wiedzą wszyscy.
Lubisz statki, ale nie lubisz oceanu.
Latem jeździsz z rodziną nad jezioro.
Tam jest przystań i hangar z dziurami w dachu.
I kryjówka, do której się wczołgiwałaś.
Uwielbiasz poezję francuską i kryształy górskie.
Jesteś wielkoduszna.
Dobra dla obcych i dzieci.
Gdy stoisz na śniegu, wyglądasz jak anioł.
Jak to robisz?
Mówiłem ci. Budzę się co rano.
Tutaj.
W Punxsutawney. I codziennie jest 2. lutego.
I nic nie mogę na to poradzić.
Skoro nadal nie wierzysz, posłuchaj...
Za 10 sekund...
przyjdzie Larry i cię stąd zabierze.
Ale nie pozwól mu.
Uwierz, proszę. Musisz mi uwierzyć.
Gotowi? Jedźmy, zanim zepsuje się pogoda.
Co jest?
"...zanim zepsuje się pogoda".
Może to dzieje się naprawdę. Skąd byś tyle wiedział?
Nie jestem aż tak bystry.
Chcę spędzić z tobą cały dzień...
jako świadek, by zobaczyć, co się stanie.
To brzmi jak projekt badawczy.
Skup się.
Musisz tego pragnąć.
Musisz tego pragnąć, Rito.
To się robi nadgarstkiem, a nie palcami.
Celuj w kapelusz.
- Potrzebowałabym całego roku. - Tylko pół.
4-5 godzin dziennie i zostaniesz ekspertem.
- Tak spędzasz wieczność? - Teraz już wiesz.
Ale nie to jest najgorsze.
A co?
Najgorsze jest to...
że jutro o wszystkim zapomnisz.
I będę dla ciebie kretynem.
Bo nim jestem.
Nieprawda.
To i tak bez znaczenia. Zabiłem się tyle razy.
Już nawet nie istnieję.
Czasami chciałabym żyć po tysiąckroć.
Może to wcale nie przekleństwo.
To kwestia odpowiedniego nastawienia.
Ale z ciebie optymistka!
Spędziłam dziś bardzo miły dzień.
Ja też.
A może...
jeśli ci się nie znudzi, możemy to powtórzyć.
Mam nadzieję.
Ciągle tu jesteś?
Myślałam, że któreś z nas ma zniknąć.
Dopiero o 6.00.
Ty zdrajco!
Nie mówiłem, że o 24.00.
Wiedziałeś, że czekam na północ.
Pójdziesz sobie?
Nie.
To dobrze.
Przepraszam.
Nie szkodzi. Możesz zasnąć.
Przysięgam, że cię nie dotknę.
Mocno.
W porządku. Nie jestem zmęczona.
Co mówiłeś?
Ostatnia linijka, jaką usłyszałaś...
"Tylko Bóg może stworzyć drzewo".
Naprawdę?
Chciałem tylko powiedzieć...
że jesteś najlepszą...
najsłodszą, najpiękniejszą, osobą...
jaką w życiu spotkałem.
Nigdy nie znałem nikogo...
bardziej życzliwego.
A kiedy cię ujrzałem po raz pierwszy...
coś się ze mną stało.
Nigdy ci nie mówiłem...
ale zawsze pragnąłem cię objąć...
jak najmocniej.
Nie zasługuję na ciebie.
Ale gdybym mógł...
przysięgam, że kochałbym cię...
do końca życia.
Mówiłeś coś?
Dobranoc, Rito.
Dobranoc, Phil.
Wstawajcie śpiochy! Pamiętajcie, by włożyć botki.
- Na dworze ziąb! - Ziąb, jak co dzień!
- Czy to Miami? - Bynajmniej!
Komu kawy? Bierzcie, póki gorąca.
Dzięki, Phil.
Larry?
Chude mleko, podwójny cukier.
Dzięki, Phil.
Ciastko?
Ustawiamy sprzęt.
Weź jakieś ciastko, Larry.
Dzięki. Z malinami. Pycha.
Rozmawiałem z Greenem, szefem festiwalu.
Mówił, że stąd zrobimy mu lepsze ujęcie.
- Jak myślisz? - W porządku.
Larry?
Tak. Zróbmy to.
Dobra robota.
Może się uda. Pomogę ci.
Nie. Pij kawę. Poradzę sobie.
Masz dzieci, Larry?
Chcę się uczyć grać.
Właśnie mam lekcję. Ale proszę przyjść jutro.
Chciałbym zacząć od zaraz. Zapłacę $1000.
Proszę wejść.
Idzie pan zobaczyć świstaka?
Buon giorno, signore!
Wiosna przyjdzie wcześniej?
Zima, drzemiąca W rześkim wietrze
Niesie na twarzy...
sen o wiośnie
Jak wygląda?
Wspaniale.
Dziękuję.
- Wiedziałaś, że umie rzeźbić? - Nie.
Nieźle. To pana pierwsza lekcja?
Tak, ale ojciec przewoził pianina, więc...
- Phil Connors, tak myślałem! - Ned Ryerson.
Stęskniłem się za tobą.
Nie wiem, dokąd idziesz, ale zrób sobie wolne.
Muszę lecieć.
Miło cię widzieć, Phil.
Witaj, ojczulku.
Chodź, ogrzejesz się.
Pamiętasz mnie?
To pan go przyprowadził?
Co z nim?
Właśnie umarł.
- Na co? - Ze starości.
Nadszedł jego czas.
Chcę zobaczyć jego kartę.
Nie wolno wchodzić.
To pomieszczenie dla personelu.
Gdzie karta?
Czasami ludzie umierają.
Nie dzisiaj.
Trudno się je z dna.
Proszę.
Dziękuję.
Rusz się, tatku.
Rusz się.
Oddychaj.
Oddychaj, tatku!
Gdy Czechow widział długą zimę...
była lodowata, ponura, wyzuta z nadziei.
Ale my wiemy, że zima to tylko kolejna faza w cyklu życia.
Stojąc tu, wśród mieszkańców Punxsutawney...
ogrzewany ciepłem ich domów i serc...
nie wyobrażam sobie większej łaski...
niż długa i siarczysta zima.
Z Punxsutawney mówił Phil Connors.
Na razie.
Piękna mowa.
Dziękuję.
- Jak się wam podobało? - Wzruszyłeś mnie.
Dzięki, Larry.
Muszę lecieć.
Zaskoczyłeś mnie swoją wszechstronnością.
Sam siebie zaskakuję.
Napijesz się kawy?
Chętnie. Może później. Muszę coś załatwić.
Ale co?
Myślałam, że wracamy.
I co się mówi? Co się mówi?
Ty bachorze, nigdy mi nie podziękowałeś!
Do zobaczenia jutro.
Może.
Skasowałaś go.
- Złapałam tylko oponę. - I co zrobimy?
- Trzęsienie ziemi! - To nie trzęsienie!
Co to jest?
Dziękuję ci, młody człowieku.
Drobnostka. Miałem i oponę, i lewarek.
Bez obawy. To potrwa chwilę.
Kto to?
Pewnie ktoś z automobilklubu.
On ma atak serca! Zrób coś!
Wezwij karetkę, prawnika, lekarza, kogokolwiek!
Pomogło mu.
Do steka trzeba sobie naostrzyć zęby.
- Smacznego. - Dziękuję.
Kto to był?
- Nic mi nie jest. - Na pewno?
Jedzcie.
Ludzie nie rozumieją...
na czym to polega. A to forma wyrazu.
Większości się wydaje...
że ja tylko odpowiednio ustawiam kamerę.
A tu chodzi o coś więcej.
Chciałabyś obejrzeć wóz od środka?
Muszę już wracać na przyjęcie.
Świetnie. Ja też pójdę.
Tylko zostawię napiwek.
Jak się masz?
Rito, poznaj Nancy.
Idziemy na przyjęcie. A ty?
Chętnie. Może zadzwonimy po Phila.
Connors? Chyba już tam jest.
Jest świetny.
Wspaniały!
To mój uczeń.
Jestem dumna.
Dziękuję.
Witaj na przyjęciu.
Nie wiedziałam, że tak grasz.
Jestem wszechstronny.
To ten uroczy młodzieniec z automobilklubu.
Jeszcze raz dziękuję.
Drobiazg.
To najszybszy lewarek w hrabstwie Jefferson.
Co to miało znaczyć?
Nie wiem. Kokietują mnie cały wieczór.
Tu pan jest!
Nie podziękowałam panu za to, co pan zrobił.
Zadławiłby się na amen.
Owszem. Chciał połknąć całą krowę.
Mam u ciebie dług.
Niech go pani pilnuje. To skarb.
Co ty dzisiaj robiłeś?
To, co zwykle.
Przepraszam.
Fred, jak ślub?
Dzięki panu Debbie się zgodziła.
Uświadomiłem jej tylko prawdziwość uczucia.
Jest pan super.
Nie, to ty.
Rita, oto Debbie i Fred Kleiserowie.
- Gratuluję wam, dzieciaki. - A to co?
Nie do wiary!
Turniej zapasów!
Skąd pan wiedział? Jedziemy do Pittsburgha!
Dobry z pana kumpel!
Ale frajda.
Nie rozumiem.
Pewnie nie.
Bywasz tu raz w roku i wszyscy cię znają?
Wszyscy cię lubią.
Przepraszam, dr Connors.
Dziękuję za nastawienie kręgów mężowi.
Znów pomaga mi w domu.
Przykro mi, Feliksie.
Dr Connors?
To tytuł honorowy.
Co tu się dzieje?
Nie wiem.
Z tobą dzieje się coś dziwnego.
Długa wersja czy krótka.
Zacznijmy od krótszej.
Proszę o uwagę.
Pora na aukcję kawalerów. Zasady są znane.
Prosimy tu wszystkich kawalerów.
A panie...
niech licytują!
Zrobicie z nimi wszystko.
I to bezkarnie!
Byle byście nie łamały prawa.
Wyjmijcie portmonetki, bo to akcja dobroczynna.
Co tu jeszcze robisz?
Właź na scenę.
Daję za ciebie 10 dolarów.
Mam tu pierwszą ofiarę.
Prosimy na scenę Phila Connorsa!
Ile więc oferujecie za tego osobnika?
5 dolarów!
Licytację rozpoczyna $5.
10!
15!
- 20! - 25!
30!
- 35! - 40!
45!
50!
55!
60!
$60. Kto da więcej?
$339,88.
To chyba koniec licytacji. Sprzedany...
tej damie za $339,88!
Gratuluję!
Gdzie następny kawaler?
Ile oferują panie za tego pana?
Półtora dolara?
Nie?
75 centów?
25 centów!
Sprzedany za 25 centów.
Mam go!
Phil Connors! Wiedziałem, że to ty.
Ned, mój agent ubezpieczeniowy.
Nie widziałem go 20 lat.
Zjawia się i wykupuje cały pakiet na życie, zdrowotne, samochodowe...
na wypadek śmierci i utraty członków.
To najlepszy dzień w moim życiu.
- Mój też. - I mój.
Dokąd idziemy?
Nie zepsujmy tego.
Nie... Zrozumiałem!
Czemu nie patrzeć?
Bo się denerwuję.
Robi mi się zimno.
Ile mam tu siedzieć?
Rewanżuję ci się. Słono za mnie zapłaciłaś.
To była okazja.
To miłe, i chyba masz rację.
Skończyłeś?
Muszę jeszcze polać syropem wiśniowym...
i go zjemy.
Pospiesz się, bo zamarznę.
Jeszcze chwilka.
Odwrócę do światła.
Niesamowita.
Piękna.
Jak to zrobiłeś?
Mógłbym z zamkniętymi oczami wyrzeźbić twoją twarz.
Śliczna.
Nie wiem, co powiedzieć.
Ja wiem.
Nieważne, co przyniesie jutro...
i reszta mojego życia...
teraz jestem szczęśliwy...
bo cię kocham.
Ja też jestem szczęśliwa.
Tylko nie to.
- Świetna piosenka. - Nie.
Nie słuchajcie go.
Jeszcze za wcześnie.
Coś się zmieniło.
Na dobre czy złe?
Każda zmiana jest dobra.
Ale ta może być naprawdę dobra.
Skąd się tu wzięłaś?
Kupiłam cię. Należysz do mnie.
Ciągle tu jesteś?
Powiedziałeś: "Zostań", więc zostałam.
Powiedziałem, więc zostałaś.
Mnie nawet psy nie słuchają.
Muszę coś sprawdzić.
Zostań.
Nie ma ich!
Poszli sobie.
- Wiesz, jaki dziś dzień? - Nie, a co?
Dzisiaj jest jutro.
Stało się.
- I ty tu jesteś. - Jestem.
Czemu wczoraj taki nie byłeś? Od razu zasnąłeś.
Miałem za sobą bardzo długi dzień.
Mogę coś dla ciebie dzisiaj zrobić?
Na pewno coś wymyślę.
Tu jest pięknie!
Zamieszkajmy tu.
Na początek wynajmiemy dom.