www.napiprojekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
synchro do wersji Reservoir.Dogs.1992.DVD5.720p.BluRay.x264-REVEiLLE
by j%j
Weźmy "Like A Virgin".
Chodzi o pannę, która leci na faceta z dużym fiutem.
To metafora dużego fiuta.
Nie.
Wrażliwa dziewczyna, którą parę razy przelecieli,
- poznaje delikatnego faceta... - Takie kity wciskaj turystom.
Kim jest, kurwa, Toby?
Piosenka o wrażliwej pannie, która szuka miłego chłopca?
O tym jest "True Blue".
- Która to? - To wielki hit Madonny.
Nawet ja wiem, że to hit.
Nie mówię, że jej nie znam, ale nie jestem fanem Madonny.
- Mnie ona nie grzeje. - Lubiłem jej wczesne numery.
Po "Papa Don't Preach" już nie.
Przez was gubię wątek. O czym to ja mówiłem?
Toby to ta mała Chinka.
- Jak miała na nazwisko? - Co to?
Znalazłem ten notes w starym płaszczu.
- Jak miała na nazwisko? - O czym gadałem?
Że "True Blue" jest o pannie wrażliwej,
a "Like A Virgin" to metafora fiuta.
Powiem ci, o czym jest ten numer.
O lasce, która się pieprzy na okrągło.
Rano, w dzień, w nocy... Fiut, fiut, fiut, fiut.
Ile to fiutów?
- Sporo. - Aż poznaje gościa.
Normalnie Charles Bronson. Z wielkim wiertłem w tunelu.
Przechodzi do akcji, a ona nagle coś poczuła...
- Ból. - Toby Chiu?
Boli ją.
Ma już cipę jak poduchę, ale kiedy on ją pieprzy - boli,
jak za pierwszym razem.
I dziweczka przypomina sobie, jak to jest być dziewicą.
Stąd "Like A Virgin".
Wang...
Daj to.
Odbiło ci? Oddaj.
Mam już dość. Oddam, kiedy wyjdziemy.
Oddawaj teraz!
Od kwadransa ślinisz się nad imionami. Toby...
Toby Wang, Toby Wang.
Toby Chung, pieprzony Charlie Chan.
Mam w lewym uchu dużego fiuta Madonny,
a jakąś Toby Kitajec w prawym.
Daj mi notes.
- A odłożysz go? - Zrobię z nim, co zechcę.
- Więc muszę go zatrzymać. - Joe...
Mam go zastrzelić?
Choćbyś strzelił do mnie nawet we śnie, obudź się i przeproś.
Słuchacie audycji "Superdźwięki lat '70"?
Zajebisty program. Wiecie, co wczoraj puścili?
"Heartbeat's Love Beat". Nie słyszałem tego od 5. klasy.
Kiedy jechałem, leciało "The Night Lights Went Out In Georgie'a".
Słyszałem to też, kiedy byłem już duży, czyli z milion razy.
Ale dopiero teraz załapałem, że to piosenkarka zabiła Andy'ego.
- Nie wiedziałeś, że Vicky Barnes? - Myślałem, że zdradzająca żona.
- Śpiewa o tym na końcu. - Wiem, durniu, dlatego o tym mówię.
Kto tu jest dureń?
Chyba byłem wtedy naćpany.
Zajmę się rachunkiem, wy zrzućcie się na napiwek.
Po dolarze od łebka.
Kiedy wrócę, chcę dostać swój notes.
Niestety, jest już mój.
Zmieniłem zdanie. Zastrzel tego skubańca.
Robimy zrzutę na panienkę.
Dorzuć się.
- Nie daję napiwków. - Nie?
- Nie uznaję tego. - Dawania napiwków?
Wiesz, ile one zarabiają? Gówno.
Jeśli jej nie starcza, może odejść.
Nawet Żyd by tak nie powiedział. Nigdy nie dajesz napiwków?
Nie dlatego, że społeczeństwo mi każe.
Tylko czasem, jeśli ktoś zasłuży, postara się,
ale automatyczny napiwek...
Kelnerka to zawód.
- Ta była miła. - Nie robiła nic szczególnego.
Miała ci obciągnąć na zapleczu?
Za to dałbym ponad 12%.
Zamówiłem kawę. Przez ten czas dolała mi 3 razy,
a powinna 6.
Może ma ostry zapierdol?
Kelnerka nie powinna znać takich słów.
Na pewno nie potrzebujesz więcej kawy.
Przecież nie umierają z głodu. Dostają minimalne stawki.
Kiedyś też mało zarabiałem, ale nikt nie dawał mi napiwków.
Kelnerki liczą na twój gest.
Wiesz, co to jest? Skrzypeczki grające tylko dla kelnerek.
Nic z tego nie kapujesz. One harują. To ciężka praca.
Ci w McDonaldzie też, ale im nie dajesz napiwków.
Też cię karmią.
Przyjęło się: Tym dawać, a tym nie. Bzdura!
To najczęstszy zawód wśród kobiet bez studiów.
Jedyny, z jakiego może wyżyć każda kobieta.
Dzięki napiwkom.
Chrzanię to!
Przykro mi, że rząd opodatkował napiwki, ale to nie moja wina.
Kelnerki są jedną z wielu grup regularnie walonych w dupę przez rząd.
Podpiszę protest w tej sprawie,
nawet zagłosuję, ale nie dostosuję się.
A na brak studiów są dwa słowa: "Opanuj, kurwa, komputer".
Bo jeśli liczysz na mnie, to się zdziwisz.
Przekonał mnie, oddajcie dolara.
Zostaw.
Drużyna, do boju.
Chwila... Kto się nie zrzucił?
- Pan Pink. - Czemu?
- Nie daje napiwków. - Nie? Dlaczego?
- Nie uznaje tego. - Stul pysk.
Jak to - nie uznajesz?
Wypluj dolara, sknero! Zapłaciłem za twoje śniadanie.
Dlatego się dorzucę, ale zwykle tego nie robię.
Mam gdzieś, co robisz zwykle. Zrzucaj się, jak wszyscy.
Dziękuję.
To było Partridge Family i "Doesn't Somebody...",
a później Edison Lighthouse z "Love Grows...".
Weekend "Superdźwięków lat '70" trwa. "Keep On Truckin".
Występują
WŚCIEKŁE PSY
Zdjęcia
Umieram!
- Umrę! - Wytrzymaj, stary.
Umrę!
- Przepraszam. - Daj rękę!
Jak mogła mnie zabić? Kto by pomyślał?
Przestań pieprzyć!
Jesteś kurewsko ranny, ale nie umierasz.
Umrę!
Sram ze strachu od tej krwi! Wiem, że umrę!
Nie wiedziałem, że skończyłeś medycynę.
Jesteś lekarzem?
Odpowiedz: Jesteś lekarzem?
Nie.
Więc skąd możesz wiedzieć?
Skończ z amatorską diagnozą i mnie wysłuchaj.
Odwiozę cię, a Joe wezwie lekarza.
Lekarz cię poskleja
i nic ci nie będzie. Powiedz:
"Nic mi nie będzie."
"Nic mi nie będzie!"
Cholera, mów: "Nic mi nie będzie."
Powiedz to pieprzone zdanie!
Mów!
Nic mi nie jest.
Zgadza się.
Nic mi nie jest.
Jesteśmy.
Jesteśmy w magazynie.
Kto jest twardzielem? Kto?
- No kto? - Ja jestem twardzielem.
Jesteś kurewskim twardzielem.
Jesteśmy w magazynie, widzisz?
Udało nam się.
Kurwa, udało się.
Jesteśmy w magazynie.
Patrz, gdzie jesteśmy.
Nie wal łbem, wybijesz dziurę w podłodze.
Masz coś do podłogi?
Nie mogę ci pomóc, ale kiedy przyjedzie Joe,
a zaraz powinien się zjawić, zajmie się tobą.
Zaczekamy na niego.
- Na kogo czekamy? - Na Joe.
Larry, kurewsko się boję.
Możesz mnie przytulić?
Śmiało, bój się.
Na dziś byłeś już dość odważny.
Odpocznij, dobrze?
Nie umrzesz. Kiedy przyjedzie Joe,
postawi cię na nogi.
Jestem poważnie ranny.
Nie jest dobrze.
Masz złote serce.
Przez chwilę miałem stracha, ale już się uspokoiłem.
Dostałem postrzał w brzuch i bez pomocy lekarza umrę.
- Nie zawiozę cię do szpitala. - Pierdolę więzienie!
Zostaw mnie przed wejściem.
Wyrzuć na chodnik, poradzę sobie.
Nic im nie powiem.
Przysięgam na Boga.
Spójrz mi w oczy.
Nic im nie powiem.
Będziecie bezpieczni.
Nie umrzesz, młody.
Posłuchaj. Wyliżesz się.
Postrzały w kolano i brzuch są najboleśniejsze.
- Co ty powiesz? - Ale umiera się od nich powoli.
Całymi dniami.
Będziesz chciał umrzeć, ale czas działa na twoją korzyść.
Ktoś nas sypnął!
Orange dostał?
W brzuch.
- Gdzie Brown? - Nie żyje.
Jak zginął?
A jak myślisz? Glina go zastrzelił.
Jest kurewsko źle. Jest źle?
Czyli nie "dobrze"?
Przejebane.
Ktoś nas pięknie wyruchał.
Myślisz, że ktoś sypnął?
Masz wątpliwości? Nie myślę, wiem.
Skąd się wzięły te gliny? Nie było ich i nagle są?
Nie słyszałem syren.
Od włączenia alarmu są jeszcze cztery minuty,
chyba że przypadkiem obok przejeżdża patrol.
A tam wpadło 17 niebieskich, świetnie zorientowanych. Byli tam!
Pamiętasz drugą falę?
Ci zareagowali na alarm, ale pierwsi czekali na nas.
Nie pomyślałeś?
Nie miałem czasu. Musiałem uciekać.
A potem zająłem się nim.
A ja myślę tylko o tym!
Miałem zamiar tu nie przyjeżdżać!
A jeśli znają to miejsce? Gliny mogą już tu jechać!
Chodź stąd idziemy. Tam.
Będę cię miał na oku. Jestem obok.
Co ja tu robię? Ta robota od razu mi śmierdziała.
Trzeba było sobie dać spokój.
Kiedy mnie złapali na kupowaniu trawy, było to samo.
Facet mi się nie podobał, nie ufałem mu,
powinienem był sobie odpuścić, a nie odpuściłem,
- z powodu jebanej kasy! - Stało się. Ochłoń.
Uspokoiłeś się?
Tak.
Obmyj twarz.
Odetchnij.
Zapal papierosa.
Rzuciłem. A masz fajki?
Masz.
Obgadajmy to.
Wszystko szło dobrze, aż odpalił alarm.
Odwracam się, na zewnątrz są gliny.
Nie zdążyłem mrugnąć.
Wszyscy się zesrali.
- Pan Blonde zaczął strzelać... - Nie tak.
Czemu?
Gliny nie pojawiły się po alarmie. Dopiero jak Blonde zaczął strzelać.
- Kiedy usłyszałem alarm... - Nie tak prędko.
Nie ujawnili się, póki pan Blonde nie oszalał.
Wiem, że tam byli, ale odkryli się, kiedy Blonde zaczął strzelać.
Dlatego wiem, że ktoś sypnął.
- Nie kumasz, panie White? - Dość mam pana White!
Nie chcę znać twojego nazwiska! Swojego też ci nie podam.
Masz rację, jest źle.
A ty jak uciekłeś?
Strzelając. Wystrzelałem sobie drogę.
Z drogi!
Spieprzać z drogi!
Człowieku, o co ci, kurwa, chodzi?
Kutas!
Wyłaź!
Postrzeliłem parę glin. Zabiłeś kogoś?
- Kilku gliniarzy. - Ludzi nie?
Tylko gliny.
A ten cały pan Blonde?
To najbardziej pojebana rzecz, jaką widziałem.
Po co Joe go wynajął?
Nie chcę zabijać.
Ale jeśli ktoś stoi mi na drodze, musi z niej zejść.
Też tak to widzę.
Wybór między 10-letnią odsiadką, a zabiciem skurwiela...
jest oczywisty.
Ale nie jestem wariatem. Co ten Joe sobie, kurwa, wyobrażał?
Z takimi się nie pracuje.
Mamy szczęście, że nie powybijał nas.
Mało brakowało, żebym sam go załatwił.
Wszyscy panikują. Wszyscy.
W sytuacji stresowej
to naturalne. Nic na to nie poradzisz.
Ale panikuje się wewnątrz. W głowie.
Ma się kilka sekund na opanowanie sytuacji,
ale nie zaczyna się zabijać ludzi.
Trzeba działać jak zawodowiec. Psychopata nie jest zawodowcem.
Z psychopatą się nie pracuje, bo nie wiadomo, co zaraz zrobi.
Ile lat mogła mieć ta Murzynka? 20?
- Może 21? - Góra.
Co się stało z innymi?
Wskoczyłem z Orangem do auta, Brown padł.
- Nie wiem, co było potem. - Każdy walczył o siebie.
Nie wiem, co z Blondem i Blue, bo nie oglądałem się za siebie.
- A co myślisz? - Co? Złapali ich albo zabili.
- Nie uciekli? Ty znalazłeś lukę. - To był pieprzony cud.
A jeśli nawet, to gdzie są?
- Może jeden złapał diamenty i... - Wykluczone.
Skąd ta pewność?
Ja mam diamenty.
Mój chłopak.
- Gdzie? - Ukryłem je.
Jeśli chcesz jechać ze mną, jedźmy już.
- Tylko wariat by tu czekał. - Taki był plan.
A gdzie są wszyscy? Plan nie wypalił, bo ktoś kabluje.
Nie mamy pojęcia, co jest z pp. Blonde i Blue.
Może nie żyją, może gliny ich przesłuchują.
Nie znają nazwisk, ale mogą podać ten adres.
Przysięgam, chyba mam pecha.
Co?
Dwa skoki temu odkryliśmy, że jeden z nas czterech był tajniakiem.
Pieprzysz?
Dzięki Bogu skapowaliśmy się.
Musieliśmy odwołać robotę.
Kto jest kablem tym razem? Pan Blue?
Pan Brown? Joe?
- On nagrał skok, może nas wrobił. - Nie wierzę.
Znam go od lat i jestem pewien, że Joe nic o tym nie wiedział.
Znam go od dziecka, ale być pewnym to idiotyzm.
Jestem pewien, że to nie ja, bo wiem, co robię,
ale nie jestem pewien nikogo innego, bo nie wiem.
- Dla mnie ty możesz być kablem. - A dla mnie ty!
Wreszcie zacząłeś myśleć. On może być kablem.
Dzieciak zdycha od kuli, którą dostał na moich oczach,
- więc nie nazywaj go kablem! - Posłuchaj...
Ktoś na pewno jest kablem.
Gdzie tu można się odlać?
Korytarzem i po schodach. Po prawej.
Co u Alabamy?
Nie widziałem jej od półtora roku.
- Myślałem, że jesteście ekipą. - Byliśmy przez chwilę.
Zrobiliśmy 4 skoki, potem się rozstaliśmy.
Czemu?
Zbyt długa męsko-damska relacja męczy.
Co teraz robi?
Podłączyła się pod McGuarra. Zrobili kilka skoków.
Świetna kobieta, dobry złodziej.
Pan White
Wyjaśnij telegram.
5-osobowy skok na hurtownię diamentów.
Uda ci się rozprowadzić towar?
Nasi ludzie tylko czekają.
- Marcellus sprzedawał ci biżuterię. - Odsiaduje 20 lat.
20? Boże święty... Za co?
Za pech.
Święte słowa.
- Ile czasu? - Dwie minuty, ale ciężkie.
Za dnia, w godzinach pracy, wśród tłumu.
- Będziecie musieli go opanować. - Ilu pracowników?
Ok. 20. Słaba ochrona.
Zwykle mają do czynienia z nieszlifowanymi kamieniami.
Ale tego dnia dostają brylanty z Izraela.
Tylko na przeładunek. Odsyłają je następnego dnia.
Wcale nie.
Jaka działka, tato?
Tłusta, synu. Bardzo tłusta.
Rób, co chcesz, ja spadam. Przyczaję się w motelu.
Zadzwonię do Joe'ego... Cholera, nie żyje?
Umarł czy co?
Nie umarł.
- To co? - Chyba zemdlał.
Ale mnie wystraszył. Byłem pewien, że wykitował.
Bez lekarza na pewno wykituje.
Nie możemy go zawieźć do szpitala.
Bez pomocy lekarskiej może nie przeżyć nocy.
Dostał w brzuch przeze mnie.
Dla ciebie to gówno znaczy, dla mnie bardzo dużo.
Po pierwsze: Nie możemy tu zostać.
Sugerujesz hotel?
Facet jest postrzelony, nie chodzi, krwawi jak świnia w rzeźni,
a kiedy się ocknie, wyje z bólu.
Jeśli masz pomysł, mów.
Joe mógłby mu pomóc. Gdybyśmy się skontaktowali,
Joe mógłby załatwić lekarza, który by do niego przyjechał.
Nawet jeśli można mu ufać, jak się skontaktujesz?
Miał tu być, a go nie ma. Dlatego wolałbym stąd zwiać.
Na pewno nie jest zachwycony. Planował kradzież, a wyszła rzeź.
Trupy glin, złodziei, cywilów...
Wątpię, żeby nam współczuł.
Na jego miejscu chciałbym być jak najdalej od tego bałaganu.
Zanim przyjechałeś...
prosił, żebym go zawiózł do szpitala.
Nie chcę go oddać glinom, ale bez pomocy umrze.
Błagał mnie o to.
Skoro tak chciał, zróbmy to.
- Nic o nas nie wie, jego decyzja. - O mnie trochę wie.
Co? Chyba się nie przedstawiłeś?
- Zna moje imię, wie, skąd jestem. - Czemu?!
Powiedziałem, skąd jestem kilka dni temu, w rozmowie.
A po co zdradziłeś imię?
Bo spytał.
Uciekaliśmy glinom, dostał, dostał przeze mnie.
Jest cały, kurwa, we krwi, krzyczy.
Myślałem, że umrze na miejscu. Próbowałem go pocieszyć.
Mówiąc, że nic mu nie będzie, że się nim zajmę.
Spytał, jak mam na imię.
Umierał mi na rękach. Co miałem, kurwa, zrobić?!
Powiedzieć: "Przepraszam, to zastrzeżona informacja!".
"To wbrew przepisom!"
"Nie ufam ci!"
Może powinienem był, ale nie mogłem.
Pierdol się!
- Piękny uczynek. - Nie tym tonem!
- Mają cię w kartotece? - Tak!
To koniec! Jezu, tego się właśnie bałem.
Zna twoje imię, wygląd, pochodzenie i specjalność.
Nie muszą mu pokazywać wielu zdjęć.
Powiedziałeś coś jeszcze?
Powiem ci teraz, żebyś się odwalił.
Nie zawieziemy go do szpitala.
- Tutaj umrze. - Smutne. Niektórzy mają pecha.
Łapy przy sobie!
- Komu, kurwa, podskakujesz?! - Zastrzelisz mnie, gnoju? Strzel.
Nie wywołałem tej sytuacji!
Zachowujesz się jak amator, a ja jak zawodowiec.
Jeśli go dorwą, dorwą ciebie i zbliżą się do mnie, a to odpada!
Czy to moja wina? Nie przedstawiałem mu się!
Chciałeś mi podać nazwisko!
Sam tworzysz tę sytuację, więc miej pretensje do siebie!
Nie tak ostro, dzieci, bo ktoś się rozpłacze.
Pan Blonde.
Skopałeś mnie.
Co się z tobą działo? Myśleliśmy, że nie żyjesz.
Nic ci nie jest?
Wiesz, co się stało z Blue?
Zastanawialiśmy się, co się z wami stało.
Brown nie żyje, Orange dostał...
Dość!
Zacznij gadać, fiucie. Jest o czym.
Nam i tak już odbija, a ty jako pojeb to już przesada.
Pogadajmy.
- Myślimy, że ktoś sypnął. - Jestem tego pewien.
- Czemu? - To ma być śmieszne?
- Tu jest niebezpiecznie. - Spadamy stąd, chodź z nami.
- Nikt nigdzie nie pójdzie. - Olej pieprzonego świra.
- Spadamy. - Ani kroku, p. White.
Pierdol się, psycholu!
- To wszystko przez ciebie! - Ma jakiś problem?
Ja? Mam kurewsko poważny problem!
Bo jakiś psychopata omal mnie nie zabił!
- O czym ty gadasz? - O tej strzelaninie!
W sklepie!
Włączyli alarm, należało im się.
Mogłeś mnie zabić! Kutasie!
Gdybym wiedział, nie pracowałbym z tobą!
Będziesz szczekał cały dzień, piesku, czy ugryziesz?
Że co?
Nie zrozumiałem. Mógłbyś powtórzyć?
Będziesz szczekał cały dzień, piesku...
czy ugryziesz?
Kurwa, uspokójcie się!
Co to - podwórko?! Czy tylko ja jestem zawodowcem?
Jak czarnuchy! Pracowaliście z nimi?
- Też chcą się zabijać. - Mówiłeś, że byś go zabił.
- Tak powiedziałeś? - Tak.
Ale wcześniej. Teraz tylko jemu ufam.
- Psychole nie kablują. - Bierzesz jego stronę?
Nie! Musimy się trzymać razem!
Ktoś nam wbił pogrzebacz w tyłek i chcę wiedzieć, kto.
Wiem, że nie jestem gnojem, ty też pewnie nie, ty na pewno nie.
Próbuję wykombinować, kto jest złym.
To było coś.
Musisz być fanem Lee Marvina.
Ja też. Kocham go.
Serce mi wali, chyba dostanę zawału.
Chcę wam coś pokazać. Za mną.
Za tobą? Dokąd?
Do samochodu.
- A co, zostawiłeś frytki? - Już je zjadłem.
- Ale mam dla was niespodziankę. - Jaką?
Spodoba wam się.
- Trzeba stąd wiać. - Nie.
Zaczekamy.
- Na gliny? - Na Grzecznego Eddiego.
Czemu myślisz, że nie leci już na Kostarykę?
Mówił mi przez telefon, że tu jedzie.
Gadałeś z Eddiem? Czemu nie mówiłeś?
- Bo nie spytałeś. - Cha, kurwa, cha. Co mówił?
Żeby czekać. A tymczasem...
pokażę wam coś.
Może kolega odpowie na pytania w sprawie tego kabla.
Niezły jesteś.
Zabierzmy go stąd.
Pan Blonde
Sid, wyluzuj.
Znam cię od lat, wiem, że mnie spłacisz.
Nie mów mi tego, co już wiem.
Miałeś kilka gorszych miesięcy, robisz to, co wszyscy.
J.P. Morgan czy krawiec Irving. Wyjdziesz na prostą.
- Przyszedł Vic Vega. - Chwileczkę.
- Kto? - Vic Vega.
Niech wejdzie. Muszę kończyć.
Przyszedł znajomy. Głowa do góry, nie martw się.
Witaj w domu.
- Jak tam na wolności? - Inaczej.
Smutna prawda. Siadaj, zdejmij płaszcz, rozgość się.
Napijesz się? Może Remy Martin?
Chętnie.
- Kto jest twoim kuratorem? - Seymour Scagnetti.
Jaki jest?
Jest fiutem.
- Nie puszcza mnie z internatu. - Wciąż mnie to dziwi.
Czarna małpa zarżnie staruszkę i dają mu na kuratora świętą.
A taki dobry chłopak dostaje upierdliwego kutasa.
Jestem wdzięczny za paczki.
Miałem o tobie zapomnieć?
Wiele dla mnie znaczyły.
Tyle mogłem zrobić. Żałuję, że nie więcej.
Dzięki.
Vic Wykałaczka.
Mów, młody. Jakie masz plany?
Sukinsyn! Widzę cię i nie wierzę. Jak się masz?
Powinienem był cię odebrać.
Ale miałem zwariowany tydzień. Byłem w dupie.
- Właśnie o tym mówiliśmy. - Że cię nie odebrałem?
Że jesteś w dupie.
Wchodzę i słyszę: "Vic, tak się cieszę,
wreszcie ktoś sensowny. Mój syn Eddie to pojeb.
Psuje interes.
Kocham go, ale rozpieprza wszystko."
Tak mówiłeś. Powiedz mu.
Żałuję, że tak się dowiadujesz, ale kiedy spytał o interesy...
Odsiedział za mnie 4 lata, nie mam przed nim tajemnic.
Fakt.
Dość tego! To nie plac zabaw!
Tarzajcie się w gabinecie Eddiego, nie w moim.
- Tato, widziałeś? - Co?
Próbował mnie zerżnąć.
- Chciałbyś. - W gabinecie mojego ojca!
W zaciszu domowym rób, co chcesz,
ale nie próbuj mnie rżnąć. Łączy nas co innego.
Lubię cię, ale nie tak.
Gdybym był pedałem, nie dałbym cię nawet żulom.
Zostawiłbyś mnie dla siebie.
Po 4 latach rżnięcia gnojków docenia się towar 1. klasy.
Byłbyś dziwką mojego psa.
Smutne: Wszedł do pudła biały,
a teraz gada jak czarnuch.
Ta czarna sperma
pompowana w dupę doszła do mózgu i wylewa ci się przez ryj.
Gadaj jak dziwka, oberwiesz jak dziwka.
Dość! Rzygać się chce. Siadajcie, obaj.
Gadaliśmy o poważnych sprawach.
- Vic ma kuratora. - Kogo dostałeś?
Scagnettiego.
- Podobno jest skurwysynem. - Jest.
Nie puści mnie z internatu póki nie znajdę roboty.
Wracasz do nas, prawda?
Chcę, ale najpierw muszę udowodnić dupkowi,
że potrafię znaleźć stałe zajęcie, typu praca.
Nie mogę dla was pracować, przejmując się godziną policyjną.
Coś się wymyśli, prawda?
Nie jest źle. Załatwimy ci legalną robotę.
Będziesz tragarzem na Long Beach.
- Nie chcę dźwigać skrzyń. - Nie będziesz niczego dźwigać.
Nie będziesz tam pracował, ale będą cię mieli w papierach.
Zadzwonię do Matthewsa, wpisze cię na zmianę.
Będzie ci codziennie podbijał kartę
i wypłacał dobrą tygodniówkę.
Wyniesiesz się od Scagnettiego bez głupich pytań o kasę.
Jeśli wpadnie na inspekcję... akurat tego dnia będziesz na cle.
Po ładunek.
Jeśli znów wpadnie... Przykro nam,
wysłaliśmy cię na lotnisko, pięć godzin drogi stąd.
Musiałeś przywieźć towar.
W tej robocie trzeba dużo jeździć, a my mamy dokąd.
A nie mówiłem ci?
Vic się przejmował.
Zawiozę cię jutro na Long Beach. Powiem Matthewsowi co i jak.
Doceniam to, co robicie, ale chciałbym wiedzieć,
kiedy mógłbym wrócić... do prawdziwej roboty.
Trudno powiedzieć.
To dziwne czasy.
- Jest trochę... - Pojebało się.
Szykujemy się do dużego spotkania w Vegas.
Eddie ustawi cię na Long Beach.
Da ci pracę, gotówkę. uwolni cię od Scagnettiego,
wtedy pogadamy.
Tato, mam pomysł.
Wysłuchaj mnie.
Wiem, że nie lubisz zlecać tego chłopakom,
ale Vic przynosił nam szczęście.
Tamci goście są ciency.
Chciałbym go mieć.
umie się zachować i można mu ufać.
Chciałbyś zrobić skok z 5 innymi facetami?
Byłoby super.
Audycja "Superdźwięki lat '70" trwa.
Dwunasty dzwoniący wygra dwa bilety
na dzisiejszą "Monster Truck Extravaganza"
z udziałem "Behemota": Ciężarówki Big Daddy'ego.
Wygrana w stacji, gdzie lata '70 przetrwały.
Dov, mamy poważne kłopoty. Wiem, że wiesz.
Muszę spytać taty, co robić.
Wiem tyle, co od Vica: Zrobiła się tam strzelnica.
Wziął zakładnika, żeby zwiać.
Czy mówię, jakbym żartował?! Jeździ z gliną w bagażniku!
Nie wiem, kto.
Nie wiem, kto ma łup. Czy w ogóle ktoś go ma.
Kto zginął, kto żyje, kto wpadł, kto nie.
Dowiem się. Już tam dojeżdżam.
Co im powiedzieć o tacie?
Na pewno tak powiedział?
Powiem im.
Fajnie być bohaterem?
Lepiej zacznij gadać.
- Słyszysz? Zacznij gadać. - Nic, kurwa, nie wiem!
Czy wiesz... Spójrz na mnie.
- Co się tu dzieje? - Ty pytasz? - To glina...
Orange nie żyje.
- Żyje, ale umrze bez pomocy. - Ktoś sypnął.
- Gliny już tam były. - Nikt nikogo nie sypnął.
- Gliny na nas czekały. - Bzdura.
Nie było cię tam! Sklep był obstawiony.
Dobra, detektywie.
- Może wiesz, kto to zrobił? - Zastanawiamy się!
I co? Myślisz, że to ja?!
Nie wiem. Ktoś.
Powiem ci kto. Głupie fiuty, zrobiliście...
- Tylko nie fiuty! - Idioci,
- zrobiliście rzeź... - Tylko nie idioci!
...i pytacie, skąd gliny?
Gdzie Joseph?
Nie wiem, nie gadałem z nim!
Dov mówił, że tu jedzie i że jest wściekły.
Wściekły? Mówiłem ci.
- Co powiedział Joe? - Nie gadałem z nim!
- Wiem, że jest wściekły. - Co z nim?
Daj mi odetchnąć, też mam pytania.
- Nie umierasz, a on - tak. - Dobra, Miłosierny! Wezwę kogoś!
Kogo?
Zaklinacza węży! Lekarza, który go poskleja!
- Co z Brownem i Blue? - Brown nie żyje, Blue przepadł.
- Brown na pewno nie żyje? - Tak. Byłem tam.
- Dostał w głowę. - Nikt nie wie, co z Blue?
Żyje, zginął, wpadł, albo nie.
To ten kutas?
- Po co go bijecie? - Może powie, kto nas wrobił.
Bijcie go dalej, a powie, że podpalił Chicago,
a tak niekoniecznie jest!
Myślcie!
Najważniejsze na końcu:
Kto ma kamienie? Proszę, zróbcie mi tę grzeczność...
Mam je.
Ukryłem je, bo mogłem tu zastać komisariat.
Brawo, pojedźmy po nie.
Ale najpierw samochody. Stoją tam jak w komisie.
Blonde, pilnuj tych dwóch.
Wy bierzcie po samochodzie.
Pojadę za wami, zostawicie auta i odbierzemy kamienie.
- W tym czasie ściągnę lekarza. - Nie można ich z nim zostawić.
- Czemu? - Bo to psychol!
Wściekłość Joe to nic w porównaniu z moją przez to,
że kazał mi pracować z nim!
Widzisz, co muszę znosić?
Wszedłem tu, kazałem im czekać,
a pan White wyciąga spluwę,
nazywa mnie skurwysynem, mówi, że mnie rozwali...
To przez niego ta strzelanina.
A ty co, kurwa - niemowa?! Powiedz mu!
W sklepie mu odbiło, teraz jest w porządku.
Robił tak...
Mieli nie dotykać alarmu.
Gdyby nie zrobili tego, co im zabroniłem, byliby żywi.
Pieprzony bohater.
Dzięki.
Tak tłumaczysz tę swoją rzeź?
Nie lubię alarmów.
Co za różnica, kto zostanie? Nie puścimy go, widział wszystkich.
Nie trzeba go było wyjmować z bagażnika.
- Miał powiedzieć, kto nas sypnął! - Nikt!
A teraz słuchać: Blonde, zajmij się tymi dwoma,
wy jedziecie ze mną, bo jeśli Joe zobaczy te auta,
będzie wściekły i na mnie!
Nareszcie sami.
Wiesz co? Chyba złamałem zakaz parkowania.
Na czym stanęliśmy?
Nie wiem, czy ktoś was sypnął.
Jestem w policji od 8 miesięcy, niczego mi nie mówią.
Nikt mi nic nie mówi, dręcz mnie, ile chcesz.
Podręczyć cię? Dobry pomysł, podoba mi się.
Nawet twój szef powiedział, że nikt nie sypnął.
- Mój kto? - Twój szef.
Muszę ci coś wyjaśnić: Nie mam szefa.
Nikt mi nie rozkazuje.
Rozumiesz? Słyszałeś, sukinsynu?
Dobrze, nie masz szefa.
Co za gówno.
Nie będę ci wciskał kitów.
W dupie mam, co wiesz.
Ale i tak cię potorturuję.
Po prostu. Nie dla informacji.
Bawi mnie torturowanie gliny.
Mów, co chcesz, już to słyszałem.
Możesz się modlić o szybką śmierć...
...która nie będzie ci dana.
Słuchałeś kiedyś "Superdźwięków lat '70"?
Moja ulubiona audycja.
Cieszę się, że było ci równie dobrze.
Jak leci? Słyszałeś?
Nie odchodź, zaraz wrócę.
Nie! Przestań!
- Co? Co się stało? - Nie rób tego.
- Błagam! - Trochę piecze?
Proszę, przestań.
Nie zabijaj mnie.
Nie podpalaj mnie, proszę!
Błagam, nic o was nie wiem, niczego nie powiem!
Nie rób tego!
Skończyłeś?
Proszę, mam małe dziecko.
Już koniec?
Ognia, strachu na wróble.
Jak się nazywasz?
Marvin.
Marvin jaki?
Marvin Nash.
Posłuchaj, jestem...
Posłuchaj, jestem gliną.
Wiem.
Wiesz?
Nazywasz się Freddy jakiś tam.
Newendyke. Freddy Newendyke.
Frankie Ferchetti
poznał nas jakieś pięć miesięcy temu.
Nie pamiętam.
Ja pamiętam.
Jak wyglądam?
Co?
Nie wiem, co ci powiedzieć.
Zboczony pojeb!
Pierdolony sukinsyn!
Musisz wytrzymać.
Ulicę dalej czekają gliny.
Na co czekają?
Gość kroi mi twarz i odcina mi ucho!
- Jestem zdeformowany! - Pierdol się!
Ja umieram! Kurwa, umieram!
Mają się ruszyć, kiedy przyjedzie Joe Cabot.
Chodzi o niego.
Słyszałeś ich, już tu jedzie. Nie daj teraz dupy, Marvin.
Będziemy się wykrwawiać, póki Cabot nie wsadzi tu łba.
Pan Orange
Przywitaj się z bandytą. Cabot szykuje skok, wiesz z kim?
To jakiś kawał?
Nie. Wlazłem mu w dupę.
Joe chciał mnie poznać. Eddie kazał mi czekać na telefon.
Zadzwonił wczoraj, po 3 dniach, że Joe jest gotowy,
- i że przyjedzie po mnie za 15 min. - Kto?
- Grzeczny Eddie. W barze... - Jakim?
"Smokey Pizza". Przyjeżdżamy,
poznaję Joe'ego i pana White'a. To ksywa, ja jestem pan Orange.
Pan Orange?
- Znasz tego skurwiela? - Pana White'a?
Tak, panie Orange.
Nie. To nie żołnierz Cabota, jest spoza miasta.
- Joe go zna. - Skąd wiesz?
Rozmawiają jak kumple.
- Gadałeś z nim? - Z Joe?
Z panem White'em.
- Trochę. - O czym?
- O Brewersach. - Z Milwaukee?
- Zarobił na ich wygranej. - Słodkie.
Musi być z Wisconsin.
Założę się o wszystko, że w Milwaukee mają go w kartotece.
Chcę, żebyś przejrzał zdjęcia notowanych za napad z bronią
i znalazł jego nazwisko. Dobra robota.
Dziękuję.
- Jak się spisał Long Beach Mike? - Doskonale. Wszystko potwierdził.
Mówiłem, że grałem z nim w pokera, Eddie do niego zadzwonił,
a on na to, że jestem dobrym złodziejem. Nie sypię.
Jestem gotowy do akcji.
To dobry chłopak, bardzo mi pomógł.
Mike to nie twój amigo, tylko pieprzony śmieć.
Sprzedaje swoich amigos.
Taki jest zajebisty. Zajmę się nim,
ale wyrzuć go z głowy i zajmij się pracą, jasne?
Wyleciał.
Sprzedałeś historię z kiblem?
- Co to za historia? - Naucz się jej.
Tajniak musi być Marlonem Brando. Wielkim aktorem.
Naturalnym, cholernie naturalnym.
Jeśli jesteś słabym aktorem, spieprzysz tę robotę.
- Co to? - Anegdota o dilerze.
Co?
Coś zabawnego, co cię spotkało.
- Mam to znać na pamięć? 4 strony? - Potraktuj to jak kawał.
Naucz się ważnych punktów, resztę mów po swojemu.
- Potrafisz opowiedzieć kawał? - Nie.
Udawaj, że jesteś komikiem.
Musisz zapamiętać szczegóły. One sprzedają opowieść.
Ta rozgrywa się w męskim kiblu.
Musisz znać szczegóły kibla.
Czy są ręczniki, czy suszarki.
Czy w kabinach są drzwi.
Czy jest mydło w płynie, czy różowe granulki, jak w szkole.
Czy jest ciepła woda. Czy śmierdzi.
Czy na misce jakiś debil napisał "sraka".
Musisz znać każdy szczegół.
I musisz z tych szczegółów ułożyć własną opowieść.
I pamiętaj, że opowiadasz o sobie.
O tym, jak ty to widziałeś.
Jest na to jeden sposób: Powtarzać, powtarzać...
To było w czasie marihuanowej suszy w L.A. W '86.
Wciąż miałem namiar, choć już nigdzie nie było trawy.
Namiarem była hipiska z Santa Cruz, moi znajomi o tym wiedzieli.
Dzwonili i mówili: "Freddy..."
"Stary, załatwiasz coś? Załatwisz i dla mnie?"
Wiedzieli, że palę i chcieli, żebym kupował i dla nich.
I zaczęło się... zaczęło...
Kiedy kupowałem dla siebie, brałem dla paru innych osób.
Aż powiedziałem: "Pieprzyć to. Dziwka się na mnie bogaci."
A ona gówno robiła, nie znała tych ludzi.
Odwalałem całą robotę.
Miałem przejebane, ludzie cały czas dzwonili,
nie dali spokojnie obejrzeć filmu.
"Kiedy coś załatwisz?"
"Oglądam film! Dam ci znać".
Zaczęły przyłazić ćpuny... Znajomi, ale mimo wszystko...
Miałem torebki po 60$, ale oni chcieli za 10$.
A dzielenie tego...
Nawet nie wiem, jak wygląda działka za 10$.
Bardzo dziwna sytuacja.
Pamiętacie pieprzoną suszę w 1986?
Nikt nic nie miał, ludzie przepalali fajki.
A panna miała mnóstwo. I błaga, żebym sprzedawał.
Powiedziałem, że już nie palę, ale wezmę trochę
dla najbliższych przyjaciół.
Zgodziła się na 10% i trawę za darmo dla mnie,
bylebym jej pomógł w weekend. Nie chciała sama jechać do klienta.
Zwykle zabierała brata, ale go zatrzymali.
Za co?
Niezapłacone mandaty, zatrzymali go przypadkiem.
Nie chciała chodzić sama z paczką trawy,
ale mi się nie chciało. Miałem złe przeczucie.
Ale ona prosi, prosi... aż mam dość i mówię: "Dobra".
Klient miał czekać na dworcu.
Pojechałeś na dworzec z zielem?
Facet uciekał, nie wiem czemu. Przyjeżdżamy na dworzec,
czekamy na gościa.
Mam ziele w torbie na ramieniu i muszę się wylać.
Mówię namiarowi, że idę do toalety.
Wchodzę i kogo widzę?
Czterech szeryfów okręgowych i owczarka.
- Czekali na ciebie? - Nie, po prostu gadali.
Kiedy wszedłem, zamilkli i spojrzeli na mnie.
- Cholernie trudna sytuacja. - Owczarek zaczyna szczekać.
Szczeka na mnie. To oczywiste, że na mnie.
Każdy nerw,
zmysły, krew w żyłach, całe ciało wyje:
"Uciekaj! Zjeżdżaj stąd!".
Zalewa mnie panika. Szok wali mnie w twarz.
Stoję, ociekając paniką,
a gliny patrzą na mnie i wiedzą, czują to,
jak ten pies. Czują, że coś mam.
Zamknij się.
Mam wyciągniętą broń, nie? Celuję w gościa.
Mówię: "Nie ruszaj się".
Idiota patrzy na mnie i mówi: "Wiem, wiem...",
ale prawą ręką sięga do schowka.
Krzyczę: "Fiucie, rozwalę cię! Ręce na deskę rozdzielczą!".
A on patrzy na mnie, kiwa głową. "Wiem, wiem..."
A ręka jest coraz bliżej schowka.
Mówię: "Koleżko, strzelę ci prosto w ryj,
jeśli nie położysz rąk na desce".
Aż jego dziewczyna, seksowna azjatycka dziwka,
krzyczy: "Chuck, oszalałeś? Posłuchaj policjanta!".
Wreszcie się ocknął i położył łapy na desce.
Po co sięgał?
Po dowód rejestracyjny.
Idiota nie miał pojęcia, ile brakowało do strzału. Tyle!
Tak trzeba sobie radzić.
Srasz w gacie, ale nurkujesz i pływasz.
- Powiedz więcej o Cabocie. - Czy ja wiem? To fajny facet.
Zabawny. Zabawny gość.
Pamiętasz "Fantastyczną Czwórkę"?
Z tą niewidzialną laską i tak dalej...
Był tam Thing. Skurwiel wygląda jak Thing.
Zaczynamy! Bierz kurtkę, czekamy na dole.
Schodzę.
Schodzi.
Tylko nie daj teraz dupy. Nie wiedzą.
Nic nie wiedzą.
Nic ci nie będzie.
Jesteś pistolet, wierzą ci, bo jesteś super.
Idzie nasz chłopak.
Trzeba być kompletnym debilem, żeby być tajniakiem.
- Chcesz? - Daj pazur niedźwiedzia.
Wiem, co mówię. Czarne kobiety są inne niż białe.
- Jest drobna różnica. - Śmieszne. Wiesz, o czym mówię.
Biała znosi to,
na co czarna się nie zgodzi. Jeśli przekroczysz granicę,
- zjebie cię. - Zgadzam się. Widziałem.
Jeśli to taki truizm,
to czemu każdy czarnuch traktuje swoją kobietą jak gówno?
Te same czarnuchy, które się pienią publicznie,
są w domu pacyfikowani.
- Nie ci. - Ci też.
Opowiem wam historię.
W jednym z klubów taty pracowała czarna kelnerka, Elois.
- Mówili na nią Lady E. - Była z Compton?
- Z Ladora Heights. - Czarne Beverly Hills.
Nie czarne Beverly Hills, tylko czarne Palos Verdes.
Była pożeraczką mężczyzn.
Każdy, kto na nią spojrzał choć raz, zaraz zwalił konia.
Wyglądała jak Christie Love. Pamiętacie jej program?
O czarnej policjantce? Mówiła:
"Aresztuję cię, kochaneńki."
- Jak się nazywała ta aktorka? - Pam Grier.
Nie, to była ta druga.
Ta z filmu.
Christie Love była Pam Grier w telewizji, bez Pam Grier.
- To kto grał Christie Love? - Skąd mam wiedzieć?
Będzie mnie to dręczyć.
Nieważne, kto, ale wyglądała jak Elois.
- Anne Francis. - Nie, to "Honey West".
- Anne Francis jest biała. - Zamknijcie się, opowiadam.
Wyglądała jak Elois.
Przychodzę,
jest Carlos, barman. Meksykaniec, mój kumpel.
Pytam go: "Gdzie jest Lady E?".
Okazało się, że Lady E miała gównianego męża. Chuja.
Robił jej różne rzeczy.
Jakie? Bił ją?
Nie wiem, różne rzeczy.
Aż rozegrała to na spokojnie. Poczekała, aż łajza się schlał,
zasnął na kanapie, ona się podkrada,
smaruje mu fiuta klejem i przykleja mu go do brzucha.
- Jezu Chryste... - Serio. Mówię poważnie.
- Musieli wezwać pogotowie. - Odlot.
Wkurzył się?
A co byś czuł, gdybyś musiał lać, stojąc na rękach?
Lubicie się pośmiać, powygłupiać, co?
Chichoczecie jak licealistki.
Opowiem wam kawał.
Pięciu facetów siedzi w San Quentin.
Zastanawiają się, jak tam trafili. "Co zrobiliśmy nie tak?
Czego nie zrobiliśmy? To twoja wina, jego, moja..."
Aż wreszcie ktoś mówi: "Chwileczkę..."
"Kiedy planowaliśmy skok, opowiadaliśmy tylko kawały".
Zrozumiano?
Nie chcę na was krzyczeć.
Po skoku, na pewno udanym,
możemy jechać na Hawaje i tam tarzać się ze śmiechu.
Ale teraz chodzi o biznes.
Poza mną i Eddiem, bo nas znacie,
każdy będzie miał ksywę.
W żadnych okolicznościach nie wolno wam mówić do siebie
po imieniu.
Nie życzę sobie osobistych pogawędek.
Gdzie byliście, jak ma na imię żona,
gdzie siedzieliście, jaki okradliście bank.
Jeśli już musicie, macie mówić o tym, co zrobicie.
To wystarczy.
Nazywacie się tak:
Pan Brown,
pan White,
pan Blonde,
pan Blue, pan Orange,
- pan Pink. - Czemu Pink?
Bo jesteś pedałem.
- Nie możemy wybrać? - Wykluczone.
Próbowałem, nie udało się. Czterech chciało być panem Black.
Nie znają się, więc żaden nie odpuścił.
Ja wybieram, jesteś Pink.
Ciesz się, że nie Yellow.
- Pan Brown to prawie pan Gówno. - A pan Pink brzmi jak pan Cipa.
Może będę panem Purple? Tak, będę p. Purple.
Nie, bo panem Purple jest ktoś inny na innej robocie.
Jesteś Pink!
Co za różnica?
Łatwo ci mówić, jesteś White. To brzmi fajnie.
Jeśli ci wszystko jedno, zamienisz się?
Nikt się nie będzie zamieniał. To nie zebranie rady miejskiej.
Słuchaj, panie Pink.
Są dwie drogi do skoku: Moja albo stanowa.
Co wybierasz?
Joe, wyluzuj.
Jestem Pink, idźmy dalej.
Jak mi się zechce. Do wszystkich dotarło?
Przez was ledwo mówię.
Do roboty.
Jeszcze raz. Ty?
Pilnuję drzwi. Nie wpuszczam i nie wypuszczam.
- Brown? - Czeka w samochodzie.
Na znak podjeżdża pod sklep.
- Blonde i Blue? - Pilnują pracowników i klientów.
- Dupa tej laski? - Siedzi mi na fiucie.
Ja i pan Pink?
Idziecie z kierownikiem po diamenty.
Interesują nas kamienie, kropka.
Ponieważ olewamy gabloty, nie powinno być alarmu.
Wychodzimy po 2 minutach.
A jeśli kierownik nie da diamentów?
Takie sklepy są ubezpieczone.
Mają nie stawiać oporu.
Jeśli jakiś klient czy pracownik będzie grał Bronsona,
wbij mu kolbą nos w czaszkę. Zaraz padnie na podłogę.
Wszyscy podskakują, on krwawi na podłodze.
Po tym nikt się nie odezwie.
Jakaś dziwka może pyskować. Spójrz, jakbyś miał jej przyłożyć,
to szybko zamknie mordę.
Z kierownikiem jest inaczej. Wie, że nie należy brykać.
Gdyby zgrywał kowboja, trzeba go złamać w pół.
Jeśli nie zechce gadać, obetnij mu palec.
Mały. I powiedz, że następny będzie kciuk.
Powie ci, że nosi damskie majtki.
Jestem głodny. Chodź na taco.
Krew...
- Oślepłem! - Nie, krew zalewa ci oczy.
Nie żyje? Umarł czy nie?
Chodźmy.
Stać!
Wyłaź!
Przepraszam, Larry!
Jak mogła mnie zabić? Kto by pomyślał?
Przestań pieprzyć!
Jesteś kurewsko ranny, ale nie umierasz.
Sram ze strachu od tej krwi!
Wiem, że umrę!
- Co się stało? - Obciął mu ucho, chciał go spalić.
- Co? Nie dosłyszałem. - Powiedziałem...
Blonde oszalał, schlastał mu twarz,
chciał go spalić żywcem.
Glinę?
Oszalał? Mniej więcej tak?
Szykował przekręt.
Chciał zabić glinę i mnie,
a potem rozwalić was i zwiać z diamentami.
Nie mówiłem? Ten zboczony gnój był psycholem.
Mogłeś spytać glinę, gdybyś go nie zabił.
Mówił o tym, kiedy go kroił.
Nie wierzę. To bez sensu.
Dla mnie to oczywiste.
Nie widziałeś, co zrobił na skoku.
Ucho jest odcięte.
Powiem to na głos, bo chcę to sobie wyjaśnić.
Pan Blonde miał cię zabić,
a potem nas,
zabrać diamenty i zwiać, dobrze rozumiem? Tak twierdzisz?
Przysięgam na duszę matki, że tak było.
Człowiek, którego zabiłeś, wyszedł z paki.
Złapali go w magazynie z gorącym towarem.
Puściliby go,
gdyby tylko wymienił nazwisko taty, ale siedział cicho.
Odsiedział swoje jak mężczyzna.
Cztery lata, dla nas.
Chcesz powiedzieć, że mój przyjaciel,
który odsiedział 4 lata dla mojego ojca,
nie poszedł na żaden układ...
Że teraz, kiedy wyszedł i chcemy mu się odwdzięczyć,
nagle miałby postanowić, tak, kurwa, po prostu,
nas orżnąć?!
Powiedz, jak było naprawdę.
Po co? Będzie dalej pieprzył.
Ten człowiek nas wrobił.
- Tato, nie wiem, co się stało. - Nie szkodzi, ja wiem.
- O czym ty mówisz? - To gówno jest z policji.
Nie mam najmniejszego pojęcia, o czym, kurwa, mówisz!
Nie wiem, co ci się wydaje, ale mylisz się.
Nie.
Uwierz, popełniłeś błąd. To dobry chłopak.
Wiem, że jesteś kurewsko wściekły, wszyscy jesteśmy nakręceni,
ale obszczekujesz nie to drzewo.
- Znam go, nie zrobiłby tego. - Gówno wiesz!
Ja wiem. Kutas dał glinom cynk, przez niego Blue i Brown zginęli.
- Blue nie żyje? - Kompletnie.
Skąd to wiesz?
Tylko jego nie byłem pewien na 100%.
Musiałem być chory, żeby go wziąć.
To twój dowód?!
Wystarczy mi intuicja. Nie będę jej dłużej lekceważyć.
Odbiło ci?
Nie pozwolę ci popełnić błędu.
Panowie, komu to potrzebne? Mamy być zawodowcami!
Larry, znamy się sporo czasu. Zrobiliśmy wiele skoków.
To niepotrzebne.
Opuśćmy broń
i przegadajmy to wszystko.
Joe, jeśli go zabijesz, zginiesz.
Powtarzam: Zabij go, a zginiesz.
Przyjaźnimy się, szanujesz tatę,
ja szanuję ciebie, ale wpakuję ci kulę w serce. Opuść broń!
Nie zmuszaj mnie do tego.
Przestań celować w tatę!
Przepraszam...
Wygląda na to, że...
czeka nas odsiadka.
Jestem gliną.
Przepraszam.
Strasznie mi przykro...
Jestem gliną.
Przepraszam...
Przepraszam.
Rzuć broń!
Nie rób tego!
Scenariusz i reżyseria
Wersja polska: ITI Film Studio Tekst: Michał Kwiatkowski
synchro by j%j