คุณกำลังพาฉันไปไหน ฉันอยู่ที่ไหน
- ผมปิดตาอยู่เหมือนกัน - เดวิส
- เกือบถึงแล้ว - เกือบถึงไหน
เดวิส คุณเพี้ยนไปแล้ว
ถึงแล้ว
นี่มันอะไรกัน
คุณจะแต่งงานกับผมมั้ย
อะไรนะ
เบ็คกี้ ผมรักคุณมาตั้งแต่ม.3 แต่งงานกับผมเถอะ
- คุณซื้อบ้านหลังนี้เหรอ - ซื้อเหรอ
ผมเป็นสถาปนิก ผมออกแบบสร้างเอง
คุณสร้างบ้านหลังนี้ เพื่อฉันเหรอ
เพื่อเราต่างหาก
- คุณบ้าไปแล้ว - คุณก็ประสาท เราสมกันจะตาย
เหมือนเทพนิยายเลย
คุณจะแต่งมั้ย
ไม่
"3 เดือนต่อมา"
ผมขออุทิศตึกนี้ให้กับเมืองบอสตัน
- ยินดีด้วยครับ - ขอบคุณ
ขอบคุณมาก
ขอบคุณ แฟรงค์
ขอต้อนรับสู่ร้านบูดาเปสต์ ดื่มเลยทุกคน เอาแชมเปญมาอีก
ขอต้อนรับสู่บูดาเปสต์ ผมไม่เห็นคุณตั้งนานแล้ว
ขอต้อนรับสู่บูดาเปสต์ ขอให้สนุกนะ
คุณโมสบี้ ขอต้อนรับสู่บูดาเปสต์
ตึกนี้ดูยังไงก็น่าเบื่อ
แต่มันทำเงินให้เราได้ตั้งเยอะ
- นายชอบรึเปล่าล่ะ - นั่นไม่ใช่ประเด็น
คุณมาจากไหน
- ผมถามว่า คุณมาจากไหน - คุณมาจากฮังการี่เหรอ
- ใช่ ฮังการี - คุณพูดภาษาอังกฤษได้มั้ย
เขาถามว่า "คุณบ้าจี้รึเปล่า"
- มาร์ตี้ - เรียกฉันว่าเกวน
ไปๆๆ ทำงานๆๆ
ฉลองให้สนุก สุภาพบุรุษ
- เธอชอบนาย - นายพูดเรื่องอะไรของนาย
เธออาจชอบนายก็ได้ ถ้านายลองจีบดู
- หวัดดี เดวิส - หวัดดีครับ คุณคาลวิน
ลืมเบ็คกี้เถอะ มันตั้งหลายเดือนมาแล้ว นายต้องหาทางทำให้ชีวิตดีขึ้น
- ยังไงล่ะ - อึ๊บสาว
มาร์ตี้ นายเป็นเพื่อนที่น่ารังเกียจที่สุด
เดนิสเป็นยังไง แล้วแพ็ทริเซียล่ะ
- เธอชอบนายนะ - ชอบแบบไหน
โมสบี้ อยู่ตรง 11 น.
สวัสดีครับ คุณโมสบี้
- ขอแสดงความยินดีกับผลงานชั้นยอด - ขอบคุณ มาร์ตี้
- ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะรู้สึกภาคภูมิใจ - ถูกต้องที่สุด
ไม่รู้ว่าผมดื่มมากเกินไปรึเปล่า แต่ผมอยากจะบอกว่า...
ความเป็นผู้นำของคุณคือ แรงบันดาลใจให้พวกเราทุกคน
- ผมคงไม่ทำให้คุณขายหน้านะ - ไม่เลย
ขอแสดงความยินดีด้วย
ไม่ทราบว่า คุณรู้จักเดวิสรึเปล่า
คุณโมสบี้
ตึกนี้
มันสร้างเสร็จแล้ว
ใช่
คุณรู้มั้ย ตึกธนาคารบอสตั้น ที่คุณออกแบบเมื่อหลายปีมาแล้ว
ผมเคยไปยืนจ้องมันเป็นชั่วโมง เพื่อซึมซับบรรยากาศของตึก
- มันยังทำให้ผมประทับใจอยู่เลย - ขอบคุณ เดวิส
คุณไม่คิดว่าเราควรริเริ่มสิ่งใหม่ๆ...
แทนที่จะออกแบบซ้ำไปซ้ำมา...
เหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน
คุณไม่คิดว่าเราควรเปลี่ยนแนวเหรอ
เราเป็นบริษัทรับออกแบบ ที่ใหญ่ที่สุดในนิวอิงแลนด์
และคนชอบสิ่งที่เราทำ
นายประสาทรึไง
ทำไมนายไม่เตะตูดเขา แล้วบอกว่าลูกเขาอัปลักษณ์ด้วยล่ะ
ฉันนึกว่าเขาจะชอบฟังความคิดใหม่ๆ
ทำไม่นายคิดอย่างนั้น เขาเป็นเจ้านายนะ
ถ้าฉันหาหมอเก่งๆ ได้ล่ะก็ ฉันให้หมอเย็บปากฉันติดกับก้นเขาแล้ว
เราไม่เหมือนกัน
ใช่ อาทิตย์หน้า ฉันก็ยังมีงานทำอยู่
สวัสดีครับ คุณซิมป์สัน
"บูดาเปสต์ คาเฟ่"
เกวนใช่มั้ย ผมจำได้
เกวนคนสวยจากฮังการี คนที่ไม่พูดภาษาอังกฤษ
นี่คือภาพวาดของแหวนหมั้น...
ที่ผมออกแบบและสร้าง
แต่แหวนหมั้นกลับกลายเป็นว่า...
"ใหญ่" เกินไปสำหรับเธอ
เกวน คุณเลิกงานเมื่อไหร่ และเราจะไปไหนกันต่อดี
- ราตรีสวัสดิ์ น้องสาว - ราตรีสวัสดิ์
- พรุ่งนี้ฉันเปิดร้านเอง - จริงนะ ฉันจะได้หลับให้สบาย
- ฉันรักเธอ - ไม่ต้องห่วง
หนุ่มๆ มาเถอะ
กลับบ้านได้แล้ว
แท็กซี่
ราตรีสวัสดิ์ ฮาว์วี่
คุณหลอกผม
ทำไมคุณต้องแกล้งทำเป็นคนฮังการี
- ให้เข้ากับบรรยากาศ - ใช่ แต่คุณก็หลอกผมอยู่ดี
- ฉันไม่ได้หลอกคุณ ฉันอำคุณต่างหาก - มันต่างกันตรงไหน
- เจตนา - เจตนา
คุณเรียนกฎหมายเหรอ
ว่าแล้วเชียว คุณเรียนที่ไหน
คุณหมายความว่า ฉันเรียนที่ไหนเหรอ
ผมยอมรับ ผมวางท่าไปหน่อย
ตอนที่คุณนึกว่าฉันเป็นแค่เด็กเสิร์ฟ
- ผมขอโทษ - ฉันไม่ได้เรียนกฎหมาย
- แล้วทำไมคุณบอกผมว่าคุณเรียน - ฉันเปล่า
คุณบอกว่าฉันเรียน ฉันบอกคุณว่าฉันไม่ได้เรียน
ฟังนะ
เราไปที่ไหนสักที่ได้มั้ย
- หากาแฟกินหรืออะไรก็ได้ - ฉันต้องกลับบ้านแล้ว
นั่งแท็กซี่ไปกับผมก็ได้ ผมไปส่ง
ขอบคุณมากค่ะ แต่บ้านฉันอยู่ใกล้นิดเดียว
งั้นผมเดินไปส่งนะ ผมอยากสูดอากาศ
มีเมืองที่ฉันอยากไปอยู่ก่อนฉันตาย และบอสตั้นก็เป็นหนึ่งในนั้น
แล้วก็นิวยอร์ก ที่ๆ ฉันอยู่ก่อนย้ายมาที่นี่
ก่อนนั้นฉันอยู่ที่ซีแอตเติล ซานฟรานฯ ซานตาเฟ่ นิวออร์ลีนส์ แอครอน
- แอครอนเหรอ - ใช่แล้ว
มันเป็นทางผ่าน ฉันอยู่นั้นพักหนึ่ง เลยนับด้วย
ก่อนนั้นก็ โทลีโด้ เมืองที่ฉันโตมา
- ผมไม่เคยไปไหนเลย - คุณไม่เคยไปไหนเลยได้ยังไง
แค่ที่นี่กับดอบบ์ มิลล์
ผมโตที่นั่น ห่างจากที่นี่ 50 ไมล์
มันเป็นพวกเมืองชนบท...
ที่มีโบสถ์หลังคาสูงและอำเภอ...
และอาหารเช้าจานใหญ่ๆ
เด็กๆ โตมาด้วยกัน...
ทุกคนรู้จักกันหมด คุณเข้าใจมั้ย
- เข้าใจ เธอมาจากที่นั่นเหรอ - ใคร
ผู้หญิงที่คิดว่าบ้านใหญ่เกินไป สำหรับนิ้วเธอ
อ๋อ เบ็คกี้ มันจบแล้ว
ฉันพนันว่าคุณยังมีรูปเธออยู่ในกระเป๋า
- อย่ายุ่งกับ... - ขอฉันดูหน่อย
คุณเกือบทำผมตกน้ำแล้ว
- จะดูไปทำไมกัน - คุณติดคุกได้นะเนี่ย
นั่นเธอตอนป.6 รูปปัจจุบันอยู่นี่
ม.1 ม.2 ม.3 เอามานี่ซิ
นั่นแหละเบ็คกี้ แต่มันจบแล้ว เชื่อผมเถอะ
คุณเห็นรูปนั้นรึเปล่า เธอเป็นเด็กน่ารักใช่มั้ย
ตลกมากเหรอ ยังไงก็ตาม...
นี่ใบขับขี่ของเธอ เธอเกือบจะโยนมันทิ้งไปแล้ว
ผมบอกว่า "คุณบ้ารึเปล่า รูปน่ารักจะตาย"
แต่ผมไม่กลับไปที่นั่นอีกแล้ว
อย่างน้อยผมควรถอดริบบิ้นออก
คุณยังเป็นเจ้าของมันอยู่ และไม่มีใครอาศัยอยู่เหรอ
เสียเปล่าใช่มั้ยล่ะ แต่มันน่าอยู่มากนะ
โดยเฉพาะช่วงนี้ของปี ตอนใบไม้กำลังเปลี่ยนสี
และมันมีระเบียงอยู่รอบบ้าน ที่สามารถมองเห็นหนองน้ำ
และมีบันไดวนขึ้นไปที่ห้องเพดาน ตรงห้องนั่งเล่น
ขอโทษที ผมยังตื่นเต้นกับมันอยู่เลย
ผมไม่ได้ใช้มัน แต่...
- แต่อะไรคะ - แต่ผมตัดใจขายมันไม่ได้
มันเหมือนกับว่าผมติดแหง็ก เปลี่ยนแปลงไม่ได้
- คุณเคยรู้สึกอย่างนั้นมั้ย - ไม่เคย
ฉันเปลี่ยนตัวเองตลอดเวลา ถ้าดูท่าทางไม่ค่อยดีล่ะก็...
ฉันเปลี่ยนงาน ที่อยู่ และตัวเอง
ใช่สิ คุณเป็นคนฮังการีอยู่ดีๆ เดี๋ยวกลายเป็นนักกฎหมายแล้ว
สนุกจัง
- ฉันชอบจังเลย - เรากลับมาที่เดิม
ฉันอยู่ชั้นบนของร้าน
ฉันบอกว่าใกล้นิดเดียว แต่คุณบอกว่าคุณอยากเดินสูดอากาศ
ฟังนะ
ขอโทรศัพท์เรียกแท็กซี่ได้มั้ย
- คุณจะว่าอะไรมั้ย - ได้สิ
- ราตรีสวัสดิ์ ราล์ฟ แมรี่ - สวัสดีจ้ะ
ฉันได้อยู่ฟรีจากการทำงานเสิร์ฟที่นี่...
ซึ่งเจ้าของก็ไม่ต้องเสียภาษี
และฉันก็หาเงินได้จากทิป
คุณคงไม่เชื่อว่ามันดีแค่ไหน โดยเฉพาะตอนแกล้งทำเป็นคนฮังการี
- ล็อคคุณเสีย - ฉันรู้
ฉันบ่นให้แครอลฟังตั้งหลายครั้งแล้ว
- เธอเป็นใคร - เขาต่างหาก
เขาเป็นเจ้าของบูดาเปสต์
- ชื่อตลกดีนะสำหรับผู้ชาย - ค่ะ
- นิวท์ - อะไรนะ
ฉันเห็นชื่อคุณในใบขับขี่ นิวตั้น เดวิส
ชื่อประเภทไหนกัน
มีพ่อผมคนเดียวที่เรียกผมแบบนั้น
พ่อฉันชื่อเบอร์นาร์ด
เบอร์นาร์ด ก็เป็นเชยพอๆ กับนิวตั้นใช่มั้ย
เบอร์นาร์ด พ่อคะ
ฉันจำได้ฉันชอบนั่งตักพ่อดูหนัง...
ถอดถุงเท้าและจั๊กจี้เท้าพ่อ
ช่างเถอะ นี่บ้านฉัน
ดูอบอุ่นดี ผมชอบการจัดม่านของคุณ
- ฉันไม่ใช่สถาปนิกนี่นา - มันดูดีนะ
ผมชอบวิธีที่คุณจัดเป็นสัดเป็นส่วน
- คุณน่าสนใจมาก - จริงเหรอ
ใช่ คุณช่างเหมือนคนทั่วไป
โทรศัพท์อยู่ไหนครับ
ฉันไม่มีโทรศัพท์
- อะไรนะ - ฉันไม่มีปัญญาจ่ายค่าโทรศัพท์
ฉันไม่รู้จักใครในเมือง ฉันเลยไม่ติดโทรศัพท์
แต่ผมถามคุณว่า ผมขอใช้โทรศัพท์ได้มั้ย
- นั่นไม่ใช่ที่คุณถามฉัน - นั่นคือสิ่งที่ผมถาม
คุณเปล่า คุณถามฉันว่า คุณนอนกับฉันได้มั้ย
คุณรู้อยู่แก่ใจพอๆ กับฉัน
และคุณบอกว่าได้
ขอผมค้างคืนที่นี่ได้มั้ย
ได้ค่ะ
ดอบบ์ มิลล์ ลงบันไดระวังด้วย
ขอบคุณค่ะ
- สวัสดี แมรี่ - สวัสดี เดฟ
นม น้ำผลไม้...
ข้าว ขนมปัง
เฮเซิล ทั้งหมดก็ 23.85 ดอลลาร์
- ให้ผมลงบัญชีคุณมั้ย - ขอบคุณ เทรวิส
ฝากความคิดถึงให้สตูด้วย
ตกลง
มันฝรั่ง มะเขือเทศ อโวคาโด้...
ไอศกรีมและสเต็ก
คุณครับ ทั้งหมดก็ 34.63 ดอลลาร์
ตกลง ลงบัญชีของนิวตั้น เดวิสด้วยค่ะ
- ขอโทษนะครับ - นิวตั้น เดวิส 611 ฮิลไซด์
ผมรู้จักเดวิส แต่เขาไม่มีบัญชีที่นี่
- คุณชื่อเทรวิสใช่มั้ย - และคุณชื่ออะไร
เขาบอกฉันเรื่องร้านของคุณ
ร้านน่ารัก มันทำให้ฉันนึกถึง ตอนฉันยังเด็ก
ปู่ฉันมีร้านเหมือนกันนี่ ในเมืองเล็กๆ ที่โอไฮโอ้
คุณเป็นอะไรกับเดวิส
ฉันจะเริ่มตรงไหนดี
มันเกิดขึ้นเร็วมาก
ฉันมาที่นี่เพื่อจัดเก็บบ้านให้เรียบร้อย
เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันมาที่นี่
ฉันบอกเขาว่าฉันไปหาพี่สาว ที่กำลังท้องที่โทลีโด้
ฉันอยากจะทำให้เขาแปลกใจ...
ซึ่งฉันหวังให้มันเป็นอย่างนั้น
ฉันพบเขา...
จากนั้นเขาบอกฉันว่า เมืองนี้สงบสุขแค่ไหน...
และบ้านที่เขาสร้างก็น่าอยู่ ความจริงก็คือ ฉันเป็นภรรยาเขา
คุณกำลังบอกผมว่า คุณกับเขาแต่งงานกัน
ค่ะ ฉันแทบไม่เชื่อตัวเองเหมือนกัน
ขอโทษนะคะ
ขอโทษค่ะ
ฉันได้ยินว่า คุณแต่งงานกับนิวตั้น เดวิส
- ค่ะ - ฉันชื่อเบ็คกี้
- เบ็คกี้ - เม็ทแคล์ฟ
เบ็คกี้ เม็ทแคล์ฟ
เดวิสเล่าเรื่องคุณให้ฉันฟังหมด
ฉันชื่อเกวน เขาบอกคุณเรื่องฉันรึเปล่า
เปล่า ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาแต่งงาน
คือเรายังไม่ได้บอกใครเลยค่ะ
มันเพี้ยนๆ ชอบกล เราทำไปเพราะอารมณ์ชั่ววูบ
นั่นแหละเดวิส
- สวัสดี เบ็คกี้ - สวัสดี มาร์จ
- เขาเป็นยังไงบ้างคะ - เขาสบายดีค่ะ
คุณก็รู้ เขาเป็นคนน่าทึ่ง
ทุกวันนี้ มันยากเย็นเหลือเกิน ที่จะเจอผู้ชายแบบนี้
คุณอยู่ที่บ้านนั้นเหรอ
กำลังจะเข้าอยู่ค่ะ เพิ่งซื้อของจำเป็น เครื่องใช้ในบ้าน หม้อ กระทะ
ร้านขายอุปกรณ์อยู่ตรงนั้น
- ฉันพาไปเอง - ขอบคุณค่ะ
คุณใจดีจัง
ฉันมีเงินสดไม่พอจ่าย
ไม่ต้องห่วง ลงบัญชีคุณไว้
ฮาร์ฟ ไปหยิบ...
ไปหยิบเครื่องกรองบนหิ้งให้ที
คุณพาเดวิสมาเยี่ยมบ้าง เราจะได้แสดงความยินดีกับเขา
ฉันต้องไปแล้ว
แล้วฉันจะโทรชวนคุณไปทานข้าว
ดีสิ
ท่าทางชีวิตการแต่งงานจะเริ่มต้นด้วยดี
ค่ะ ไม่มีที่ติ
เหมือนตายแล้วได้ขึ้นสวรรค์
เก้าอี้นั่งสบายจัง คุณทำงานที่นี่เหรอ
- ครับ - ฉันชอบมัน
ฉันนั่งบนเก้าอี้ตัวนี้ได้ทั้งวันเลยรู้มั้ย
- ไม่รู้สิครับ - ขายเท่าไหร่คะ
- 20 ดอลลาร์ - ถ้าฉันให้คุณ 15 ดอลลาร์ล่ะ
ไม่ได้ครับ 20 ดอลลาร์
เอาอย่างนี้ ฉันให้คุณ 17 ดอลลาร์ เงินสด
เรารับเงินสดเท่านั้น
- คุณไปส่งรึเปล่า - ไม่คิดเงิน
เอาล่ะ ตกลงตามนี้ บ้านเลขที่ 611 ฮิลไซด์
- คุณช่วยไปส่งวันนี้ได้มั้ย - ที่ไหนนะครับ
611 ฮิลไซด์ บ้านที่นิวตั้น เดวิสสร้าง
- บ้านนั้นว่างอยู่นี่นา - เราย้ายกลับมาค่ะ
ฉันชื่อเกวน ฉันเป็นภรรยาของเขา
ผมชื่อจอร์จ ผมเป็นพ่อของเขา
"อาจารย์ใหญ่"
- ฉันต้องขอโทษด้วย
พูดก็พูดเถอะ ฉันคือคนที่ลูกชายของคุณ...
ทำให้ตกหลุมรัก...
เราตัดสินใจที่จะรอดูว่า...
ชีวิตแต่งงานจะราบรื่น ก่อนจะบอกครอบครัวของเรา
นิวตั้นบอกว่า "ฉันไตร่ตรองมากเกินไป"
"ฉันควรจะทำอะไรให้ฉับไวหน่อย"
อาจจะถูกของเขา
แต่ฉันแค่อยากบอกว่า คุณ 2 คนเลี้ยงดู....
ผู้ชายที่มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ที่สุด
ขอบคุณค่ะ
เอ็ดน่า คุณเห็นว่ายังไง
- ฉันไม่เชื่อ - ไม่เชื่อเหรอคะ
- ฉันไม่เชื่อเลย - ส่วนไหนคะ
เขาเป็นคนไม่มีความรู้สึกไร้รับผิดชอบ
เพราะเขาเป็นอย่างนั้นนะสิ ลูกเราไม่เปลี่ยนเลยแม้แต่น้อย
เขาคิดว่าการแต่งงานคืออะไร นั่นแหละที่ผมอยากรู้
เป็นคำถามสำหรับคุณด้วย สาวน้อย
หนุ่มสาวสมัยนี้...
คิดว่าการแต่งงาน...
คืออะไร
คุณคงไม่ได้ให้เขียนเรียงความหรอกนะคะ
เพราะความขัดแย้ง ระหว่างผมกับเขาใช่มั้ย
ที่ทำให้เขาปกปิดเรื่องการแต่งงาน เป็นความลับ
ใช่ค่ะ
แต่เขารู้สึกไม่ดีเลยกับเรื่องนี้
คุณไม่รู้ว่า การพูดกับเขามันยากแค่ไหน
อาจเป็นเพราะคุณไม่คุยกับลูก จอร์จ
เขาต่างหากที่ไม่เคยโทรหรือมาเยี่ยม
- คุณโอ๋เขาเกินไป เอ็ดน่า - คุณและคุณนายเดวิส
นิวตั้นรู้สึกเสียใจมากเกี่ยวกับเรื่องนั้น
และเขาก็พูดถึงมันตลอดเวลา
จริงๆ แล้ว เมื่อวันก่อน เขาพูดถึงมันไปร้องไห้ไป
- คุณได้ยินมั้ย จอร์จ - ผมยืนอยู่ตรงนี้ เอ็ดน่า
ลูกฉันร้องไห้
ทำไมคุณไม่โทรไปหาลูกหน่อยล่ะ
ผมไม่คิดว่ามันเป็นความคิดที่ดี
ในช่วงนี้ ทำไมคุณไม่ฝากข้อความ กับฉันไปให้เขาล่ะ
คือ คุณน่าจะ...
บอกเขาว่า ให้กลับบ้านเถอะ
เข้ามาได้
สวัสดีจ้ะ
อรุณสวัสดิ์ เช้าแล้วเหรอ
ถ้าตอนนี้ไม่ใช่เวลาสะดวก...
ไม่เป็นไร เข้ามาสิคะ
- ฉันไม่ได้ตั้งใจมาก่อนที่... - ไม่เป็นไร ฉันตื่นแล้ว
ใส่เสื้อผ้า
หาที่วางเก้าอี้ได้แล้วสินะ
ค่ะ ฉันกำลังลองมันอยู่
อะไรคะ
ของเล็กๆ น้อยๆ เพื่อช่วยเธอเริ่มต้น
ไม่ค่ะ ฉันรับไม่ได้
ยังไงเสีย เขาก็เป็นลูกชายคนเดียวของฉัน
ไปใช้เงินกันเถอะ
สวัสดี เดวิส
มาร์ติน ฉันกำลังคิด จะขายบ้านที่ดอบบ์ มิลล์
- ขายมัน - ฉันจะได้ใช้หนี้ให้หมด
ฉันเห็นด้วย นายช่วยดูนี่หน่อยได้มั้ย
เก็บบ้านนี้ไว้เหมือนเป็น การยึดติดอยู่กับอดีต
- ทางเข้าอยู่ตรงเครื่องปรับอากาศเหรอ - ฉันกำลังหาทางแก้ไขอยู่
ฉันว่ามันเป็นการขัดขวาง ไม่ให้ฉันมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงอื่น
ใช่แล้ว กับเดนิสหรือแพ็ทริเซีย
หรือสาวเสิร์ฟคนนั้น
ใครนะ คนที่พูดภาษาอังกฤษ ไม่เป็นนะเหรอ
เป็นผู้หญิงที่น่าสนใจมาก นายจะให้คนเดินออกทะลุกำแพงเหรอ
นายมีอะไรกับเธอรึเปล่า
นายก็รู้...
ใช่ และฉันก็ตื่นมากลางดึก ทำอะไรไม่ถูก
ไม่ ฉันหมายถึงว้าวุ่นใจ
และฉันก็ทำเรื่องที่ไม่ควร ฉันหนีมา
เพราะฉันคิดถึงเบ็คกี้ ฉันต้องลืมเรื่องเบ็คกี้ให้ได้
- ฉันจะขายบ้าน - ต้องอย่างนั้น
เราคุยกันไม่หยุด มีเรื่องให้คุยตั้งเยอะแยะ
เราสื่อสารกันได้ดีอย่างไม่น่าเชื่อ
- เช่นเรื่องอาหารจีน - ขอโทษนะคะ
อย่างเช่นวันพฤหัส คุณไม่มีแรงทำอาหารเย็นใช่มั้ย
เขากลับมาบ้านพร้อมอาหารจีน
- มันเหมือนกับว่าเขารู้ - เหลือเชื่อเลย
คุณชอบอาหารจีนมั้ย
- "โรงแรมโคโลเนียล อินน์" - เขาน่าทึ่งมาก
คุณไม่ทานแล้วเหรอ
อร่อยจัง
คุณกำลังเล่าให้ฉันฟังว่า คุณสองคนเจอกันได้ยังไง
ใช่แล้ว
ฉันกำลังข้ามถนนบอยสตั้น...
ไอ้เบื๊อกคนนึงเลี้ยวขวาฝ่าไฟแดง มาชนฉันแล้วก็หนีไป
- ไม่มีใครจับเขาได้ - คุณเจ็บรึเปล่า
จมูกฉันหัก โหนกแก้มร้าว...
ขากรรไกหน้าหัก
ฉันถูกพันแผลเหมือนมัมมี่เลย
เห็นแค่ตากับปาก
- พระเจ้า - ฉันอยู่ที่โรงพยาบาล
ห้องเดียวกับผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ทำงานให้กับบริษัทรับออกแบบ
เดวิสเอาลูกโป่งมาเยี่ยมเธอ
เขาคงรู้สึกสงสารฉัน ที่เห็นฉันเหมือนมัมมี่
เขาให้ลูกโป่งฉันลูกนึง
จากนั้นวันรุ่งขึ้นเขาก็มาเยี่ยมฉัน...
จากวันนั้นและวันต่อมาและต่อมา
มันไม่ใช่อะไรทำนองนั้น เพราะเขายังไม่เคยเห็นหน้าฉัน
มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับคนสองคนคุยกัน และปรากฏว่า...
ฉันไม่มีประกัน เขาเลยจ่ายค่ารักษาให้ฉัน
เดวิสจ่ายเหรอ
- คุณอยู่ในร.พ.นานเท่าไหร่ - 2 อาทิตย์
เขามีปัญญาจ่ายได้ยังไง เขาลงเงินไปกับบ้านหลังนั้นหมด
คุณก็รู้ เขาเป็นสถาปนิก
ใช่ แต่เขาเป็นแค่ลูกจ้าง ซึ่งไม่ได้เงินมากมายอะไร
- เขาได้เลื่อนตำแหน่ง - เหรอคะ
ค่ะ คนที่นั่นรักเขามาก
- เหรอคะ - ค่ะ
เขาเป็นสถาปนิกอนาคตไกล
เขาพาฉันกลับบ้าน และคอยทำธุระให้ฉัน
ตลอดเวลานั่น เขาไม่เคยเห็นหน้าคุณเลยเหรอ
คุณยังมีผ้าพันแผลพันอยู่ใช่มั้ย
นี่แหละเดวิส
คืนหนึ่ง เขาจูบฉัน
จากนั้นเราก็เริ่ม... คุณก็รู้
ฉันเป็นมัมมี่แท้ๆ แต่มันช่างน่าเหลือเชื่อ
เพราะฉันอาจเป็นใครก็ได้
โอ พระเจ้า
ฉันบอกคุณไม่ถูกว่า มันเร่าร้อนขนาดไหน
จากนั้นเขาอยากแต่งงานกับฉัน ทั้งๆ ที่เขายังไม่เคยเห็นหน้าฉันด้วยซ้ำ
แล้วเขาก็ขอฉันแต่งงาน
เราแต่งงานกันอาทิตย์ต่อมาที่ร.พ.
ตอนที่หลวงพ่อพูดว่า "คุณจูบเจ้าสาวได้" แทนที่จะยกผ้าคลุมหน้าเจ้าสาว...
หมอแกะผ้าพันแผล
และเขาก็ได้เห็นหน้าฉันเป็นครั้งแรก
เขามองหน้าฉัน...
และเขาก็ยิ้ม
จากนั้น...
ก็อย่างที่เห็น
"ขายบ้านโดยเจ้าของ"
"ดอบบ์ มิลล์"
สวัสดีครับ
คุณมาทำอะไรที่นี่
ผมมาทำอะไรที่นี่ คุณต่างหากมาทำอะไรที่นี่
ฉันถูกไล่ออกจากอพาร์ทเม้นต์ ฉันไม่มีที่ไป
ฉันจะโทรหาคุณ แต่คุณไม่ได้ให้เบอร์โทรหรือที่อยู่ไว้
คุณคือสาวเสริฟ...เกวน
ขอโทษนะคะ แต่ฉันคิดว่าเราเคยแนะนำตัวกันแล้ว
ผมจำคุณได้ คุณคือคนที่แต่งตัวเป็นคนฮังการี
ฉันต้องออกมาจากที่นั่นเพราะ แครอลกับฉันมีความคิดเห็นไม่ตรงกัน...
เรื่องที่เขาเข้าออกห้องฉันตามใจชอบ...
และเรื่องที่เขาลวนลามฉัน
- คุณไม่มีเพื่อนเลยเหรอ - ฉันมาอยู่บอสตั้นได้แค่ 3 อาทิตย์
ฉันไม่รู้จักใครเลย ฉันมีแต่ภาพร่างของบ้านหลังนี้
ฉันรู้ว่ามันอยู่ที่ดอบบ์ มิลล์ และมันก็ไม่มีใครอยู่
- เฟอร์นิเจอร์พวกนี้มาจากไหน - ร้านบิ๊กเกลโล่
มันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง มันเดินมาเองเหรอ
- ฉันจะจ่ายคืนให้ทีหลัง - จ่ายคืนทีหลัง
โบโบ ไม่นะ มาทางนี้ที่รัก
ช่างจะมาทำประตูให้โบโบพรุ่งนี้
- มันเกิดอะไรกันขึ้น - คณฟังก่อนได้มั้ย
ผมกำลังฟังอยู่
เอาล่ะ ฉันหิวมากเข้าใจมั้ย
ฉันเลยไปซื้อเนยถั่วที่ร้านเคลเลอร์...
แล้วฉันได้ยินเฮเซิลพูดกับเทรวิสว่า...
- เฮเซิล - เฮเซิล ไบรอน
คุณรู้จักคุณนายไบรอนเหรอ
ค่ะ ครูสอนเปียโนของคุณไง
ไม่รู้ว่าคุณรู้เรื่องของสตูลูกชายเธอ
เขาทำให้เธอเสียใจมาก
กลับไปที่ร้าน ตอนที่คุณนายไบรอน พูดกับคุณเคลเลอร์...
เธอบอกให้เขาจดไว้ในบัญชีเธอ
คุณซื้อของในนามผมเหรอ
ก็ฉันหิวมาก คุณต้องเข้าใจนะ
คุณทำให้เขายอมได้ยังไง
- เขาประทับใจที่ฉัน... - สติไม่ดี
ไม่ ฉันบอกให้เขาจดไว้ในบัญชีของเรา
- บัญชีของเรา - มันไม่ได้ร้ายแรงอะไร
คุณบอกเขาว่าคุณเป็นเมียผม
แล้วจะให้ฉันทำยังไง บอกมาสิ
- และเขาก็เชื่อคุณ - ทำไมเขาจะไม่เชื่อ
ฉันไม่ดีพอที่จะเป็นเมียคุณเหรอ เทรวิสคิดว่าฉันดีพอนะ
ฮาร์วี่ย์กับลอร์เรนก็ว่าอย่างนั้น
- โต๊ะตัวนี้ - มันทำไมเหรอ
- มันเป็นของแม่ผม - ฉันรู้
ฉันก็ไม่ชอบ แต่ต้องรับไว้เพื่อไม่ให้เสียน้ำใจ
- คุณก็รู้จักแม่คุณ - พ่อแม่ผมคิดว่าเราแต่งงานกันเหรอ
ไม่เป็นไรน่า ทุกอย่างจะดีเอง
ช่วยเอาขาลงจากโต๊ะได้มั้ย
คุณอยู่ที่นี่ไม่ได้
- ทำไมไม่ได้ - ผมยังไม่รู้จักคุณดีพอ
ไม่เอาน่า แล้วจะให้ฉันไปอยู่ที่ไหน
- หมายความว่ายังไง ไม่รู้จักฉันดีพอ - เกวน ผมเสียใจด้วย
ผมเสียใจจริงๆ กับสิ่งที่ผมทำไป
ผมกำลังอยู่ในช่วงสับสน และนี่มันไม่ช่วยอะไรเลย
ผมมีเงินอยู่ร้อยนึง เอาไปใช้ก่อนหางานทำได้
- เอาไปสิ - ถือเป็นค่าบริการรึไง
- ไม่เอาน่า - ฉันไม่ต้องการเงินของคุณ
แต่ต้องการบ้านผมใช่มั้ย
ฉันอยากดูว่าคุณตกแต่งเป็นยังไง และฉันก็เห็นรถคุณข้างนอก...
ฉันเลย...
ขอแสดงความยินดีด้วย ฉันมีความสุขกับคุณด้วย
คุณไม่จำเป็น คุณอยากบอกเธอเองมั้ย
คุณมันงี่เง่า
ฉันออกไปรอข้างนอก แล้วค่อยกลับมาใหม่ดีกว่า
เบ็คกี้ ฟังนะ เรื่องมันเป็นอย่างนี้
มันจะเป็นยังไงก็ตาม มันเป็นเรื่องระหว่างคุณกับเกวน
ให้ฉันบอกอะไรให้อย่าง เธอเป็นผู้หญิงที่ดีมาก
- มันเป็นการแต่งงานที่ไม่เหมือนใคร - ผมก็ว่าอย่างนั้น
การแต่งงานกับผู้หญิง ที่คุณไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน
จนกระทั่งวันวิวาห์ที่ร.พ. ตอนหมอแกะผ้าพันแผลออก
ช่างเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ
มันทำให้หัวใจฉันพองโต
เหรอครับ
คุณรู้มั้ยว่าทำไม ฉันตอบปฏิเสธคุณไปในวันนั้น
เพราะคุณทำให้ฉันกลัว สร้างบ้านหลังนี้...
ผูกริบบิ้นรอบๆ
ฉันไม่อยากแต่งงานกับคนช่างฝัน ฉันไม่กล้าพอ
แต่เมื่อฉันได้ฟังเรื่องคุณจากเกวน...
คุณดูแตกต่างไป
ยังไงล่ะ
ฉันเห็นว่าคนช่างฝัน...
กับใครบางคนที่เชื่อในตัวเขา สามารถทำฝันให้เป็นจริงได้
ฉันได้ยินเรื่องคุณได้เลื่อนขั้น
หุ้นส่วน
เธอบอกคุณเหรอ
เธอภูมิใจในตัวคุณมาก มันก็น่าอยู่หรอก
ฉันต้องยอมรับ ฉันรู้สึกอิจฉาจัง
- จริงเหรอ - ค่ะ นิดหน่อย
มีบางอย่างที่คุณควรรู้
ฉันนอนกับบูมเมอร์ บาวเออร์
ใช่ แต่ไม่ใช่เพราะคุณเป็นคนสำส่อน เขาเป็นแฟนเก่าของคุณ
วันหนึ่งคุณกับเขานั่งทบทวนอดีตกัน แล้วมันก็เกิดขึ้น
ยกเว้น คุณไม่รู้ว่าจะเอายังไง
คุณแต่งเรื่องแฟนเก่าให้ฉัน และคุณตั้งชื่อให้เขาว่าบูมเมอร์เหรอ
ผมยังอ่อนเรื่องพวกนี้ แต่นั่นแหละคือความสนุก
นั่นเป็นสาเหตุให้คุณจากบอสตั้นมาอยู่ที่นี่ และตัดสินใจระหว่างผมกับบูมเมอร์
ฉันไม่เชื่อเลย คุณบอกเธออย่างนั้น
ผมไม่เชื่อว่าคุณจะไม่เชื่อ คุณแต่งเรื่องหลอกคนตั้งหลายคน
แต่ฉันแต่งเรื่องดีๆ
ผมรักเธอ ผมรักเธอมาตลอด
แต่มีบางอย่างผิดพลาดไป เธอนึกภาพผมเป็นสามีที่ดีไม่ออก
แต่ตอนนี้ เรื่องการแต่งงานของเรา
สุดท้ายเธอก็เห็นผมเป็นสามีที่ดีได้
ผมว่าเราต้องพึ่งกันและกัน เอาอย่างนี้
เราแต่งงานกัน แต่เรามีปัญหากัน
ทุกสุดสัปดาห์ ผมขับรถมาที่นี่ เพื่อพยายามพยุงชีวิตสมรส
- ฉันได้อยู่ในบ้านนี้ - แน่นอนที่สุด
ขณะเดียวกัน เบ็คกี้เริ่มมีใจให้ผม คุณกับผมก็หย่ากัน...
จากนั้น ตูม ผมได้เบ็คกี้
คุณจะว่ายังไง
มันเป็นชีวิตแต่งงาน ที่มีความสุขอยู่พักนึง
จนกระทั่งคุณปรากฏตัว
ลูกรักของแม่
ลูกทำให้แม่มีความสุขเหลือเกิน
ลูกพาเจ้าหญิงมาบ้าน
สวัสดีครับ พ่อ
ลูกรัก
ลูกน้อยของแม่
พ่อแม่คุยกับเกวนแล้วสินะ
ลูกทำอย่างนั้นทำไม
พ่อเข้าใจ พ่อชอบเธอมาก
เธอเป็นคนแปลกๆ...
แต่พ่อเริ่มชอบเธอแล้ว
เรื่องปกปิดเรื่องนี้เป็นความลับ
พ่อรู้สึกว่ามันเป็นส่วนหนึ่ง จากความขัดแย้งของเรา
- พ่อครับ - ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น
- เกวนพูดให้ลูกหมดแล้ว - เหรอครับ
ที่พ่อพยายามจะบอกลูกก็คือ พ่อขอโทษ
เหรอครับ
พ่อไม่ปฏิเสธว่าพ่อโกรธ
ลูกยอมติดหนี้ติดสินเพื่อสร้างบ้าน ที่ลูกไม่ยอมอยู่และไม่ยอมขาย...
ลูกเลยต้องแบกค่าผ่อนบ้านที่นี่ และค่าเช่าบ้านที่แสนแพงในเมืองนั่น
- อย่าพูดเลยครับ พ่อ - พ่อไม่พูด
เพราะลูกตัดสินใจถูก ดูเกวนเป็นตัวอย่าง
บวกกับการย้ายกลับมาอยู่ที่นี่
คุณบอกว่า ผมเลิกเช่าอพาร์ทเม้นต์เหรอ
ขอคิดก่อนนะ
เธอบอกเราว่า ลูกรู้สึกเสียใจแค่ไหน
เช่นอาทิตย์ก่อนที่ลูกร้องไห้
ไม่ต้องอายหรอก อย่าทำบ่อยแล้วกัน ไม่มีใครชอบเด็กขี้แย
คุณบอกว่าผมเสียใจเหรอ
คุณบอกว่าคุณเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น จำได้มั้ย
ก็ได้ แต่ผมไม่เคยบอกว่า ผมจะเลิกเช่าอพาร์ทเม้นต์
- เธอมีเจตนาดีนะ - ใช่ เจตนาของเธอ
แต่มันคนละเรื่องเดียวกันเลยใช่มั้ย ที่รัก
- ไปตายซะ - พูดได้ดี
เจ้าหญิงของแม่ล่ะ
แม่ครับ พ่อครับ ผมไม่อยาก พูดเรื่องนี้ตอนนี้...
แต่พ่อกับแม่น่าจะรู้ไว้ว่า เกวนกับผมกำลังแยกทางกัน
- อะไรนะ - นั่นเป็นสาเหตุที่เธอมาที่นี่
- ลูกว่าอะไรนะ - ผมบอกว่าชีวิตสมรสของเราพังแล้ว
เอาเลย พ่อ ด่าผม เรื่องไม่ยอมโตเป็นผู้ใหญ่เสียที
ฉันพลาดไป ฉันหลุดไปหน่อย
ฉันนึกว่าฉันทำดีแล้วเชียว ทำให้คุณกับพ่อของคุณคืนดีกัน
ฉันไม่เห็นว่าทำไม เราต้องแยกทางกันเพราะเรื่องนั้น
- เราแยกทางกันเพราะบูมเมอร์ - ไม่ซะหน่อย
ฉันมาที่นี่เพื่อหาทางแก้ไข
บูมเมอร์เป็นแค่ความสนุกข้ามคืน
รออยู่ข้างนอก โบโบ
ที่รัก หวานใจ
ดูสิว่าโบโบกับผมเจอใคร
ดูเฟอร์นิเจอร์พวกนี้สิ
ผมใช้แสงสะท้อนของไฟ เพื่อทำให้เกิดความรู้สึกอบอุ่น
ฉันไปชงชาดีกว่า
อ่างอาบน้ำ อยู่ข้างเตียงเลย
ออกแบบให้สำหรับ 2 คน
- ฉันไปแล้วนะ - ไปเลย
คุณชอบบ้านหลังนี้มั้ย
ไม่ชอบได้ยังไง
จริงๆ แล้ว มันทำให้ฉันรู้สึกบางอย่าง
เรื่องที่เกวนไปมีอะไรกับแฟนเก่า
ฉันพอจะเข้าใจได้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง
- คุณเข้าใจเหรอ - คุณล่ะ
เข้าใจ
ฉันแค่อยากจะบอกว่า...
คุณควรจะให้อภัย และพยายามเข้าใจเธอมากกว่านี้
เธอก็เป็นแค่มนุษย์คนหนึ่ง
เราทุกคนก็เป็นแค่มนุษย์
มะนาวหรือน้ำตาล
ขอบคุณที่พาชมบ้านและก็ชาด้วย
แม่ พ่อ
บาทหลวงลิปตั้น
ถึงแม้พ่อจะรู้จักเกวนได้ไม่นานนัก แต่พ่อขอบอกว่าพ่อรู้สึกตกใจมาก...
เมื่อพ่อแม่ของคุณบอกว่า คุณทั้งสองกำลังมีปัญหา...
ยุ่งยาก
แต่บ่อยครั้ง ที่การระบายมันออกมา...
ซึ่งเราสามารถทำได้ทุกอาทิตย์ อาจเป็นที่โบสถ์...
ผมจะไม่ปรึกษาหารือกับผู้หญิงคนนี้
- พ่อผิดหวังในตัวแกมาก - จอร์จ ได้โปรด
แกได้ทุกอย่างที่ต้องการ แต่ตอนนี้กลับไม่อยากได้แล้ว
ชีวิตคู่มันต่างกับรักชั่วข้ามคืน
และมันน่าจะเป็นอย่างนั้น
ทำไมทุกคนมาลงที่ผมคนเดียว
- เธอต่างหากที่เป็นคน... - เป็นคนทำอะไร
คนที่แต่งเรื่อง...
แต่งเรื่องอะไร
ใครแต่งเรื่อง
กับแฟนเก่าของเธอ และมีอะไรกับเขา
อยากฟังรายละเอียดมั้ย
เธอมีอะไรกับแฟนเก่า หลังจากที่เราแต่งงานกัน
เราน่าจะไปรอข้างนอกตรงระเบียงนะ
คุณโอ๋ลูกเกินไป จนเขาฉุดเมียเขาไว้ไม่อยู่
เงียบไปเลย จอร์จ
- ฉันเบื่อ - อะไรนะ
ปล่อยให้เธอพูด
ฉันอยู่แต่ในบ้าน
- เขาไม่เคยให้ฉันทำสิ่งที่ฉันอยากทำ - ระบุให้ชัดเจนหน่อย
เช่นวิชาศิลปะที่ฉันอยากเรียน
บางครั้ง ฉันอยากไปดูหนัง
เขาชอบบ่นเรื่องน่องฉัน
ฉันเลยบอกว่า ฉันจะไปเรียนเต้นรำ
เขาบอกว่า ไม่ มันแพงเกินไป
ผมไม่อยากเชื่อเลย
ดีแล้ว ระบายออกมาเกวน
ตัวอย่างเช่น ฉันอยากเรียน บางวิชาที่มหาลัย
คุณพ่อคิดว่าเขาจะยอมมั้ย
แล้วเรื่อง...เรียนเทนนิสล่ะ
คุณเลิกเรียนหลัง 3 อาทิตย์ เหมือนเรื่องเรียนดำน้ำเลย
เพราะคำติชมของคุณ เกี่ยวกับฉันกับชุดดำน้ำ
ผมบอกว่าคุณเหมือนปลาโลมา
- นั่นถือว่าเป็นคำชมเหรอ - ฟลิ๊ปเปอร์ก็เป็นปลาโลมานะ
ฉันไม่อยากถูกเปรียบเทียบกับตัวละคร
- ผมไม่ได้เปรียบเทียบคุณกับฟลิปเปอร์ - คิดว่าฉันจะรู้สึกยังไง
- ทีละคน - หุบปาก
ปัญหามันอยู่ตรงนี้
ผมกลับบ้านมา คุณจะเก็บโน่นเก็บนี่ ถ้าผมกำลังอ่านหนังสือ...
เริ่มแรก ให้คุณสองคนพยายาม...
ที่จะอยู่ใต้หลังคาเดียวกัน
ตกลงมั้ย
สำหรับคุณ เกวน เริ่มจากการ...
สร้างวินัยให้ตนเอง ทำสิ่งที่ทำอยู่ให้จบ
ตัวอย่างเช่น เรื่องการเรียนต่อ
- นิวตั้น พ่อต้องขอบอกว่า - ผมไม่มีปัญญาจ่าย
ถึงแม้คุณจะได้เลื่อนขั้นก้าวใหญ่...
ที่คนทั้งเมืองกำลังพูดถึง
เจอกันตอนซ้อมประสานเสียง
เราไปยืนที่ริมแม่น้ำดีมั้ย ที่ที่พวกเขาจะพบศพคุณ
ไปตายซะ
ทำไม่คุณต้องพูดเรื่องฉันมีชู้ด้วย
- ผมกำลังเข้าถึงบท - เราตกลงกันแล้ว
คุณไม่มีสิทธิ์มาทำให้ ชื่อเสียงฉันเสื่อมเสีย
ชื่อเสียงอะไรกัน คุณเป็นพวกต้มตุ๋น
อย่าตะคอกฉัน เราแค่เสแสร้งว่าแต่งงานกัน
และคนที่กำลังต้มตุ๋นคือ คุณที่กำลังทำกับเบ็คกี้
และคุณได้อยู่ในบ้านพร้อม เฟอร์นิเจอร์ฟรีเป็นการตอบแทน
และตอนนี้จะเรียนมหาลัยอีก
- เรียนเต้นรำด้วย - ลืมได้เลย
- นายบ้ารึเปล่า - ฉันนึกว่านายจะชอบความคิดนี้เสียอีก
- เรื่องการแต่งงานน่ะเหรอ - ไม่ใช่เรื่องการแต่งงาน
มันเป็นการตกลงกัน ฉันแบ่งบ้านกับเธอ...
เพื่อแลกกับการให้เธอทะเลาะกับฉัน และทำให้ชีวิตฉันน่าสมเพช
นั่นแหละการแต่งงาน
ผมคงจะถึงบ้านประมาณ 6 โมงครึ่ง จะให้ผมซื้ออะไรเข้าไปมั้ย
ฟังดูไม่เลว ผมชอบ เยี่ยม
บาย ที่รัก เอ้ย เกวน
ขอผมคุยกับคุณได้มั้ย
ผมเพิ่งทะเลาะกับเกวน ผมกลับจากที่ทำงานและเธอก็เริ่ม...
ผมขอโทษ ผมไม่น่าพูดถึงมัน
มันแค่... เข้ามาสิคะ
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมมาที่นี่ได้ยังไง
ผมเดินออกมาจากบ้าน ไม่ได้คิดว่าผมจะไปไหน
ผมสับสนไปหมด แล้วผมก็เห็นแสงไฟจากบ้านคุณ
- เกวนอยู่ที่นี่ - เหรอครับ
- อยู่สิ - คุณมาทำอะไรที่นี่
คุณล่ะมาทำอะไรที่นี่
โอ พระเจ้า
ผมพยายามที่จะทำให้ การแต่งงานราบรื่น
- น้ำเน่าสิ้นดี - น้ำเน่า
ทั้งสองคน ได้โปรด
เธอสัญญาว่าจะไม่พบเขาอีก
ความผิดของฉันเหรอ
บอกมาซิ ครั้งสุดท้ายที่เรามีอะไรกันเมื่อไหร่
- อะไรนะ - คุณอยากบอกความจริงมั้ย
- จริงเหรอ - ครั้งเดียว
ครั้งเดียว และฉันไม่อยากบอกคุณ ว่านานเท่าไหร่
- คุณอยากบอกมั้ยว่าทำไม - ผมเหรอ
เพราะเดวิสคนนี้ ยังมีความลับเก็บไว้ในใจ
ฉันไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย
แต่คุณเกี่ยวด้วย คุณคือความลับอันนั้น
เขาพยายามจะเอาชนะมัน
เขาพยายามจะลืมคุณ
มีอยู่ช่วงหนึ่ง ฉันนึกว่า เราจะทำสำเร็จ
ตอนนั้นเราใกล้ชิดกัน เราสระผมให้กันและกัน
ทุกอย่างไม่มีที่ติ
แต่แล้วเรื่องเมาอิ
เกิดอะไรขึ้นที่เมาอิ
คือว่า...
ให้เกวนพูดดีกว่า
เราไปที่นั่นเพื่อฉลองการเลื่อนขั้น
เขามีความสุขมาก เกือบมากเกินไปด้วยซ้ำ
เขาพยายามที่จะสนุกและเอาใจฉัน
เขาวิ่งไล่จับฉันที่ชายหาด และอุ้มฉันกลับมาที่กระท่อม
เราเต้น เราดื่ม
เขาโยนถั่วขึ้นไปบนอากาศ และรับมันด้วยปาก...
ทำให้ฟันเขาหัก
เราใช้วันสุดท้ายของการพักร้อน...
มองหาหมอฟันให้พ่อหนุ่มเฟอะฟะนี่
ฉันไม่มีวันลืมตอนที่ฉันจับมือเขา บนเตียงคนไข้
เพื่อรอให้เขาตื่นจากการสลบ
เขามีสำลีอยู่เต็มปาก
เขาเพ่งมองมาที่ฉัน แล้วพูดว่า..
"เบ็คกี้"
"โอ เบ๊คกี้"
ฉันมาที่นี่คืนนี้ก็เพราะ ตอนที่คุณก้าวออกจากบ้านไปนั้น...
ฉันอยากรู้ว่าคุณจะไปไหน
- เราจะทำยังไงกันดี - โอ เดวิส
มันเยี่ยมยอดที่สุด เธอเริ่มเห็นใจฉันแล้ว
- ขอบคุณมาก - ฉันแค่ทำงานของฉัน
เมาอิ หมอฟัน คุณคิดได้เดี๋ยวนั้นเหรอ
คุณคืออัจฉริยะ คุณเหมือนนักแต่งนิยายชั้นเซียน
ไม่สิ คุณเหมือนศิลปะที่มีชีวิต
- ฉันไม่... - อะไรนะ
ขอบคุณมาก
เอาล่ะ นี่เป็นสิ่งที่เราไม่บังคับลูกทำ
พ่อกับแม่อยากให้ลูกลองคิดดู เรื่องงานเลี้ยงรับรอง
อะไรนะครับ
มีหลายคนมาถามเรื่องลูก ไหนๆ เขาก็รู้กันหมดแล้ว
และถามว่าพวกเขาทำอะไรได้บ้าง
- เรื่องของขวัญน่ะ - ของขวัญ
ไม่ ไม่เอาของขวัญ
เราเข้าใจ เราไม่รับของแพงเกินไปหรอก
เราสามารถไปลงชื่อไว้ได้ใช่มั้ยคะ
แน่นอนจ้ะ เราไปด้วยกันก็ได้
- ที่รัก - อะไรคะ
คุณคิดว่างานเลี้ยงรับรองจะดีเหรอ
การแต่งงานของเรา ยังกำกวมอยู่เลยนะ
นั่นคือเหตุผลที่แม่กับพ่อเห็นด้วย ว่ามันอาจจะช่วยลูกได้
- เริ่มต้นใหม่อย่างสดชื่น - ถูกของคุณค่ะ คุณเดวิส
อีกอย่าง ถ้ามันไม่ทำให้หนูอึดอัดละก็...
ฉันอยากให้หนูเรียกฉันว่า "พ่อ"
ไม่เลยค่ะ มันไม่ทำให้หนูอึดอัดเลยค่ะ
คุณพ่อ
ไปกันเถอะ
ให้พ่ออธิบายให้ฟัง
ลุง ป้า น้า อา ญาติสนิท พ่อแม่ของเกวน...
พี่น้องหรือญาติๆ ที่อยากมา
- เราจะดีใจมากถ้าพวกเขามา - ไปกันใหญ่แล้ว
การแต่งงานมันเป็น เรื่องใหญ่กว่าคน 2 คนนะ
แต่ไม่เห็นจำเป็นต้องเชิญครอบครัวเกวน
นิวตั้น พ่อกับแม่อยากพบพวกเขา
พวกเขาก็เป็นเสมือนครอบครัวของเรา
พ่อแม่เกวนอย่ากัน แถมยังเกลียดกันด้วย
แม่เชิญคนหนึ่งโดยไม่เชิญอีกคนไม่ได้ และถ้าทั้งสองคนอยู่ในห้องเดียวกัน...
เหมือนร.พ.บ้าแน่
ถูกมั้ย
หนูช่างน่าสงสาร แม่ขอโทษด้วย
ผมคิดว่างานเลี้ยงรับรองไม่เหมาะ
ไม่
- คุณโมโหใช่มั้ย - ฉันไม่ได้โมโห
- คุณทำท่าเหมือนโมโห - ฉันไม่เป็นไร เลิกพูดถึงมันได้มั้ย
- ถ้าเป็นคุณจะทำยังไง - ฉันไม่อยากเถียงด้วย
พวกเขาอย่ากันและเกลียดกัน
ฉันเลยออกแบบใหม่
ให้ต่อเสายึดกับคานรับน้ำหนัก ตามแนวหลังคา...
และเปลี่ยนจุดลบเป็นจุดบวก
มันช่างน่าท้อใจเหลือเกิน ที่ต้องทำงานกับคนเก่งอย่างนาย
- นายคิดได้เมื่อไหร่ - ไม่รู้สิ
- เช้านี้หรือเมื่อคืนนี้ - นายอยู่ที่นี่ทั้งคืนเลยเหรอ
เบ็คกี้คิดว่าฉันได้เลื่อนตำแหน่ง
- นายบอกเธออย่างนั้นเหรอ - เกวนบอก
นายคิดว่ายังไง นายเอาไปให้โมสบี้ดูได้มั้ย
- นายเอาไปเองดีกว่า - ทำไมล่ะ เขาชอบนายออก
เดวิส ถ้าฉันเอาไปแล้วโมสบี้รู้สึก...
สนใจมันขึ้นมา ฉันก็จะเอาความดีความชอบเสียเอง
อะไรนะ
นายเป็นเพื่อนฉัน จรรยาของนายอยู่ที่ไหน
จรรยาของฉันคือเรื่องตัวฉัน...
ดังนั้นฉันจะไม่เอามันไป และหักหลังนาย
คุณชาร์ปสตีน
ผมชื่อเดวิส ผมเป็นสถาปนิกอยู่ชั้น 3
คุณโมสบี้พอจะมีเวลาให้ผมพบมั้ย
ฉันจะดูให้นะคะ
คุณเดวิส จากชั้น 3 มาขอพบค่ะ
เข้าไปเลยค่ะ
จริงเหรอ
ขอบคุณครับ
- คุณกำลังมีปัญหาใหญ่แล้ว - เหรอครับ
ทำไมคุณไม่บอกผมว่าคุณแต่งงาน
สวัสดีค่ะ ที่รัก
ทำไม นี่ถ้าแฟนของคุณ ไม่หลงขึ้นมาผิดชั้นละก็...
เดวิส เวลาคนของเรา...
แต่งงาน ฉันอยากเป็นคนแรกที่รู้
โดยเฉพาะเมื่อภรรยาของเขากับฉัน มีอะไรหลายอย่างเหมือนกัน
เราเพิ่งค้นพบว่า พ่อของเกวนกับฉันไปรบ...
อยู่หน่วยเดียวกันที่สงครามแปซิฟิค
- จริงเหรอครับ - เหลือเชื่อมั้ยละคะ
ไม่เหลือเชื่อเท่ากับเรื่อง การที่จะได้พบกับพวกดังเกิล
ใครนะครับ
พ่อแม่ของเธอ
อ๋อ ใช่แล้ว
- ตลกชะมัดเลย - คุณคิดว่ามันตลกเหรอ
ไม่ครับ ตลกตอนหลัง
ตอนแรก ก็เรื่องความบังเอิญ
ซึ่งทำให้ฉันโมโหมาก
ครับ แต่ผมอธิบายได้
- จับมือฉัน - ตกลงครับ
คุณทำให้เขามีชีวิตชีวาอีกครั้ง เดวิส
คุณช่างเป็นคนที่วิเศษจริงๆ
พ่อของเกวนเป็นคนดี
พ่อของเกวนเกี่ยวอะไรด้วย
ผมกำลังพูดถึงพ่อคุณ
ตอนคุณร้องเพลงให้เขาฟัง...
ทำให้เขาน้ำตาซึม
ให้ตายสิ เดวิส มองคุณอย่างผิวเผินไม่ได้แล้ว
ผมนึกว่าคุณเป็นลูกเป็ดขี้เหร่มาตลอด
นั่นเป็นเพราะ เขาคือหงส์ค่ะ คุณโมสบี้
ฟังเธอพูดสิ
ที่รัก ทำไมคุณไม่เคยเชิญ คุณโมสบี้ไปเที่ยวที่บ้านเลย
สามีของฉันออกแบบบ้านด้วยตัวเอง
ขนาดนั้นเลย
ฉันมีความคิดดีๆ เรื่องงานเลี้ยงรับรอง
ค่ะ บ่ายวันเสาร์ งานง่ายๆ เป็นกันเอง
เราเชิญญาติๆ กับเพื่อนๆ มา
ผมไม่อยากรบกวน
ไม่รบกวนเลยค่ะ วินส์ตั้น
รอให้คุณได้เห็นบ้าน ที่เขาออกแบบก่อนเถอะ
มันเหมาะสำหรับจัดงานเลี้ยงมาก
แต่คุณจะอยู่กับครอบครัวคุณ
ครับ เช่นพ่อของเกวน
พวกเขาขับรถมาจากโทลีโด้ ผมอยากให้เขาเห็นบ้านใจจะขาด
และคุณกับพ่อของเกวน...
จะได้คุยเรื่องในอดีตกัน
ฟังดูไม่เลว
เยี่ยมไปเลย
ผมไม่อยากเชื่อเลย คุณมาช่วยผมเรื่องเลื่อนตำแหน่งถึงที่นี่
นี่มันยิ่งกว่าเหลือเชื่ออีก
คุณรู้สึกมั้ย ผมรับมุขคุณได้อย่างเหมาะเจาะ
- ค่ะ - ผมตื่นเต้นมาก
เรื่องนามสกุลดังเกิลของคุณ
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมลืมไปว่าผมไม่รู้จักนามสกุลคุณ
- นามสกุลฉันคือบั๊คลี่ย์ - อะไรนะ
มันเป็นนามสกุลสามีฉัน
- คุณแต่งงานแล้วเหรอ - เคยแต่ง
ถ้างั้น ดังเกิลก็เป็นชื่อกลางของคุณ
ทำนองนั้น
มันเป็นชื่อแม่ฉัน หรือไม่ก็พ่อฉัน
ไม่รู้สิ ฉันไม่เคยพบเขา
ถ้างั้นใครเป็นพ่อแม่คุณล่ะ
ให้ผมพูดอย่างนี้ดีกว่า ผู้ชายที่อยู่โทลีโด้...
และไปรบสงครามแปซิฟิคใต้
ไม่มีตัวตน
ปัญหาก็คือคุณโกหกไม่เก่ง...
ทุกครั้งที่คุณโกหกเป็นเรื่องทุกที
ขอโทษที เจ้าแม่โป้ปด
ปัญหาตอนนี้ก็คือ คุณไม่มีบุพการี
ฉันไม่มีพ่อแม่
พวกเขาเสียแล้วเหรอ
ฉันไม่รู้
ไม่ต้องห่วง ฉันต้องหามาได้
เราชอบใจเรื่องงานเลี้ยงรับรองมาก
พ่อแม่หนูก็กำลังจะมา...
และวิธีที่เธอสองคนเริ่มเข้ากันได้
เราคิดว่า เรามีส่วนด้วย
ดูสิ
เหมือนอย่างที่ยายชอบเลย
- แม่คิดว่าลายสวยดี - "สวยดี"
แล้วอันนี้ล่ะ
เห็นมั้ย นั่นแหละที่ผมชอบ นั่นคือแบบที่เราชอบ
- ขอโทษนะคะ - ค่ะ
ผมเลยแนะนำให้มีงานเลี้ยงรับรอง
เพราะผมคิดว่าการแต่งงานนั้น ยิ่งใหญ่กว่าคนสองคน
และผมอยากทำทุกอย่างที่ทำได้ เพื่อรักษามัน
คุณช่างเป็นสามีที่ดีเหลือเกิน เดวิส
- ฉันถามอะไรคุณหน่อยได้มั้ย - ได้สิ
ตอนคุณแต่งงานกับเกวน...
มีส่วนเป็นไปได้มั้ยว่า...
เพื่อทำให้ฉันเจ็บใจ
เพื่อให้ฉันเห็นว่า คุณเป็นสามีที่ดีได้แค่ไหน
มีส่วนเป็นไปได้นะ ผมว่า
คนเราทำสิ่งโง่เขลาหลายอย่าง
รู้มั้ย เบ็คกี้ ผมอยากบอกอะไรคุณอีกเยอะ...
เพราะตอนที่ผมพบเกวนครั้งแรก ผมเพิ่งหายจากการพักฟื้น
ขอบคุณที่ให้ผมพูดออกมา
ฉันรู้สึกเหมือนว่า มันเป็นความผิดของฉัน
ถ้าฉันไม่ปฏิเสธคุณ ถ้าฉันไม่เข้าใจคุณผิด...
ฉันว้าเหว่เหลือเกิน เดวิส
ผู้ชายที่ฉันคบ ไม่ได้เรื่องสักคน
ส่วนมากเป็นพวกงี่เง่า
พวกเขาแต่งเรื่องเก่ง
พวกเขายอมทำทุกอย่าง เพื่อจับคุณขึ้นเตียง
จากนั้นก็ผู้ชายอย่างคุณ...
คนที่คุณไม่เห็นค่า ตอนที่คุณมีโอกาส
ขอบคุณที่ให้ฉันพูด
- เบ็คกี้ ผมต้องการคุณมานานแล้ว - โอ พระเจ้า
- ไม่นะ เดี๋ยวก่อน - อะไร
- ไม่ใช่แบบนี้ - ทำไมล่ะ
ฉันทำไม่ได้ ฉันเป็นมือที่สามไม่ได้
ถ้าชีวิตแต่งงานคุณจะพัง ก็อย่าให้มันพังเพราะฉัน
คุณไม่เข้าใจเหรอ
คุณแต่งงานแล้ว
ใช่
มาเร็ว
วันนี้เป็นยังไง
ก็ดี
ฉันเหนื่อยเกินไปที่จะทำอาหาร
ผมซื้ออาหารจีนมาฝาก
ผมคิดว่าคุณคงเหนื่อย จากการไปช้อปปิ้งกับแม่ผม
แค่คิดผมก็เหนื่อยแล้ว
คุณได้ชุดรึเปล่า
- คุณซื้ออาหารจีนมาให้ฉัน - ใช่
คุณได้ชุดสำหรับงานเลี้ยงรึเปล่า อีกแค่ 2 วันเอง
ได้ค่ะ
คุณรู้มั้ยว่า...
ถ้าไม่เป็นการขอมากเกินไปละก็...
อย่าแต่งตัวแบบนั้นในบ้านได้มั้ย
- แบบนี้เหรอ - ใช่ แบบนั้นนะแหละ
ไม่ใช่แค่นั้น เพราะชุดที่คุณใส่...
ทำให้คุณดูเย้ายวน
ผมต้องอยู่ที่นี่เหมือนกัน และผมไม่อยากที่จะ...คุณก็รู้
อะไรล่ะ
ทำให้สถานการณ์สับสน
หมายถึงชุดที่ไม่โป๊หรือฟิตเกินไปเหรอ
ฟิตหรือโป๊ไม่เป็นไร
อย่างเช่นพวกนี้
คุณจะรู้หรือไม่ก็ตาม มันยั่วกิเลสมาก
หรือแบบนี้ ให้ตายเถอะ
- นั่นยั่วกิเลสเหรอ - ล้อเล่นรึเปล่า
คุณใส่แล้วสวยจะตาย อย่าใส่มันก็แล้วกัน
- แล้วตัวเก่านี่ล่ะ - ไม่ โดยเฉพาะตัวนั้น
เพื่อความยุติธรรม มีชุดไหนของผม ที่คุณไม่อยากให้ผมใส่มั้ย
โมสบี้ตื่นเต้นที่จะได้พบพ่อของเกวน
ฉันรู้ ถ้างานเลี้ยงสำเร็จลุล่วง ไปได้ด้วยดีละก็...
ทุกอย่างจะเป็นไปตามคาดหมาย
เรื่องเลื่อนขั้น เบ็คกี้ และอะไรทั้งหลายแหล่
นายคิดว่า นายจะทำสำเร็จเหรอ
เธอต่างหาก เธอทำสำเร็จแน่
เธอเป็นอัจฉริยะ รู้มั้ย นักปราชญ์น่ะ
วางใจได้
แต่ฉันอยากจะทำอะไรให้เธอ หลังจากที่เบ็คกี้กับฉันแต่งงานกัน
เธอเร่ร่อนไปทั่ว
สุภาพบุรุษ ยินดีต้อนรับสู่บูดาเปสต์
- ฉันไม่อยากกินที่นี่อีกต่อไป - ทำไม มีอะไรเหรอ
เกวนคนสวย อยู่ไหนล่ะ
คุณบอกเกวนได้เลยว่า เธอกลับมาเมื่อไหร่ก็ได้
เธอทำให้ผมสนุก
ไอ้หน้าตัวเมีย รังแกผู้หญิงที่น่ารักอย่างนั้นได้
แล้วเจอกันที่ทำงานนะ
พระเจ้าช่วย ใครก็ได้เรียกตำรวจที
- ได้เลย เรียกตำรวจมาจับเขาเลย - คุณพูดเรื่องอะไรของคุณ
ผมกำลังพูดถึงเรื่องที่ เจ้านายคุณทำกับเกวน ดังเกิล
หรือบั๊คลี่ย์
เกวน คุณหมายถึงเกวน ฟิลลิปส์เหรอ
ฟิลลิปส์ ก็ได้ ใช่แล้ว
- เขารู้ว่าเกวนอยู่ไหนเหรอ - ยังมีหน้ามาถามอีก
คุณเป็นคนขึ้นค่าเช่า "ยอมให้หรือออกไป"
- มันยากที่จะเชื่อ - ทำไม
อย่างแรก แครอลไม่ได้เป็นเจ้าของห้อง
สอง เธอคงจะบอกฉัน ฉันรู้จักเกวนตั้งแต่ที่โทลีโด้
แม่นั่นกำลังคิดอะไรอยู่
คุณรู้จักเกวนเหรอ
ดูของที่ป้ามิลลี่กับลุงฮิวอี้ส่งมาให้สิ
น่ารักดี
วันนี้ผมเจอแพ็ตตี้ด้วย
ใครนะ
สาวเสิร์ฟที่ร้านบูดาเปสต์
คุณอาจจำเธอไม่ได้ แต่เธอเป็นเพื่อนสนิทของคุณ
เธอช่วยหางานที่นั่นให้คุณ
ที่จริงแล้ว เธออยู่บ้านเด็กกำพร้า เดียวกันกับคุณที่โทลีโด้ 4 ปีก่อน
ผมว่าเธอรู้สึกเสียใจนิดหน่อย...
ที่คุณไม่บอกเธอเรื่องที่เจ้านายคุณ ย่องเข้าไปหาคุณในห้อง
ลองนึกภาพดูว่าเขาแปลกใจแค่ไหน ตอนที่ผมแวะไปหาเขาที่ร้านวันนี้...
และต่อยหน้าเขา
- คุณทำอย่างนั้นเหรอ - ใช่น่ะสิ
คุณต่อยหน้าเขาเพื่อฉันเหรอ
ผมต่อยคนฮังการีบริสุทธิ์
ฉันรู้ แต่ไม่เคยมีใครเคยทำอย่างนั้น ให้ฉันมาก่อน
คุณโกหกผม
ไม่ใช่เรื่องแปลก
คุณโกหกเรื่องคุณไม่มีที่ไปใช่มั้ย
เรื่องทั้งหมดเป็นแค่การเสแสร้ง
ทุกอย่างเป็นเรื่องที่กุขึ้นมา เป็นการตบตาใช่มั้ย
ผมรู้เรื่องเกี่ยวกับคุณ
ผมรู้เรื่องเออร์นี่ ฟิลลิปส์ อัศวินในชุดเกราะ
ผมรู้เรื่องที่คุณแต่งงานและ อาศัยอยู่ที่เอครอนตอนอายุ 16
มันต่างกันตรงไหน
"มันต่างกันตรงไหน"
ความจริงกับนิยายมันต่างกัน ให้ตายเถอะ
ระหว่างเรื่องจริงกับเรื่องไม่จริง
ระหว่างความจริงใจกับการเสแสร้ง
ขอแค่ครั้งเดียวเกวน บอกความจริงกับผม
บอกผมว่าทำไมคุณถึงมาที่นี่
ฉันอยากรู้ว่ามันจะรู้สึกยังไง ที่ได้อาศัยอยู่ในภาพวาด
ไม่ใช่แค่บ้านแต่...
เมือง
ผู้คน ชีวิตความเป็นอยู่
ที่ฉันไม่เคยมีมาก่อน
ฉันไม่เจตนาให้มันเลยเถิดไปขนาดนี้
ผู้คนแถวนี้ ปฏิบัติกับฉัน เหมือนฉันเป็นใครบางคน
ยกเว้นคุณ
คุณจะทำอะไร
ไปขึ้นรถ
นี่ไม่ใช่เรื่องที่คุณจะเดินจากไปง่ายๆ
เรามาถึงขนาดนี้แล้ว
เกวน ผมจะได้เลื่อนตำแหน่งได้ยังไง
ซึ่งเบ็คกี้ก็คิดว่าผมได้เลื่อนขั้นแล้ว และถ้าโมสบี้มาที่นี่พรุ่งนี้...
และพบว่าคุณไปแล้ว
เพื่อตัวคุณเองนะ เดวิส ปล่อยให้มันเป็นไปเถอะ
เราตกลงกันแล้วนะ
ใช่ ข้อตกลงรวมถึงการอย่า จำได้มั้ย
- ผมจะจ่ายค่าเลี้ยงดูให้คุณ - อะไรนะ
อยู่ช่วยผม แค่งานเลี้ยงพรุ่งนี้เท่านั้น
ผมจะให้คุณเดือนละ 100 ดอลลาร์
- ตลอดชีวิต - ใช่แล้ว
หรือจนกว่าคุณจะแต่งงานใหม่ มันเป็นประเพณีใช่มั้ย
คุณนี่เหลือเกิน
คุณจะว่ายังไง
ก็ได้ ฉันจะอยู่
เก็บเงินคุณไว้เถอะ เดวิส
- แต่ผมอยากให้คุณได้อะไรบางอย่าง - ฉันไม่ต้องการเงินคุณ
แต่ฉันจะเอาเฟอร์นิเจอร์
เอาล่ะ จอร์จ ไก่งวงต้องอบอีก 2 ชม.
ขนมอยู่ในตู้เย็น
ฉันจะทำคุ้กกี้
ลูกไปขอยืมชามใส่พั๊นช์รึยัง
- ครับ - จากป้ามิลลี่เหรอ
- ป้าลูอีส - ไม่ใช่ป้ามิลลี่เหรอ
อย่าเริ่มนะพ่อ
- พ่อแม่เกวนมารึยัง - ครับ เกวนกำลังไปรับ
ราล์ฟ แมรี่
- สวัสดี - คุณหายไปไหนมา
ฉันมีงานให้พวกคุณทำ
"รับจัดอาหาร"
ผมจะเข้าไปดูว่าพ่อแม่เกวนมารึยัง
- คุณคงเป็นพ่อหนุ่มโชคดี - คือ...
เราคือพ่อแม่ของเกวน ฉันชื่อราล์ฟ
โทษที เบอร์นี่ ดังเกิลต่างหาก
ทหารประจำเรือเพนซิลวาเนีย ผู้ช่วยหน่วยปืนใหญ่
- นั่นแมรี่ - สวัสดีจ้ะ
- พวกเขาใช้ได้ คุณไปหามาจากไหน - ฉันรู้จักพวกเขาที่บูดาเปสต์
- ให้ผมถือให้นะครับแม่ - ขอบใจจ้ะ
เอาล่ะ ถึงเวลาสำคัญแล้ว
จอร์จและเอ็ดน่า เดวิส เบอร์นี่และแมรี่ ดังเกิล
- นี่ครับ - หนูถือเองค่ะ
จอร์จ ขอจับมือหน่อย
- สวัสดีคะ - ค่ะ สวัสดีค่ะ
ผมบอกไม่ถูกว่าเราดีใจแค่ไหน ที่แม่ตัวน้อยของเรา...
ได้ดิบได้ดีขนาดนี้
ดี จับแน่นดี ผมชอบ
- บ้านสวยมาก - ขอบคุณ เบอร์นี่
เอาล่ะ จอร์จ เริ่มจากเกวนกับพ่อแม่
- หนูยังไม่แต่งตัวเลยค่ะ - หนูดูดีแล้ว
แม่ครับ แขกใกล้มาแล้ว
ปล่อยแม่เขาเถอะ เขากำลังตื่นเต้น
เอาละนะ
ทีนี้เฉพาะพวกแม่
พ่อบอกอะไรให้ ลูกถ่ายรูป
เบอร์นี่กับพ่อจะไปคุยทำความรู้จักกัน
คุยให้หมดเปลือกเลย
ฉันพามาทั้งตระกูลเลย
เบอร์นี่ ดังเกิล ทหารประจำเรือเพนซิลวาเนีย
มาทางนี้
- ไม่นะ โบโบ ออกไปข้างนอก - ต้อนรับแขกเก่งนะ
เกวน แมรี่ พวกเขาไปไหนกัน
ทางนี้
สวัสดีจ้ะ
โอ พระเจ้า
ขอโทษที
- เกวนอยู่ไหนครับ - แม่กำลังจะถามลูกอยู่เหมือนกัน
ที่รัก แขกมากันแล้ว ผมต้องการตัวคุณด่วนจี๋
คุณหาพ่อแม่ได้ดีที่สุดแล้วเหรอ
คุณเอาพวกเขามาจากข้างถนน ให้ตายเถอะ
ผมมองเห็นคุณนะ
ไปให้ห่างจากรูกุญแจได้มั้ย
- มีอะไรเหรอ เกิดอะไรขึ้น - ไปให้พ้น
โมสบี้ใกล้จะมาแล้ว ผมไม่คิดว่าพ่อแม่คุณ...
จะแสดงได้โดยไม่มีคุณ ได้โปรด เกวน
นี่คือห้องนอนและ...
มีอะไรเหรอลูก
เกวนอยู่ในนั้นเหรอ
เธอไม่ยอมออกมา เธอตื่นเต้นอะไรก็ไม่รู้
โมสบี้มาแล้ว พระเจ้าช่วย
โมสบี้เหรอ ทหารประจำเรือเพนซิลวาเนีย
อยู่ตรงนั้น
สบายดีเหรอครับ
- เดวิส คุณดูดีมาก - คุณน่าจะลองพูดกับเธอดู
นี่แม่นะ นางฟ้าตัวน้อย
พวกเรากำลังรอลูกอยู่
- บ้านน่ารักดีนะ นิวตั้น - ขอบคุณครับ
เกวนอยู่ไหน
เกวนอยู่ไหนคะ
เธออยู่ในห้องไม่ยอมออกมา
- เธออยากให้มีงานนี้ไม่ใช่เหรอ - เธอก็เป็นแบบนี้แหละ
ผมพยายามแล้วพยายามอีก
- เดวิส อยู่นี่เอง - คุณโมสบี้
ดีใจที่ได้คุยกันนะ ป้าบี
- พ่อของเกวนอยู่ไหน - ไปหากันเถอะครับ
พูดกับแม่สิ ลูกรัก
มันเรื่องอะไรกัน
เขาเป็นคนดีจะตาย...
มีบ้านสวยและครอบครัวที่อบอุ่น
เป็นอะไรไป
มันจะจบแล้ว
อะไรจะจบจ้ะ
แม่ไม่เข้าใจหรอก ไปได้แล้ว
แม่ไม่เข้าใจอะไร แม่ของลูกนี่นะ
ได้โปรดเกวน อย่าปิดกั้นตัวเอง
อย่าปิดกั้นตัวเองจากแม่
อย่าทำกับแม่เหมือนคนแปลกหน้า หรือใครบางคนที่พบตามถนน
หนึ่งในนั้นคือพ่อของเกวนรึเปล่า
ไม่รู้สิครับ มันตั้ง 40 ปีมาแล้ว
- สวัสดี นิวตั้น - สวัสดีครับ
- อาจเป็นคนนี้ - คนนั้นเหรอ
ไม่ ไม่ใช่คนนั้น พวกนั้นแก่หมดแล้ว
ไม่ใช่แก่ แต่...
ขึ้นไปหาเขาข้างบนดีกว่า
ลูกกำลังทำให้แม่เสียใจนะ
- อย่าตะคอกลูกสิ - เขาก็เป็นลูกผมเหมือนกัน
ลูกคงขังตัวเองอยู่ในห้อง...
เพราะไม่อยากออกมาดูคุณเมา
กลายเป็นความผิดของผมแล้วเหรอ
ถูกแล้ว โทษผม คุณเป็นแม่ที่ดีนักนี่
- เบอร์นี่ นี่ไม่ใช่เวลามาทะเลาะกัน - อยากเห็นผมดื่มเหล้านักใช่มั้ย
ผมจะดื่มให้ดู
คุณจะเห็นได้ว่า หิ้งหนังสือทั้งสองถ่วงดุลกัน
มันจึงหมุนได้ง่าย เปิดให้ห้องโล่งก็ได้
พ่อของเกวนกับเกวนอยู่ไหน
พวกเขาอาจอยู่ข้างล่างที่ห้องครัว
ผมอยากให้คุณดูห้องครัวอยู่พอดี
เพราะสถาปนิกหลายคน ลืมเรื่องครัวไป
ฉันไม่รู้ว่าเรื่องมันเป็นยังไง ระหว่างหนูกับพ่อแม่หนู...
หรือระหว่างหนูกับนิวตั้น...
ฉันเลยให้คำแนะนำไม่ได้
ฉันจะไม่บอกว่าหนูต้องทำอะไร
ฉันบอกได้อย่างเดียวว่าเรารักหนู
หนูเป็นคนในครอบครัวแล้ว
ฉันไม่รู้ว่ามันมีความหมายอะไร กับหนูรึเปล่า
แต่เรามาอยู่ที่นี่เพื่อหนูนะ
ถ้าหนูต้องการเรา
หนูยังอยู่ในนั้นใช่มั้ย
เราเลยวางแปลนให้เป็นแบบนั้น การวางท่อเลยง่ายขึ้น
- ผมอยากให้คุณดูตู้เสื้อผ้าด้านหน้า - คุณไม่คิดว่าพวกเขาอยู่ในนั้นนะ
คุณมีปัญญาสร้างบ้านแบบนี้ ด้วยเงินเดือนของคุณได้ยังไง
ผมยืมพ่อผมเสียส่วนมาก
คุณก็รู้ว่าพ่อกับผมเป็นยังไง
ผมอยากให้คุณดูหน้าต่าง ผมเลือกขนาด 4 คูณ 4
- โมสบี้ใช่มั้ย - ใช่
ผู้ช่วยหน่วยปืนใหญ่ เบอร์นาร์ด ดังเกิล ทหารประจำเรือเพนซิลวาเนีย
ลูกทะเลรุ่น 3 วินสตั้น โมสบี้
เยี่ยมเลย รู้มั้ยผมรู้สึกคุ้นหน้าคุณ
ผมกำลังจะบอกเหมือนกัน
ผมจะขอพูดคำเดียว มิดเวย์
ช่างเป็นคืนที่น่าตื่นเต้น
เราถูกตอร์ปิโดยิงกลางลำ
จากนั้นเครื่องบินของญี่ปุ่นก็บินเข้ามาใกล้
ผมมองเห็นมัน ไฟลุกเต็มไปหมด
ปืนร้อนมาก จนผมเกือบจับไม่ได้
ผมยิงมัน ไอ้ฮิโรฮิโต้ลูกไม่มีพ่อ
- จากนั้น ผมมองเห็นอีกลำ - เราไม่ได้ถูกยิง
- เราไม่ได้ถูกเครื่องบินโจมตี - คุณหาว่าผมโกหกเหรอ
- โอ พระเจ้า - พ่อคิดว่าลูกน่าจะคุยกับเกวนนะ
- คุณอยู่ฝ่ายไหนกันแน่ - ไปตอนนี้ไม่ได้พ่อ
- มันสำคัญมากที่ลูกควรคุยกับเขา - ใครชนะเบสบอลปี 43
- พ่อคะ - เกวน
สวัสดีค่ะ วินสตั้น นั่นไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้น
- ไม่ใช่เหรอ - ไม่ค่ะ พ่อผ่านความเจ็บปวดมามาก
ในระหว่างสงคราม
สงครามอิโวจิม่าเหรอ
มันเกิดขึ้นกับคนดีๆ หลายคน
- ใช่ครับ ผมอยากให้คุณดู... - งดงามเหลือเกิน
เดวิส ร้องเพลง "ทู-รา-ลู-รา-ลู-รา" ให้ฟังหน่อยได้มั้ย
- อะไรนะครับ - เวลานี้เหมาะที่สุด
ฉันตื้นตันใจกับเรื่องที่...
คุณทำให้พ่อคุณน้ำตาไหล
มันจะมีความหมายกับผมมาก
เดวิสตกลงยอมร้องเพลง...
ซึ่งเป็นสิ่งที่พิเศษต่อเขา...
และพ่อของเขา
ทู-รา-ลู-รา-ลู-รา
ทู-รา-ลู-รา-ไล
ทู-รา-ลู-รา-ลู-รา
เงียบเถิด อย่าร้องไห้
ทู-รา-ลู-รา-ลู-รา
ทู-รา-ลู-รา-ไล
มันเป็นเพลงไอริช
กล่อมเด็ก
ร้องเพลง "โรล เอาท์ เดอะ บาร์เรล"
พอเถอะค่ะแม่
อย่าขึ้นเสียงกับแม่นะ
ให้ความเคารพแม่บ้าง
วินสตั้น
ขอบคุณ เบอร์นี่
ขำอะไรเหรอคะ
เรากำลังคุยกันเรื่องเดวิส
น่าสนุกนะ
คุณจำได้มั้ย ตอนที่คุณสร้าง...
บ้านบนต้นไม้ตอนเราเป็นเด็ก ที่สวนหลังบ้านของพ่อแม่ฉัน
ไม่น่าเชื่อเลย
เดวิสสร้างบ้านบนต้นไม้ให้ฉันเหมือนกัน
- เขาสร้างเหรอ - ใช่แล้ว ในคืนฮันนีมูนของเรา
- จริงเหรอคะ - บนต้นไม้ใหญ่ที่บอสตั้น
แล้วตำรวจไม่ห้ามคุณก่อสร้าง...
ในใจกลางเมืองบอสตั้นเหรอ
ผมทำชิ้นส่วนเตรียมไว้ก่อน แล้วผูกติดไว้กับต้นไม้...
พ่วงกับสายเคเบิล
เขาเยี่ยมที่สุดเลยใช่มั้ย
คุณทำงานอะไร เบอร์นี่
- ผมเกษียณแล้ว - เกษียณจากงานอะไร
งานงี่เง่าทุกอย่าง
เดวิส คุณจำการผจญภัยของเราได้มั้ย
- อ๋อ ได้สิ - มีอยู่ครั้งนึง...
เราไปเดินหาสะเก็ดดาวตกกัน
ขอคุยกับลูกหน่อยได้มั้ย
เราได้คุยกับแมรี่...
เธอต้องการคืนดีกับเบอร์นี่
พ่อกับแม่ก็เลยคิดว่า ถ้าพวกเขาได้อยู่ใกล้กับเกวน
- เหมือนที่เราใกล้กับลูก - ครับ
ผมจะสร้างกระท่อม ให้พวกเขาอยู่ฝั่งตรงข้าม
เดวิส เราเคยเดินผจญภัยจาก แมนแฮตตั้นไปบอสตั้นใช่หรือไม่
- ใช่ เราเดิน - พอใจรึยัง
- ฉันไม่ได้บอกว่าคุณไม่เคย - เชื่อตายล่ะ
คุณคิดว่า หนุ่มคนนี้...
สามารถออกแบบบ้าน ได้สร้างสรรค์ขนาดนี้...
โดยผ่านคณะกรรมการอย่างนั้นเหรอ
ฉันแค่บอกว่าคุณกับเดวิสสมกันดี
คุณคิดว่าฉันไม่รู้เหรอ
ฉันหมายความว่าคุณสองคน เป็นคนมีความคิดสร้างสรรค์
ในอีกคำหนึ่ง เราสองคนชอบโกหก คุณได้ยินใช่มั้ย
- ที่รัก - อย่าปกป้องเธอ
คุณได้ยินที่เธอพูดมั้ย
- ผมไม่ได้ยินเขาพูดอะไรเลย - ถูกเผง นั่นแหละปัญหา
คุณไม่เห็นและไม่ได้ยิน
คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ ว่าคุณแอบรักสามีฉัน
คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ ว่าคุณสงสารเขา...
ที่แต่งงานกับคนไม่เต็มอย่างฉัน
คุณเคยได้โอกาสของคุณแล้ว
คุณมีบ้านบนต้นไม้...
และการเดินผจญภัยของคุณ และวันที่เขาเสนอบ้านหลังนี้ให้คุณ
แต่คุณปล่อยมันไป
ฉันเป็นคนพบเขา
และฉันเป็นคนที่รู้ว่าเขามีค่าแค่ไหน
และคุณคือคนที่เขาต้องการ
คุณคือคนที่เขาต้องการ ให้ตายเถอะ
ผมต้องขอโทษด้วย ผมตามเธอไปดีกว่า
ผมต้องขอโทษเกี่ยวกับ เรื่องนี้และเรื่องพ่อตาผม
ฉันจำเบอร์นี่ได้ เขาก็เป็นอย่างนี้แหละ
เดวิส ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ระหว่างคุณกับเกวน...
แต่จำเอาไว้อย่าง
ผมจะไม่มีทางได้เห็นบ้านหลังนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะเมียคุณ
และคุณคงไม่ได้เลื่อนตำแหน่ง ที่ผมกำลังจะให้คุณ...
ถ้าผมไม่ได้เห็นบ้านหลังนี้
คุณเก่งที่สุด หยั่งกับปาฏิหาริย์ ผมได้เลื่อนตำแหน่ง
ขอผ้าเช็ดหน้าคุณได้มั้ย
อะไรนะ อ๋อ ได้สิ
มันดูเหมือนหมดหวัง โดยเฉพาะเบ็คกี้กับพ่อของคุณ
ผมหมายถึงราล์ฟ
ชั่วอึดใจเดียว คุณแก้ไขทุกอย่าง
แต่การปาของขวัญ อาจจะเกินเลยไปหน่อย
แต่ผมจะติได้ยังไง
คุณทำสำเร็จเกวน
ฉันอยากให้การแต่งงานราบรื่น
- อะไรนะ - คุณได้ยินแล้ว
คุณไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ เราประคับประคองมันมาได้
จริงอยู่ เราต้องไปหาคนให้คำปรึกษา
ฉันไม่ได้พูดว่า ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ
แต่ฉันคิดว่าการแต่งงานนี่ คุ้มค่ากับการรักษาไว้
การแต่งงานอะไร
ช่วยไปส่งฉันได้เมืองได้มั้ยคะ
- ได้สิครับ - ขอบคุณค่ะ
เขาทิ้งผมไป เบ็คกี้
ผมไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไรไป
ผมนึกว่าความสัมพันธ์ของเรา กำลังไปได้ด้วยดี
ผมคิดอย่างนั้นจริงๆ
คุณพยายามทำดีที่สุดแล้ว
คุณไม่เคยไม่ซื่อสัตย์กับเธอ
ผมบอกความจริงเธอเสมอ เรื่องคุณและทุกอย่าง
เดวิส...
เรื่องคุณพบเธอที่ร.พ. เป็นเรื่องจริงเหรอคะ
และเรื่องที่คุณกับเธอแต่งงานกัน
และเรื่องเมาอิกับ เรื่องสร้างบ้านบนต้นไม้นั่น
ดูผมสิ ผมร้องไห้เหมือนคนปัญญาอ่อน
ไม่เห็นเป็นไรเลย
ผมหมายถึงผมร้องจริงๆ
- โอ พระเจ้า เบ็คกี้ - เดวิส
บอกความจริงฉันมา
- เบ็คกี้ - คะ
ทุกอย่างที่เธอพูดเป็นความจริง
ผมรักคุณเกวน ผมอยากแต่งงานกับคุณ
- เท่านั้นเหรอ - ใช่
ฟังนะ เดวิส เราไม่เหมาะสมกัน
- อะไรนะ - ฉันมองเห็นแล้ว
ฉันไม่อยากให้คุณรู้สึกไม่ดีกับเรื่องนี้
คุณดีกับฉัน
ส่วนมาก
ผมเปลี่ยนได้ ผมอยู่ในโลกแห่งความฝันได้
ผมเคยอยู่มาแล้ว
ครึ่งนึงของสิ่งที่เราบอกกันและกัน เป็นเรื่องนิยาย
มีอย่างเดียวที่ผมรู้ว่าจริงก็คือ ผมรักคุณ
- ผมก็เคยคิดว่าแค่นั้นก็คงพอ - แล้วมันไม่พอเหรอ
- โปรดขึ้นรถด้วยครับ - เดี๋ยวก่อน
คุณจำตอนที่ผม...
ตอนที่ผมลงไปอยู่ในกล่อง ของขวัญวันเกิดคุณ
และคนที่ผมจ้างทำเรื่องเสีย...
ส่งผมไปผิดห้อง
และผู้หญิงคนนั้นเปิดกล่อง...
ตกใจกรี๊ดลั่น
ผมเลยวิ่งออกไป เห็นคุณกำลังเอาหัวโขกกำแพงอยู่
รู้ตัวอีกที เขากำลังอัดผม...
หาว่าผมมีชู้กับเพื่อนบ้าน...
และคนนี้อัดผมเรื่องที่ผม...
เป็นโรคจิตชอบมัดตัวเอง
สิ่งที่ผมมีไว้ป้องกันตัวคือ...
กุหลาบก้านยาว 1 โหล
คุณไม่ได้อ่านข้อความด้วยซ้ำ
ข้อความเขียนว่าอะไร
ผมจะบอกให้ว่ามันเขียนว่าอะไร
มันเขียนว่า...
"แต่งงานกับผม เกวน ไม่มีคุณผมคงหลงทาง"
แล้วเรื่องพ่อแม่ฉันล่ะ
ผมรักคุณเกวน
ที่จริงแล้ว ฉันชื่อเจสสิก้า