ارائه ای از بلوری سیتی INSTAGRAM.COM/BLURAYCITY TELEGRAM.ME/BLURAYCITY
‫مراقب خودتون باشید.
‫یا بجنب یا بذار رد بشه.
‫شریک، این آدما ‫راه طولانی ای رو اومدن.
‫پس می دونم مشکلی ندارید ‫که جلوتر برن.
‫- مواظب باشید پا کجا می ذارید، خانم. ‫- عذر می خوام، نوبت منه.
‫پیرمردا و پیرزنا باید آخر برن ‫یا گورشون رو گم کنن.
‫انگار اون مرد رو منتظر گذاشتیم.
‫نه، خانم. تازه باهاش حرف زدم. ‫اونقدرا هم عجله نداره.
‫بحنب!
‫اهل کجایی، رفیق؟ - ‫- وایومینگ
‫- نزدیک سیدنیه؟ ‫ - یه کم شمال تر
‫هی. معلومه آدمی هستی که ‫داره دنبال کسی می گرده.
‫- نه؟ دنبال یه چیزی هستی پس؟ ‫- یه اسب خوب به کارم میاد.
‫جنتلمنی از سرزمین ‫آزاد و وطن شجاعان هست.
‫نوشیدنی، قربان؟
‫یه جا برای استراحت به بدنتون؟ ‫شاید، یه زن؟
‫آو!
‫اوه!
‫کلت بو قرمه سبزی می ده ‫که قاطی این جماعت شدی.
‫به نظر نمیاد این خانم مشتاق ‫سوار شدن واگن شما باشه.
‫روی! اوه، روی! خودتی!
‫من روی نیستم، بانو. ‫هر دفعه که یه کشتی از آمریکا میاد-
‫میام این پایین دنبالت می گردم. ‫خدا رو شکر که اومدی دنبالم!
‫متاسفم، روی. متاسفم. ‫به خاطر همه چیز متاسفم.
‫کورای دیوونه مال شما است؟
‫همچین حرفی نزدم. من گفتم ‫اون نمی خواد بیا تو واگن تو.
‫رییس می گه می تونیم. ‫چندتا این شیرینی سفیدا رو ببر پشت.
‫چون از خانومای سیاه خسته شدیم.
‫پس به کورا بگو بی سر و صدا بیاد. و ‫ما بهش مرتب غذا می دیم و هواش رو داریم.
‫خواهش می کنم منو ببر خونه روی.
‫بکش کنار رفیق.
‫ببخشید.
‫من اینجا تازه اومدم، ‫زیاد مطمئن نیستم در این مورد.
‫همه تو این کشور ‫قیافه هاشون به کیری شما است؟
‫چی می خوای؟
‫بازم بزنش!
‫نذار مادر سگ ‫بره پشتت رفیق!
‫تنش بازم میخاره ها؟
‫مواظب باش، روی.
‫متاسفم، روی!
‫- دخالت نکن! ‫- متاسفم روی!
‫اسم من روی نیست. ‫اسمم متیو کویگلیه.
‫تو؟
‫تو همونی که مارستون ‫ما رو فرستاد تا برت گردونیم.
‫دهنشونو سرویس کردیم، ‫مگه نه روی؟
‫تو این کشور شماها ‫با اسب سوار شدن مشکلی دارین؟
‫وقتی به کارمون بیان سوارشون میشیم. ‫گاوای نر، وحشی آب و غذا می خورن.
‫اگه دوست داری می تونی ‫زینت رو بذاری رو یکی از اونا.
‫پشت واگن کنار زنا برونی.
‫می دونستم باید اسب خودمو میاوردم.
‫- با تو حرف نمی زدم. ‫- نگران نباش، روی.
‫همه چی درست از آب در میاد.
‫- چی کار داری می کنی؟ ‫- سرتو بانداژ می کنم.
‫- نه همچین کاری نمی کنی. ‫- بدجور باید درد داشته باشه.
‫- می خوام کمک کنم که بهتر بشه. ‫- ول کن!
‫همین الانم به اندازه کافی کمکم کردی.
‫خیلی مدیونتم.
‫نمی دونم چرا داری بچه ‫بازی در میاری، روی.
‫فقط تکون نخور.
‫دستتو بکش! ‫این روی اصلا کدوم خریه؟
‫هی! برای کورای دیوونه ‫کمک لازم داری؟
‫بیا.
‫متشکر.
‫ببین، خانوم، من روی نمی شناسم. ‫پس منو به حال خودم بذار.
‫ادامه بده.
‫یوهو.
‫شب خوش، روی.
‫شب خوش، خانوم.
‫- چه خبر شده؟ ‫- سرباز انگلیسیا.
‫آقای اشلی پیت کوفتی و قهرماناش.
‫-رفیقاتن؟ ‫- بریتانیایین.
‫اون لعنتی رو از ‫گروه من دور کن!
‫چرا جنازه رو دارین برمی گردونین؟
‫دستور داریم که همه ‫دزدای احشام رو دستگیر کنیم.
‫- دزده مرده. ‫- پس دادگاهش طولانی نیست.
‫- ادامه بده گروهبان. ‫- ما دنبال دو تا سرباز فراری هستیم.
‫- نمی تونم بگم که سرزنششون می کنم. ‫- دیدیشون؟
‫- نه. ‫- حواس پرتیای جدید؟
‫این مرده کیه اون پشت؟
‫- ینک مارستون آوردش. ‫- ینک؟
‫اومدی کاری که مشخصا این محکومای لجنی ایرلندی ‫نمی تونن انجام بده رو برای مارستون انجام بده.
‫خب، کار خودتو بکن ‫ و از دردسر دور بمون.
‫از تجربه فهمیدیم که، ‫آمریکاییا نخاله های زشتین.
‫که از کشور وحشی ‫خودشون فرار کردن.
‫خب، ستوان... ‫- سرگرد!
‫ستوان، ما قبلا ‫نخاله ها رو از کشورمون بیرون کردیم.
‫برش گردوندیم انگلیس.
‫اونا چین، خرس کوآلا؟
‫کانگورو فکر کنم.
‫خب، هر چی که هستن روی، ‫طبیعت کلک ناجوری زده بهشون.
‫دیگه حوصله تو رو ندارم. ‫منم حوصله روی رو ندارم، هر خری که هست.
‫- اسم من متیوئه. ‫- خب پس ببخشمون تخمی خان.
‫باورم نمیشه اینطوری ‫با من حرف بزنی، روی.
‫اگر یه کم صابون داشتم دهنتو باهاش میشستم
‫خانم شما بالا خونه رو 6 دنگ دادی اجاره.
‫و این مسلم و قطعیه.
‫فقط به خاطر این که جاده پر سنگه ‫دلیل نمیشه که روحیه شما هم سنگی بشه.
‫کی می رسیم دامداری مارستون؟
‫این دو روز آخر ‫تو زمین کوفتیش بودیم.
‫اینجا اوضاع به نظر فرق کرده.
‫می دونستی می گن ‫خدا استرالیا رو آخری خلق کرده؟
‫بعد از این که از درست کردن ‫همه چی شبیه به هم خسته شد.
‫خب، کشور قشنگی رو دیدم، ‫اینو قبول دارم.
‫اینقدر دور از خونه ‫چی کار داری؟
‫غیر از تو هیچ کسی نبوده.
‫می دونی چرا، نه؟
‫اگه می خوای می تونی ترتیب منو بدی، روی.
‫یا خود خدا. برو بخواب خانوم.
‫واهو!
‫هی، اینجا رو باش.
‫حال و احوال!
‫از دیدنت خوشوقتم.
‫برگردین سرکار. ‫برین ببینم پسرا.
‫صبر کنی تا ببینی ‫چی داریم برات.
‫میتو کویگلی.
‫الیتوت مارستون. به استرالیا ‫خوش اومدی.
‫خب، آقا، افرادت قبلا بهم خوش آمد گفتن.
‫کوگان، وسایل آقای ‫کویلگی رو ببر داخل.
‫آقای مارستون، بهم گفتید ‫پنجاه دلار سکه طلا بهم می دید.
‫- فقط برای اومدن. ‫- زیاد وقت تلف نمی کنی.
‫3 ماه رو قایق گذروندم ‫که برسم اینجا.
‫کنجکاوی من رو تحریک ‫کردی آقای کویگلی.
‫از سراسر دنیا بیست و یک ‫مرد جواب آگهی من رو دادند.
‫کانادا، هند، انگلیس.
‫فقط نامه نوشتن.
‫ولی تو.... زبون چربی داشتی.
‫آگهی من می گفت که می خوام ‫بهترین تیرانداز دنیا رو استخدام کنم.
‫استخدام کردم الان؟
‫اوه هوهو.
‫تیز افسانه ای.
‫اسلحه هاتو می شناسی. ‫مدل اهرمیه که از ته فشنگ می خوره.
‫لوله معمولی تفنگش 30 اینچه. ‫این یکی 4 اینچ اضافه داره.
‫تبدیل شده تا از کالیبر خاص استفاده کنه. ‫فلز دانه 110 فشنگ 45
‫با گلوله 540 متصل شده.
‫دوتا ست ماشه داره ‫و یه دوربین درجه دار.
‫تا 1200 یارد نشونه داره. ‫این یکی بیشتر از اونه.
‫یه اسلحه آموزشی ‫با مهمات آموزشی.
‫اینم میشه بهش گفت.
‫بیاین آزمایشو شروع کنیم.
‫وایتی، اون سطل رو بردار ‫ و تا وقتی علامت می دم برون.
‫وقتی خواستی وایسه بهم بگو.
‫مردت می تونه ‫چیزی به اون دوری رو بزنه؟
‫نمی شناسمش. ‫تا الان ندیدمش اصلا.
‫خیلی خب باید شلیک خوبی باشه.
‫اونجا خوبه.
‫مزخرفه.
‫واقعا مطمئنی، آقای کوینگلی؟
‫که اون سطل رو ‫یه کم نزدیک تر نمی خوای؟
‫یا مسیح!
‫کاملا مطمئنم.
‫گفتم که بهت. ‫فقط رودی من می تونه یه گرگ رو از این فاصله بزنه.
‫کاملا تحت تاثیر قرار گرفتم. ‫استخدامی.
‫یه دقیقه بهم وقت می دین؟
‫یه کاری هست که باید انجام بدم.
‫این ممکنه به نظرتون جالب باشه.
‫شلیک خوبی بود، روی.
‫آقای مارستون؟
‫فکر کنم یه اشتباهی شده. ‫اونی که صداش می زنم کورای دیوونه.
‫ممنوع میشم ‫اگه افرادت تنهاش بذارن.
‫- تا وقتی که من و تو فرصت حرف زدن داشته باشیم. ‫- هر چی تو بخوای.
‫شما ها سرباز فراری های ‫ارتش والا حضرت ملکه هستین.
‫مجازات جرمتون مرگه.
‫توی زمین من دستگیر شدین. ‫می تونستم به خاطرش بدم تیربارونتون کنم.
‫ببین، تو می ذاری ما اینجا بمونیم فرماندار، ‫ما هم در بست در اختیارتیم.
‫بهتر از این آشغال ‫جانی ایه که داری.
‫خب، متاسفانه افسر فرمانده شما ‫اشلی پیت و من
‫با هم توافقی داریم ‫و برای همین متاسفم که،
‫برای ملاقات به دسته ‫آتش فرستاده میشین.
‫ولی دلیلی برای بسته ‫شدنتون مثل حیوانات نمی بنیم.
‫آقای دابکین.
‫این سلاح مورد علاقه ‫منه آقای کویگلی.
‫برای شام به من ملحق بشید.
‫ولی جدا، ینک ‫کارش با تفنگ دوربرد خیلی خوبه.
‫آره، ولی به منم ‫همچین سلاحی بدی،
‫چشم بسته می زنم رو دستش.
‫گفتنش راحته، اوفلین. ‫هنوز خیلی چیزا باید باید بگیری.
‫چیزی برای یاد گرفتن نمونده. خودتو ‫ببین دابکین، 12 ساله اینجایی.
‫و تنها چیزی که می تونی ‫باهاش پز بدی گوشت سرده.
‫اون تو خونه است، شام درست حسابی گیرش میاد.
‫ها؟
‫جدا توی داج سیتی بودی؟
‫ویلیام هیکاک اونجا باید بوده باشه.
‫یه شب رو اونجا گذروندم. ‫خیلی خسته بودم.
‫داج سیتی جای خوبی ‫برای استراحت کردنه.
‫با هفت تیر ارتش ‫آشنایی آقای کویگلی؟
‫خب، قربان، تا الان که زیاد به دردم نخورده.
‫اختراع اخیر هموطنت، ‫کلنل کولت هست.
‫خدا همه انسانا رو یکی آفرید. ‫می گن سم کولت کم و بیش یکیشون کرد.
‫این چیزی که به خاطرش از ‫شما آمریکاییا خوشم میاد. اهل عملین نه حرف.
‫اون ژله نعنا روی بره
‫ساخت خودمه.
‫نه، من شاگرد غرب آمریکایی شما هستم. ‫زیاد درموردش خوندم.
‫از سگای دینگو برام بگو.
‫ماهی ده پوند برای زدن سگای ولگرد.
‫دستمزد زیادی برای کارناچیز به نظر میاد.
‫تازه، افراد و اسلحه کافی بیرون داری.
‫که تک تک دینگو های ده مایلی اینجا رو بکشی.
‫مگه این که منظورت سربازای فراری باشه.
‫می دونستین سرخ پوستای شما
‫نژادین که کلمه ای برای چرخ ندارن؟
‫نه تصوری از کشاورزی دارند. ‫نه درکی از مالکیت زمین.
‫حقیقت داره؟
‫اونطور که شنیدم برای این مشکل ‫توی کشورتون راه حل پیدا کردین.
‫فکر کنم بستگی داره سرخ پوست ‫باشی یا نباشی.
‫... می دونی، کشورای ما از ‫جهت های زیادی شبیه به همن.
‫هر دو تمدن رو به عصر سنگی آوردیم.
‫متاسفانه، توی این کشور ‫در یک زمینه شکست خوردیم.
‫نتونستیم عقب افتاده ترین مردم دنیا ‫بومی های استرالی رو
‫اهلی کنیم.
‫کاریش نداشته باش. بی آزاره.
‫بومی ها والدین من رو کشتند آقای کویگی.
‫اینقدر سریع حمله کردن که وقتی مادرم ‫رو پیدا کردیم هنوز نخ سوزندگیش رو داشت.
‫این روزا گاو و گوسفندمون رو می کشتن.
‫دولت والا حضرت به مردم محلی اجازه می ده که
‫این مسئله رو به روش خودشون حل کنن.
‫سیاست رسمیه. ‫بهش می گن تسکین با فشار.
‫ولی مسئله واقعی...
‫... با این که بدوی هستن...
‫بومی ها یاد گرفتن که ‫تیررس تفنگ دور بمونن.
‫که باعث شده شما بیای پیش ما... ‫آقای کوینگلی.
‫چی شد؟
‫نه! سرجاتون وایسید!
‫هیچ کس منو از خونه خودم بیرون نمی کنه.
‫عین ماس یه جا نایستید. بگیرینش.
‫- تفنگو با خودش برده؟ ‫- همیشه دم دستش می ذاره.
‫گفتم بگیریدش!
‫همینطوری ریلکس با اون تفنگ گنده نشسته.
‫پایین بمونید. کلی، اون بالا. ‫کارور، پهلو با تو.
‫بروفی، برو پشت.
‫تیرانداز آمریکایی خوش دشت.
‫خوب داره می خوره، نه؟
‫بزن! بزن در کونش! ها حقشه! بزنش.
‫روی رو ول کنین!
‫از روم برش دار!
‫بندازیدش تو واگن، ببریدش تو ‫فاصله دو روزی از اینجا. ولش کنید.
‫بذارید خود استرالیا بکشتش.
‫اون زن دیوونه رو هم همینطور.
‫طلا یادت رفت.
‫چی گفت؟
‫- طلا یادت رفت. ‫- مارستون.
‫طلا بهش داد.
‫راست می گه.
‫یه کم آب بهمون بدید ‫طلا مال خودتون.
‫- طلا رو که خودم می تونم بگیرم ازت. ‫- فکرشو می کردم همچین حرفی بزنی.
‫ها!
‫برو!
‫بجنب! ها!
‫ها!
‫ای کاش ملت بیخیال زدن تو سرم می شدن.
‫نگران نباش.
‫سر کار جدید عادیه که اوضاع درست پیش نره.
‫- باید... ‫- چی؟
‫یادمه پدربزرگم بهت گفت ‫وقتی تو بیابون گم شدی.
‫روز باید بخوابی شب راه بری.
‫پدربزرگت اینو گفت؟
‫اینم بهت گفت که بدون ‫اون اسبا می میری؟
‫اسبا به چه دردی می خورن اگه بمیریم؟
‫هر از گاهی حرفاش با عقل جور در میاد.
‫- چی گفتی روی؟ ‫- بیخیالش.
‫صبح بخیر سرگرد.
‫مارستون.
‫چی برات بیارم؟ ‫نوشابه؟
‫لطف شما است، جناب.
‫ممنون میشم دوتا جسد ‫رو برام شناسایی کنی.
‫دو مرد فراری.
‫تصور می کنم چندتا ‫تازه وارد باشن که
‫اخیرا با هم سرگردون شده باشن.
‫یه مرد و یه زن؟
‫دو تا مرد. یکی چاقو خورده. ‫یکی هم فشنگ سرشو سوراخ کرده.
‫کوگان و میلر.
‫ظاهرا مرد و زن هنوز گم شده ان.
‫بایدم اینطور باشه، مگه نه؟
‫نگران نباش ستوان.
‫شک ندارم که پیداشون می کنم.
‫هی، خانوم.
‫حالت خوبه؟
‫فکر کنم.
‫چی کارمون می کنن؟
‫فکر همین الان یه کاری کردن. ‫بهمون آب دادن.
‫ولی با عقل جور در نمیاد.
‫در حالی که تک تک سفید پوستای تفنگ ‫به دست دارن اونا رو می کشن ‫گذاشتن تفنگ رو نگه دارم.
‫- جز تو. ‫- اونا هنوز اینو نمی دونن.
‫واقعا؟
‫یه چیزی بهم میگه من و تو ‫طرف مشکوک مرگ بودیم.
‫اینجا مکان خاصیه. شرط می بندم ‫جادومون کردن.
‫اون پیرمرده اونجا، انگار رئیسی چیزیه.
‫یا شفاگری چیزی.
‫این چیه؟ اونجا.
‫احتمالا یه چیزی که از ته یه کانگوروی عازم
‫- شمال در اومده. ‫- منظورته گوه کانگوروئه؟
‫چه قدر مهربون.
‫- به نظرت میشه خوردشون؟ ‫- نظر دیگه ای داری؟
‫تشکر بسیار.
‫ادامه بده.
‫چیزایی که هنوز دارن ‫وول می خورن رو نمی خورم.
‫می خوای اول بهش شلیک کنی؟
‫هممم.
‫- یو؟ یو؟ ‫- یو.
‫یو؟ یو!
‫یو!
‫وقتی که این رشته رو ‫از این تیکه بزرگ کانگورو ببرید.
‫....بفرما. بگیرش.
‫بیا.
‫بازوت رو بچرخون. بذار مچت حرکت کنه.
‫این حلقه رو باید باز بذاری. ‫می بینی چه طور باز می مونه؟
‫به چیزی که می خوای سمتش پرتاب کنی ‫نگاه کنی. طناب رو بچرخون و مستقیم پرتش کن.
‫بعد فقط می کشیش تو.
‫صبر کن تا اینو امتحان کنی.
‫ولی باید حدس بزنی چیه.
‫اون دختر کوچولوئه چه قدر نازه.
‫واقعا هست.
‫به نازی روی کوچولو نیست.
‫یا خود خدا، خانوم. بیخیال روی.
‫تو رو نمی دونم. ولی شکم من حس می کنه ‫انگار گلومو بریدن.
‫روی داشت مرغابی شکار می کرد که سرخ ‫پوست ها اومدند.
‫بچه و تفنگو برداشتم و توی گودال ریشه درخت ‫بیرون مخفی شدم.
‫سرخ پوست خونه و مزرعه رو آتیش زدن.
‫من ساکت ساکت بودم ولی ‫بعدش بچه گریه کرد.
‫سعی کردم با شیر دادن ساکتش کنم ‫ولی دست از گریه بر نمی داشت.
‫یکی از سرخ پوستا عین مستا رفتار می کرد ‫و پیشبند سبز منو پوشیده بود.
‫احتمالا صدا رو شنیده بود. ‫داد و بی داد راه انداخت و شروع کردن به نزدیک شدن.
‫پس دستمو آروم گذاشتم روی دهن بچه.
‫"گریه نکن. بابا خیلی زود میاد خونه."
‫سرخ پوستا پیدامون کردن. ‫ولی فقط خندیدن.
‫مست بودن، نمی خواستن به کسی ‫صدمه بزنن. رفتن پی کارشون.
‫غروب، روی اومد خونه. ولی من هنوز ‫می ترسیدم که از زیرزمین بیام بیرون.
‫از کاری که به سر می آورد وقتی که می فهمید ‫پسرمون رو خفه کردم می ترسیدم.
‫باید یه راهی برا درست کردن این ‫زیر پوشه پیدا کنم. ببین اینو.
‫روی...
‫فقط بچه رو دفن کرد، منو گذاشت توی واگن.
‫و بدون توقف 70 مایل تا گاولستون رفتیم.
‫یه کلمه هم نگفت.
‫منو توی اولین کشتی ای که پیدا ‫کرد گذاشت. مقصدش استرالیا بود.
‫بعد گفت،
‫"زنی که پسرمو برای نجات خودش بکشه ‫ نمی خوام."
‫روشو برگردوند و راه افتاد. ‫پشت سرشم نگاه نکرد.
‫می دونم، چون منتظر بودم برگرده.
‫این کلا داره از بین می ره.
‫مسئله اینه که...
‫منم خسته ام.
‫خداحافظیشون خیلی ‫بی سر و صدا است، نه؟
‫جانسونا همیشه همینطور بودند.
‫چی؟
‫اجتماع کلیسای پارسال رو یادته؟
‫ژله و کیکای همه رو خوردن و بدون یه ‫کلمه حرف زدن رفتن.
‫تقصیر خودمونه که امسال دوباره ‫ دعوتشون کردیم.
‫چرا باید همچین کاری بکنن؟
‫اینم دلیلش.
‫اوه، نه، نه!
‫نه! عقب وایسا!
‫نه!
‫اونجا!
‫نه!
‫لعنتی!
‫حرکت ابلهانه تر از این تو زندگیم ‫ندیدم.
‫می خوای سرتو منفجر کنی؟
‫... هر کسی که جادو رو قبول داره ‫دیوونه است.
‫اینطوری در نرو.
‫اون بالا یه کم کمک به کارم میومد.
‫خب، وسایلمو برداشتم.
‫ولی بدون خورجین، ‫که یعنی فشنگ اضافیامو نمی تونم بیارم.
‫یه اسب داریم و دوتا قمقمه آب.
‫و یه سوار فرار کرد. ‫که یعنی مارستون می فهمه کجاییم.
‫آره. ولی خودمون نمی دونیم.
‫- سردمه. ‫- پتو داری.
‫شاید امشب بتونیم با هم ‫ازش استفاده کنیم.
‫یه چیزی هست که ‫می خوام باهات در موردش حرف بزنم.
‫اگه حرف زدیم، منم می خوام ‫در مورد یه چیزی حرف بزنم.
‫وقتی که تابستون اومد، ‫بیا برای یه کلبه واقعی چوب جمع کنیم.
‫- چون، روی دیوارای مزرعه... ‫- متیو.
‫متیو کویگلی.
‫تا وقتی مطمئن باشم بدونی کی توشه ‫توی جا خوابم راهت نمی دم.
‫یه کلبه خوب داشته باشیم، ‫میشه براش پنجره شیشه ای بگیریم.
‫خواهیم دید.
‫دریا باید غرب باشه.
‫داریم می ریم اونجا، ‫ولی نمیشه مطمئن بود.
‫آخ! لعنتی!
‫دیدیش؟
‫دیدمش. تا الان به این بزرگی ندیده بودم.
‫- اسم من چیه امروز؟ ‫- متیو کویگلی
‫مثل هر روز دیگه ای.
‫نظرت چیه لباسامونو در بیاریم ‫بریم شنا.
‫چته؟ دیوونه شدی؟ ‫آب کجا بود؟
‫هی! خجالت بکش!
‫خب... تو؟ ‫دیشب چی؟ تو...
‫من چی؟
‫اوه، بیخیال.
‫این چه طوره، آقای مارستون؟ ‫- خیلی خوبه، اوفلین. پیشرفت کردی.
‫جلد تفنگتو یه کم بالاتر ببند، ‫بعد وقتی دستتو میاری بالا تفنگتو بردار.
‫- ولی من سریعترم، مگه نه؟ ‫- آره.
‫- فک می کنی مثل تو سریع میشم؟ ‫- منظورت با تمرین زیاده دیگه؟
‫- آره. ‫- نه.
‫دوباره نه.
‫بقیه کجان؟
‫مردن.همه مردن.
‫کویگلی. همه جا بود.
‫4 تای دیگه.باورم نمیشه. ‫اینو دیدی؟
‫- زیادی دور بود. ‫- چه قدر دور؟
‫- سه چهارم مایل شاید. ‫- غیر ممکنه.
‫فاصله بین خوردن گلوله و شنیدن صدای تفنگ ‫چه قدر بود؟
‫دو، شاید سه ثانیه.
‫متیو کویگلی کم کم داره دیگه ‫ میره روی اعصاب من.
‫دوبکین. چند نفر رو ‫می تونیم بفرستیم اونجا.
‫اینا و دوتای دیگه. ‫6 نفر هنوز شکارن.
‫خیلی خب.
‫کسی که کویگلی رو دستگیر کنه، ‫50 پوند طلا گیرش میاد.
‫پس به تمرین ادامه بده.
‫- اگه گم شدیم بهم بگو. ‫- گم شدیم.
‫- خبرای بد رو می تونم تحمل کنم. رک باش. ‫- نمی دونم کدوم قبرستونی هستیم.
‫این که وقت بذاریم بخوایم خوشگل بگیمش ‫وضعیت داغونمون رو بهتر نمی کنه.
‫فکر کنم داریم دور خودمون می چرخیم.
‫بخوای اوضاع رو خوب نشون بدی ‫من می فهمم.
‫خب، پس راست بگو بهم. ‫گم شدیم؟
‫نه. من دقیقا می دونم کجاییم.
‫خوبه، چون حقیقتش کم کم داشتم ‫نگران می شدم.
‫نمی دونم کجا داریم می ریم، ‫ولی دیر رسیدن فایده ای نداره.
‫ها!
‫بجنب!
‫گورتو از اینجا گم کن! ‫سریع! یالا! بجنب!
‫کمرم شکسته.
‫روده ات سوراخ شده هاب. ‫کاری از دستم برات برنمیاد.
‫می تونی بکشیم.
‫خونه مارستون تا اینجا چه قدر فاصله داره؟
‫- تا نزدیک ترین شهر چه قدر راهه؟ ‫- چرا باید بهت بگم؟
‫چون اگه نگی، می ذارم زنده بمونی.
‫می دونی، من تازه واردم اینجا، ‫کنجکاوم در یه مورد.
‫به نظرت اول سگای دینگو میان سراغت ‫یا مورچه ها؟
‫کویگلی! منو اینطوری ول نکن.
‫کویگلی! تا خونه مارستون دو روز سواری ‫ به سمت جنوب راهه.
‫میکابانگا فقط 20 مایل بعد ‫بیلابانگه.
‫درست حرف بزن لعنتی! ‫وگرنه خودم مورچه ها رو میارم سراغت!
‫یه شهر هست، یه روز راهه. ‫بعد بستر رودخونه خشک شده.
‫اون طرف.
‫حالا کارمو تموم کن.
‫یه فشنگ بیشتر نداری.
‫درست ازش استفاده کن.
‫خیلی خب. خیلی خب. کوچولوی ناز.
‫تو ناز ترین بچه ای.
‫کوچولوی ناز.
‫فکر کنم اینقدر باید راه بریم تا کمک ‫پیدا کنیم.
‫فکر می کنم شبو باید وایسیم. ‫بچه ضعیفه. سرپناه لازم داره.
‫این بچه احتمالا پوست کلفت تر از ما است.
‫این کوچولو یه جوری داشت غذا می خورد ‫که انگار نافش داشت
‫یه تاول رو روی ستون فقراتش می مالید.
‫آره، غذا می خورده، ولی شیر لازم داره.
‫یادم نمیاد گاو شیر ده این اطراف دیده باشیم.
‫جنوب باید یه شهر باشه.
‫با یه روز سواری یه سره باید بهش برسیم.
‫نمی رسیم. باید اینجا با من بمونه.
‫بدون ما سریعتر می تونی بری.
‫خب...
‫فقط تفنگ و هفت تیر ‫اضافی رو بذار پیش من و برو.
‫بلدی چه جوری تیراندازی کنی؟
‫من بچه ناف تکزاسم.
‫من اگه اینجا نباشم و نخورم، این ‫آب برای دو روزتون کافیه.
‫نظرت چیه؟
‫چیه؟ چی شده؟
‫تو.
‫تو تنها مرد تو این منطقه ای که نظر ‫منو می پرسه.
‫- این باید براتون بس باشه. ‫- ممنون بابت مارمولکا.
‫تفنگا رو سه بار چک کردی. ‫آب و غذا هست، چیزیمون نمیشه.
‫- راه بیفت.
‫اگه به یکی از مردمش برخورد کردی، ‫کوچولو رو می دی بهشون، درسته؟
‫باید قول بدی.
‫یه چیز دیگه داشته باشم بپوشم به ‫کارم میاد.
‫بهتره با اونا باشه؟ ‫به نظرت اینطور نیست؟
‫اگه لباسی دیدی که خیلی گرون نیست، ‫قرمز رنگ مورد علاقه منه.
‫قرمز یا حتی، صورتی. ‫ولی قرمز مورد علاقمه.
‫دو روزه باید برگردم. ‫اگه روز سوم برنگشتم...
‫- برمی گردی. ‫-مطمئن باش.
‫درجه بندی واقعا غیرعادی ای بود، آقای کوینگلی.
‫یکی دیگه ازش ساختن طول می کشه. ‫- نه نمی کشه آقا.
‫می تونی یه پوکه 450 شماره دو ‫هفت تیر بریتانیایی جایگزینش کنی.
‫- مارستون صبر نمی کنه. ‫- مارستون؟ اون یه قاتله.
‫آرد رو با سم قاطی می کنه ‫تا بومیا رو بکشه.
‫- بله این حرکت وحشیانه غیر متمدنیه ... ‫- پاپا، بذار غذاشو بخوره.
‫امشب سواری طولانی ای پیش رو داره.
‫یه کم شیر تلغیظ شده تونستم پیدا کنم.
‫و چند تا قوطی گوشت گاو برای شما و زنت.
‫- خانم، اون دقیقا زن من نیست. ‫- کلاوس بیا اینجا.
‫آقای کوینگلی، دوست دارم پسرم رو ببینید.
‫از دیدنتون خوشوقتم.
‫می دونم کی هستی. ‫همون آمریکاییه.
‫همونی که داشته به بومیا کمک می کرده.
‫این اون تفنگیه که درموردش شنیدم؟
‫اگه بخوای می تونی یه نگاهی بهش بندازی ‫پسر.
‫- چه سنگینه. ‫- عادت می کنی بهش.
‫پسر، من اسبمو آبراه بیرون گذاشتم.
‫ممنون میشم بیاریش بالا.
‫بله، آقا.
‫کلاوس، بعد این که اسب آقای کوینگلی رو آوردی ‫اسب های خودمون رو هم زین کن.
‫بله، پاپا.
‫اینا رو از پوستر تحت تعقیب نفهمیده.
‫همه درمورد تو می دونن.
‫بومیایی که میان تو شهر باهامون معامله کنن ‫حرف از جنگجوی روحی می زنن.
‫مردم خیلی چیزا صدام زدن، ‫ولی این یکی هیچ وقت.
‫- آره.
‫بقیه رو جمع کن.
‫جوون، این زینو از کجا گیر آوردی؟
‫همم!
‫گریه نکن.
‫بابایی زود می رسه خونه.
‫هیش! هیش!
‫گریه نکن، هیش. بچه ‫هیش بچه. هیش.
‫شش،شش.
‫هیشش، بابایی زود میاد خونه. ‫هیش.
‫بابایی زود میاد خونه. ‫بابایی زود میاد خونه.
‫هیش، هیش.
‫گریه نکن. گریه نکن. گریه نکن.
‫بابایی زود میاد خونه. ‫بابایی زود میاد خونه.
‫اوه!
‫نه؟ می خوای گریه کنی؟ ‫گریه کن اگه می خوای.
‫ادامه بده، عزیزم، گریه کن!
‫لعنت! بیا دوتایی سر و صدا کنیم!
‫کارا می خواند: جمع بشیم ‫توی رود خونه..
‫بله، توی رودخونه جمع میشیم.
‫رود خونه ی زیبای زیبا
‫بله، توی رودخونه جمع میشم.
‫گت!
‫دیدیش! ‫اونی که روپوشمو پوشیده بود زدم!
‫فرار کنید ترسوهای لعنتی. ‫دمتونو بذارید زیر باسنای زردتون.
‫... شش.
‫بعد این کار گرمت میشه.
‫... یک، دو
‫تا وقتی که با زن و بچه برگردی،
‫فشنگاتو آماده می کنم.
‫تا اون موقع...
‫واقعا ممونم. ولی تا الان به کارم نیومدن.
‫می دونم نمی تونم جبران ‫کاری که کردی رو بکنم ولی..
‫- نه، لطفا. ‫- نه، بگیرش.
‫- مال مارستونه. ‫- اگه اینطوره پس..
‫مطمئنید که شب نمی مونید؟ ‫استراحت لازم دارین.
‫نه، خانم.
‫کلاوس تا الان باید با اسبا می رسید اینجا.
‫بهتره که برگردین تو.
‫- برگردین تو. ‫- چی؟
‫حالا!
‫بیا اینجا! ‫نه!
‫از جلو. الیور، با من.
‫کوچه رو چک کن.
‫- چه خبر شده؟ ‫- از در جلویی اومده بیرون.
‫برین بیرون!
‫داریمش. مواظب پنجره ها باشین.
‫طبقه بالا
‫برین پشت.
‫تو! آب تمیز بیار. سریع.
‫همم.
‫اوه، لعنتی!
‫کارش تمومه. ‫اینجا داره ویرون میشه.
‫کویگلی! هی! بیا اینجا!
‫عمرا کسی از این زنده بمونه.
‫- دیدی کجا رفت؟ ‫- چشم چشمو نمی بینه اینجا.
‫- عمرا زنده مونده باشه. ‫- چرا؟
‫- برو پایین یه نگاهی بنداز. ‫- نه تو برو. من اینجا می مونم.
‫ببخشید.
‫من بیخیال میشم! کویگلی.
‫هی، نزن.
‫بیا. دیدی؟ هیچی.
‫ممکنه بخوای با اون تفنگ کمری شانستو امتحان کنی.
‫ولی خب، ممکنه هم نکنی.
‫فکرشو می کردم.
‫مامان.
‫مامان!
‫... کلاوس ای..
‫چرا؟
‫حالا خوب نگاه کن.
‫حتی اگه منو بکشی، ‫مارستون می گیرتت. داره میاد سراغت.
‫قرار نیست بکشمت.
‫چون قراره بری به مارستون بگی ‫من دارم میام سراغش.
‫حالا گمشو.
‫بیا اینجا! سریع بیا!
‫زحمت در زدن به خودت نده، باشه؟ ‫کویگلی داره میاد.
‫دو تا رو مطمئنم کشته، پدی و الیور.
‫کویگلی گفت بگم داره میاد سراغت. ‫ترتیب هممونو میده. مطمئنم.
‫اوه خفه شو.
‫یه مرد همه شما رو ناکار کرده.
‫بروفی و مایکل، شما با من میاین تا جایی ‫که بشه فاصله بندازیم.
‫دابکین، هر نفری که می تونی رو پیدا کن. ‫من اشلی پیت رو میارم.
‫بله قربان. ‫اینم از اینجا ببرش بیرون.
‫قالیچه رو خونی کرده.
‫خانم؟
‫حالت خوبه؟
‫نه، نه. چیزی نیست.
‫چی شد؟
‫بومیا اومدن.
‫اما کوچولو حالش خوبه.
‫... بویا رو کشتم و اون فقط...
‫چیزیش نیست، عزیزم.
‫زن شجاعی هستی، کورا.
‫مرغابی پیدا کردی؟
‫بهترین چیز بعد از مرغابیا رو پیدا کردم.
‫قرمز نداشتن.
‫اوه
‫- مهم نیست. خوشگله؟ ‫- بهم میاد.
‫دلم برات تنگ شده بود. ‫جدا؟
‫دلت برا کی تنگ شد؟
‫تو. ‫من؟ نه اون یکی یار.
‫تو.
‫نمی خواستم بری.
‫تو این لباس آبی جدید خوشگل شدی.
‫اگه بری دنبال مارستون، می کشتت.
‫بچه، دفعه بعد که اینطوری حرف زد، ‫بشاش به لباسش.
‫حق کامل خوشبختیت رو داری، کورا.
‫فک نکنم بتونم قانعت کنم.
‫نه، آقا.
‫مطمئن میشم که به سلامت ‫از اینجا بره بیرون.
‫ممنون.
‫یه چیزی رو می دونی خانم؟ ‫هنوز تو رو درکت نکردم.
‫خوبه. نمی دونستی دیوونه ها ‫همچین برکتی دارن؟
‫دیگه هرگز نمی بینمت، مگه نه؟
‫همم.
‫زیر نور خورشید سحر خوشگل به نظر میای.
‫خداحافظ.
‫همه چی آماده است؟
‫دو نفر جلو و یه نفر عقبه.
‫اسکاتی سواره رفتی بالا ‫تا روی مرز گشت بده.
‫آقای مارستون، افراد داشتن فکر می کردن که
‫اگه کسی کویگلی رو بکشه 200 پوند طلا ‫رو می گیره یا نه.
‫جایزه ای که قول داد.
‫کی ازت درموردش پرسید؟
‫کاوانگا
‫کاوانگا رو بذار حیاط جلویی نگهبانی بده.
‫بهش بگو کلاه و کت منو بپوشه.
‫مارستون، دور و بر پشت باید باشه.
‫چه غلطی داره می کنه؟
‫هفت تیرش رو خالی می کنه. ‫می خواد برای شب تازه پر شده باشه.
‫به نظرت عقلشو از دست داده؟
‫شاید اسکاتی ترتیب کویگلی رو داده.
‫همه جز مارستون قبل سپیده دم می تونن ‫به سلامتی رد بشن.
‫چه قدر جوونمردانه، متیو کویگلی. ‫احتمالا فکر می کنه من احمقم.
‫این یعنی می خواد شب یه بلایی سرمون بیاره.
‫خیلی خب. هیچ کس نمی خوابه.
‫بدش به من.
‫بیدار بمون.
‫مارستون!
‫آقای مارستون!
‫رفتن! ‫چی؟
‫سه نفر فرار کردن، گنیون، کلی. ‫چرا جلوشونو نگرفتی؟
‫کجاست؟
‫باید اون بالا توی تقاطع باشه.
‫اینم از جایزه کاوانگا.
‫حروم زاده نشسته منتظره این ‫دوتا احمق تو دوربینش به صف بشن.
‫خیلی خب.
‫آخرین کاری که کوینگلی انتظارش داره رو ‫انجام می دیم.
‫بجنب.
‫در رفته. ‫بر می گردیم خونه.
‫برو اون بالا.
‫یا!
‫من زخمیم، کویگلی. کاریت ندارم.
‫هفت تیرو بنداز دور. آروم.
‫سر پا.
یا مسیح
‫بروفی، دور بزن برو اونطرف. ‫کارو براش سخت کن. من پوششت می دم.
‫این صخره خوب پوششم میده.
‫تکن بخور، ولگرد بی خایه لعنتی.
‫نزدیکش بشید.
‫بروفی!
‫بعدی رو می تونم تمیز از توت رد کنم. ‫چه قدر شجاعی؟
‫دارم میام بیرون.
‫اونقدرا شجاعانه نیست، ولی عاقلانه است.
‫زدمش! کویگلی رو زدم.
‫هدیه دارم براتون آقای مارستون. ‫کویگلی زنده.
‫خب، نیمه جون البته. ‫کار شما دوتا خوب بود.
‫خب، خب خب.
‫آقای کویگلی... ‫اومدی صلحه رحم کنی پس.
‫چی؟ مزه نمی خوای بپرونی؟
‫کویگلی بزرگ.
‫شما ها از این ترسیده بودید.
‫بیاریدش اینجا بلندش کنید.
‫بلند شو.
‫دستاشو باز کن.
‫حالا تفنگشو بذار جلوش روی زمین.
‫نه.
‫بندازش دور.
‫اوفلین، برو هفت تیر دومی منو بیار.
‫می دونم چه قدر دلت می خواد ‫تفنگت دستت باشه الان.
‫ولی فکر می کنم از این ‫ایده من خیلی بیشتر خوشت بیاد.
‫بذارش توی کمربندش. یالا.
‫یادم میاد که تو زیاد با ‫هفت تیر کلونل کولت آشنا نیستی.
‫پس این درس اولت میشه.
‫نگران نباش، آقایون اوفلین و دابکین ‫مطمئن میشن که مسابقه عادلانه ایه.
‫من فقط چند قدم بر می گردم عقب.
‫و یه کمم به سمت چپت همین.
‫الان درست جلوی هدف تفنگ قدیمی منی.
‫بعضی مردا توی قرن اشتباهی به دنیا میان.
‫من فکر می کنم تو ‫منطقه اشتباه به دنیا اومدم.
‫اوه راستی، تو اخراجی.
‫اینجا داج سیتی نیست.
‫تو هم بیل هیکاک نیستی.
‫گفتم هیچ وقت به کارم نیومدن.
‫نگفتم بلد نیستم ازشون استفاده کنم.
‫بدترین پوشش ممکن.
‫ظاهرا این کویگلیه.
‫فکر می کنم خیلی چیزا ‫برای توضیح داشته باشی جناب.
‫نه این که فایده ای داشته باشه برات. ستوان.
‫طبق این سند، ‫ و مطابق شهادت دادگستری صلح
‫شما با جرائم بسیار و جدی من جمله قتل، ‫محکوم شده اید.
‫خلاصه این برگه می گه...
‫ما می تونیم دارت بزنیم.
‫من قرار نیست رو چوبه دار تاب بخورم.
‫خب.
‫همیشه ممکنه تو راهت به دادگاه ‫یه تیر مغزتو بریزه بیرون.
‫در حال فرار البته.
‫یا ممکنه همینجا بمیری.
‫به خاطر حمله به ارتش والا مقام ملکه.
‫تصمیم...
‫خیلی خب! بجنب.
‫قایق بعدی کی راه میفته؟ ‫برای اروپا یا آمریکا؟
‫آمریکا؟
‫بذار اینجا رو ببینیم.
‫یکی دارم که این بعد از ظهر می ره ‫سانفرانسیسکو.
‫هممم.
‫اسمتون قربان؟
‫اسم؟
‫روی.
‫روی کاب.
‫چند نفر؟
‫دو نفر.
‫یه چیزی هست که می خوام بهت بگم.
‫منم چندتا چیز دارم که می خوام بهت بگم.
‫یادته یه زمانی بهم گفتی برای ‫این که با هم عشق بازی کنیم باید دو کلمه رو بگم؟
‫چی بودن؟
‫میتو کویگلی.
ارائه ای از بلوری سیتی INSTAGRAM.COM/BLURAYCITY TELEGRAM.ME/BLURAYCITY