Ik dacht altijd dat bruiloften heel simpel waren.
Jongen en meisje worden verliefd.
Hij koopt een ring, zij een jurk, en ze zeggen ja.
Fout. Dat is trouwen.
Een bruiloft is totaal andere koek.
Ik kan het weten. Ik heb er net één achter de rug.
Niet van mezelf, maar m'n dochter. Annie Banks-MacKenzie.
Zo heet ze nu. MacKenzie.
Ik zal eerlijk zijn.
Dit huis kostte me 17 jaar geleden minder dan de hele toestand...
...waarbij Annie Banks veranderde in Annie Banks-MacKenzie.
Het schijnt dat ik hierop ooit met liefde en nostalgie terugkijk.
Ik hoop het.
Vaders snappen me wel. Je hebt een kleine meid.
Een schattig meisje dat tegen je opkijkt...
...en helemaal dol op je is.
Ik weet nog hoe haar handje in de mijne paste.
Hoe ze op m'n schoot zat, met haar hoofd tegen m'n borst.
Ik was haar held, zei ze.
Dan komen de piercings en moet je haar ver voor de bioscoop afzetten.
Voor je het weet, draagt ze oogschaduw en hakken.
Vanaf dat moment ben je constant in paniek.
Je bent bang dat ze met foute jongens uitgaat.
Jongens die maar één ding willen. En je weet wat dat is...
...want jij wilde precies hetzelfde toen je zo oud was.
Daarna ben je niet meer bang dat ze de verkeerde ontmoet...
...maar dat ze de juiste ontmoet. Dat is je allergrootste angst.
Want dan raak je haar kwijt.
Voordat je het weet, zit je alleen in een groot, leeg huis...
...met rijst op je smoking...
...en vraag je je af wat er met je leven is gebeurd.
Een halfjaar geleden gebeurde dat hier.
Een halfjaar geleden brak hier storm uit.
Annie was een semester in Rome geweest voor haar architectuurstudie.
Ik weet nog dat ik door de fabriek liep.
M'n bedrijf heet Sidekicks, we maken sportschoenen.
Ik weet nog hoe afwezig ik die dag was.
Sorry, Mr Banks. -Mijn fout, Grace.
Annie was nog nooit zo ver weg geweest en kwam bijna thuis.
Ik popelde om haar te zien.
George, ze is geland.
M'n dochter heeft net elf uur gevlogen. Ik vond het maar niks.
Je snap me wel, Juan. Je hebt ze liever op de grond.
Ik ben altijd overbezorgd geweest. Autostoeltjes, gordels, bedtijd...
...bellen bij aankomst, niet rennen met iets scherps.
Dat hoort er nu eenmaal bij als je vader bent.
Haalt Nina haar op? En jij gaat naar ze toe?
Ja, ik ga naar huis. Waar zijn m'n sleutels?
Hier. Kun je dit even tekenen?
Je pet.
Breng haar een keer mee.
Ik ging iets eerder weg om m'n welkomstcadeau op te halen.
We wonen in een stadje in Californië, San Marino.
Een fijne stad. Niet alleen omdat mensen naar elkaar glimlachen...
...maar omdat het in 25 jaar nauwelijks is veranderd.
Ik hou niet zo van verandering, dus ik voel me hier thuis.
Ik had Annies racefiets laten opknappen.
Nieuw zadel, nieuwe banden. Ik kon niet wachten tot ze hem zag.
Hier wonen we, 24 Maple Drive.
Annie was nog klein toen we het kochten.
Een paar jaar later volgde een verrassing, onze zoon Matt.
Ik hou van dit huis. Ik heb m'n kinderen er leren fietsen.
Ik heb met ze in de tuin gekampeerd.
Onze initialen staan in de boom gekerfd.
Het is 's winters warm, 's zomers koel en prachtig verlicht met Kerst.
Het is een fijn huis en ik wil er nooit meer weg.
Maar het mooiste zijn de stemmen die ik bij binnenkomst hoor.
Wat ben je vroeg thuis.
Waar is ze? -Aan het uitpakken.
Ze ziet er fantastisch uit. Anders.
Ze wil je dolgraag zien. -Anders?
Ciao, papa.
Ik heb een reep uit Rome gekregen. -Niet op de Amerikaanse meubels.
Matty? Je sneakers.
Grazie. -Graag gedaan.
Hoe bedoel je, anders?
Hoi, pap.
Ik heb je gemist. -Je straalt helemaal.
Zo voel ik me ook.
We moeten ook eens naar Rome. -Het is zo'n romantische stad.
Je ruikt lekker. -Het was een cadeautje.
Is ze niet prachtig? Ik herkende haar bijna niet.
Kom, het eten staat op. Ga je ook mee, schat?
We moeten een paar belangrijke dingen bespreken.
Ten eerste: wie gaat er donderdag mee naar de Lakers?
Ik. Zeker weten. -En je hebt het al zo druk.
Ik kan niet, ik moet inventariseren.
Donderdag? Ja, hoor. -Matty, gebruik je vork.
Ten tweede: ik kan kaartjes krijgen voor Paul Simon in het Forum.
Best, hoor. -Ik hoor een 'best, hoor'.
Betekent dat ja?
Kun je even de wijn halen? -Pap, ik weet het niet.
Wil je niet naar Paul Simon? -Jawel, maar...
Wat is er dan? Is er iets? -Ja.
Ja, er is iets. Lastig om dit aan ouders te vertellen.
Vooral aan je eigen ouders. -Zeg het nu maar gewoon.
Ik heb in Rome iemand ontmoet. Een Amerikaan. Uit Los Angeles.
Hij heet Bryan MacKenzie.
Hij is echt helemaal fantastisch.
We trokken heel veel met elkaar op...
...en we werden verliefd. Het gebeurde gewoon.
We hebben besloten te trouwen. Ik ben dus verloofd.
Ik ben verloofd, ik ga trouwen.
Gefeliciteerd. -Dank je.
Nee, maar.
Is dat je verlovingsring? -Ja, van een vlooienmarkt in Rome.
Volgens de verkoper was hij minstens 100 jaar oud.
Pap, zeg eens wat.
Sorry, wat zei je?
Ik heb in Rome iemand ontmoet. Hij is heel leuk en we gaan trouwen.
Wat doet hij, mam? -George, wat is er?
Dit is... Dit is belachelijk.
Je bent te jong om te trouwen. -Ik ben 22.
Dat is een jaar ouder dan mam bij jullie trouwen.
Dat is helemaal niet waar. -Je vergist je.
Was je 22 toen we trouwden? -Nee, toen ze geboren werd.
Maakt niet uit, de tijd is veranderd. Je moeder was volwassen...
...en 22 is niet meer wat het was. Matt, zet de airco eens aan.
Je geloofde nooit in trouwen. Je zei dat je dan je identiteit verloor.
Je wilde eerst werken en je eigen geld verdienen.
Dat was ook zo, totdat ik Bryan ontmoette.
Hij is heel anders. Ik wil met hem getrouwd zijn.
Ik verlies heus niet m'n identiteit. Hij is niet zo'n overheersende macho.
Hij is net als jij. Alleen is hij briljant.
Hij wil graag dat ik architect word en dat ik ons huis ontwerp.
Hij wil overal wonen waar ik werk. Heb een beetje vertrouwen, George.
Ik trouw heus niet met zo'n hork die me als sloof gebruikt.
Je vindt hem vast leuk. Hij is een genie.
En lief. Ik hou heel veel van hem.
Wat doet Bryan? -Wie is Bryan?
Ik was z'n naam vergeten. -Zelfstandig communicatie-expert.
Zelfstandig? -Ja.
Dat is codetaal voor werkloos. Fijn, hoor.
Een werkloze, briljante niet-hork die ik mag onderhouden.
Ik moet hem zeker aannemen en een goede kracht ontslaan...
...omdat m'n schoonzoon, de zelfstandige expert...
...geen werk heeft. Logisch dat hij gaat wonen waar jij werkt.
Je trouwt niet. Einde discussie.
En noem me geen George. Waar komt dat ineens vandaan?
Wat heb jij toch?
Ben jij er dan blij mee?
Doe niet zo belachelijk en praat met haar...
...voordat ze met dat joch trouwt en we haar nooit meer zien.
Goed dan.
Joch? Hoe weet je dat? Misschien is hij wel 45.
Zelfstandig expert betekent niet dat hij een werkloze niet-hork is.
Bryan is toevallig een computergenie. Hij bouwt wereldwijd systemen op.
Banken en bedrijven sturen hem naar Tokio, Brazilië en Genève.
Hij is een genie. -Dat zei je al.
Hoe oud is die genie? -26. Niet 45.
Jullie denken nog steeds dat ik hier niets kan horen.
Als jij zo van hem houdt, doe ik het vast ook.
Bryan? -MacKenzie.
Ik wil hem graag ontmoeten. -Mooi, hij komt over een uur.
Potje basketballen? -Ik heb hakken aan.
Dat valt wel op te lossen.
Je gaat toch niet echt trouwen? -Hou nou eens op.
Hoe ziet hij eruit? -Hij komt net aanrijden.
En?
Hij reed te hard.
Wil je kennismaken? -Of ik dat wil?
Ik ben Bryan MacKenzie. -Nina Banks.
Ik herken u van de foto. Annie had een foto bij zich in Rome.
Dag, Mr Banks.
Voor het eerst vond ik m'n naam afschuwelijk klinken.
Ik heb veel over u gehoord. Fijn om u te ontmoeten, meneer.
Meneer. Er kwam twee woorden bij me op: 'slijm' en 'bal'.
Het is net alsof ik u al een beetje ken.
Dit is hem dan. -Hij is echt...
Nerveus. Je leest vaak over deze ontmoeting.
Bij u hoef ik vast niet nerveus te zijn. Maar toch...
Laten we naar de... -Goed idee.
Ik vind hem alleraardigst. -Ik mag hem niet.
Hij draagt Nike.
Waar is Matty? -In slaap gevallen voor de tv.
Je ziet hem morgen wel.
Hoe hebben jullie elkaar ontmoet?
We waren de enige twee in een filmhuis in Rome...
...bij de nachtvoorstelling van Bringing Up Baby.
We hoorden elkaar lachen. -Om precies dezelfde dingen.
Na afloop versierde ik hem.
Ik kwam de weg vragen, en van het één kwam het ander.
Daarna waren we drie maanden onafscheidelijk.
We gingen naar musea, concerten, de opera.
We hebben steden bezocht. Weet je nog dat hotel in Toscane?
Niet bepaald vier sterren. U heeft een moedige dochter.
Wat doe je precies voor werk? Iets met computers, zei Annie.
Ja, ik ben zelfstandig communicatie-expert.
Dat gedeelte had ik gehoord.
U vindt het vast nep klinken. -Dat zouden we nooit zeggen.
M'n vader dacht er ook zo over.
De Pacific International Bank had me naar Rome gestuurd...
...om de X-Dot aan hun Europese dochter te koppelen.
Alle Europese computers draaien op het Dot 25-netwerk.
Pacific International zit in LA...
...en wilde een interface met het Europese protocol.
Dus dat heb ik geregeld.
En waarom ben je zelfstandig? -In vaste dienst is hij te duur.
Daar komt het wel op neer, ja.
Ik probeerde me onderweg in u te verplaatsen.
Uw dochter komt na vier maanden thuis, u popelt om haar te zien...
...en vervolgens zegt ze dat ze gaat trouwen.
Met iemand die u niet kent. Dat was vast heel...
...heavy, om een woord uit uw generatie te gebruiken.
Ik wil alleen zeggen dat ik een fatsoenlijk burger ben.
Nooit eerder verloofd geweest, zelfs nooit echt verliefd.
En ik vind Annie fantastisch.
Ik wil dolgraag trouwen en kinderen krijgen. En kleinkinderen.
Ik zal haar in alles steunen. Ze is een begenadigd architect.
Ik ben zo blij dat ik haar heb ontmoet.
Ik hou van uw dochter. Dat gevoel zal nooit veranderen.
Ik blijf bij haar.
Ach, lieverd.
We hoeven niet te knuffelen. -Later, misschien.
Ik heb nog nooit iemand zoiets moois horen zeggen.
Ik meende het. -Fijn.
Ik wil Bryan San Marino laten zien.
Doe een trui aan. -Ik heb het warm.
Er zit kou in de lucht. -Het gaat wel.
Het is best koud buiten. -O ja? Ik pak m'n jas.
Toen besefte ik dat m'n rol was uitgespeeld.
Ze blijft vast van me houden, maar op een andere manier.
Ik was niet langer de man in haar leven.
Ik was als een schoen die je enthousiast in productie neemt...
...en na een paar jaar uit de roulatie gaat.
Dat was ik. Uit de roulatie.
Wacht maar niet op ons. -Goed. Tot kijk, Bryan.
Dag, Mr Banks. -Zeg maar George. Of pa.
George lijkt me prima.
Dat komt volgende keer wel. -Rij voorzichtig.
En vergeet je condoom niet om te doen.
Gordel, bedoel ik.
Ik breng je vader naar bed. Het was een spannende avond voor hem.
Veel plezier.
Geweldige knul. -Dat houdt geen stand.
Wedden van wel? -Annie is veel te pittig voor hem.
Hij past totaal niet bij haar. Ik geef het een maand.
Hij is de ware voor haar. We hebben geluk, George.
En dat neplachje dan?
Ik vond het heel oprecht.
En dat praatje kwam uit een boek. 'Hoe pak ik m'n schoonmoeder in.'
Je zit er helemaal naast. Het kwam recht uit z'n hart.
Waarom denk je dat ik huilde? -Goede vraag.
Zijn m'n klieren opgezwollen? -Nee hoor, schat.
Zag je hoe hij haar aanraakte? -Hoe bedoel je?
Hij kon niet van haar afblijven.
Net als toen wij verloofd waren, alleen ging jij veel verder.
Dat was anders. En dat was niet bij je ouders thuis.
Moet ik de kamers opnoemen waar we het hebben gedaan?
Dat was anders. Wij waren een beetje gek.
Dit gaat om ons kind. -Ons kind?
Je ziet Annie nog steeds als zevenjarig kind met vlechtjes.
Je kent me slecht, want zo zie ik haar helemaal niet.
Een zevenjarige met vlechtjes.
We weten niet eens wie die Bryan is. Is het wel z'n echte naam?
Misschien is hij al getrouwd. Dat lees je zo vaak.
Mannen die overal vrouwen en gezinnen hebben.
Misschien is hij een bedrieger die meisjes oppikt...
...en een mooi verhaal ophangt over zelfstandig zijn...
...en ze vervolgens kaalplukt.
Wat doe je? -Ik ga naar bed.
Ik zag laatst z'n evenbeeld in een programma over misdadigers.
Dat interesseert me niet.
Ik mag hem heel graag.
Kun je een ander gezicht opzetten? Ik ben heel blij voor Annie.
Het is heel wat. Dat verdient minstens een knuffel.
Het is geweldig nieuws. Een bruiloft.
De vader van de bruid. Kun je het je voorstellen?
48 uur later ging de bruiloft nog steeds door.
We reden naar Bel-Air om Bryans ouders te ontmoeten.
Waarom moeten we brunchen met vreemden?
Omdat het gebruikelijk is dat je je schoonfamilie ontmoet.
Ik haat dat woord. Schoonfamilie.
Wat houdt het in? Zijn ze schoner dan wij?
Ik wil geen schoonfamilie. Vooral niet in Bel-Air.
Wie doet er nu aan brunches in Bel-Air?
Rijke mensen.
Ze wonen vast in een krot tussen al die herenhuizen.
Je bent lekker vrolijk. -Ik voel me opperbest.
Hier zou het moeten zijn.
Aardig krot. -Nog erger, het grootste huis.
Straks zitten we vast aan een paar verwaande snobs.
Je ziet er goed uit. Te jong voor schoonfamilie.
We komen hier niet voor hun goedkeuring.
Dat jij je nu vijf keer omkleedt. -En jij dan, met negen overhemden?
Twee. Twee korte mouw, twee lange.
George en Nina. Welkom.
Ik ben John. -Ik ben Joanna. Welkom in ons huis.
Ik zag alleen maar hoe groot het was.
Ons hele huis paste in de hal.
Zenuwslopend, zo'n ontmoeting met je schoonfamilie.
Gelukkig lijken jullie normaal. -Ik wel.
We waren heel nerveus over deze ontmoeting.
Ik heb wel drie outfits gepast.
Ik heb vier shirts geprobeerd. Sukkelig, hè?
Kom binnen, we gaan hier eten.
Marta, dit is onze schoonfamilie. George en Nina Banks.
Aangenaam.
Hier is de rest van ons gezin.
Ze zien er gevaarlijk uit, maar ze zijn heel lief.
Als jij ontspannen bent, zijn zij het ook.
Dag, puppy.
Zo is het genoeg. Los. -Zullen we gaan zitten?
We waren voor zaken in Europa en hebben Bryan opgezocht.
We hebben ook Annie ontmoet. We waren meteen verliefd.
Is het geen schat? -Ja, we zijn dolblij.
Hoe kwam het bij jou aan, George?
Eerlijk gezegd, was ik nogal verrast.
Ik was in shock. -Ik ook.
Ze kennen elkaar pas net. -Juist, en Annie studeert nog.
Ik heb ervan wakker gelegen. Maar ze zijn verliefd.
Ze zijn meerderjarig. We hebben er niets meer over te zeggen.
Ja hoor, niets over te zeggen. We zijn hun ouders maar.
Net toen ik dat hardop wilde zeggen:
Eens moet je ze loslaten en hopen dat je ze goed hebt opgevoed.
George, Nina.
Hij klonk me iets te logisch.
Het was alsof ik werd gewurgd door m'n boord.
Op George en Nina. En een toekomst vol mooie herinneringen.
Eerst de bruiloft en het geluk om ze samen te zien.
Dan samen genieten van onze kleinkinderen.
Verjaardagsfeestjes, afstuderen...
Nu snapte ik de uitdrukking 'zo vader, zo zoon'.
Ik had frisse lucht nodig.
Waar is het toilet? -Het toilet beneden wordt verbouwd.
Neem het toilet boven maar, de zevende deur links.
Tweede? -Zevende.
Ik ga weg. Ik ben ontspannen en ik ga weg.
Weg.
Terug. Achteruit.
Hopelijk is George niet verdwaald. -Nee, hoor.
Wat een prachtig beeld.
Ja, er zit beweging in. -Heb ik in Denemarken gekocht.
Ik heb veel familie in Kopenhagen. -O ja?
Het is prachtig in balans. Ik wil het in de tuin zetten.
Bryan heeft heel wat zomers in Denemarken doorgebracht.
Hij spreekt beter Deens dan Joanna.
Is dat zo?
We gaan deze zomer weer. -Het ziet er heerlijk uit.
Moeten we niet even op George wachten?
Zal ik even gaan kijken? -Nee.
Los.
O ja? Dus het ging goed?
Beter dan goed. Het kon niet beter.
Wat een opluchting. Je weet het maar nooit.
Nu gaat de bruiloft officieel door. Ziet er lekker uit, pap.
Bryans moeder heeft de namen van haar familie doorgegeven.
Is dit een grap? -Nee, bloedserieus.
Acht zijn er uit Kopenhagen. En de ouders van de bruid moeten...
Enig idee wat een retourtje Denemarken kost?
Wat dacht je van acht? -Het zijn er negen.
Joanna's nicht Gitte schijnt nogal groot te zijn...
...en heeft twee stoelen nodig.
Ze gaat maar in het gangpad liggen, want...
Sorry dat ik zo laat ben.
Alstublieft. -Dank je.
Slev tak. Dat is Deens voor 'geen dank'.
Heerlijk. Veel gehoord over je barbecuekunsten, pap.
Hebben jullie al over de bruiloft nagedacht?
We hebben het erover gehad. -Wat wordt het? Groot, klein?
Niet te groot. Zo veel vrienden hebben we niet.
Dus het wordt klein? -Dat zei ze niet.
Ze zei niet te groot. -Maar niets extravagants, toch?
In de trant van 'minder is meer'? -Zoiets, ja.
Ik vraag het omdat ik een goed idee heb...
...voor een mooie, niet al te grote bruiloft.
O ja? Waar dan? -Ons favoriete restaurant.
Waar we al 15 jaar eten.
De Steak Pit. -Even serieus, pap.
Dat staat niet zo mooi op een uitnodiging, George.
Ik had niet echt een steaktent met zaagsel op de vloer voor ogen.
Wat dan wel, het Beverly Hills Hotel?
Nee, ik wil graag trouwen in een kerk...
...en de receptie hier houden. -Hier?
Is m'n vader niet geweldig?
Mogen we hamburgers? -Voor de bruid en bruidegom.
Eet smakelijk. Ga maar naar de jongleurs kijken.
Een barbecuebruiloft, altijd van gedroomd.
Dat is nog beter dan de Steak Pit.
We regelen picknicktafels, crêpepapier en ballonnen.
We nodigen onze vrienden uit, ik maak m'n beroemde guacamole.
Een bruiloft thuis. Geweldig idee.
Goed idee. Picknicktafels, ballonnen, jij achter de barbecue...
Wat vind je er niet goed aan?
Waarom doe je zo raar sinds je weet dat ze gaat trouwen?
Ik doe niet raar. Ik reageer als een normale Amerikaanse vader.
Normaal? In het zwembad van de MacKenzies vallen...
...de Steak Pit voorstellen als receptieruimte...
...elke avond checken of Bryan een gezochte crimineel is...
en nu dit picknickscenario?
Een bruiloft is belangrijk. Iedereen snapt dat, behalve jij.
Nu moet je niet boos worden...
...maar Bryans moeder heeft voorgesteld mee te betalen.
We hebben dan wel geen kasteel, maar we zijn niet arm.
We kunnen best een fatsoenlijke bruiloft betalen.
Fatsoenlijk? Dus zonder koksmuts?
Wie heeft het over een koksmuts? -Ik ken je een beetje.
Ik zag gewoon iets heel anders voor me.
Ik wilde een bruiloftcoördinator om er iets moois van te maken...
...en jij komt met de Steak Pit. -Wat is een bruiloftcoördinator?
Iemand die bruiloften coördineert. -Wat valt er te coördineren?
De uitnodigingen, de bloemen, het eten, de band, de fotograaf.
Kijk niet zo. Veel mensen nemen daar iemand voor.
We hebben twee goedlopende bedrijven.
We kunnen heus wel een bruiloft regelen zonder coördinator.
Laat maar zitten. Ik heb geen zin in al dat geruzie.
Doe me een lol en ga naar boven. Ik maak het hier wel af.
Maar vergeet die vent van verderop niet.
Die ging bijna failliet toen z'n dochter trouwde, weet je nog?
Straks lopen we dakloos op straat in onze badjas.
Dat was een grapje. -Hilarisch.
Goed dan, ik praat wel met een bruiloftcoördinator.
Tegen m'n zin, maar ik ga wel. Als je dat nog wilt.
Laat mij het woord maar doen. Ik ben een betere onderhandelaar.
Hoe heet die kerel? -Franck.
Hier is het.
Kijk toch eens, Annie.
Moet je die afwerking zien. Prachtig, die parels.
Deze is ook mooi. -Hoe vind je deze?
Die zijn ook verkrijgbaar in prachtig geel.
Bent u Franck? -Was het maar waar.
Ik ben z'n assistent, Howard Weinstein.
Ik ben Nina Banks en dit is Annie. De bruid.
En m'n man George.
Wilt u iets drinken? Pellegrino, espresso, champagne?
Ik zal de chef roepen. Kijk lekker even rond.
Wat schitterend.
Zou dit niet perfect zijn? -Prachtig. Het past bij het kristal.
Mr en Mrs Banks en de snoezige bruid.
Sorry dat ik u liet wachten. Ik ben Franck, aangenaam.
Heeft Howard u een drankje aangeboden?
Ik wist meteen dat het een gigantische vergissing was.
Moest hij de bruiloft gaan coördineren?
Hoe dan? Met ondertitels?
Kom mee, dan gaan we de grote dag bespreken.
Pappie, kom je ook?
Ga zitten, op m'n eigen ontwerp. Schitterend, al zeg ik het zelf.
Jullie hebben nog geen lijst...
...maar het feest is thuis op 6 januari, toch?
Pardon? -Ja, thuis op 6 januari.
Ik hou van thuis trouwen. Heel persoonlijk en intiem.
6 januari dus. Dan hebben we nog zeven maanden.
Wacht eens even, vijf maanden.
Best kort, maar dat geeft niets.
Het gaat lukken en het wordt spectaculair.
Geen bezorgde gezichtjes.
Eens even zien. Ik stel het volgende voor.
We kiezen eerst de taart uit.
De taart bepaalt vaak de rest van de bruiloft.
Dus we gaan de taart uitkiezen.
Wat gaan we uitkiezen? -De taart, pap.
Dank je, m'n beste assistent.
Deze taart is heel populair...
...bij modieuze bruiloften.
Deze doe ik niet meer.
En deze is grandioos. -Die is schitterend.
Net als in dat tijdschrift. -Vind je hem mooi, pap?
Zijn dat dollars? 1200 dollar?
Dat is een heel redelijke prijs voor een taart van deze omvang.
Een taart is bloem en water. M'n eerste auto was goedkoper.
Welkom in de jaren negentig, Mr Banks.
Niet alleen verstond ik er geen fluit van...
...maar nu ging hij me nog beledigen ook.
Pardon Franck, kun je ons even alleen laten?
Neem de tijd. Howard, we gaan telefoontjes beantwoorden.
Wat is er, George? Wil je weg?
Jij? -Nee, ik vind hem aardig.
Hij kan er iets moois van maken.
Het is jullie beslissing. -Geef hem een kans.
Annie, vind je de taart mooi? -Hij is prachtig, pap.
Goed dan, maar... -We doen rustig aan.
We laten ons niet gek maken. -Dank je.
Franck? -Ik kom al.
We nemen de taart. -Heel goed.
Geen zorgen. Ik stuur m'n mensen naar uw huis...
...ze passen het één en ander aan en u bent straks heel tevreden.
Wel blijven lachen. Ik heb een leuk idee...
...voor het thema en de kleur van de bruiloft.
In de tent houden we het elegant.
In één klap was ik buitengesloten.
Annie, Nina en Franck waren de baas.
...schitterend porselein en adembenemend kristal.
Pa deed er niet meer toe.
Op m'n werk ging het gelukkig over andere dingen.
Ik heb die sneakers geprobeerd. De tussenzool is te hard.
Nieuwe producten uit het Oosten.
Gucci, Cartier, Louis Vuitton. -Die ken ik niet.
Dat is een grote, anders kopiëren ze hem niet.
Ze hebben pauze. -George, Franck op lijn twee.
Kan ik vrijdag het prototype zien?
Dit was het telefoontje dat ik steeds had gevreesd.
Met Howard Weinstein, Francks assistent.
Ik heb hier uw raming. -Ik kan u nauwelijks verstaan.
Ik zit in de auto, ik rij door een dal. Kan ik u terugbellen?
Nee, ik wil de raming horen. Wat is de schade?
Van de bloemen tot de limousine... -Alles, ja. Hoeveel?
150...persoon.
Zei u nou 150 per persoon? -Nee, nee.
Ik wilde me al van kant maken. -Het is 250 per persoon.
Bel Nina op haar werk. -Ze heeft net gebeld.
Ik wil het aantal gasten weten. -Dat gaf ze net door.
En, 150? -572.
Alleen voor ons vieren kost het in ons eigen huis al 1000 dollar.
We gaan deze lijst daarom tot het absolute minimum terugbrengen.
Nodig voor de kerk uit wie je wilt. Bouw desnoods een tribune.
Maar ik wil hooguit 150 mensen in huis.
Goed, we gaan schrappen.
Jim Pepper en z'n vrouw. -Uiteraard, mijn vrienden.
De mijne dan. Steve en Stephanie Turell.
Weg ermee. -Jim Pepper dan.
Ik ken hem al 20 jaar. -Je hebt hem al 15 jaar niet gezien.
En dan je nicht Betsy. De dichteres-serveerster.
We kunnen geen familie schrappen. Ze weten ervan.
Ik heb alleen Cameron gevraagd. Dat mocht van mama.
Spreek maar na de bruiloft af. Al vijf minder. We gaan goed.
En Harry Kirby? Die hebben we al tijden niet gezien.
Die is toch vorig jaar overleden? -Ja, mooi zo.
Wie is Franck Eggelhoffer?
Hij coördineert de bruiloft. Wou je hem niet uitnodigen?
Denk je dat ik hem een fooi betaal, een uurtarief...
...en nog eens 500 om hem te voeren?
Mag Cameron komen als hij belooft dat hij niets eet?
Goed idee. Wie hoeft er nog meer geen eten? Je moeder?
Zullen we entree heffen? Dan verdienen we er nog wat aan.
Ik maakte een grapje.
Hoe organiseer je voor weinig geld een mooie bruiloft?
Bak je eigen taart bruidstaart.
Laat een designjurk namaken bij een kleermaker.
Vraag een vriend als fotograaf.
Op dat moment besloot ik me niet meer te verzetten.
Ik haalde m'n oude smoking uit de mottenballen.
Ziet er goed uit, kerel.
Annie, hij is boven.
Wat vind je ervan? Uit 1975, past nog steeds.
Zit perfect. -Fantastisch.
Je kunt ook een nieuwe kopen. Iedereen gaat in het nieuw.
Staat me goed, toch? Er komen veel vrijgezelle meiden.
Ik ga wel. -O ja, goed nieuws.
De kerk is vrij. -Eindelijk iets gratis.
Ik bedoel beschikbaar.
De luiken zijn geschilderd. Doet me denken aan vroeger.
Heel mooi, maar we gaan alles veranderen.
Franck en z'n mensen kwamen alle details doornemen.
Eerst kwam er een zanger auditie doen.
Net toen ik hem wilde afpoeieren...
Alle meubels moeten weg om ruimte te maken.
Wat een leuk statement. Erg grappig.
Eén vraagje, Mrs Banks.
Wat zei Franck over meubels verplaatsen?
Alles moet weg als er 200 mensen moeten passen.
En als iemand wil zitten? -We zetten stoelen neer.
Waarom moeten de meubels dan naar buiten?
Mr Banks, dit is m'n vak. Vertrouw me.
Er moet een verhuizer komen. Extra kosten, maar ze zijn nodig.
Komen jullie? Hoe vond u de zanger? We hebben er meer.
Die wil ik graag zien. -Prima, geen probleem.
M'n cateraar en allerbeste vriend, Hanck Kucinetzki.
Laten we even het manju doornemen.
Het manju? -Menu.
Hanck spreekt geen Engels, dus ik vertaal.
Dat zou niet gek zijn.
Als hoofdgerecht wil hij kalfsvlees.
Daar heb ik moeite mee. -Waarmee?
Kalfsvlees. Ik las dat kalfjes slecht worden behandeld.
Heb ik ook gelezen. Heel chic van je. Geen kalf.
Zeevruchten zijn ook chic. Of gevogelte, lekker goedkoop.
Goedkoop. Dat verstond ik. M'n eerste en laatste goede nieuws.
Mrs Banks, nog één dingetje.
Wat doet hij? -We hebben meer ampères nodig.
Dit is goedkoper dan nieuwe bedrading.
De bloemen worden aangepast op de zwanen, toch?
Zwanen? Komen er zwanen?
Franck wil zwanen bij de tulpenborder laten lopen.
We hebben geen tulpenborder. -Straks wel.
Mr Banks, klein probleempje. Hanck kan geen kip klaarmaken.
Franck, kan de tent hier door?
Dat moet ik nog repareren. Eerst duwen, dan trekken.
Geen paniek, laat eens kijken.
Een zoom. Zo opgelost.
Over de zeevruchten. Hanck wil weten of het goed is.
Nee. Zeg maar tegen Hanck dat het niet goed is.
Met een verhuizer, extra ampères...
...geschilderde muren, een nieuwe smoking en zwanen...
...wil ik de goedkope kip. Begrepen?
Goedkoop, dat heb ik begrepen.
Hanck gaat erover nadenken. We willen hem niet kwijt.
Hij is geniaal, we hebben z'n brein nodig.
Ik zal m'n best doen.
Komt goed.
Het wordt u teveel, zie ik. Nog één kort vraagje.
Parkeerhulpen. Drie is acceptabel. Van minder word ik bang.
Twee.
Hanck wil geen kip maken. Hij stopt ermee.
Hoi, pa. Hoe gaat het? Ik kom m'n sneakers halen.
Het was alsof m'n geest uit m'n lichaam trad.
Ik moest het huis uit, en snel.
Nina vroeg of ik dan meteen iets te eten kon halen.
Daar had ik echt zin in. Een drukke supermarkt.
Ik moest tot rust komen, aan iets anders denken.
Maar rust kon ik wel vergeten.
Wat doet u meneer? -Dat zal ik je vertellen.
Ik wil acht hotdogs en acht broodjes.
Maar niemand verkoopt er acht. Alleen twaalf.
Ik betaal voor vier broodjes die ik niet hoef. Dus die haal ik eruit.
Sorry, maar u moet voor alle twaalf betalen.
Ze zijn niet apart geprijsd. -Weet je waarom niet?
Omdat een hoge worstjesbaas...
...met een hoge broodjesbaas heeft afgesproken...
...om de bevolking op te lichten.
Omdat ze denken dat we goedgelovige sukkels zijn...
Laat beveiliging komen.
Deze sukkel lichten ze niet meer op...
...want ik betaal niet voor wat ik niet hoef.
George Banks zegt nee. -Wie is George Banks?
Dat ben ik.
Zullen we rustig worden? -Nee, en weet je waarom niet?
Omdat jij niet boos bent. Dus 'we' kunnen niet rustig worden.
Dat weet ik allemaal niet. Ik ben maar de assistent-bedrijfsleider.
Maar als u niet kalmeert en die broodjes betaalt...
...bel ik de politie. -Ja, hoor. Natuurlijk.
Kom terug.
Dat was het dieptepunt. Uit je dak over vier hotdogbroodjes.
Ik snapte niet waarom die bruiloft me zo gek maakte.
Banks, je vrouw is er.
Mag ik er niet uit? -Ze wil eerst met je praten.
Wil ze eerst praten?
Dag, George.
Waarom kijk je zo blij? -Ik ben niet blij.
Blij dat ik je uit de cel moet halen omdat je broodjes steelt?
Ik wilde ze niet stelen. Ik had gewoon...
Mond dicht, anders haal ik die agent erbij.
Je bent onuitstaanbaar.
Die bruiloft is geen samenzwering tegen jou.
Mensen trouwen elke dag, overal ter wereld.
Het is duur, maar we gaan niet naar Europa...
...we hebben geen dure auto's of sieraden...
...dus we kunnen een dure bruiloft betalen.
Ik haal je eruit, onder één voorwaarde.
Dat je akkoord gaat met het volgende. Zeg maar na.
Ik, George Stanley Banks...
...beloof me vanaf nu normaal te gedragen.
Ik zal niet hyperventileren, met m'n ogen rollen...
...of m'n boordknoopje losmaken.
Dat doe ik niet. -Jawel, zelfs nu.
Ik zal niet hyperventileren, met m'n ogen rollen...
...of m'n boordknoopje losmaken.
Ik zal geen gezichten trekken...
...en niet meer tegen iedereen zeggen wat de bruiloft kost.
Dat doe ik helemaal niet.
Heeft hij het u verteld? -250 per persoon.
Bedankt, hoor.
Ik zal stilstaan bij m'n dochters gevoelens...
...en dat ik haar ongelukkig maak als ik met m'n ogen rol.
Ik hou van je, Nina.
Herhaal dat laatste stuk nog even.
Ik zal stilstaan bij m'n dochters gevoelens...
...en dat ik haar ongelukkig maak als ik met m'n ogen rol.
Ik hou ook van jou. We gaan naar huis.
Kom op, Matty. Plan B.
Ik til je op.
Annie, Bryan, een cadeau. -Ons eerste cadeau, wat leuk.
Het tweede cadeau komt zo. M'n ouders brengen het langs.
Gaan we cadeaus geven? Ik ben zo terug.
Wat gaat hij doen? -Misschien iets halen.
Weet je ervan? -Geen flauw idee.
Alsjeblieft. -Is die voor ons?
Jakkes. Een hele auto.
Pap?
Heb je het cadeau van de MacKenzies gezien?
En je dacht nog wel dat je nooit een nieuwe auto zou hebben.
Wat is dat? -Gewoon iets wat ik wilde geven.
Iets wat je graag wilde hebben.
Mag ik het zien? -Ja, maar...
Het is nog niet het grote cadeau.
Een cappuccinomachine. -Een goede, volgens de winkel.
De beste in z'n soort. Maakt goede schuim.
Dit is m'n mooiste cadeau.
Ik had precies dezelfde gedachte.
Nee.
Alstublieft, lengtemaat 40. Zelfs op de hanger is hij al mooi.
Van Giorgio Armani, het echte werk. Vraag me niet hoe ik eraan kom.
Aardige vrienden hebben wij. Dit zijn topcadeaus.
Ik ben blij dat we alsnog de chique zeevruchten hebben gekozen.
De prachtige bruid. Goed nieuws.
Je hebt weer een schitterend theeservies gekregen.
Wat is er? -Stuur maar terug.
Hoe bedoel je? -Ik meen het, pap.
Stuur alles maar terug. De bruiloft gaat niet door.
Sorry, maar ik ga niet met Bryan trouwen.
We staan achter je, wat je ook beslist.
Ik vind het zo erg, na alles wat jullie hebben gedaan.
Nu moet ik alles terugdraaien.
Geen zorgen, dit gebeurt vaak. Je moeder en ik regelen het wel.
Wat is er gebeurd?
Een ander meisje? -Nee.
Kijk je overhemd eens. -Geeft niks.
Dat was het niet.
Het begon om niks. Hij gaf me een cadeau.
We zijn vandaag acht maanden samen.
Hij gaf me... Kijk maar.
Hij zei dat het voor ons huis was.
Kijk.
Een blender. -Precies.
Ik wilde niet teleurgesteld lijken, maar dat was ik wel.
Ik dacht aan een klok, of een leuke telefoon of kunstboek.
Maar een blender? Ben ik soms een huisvrouwtje uit 1958?
Ik schrok ervan. Dat verwacht hij dus van me.
Hij vroeg wat er was, dus ik vroeg wat hij ermee bedoelde.
Niks, zei hij. Ik geloofde hem niet en we kregen ruzie.
Hij zei dat ik overdreef. Ik zei: Dat doen we niet in onze familie.
Toen kwam hij met een belachelijk verhaal.
Een regelrechte leugen. En ik dacht: hij is een leugenaar.
Wat zei hij dan?
Het ging over jou. -Over mij?
Hij zei dat toen jullie bij z'n ouders waren...
Het is te gek voor woorden.
Dat je op z'n vaders bureau snuffelde en z'n chequeboekje vond...
Eerst had je een spiegel kapot gemaakt...
...en toen gooide je dat chequeboekje in het zwembad.
Het is belachelijk. Hij liegt gewoon.
Binnen.
Bryan is beneden. -Ik wil hem niet zien.
Hij ziet er slecht uit. -Mooi zo.
Pardon.
Ik vond dat ik iets moest doen, dus ik ging iets drinken met Bryan...
...voor een gesprek van man tot man.
Terwijl ik zijn kant van het verhaal aanhoorde...
...zag ik ineens een mogelijkheid.
Als ik Bryan MacKenzie wilde lozen, was dit m'n kans.
Ze maakt graag bananenshakes. Daarom gaf ik haar een blender.
Ik snap het wel. Een blender doet denken...
...aan de ouderwetse rolverdeling.
Maar ik zweer dat dat niet m'n bedoeling was.
Ik geloof je. -Echt?
Wil je dat tegen Annie zeggen, pa?
Nu moest ik toeslaan. Maar toen ik z'n tranen zag, zei ik:
Ik zal het zeggen. -Gelukkig.
Want jou gelooft ze.
In plaats van hem te lozen, haalde ik hem over om te blijven.
Weet je, Annie is een passioneel meisje.
Een passionele mensen reageren soms overdreven.
Annie komt uit een lange lijn van zulke types.
Ik kan ook flink tekeergaan.
M'n moeder. Zo gek als wat.
Over m'n opa kan ik je legendarische verhalen vertellen.
Het goede nieuws is dat het per generatie minder wordt.
Dus jullie kinderen zijn mogelijk normaal.
Alsof dat nog niet genoeg was, ging ik door.
Het mooie is dat die passie gepaard gaat met pit en onafhankelijkheid.
En dat is een van de redenen waarom je van haar houdt.
Dat vind ik het mooiste aan haar.
Toen drong het tot me door.
Annie leek precies op mij, en Bryan precies op Nina.
Ze pasten perfect bij elkaar.
Wat zei hij? Je hoeft het niet te zeggen, maar wat zei hij?
We hebben een uur gesproken. Geloof me als ik zeg...
...dat hij niets met dat cadeau bedoelde.
Het is gewoon een ding voor in de keuken.
Hij dacht dat het een keer van pas zou komen.
Geloof je dat? -Helemaal.
Hij is beneden, hij heeft verdriet. Ga naar hem toe.
En dat verhaal over dat chequeboek en het zwembad...
Nou?
Wat? -Het is waar.
Het spijt me van de blender.
Ik snap je punt. Het was lomp. -Geeft niet. Ik wil hem hebben.
Het is m'n eerste cadeau. Sorry dat ik je een leugenaar noemde.
M'n vader heeft het verteld. -Ik dacht dat ik je kwijt was.
Zonder je vader... -Ik weet het.
Ik hou van je. -Ik ook van jou.
Alles weer in orde?
Anders ga ik wel...
En toen was het januari. De dag vóór de grote dag.
Volgens de almanak werd het de koudste week in vijftig jaar.
Maar we hadden het te druk om het te merken.
Rechts en sluit.
Links en sluit, rechts en sluit.
Jij bent nog laat wakker. -Ik ben aan het oefenen.
Ik wou dat ik niet met mam hoefde te lopen.
Is het rechts, sluit, links, of andersom?
We doen het samen. Rechts en sluit, links en sluit.
Sorry dat ik weinig tijd voor je had. -Geeft niet.
Het was wel zo, hè? -Ik begrijp het wel.
Ja, het was zo. Maar ik voelde me niet verwaarloosd.
Er is geen blijvende schade. -Gelukkig maar.
...in een goede buurt. Ik kijk er echt naar uit.
Ik moet nog zo veel inpakken. M'n kamer ziet er niet uit.
Het wordt best raar. Alleen jij, mama en ik blijven over.
Kom maar.
Slaap lekker, vriend.
Succes morgen, pap. -Jij ook.
Annie? Welterusten. -Welterusten. Ik hou van je.
Ik ook van jou.
Heb ik je wakker gemaakt? -Nee, ik was al wakker.
Wat doe je? -Ik kon niet slapen.
Ik bedacht dat dit de laatste nacht in m'n eigen bed was.
M'n laatste nacht als kind.
Ik woon hier sinds m'n vijfde. Het voelt alsof ik m'n sleutel inlever.
Raar gevoel, dat inpakken.
Je hebt me altijd geleerd om niets weg te gooien.
Ik heb al m'n oude knuffels nog.
M'n jaarboeken, m'n beugel, m'n goocheltrucs.
Alles gaat mee. Ik wil er geen afscheid van nemen.
Ik weet dat ik niet kan blijven.
Maar eigenlijk wil ik ook niet weg.
Zo zit het leven in elkaar. Het zit vol verrassingen.
Kleine dingen die je ineens te pakken krijgen.
Het overkomt mij ook nog steeds. -Dank je.
Wat krijgen we nu? -Niet te geloven.
Jemig, over verrassingen gesproken.
Het heeft sinds m'n negende niet meer gesneeuwd.
Mama besterft het.
Waarom kijk je zo? -Ik dacht gewoon ergens aan.
Dat het nog meer gaat kosten. -Nee.
Dat ik dit moment nooit meer vergeet.
In een stad waar het 36 jaar niet heeft gesneeuwd...
...zijn problemen onvermijdelijk.
Eerst lieten we extra heaters aanrukken.
Maar de ijssculpturen smolten, dus ze moesten weg.
Terug de wagen in.
De bloemist moest de tulpen ontdooien met een föhn.
Franck en Howard maakten gratis het pad sneeuwvrij.
Blijven scheppen. Ze komen zo.
De zwanen zaten in een lauwwarm bad.
Verder waren we bijna op schema.
Nina, het is al na drieën. -Godzijdank is sneeuw wit.
Het staat mooi, snapt u?
Franck, heb je naald en draad? -Kijk eens aan.
Howard, naar de kerk. -Ik ga al.
Verkeerde kleur. Ik dacht dat u een zwarte smoking droeg.
Hij is ook zwart. -Nee hoor, schat.
Hij is marineblauw. Zeker weten.
Armani gebruikt geen blauw. -Ook geen polyester.
Waar blijven de auto's? We hadden er al moeten zijn.
Ja, waar blijven ze?
Rustig maar, alles komt goed.
Ze beginnen echt niet zonder ons.
Ik wist dat ik zou vergeten wat Nina die dag droeg.
Maar ook dat ik nooit zou vergeten hoe ze eruitzag.
Dank je, George.
Je mag niet zo mooi zijn, dat is oneerlijk tegenover de bruid.
De auto's zijn er. Matthew, aantreden.
Grapje.
Wat heb je met je haar gedaan, lieverd?
Er zit gel in. Vind je het niet mooi? -Heel cool.
Heel vet, jongen. -Dank je.
Wij nemen de eerste, Annie en jij volgen.
O ja, ik volg.
Ik ben klaar. Kom maar binnen.
Je ziet er schitterend uit. -Dank je.
Het feest kan beginnen.
Daar zijn we.
Links, sluit, rechts, sluit. -Weet ik. Kijk maar.
We gaan het gewoon doen.
Moeder van de bruid, we gaan beginnen.
Allemaal in de rij.
Daar gaan we. Ik doe de deuren open.
Genoeg gegluurd, Natasha. Daar gaan we.
Links, rechts. Heel mooi. Glimlachen.
Rechts en links. Heel goed.
Tegen dit moment zag ik al een half jaar op.
Of eigenlijk al 22 jaar.
Wacht even, pap.
Annie was overweldigend.
Ze was kalmer dan ik haar ooit zag. Niets voor een Banks.
Geachte aanwezigen, we zijn hier bijeen...
...met familie, vrienden en dierbaren...
...om het huwelijk te voltrekken...
Ik kon alleen maar aan m'n eigen rol denken.
Plotseling wist ik m'n tekst niet meer.
Als hij vroeg 'wie geeft haar weg'...
...moest ik dan zeggen 'dat ben ik' of 'dat doe ik'?
Ik voelde alle ogen op me gericht, wachtend tot ik een fout maakte.
Toen was ik aan de beurt.
Wie geeft deze vrouw weg? -Dat doe ik.
Annie en Bryan, jullie zijn hier vandaag gekomen...
Wie geeft deze vrouw weg? Deze vrouw.
Ze is geen vrouw, ze is nog maar een kind. En ze gaat ons verlaten.
...in het besef van alle verplichtingen.
Ik besefte dat ze nooit meer boven aan de trap stond als ik thuiskwam.
Nooit meer aan het ontbijt in haar nachthemd en sokken.
Opeens drong tot me door wat er gebeurde.
Annie was volwassen en ging bij ons weg.
Het begon pijn te doen van binnen.
Ik, Bryan MacKenzie...
...neem jou, Annie Banks...
...tot m'n wettige echtgenote.
Ik zal je altijd liefhebben en bijstaan.
Ik, Annie Banks...
...neem jou, Bryan MacKenzie...
...tot m'n wettige echtgenoot.
Ik zal je altijd liefhebben en bijstaan.
De ringen, graag.
Met deze ring als symbool van m'n liefde, huw ik je.
Dan verklaar ik jullie nu tot man en vrouw.
Je mag de bruid kussen.
Dat was het dan.
En zoals m'n zoon zei, was het tijd voor een feestje.
Hoe is het? Je ziet er goed uit.
Het huis barstte uit z'n voegen. Ik zag overal gezichten.
De meeste had ik nooit eerder gezien.
Dit is onze Deense familie.
Ik ontmoette de Deense familie, die me bedankte voor de vlucht.
Ik kreeg van iedereen complimentjes.
Over de versiering, de bloemen, de hapjes, de zwanen.
Zelfs de twee parkeerhulpen leken geen probleem.
Alles liep goed, op één detail na. Ik had de bruid nog niet gekust.
Waar is Annie? -Bij de fotograaf.
Dag, Ben.
Kijk elkaar maar aan. Heel goed. Kijk nu naar mij.
U moet via de voordeur.
Mag ik er één? -Sorry, uitverkocht.
Een blauwe knoop. Die moet van u zijn.
We gaan naar de tent. Het eten wordt opgediend.
Deze kant op.
Onvoorstelbaar. Ik had nog nooit zo snel een rij zien ontstaan.
Alsof ze wisten wat dat eten me kostte.
Eindelijk kwam ik de tent binnen.
Ik wilde het voedsel proeven waar ik al vijf maanden over hoorde.
Pap, er staan agenten buiten. Ze vragen naar jou.
Ik heb het gehoord. We regelen het samen.
George en ik komen eraan.
Ik regel het wel. Geef je portemonnee.
Wat is hier aan de hand?
Zie je, Cameron? Ik zei het toch.
Gewoon vriendelijk glimlachen.
Is dit uw huis? -Bedoelt u mij?
Ja, in die blauwe smoking. -Ja.
Heeft u een parkeervergunning voor 200 auto's?
Het probleem is...
...dat er vier parkeerhulpen zouden zijn, maar er zijn twee zieken.
Haal maar weg voordat de brandweer langskomt.
Goed. Enig idee wat we ermee moeten?
Kan me niet schelen. Ze zijn over een half uur weg.
We gaan het regelen. Maakt u zich geen zorgen.
Ik ben binnen nodig. Het grote moment.
De taart wordt geserveerd. Ik kom eraan.
Waar halen we extra chauffeurs vandaan?
Leuk feest, Mr Banks. Geen zorgen, ik heb niks gegeten.
Dat geldt dan voor ons beiden.
Waar is hij? -Weet ik niet.
Ik moest toegeven dat de bruiloft een groot succes leek.
Nu wilde ik alleen nog met de bruid dansen.
Dames en heren...
...Mrs Annie Banks-MacKenzie gooit zo haar boeket in de lucht...
...en vertrekt dan naar Hawaï.
Dit wilde ik niet missen.
De meute ging door de woonkamer, dus ik nam de korte route.
Goed feest, George.
Pardon.
Waar is m'n vader? -Ik heb hem niet gezien.
Moet ik hem gooien? -Ja.
Hij heeft het gemist.
Ze was weg. M'n Annie was weg.
En ik had geen afscheid kunnen nemen.
Toen de laatste gast weg was en alle champagne op was...
...namen we de schade op.
Vreemd hoe leeg een huis ineens kan zijn.
Jammer dat je geen afscheid hebt kunnen nemen.
Ik denk dat ze heel gelukkig wordt. -Vast wel.
Pap? -Waar ben je?
We vertrekken zo. Ik wilde nog even gedag zeggen.
Bedank mam voor alles.
En pap, ik hou van je.
Ik hou heel veel van je. -Ik ook van jou, lieverd.
Bedankt voor het bellen. Geniet van je huwelijksreis.
Zal ik doen. Dag.
Dat was Annie.