Fałszywy alarm! Poczekajcie! Już jestem.
- Zdejmijcie go ostrożnie. - Ale na parkingu policyjnym. Czytaj znaki.
Nic nie rozumiesz. Czekam na samolot mojej żony. Muszę mieć ten samochód.
Jasne, jutro od 8.00 do 14.00. Zwrócimy ci go za 40 dolców.
Nie wypisuj mandatu.
Bądź człowiekiem. Należy do mojej teściowej. I tak mnie nie lubi, bo nie jestem dentystą.
- Jestem gliniarzem z Los Angeles. - Byłem tam raz. Nie podobało mi się.
Rozumiem cię. Mi też się tam średnio podoba ...
Ten zderzak jest z plastyku! Uważaj!
Odpuść mi, co? Byłem gliniarzem w Nowym Jorku.
Przeniosłem się do Los Angeles, bo moja żona dostała tam pracę. No to jak?
Oto jesteśmy w Waszyngtonie, samym sercu demokracji. Ręka rękę myje.
- Daj spokój. Są przecież święta. - To poproś Mikołaja o drugi samochód.
Wesołych świąt, kolego.
Zabieraj go, Murray.
Skurwysyn.
- Przepraszam, gdzie jest telefon? - Tam.
Leonard Adkins ma dla nas coraz ciekawsze doniesienia.
Na lotnisku w Escalan w Valverde postawiono służby bezpieczeństwa w stan gotowości.
Usunięty ze stanowiska generał Ramun Esperanza
odleci stamtąd do Stanów Zjednoczonych zgodnie z decyzją o ekstradycji.
Dwa lata temu
Esperanza dowodził armią przeciwko komunistycznym rebeliantom,
w kampanii prowadzonej przy pomocy amerykańskich pieniędzy i doradców.
Upadek Esperanzy wywarł wpływ
nie tylko na wybory w jego własnym kraju, ale znalazł też oddźwięk w Pentagonie,
gdzie wysokiej rangi urzędnicy zostali oskarżeni o dostarczanie mu broni
wbrew zakazowi Kongresu.
Dowody na to, że armia Esperanzy pogwałciła neutralność sąsiadujących państw,
zmusiły Kongres do wstrzymania funduszy.
Esperanzę oskarża się o zastąpienie funduszy dochodami z lukratywnego przemytu kokainy.
Choć Esperanza został wcześniej usunięty ze stanowiska głowy państwa,
zgodę na jego ekstradycję otrzymano dopiero wczoraj.
Jak podają źródła waszyngtońskie, stało się to za sprawą rozmowy telefonicznej z ...
Dobrze, dobrze.
Jak znajdę telefon, to do ciebie zadzwonię, kimkolwiek jesteś.
Przepraszam. Dziękuję.
Tu porucznik McClane. Ktoś do mnie dzwonił?
- Mam nadzieję, że jestem "kimś". - Kochanie, gdzie jesteś? Wylądowałaś już?
Mamy lata dziewięćdziesiąte.
Mikroprocesory, kuchenki mikrofalowe, faksy, telefony pokładowe.
Jeśli o mnie chodzi, to szczytem postępu była mrożona pizza.
Słuchaj, będziemy opóźnieni jakieś pół godziny.
Chciałam ci tylko powiedzieć. Dzieciaki w porządku?
Niedługo zwariują od tych wszystkich słodyczy, którymi karmią je twoi rodzice.
Czy mama robiła ci wymówki, że pożyczyłeś od niej samochód?
Nie. Jeszcze nie.
Kochanie, kiedy już wylądujesz, moglibyśmy wynająć samochód,
iść do hotelu, zostawić dzieciaki z rodzicami.
Zamówić coś do pokoju, może butelkę szampana? Co ty na to?
Zgoda, poruczniku.
Do zobaczenia za pół godziny. Kocham cię. Pa.
Czyż technika nie jest cudowna?
- Mój mąż tak nie uważa. - A ja tak.
Przedtem nosiłam przy sobie ten okropny gaz paraliżujący.
A teraz ...
Zniszczę każdego buca, który próbowałby mnie zaatakować.
Wypróbowałam to na moim piesku.
Biedaczek kulał przez tydzień.
Przepraszam.
Już pana chyba gdzieś widziałem.
Często mi się to zdarza. Byłem w telewizji.
No jasne. Ja też.
- Weź narzędzia. - Dobra.
Mówi Amy Nichole z lotniska w Escalan,
gdzie właśnie, z liczną ochroną, przybył obalony generał Esperanza.
Były dyktator wydaje się być w świetnym humorze.
Uśmiecha się i macha do tłumu, jakby kandydował na stanowisko polityczne.
... tysiące więźniów politycznych, włącznie z nowym prezydentem.
Bez wątpienia wciąż ma zwolenników zarówno w kraju, jak i za granicą.
Po Kapitolu krążą pogłoski, że istniały inne ...
- Słucham? - Sprawdzamy instalację.
- Nie ma problemów z rurami izolacyjnymi? - Nic mi o tym nie wiadomo.
- Możemy zerknąć? - Proszę bardzo.
To nie w porządku, że zamykają ten kościół.
Wprawdzie parafia nadal będzie z niego korzystać, ale to już nie to.
Tyle lat tu jestem i tyle tu przeżyłem.
Tak, wydaje mi się, jakby coś we mnie umierało razem z tym kościołem.
Co do tego masz rację.
... przemyt kokainy, korupcja i przekupstwo urzędników państwowych.
Nie pokazuje tego po sobie, ale nawet jego dobry nastrój
nie ukryje faktu, że jest on pierwszą ofiarą amerykańskiej kampanii antynarkotykowej.
Tu Kasza. Klub jest otwarty.
W Dulles czekają już funkcjonariusze policji,
aby skuć człowieka, który symbolizuje wroga w amerykańskiej wojnie antykokainowej.
Bitwa może być wygrana, lecz wynik wojny nadal nie jest przesądzony.
Mówiła Samantha Coleman, WNTW, wiadomości wieczorne.
Zrozumiałem, pułkowniku. Bez odbioru.
To był pułkownik.
Wszyscy są na swoich pozycjach. Jak tam pogoda?
Mamy śnieżyce w Wirginii wzdłuż całego wybrzeża.
Nowy front burzowy nadciąga z północnego wschodu.
- Bóg kocha piechotę. - Amen.
Wykonajcie swoje zadania.
- 15.51. Zgadza się? - Zgadza się.
Na razie.
Ale zimno, stary! Przytupywałem nogami przez pięć minut.
Dwa razy cappuccino. Spieszy nam się.
Przepraszam panów. Może to fałszywy alarm, ale chyba właśnie widziałem ...
Co widziałeś?
Elvisa. Elvisa Presleya.
Cholerni turyści. Powinno być jakieś prawo.
Jest tu sporo policji.
- Czy to z jakiegoś szczególnego powodu? - Normalna służba.
- Jakiś komentarz? - Nie teraz.
Dziękuję panu.
Pułkownik Stuart tam idzie.
Mam mały problem z personelem. Zastępstwo w ostatniej chwili.
- Jaka jest obstawa na lotnisku? - Tak jak myśleliśmy ... śmieszna.
- Pułkowniku, czy mogę prosić o parę słów? - Owszem, dwa: "odpierdol" i "się".
Żadnych zdjęć, ty czerwona suko.
To stare wieści.
Ej, koleś.
- O co chodzi? - Masz klucz do tych drzwi?
Mam. A co?
Chcę, żebyś je otworzył.
- Czy jest tu glina na służbie? - Policja lotniskowa.
Idź po nich.
Doskonale. Gotowe.
Tutaj jest wstęp wzbroniony. Co tu robicie?
- Nie mogliście poczekać na bagażowego? - My tu pracujemy.
Pokażcie legitymacje.
Oczywiście. Nie ma sprawy.
O Jezu. Kurwa!
To ma być personel bagażowy?
- Wszedł tu i mignął ci legitymacją? - Tak. Kazał was tu przyprowadzić.
Chryste.
Skurwysyn!
Stać!
le zgadłeś, bucu. Ja jestem gliną, a to były bandyta.
Gdzie twoja legitymacja?
W drodze do Cleveland?
Nic pani nie wyjaśniła. Tylko wepchnęła mnie pani do tego wagonu dla bydła.
- Powiadomiono pana, że zabrakło miejsc. - Świetnie. Wszystko rozumiem.
Dlaczego nie dostałem posiłku dla pierwszej klasy, za który zapłaciłem?
- Wie pani, kim jestem? - Tak. Widzieliśmy pana program.
Pana "Latające złomowiska" to obiektywne spojrzenie na bezpieczeństwo lotów.
Jednak nie był aż tak pouczający jak "Powietrzne kociaki", prawda, Connie?
Myślicie, że jesteście dowcipne.
Dobrze. Mam twój numer.
A ja pański. Więc proszę siadać.
Świetnie.
- Stewardesa. - Panie Thornberg,
nie może mnie pan monopolizować.
- Nie mogę siedzieć obok tej kobiety. - Słucham?
On chce przez to powiedzieć, że ma nakaz sądowy.
Mogę się do niego zbliżać najwyżej na 15 metrów.
50 metrów. Więc sadzając mnie tutaj, gwałci pani nakaz sądowy.
Mogę podać do sądu i panią, i te linie lotnicze.
Ta kobieta napastowała i upokorzyła mnie publicznie.
Co pani zrobiła?
Wybiłam mu dwa zęby.
Napije się pani szampana?
Przepraszam, poruczniku McClane. Musiałem sprawdzić.
Oto pana pistolet i legitymacja.
Dzięki.
Jezu Chryste!
Co wy tu, kurwa ... Co wy robicie, koleś?
To miejsce przestępstwa. Musicie je zabezpieczyć.
- To zależy od kapitana. - W takim razie prowadżcie mnie do kapitana.
- Gdzie jest Cochrane? - Nie udało mu się.
- Spóźniłeś się. - Mieliśmy kłopoty, panie pułkowniku.
Jakiś gliniarz ... zabił Cochrane'a. Mnie ledwie udało się zwiać.
Czy wykonaliście zadanie?
Tak jest, ale ... Cochrane, panie pułkowniku.
W takim razie straty są minimalne. Kara może być surowa.
Jeszcze raz mnie zawiedziesz, a komora nie będzie pusta.
Odejść.
Kto tam? Wejść.
- Kapitan Lorenzo? - Tak.
- Jestem John McClane ... - Wiem, kim jesteś.
To ty jesteś tym palantem, który naruszył 7 rozporządzeń FAA i 5 okręgu Kolumbia,
latając po moim lotnisku ze spluwą i strzelając do ludzi.
- Jak nazywasz ten burdel? - Samoobroną.
Myślisz, że odznaka policji Los Angeles da ci tu darmowy obiad?
Nie. Może odrobinę profesjonalnej uprzejmości.
Na lotnisku w tygodniu świątecznym? Wolne żarty.
Do diabła z uprzejmością. Ale co z profesjonalizmem?
Pana chłopcy odeszli sobie z miejsca zbrodni, kapitanie.
Nie załatwi pan tej sprawy w 10 minut.
- Trzeba zamknąć teren, wziąć odciski palców. - Nie pouczaj mnie, ważniaku.
Wiem, co robię. Weżmiemy odciski.
Zrobimy zdjęcia. Przeszukamy teren.
Jak wejdzie tam 400 osób? Będzie dobrze, jeśli znajdziecie odciski własnych ludzi.
- Po prostu niech pan zamknie teren ... - Zamknąć teren?
To takie proste, co? Po prostu zamknąć teren?
Mam tu wszystkich, poczynając od zjazdu Kapliczników,
na pieprzonych harcerzykach kończąc!
Mam zgubione dzieci, zgubione psy ... Nie teraz! Potem!
Mam międzynarodowych dyplomatów.
Renifer ma tu przylecieć z jakiegoś cholernego zoo!
Ale uwaga - John McClane ma mały problem.
Do diabła, zamknijmy całe lotnisko!
- Jak myślisz, co powiedzą na górze? - Podnieś słuchawkę i się dowiedz.
Nie potrzebuję ekspertów, żeby mi powiedzieli, że to jakiś punk kradł bagaż!
Bagaż? Ten punk strzelał do mnie z Glock 7. To niemiecki porcelanowy pistolet.
Nie do wykrycia lotniskowymi detektorami, a kosztuje więcej niż twoja pensja.
- Zdziwiłbyś się, ile zarabiam. - Zdziwiłbym się, gdyby było więcej niż 1,98.
McClane, chyba za bardzo uwierzyłeś w to, co o tobie piszą.
Wiem wszystko o tobie i tej aferze w Nakatomi w Los Angeles,
ale to, że w telewizji mają cię za ważniaka, nic nie znaczy.
Teraz jesteś w moim małym stawie,
i to ja jestem grubą rybą, która tu rządzi.
Przyłapałeś jakichś mętów. I dobrze.
Wyślę twojemu kapitanowi w Los Angeles pochwałę!
A teraz wypieprzaj z mojego biura, zanim każę cię wyrzucić z mojego lotniska!
Carmine, pozwól, że cię o coś zapytam.
Na co najpierw reaguje detektor metalu: na ołów w twoim tyłku czy gówno w mózgu?
Pieprzony grubas.
- Czy ten facet miałjakieś dokumenty? - To nie nasz problem.
Pożyczam to i to. Zaraz oddam.
Stójcie.
Stójcie. Musimy coś sprawdzić.
- Co ty robisz? - Coś cholernie nieprzyjemnego.
W tym całym zamieszaniu nie wzięliśmy odcisków tego pajaca.
- Chryste! - Te rzeczy robi się w kostnicy.
Już nie. Mamy nową procedurę co do truposzy.
Ale temu się chyba nie uda. Wielkie dzięki.
Nasza eskorta odlatuje.
To nic. Teraz już jesteśmy bezpieczni.
Już nic nam nie grozi. Wkrótce będziemy w USA.
Za ile?
Trzy i pół godziny.
Nogi bolą od tych łańcuchów.
Mógłbyś mi je zdjąć, chłopcze? Przecież nigdzie nie pójdę.
Przepraszam, panie generale, ale nie mam na to pozwolenia.
Dobrze, chłopcze, dobrze.
Jesteś świetnym żołnierzem.
Zamiast wolności daj mi ognia.
- Tu Powell. - Wyjmij z gęby tego batona.
- John, jak się masz? - Holly spóźniła się o dzień
i siedzę w Waszyngtonie z teściami.
Ach, ci teściowie, co? Po prostu uwielbiają swoich zięciów policjantów.
Słuchaj, Al, jaki jest numer faksu u ciebie w komisariacie?
555-3212.
3212. Poczekaj chwilę, dobrze? Chcę ci coś przesłać.
Przepraszam.
Ty i faksy? To coś nowego.
Holly mi powiedziała, żebym zaskoczył, że mamy lata dziewięćdziesiąte.
- Czy to tak? - Nie. Tak.
- Jest do góry nogami. - To nie ma znaczenia.
Dobra, leci.
- Wysyłam ci coś w tej chwili. - Poczekaj sekundę, kowboju.
- Odciski palców? - Mamy tu niezidentyfikowanego sztywnego.
Zaznaczyłem piórem spiralki, na wypadek gdyby było zamazane.
Sprawdź w aktach stanowych, federalnych i w Interpolu.
- Zrobione. O co tu chodzi? - To tylko moje przeczucie.
Kiedy ty masz te swoje przeczucia, firmy ubezpieczeniowe zaczynają bankrutować.
- Słuchaj, numer faksu jest ... - W górnym rogu faksu, który dostałeś.
W górnym rogu faksu, który właśnie dostałeś.
Lotnisko, co? Nie bawisz się chyba w cudzej piaskownicy?
Tak i właśnie zabrakło mi piasku.
- Dziękuję. - Proszę.
Ta burza dopiero się zaczyna,
a satelita ma już w zanadrzu następną.
Spójrz tylko na ten nowy front. Przy nim jego mały braciszek to pestka.
Mogę posypać piaskiem pasy startowe i puszczać pługi przed każdym lądowaniem,
ale ty musisz zająć się tymi na górze i dać mi trochę czasu.
Dobra.
W porządku. Każcie zwolnić ptaszkom, zanim zrobi się parking nad głowami.
Kolejka zaczyna się już nad Missisipi, więc niech zaczną brać numerki.
Jeszcze jeden kieliszek?
Nie, dziękuję. Muszę oglądać jego twarz jeszcze tylko 20 minut.
Proszę państwa, tu kapitan. Wieża kontrolna w Dulles właśnie nas poinformowała,
że przed nami nasuwa się front burzowy.
Zostaniemy w powietrzu jeszcze przez jakiś czas.
- Dziękuję. - Zmieniłam zdanie ...
Jestem, partnerze. Przesyłam ci dane twojego sztywniaka.
- Co o nim wiecie? - Nie żyje.
- Potrzebowałeś komputera, żeby to odkryć? - Nie, źle mnie zrozumiałeś.
Zgodnie z danymi ministerstwa obrony nie żyje już od dwóch lat.
- Co? - Tak jest. Sierżant Oswald Cochrane.
Amerykański doradca w Hondurasie.
Zginął w katastrofie helikopterowej, 11 maja '88.
Proszę pana.
Czytaj między wierszami, bo dla mnie to wygląda na niezłą aferę szpiegowską.
Rozumiem. W porządku, Al. Ogromne dzięki.
- Zawsze do usług. - Dobrze.
Kończę za godzinę. Może byśmy poszli na drinka?
Tylko faks, proszę pani. Chodziło mi tylko o faks.
Chwileczkę. Właśnie kogoś zobaczyłam. Zadzwonię do ciebie.
Duch zeszłorocznych świąt. Nakatomi? Los Angeles? Pan John McClane, prawda?
- Kim pani jest? - Sam Coleman. Z dziennika WNTW.
- Przepraszam. - Daj mi szansę. Widziałam trupa.
Słyszałam, że to pana robótka.
Nie. Z robótek zajmuję się tylko dzierganiem.
Cudownie. Właśnie zamknęli lotnisko krajowe. Mają tam lodowisko.
- Będą nam przysyłać swoje samoloty. - Wesołych świąt.
Najgorsza była prasa, panie Trudeau.
Interesował ich Esperanza.
Mają wszystko - ślady krwi i całą resztę.
Wyrzuciłbym tych cholernych reporterów z lotniska,
ale zaczęliby z wolnością słowa i mielibyśmy na karku Organizację Praw Obywatelskich.
Morderstwo w telewizji. Dobry początek świątecznego tygodnia!
O co chodzi? Porachunki gangów, jak ostatnio?
Chyba że ci gangsterzy są szkoleni w Fort Bragg.
- Kto to jest, do diabła? - Jestem policjantem ...
Nie na swoim podwórku. Los Angeles gówno tu znaczy.
To samo powiedziałem o moich ostatnich badaniach na cholesterol.
Więc o co chodzi, poruczniku McClane?
Pewnie kapitan Lorenzo naświetliłjuż panu tę drobną potyczkę ze złodziejaszkami.
Może potrafi wyjaśnić i to.
- Systemy podłączone, panie pułkowniku. - Zaczynać.
Pięć minut do rozpoczęcia operacji. Bądźcie w pogotowiu.
Mamy w kostnicy trupa, który umarł dwa razy.
Zakładając, że to nie pomyłka, jaki z tego wniosek?
- Taki, że ktoś na tym lotnisku coś szykuje. - Co to ma znaczyć?
Wiem, że jesteśmy tu ciemni, więc daj nam próbkę swojego geniuszu.
Czy to porwanie, kradzież, czy co?
- Nie jestem pewien ... - On nie jest pewien.
Brak mi słów. Muszę się położyć.
Jedynie zawodowcy zadają sobie tyle trudu. Nie złodzieje bagażu ani punki.
- Jakiego rodzaju zawodowcy? - Jak myślisz, co to jest?
Patrol bezpieczeństwa? To jest życiorys najemnego zawodowca.
Leci do was ważny handlarz narkotyków. Nie trzeba Einsteina, żeby to wykalkulować.
Czekacie na kolejnego trupa, zanim zaczniecie zadawać pytania?
To ty załatwiłeś nam tego trupa. Pamiętaj o tym.
Tak, pamiętam.
Lorenzo, wezwij wszystkich kierowników zmian. Natychmiast.
- Co? - Niech meldują o wszystkim, co podejrzane.
- Nawet o błahostkach. Rozumiesz? - Rozumiem.
- O Boże! - Co?
- Pasy startowe. - Co, do licha?
- Gasną światła. - Jezu Chryste.
Włącz oświetlenie awaryjne.
- Stan pogotowia. Żółty kod. - Systemy awaryjne nie dają się włączyć.
- Przeskocz na inny terminal. - Bobby, co tam masz?
- Nic. Cała sieć wysiadła. - Może zadzwonimy do elektrowni?
Jesteśmy na tym samym obwodzie, a u nas działa.
Dulles, schodzę do lądowania.
- Utrzymuj pozycję. - Co się tam dzieje na dole?
- Zajmujemy się tym. - Nie możemy was przyjąć. Czekajcie.
Fuji 604. Wykonaj procedurę nieudanego zejścia do lądowania i czekaj.
TWA 23, nie możemy was teraz przyjąć do lądowania.
Wznieście się na wysokość 300 metrów.
Sprawdziłem wszystkie systemy. Nic się nie da zrobić.
- Jak to wygląda? - Kontrola lądowania wysiadła.
Jezus. Wysiadł system lądowania ILS.
Potwierdzam. System lądowania nie działa.
Żaden cholerny system nie działa. I monitory lotów wysiadły.
Uwaga wszyscy pracownicy wieży kontrolnej. Ogłaszam stan alarmowy.
Każda jednostka zbliżająca się do sektora, której nie ma w naszym planie lądowania,
ma zostać odesłana na inne lotnisko.
Wszystkie jednostki już schodzące do lądowania lub znajdujące się w planie
mają czekać przy zewnętrznym markerze.
Pakować je jak sardynki. Jazda.
Dobra. Ani słowa o tym na zewnątrz.
Na lotnisku znajduje się około 15 tysięcy osób. Nie chcemy paniki.
Zyskaliśmy właśnie ze dwie godziny.
Potem samoloty, które mają mało paliwa, nie będą krążyć.
Będą spadać na trawnik Białego Domu.
McClane, tego się spodziewałeś?
Nie.
To tylko początek.
- Gorąca linia z FAA. - Skąd oni już mogą wiedzieć?
Nie mogą.
- Może to chłopcy, którzy was odcięli. - Puść to przez głośnik.
Uwaga, wieża w Dulles.
Podobno ślepcy nadrabiają uwagą.
Skoro jesteście ślepi i głusi, myślę, że będziecie uważać.
Wiem, że wasze magnetofony działają, więc będę mówił szybko.
Potem możecie sobie to odgrywać do woli.
Jak się dostałeś na tę linię? Kim jesteś?
Nieważne, kim jestem. A czego chcę ...
Jeśli nie chcecie, aby samoloty wam pospadały do Potomacu,
to, czego chcę, jest bardzo ważne.
Za 58 minut wyląduje na tym lotnisku samolot.
To FM-1: Foreign Military Jeden.
- Na pewno zdają sobie panowie sprawę ... - Esperanza?
... z charakteru tego lotu i znaczenia jego ładunku.
Do tego samolotu nikt nie podejdzie.
Wyląduje on na wyznaczonym przeze mnie pasie,
gdzie pozostanie w odosobnieniu.
Na tym się kończy moje zainteresowanie tym samolotem
i wasza za niego odpowiedzialność.
Jednocześnie chcę, aby zatankowano do pełna samolot transportowy 747
i oddano go do mojej dyspozycji.
Macie dwie minuty na powiadomienie przylatujących samolotów, aby czekały.
Potem będziecie mogli tylko odbierać komunikaty.
Jakakolwiek próba naprawy systemów zostanie surowo ukarana.
On blefuje.
- Do diabła, nie możesz tego zrobić. - Właśnie to robię.
Musicie wybić kod 15. Mam pomysł i potrzebuję waszej pomocy.
Jeśli Esperanza doleci do kraju bez umowy o ekstradycji, to możemy mu nagwizdać.
Rozmawiają z nami, używając naszego systemu. Muszą być blisko.
- Moi ludzie przeczeszą lotnisko. - Żebyś tylko zdążył!
Mam tu wyborową jednostkę i oddział SWAT. Nie potrzeba nam tu niedzielnych obrońców.
Moja żona jest w jednym z tych samolotów. To mnie włącza do gry.
Gdybyś ruszył się szybciej, nie tkwilibyśmy po pas w gównie.
Dość tego. Straż. Wynocha stąd.
Panie Trudeau, mamy przepisy FAA
dotyczące wstępu osób nieupoważnionych do wieży kontrolnej.
- Musimy znależć sposób nadawania. - Jasne. Skocz do stacji radiowej po nadajnik.
Już mamy. Tam, gdzie budują nowy terminal.
20 linii lotniczych, każda z systemem komputerowym podłączonym do anteny.
- Proszę wyprowadzić pana McClane'a. - Nic tu nie masz do roboty.
Wszystko, czego nam trzeba, znajduje się przy pasażu nadziemnym
i czeka tylko na podłączenie.
Do licha, Trudeau, mamy do czynienia z zawodowcami.
Z tymi ludźmi nie ma żartów.
Sam Coleman. Wiadomości WNTW. Krążą tu dzisiaj najróżniejsze pogłoski.
Nie ma mowy, proszę pani.
Tu jest wstęp wzbroniony, Coleman.
Czego byś nie wymyślił, oni też o tym pomyślą!
- Zabieraj łapy. - Wyrzućcie ich stąd.
- Straż lotniskowa, zgłoś się. - Tu Tomalson.
Tu kapitan Lorenzo. Mam w wieży dwie nieupoważnione osoby.
Przestań wiercić palcem w dupie i odbierz ich z windy,
bo znajdziesz wypowiedzenie pod choinką.
10-4. Chodźmy.
Do licha!
- Przychodzi ci coś na myśl? - Cholera. Czekaj.
- Na co? - Po prostu czekaj!
Handlarz narkotyków w drodze do więzienia, strzelanina na lotnisku,
wszyscy kontrolerzy lotów latają w panice, a ty robisz falę.
- Związek? McClane, tylko parę słów. - Dobra, tylko parę słów. Odpierdol się.
Dzięki, ale pułkownik Stuart już mi to powiedział.
Stuart. Został zwolniony przez Kongres. To był on.
Co? Jak? Co za on?
Nie bój się, mam wprawę.
- Hej. - Cześć.
- A gdzie ten drugi? - Chyba ma klaustrofobię.
To system VHF, ale samoloty są tak blisko, że to nie ma znaczenia.
Mogę złapać naszą częstotliwość w 30 minut i podłączyć nadajniki.
- Nawet w samolotach się nie zorientują. - Bierz, co chcesz. Pożyczaj. Kradnij. Zabijaj.
Niech oddział SWAT go osłania.
Czego byśmy nie wymyślili, oni też na to wpadną.
Cholera. Nie mogę w to uwierzyć.
Znowu piwnica. Znowu winda.
Jak to samo gówno może spotkać człowieka dwa razy?
Co jest, kurwa?
Kim jesteś?
Jestem Marvin.
Myślałem, że chcesz ukraść moje płyty.
Jestem tylko dozorcą.
Tu wieża w Dulles do wszystkich samolotów w pasie powietrznym nad Potomakiem.
Mamy tu parę problemów technicznych.
Do pogarszających się warunków atmosferycznych
doszedł jeszcze nieprzewidziany czynnik ludzki.
To miało wpływ na nasz sprzęt elektroniczny oraz wszystkie systemy awaryjne.
Wysiadły nasze systemy nawigacji lotu i lądowania,
a za minutę nie będziemy mogli nadawać.
Krążcie nadal przy zewnętrznym markerze i czekajcie na instrukcje.
Po naprawie systemów poprowadzimy was do lądowania,
z pierwszeństwem dla tych, którym brak paliwa.
Powodzenia.
Bóg z wami.
Zmienić tablice.
OPÓŻNIONY
- Nadziemna budowa. - Nie. Nadziemne przejście.
To ostatnia rzecz, jaką usłyszałem, zanim mnie wyrzucili.
Popatrzmy.
To musi być dokładnie tu.
To podwyższona platforma, a to nowy terminal. A tu twoje nadziemne przejście.
Jak szyjka od butelki. Niezłe miejsce na zasadzkę.
Którędy możesz mnie tam najszybciej zaprowadzić?
To nie należy do moich obowiązków służbowych.
- Panie Barnes, będziemy pana pilnować. - Tak? A was kto przypilnuje?
Główny kanał wentylacyjny.
I strzał w dziesiątkę.
Chociaż raz chciałbym mieć normalne święta,
grzaniec, cholerna choinka,
kawałek indyka.
Ale nie, muszę tu pełzać w tej pieprzonej, blaszanej puszce.
Jesteśmy przy nadziemnym przejściu. Widzę już sprzęt.
Zadzwonię do was po test protokołu, kiedy będę gotów. To wszystko na razie.
Sierżancie, potrzebujemy więcej sprzętu. Chciałbym wysłać któregoś z pańskich ludzi.
- Co się dzieje, u diabła? - Włącz to z powrotem!
- Hej, frajerze, na co ja wyglądam? - Na łatwy cel.
Cholera!
Nie znoszę mieć racji.
Nie wstawaj!
Kurwa!
Pieprzony skurwysyn.
Cholera.
Nakopię ci do dupy.
- Jezu! - Nic ci nie jest?
Nie. Ale antena ... Muszę się do niej dostać i ją nastawić.
Na ziemię!
Cholera jasna.
Przynęta.
Zrobili nas w balona.
Przez nich Lorenzo poświęcił najlepszych ludzi,
a ty zmarnowałeś czas,
którego i tak nie mamy.
Wydaje mi się, że jest pan bliżej niż 50 metrów.
Podobnie jak ten samolot. Prawie.
Tak. Sporo ich tam. Wygląda to jak normalny korek.
Nie ma w tym nic normalnego.
Jest pani zaintrygowana. To mój dar, pani McClane. Dostrzegam różne rzeczy.
Rzeczy, których inni nie widzą. I w ten sposób zaciekawiam ludzi.
Aż do mdłości.
Ludzie mają prawo wiedzieć wszystko o wszystkich. Pani chciała temu przeszkodzić.
Słuchaj, gadzino, naraziłeś moje dzieci
i wcale nie przyświecały ci takie szlachetne pobudki jak "ludzie".
Dostrzegasz ludzi tylko wtedy, gdy patrzysz pod nogi, na co nadepnąłeś.
Ja? Przeżyję. Ale oddział SWAT zginął
i antena przepadła.
Nie widzieliście tego?
Czekamy teraz na nowy cud.
Poczekaj, coś się tu dzieje.
Jeszcze raz powtarzam, grupa przy przejściu, zgłoś się.
Grupa w przejściu, czy mnie słyszycie?
Jest zablokowany. Możesz coś z tym zrobić?
Nie. Tę blokadę można złamać tylko specjalnym kodem.
Nawet gdybyśmy złapali ich częstotliwość, nic byśmy nie usłyszeli. To zawodowcy.
Ty też. Złam kod. Chcę słyszeć tych drani.
To dziesięciocyfrowa kontrolka. Kod ma sześć cyfr.
Do diabła, może być milion kombinacji.
Na drugi raz, zanim zabijesz jednego z nich, niech ci najpierw da kod.
Słyszeliśmy, jak telefonował ich główny inżynier. Nasi wystrzelali ich SWAT.
Więc chcieli dostać się do anteny. Wszystko zgodnie z planem.
Strata naszych nie była w planie.
Uwaga, wieża w Dulles.
Panie Trudeau, wiem, że słuchacie.
- Niestety, nie spełniacie poleceń. - Spotkajmy się twarzą w twarz.
Ostrzegliśmy, żebyście nie naprawiali systemów.
Zmarnowaliście ludzkie życie i cenny czas na bezowocny i oczywisty cel.
Teraz poniesiecie karę.
Zginęło pięciu funkcjonariuszy, pułkowniku Stuart. Czy to za mała kara?
McClane, nie wtrącaj się do tego. Jesteś uprzykrzonym ...
McClane. John McClane.
Policjant bohater, który ocalił zakładników w Nakatomi.
Czytałem o panu w tygodniku,, People".
Wprogramie,, Nightline" nie wypadł pan dobrze.
Ile forsy z handlu narkotykami płaci panu Esperanza za zdradę?
Kardynał Richelieu najlepiej to ujął: "Zdrada jest wyłącznie kwestią dat".
Ten kraj musi się nauczyć, że nie może wciąż podcinać nóg takim ludziom jak Esperanza,
którzy mają odwagę przeciwstawić się komunistycznej agresji.
Lekcja pierwsza to zabijanie policjantów? Jaka będzie druga ... bomba neutronowa?
Nie. Myślę, że znajdziemy coś pośredniego.
Uważajcie.
Podaj mi numer lotu. Taki, któremu kończy się paliwo.
Windsor 114. Lot transatlantycki z Londynu. Zbiornik paliwa suchy jak pieprz.
Włączcie system ILS, ale przestawcie poziom morza na minus 60 metrów.
Jezu! Przestawili poziom morza na minus 60 metrów.
Windsor lot 114. Tu wieża kontrolna w Dulles. Czy mnie słyszysz?
Dulles, tu Windsor 114. Gdzie byliście, do diabła?
Windsor 114, tu Dulles. Byliśmy tutaj cały czas, stary.
Właśnie naprawiliśmy nasze systemy.
Windsor 114, poprowadzimy cię do lądowania na pasie startowym 2-9.
- Kontakt z Dulles przy zewnętrznym markerze. - Jezu Chryste, rozwali ich!
Podchodzimy, najwyższy czas. Mam 230 osób i lecimy na oparach benzyny.
Zrozumiałem, 114. Skalibruj ...
- Jezu. - Wlecą prosto w beton.
Skurwysyn!
- Dlaczego go słuchają? - To nasza częstotliwość.
Cholera.
- Barnes! - Tu wieża w Dulles. Mamy kontakt radarowy ...
Daj mi swoją kurtkę!
- Co chcesz zrobić? - Co tylko mogę.
Szanowni państwo, schodzimy do lądowania.
Przepraszamy za opóźnienie, za parę minut wszyscy będziemy na ziemi.
Proszę nie odpinać pasów.
Wszystko załatwione, aby zdążył pan na następny lot. Nie spóźni się pan.
Na miejsce, proszę.
Jesteśmy jak Koleje Brytyjskie. Czasem się spóźniamy, ale zawsze docieramy na miejsce.
Proszę się nie matrwić.
Powodzenia, McClane!
Dulles, tu Windsor 114 w zasięgu zewnętrznego markera.
Odbiór, 114. Tu wieża w Dulles.
Mamy kontakt radarowy i widzimy was na monitorze.
Wszystko idzie dobrze, jesteście na ścieżce lądowania.
Tam ktoś jest!
To McClane. Chryste.
Klapy lądowania.
Szybkość schodzenia 140.
130.
- Wysokość 300 metrów. - 240! Jesteście tylko na 240 metrach!
Służby ratownicze. Przygotujcie wszystko na pasie startowym 2-9.
Szybkość plus 30. 200 metrów.
Idzie dobrze, Windsor. Szybkość wiatru, 30 węzłów. Pas startowy oblodzony.
Dobra, chłopcy. Mamy was.
Mamy was.
Zwiększ wysokość!
Jezu!
Mamy was.
Boże.
Skurwysyn.
Na tym kończy się lekcja na dziś.
Jeśli samolot 747 będzie gotów na czas,
a samolot generała Esperanzy wyląduje bez przeszkód,
unikniecie dalszych lekcji.
Bez odbioru.
Nie widzimy żadnych oznak życia. To potworne.
Barnes! Musimy ostrzec te samoloty,
że mamy tu szaleńca, który podaje się za wieżę kontrolną. Połącz mnie.
- Jak? - Wymyśl coś!
Oto lista pasażerów.
McClane, wiem, jak się musisz czuć.
Chciałem pomóc tym ludziom.
Na cholerę się to zdało.
Wezwaliśmy na pomoc rząd. Przyślą nam specjalną jednostkę.
Oddział do walki z terrorystami.
A samolot twojej żony ...
Wciąż nadają, chociaż nie możemy im odpowiedzieć.
Za 90 minut skończy im się paliwo.
Słuchaj, Dick. Czy tak się nazywasz?
Dick. Jeśli chcesz przysuwać się tak blisko, czy mógłbyś zmienić wodę kolońską?
Coś jeszcze?
Przydałby się odświeżacz do ust.
Tu Sam Coleman z reportażem na żywo z miejsca wypadku.
Panie pułkowniku, zrobili wszystko, co przewidzieliśmy. Jak na razie.
Wciąż nie ma jeszcze oficjalnych komunikatów.
Pomimo zamknięcia tylko jednego pasa startowego z powodu katastrofy,
widzę stąd kilkadziesiąt samolotów krążących nad lotniskiem.
Są pogłoski, że wieża kontrolna miała kłopoty i że to mogło przyczynić się do wypadku.
Przy pogarszających się warunkach atmosferycznych
problemy i tu i na górze będą narastać.
Mówiła Samantha Coleman z lotniska międzynarodowego w Dulles.
- Victor. - Tak, o co chodzi?
Zapakowałeś mikrofony radiowe czy są tutaj?
- Miałbym je dać tym bucom do odprawy? - Kocham cię.
Daj mi jeden odbiornik.
Możesz złapać częstotliwość kabiny pilota?
- Mogę. A co? - Chcę usłyszeć, co jest grane.
To powinno być tutaj, na naszym pasmie.
- Nic. - Powiedziałeś, że dasz radę. To jak?
Działa, ale łapię tylko jakąś radiolatarnię.
To dziwne. Jakby nie było wieży kontrolnej.
Trzymaj się tego pasma.
Daj mi znać, jak coś złapiesz.
- Major Grant. - Rollins, z ministerstwa sprawiedliwości.
Trudeau, szef operacji powietrznych.
Lorenzo, policja lotniskowa. Chcesz coś, już to masz.
Tylko tylu was jest? Jeden pieprzony pluton?
- Jeden kryzys, jeden pluton. Kim pan jest? - John McClane.
- McClane, wykazałeś się odwagą, stary. - Tak.
Teraz wykaż się rozsądkiem. Pozwól, że tym zajmą się zawodowcy.
Wygląda na to, że zawodowcy grają dziś w złej drużynie.
- Pułkownik Stuart nie jestjednym z waszych? - Już nie.
Teraz jesteśmy tu po to, aby go unieszkodliwić. I zrobimy to.
Służyliśmy razem. Wszystkiego, co umie, nauczył się ode mnie.
Może od tego czasu nauczył się paru nowych rzeczy.
Do roboty! Stanowisko dowodzenia będzie tu, na komisariacie policji.
Za 15 minut chcę mieć łączność z wieżą.
Dobra, do dzieła!
Jest teraz lepiej czy gorzej?
- Światła. Duże, przenośne światła. - Ustawimy je na pasach, a potem ...
Poczekamy, aż ci szaleńcy je zestrzelą. A skąd je weżmiecie? Od Batmana?
- Co z tymi telefonami pokładowymi? - Tam jest 18 samolotów. Pięć ma telefony.
Połączyliśmy się z trzema. Próbujemy pozostałe.
To 13 potencjalnych katastrof.
Wiatry czołowe znoszą wszystkich poza zewnętrzny marker.
Samoloty z wystarczającą ilością paliwa odesłano już do Atlanty, Memphis i Nashville.
Marker zewnętrzny. Do diabła!
Marker zewnętrzny!
To radiolatarnia. Wysyła sygnał "pip pip pip", żeby wiedzieli, że się nad nią znajdują.
- Więc? - Kto powiedział, że sygnał ma być "pip"?
Racja. Zmienimy częstotliwość wieży na częstotliwość radiolatarni. Zwiększymy moc.
Będziemy mogli komunikować się z samolotami, a te gnoje się nie zorientują!
Wytropiłem sygnał. Był w ładowni bagażu.
Całą noc byli podłączeni do waszej gadaniny na wieży.
Punki kradnące bagaż, co, Carmine?
- Jak leci, Telford? - Niedobrze.
Zadzwoniłem do Langa. Za dwie godziny będą mieli aparat do łamania szyfru.
- Moja żona nie ma dwóch godzin. - Jestem w oddziale Granta od wczoraj.
Facet, którego zastępuję, miał atak wyrostka.
Podobno nikt nie jest lepszy w te klocki od majora Granta.
Chyba że pułkownik Stuart.
Chcę wiedzieć wszystko o samolocie, którego żądają te gnojki.
Potem wydam wam rozkazy. Sala odpraw pilotów. Już.
- Pracuj dalej. - Albertson. Ze mną.
Żadnych cywili.
- Co jest, kurwa? - O co chodzi?
Nadajnik radiolatarni. Nie nadaje sygnałów. Gada.
Wszystkie samoloty oczekujące na lądowanie w Dulles. Tu główny inżynier, Leslie Barnes.
Zostałem upoważniony, aby podać wam pełne informacje.
Obecnie możemy się komunikować wyłącznie na tej częstotliwości.
Oto jaka jest sytuacja. Około dwóch godzin temu ...
- Posłuchaj tego. ... podającego się za naszą wieżę,
dopóki nie usłyszycie własnego numeru identyfikacyjnego.
- Terroryści opanowali wszystkie ... - Jasny gwint! Nagrywaj to.
... nasze systemy z wyjątkiem tego kanału.
Jeszcze sekundę.
Nie próbujcie odpowiadać na ten komunikat na waszej częstotliwości.
Spowodowali już jedną katastrofę,
- podając się za wieżę kontrolną. - Jezu.
Powtarzam. Terroryści odcięli oba systemy pozwalające wam na lądowanie:
światła naziemne i system lądowania ILS.
Specjalna jednostka armii USA przygotowuje się do unieszkodliwienia terrorystów.
Mój Boże.
- Chciałbyś ładną kurtkę? - Nie. Zresztą nigdy na mnie nie leżała.
Musisz mnie zaprowadzić do sali odpraw pilotów.
Muszę słyszeć, o czym mówią. Której z tych map potrzebujemy?
- Nie ruszaj tego! - Znajdż mapę.
Znajdę. Zrobisz bałagan w całej mojej kartotece.
Sala odpraw pilotów to chyba na głównym terminalu.
To czy to będzie pod "P", jak pilot?
- Szybciej, Marvin! - A może pod "R", jak różne.
Proszę o pozwolenie na zmianę wart co 30 minut.
Moi ludzie marzną i niecierpliwią się. Odbiór.
Tu pułkownik Stuart. Każ tym, którzy nie są na warcie, zebrać się na odprawę.
O co chodzi?
Panowie, dziś wieczorem gra się kończy.
Klocki domina nie będą się przewracać, a mury obronne pozostaną na miejscu.
Samolot generała Esperanzy właśnie pojawił się w zasięgu naszego pola.
Uwaga, wieża w Dulles. Oświetlimy pas startowy.
Nie próbujcie, powtarzam, nie próbujcie puszczać tam żadnych samolotów.
Pamiętajcie, że was obserwujemy.
- Co robimy? - To, co każą.
Wieża w Dulles do Fokstrot Michael 1.
Tu Fokstrot Michael 1, Dulles. Słyszymy was. Odbiór.
Fokstrot Michael 1, macie lądować na pasie startowym 1-5.
Znalazłem to na ziemi przy kurtce, obok taśmy bagażowej.
Dlaczego to cię tak podnieca?
- Na tym jest jeszcze wciśnięty kod. - Podoba ci się to?
Nie dałbyś mi za to 20 dolców?
- Dam ci za to pożyć. - Facet wie, jak się targować.
To sprzeczne z naszymi instrukcjami.
Mieliśmy lądować na pasie 1-0,
gdzie mieli po nas wyjść funkcjonariusze waszej policji ...
Kapitanie, proszę powiedzieć wieży, że zastosujecie się do instrukcji.
Zrozumiałem, Dulles. Lecimy na pas startowy 1-5.
Fokstrot Michael 1. Odezwij się.
I co teraz zrobisz? Zastrzelisz mnie? Kto poprowadzi samolot?
Nie matrw się o to. To nie twój problem.
Michael 1. Słyszysz mnie?
Fokstrot Michael 1. Odezwij się.
Orle Gniazdo. Tu Sokół. SOS!
- Słucham cię, Sokół. - Straciłem ciśnienie w kabinie. Widoczność prawie zerowa.
Muszę wyjść z zamieci i wylądować natychmiast na najbliższym pasie startowym.
Powtarzam. Straciłem ciśnienie w kabinie. Widoczność prawie zerowa.
Muszę wyjść z zamieci.
Mogę lądować, ale natychmiast, na najbliższym pasie startowym.
Powtarzam. Nie dolecę do pasa 1-5.
Zawrę z tobą umowę. Wyprowadż mnie na te pasy, a ja ci znajdę podpinkę do tej kurtki.
Powtarzam. Nie dolecę do pasa 1-5.
Cholera.
Bądź w pogotowiu, Sokół.
Leci od oceanu.
Kula uszkodziła mi aparaturę.
Nie jestem pewien mojego położenia i muszę wylądować natychmiast.
- Czy mnie słyszysz, Orle Gniazdo? - Zrozumiałem, Sokół.
Ląduj na prawym 2-5.
Zdecyduj się, kurwa!
Terroryści znowu zawracają ci dupę, John.
Lewy 2-5.
Prawy 2-5.
Muszę rzucić palenie.
Dzięki za informację, Orle Gniazdo.
Ale gdybyś jeszcze pokazał mi drogę, byłbym bardzo wdzięczny.
Widzę światła. Są wprost przede mną.
Wytracam szybkość. Podchodzę do pasa startowego.
- Życz mi powodzenia. - Zrozumiałem, Sokół.
Odbierzemy cię za 5 minut.
Zgadza się, kutasie. Odbierzemy cię za 5 minut.
Widzę światła. Przybliżony czas przybycia 90 sekund.
Chodź do tatusia, łotrze.
O cholera!
Wolność.
Jeszcze nie.
Powinieneś siedzieć na miejscu, dopóki samolot nie doleci do terminalu.
Nie dostaniesz nagrody za kilometraż.
- Kim jesteś? - Gliną.
- Gliną? - Tak. Należę do ekipy praworządnych,
a ty do złoczyńców. Teraz mam cię w garści i wymienię cię na moją żonę.
Siadaj!
- Gdzie on jest? - Tam.
Dwa miesiące planowania, a ty nie możesz upilnować jednego gliny.
- Proszę, panie generale. - Gdzie jest pułkownik Stuart?
- Panie generale! - Nic mi nie jest.
Powiedział, że jest policjantem. Myślałem, że obstawiliście to miejsce.
- Wszedł do kabiny pilotów. - Pójdzie do piekła!
Zakładam, że to ty, McClane.
Niezły z ciebie żołnierzyk.
Możesz to uważać za pogrzeb wojskowy!
- Ile mamy granatów? - Każdy ma po trzy!
Rzucajcie!
O rany.
KATAPULTA
Jazda!
Frajer ma szczęście.
- Straż pożarna. - Wracamy do kościoła. Jazda!
Gdzie jest to cholerne wyjście?
PALIWO
Trochę się tam zaczynają denerwować. Prawdę mówiąc, ja też.
Jesteśmy nad Waszyngtonem. Złap jakąś stację telewizyjną. To ich uspokoi.
Dobry pomysł. Już ...
WSKAŻNIK PALIWA
Piszesz przemowę na wręczanie nagród za najgorszy program?
- Na nagrodę Pulitzera. - Oczekując na lądowanie,
nastawimy odbiorniki na miejscową stację telewizji. Fonia jest na trzecim kanale.
Proszę pana, możemy lądować w każdej chwili. Proszę usiąść ...
- Niedobrze mi. - Wskażnik zapięcia pasów się świeci.
Kretyn.
- WZDC. - Tu Richard Thornberg.
- Połącz mnie z Rubenem. - Właśnie zaczyna program.
- Wiem. Dlatego go potrzebuję. - Będziesz musiał poczekać ...
Połącz mnie, Celia, albo zacznij pisać wymówienie.
Esperanza wylądował, ale jest ranny.
Dostał serię w ramię. Trafiłem jeszcze jednego. W sumie stracili już sześciu.
Gdybyśmy wiedzieli, ilu było na początku, moglibyśmy się podniecać,
ale jeśli mają 50 chłopa, to za wcześnie, żeby otwierać szampana!
Doceniamy twoje wysiłki, ale niepotrzebny nam tu kozak!
A jeśli rozbiją następny samolot w odwet za twoją kaskaderkę?
Nie mogą już tego zrobić, prawda, Barnes?
I gdybym złapał Esperanzę, już byłoby po wszystkim.
- Może są bardziej pomysłowi niż myślisz! - Ja przynajmniej myślę, do licha!
Mamy grać z tym skurwysynem na zwłokę, do chwili, gdy spróbuje wystartować. Kropka!
Jesteś niewłaściwym facetem w niewłaściwym miejscu,
w niewłaściwym czasie!
To historia mojego życia.
Panie majorze, dzwoni Pentagon!
Odbiorę tutaj. Dziękuję, Telford.
Wy chodźcie ze mną.
- McClane. - Tak, Barnes.
- Mówiłeś, że znaleźli się tam natychmiast? - Tak.
To znaczy, że są na lotnisku albo gdzieś w pobliżu.
I chyba wiem gdzie. Chodź, coś ci pokażę.
To są stare plany, kiedy były dłuższe pasy startowe. 12 lat temu.
Zmodyfikowano teren, przesunięto kable telefoniczne, komputerowe
i inne przewody, żeby poprowadzić dreny.
Jeśli mam rację, wszystko biegnie wzdłuż lotniska
i tuż obok tego terenu.
Ktoś powinien dostać w dupę za ten cały bałagan.
Niestety, nikogo nie można winić za pogodę.
Ach, tak? A tego grubasa, Willarda Scotta?
Dlaczego nie pojechałam autobusem? Przynajmniej robią przerwy.
- Przepraszam. - Tak?
Zastanawiam się. Lot miał planowo trwać pięć i pół godziny.
Czy mamy dość paliwa, aby tak krążyć?
Oczywiście. Takie drobne problemy są przewidziane.
Sprawdziliśmy już 12 pieprzonych domów i nic.
To nasza ostatnia szansa.
- Tam jest taki stary kościół. - Idziemy.
Poczekaj.
Kościółjest tam.
- To może być wartownik. - Może wyszedł sobie na spacer.
To dlaczego chodzi po własnych śladach?
Chodź.
Dobra. Zostań tu i bądź gotowy do wezwania komandosów majora.
- Myślałem, że są z lądowej. - Co za różnica? Bądź gotów.
O cholera. Nie teraz.
- Lorenzo, tu Barnes. - Gdzie polazłeś? Gdzie McClane?
Ze mną, przy kościele w Hidey Lake, na zachód od lotniska.
Gdzie? Do diabła! Ty idioto, dlaczego nie ...
To pewnie ich baza operacyjna. Zamknij się i bierz dupę w troki!
Alarm! Meldować się.
Mamy potwierdzenie położenia Stuarta. Idziemy!
Nasz samolot będzie gotowy za 30 minut, panie generale.
Jeśli nie będzie innych niespodzianek.
Panowie, mamy problem.
Są tutaj.
Jezu, nic ci nie jest? Potrzebujesz lekarza?
Co ty sobie wyobrażasz, odgrywasz Johna Wayne'a?
Chciałbyś spędzić noc w celi?
Lorenzo, zamknij się, kurwa, i zrób coś pożytecznego. Zamknij ulicę.
- Hej, nie możesz tak do mnie mówić. - Nie, Carmine?
Sierżancie, zabierzcie tego biurokratę z drogi pana McClane'a i to już.
Z przyjemnością, panie majorze.
Panie majorze, chłopcy są na posterunkach.
Zamknąć tyły. Potem wchodzimy. Strzelać tylko na mój rozkaz.
Tak jest.
Chyba się pomyliłem co do ciebie. W końcu nie jesteś takim kutasem.
Nie, miałeś rację. Po prostu jestem takim kutasem jak ty.
Garber, meldunek!
Oddziały specjalne szybko się zbliżają z trzech stron.
- Nowy problem, pułkowniku? - Żadnego problemu, panie generale.
Panowie, wiecie, co robić.
- Na ziemię! - Padnij!
Panie generale, już pora.
Dalej, jazda!
- Uciekają z tyłu! - Co?
Ruszać się!
Albertson, weź swoich ludzi na tyły.
Ten sprzęt pomoże wylądować naszym samolotom.
- Nie dotykaj. Mogli zastawić pułapkę ... - Zastawili.
Tu też jestjedna. Wygląda to na C-4. Odbezpieczona.
Jazda stąd! Wszyscy, już!
Podłączyli ładunki wybuchowe. Zabezpieczyć budynek!
Cholera!
Gdzie jest McClane, do cholery?
Miller, bierzemy go!
Ja cię będę osłaniał!
To na tyle, jeśli chodzi o nieprzewidziany wypadek.
Wynośmy się stąd.
Miałem skurwysyna na muszce. Jestem pewien.
Jezu Chryste.
Uwaga, wieża w Dulles.
Tu pułkownik Stuart. Czy nasz samolot jest gotowy?
Tak. Jest w hangarze 11. To nasz najbardziej odosobniony budynek.
Jesteśmy w drodze. Niech służby naziemne potwierdzą stan samolotu.
Co za bezczelny skurwysyn!
Pułkowniku, jest pan w stanie potwierdzić to sam.
Proszę nie prosić o zapakowanie w prezencie zakładników.
- Major Grant, nieprawdaż? - Jeśli mnie pan pamięta, pułkowniku,
to pamięta pan też, że znam musztrę równie dobrze jak pan.
Sam sobie sprawdź swój cholerny samolot.
Ruszamy za 5 minut. Kamizelki kuloodporne dla wszystkich.
Kombinezony ochronne dla grupy szturmowej. Teleskopy dla snajperów.
Złapiemy ich w hangarze i sam wyjmę ten pieprzony detonator z ręki trupa Stuarta.
Lorenzo, zabierz swoich ludzi na lotnisko.
Odetnij wszystkie wyjścia, na wypadek gdyby chcieli się prześliznąć na zewnątrz.
Zrobione.
Dobra, idziemy.
To szaleństwo. Każda stacja ma swoich ludzi na lotnisku. Nikt nie słyszał nawet słowa.
Żaden z nich nie jest mną. Chcesz dowodu, to posłuchaj.
Terroryści zabili osoby cywilne
i odcięli oba systemy pozwalające wam na lądowanie.
Specjalna jednostka przygotowuje się do unieszkodliwienia terrorystów.
- Jezu Chryste. - Natychmiast wchodź na antenę.
Dajcie moje zdjęcie z archiwów. Złap jakąś mapę z prognozy pogody.
Już się robi. Za 5 minut zaczynamy transmisję!
Jeśli inne stacje chcą się podłączyć, mają 3 minuty na przetargi. Do roboty.
Dobra, zaczynam.
Telford, co robił twój oddział cykorów, gdy zdobywaliśmy Granadę?
Granada. Pięć minut strzelaniny i pięć tygodni surfingu.
- Szkoda, że tam z wami nie byłem. - Tak. Ja też tego żałuję, chłopcze.
- Naprawdę, panie majorze? - Naprawdę.
Wtedy nie musiałbym robić tego.
Orle Gniazdo, tu Pisklę.
Według planu ... i na pozycjach.
Zrozumiałem. Jesteśmy tu bezpieczni.
Masz zielone światło.
Jezus, skąd ty się wziąłeś, z Pearl Harbor?
Dobra, wszyscy na miejsca.
5, 4, 3...
Tu biuletyn specjalny dziennika WZDC.
WDulles nastąpiła katastrofa lotnicza. Pozostałe samoloty nadal krążą
i wciąż nie ma żadnych wyjaśnień od władz lotniska ani FAA.
A teraz informacje wyłączne
od Dicka Thornberga z nieba nad Waszyngtonem.
Jestem jednym z tysięcy ludzi krążących nad naszą stolicą,
przekonanych, że problemy na ziemi to normalna rzecz.
Jednak prawda daleka jest od normalności. Prawda jest przerażająca.
Uwaga! Z drogi!
To jest nagranie rozmowy między wieżą w Dulles a jednym z samolotów.
- Lorenzo! - McClane, oszalałeś?
- Gdzie jest oddział Granta? - Stuart podłączył ładunki w kościele.
- Gdzie jest Grant? - Poszli zabić tego skurwysyna.
- Wsiądą z nim do samolotu i razem odlecą! - Co ty pieprzysz!
Kiedy armia wyrzuciła Stuarta, obsadził oddział swoimi.
- Zwariowałeś? A ta strzelanina ... - Pokaz, aby zyskać na czasie.
McClane, coś ci się rzuciło na mózg. Jesteś aresztowany, skurwysynu.
Tymi kulami dziś strzelali! Ślepe!
Jezu Chryste.
Tu kapitan Lorenzo. Wszyscy funkcjonariusze mają zejść ze stanowisk
i zgromadzić się w maszynowni za pięć minut, w pełnym rynsztunku i uzbrojeniu.
Czas na akcję.
Jak lwo Jima!
Nasz reporter uzyskał informacje, że terroryści całkowicie opanowali lotnisko,
co ukrywają władze.
Grożą dalszym rozlewem krwi, jeśli ich żądania nie zostaną spełnione.
Szczególnie teraz, gdy oddział komandosów przybył na lotnisko,
prawdopodobieństwo walki na wielką skalę jest niebezpiecznie blisko.
Ten głupi, bezczelny skurwysyn! Rozniosło się już po całym lotnisku.
300 osób zginęło,
ale to, niestety, nie koniec.
Przerażająca prawda jest taka, że nikt nie jest bezpieczny,
ani w samolotach nad Dulles, ani na dole na lotnisku.
Groźba dalszych ofiar wisi nad głowami wszystkich
i ten świąteczny okres pokoju i miłości zamienił się w koszmar.
Wszystkie jednostki mają otoczyć hangar 11 ze wszystkich stron!
Tutaj, McClane! Wsiadaj!
Policja miejska zrobi tu porządek! Jedziemy!
- McClane, przywitaj się z moim bratem Vito. - Wesołych świąt.
Cześć.
Do jasnej cholery! Zabierzcie to gówno!
Zabierzesz to stąd czy nie?
Vito, wysadż dupę z wozu i pomóż mi, do cholery.
Ej, Coleman!
- Ej, Coleman! - Cześć!
... ale przynajmniej prawdy tej nie znają zakładnicy,
ponieważ ja, Richard Thornberg, znalazłem się tutaj,
by poświęcić swoje życie i talent dla ojczyzny i ludzkości.
Jeśli to moja ostatnia transmisja ...
Amen ... Dick.
Dick? To leci na żywo. Gdzie ty jesteś?
Światła ciężarówki, panie pułkowniku. Są tu, zgodnie z planem.
Otwórz drzwi hangaru.
Jak w zegarku.
Jezu, jak mi dasz ten reportaż, urodzę ci dziecko.
Nie o takiej przejażdżce myślałem.
Niezły z pana numer, pułkowniku, jeśli mogę się tak wyrazić.
Dziękuję, majorze. Pan też jest nie najgorszy.
- Gratuluję ucieczki, panie generale. - Dzięki, majorze.
- Proszę zaczekać, aż będziemy bezpieczni. - Tak jest.
Moje gratulacje, panowie. Odnieśliście zwycięstwo dla naszego sposobu życia,
zdobyliście moją dumę, mój podziw i wakacje życia.
A teraz na pokład.
- Za bardzo trzęsie, kowboju? - Nie lubię latać.
- To co tu robisz? - Nie lubię też przegrywać.
Nie wiem jak wy, ale ja mam dosyć śniegu na całe życie.
- W tropikach nie ma go za dużo, majorze. - Dla was, panowie, możemy go importować.
Cholera! Wyjechali już z hangaru!
Tam. Złap to.
- Dobra, teraz co? - Zajedż im drogę!
Zablokuj, żeby nie mogli się wydostać!
Nie będę się bawić w berka z 200-tonowym samolotem! Jestem szalony, ale nie aż tak.
- Dulles, tu Northeast 140. - To samolot Holly.
Proszę o natychmiastowe pozwolenie.
Wiem, że nie odpowiecie, ale lepiej słuchajcie.
Lecimy na samych oparach i musimy wylądować. Za pięć minut schodzimy.
- To samolot mojej żony! Zajedż mu drogę! - Nie mam zamiaru się przed niego pchać.
Dobra, to może byś wleciał nad niego?
Mówi kapitan. Proszę o uwagę.
Nie mamy wyboru. Musimy natychmiast lądować.
Proszę o zapięcie pasów i przyjęcie pozycji ochronnej,
- zgodnie z poleceniami stewardes. - Daj mi procedurę nagłego lądowania.
Uwaga, wszystkie samoloty w rejonie Dulles. Tu Northeast 140.
Spróbujemy wykonać nagłe lądowanie.
Nie chcę umierać.
Przepraszam.
Boże!
Twój krzyż i berło są mym pokrzepieniem.
- Czekaj! - Co robisz?
- Chciałaś reportaż, może nie? - Pomalutku, chłopcy. Spuśćcie mnie nisko!
- Spuśćcie mnie! - Zabijesz się! Wracaj do środka!
Niżej! Trzymaj się nad skrzydłem!
Niżej!
John, co ty, kurwa, robisz na skrzydle tego samolotu?
Cholera!
Coś jest nie tak.
Lotki. Nie mogę się oderwać od ziemi.
To znowu McClane.
Skurwiel!
- Ja go załatwię. - Zrób to raz na zawsze.
Niech pan wystartuje, panie generale. Jedynie pan to potrafi.
Nie strzelaj. W tym skrzydle jest paliwo.
Szkoda, McClane. Nawet cię lubiłem!
Mam dosyć innych przyjaciół!
Czas na gwóżdż programu!
Skurwielu!
Jak idzie?
Szczęśliwego lądowania, kutasie!
Jupi-jej, skurwielu.
Holly!
To twoje światła lądowania!
Popatrz! Widzę!
Wykorzystali ogień do lądowania!
Inni mogą zrobić to samo. Powiedz im.
Już wiedzą. Słuchaj.
Użyjemy linii ognia jako wyznacznika. Skoro oni mogą, to my też!
Dobre jest każde lądowanie, z którego wychodzisz cało.
Holly!
O Boże. Kochanie.
- Myślałem, że cię już nie zobaczę. - Ja myślałam to samo o tobie.
Tak cię kocham.
Mówili, że na lotnisku są terroryści.
Ja też tak słyszałem.
Boże, to piękne.
Tak. Naprawdę piękne.
Tak cię kocham.
John, dlaczego to się nam wciąż przytrafia?
Chodźmy do domu.
Niech mi ktoś pomoże!
Złotko, proszę, pomóż mi wstać.
Kutas złamany!
Poruczniku! Ej tam!
Wskakuj pan tu! Razem ze swoją panią!
Co ty na to, Marv?
Ja tego bałaganu sprzątał nie będę!
Dostałeś mandat przed moim lotniskiem?
Tak.
Ach, do diabła. W końcu są święta!
Ruszaj, Marv.