Back To The Future Part III (1990) 23.976 fps OCR runtime 01:58:14
"วันเสาร์" " 12 พฤศจิกายน 1955" "22:03 น."
ด็อค
- ด็อค - อะไร
ใจเย็น ผมเอง มาร์ตี้
เป็นไปไม่ได้ ฉันส่งเธอกลับไปในอนาคตแล้วนี่นา
ผมรู้ แต่ผมกลับมาแล้ว
ผมกลับมาจากอนาคต
เยี่ยมไปเลย
เด็กๆ กี่โมงแล้ว
ฮาวดี้ ดู้ดี้ ไทม์
- ฮาวดี้ ดู้ดี้ ไทม์ - เยี่ยมไปเลย
ฮาวดี้ ดู้ดี้ ไทม์
วันอาทิตย์ที่ 13 พฤศจิกายน 1955 7.01 น.
การทดลองเมื่อคืน...
สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี
ฟ้าผ่าลงมาที่หอนาฬิกา เวลา 22.04 น.
ถ่ายทอดพลังงานไฟฟ้า 1.21 จิกาวัตต์...
สู่ไทม์แมชชีน ซึ่งหายไปในพริบตา...
เหลือไว้แต่ไฟเป็นทาง
ดังนั้น ผมจึงสันนิษฐานว่า มาร์ตี้กับไทม์แมชชีน...
ถูกส่งข้ามเวลากลับไปที่ปี 1985
หลังจากนั้น ผมจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ผมจำไม่ได้ด้วยซ้ำ ว่ากลับมาบ้านได้ยังไง
บางที พลังไฟฟ้า...
ควบคู่กับสนามแม่เหล็ก...
รบกวนคลื่นสมองของผม...
จนทำให้เกิดความจำเสื่อมชั่วขณะ
ตอนนี้ผมจำช่วงเวลา หลังจากที่ไทม์แมชชีนหายไป...
ในอนาคต...
ผมเห็นภาพของมาร์ตี้พูดว่า เขากลับมาจากอนาคต
มันคือภาพที่ตกค้างอยู่ไม่ต้องสงสัยเลย
ใจเย็น ผมเอง มาร์ตี้
เป็นไปไม่ได้ ฉันส่งเธอกลับไปในอนาคตแล้วนี่นา
ใช่แล้ว แต่ผมกลับมาอีกรอบ
ผมกลับมาจากอนาคต คุณจำไม่ได้เหรอ
คุณเป็นลม ผมพาคุณกลับมาบ้าน
มันเป็นไปไม่ได้ เธออยู่ที่นี่ไม่ได้
มันไม่มีเหตุผล ฉันไม่เชื่อว่าเธออยู่ที่นี่
ผมอยู่ที่นี่จริงๆ และมันก็มีเหตุผล
ผมกลับมาปี 1955 กับคุณ คุณที่มาจากปี 1985
เพื่อเอาหนังสือคืนจากบิฟฟ์
เมื่อผมได้หนังสือมาแล้ว คุณจากปี 1985 เข้าไปอยู่ในเดอลอรีน...
แล้วมันก็ถูกฟ้าผ่า คุณเลยถูกส่งกลับไปปี 1885
เรื่องน่าสนใจมาก พ่อหนุ่มจากอนาคต
แต่มีอย่างนึงที่ฟังไม่ขึ้น
ถ้าฉันที่มาจากอนาคตอยู่ในอดีต...
เธอจะรู้ได้ยังไง
- คุณส่งจดหมายมาให้ผม - "ถึงมาร์ตี้..."
"ถ้าการคำนวณของฉันถูกต้อง เธอจะได้รับจดหมายฉบับนี้..."
"ทันทีที่เธอเห็นเดอลอรีนถูกฟ้าผ่า"
"ประการแรก ฉันขอบอกว่า ฉันยังมีชีวิตอยู่และสบายดี"
"ฉันอยู่อย่างมีความสุข ตลอด 8 เดือนมานี่ในปี 1885"
"ฟ้าผ่าโดนเดอลอรีน..."
"ทำให้ไฟฟ้าเกิดพิกัด ส่งผลให้วงจรเวลาขัดข้อง..."
"ทำให้เครื่องแปรพลังงานทำงาน และส่งฉันกลับไปที่ปี 1885"
"ไฟ้ฟ้าเกินพิกัดทำให้เครื่องลัดวงจร..."
"และทำลายระบบการบิน"
"โชคไม่ดี มันไม่สามารถบินได้อีก"
- มันเคยบินได้จริงๆ เหรอ - จริงสิ
- เราดัดแปลงให้มันบินได้ - ยอดเยี่ยม
"ฉันปลอมตัวเป็นช่างตีเหล็ก เป็นฉากบังหน้า..."
"ขณะที่ฉันพยายามซ่อมวงจรเวลา"
"แต่โชคไม่ดี มันไม่สามารถเป็นไปได้"
"เพราะชิ้นส่วนอะไหล่ที่ต้องใช้ ยังไม่ถูกค้นคิดขึ้นจนกว่าปี 1947"
"อย่างไรก็ตาม ฉันเริ่มชำนาญทำเกือกม้า..."
"กับซ่อมเกวียน"
1885 เหลือเชื่อเลย
ฉันได้เป็นช่างตีเหล็กในยุคตะวันตก
หนักชะมัดเลย
"ฉันฝังเดอลอรีนไว้ที่ เหมืองแร่ร้างเดลกาโด้..."
"ใกล้กับสุสานบู๊ตฮิลล์..."
"ที่เห็นอยู่ในแผนที่ที่แนบมาด้วย"
"หวังว่าคงไม่มีใครไปยุ่งกับมัน..."
"จนกว่าเธอจะไปขุดมันในปี 1955"
"เธอจะพบคู่มือซ่อมแซมอยู่ข้างใน"
"ตัวฉันในปี 1955..." หมายถึงฉันเอง
"คงไม่มีปัญหาในการซ่อมมัน..."
"เธอจะได้ขับมันกลับไปในอนาคต"
"เมื่อเธอกลับไปปี 1985 แล้ว จงทำลายไทม์แมชชีนซะ"
- ทำลายมัน - เรื่องมันยาว
"อย่าพยายามกลับมาช่วยฉัน"
"ฉันอยู่ที่นี่มีความสุขดี อากาศสดชื่น..."
"พื้นที่โล่งกว้าง"
"ฉันคิดว่าการเดินทาง ข้ามเวลาโดยไม่จำเป็น..."
"จะเป็นการเสี่ยงต่อ ความต่อเนื่องของเวลา"
"และกรุณาดูแลไอสไตน์ให้ด้วย"
ไอสไตน์คือชื่อที่คุณเรียกหมา ของคุณในปี 1985
"ฉันรู้ว่าเธอจะมีบ้านให้มันอยู่"
"จำไว้ว่าพามันไปเดินวันละ 2 ครั้ง"
"และมันชอบกินอาหารกระป๋องเท่านั้น"
"นี่คือความต้องการของฉัน กรุณาให้เกียรติและทำตามด้วย"
"มาร์ตี้ ฉันขอบอกลา และขอให้เธอโชคดี"
"เธอเป็นเพื่อนที่ดีและมีน้ำใจ..."
"เธอทำให้ชีวิตฉันเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง"
"ฉันจะรักษามิตรภาพของเราตลอดไป..."
"และจะนึกถึงความทรงจำที่ดี ที่มีต่อเธอ..."
"กับความรู้สึกที่อบอุ่น ที่อยู่ในใจฉัน"
"เพื่อนร่วมกาลเวลาของเธอ ด็อค เอ็มเม็ตต์ แอล บราวน์"
" 1 กันยายน 1885"
ฉันไม่เคยรู้เลยว่า ฉันเขียนอะไรซึ้งๆ เป็นด้วย
ผมรู้ มันงดงามมาก
ไม่เป็นไร โคเปอร์นิคัส ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
ผมเสียใจ มันเป็นความผิดของผม ที่คุณติดอยู่ที่นั่น
ผมไม่น่าปล่อยให้บิฟฟ์เอาหนังสือไปได้
มีที่แย่กว่ายุคตะวันตกตั้งมากมาย
ฉันอาจได้ไปอยู่ที่ยุคมืดก็ได้
ป่านนี้อาจโดนย่างกินแล้วก็ได้
มาดูแผนที่กันเถอะ จากที่มันว่าไว้...
ไทม์แมชชีนถูกปิดตายอยู่ในอุโมงค์
เราอาจต้องระเบิดเปิดทาง
ระเบิดนั่นปลุกผีได้ทั้งป่าช้าเลย
เอากล้องไป ฉันอยากถ่ายเก็บไว้ทุกอย่าง
มันทำให้ฉันนึกถึงตอนที่...
ฉันพยายามเจาะลงไป ที่จุดศูนย์กลางของโลก
ตอนนั้นฉันอ่านหนังสือของ นักเขียนคนโปรด จูลส์ เวิร์น
ฉันเตรียมตัวตั้งหลายอาทิตย์
ฉันยังมาไม่ลึกขนาดนี้เลย
ตอนนั้นฉันอายุแค่ 12
บทความของจูลส์ เวิร์น...
มีผลกระทบต่อชีวิตฉัน
ตอนฉันอายุ 11 ฉันอ่าน "20, 000 สโมสรใต้ทะเล"
ตั้งแต่นั้นมาฉันรู้สึกว่า ฉันต้องอุทิศตัวให้กับวิทยาศาสตร์
ดูนี่สิ
ชื่อย่อของฉัน
เหมือนกับ "การเดินทาง สู่จุดศูนย์กลางของโลก"
ซึ่งหมายความว่าไทม์แมชชีน ต้องอยู่หลังกำแพงนี่แน่เลย
มันถูกฝังอยู่ที่นี่ 70 ปี 2 เดือน...
กับ 13 วัน
น่าทึ่งเหลือเกิน
"ฟ้าผ่าทำให้..."
"ไมโครชิพลัดวงจร"
"แผนผังที่แนบมา..."
แผนผัง
"แผนผังวงจรจะทำให้เธอ สร้างอะไหล่มาเปลี่ยน..."
"ด้วยอุปกรณ์ของปี 1955..."
"จึงจะทำให้ไทม์แมชชีน ใช้งานได้อีกครั้ง"
ไม่น่าเชื่อว่าสิ่งเล็กๆขนาดนี้ จะเป็นปัญหาใหญ่ได้
ไม่สงสัยเลยว่าทำไมมันถึงพัง มันเขียนว่า "ผลิตในญี่ปุ่น"
คุณหมายความว่ายังไง
ของดีๆผลิตในญี่ปุ่นทั้งนั้น
เหลือเชื่อเลย
ตอนเป็นเด็ก ฉันอยากเป็นคาวบอย
ตอนนี้ได้รู้ว่าตัวเองอยู่ในอดีต...
ชีวิตหลังเกษียณที่นั่นฟังดูไม่เลว
ฉันเพิ่งนึกออก ถ้าฉันอยู่ในปี 1885...
บางทีอาจมีประวัติฉันอยู่ในหนังสือก็ได้
สงสัยจัง
จะมีข่าวฉันในหนังสือพิมพ์เก่ามั้ยนะ
ไม่รู้สิ คุณเป็นคนพูดเสมอว่า...
รู้ชะตากรรมของตัวเองมากไปไม่ดีนัก
ถูกของเธอ มาร์ตี้ ฉันรู้มากไปแล้วด้วยซ้ำ
ทางที่ดี อย่าไปขุดคุ้ย...
เหตุการณ์ที่เกิดกับฉันในอนาคต
ไปเถอะ
ผมไปตามมันเอง
กลับบ้านกันเถอะ เพื่อนยาก
มีอะไรเหรอ
"เอมเม็ตต์ บราวน์นอนอยู่ที่นี่" เสียชีวิต 7 ธันวาคม 1885"
ด็อค มานี่หน่อย
เร็วเข้า
มีอะไรเหรอ
เธอดูเหมือนเห็นผีเลย
ไม่เชิงนัก
เยี่ยมไปเลย
ดูนี่สิ
"เสียชีวิต 7 ธันวาคม 1885"
1 อาทิตย์หลังจากที่คุณเขียนจดหมาย
"ยังอยู่ในความทรงจำของ ผู้อันเป็นที่รักของเขา คลาร่า"
ใครคือคลาร่า
- อย่ายืนตรงนั้นสิ - โทษที
ผมต้องถ่ายอีกรูป
"ถูกยิงข้างหลังโดยบูฟอร์ด แทนเน่น..."
"เพราะเงินแค่ 80 เหรียญ"
อนาคตประเภทไหนกันเนี่ย
"บูฟอร์ด แทนเน่น คือมือปืนชื่อดังกระฉ่อน..."
"ที่มีอารมณ์ร้อน และชอบน้ำลายไหล..."
"ได้รับสมญานามว่าหมาบ้า"
"เขาเหนี่ยวไกรวดเร็ว และคุยว่าเคยฆ่าคนมาแล้ว 12 คน..."
"ไม่รวมคนอินเดียนกับคนจีน"
เขียนถึงฉันบ้างมั้ย ฉันเป็น 1 ใน 12 คนรึเปล่า
เดี๋ยวก่อน "ข้ออ้างอิงนี้ ไม่สามารถพิสูจน์ได้..."
"เพราะไม่มีการบันทึกที่แน่นอน..."
"หลังจากแทนเน่นยิง บก.หนังสือพิมพ์ตาย..."
"ผู้พิมพ์เรื่องราวที่ไม่น่าพิสมัย ของเขาในปี 1884"
- นั่นคือสาเหตุที่เราหาอะไรไม่เจอ - ดูนั่นสิ
วิลเลี่ยม แม็คฟลายกับครอบครัว ญาติเธอเหรอ
ทวดของผมชื่อวิลเลี่ยม
คนนั้นไง หน้าตาดีนะ
มีแม็คฟลายแต่ไม่มีบราวน์ "ประวัติของฮิลล์วัลเล่ย์"
มันอาจจะเป็นความผิดพลาด หลุมฝังศพอาจไม่ใช่ของคุณ
อาจมีเอ็มเม็ตต์ บราวน์อีกคน ในปี 1885
คุณมีญาติอยู่ที่นี่ในสมัยนั้นรึเปล่า
ตระกูลบราวน์ยังไม่มาที่นี่ จนกระทั่งปี 1908
ก่อนหน้านั้นใช้นามสกุลวอน บรอนส์
พ่อฉันเปลี่ยนนามสกุล ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1
ดูสิ
เยี่ยมไปเลย นั่นฉันนี่นา
ถ้างั้นมันก็เป็นความจริงน่ะสิ "นาฬิกาเรือนใหม่"
ฉันไปอยู่ที่นั่นและถูกยิงที่นั่น
มันจะไม่เกิดขึ้น ด็อค
หลังจากที่คุณซ่อมเครื่อง กับเปลี่ยนยางเดอลอรีน...
ผมจะกลับไปปี 1885 และพาคุณกลับมา
ชุดพอดีตัวรึเปล่า
ยกเว้นรองเท้าบู๊ต มันคับไปหน่อย
คุณแน่ใจนะว่าพวกนี้ของแท้
แน่นอน เธอไม่เคยเห็นคาวบอยเหรอ
เคยสิ
คลิ้นท์ อีสวู๊ด ไม่ยอมใส่ชุดอย่างนี้แน่
คลิ้นท์ ไหนนะ
ใช่แล้ว คุณยังไม่รู้จักเขา
เธอต้องใส่รองเท้าบู๊ตด้วย
เธอใส่รองเท้าของอนาคต ไปปี 1885 ไม่ได้
เธอไม่น่าใส่ที่นี่ในปี 1955 ด้วยซ้ำ
ทันทีที่ผมไปถึง ผมจะใส่มัน ผมสัญญา
ฉันว่าเราพร้อมแล้ว ฉันจะเติมน้ำมันล่ะนะ
เสื้อผ้าในอนาคตของเธอเก็บเรียบร้อย...
แบตเตอรี่สำหรับวิทยุติดต่อ เอาไปเผื่อไว้
แล้วเครื่องร่อนล่ะ
- โฮเวอร์ บอร์ด - ใช่แล้ว
จากที่นี่กลับฮิลล์วัลเล่ย์ คงเดินกันขาลาก
มันเป็นแผนที่ปลอดภัยที่สุด
เราเสี่ยงให้เธอกลับไปใน ที่มีคนพลุกพล่านไม่ได้...
หรือสภาพภูมิประเทศที่เราไม่รู้จัก
เธอคงไม่อยากชนต้นไม้ ที่อยู่ในอดีตหรอกนะ
ที่นี่เป็นที่โล่ง...
เธอจะมีที่เหลือเฟือตอนไปถึง
จำไว้ ที่ที่เธอจะไปไม่มีถนน
มีถ้ำอยู่ตรงนั้น เหมาะสำหรับ...
เป็นที่ซ่อนไทม์แมชชีน
เครื่องควบคุมวงจรเวลาพร้อมแล้ว
เปิดวงจรเวลา
ฉันเขียนจดหมายวันที่ 1 กันยายน ฉันจะส่งเธอกลับไปวันถัดไป
2 กันยายน 1885 8.00 น. "เดือน" "วัน" "ปี" "จุดหมายปลายทาง"
ฉันถูกยิงวันจันทร์ที่ 7 กันยายน เธอมีเวลาตามหาฉัน 5 วัน
ตามที่จดหมายว่าไว้ ฉันเป็นช่างตีเหล็ก...
ฉันคงมีร้านอยู่ที่ไหนสักแห่ง
ที่เธอต้องทำคือขับไทม์แมชชีน...
ดิ่งตรงไปที่จอนั่น ที่ความเร็ว 88 ไมล์/ชม.
เดี๋ยวก่อนนะ
ถ้าผมขับตรงไปที่จอนั่น...
ผมจะชนคนอินเดียนเหล่านั้น
เธอยังคิดไม่ทะลุปรุโปร่ง
เธอจะถูกส่งไปในปี 1885 ทันที...
ที่นั่นจะไม่มีอินเดียนพวกนั้น
ใช่แล้ว
ขอให้เราทั้งสองคนโชคดี
พบกันในอนาคตนะ
- คุณหมายถึงอดีต - ถูกเผง
ขอให้สนุกนะ มาร์ตี้
"ขับกลับบ้านอย่างปลอดภัย" "ทางออก"
พร้อมนะ
พร้อมแล้ว
- ระวัง - พร้อมลุยแล้ว
อินเดียน
ถ้ำ
บุก
แย่แล้ว ทหารม้า
ให้ตายสิ ถังน้ำมันรั่ว
แม็กกี้ เอาน้ำมา มีคนเจ็บอยู่ตรงนี้
แม่
- แม่ใช่มั้ย - อยู่นิ่งๆ
คุณหลับไปตั้งเกือบ 6 ชั่วโมง
ผมฝันร้าย
ผมฝันว่าผมอยู่ในยุคตะวันตก
ผมถูกพวกอินเดียน...
กับหมีไล่ตาม
คุณปลอดภัยแล้ว คุณอยู่ที่ไร่แม็คฟลาย
"ไร่แม็คฟลาย"
คุณคือ...
- คุณคือใคร - ฉันชื่อแม็กกี้ แม็คฟลาย
คุณนายแม็คฟลาย อย่าลืมคำว่าคุณนายล่ะ
คุณชื่ออะไร
แม็ค...
อีสวู๊ด
คลิ้นท์ อีสวู๊ด
ศรีษะคุณถูกกระแทก คุณอีสวู๊ด
ไม่รุนแรงนัก โชคดีที่ซีมัสไปพบคุณเข้า
สามีฉัน
ฉันขอตัวไปดูวิลเลี่ยมก่อนนะ
ไม่เป็นหรอกจ้ะ
- นั่นวิลเลี่ยมเหรอ - ใช่แล้ว
วิลเลี่ยม ฌอน แม็คฟลาย คนแรกในครอบครัวที่เกิดในอเมริกา
ไม่เป็นไร วิล
คุณคลิ้นท์ อีสวู๊ดมาเยี่ยมน่ะ
เขาชอบคุณ
อาหารเย็นมาแล้ว
ผมไม่ใช่คนชอบสอดรู้สอดเห็นหรอกนะ
แต่คุณมาอยู่แถวนี้ได้ยังไง
โดยไม่มีม้า รองเท้าบู๊ต หรือหมวก
คือรถ... ม้าผมบาดเจ็บ...
และหมีกินรองเท้าบู๊ตผม...
และผมลืมใส่หมวกมา
คุณลืมหมวกได้ยังไงกัน
- ดื่มน้ำหน่อยมั้ยคะ - ครับ
ผมจะบอกอะไรให้นะ คุณอีสวู๊ด
ผมจะช่วยคุณหาช่างตีเหล็กเพื่อนคุณ
คุณค้างที่นี่ในโรงนา...
และพรุ่งนี้ ผมจะพาไปจนถึงทางรถไฟ
จากนั้นคุณก็เดินตามมันเข้าเมือง
ผมจะให้หมวกคุณด้วย
เยี่ยมเลย ขอบคุณครับ
วิลเลี่ยมลูกพ่อ
วิลลี่
ผมคิดว่าคุณจะต้องชอบโรงนา
หมูยังไม่เคยบ่นสักตัว
ขอคุยด้วยได้มั้ย
ได้สิ
อุ้มให้หน่อยนะ
คุณแน่ใจนะว่า คุณจะไม่ทำให้บ้านนี้ถูกสาป...
พาเขาเข้ามาด้วยอย่างนั้น
เขาเป็นผู้ชายที่แปลกมาก
ผมรู้สึกคุ้นเคยกับเขา
ช่วยเหลือเขาเป็นสิ่งที่ถูกต้อง
นั่นคือเรื่องสำคัญ
ไง เพื่อนยาก
ดูสิ ลูกชอบเขา
วิลไม่เคยให้คนแปลกหน้าอุ้ม
มันเหมือนกับว่า เขาเกี่ยวดองกับเรา
เธอคือทวดของฉันสินะ
แม็คฟลายคนแรกที่เกิดในอเมริกา
และเธอก็ฉี่ใส่ฉัน
"ฮิลล์ วัลเล่ย์"
"โจ สเตทเลอร์ผู้ซื่อสัตย์ รับซื้อ-ขาย-แลกเปลี่ยนม้า"
"โรงอาบน้ำ" "ร้านตัดผม" ส่งสบู่มาให้ฉัน หวัง
นี่ครับ
"ตลาดเนื้อสัตว์"
"เทศกาลฮิลล์วัลเล่ย์" "เต้นรำ อาหาร กาลเล่น"
"คืนวันเสาร์ที่ 15 กันยายน" "สมทบทุนก่อสร้างหอนาฬิกา"
"สัปเหร่อ" "คนต่อตู้"
"ที่ทำการนายอำเภอ" "ไปเมืองเฮย์วิลล์เพื่อแขวนคอโลแม็กซ์"
ดูสิ ใครเพิ่งเดินเข้ามา
ไม่ยักรู้ว่า คณะละครสัตว์เข้ามาในเมือง
คงได้เสื้อมาจาก คนจีนที่ตายแล้ว
ดื่มอะไรดี คนแปลกหน้า
ผมขอน้ำเปล่าใส่น้ำแข็ง
- น้ำเปล่าใส่น้ำแข็ง - น้ำเปล่า
อยากดื่มน้ำเปล่า ก็เอาหัวดำลงไปในอ่างให้น้ำม้าสิ
ในนี้ เราดื่มวิสกี้
- ขอโทษนะครับ - เพื่ออะไร
ผมกำลังตามหาช่างตีเหล็ก
ฉันนึกว่าฉันบอกแกแล้ว ว่าไม่ให้เข้ามาในนี้...
แกไม่ใช่ซีมัส แม็คฟลายนี่
แกเหมือนเขาจัง โดยเฉพาะหมวกอัปลักษณ์นั่น
แกเป็นญาติกับเขาเหรอ
แกชื่ออะไร
มาร์... อีสวู๊ด
คลิ้นท์ อีสวู๊ด
ชื่อตลกชะมัด
ชื่อไอ้เปี๊ยกซื่อบื้อจะเหมาะกว่า
พวกเรา ดูฟันขาวัจ๊วะของมันสิ
ฉันไม่เคยเห็นฝันที่สะอาด อย่างนี้มาก่อนเลย
ดูรองเท้ามันสิ ใช้หนังอะไรทำวะ
- ตัวหนังสือเขียนว่าอะไร - "ไนกี้" ภาษาอินเดียนเหรอ
บาร์เทนเดอร์ ฉันกำลังตามหาไอ้ช่างตีเหล็ก
- เห็นมันรึเปล่า - ไม่เห็นครับ คุณแทนเน่น
นายคือหมาบ้า แทนเน่น
"หมาบ้า"
ฉันเกลียดชื่อนั้น
ฉันเกลียดมัน แกได้ยินมั้ย
ไม่มีใครเรียกฉันว่าหมาบ้า
โดยเฉพาะพวกกระจอกอย่างแก
เต้น เร็วเข้า
เอาเลย ไอ้ตัวแสบ แกเต้นได้ดีกว่านั้น
อะไรวะ
- หนีไปเลย ไอ้หนู - จับมัน
"ร้านขายเหล้า"
เรามีศาลากลางใหม่ ต้องฉลองกันหน่อยแล้ว
ดูมันแกว่งสิ
ไม่ได้แขวนคอใครมานานแล้ว
ปืนฉันสามารถยิงหมัดหมา ในระยะ 500 หลาได้นะ...
ตอนนี้มันเล็งไปที่หัวนาย
- แกติดเงินฉัน ช่างตีเหล็ก - ติดตอนไหน
ม้าฉันเกือกหลุด แกเป็นคนทำเกือกม้า แกต้องเป็นคนรับผิดชอบ
นายไม่เคยจ่ายเงินฉันอยู่แล้ว ถือว่าหายกันไปก็แล้วกัน
ผิดแล้ว ฉันอยู่บนหลังม้า ตอนที่เกือกหลุด ฉันเลยตกม้า
เป็นเหตุให้ฉันทำให้...
ขวดวิสกี้ชั้นดีแตก
ฉันคิดดูแล้ว...
แกติดฉัน 5 เหรียญค่าวิสกี้...
และ 75 เหรียญสำหรับม้า
80 เหรียญนั่นเอง
ถ้าม้านายเกือกหลุด ก็พามันมาให้ฉันใส่ใหม่สิ
ฉันยิงมันตายแล้ว
นั่นเป็นปัญหาของนาย แทนเน่น
ผิดแล้ว มันเป็นของแก
นับแต่นี้ไป แกควรระวังหลังให้ดี
เพราะวันนึงฉันจะยิงแกข้างหลัง
ด็อค
มาร์ตี้ ฉันสั่งว่าไม่ให้มาที่นี่...
แต่ให้ไปที่ปี 1985 ทันที
ผมรู้ แต่ผมจำเป็นต้องมา
ดีใจที่ได้เห็นเธอ
เธอต้องเปลี่ยนชุดแล้วล่ะ
แต่งแบบนั้น อาจถูกยิงได้นะ
หรือแขวนคอ
ไอ้โง่ที่ไหนแต่งตัวให้เธอแบบนั้น
คุณเอง
"เอ็มเม็ตต์ บราวน์นอนอยู่ที่นี่"
"ถูกยิงข้างหลังโดยบูฟอร์ด แทนเน่น..."
"เพราะเงินแค่ 80 เหรียญ"
7 กันยายน
วันจันทร์ที่จะถึง
ฉันน่าจะจ่ายให้เขาไป
ใครคือ "ผู้เป็นที่รักของเขา คลาร่า" ฉันไม่รู้จักคนชื่อคลาร่า
ไม่รู้สิ
ผมนึกว่าเธอเป็นแฟนคุณเสียอีก
การเข้าไปมีส่วนในสังคมของฉัน...
ในปี 1885...
อาจส่งผลให้ความต่อเนื่อง ของกาลเวลาแตกแยก
ในฐานะนักวิทยาศาสตร์...
ฉันจะยอมเสี่ยงไม่ได้
โดยเฉพาะหลังจาก เหตุการณ์ที่เราประสบมา
ฮูเบิร์ต นายกเทศมนตรี
ขอโทษนะ
คุณจำได้มั้ยว่าอาทิตย์ที่แล้ว คุณอาสาสมัครไปรับ...
คุณครูคนใหม่ที่สถานีรถไฟ
จำได้ครับ
ผมได้รับคำยืนยันว่า เธอจะมาถึงพรุ่งนี้
นี่คือรายละเอียดสำหรับคุณ
- ขอบคุณที่ช่วยเหลือ - ได้ทุกเมื่อ
เธอชื่อคลาร่า เคลย์ตั้น
ตอนนี้เรารู้แล้วว่าใครคือคลาร่า
มาร์ตี้ มันเป็นไปไม่ได้
ความคิดที่ว่าฉันจะมีรักแรกพบ...
เป็นเรื่องโรแมนติกไร้สาระ
วิทยาศาสตร์ไม่สามารถอธิบายได้
ก็มันไม่ใช่วิทยาศาสตร์นี่
คุณพบผู้หญิงที่ถูกใจ เหมือนกับโดนฟ้าผ่า
ได้โปรด อย่าพูดอย่างนั้น
ผมกับเจนนิเฟอร์ก็เป็นแบบนั้น
เราละสายตาจากกันไม่ได้เลย
พระเจ้าช่วย เจนนิเฟอร์ หวังว่าเธอคงไม่เป็นอะไร
ผมไม่อยากเชื่อเลย เราทิ้งเธอไว้ที่ระเบียงหน้าบ้าน
ไม่ต้องห่วง เธอจะไม่เป็นไร
ตอนที่เธอเผาหนังสือ ปฏิทินกีฬาในปี 1955...
เวลาได้กลับคือสู่สภาพปกติ
เมื่อเราได้กลับไปปี 1985...
เธอแค่ไปปลุกเจนนิเฟอร์ที่บ้าน
บิดวาล์วตรงนั้นไปทางขวาสุด
ใช่ บิดให้รอบเลย เอาเลย
- เอาชาเย็นมั้ย - ไม่ล่ะ ขอบคุณ
มันคือตู้เย็น
สงสัยคุณเคลย์ตั้น ต้องหาคนอื่นไปรับแทนแล้วล่ะ
ถ้าฉันไม่พบผู้หญิงคนนี้ เรื่องความรักโรแมนติก
มันก็จะไม่มีทางเกิดขึ้น
- คุณแน่มาก - เอาล่ะ
เราไปเอาเดอลอรีน และกลับอนาคตกัน
ผมทำถังน้ำมันรั่ว ตอนผมลงจอด...
เราคงต้องปะมันก่อน แล้วค่อยไปหาซื้อน้ำมัน
น้ำมันหมดเหรอ
ครับ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เรามีมร.ฟิวชั่นไม่ใช่เหรอ
มร.ฟิวชั่นผลิตพลังงานให้วงจรเวลา กับเครื่องแปรรูปพลังงาน
แต่การเผาไหม้ภายในของเครื่องยนต์ ต้องใช้น้ำมันตามปกติ
เป็นอย่างงั้นมาตลอด
จะไม่มีปั๊มน้ำมันแถวนี้ จนกว่าจะศตวรรษหน้า
ถ้าไม่มีน้ำมัน...
เราก็ไม่สามารถเร่งเดอลอรีน ให้เร็ว 88 ไมล์/ชม.ได้
แล้วเราจะทำยังไงดี
24
มันไร้ประโยชน์
แม้แต่ม้าที่วิ่งเร็วที่สุด ก็ไม่มีทางวิ่งเร็วกว่า 40 ไมล์/ชม.
บาร์เทนเดอร์บอกว่า มันคือเหล้าที่แรงที่สุด
ลองติดเครื่องดู
เร่งอีกหน่อย
ให้ตายสิ
หัวฉีดน้ำมันระเบิด
แรงใช้ได้เลย
ฉันต้องใช้เวลา 1 เดือนเพื่อซ่อมมัน
" 1 เดือน"
- คุณจะถูกยิงวันจันทร์นี้แล้ว - ฉันรู้
ฉันอยาก... เดี๋ยวก่อนนะ
นึกออกแล้ว เราเข็นมันลงเขา
พื้นผิวไม่เรียบพอ
ถ้าไม่มี... น้ำแข็งไง
เราจะรอจนถึงฤดูหนาว ตอนทะเลสาบเป็นน้ำแข็ง
ฤดูหนาว คุณพูดเรื่องอะไรของคุณ
อีก 3 วันก็วันจันทร์แล้ว
เอาล่ะ มาคิดให้ทะลุปรุโปร่ง
มันวิ่งเองไม่ได้
ลากก็ไม่ได้
แต่ถ้าเราหาวิธี...
ดันมันให้ถึง 88 ไมล์/ชม.
คิดออกแล้ว
เร็วแค่ไหนน่ะเหรอ
ผมเคยขับมันถึง 55
ได้ยินว่าแฟรงค์ ฟาร์โก้...
เคยขับถึง 70 ที่ชุมสาย
คุณคิดว่าเป็นไปได้มั้ย ที่มันจะวิ่งได้ถึง 90
90 พับผ่าสิ ใครจะรีบร้อนขนาดนั้น
ผมกับเขาพนันกันไว้น่ะ
ตามทฤษฎีแล้ว มันเป็นไปได้มั้ย
คงได้มั้ง ถ้ามีทางตรงและราบเรียบ...
และไม่ต้องลากตู้โดยสาร
และถ้าไฟแรงพอ
ผมกำลังพูดถึงร้อนขนาดนรกเลยนะ
ถ้างั้นล่ะก็ เป็นไปได้ที่จะวิ่งเร็วขนาดนั้น
รถไฟขบวนต่อไปจะผ่านมาเมื่อไหร่
เช้าวันจันทร์ 8 โมง
นี่คือทางสายหลักไปสู่หุบเขาเคลย์ตั้น
มันเป็นทางตรงราบเรียบ ที่อยู่จนถึงปี 1985
นี่คือที่ๆ เราจะผลักเดอลอรีน ด้วยหัวรถจักร
ตลกดีนะ แผนที่เรียกหุบเขาเคลย์ตั้น ว่า "หุบเขาโชแนช"
คงเป็นชื่ออินเดียนเก่าแก่
ทางยาวเหยียดข้ามสะพานข้ามหุบเขา
ใกล้กับหมู่บ้านฮิลล์เดล
ใช่ แต่ไม่เห็นมีสะพานในแผนที่อันนี้
ถ้างั้น เลิกล้มความคิดได้เลย
เรารอให้มันสร้างเสร็จอีกปีครึ่งไม่ได้
ยอดเยี่ยมเลย เธอไม่คิดให้มันทะลุปรุโปร่ง
ใช่สิ ผมมีปัญหาเรื่องนั้น
เธอไม่เข้าใจเหรอ สะพานจะยังอยู่ในปี 1985
"สะพานข้ามหุบเขาโชแนช" มันยังใช้ได้อย่างปลอดภัย
ตราบใดที่เราทำให้เดอลอรีน วิ่งเร็ว 88 ไมล์/ชม.
ก่อนที่เราจะถึงขอบของหุบเขา...
เราก็จะข้ามเวลา...
ไปสู่สะพานที่สร้างเสร็จแล้ว
มีรางรถไฟรองรับเราอยู่ ทำให้เราข้ามไปได้อย่างปลอดภัย
แล้วหัวรถจักรล่ะ
มันจะพังพินาศยับเยิน
เสียดายที่ไม่ได้อยู่ดู
- ช่วยด้วย - แย่แล้ว
"สุดทางรถไฟ"
เร็วเข้า
กระโดด
ขอบคุณค่ะ
คุณช่วย...
ชีวิตฉัน
เอ็มเม็ตต์ บราวน์ยินดีรับใช้ครับ คุณ...
เคลย์ตั้น
คลาร่า เคลย์ตั้น
ชื่อเพราะเหลือเกิน
ผมช่วยถือเข้าไปให้นะครับ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันยกเองได้
- คุณช่วยมามากพอแล้ว - ไม่ลำบากหรอกครับ
เธอบอกว่าไม่เป็นไร และเราก็ต้องไปแล้ว
ขอให้โชคดีกับการสอนนะครับ
ผมจะอธิบายให้บริษัทเช่ารถม้าทราบ
ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น ผมรู้สึกว่า ผมต้องรับผิดชอบเรื่องที่เกิดขึ้น
คุณช่างเป็นสุภาพบุรุษเหลือเกิน คุณบราวน์
รู้มั้ย ฉันเกือบดีใจ ที่งูทำให้ม้าตกใจ
ไม่อย่างนั้น เราคงไม่ได้พบกัน
มันคงเป็นพรหมลิขิต
ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง
ด้วยความยินดี
- ฉันคงได้พบคุณอีกใช่มั้ยคะ - แน่นอนครับ
คุณจะได้เห็นผมบ่อยๆ ผมมีร้านอยู่ในเมือง
ผมเป็นนักวิทยาศาสตร์... ช่างตีเหล็กท้องถิ่น
วิทยาศาสตร์ด้านไหนคะ
ดาราศาสตร์ เคมี
ที่จริงแล้ว ผมศึกษาหมดทุกแขนง
ด็อค เราต้องไปแล้ว
ใช่แล้ว ขอตัวนะครับ คลาร่า
เราต้องไปแล้ว
ลาก่อน
หมายความยังไง คุณจะเห็นเธออีกบ่อยๆ
ฉันอาจสวนกับเธอในเมืองอีกครั้ง
คุณเห็นวิธีที่เธอมองคุณมั้ย
เธอค่อนข้างตกใจไม่น้อย
คุณเคลย์ตั้นเกือบไปอยู่ ที่ก้นหุบเขาเคลย์ตั้นแล้ว
ตายล่ะ หุบเขาเคลย์ตั้น ถูกตั้งชื่อตามครูคนนึง
ว่ากันว่าเธอตกลงไปในนั้น 100 ปีก่อน
- ซึ่งเป็นปีนี้ - เด็กทุกคนรู้จักเรื่องนั้นดี
เราทุกคนมีครูคนโปรด ที่อยากให้ตกเขา
แย่แล้ว
ถ้างั้นเธอก็ควรจะตกลงไปน่ะสิ
ฉันทำให้ประวัติศาสตร์เปลี่ยนไป
ฟังนะ ด็อค มันจะแย่ซักแค่ไหนเชียว
หุบเขาจะไม่ได้ไม่ถูกตั้งชื่อตามเธอ
ไปเตรียมเดอลอรีนให้พร้อม แล้วไปจากที่นี่กันเถอะ
ฉันอธิษฐานว่า ฉันไม่ได้สร้างไทม์แมชชีนขึ้นมา
มันไม่ก่อประโยชน์อะไร นอกจากความหายนะ
"5 กันยายน" "วันเสาร์" ด็อค มาร์ตี้พูด
- ได้ยินมั้ย เปลี่ยน - ได้ยินแล้ว
- ดีมาก มันยังใช้ได้อยู่ - เอาล่ะ มาร์ตี้
มาทบทวนแผนการกันอีกครั้ง
ขอโทษที่โมเดลไม่ค่อยสวย "เนินเขาคาร์สัน"
ผมรู้ มันไม่ตรงตามอัตราส่วน ไม่เป็นไรหรอก
เอาล่ะ คืนพรุ่งนี้ วันอาทิตย์...
เราจะขนเดอลอรีนไปไว้บนราง ตรงเนิน...
"เริ่มตรงนี้" "เหมืองเงิน" ตรงเหมืองร้าง
จุดสับรางคือจุดที่ แยกมาจากทางสายหลัก...
3 ไมล์ไปสู่เคลย์ตั้น... หุบเขาโชแนช
รถไฟออกจากสถานี ตอน 8 โมงเช้า วันจันทร์
เราจะหยุดตรงนี้ ปลดตู้โดยสาร...
จากนั้นก็สับราง แล้วจี้...
ขอยืมหัวรถจักรไปใช้ดันไทม์แมชชีน
จากที่ฉันได้คำนวณไว้...
เราจะถึงความเร็วที่ 88 ไมล์/ชม. ก่อนจะถึง...
หน้าผา ซึ่ง ณ เวลานั้น...
เราจะข้ามเวลากลับไปปี 1985...
และข้ามสะพานอย่างปลอดภัย
มันหมายความว่ายังไง "จุดที่กลับไม่ได้"
นั่นคือจุดป้องกันความผิดพลาด
ตลอดทางจนถึงจุดนั้น เรายังมีเวลาพอที่จะหยุดหัวรถจักร...
ก่อนที่มันจะตกลงไปในหุบเขา
แต่เมื่อผ่านกังหันลมไปแล้ว ก็มีแต่อนาคตหรือล่วงลงไปเท่านั้น
เอาไป ต่อกับขั้วบวก
- เอาล่ะ พร้อมรึยัง - พร้อมแล้ว ไปได้
รถไฟกำลังออกจากสถานี
กำลังมาถึงจุดสับราง
หยุดที่จุดสับราง
สับราง
ไปต่อท้ายเดอลอรีน
ดันเดอลอรีน...
จนถึงความเร็วที่ 88 ไมล์/ชม.
ไม่มีอะไรง่ายไปกว่านี้แล้ว
สวัสดีค่ะ
คลาร่ามา
เร็วเข้า คลุมเดอลอรีน
ไม่นึกว่าคุณจะมาหา
หวังว่าฉันคงไม่ได้มารบกวนคุณ
เรากำลังสร้างทางรถไฟจำลองน่ะ
ตอนกระเป๋าฉัน กระเด็นออกมาจากรถม้า...
กล้องดูดาวของฉันเลยพัง
คุณบอกว่าคุณสนใจ เรื่องวิทยาศาสตร์...
ฉันเลยนึกว่าคุณอาจซ่อมให้ฉันได้
ฉันจะจ่ายให้คุณ
ผมไม่กล้าคิดเงินคุณหรอก
ขอผมดูหน่อย
กระจกคงเสียศูนย์...
เพราะถ้าคุณหมุนมาทางนี้ ภาพจะเริ่มมัว
เห็นมั้ย
แต่ถ้าคุณหมุนไปอีกทาง...
มันก็...
ทุกอย่างก็จะ...
ชัดเจน
ผมจะเริ่มซ่อมตอนนี้เลย และเอาไปให้คุณคืนนี้
คืนนี้มีเทศกาล
ฉันไม่กล้าให้คุณซ่อมมัน...
ในโอกาสสำคัญเช่นนี้
คุณจะไปร่วมด้วยใช่มั้ยคะ
- ที่จริงแล้ว... - ใช่แล้ว เทศกาล
ในกรณีนั้น ฉันจะไปพบคุณที่นั่นคืนนี้
- คุณอีสวู๊ด - คุณผู้หญิง
ขอบคุณที่รับซ่อมกล้องดูดาวของฉัน
ด้วยความยินดี
กล้องดูดาวสวยดีนะ
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี
ในฐานะนายกฯของฮิลล์วัลเล่ย์...
ผมมีความยินดี ที่จะมอบนาฬิกาเรือนนี้...
ให้กับประชาชนของฮิลล์เคาน์ตี้
ขอให้มันคงอยู่ตลอดกาล
เริ่มนับได้เลย ทุกคน
สาม สอง หนึ่ง
เริ่มได้
เริ่มเทศกาลได้
เธอกับฉันได้เป็นสักขีพยานด้วย
เสียดายที่ไม่ได้เอากล้องมาด้วย
พร้อมนะ ทุกคน
มีปัญหาเดียวก็คือ เราเอาไปอวดใครไม่ได้
ยิ้ม ด็อค
เพลงสนุกจัง
จังหวะมันดี คุณเต้นก็ได้นะ
เชิญมาทดสอบสินค้าใหม่ล่าสุด...
จากบริษัทผลิตอาวุธ ของผู้พันซามูเอล โคลท์
แห่งฮาร์ทฟอร์ด รัฐคอนเนคติกัต
เช่นรุ่นนี้เป็นตัวอย่าง
โคลท์ พีซเมคเกอร์รุ่นปรับปรุง...
ขายให้คุณคืนนี้ ในราคาแค่ 12 เหรียญ
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
คุณสวยมาก
ขอบคุณค่ะ
คุณอยากจะ...
- คุณอยากที่จะ... - อยากค่ะ
พ่อหนุ่ม เธออยากลองมั้ย
ไม่ล่ะ ขอบใจ
ด็อค
พ่อหนุ่ม
- หนุ่มน้อย - ด็อคเต้นเป็นด้วยเหรอ
ฉันบอกแล้ว แม้แต่เด็กก็ใช้ปืนกระบอกนี้ได้
- เธอคงไม่กลัวที่จะลองหรอกนะ - ผมไม่กลัวอะไรทั้งนั้น
ถ้างั้นก็มาเถอะ ก้าวขึ้นมาอย่างชายชาตรี
ที่เธอต้องทำก็คือ ง้างไกมาข้างหลัง...
แล้วเหนี่ยวไก
ยิงไปทางนั้น ค่อยๆล่ะ
ทำตามที่บอก
- ขอลองอีกครั้งได้มั้ย - ตามสบาย
เธอเรียนยิงปืนมาจากที่ไหน
7-11
บูฟอร์ด แน่ใจนะว่า ช่างตีเหล็กจะอยู่ที่นี่
มันอยู่ที่นี่แน่ ทุกคนอยู่ที่นี่คืนนี้
พวกคุณต้องฝากปืนไว้ที่นี่
ถ้าคุณอยากเข้าไปร่วมงาน
ใครจะบังคับให้เราทำล่ะ นายเหรอ
ฉันเอง
นายอำเภอสตริคแลนด์ ผมไม่ยักรู้ว่าคุณกลับมาแล้ว
ถ้านายอ่านป้ายไม่ออก ฉันเดาว่านายคงอ่านไอ้นี่ออก
เก่งนักล่ะ เวลาจ่อปืนใส่คนจากข้างหลัง
เหมือนนายไง ฉันฉวยโอกาสทุกครั้งที่มี
จะฝากปืนหรือไม่
"กรุณาฝากอาวุธปืน" ผมแค่ล้อเล่นกับคุณน่ะ
ผมฝากปืนผมแน่
- ใช่มั้ย พวกเรา - ใช่แล้ว
มีดของคุณด้วย
ยิ้มหน่อย นายอำเภอ
นี่คืองานฉลองนะ
งานฉลองงานเดียวที่ฉันจะยิ้ม...
คืองานฉลองแขวนคอแก
ขอให้สนุกนะ
นั่นคือวิธีต่อกรกับคนพวกนั้น ห้ามลดราวาศอก
รักษาระเบียบวินัยไว้เสมอ
จำคำนั้นไว้ให้ดี ระเบียบวินัย
ครับพ่อ
คุณอีสวู๊ด ดีใจที่ได้เห็นคุณ
มีเสื้อผ้ากับหมวกดีๆใส่แล้วสินะ
คนไม่ค่อยชอบหมวกอีกใบของผม
ใบนี้เหมาะกับคุณมาก
- ใส่แล้วดูดีมาก - ขอบคุณครับ
"ฟริสบี้ พายส์"
"ฟริสบี้" ไปไกลๆ เลย
- มันหมายความว่าอะไร - มันอยู่ข้างหน้าเขาแท้ๆ
- นั่นของฉันนะ - ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว
- เอามานี่ - มันอยู่นั่น บูฟอร์ด
- ตรงไหน - นั่นไง
เต้นอยู่กับแม่สาวคนนั้น
จะทำยังไงดี หัวหน้า
ฉันคิดได้ว่าถ้าฉัน จ่อปืนให้ติดหลังมัน...
จะไม่มีใครได้ยินเสียงปืน
ระวังด้วยล่ะ นายมีกระสุนลูกเดียว
ลูกเดียวก็พอแล้ว
ฉันบอกแล้วว่าให้แกระวังหลังให้ดี
นายมาเร็วไปหน่อยนะ
มันคือปืนเดอร์ริงเกอร์ เล็กดีรสโต
ครั้งที่แล้วที่ฉันใช้มัน หมอนั่นตายภายใน 2 วัน
เลือดตกใน มันเจ็บปวดที่สุด
หมายความว่าแกจะตาย ตอนอาหารเย็นวันจันทร์
ขอโทษนะ ฉันไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร แต่เรากำลังเต้นรำอยู่
ดูสิ ใครเอ่ย
แกจะไม่แนะนำให้ฉันรู้จักหน่อยเหรอ ฉันอยากเต้นรำ
ฉันไม่ยอมหรอก นายยิงฉันได้เลย
- ก็ได้ - ฉันจะเต้นกับเขา
เด็กๆ อยู่เป็นเพื่อนช่างตีเหล็กหน่อย
ขณะที่ฉันทำความรู้จักกับสาวคนนี้
ต้องอย่างนี้สิ
ฉันเต้นไม่ค่อยถนัด เวลาคู่เต้นถือปืนอยู่ในมือ
ฝึกเอาไว้
บางทีฉันอาจจะทวงหนี้ 80 เหรียญจากเธอ
อย่ายุ่งกับเธอนะ
พนันได้เลยว่าต้องมีอะไรสักอย่าง ที่เธอทำได้คุ้มกับเงิน 80 เหรียญ
ฉันเกรงว่าคุณประเมินฉันต่ำไปแล้ว
งั้นเหรอ
หยุดนะ
ไปตายซะ
แกต่างหาก
ฉันจะส่งแกไปลงนรก
แก
อย่าซ่านะ ไอ้บ้า
ด่าได้เจ็บดี ไอ้เปี๊ยก
แกเก่งแต่ปากล่ะมั้ง
อย่ายุ่งกับเพื่อนฉัน
เป็นอะไรไป ขี้ขลาดรึไง
อย่างที่ฉันคิดไว้ ไอ้ขี้ขลาด
- ไม่มีใครเรียกฉันว่าไอ้ขี้ขลาด - ถ้างั้นก็มาทำให้มันจบกัน
- เดี๋ยวนี้เลย - ไม่ใช่ตอนนี้ บูฟอร์ด
นายอำเภอเอาปืนพวกเราไป
อย่างที่ฉันพูด เราจะจบมันพรุ่งนี้
พรุ่งนี้เราจะไปปล้นสถานีไพน์ซิตี้
วันจันทร์ล่ะ เราทำอะไรกันวันจันทร์รึเปล่า
เปล่า วันจันทร์ว่าง นายฆ่ามันวันจันทร์ได้
ฉันจะกลับมาวันจันทร์ เราจะต้องสะสางบัญชีกัน
ตรงนั้น บนถนน...
หน้าร้านเหล้า
ก็ได้ เมื่อไหร่ล่ะ
- เที่ยงตรงเป็นไง - เที่ยงเหรอ
ฉันฆ่าคนก่อนอาหารเช้า 7 โมง
8 โมง ฉันฆ่าคนหลังอาหารเช้า
เอาล่ะ แยกกันได้แล้ว
มีเรื่องอะไรกัน นายก่อปัญหาที่นี่เหรอ แทนเน่น
ไม่มีปัญหา นายอำเภอ
แค่เรื่องส่วนตัวระหว่างผมกับอีสวู๊ด
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับกฎหมาย
คืนนี้ ทุกอย่างเกี่ยวกับกฎหมายทั้งนั้น
แยกกันได้แล้ว ถ้าก่อการวิวาท ต้องติดคุก 15 วัน
เอาล่ะ ทุกคน นี่คืองานฉลอง มาสนุกกันเถอะ
8 โมง วันจันทร์ ไอ้จิ๋ว
ถ้าแกไม่มา ฉันจะตามล่า และยิงแกให้เหมือนเป็ด
"หมา" ยิงมันให้เหมือนหมา
ไปกันเถอะ พวกเรา
ให้พวกมันฉลองไปเถอะ
เธอไปรับคำท้าของแทนเน่นทำไม
ไม่ต้องห่วง เช้าวันจันทร์เราก็ไม่อยู่แล้ว
ตามทฤษฎีแล้ว ใช่ แต่ถ้าเกิดรถไฟมาสายล่ะ
- ไว้คุยกันทีหลัง - คุยกันตอนนี้
- ขอบคุณที่ช่วยเหลือ - ครับ
ถ้าคุณเข้ามาขวางไว้ เอ็มเม็ตต์อาจถูกยิงไปแล้ว
มาร์ตี้... คลิ้นท์ ฉันจะไปส่งคลาร่าที่บ้าน
- ราตรีสวัสดิ์ - คุณกล้าหาญมาก
ในที่สุดก็มีใครบางคน ฮึดสู้กับไอ้สารเลวนั่น
คุณแน่มาก ให้ผมเลี้ยงเหล้าคุณนะ
คุณไม่ต้องเลี้ยงอะไรผมทั้งนั้น มันไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร
คุณเอาปืนกับเข็มขัดไปเลย ผมให้ฟรี
"ฟรี"
ผมอยากให้ทุกคนรู้ว่า ปืนที่ใช้ยิงบูฟอร์ด แทนเน่น...
คือปืนโคลท์ พีซเมคเกอร์
ไม่มีปัญหา ขอบคุณมาก
แต่ถ้าคุณแพ้ ผมขอคืนนะ
ขอบคุณอีกครั้ง
คุณหลงกลเขาเสียแล้ว
คุณจะเดินหนีไปก็ได้ ซึ่งก็คงไม่มีใครว่าอะไร
แค่ลมปากไม่กี่คำ
คุณปล่อยให้เขายุแหย่คุณ...
ให้เล่นเกมของเขา วิธีของเขา โดยกฎของเขา
ซีมัส ใจเย็น ผมรู้ว่าผมทำอะไรอยู่
- เขาทำให้ฉันนึกถึงมาร์ติน - ใช่เลย
- ใครนะ - พี่ชายผม
เดี๋ยวก่อนนะ คุณมีพี่ชายชื่อมาร์ติน แม็คฟลาย
เคยมี
มาร์ตินถูกยุแหย่จนมีเรื่องเสมอ
เขากลัวว่าชาวบ้านจะคิดว่า เขาขี้ขลาดถ้าเขาปฏิเสธ
นั่นเป็นสาเหตุทำให้เขา โดนมีดเสียบท้อง...
ในร้านเหล้าที่เวอร์จิเนียซิตี้
เขาไม่เคยคิดถึงอนาคต ขอให้เขาไปสู่สุขติ
หวังว่าคุณคงคิดถึงอนาคตตัวเองบ้างนะ
ผมคิดถึงมันตลอดเวลา
ที่มีหลุมที่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติ
- ใช่แล้ว - ดวงนั้นชื่อโคเปอร์นิคัส
ฟังฉันสิ ฉันรู้สึกเหมือนสอนหนังสืออยู่เลย
ได้โปรด สอนต่อไป
ผมไม่คิดว่าดวงจันทร์ จะน่าหลงใหลขนาดนี้
คุณรู้มากจังเลย
ตอนฉันอายุ 11 ฉันเป็นโรคคอตีบ
ฉันถูกกักอยู่ในบ้านตั้ง 3 เดือน
พ่อฉันเอากล้องดูดาวมาไว้ข้างเตียง...
ฉันเลยได้เห็นทุกอย่างทางหน้าต่าง
คุณคิดว่าเราจะได้ เดินทางไปดวงจันทร์...
เหมือนกับที่เราเดินทางโดยรถไฟมั้ย
แน่นอน ไม่ใช่ในอีก 84 ปี และไม่ใช่บนรถไฟ
เราจะมียานอวกาศที่ส่งไปกับจรวด...
ที่สร้างพลังมหาศาล...
จนฝืนแรงโน้มถ่วงของโลก...
และส่งตัวเองขึ้นไปในอวกาศ
ฉันอ่านหนังสือเล่มนั้นเหมือนกัน
คุณอ้างอิงบทความของจูลส์ เวิร์น "จากโลกสู่ดวงจันทร์"
คุณอ่านจูลส์ เวิร์นด้วยเหรอ
ฉันบูชาจูลส์ เวิร์น
ผมก็เหมือนกัน
"20, 000 สโมสรใต้ทะเล" เรื่องโปรดของผม
ผมอ่านมันครั้งแรก ตอนผมยังเป็นเด็ก...
ผมอยากพบกัปตันนีโมใจจะขาด
อย่าล้อเล่นสิ คุณจะได้อ่านตอนยังเด็กได้ยังไง
มันเพิ่งถูกพิมพ์ครั้งแรก 10 ปีที่แล้ว
ผมหมายถึง มันทำให้ผมรู้สึกเหมือนเป็นเด็ก
ผมไม่เคยพบผู้หญิง ที่ชอบจูลส์ เวิร์นมาก่อน
ฉันก็ไม่เคยพบผู้ชายแบบคุณมาก่อน
หวังว่าคุณคงรู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่
นายพูดกับฉันเหรอ
นายพูดกับฉันเหรอ แทนเน่น
ที่นี่มีฉันอยู่คนเดียว
เอาเลย ให้มันจบกันไปข้างหนึ่ง
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
สูบซิการ์หน่อยสิ มีอะไรให้ผมช่วยมั้ย
- ไม่มี - ขอให้โชคดีพรุ่งนี้
- เราจะสวดมนต์ให้คุณ - ขอบใจ
อรุณสวัสดิ์ สนใจชุดใหม่ สำหรับวันพรุ่งนี้มั้ยครับ
ไม่เป็นไร ขอบคุณ
- คุณทำอะไรอยู่ - ไม่มีอะไร
ฉันออกมาเดินสูดอากาศยามเช้า
ตอนเช้าอากาศสดชื่นดีนะ
ใช่ เราต้องไปขนเดอลอรีน และเตรียมมันให้พร้อมนะ
ดูนั่นสิ ศิลาหน้าหลุมศพ
ขอฉันดูรูปอีกทีซิ
ชื่อฉันหายไปแล้ว
แจ๋วไปเลย ด็อค
คุณไม่เข้าใจเหรอ เราจะกลับไปในอนาคตพรุ่งนี้...
ทุกอย่างกำลังถูกลบ
ชื่อฉันอย่างเดียวที่ถูกลบ
ศิลาหน้าหลุมศพกับวันที่ยังอยู่
มันไม่มีเหตุผลเลย
เรารู้ว่ารูปถ่ายนี่ เป็นตัวบ่งบอกว่าจะเกิดอะไรขึ้น...
ถ้าเหตุการณ์วันนี้ จะมีผลต่อวันพรุ่งนี้
- ใช่ แล้วไง - ขอโทษครับ คุณอีสวู๊ด
ผมขอวัดสัดส่วนหน่อย
ฟังนะ ฉันไม่อยากซื้อชุด
- นี่สำหรับโลงศพของคุณ - โลงศพของผม
อัตราต่อรองของคุณ เป็นรอง 2 ต่อ 1
เตรียมไว้ก่อนดีกว่า
มันอาจไม่ใช่ชื่อฉัน...
ที่จะอยู่บนศิลา
- มันอาจเป็นของเธอ - เยี่ยมไปเลย
ฉันรู้ว่ามันหนักหนาสาหัส
เธอพกปืนทำไม
เธอคงไม่คิดจะเผชิญหน้า กับแทนเน่นพรุ่งนี้หรอกนะ
พรุ่งนี้เช้าผมต้องกลับไป ในอนาคตกับคุณ
ถ้าบูฟอร์ด แทนเน่นมาหาเรื่องล่ะก็ ผมจะได้พร้อมรับมือ
คุณได้ยินมันเรียกผมว่ายังไงเมื่อคืน
เธอหน้ามืดทุกครั้ง ที่มีใครด่าเธอไม่ได้
นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอ ประสบอุบัติเหตุในอนาคต
อะไรนะ อนาคตของผมทำไมเหรอ
ฉันบอกเธอไม่ได้ มันอาจทำให้แย่ไปกว่าเดิม
เดี๋ยวก่อนนะ
อนาคตของผมเป็นยังไงเหรอ
เราทุกคนต้องตัดสินใจ...
ที่มีผลต่อชีวิตเรา
เธอต้องทำในสิ่งที่เธอต้องทำ...
และฉันต้องทำในสิ่งที่ฉันต้องทำ
ว่าไง
ฉันตัดสินใจแล้ว
ฉันจะไม่ไปกับเธอพรุ่งนี้
ฉันจะอยู่ที่นี่
คุณพูดเรื่องอะไรกัน
ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะปฏิเสธมัน
- ฉันหลงรักคลาร่า - ให้ตายสิ
เราไม่สมควรอยู่ที่นี่นะ
ไม่ทั้งสองคน
มันอาจเป็นคุณที่ถูกยิงพรุ่งนี้ก็ได้
ศิลายังอาจเป็นของคุณในอนาคต
อนาคตไม่ได้ถูกจารึกไว้
มันเปลี่ยนแปลงได้ เธอก็รู้
ใครๆ ก็สร้างอนาคต อย่างที่ตัวเองอยากให้เป็นได้
ฉันยอมให้รูปถ่ายใบเดียว ชี้ชะตากรรมของฉันไม่ได้
ฉันต้องใช้ชีวิตตามสิ่ง ที่ฉันคิดว่าถูก...
ในหัวใจฉัน
ด็อค คุณคือนักวิทยาศาสตร์
บอกผมที...
อะไรคือสิ่งที่ถูกที่อยู่ในนี้
ถูกของเธอ
ใช้การได้
อย่างน้อยฉันต้องไปบอกลาเธอ
ไม่เอาน่า
คิดดูสิ คุณจะบอกเธอว่าอะไร
"ผมต้องกลับไปในอนาคตเหรอ" เธอไม่มีวันเข้าใจแน่
ผมร่วมผจญมากับคุณแท้ๆ ผมยังไม่เข้าใจเลย
ฟังนะ
บางทีเราน่าจะพาคลาร่าไปด้วย
ในอนาคตเหรอ
อย่างที่เธอเตือนฉัน ฉันเป็นนักวิทยาศาสตร์
ฉันต้องทำตัวอย่างนักวิทยาศาสตร์
ฉันเตือนเธอว่าอย่าทำให้กาลเวลา ยุ่งเหยิงเพราะผลโยชน์ส่วนตัว
ดังนั้น ฉันต้องทำตามเหมือนกัน
เราจะทำตามแผนที่วางไว้ และทันทีที่เรากลับไปสู่ปี 1955...
เราจะทำลายไทม์แมชชีน
เดินทางข้ามเวลา ชักทำให้เจ็บปวดเกินไปแล้ว
ผมเอง เอ็มเม็ตต์ คลาร่า
คุณจะไม่เข้ามาก่อนเหรอ
ไม่ดีกว่า ผม...
มีอะไรเหรอคะ
ผมมาเพื่อบอกลา
บอกลา คุณจะไปไหน
ผมจะไปไกล
ผมเกรงว่า ผมจะไม่มีวันได้พบคุณอีก
ผมอยากให้คุณรู้ไว้ว่า ผมเป็นห่วงคุณมาก
แต่ผมคิดได้ว่าผมไม่สมควรอยู่ที่นี่
ผมต้องกลับไปที่ๆผมมา
ที่ไหนคะ
ผมบอกคุณไม่ได้
ไม่ว่าคุณจะไปไหนก็ตาม พาฉันไปด้วย
ผมทำไม่ได้
ผมไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย
แต่เชื่อผมเถอะ ตอนที่ผมบอกว่า ผมจะไม่มีวันลืมคุณ...
กับที่ว่าผมรักคุณ
ฉันไม่เข้าใจ คุณพยายามจะบอกอะไรคะ
ผมไม่คิดว่าคุณจะมีวันเข้าใจ
ได้โปรด ฉันจำเป็นต้องรู้
ถ้าคุณรักฉันจริง คุณต้องบอกความจริงมา
ก็ได้
ผมมาจากอนาคต
ผมมาที่นี่โดยไทม์แมชชีนที่ผมสร้างขึ้น
และพรุ่งนี้ผมต้องกลับไปปี 1985
ค่ะ ฉันเข้าใจ
ฉันเข้าใจว่าคุณรู้ว่า...
ฉันเชื่อในงานเขียนของจูลส์ เวิร์น...
คุณกุเรื่องพวกนั้นขึ้นมา เพื่อเอาเปรียบฉัน
ฉันเคยได้ยินเรื่องพวกหลอกลวง...
แต่การที่คุณคิดว่าฉันจะสนุกไปกับมัน...
มันดูถูกเหยียดหยามกันเกินไปแล้ว
คุณแค่พูดว่า "ผมไม่รักคุณ..."
"และผมไม่อยากเห็นคุณอีกต่อไป"
อย่างน้อย มันก็ยังให้เกียรติกันบ้าง
แต่มันไม่ใช่ความจริง
สั่งอะไรดี อย่างเคยรึเปล่า
ไม่ เชสเตอร์ คืนนี้ฉันอยากได้อะไรที่แรงกว่านั้น
น้ำซาสี่
วิสกี้
วิสกี้ คุณแน่ใจนะ
คุณก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณตอนวันชาติ
วิสกี้
ก็ได้ ผมไม่ใช่พ่อคุณสักหน่อย
แค่ไม่อยากเห็นคุณทำผิด
ทิ้งไว้ทั้งขวดเลย
เรื่องผู้หญิง ใช่มั้ย
นึกแล้วเชียว ผมเห็นหน้าผู้ชาย แบบนั้นเป็นพันๆครั้ง...
ทั่วทั้งประเทศ
ผมบอกได้อย่างเดียว เดี๋ยวคุณก็ทำใจได้เอง
คลาร่าเป็นหนึ่งในล้าน
หนึ่งในพันล้าน
หนึ่งในหมื่นล้าน
ผู้หญิงในฝันของผม ผมเสียเธอไปชั่วนิรันดร์
ผมรับรองได้เลย ยังมีผู้หญิงอื่นอีกมาก
ผมเดินทางขายของมาทั่วประเทศ...
มันสอนผมอย่างนึง...
คือคุณไม่มีทางรู้ว่า อนาคตจะเป็นยังไง
อนาคต ผมบอกอนาคตได้
เราหลับไปเหรอ
กี่โมงแล้ว ด็อค
ตื่นได้แล้ว
ลุกขึ้น ไปได้แล้ว
ฉันมีคนต้องฆ่า
ยังเช้าอยู่เลย จะรีบไปไหน
ฉันหิวแล้ว
ในอนาคต เราไม่ต้องพึ่งม้า
เรามีรถม้าติดเครื่องยนต์ เรียกว่ารถยนต์
ถ้าทุกคนมีสิ่งที่ว่านี้...
มีใครเดินหรือวิ่งอีกรึเปล่า
มีสิ พวกเขาวิ่ง...
แต่วิ่งเพื่อความสนุก
วิ่งเพื่อความสนุก มันสนุกตรงไหนกัน
"รับดูแลม้า"
"เกวียน"
"รถม้า"
เขาดื่มไปกี่แก้วแล้ว
ยังไม่ดื่มเลย นั่นเป็นแก้วแรก เขายังไม่ได้แตะมันเลยสักนิด
เขาชอบถือไว้เฉยๆ
คุณทำอะไรอยู่
ฉันสูญเสียเธอไปแล้ว ที่นี่ไม่เหลืออะไรสำหรับฉันแล้ว
ถ้างั้นก็กลับไปกับผม
- ไปไหน - กลับไปในอนาคต
- ใช่แล้ว ไปกันเถอะ - เยี่ยมเลย
ทุกท่าน ผมกับเพื่อนต้องไปแล้ว
แด่คุณ ช่างตีเหล็ก
- และอนาคต - เอเมน
ไม่เอาน่า ตื่นได้แล้ว
- เขาดื่มไปกี่แก้วแล้ว - แก้วเดียว
แค่แก้วเดียวเหรอ
บางคนก็คออ่อนสิ้นดี
- ขอกาแฟดำให้ผม - โจอี้ กาแฟ
คุณผู้หญิง
รถไฟรอบ 8 โมงไปไกลถึงไหน
ซานฟรานซิสโกคือจุดหมายปลายทาง
ฉันขอซื้อตั๋วไปอย่างเดียว
ถ้าอยากให้เขาสร่างเร็วๆล่ะก็...
เธอต้องใช้อะไรที่มันแรงกว่ากาแฟ
คุณแนะนำว่าอะไรล่ะ
มาผสมน้ำเรียกสติกันเถอะ
เร็วเข้า ด็อค กลืนเข้าไป
ภายใน 10 นาที...
เขาจะสร่างเมาภายในพริบตา
ทำไมมันต้องเฉียดฉิวขนาดนี้ทุกที
เอาที่หนีบผ้าหนีบจมูกเขา
ตอนเขาอ้าปาก...
เทลงไปในคอ
ถอยหลังด้วย
- เขายังหมดสติอยู่ - มันเป็นปฏิกิริยาโต้ตอบน่ะ
ต้องรอให้มันขึ้นสมองเขาก่อน
ยอดเยี่ยมเลย
เร็วเข้า ด็อค ตื่นได้แล้ว
ซีมัส ไม่นึกว่าจะเห็นนายที่นี่
บางอย่างในตัวฉันบอกว่า ฉันควรมาอยู่ที่นี่...
ยังกับว่าอนาคตฉัน มีส่วนเกี่ยวข้องกับมันด้วย
เดี๋ยวเขาก็ฟื้นแล้ว เร็วเข้า
ไปกันเถอะ ตื่นได้แล้ว
แกอยู่ในนั้นรึเปล่า อีสวู๊ด
8 โมงแล้ว ฉันเรียกแกออกมา
มันยังไม่ 8 โมงเลย
นาฬิกาฉัน 8 โมงแล้ว
มาสะสางกันให้รู้เรื่องไปเลย
หรือแกเกิดกลัวขึ้นมา
ฟังนะ
วันนี้ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเลย
ฉันยอมถูกปรับแพ้
ยอมถูกปรับแพ้
มันแปลว่าอะไร
มันแปลว่าลูกพี่ชนะโดยไม่ต้องสู้
โดยไม่ต้องยิงกัน มันทำอย่างนั้นไม่ได้
แกทำอย่างนั้นไม่ได้
รู้มั้ยฉันคิดยังไง
ฉันคิดว่าแกมันขี้ขลาดสิ้นดี
ฉันจะนับ 1 ถึง 10
ให้แกออกมา และพิสูจน์ว่าฉันคิดผิด
หนึ่ง
เร็วเข้า ฟื้นขึ้นมา
- สอง - นายออกไปจะดีกว่า
ฉันพนัน 20 เหรียญข้างนาย อย่าทำให้ฉันผิดหวัง
- สาม - ฉันพนัน 30 เหรียญตรงข้ามนาย...
อย่าทำให้ฉันผิดหวัง
- สี่ - ออกไปเผชิญหน้าเถอะ...
เพราะถ้านายไม่ออกไป
- แล้วทำไม - ห้า
ถ้าผมไม่ออกไปล่ะ
- นายเป็นคนขี้ขลาด - หก
และนายจะถูกตราหน้า ว่าเป็นคนขี้ขลาดไปตลอดชีวิต
ทุกคน ทุกแห่ง...
จะพูดว่าคลิ้นท์ อีสวู๊ด...
เป็นคนขี้ขลาดที่สุดในภาคตะวันตก
- เจ็ด - เอาไป
แปด
ผมมีปืนแล้ว
เก้า
สิบ
แกได้ยินฉันมั้ย ไอ้เปี๊ยก
ฉันพูดว่าสิบ ไอ้ขี้ขลาดตาขาว
เขาเป็นคนปัญญาอ่อน
ผมไม่สนใจว่าแทนเน่นจะพูดว่ายังไง
ผมไม่สนใจว่าใครจะพูดอะไรทั้งนั้น
ด็อค คุณไม่เป็นไรนะ
คงงั้น
ปวดหัวชะมัดเลย
ที่นี่มีประตูหลังรึเปล่า
- มี อยู่ข้างหลัง - ไปกันเถอะ
แกจะออกมา หรือให้ฉันเข้าไปหา
อย่างเดียวที่ฉันคิดถึง คือยาแก้ปวดหัว
"ขายสินค้าทั่วไป"
ยกมือขึ้น ช่างตีเหล็ก
ใช่แล้วครับ ผู้ชายเมื่อคืน...
อกหักอาการสาหัสที่สุดที่ผมเคยเห็นมา
ตอนที่เขาพูดว่าเขาไม่รู้ว่า จะอยู่ต่อไปได้ยังไง...
ที่รู้ตัวว่าเขาทำให้ผู้หญิงคนนั้น เจ็บปวดรวดร้าว...
ผมสงสารเขาขึ้นมาทันใด
ฟังนะ อีสวู๊ด
วันนี้ฉันตั้งใจจะยิงใครสักคน และฉันอยากให้คนนั้นเป็นแก
แต่ถ้าแกขี้ขลาดนักล่ะก็...
ฉันคงจะต้องยิงเพื่อนแกแทน
ไม่ต้องห่วงฉัน มาร์ตี้ เอาตัวรอดเถอะ
แกมีเวลาตัดสินใจ 1 นาที
ได้ยินมั้ย 1 นาที
ผมไม่เคยเห็นผู้ชาย ที่หัวใจแตกสลายเท่านี้มาก่อน
เขาบอกว่าเธอชื่ออะไรนะ คาร่า ซาร่า
คลาร่า
- ขอโทษนะคะ - คุณผู้หญิง
ผู้ชายคนนี้ตัวสูง ตาสีน้ำตาลเหมือนลูกสุนัขใช่มั้ย...
ผมยาวสีดอกเลา
คุณรู้จักเขา
หมดเวลาแล้ว ไอ้เปี๊ยก
เตรียมตัวตายได้แล้ว ช่างตีเหล็ก
หยุดก่อน แทนเน่น
ชักปืนได้
เราน่าจะตกลงกันได้อย่างลูกผู้ชาย
แกคิดผิดแล้ว เพื่อน
ขอบคุณ
หมัดหนักไม่เบา
"ปุ๋ยคอก"
รู้มั้ยฉันคิดว่ายังไง
- ฉันคิดว่าบูฟอร์ดติดคุกแน่ - ใช่
เอามันออกมา
ไปจับพวกมัน
บูฟอร์ด แทนเน่น คุณถูกจับข้อหาปล้นสะดม...
สถานีไพน์ซิตี้
มีอะไรจะแก้ตัวมั้ย
- ฉันเกลียดปุ๋ยคอก - ดูนั่นสิ
สำเร็จแล้ว
- รถไฟ - เรายังไปทันรึเปล่า
เราคงต้องไปตัดหน้าที่แยกโคโยติ
คุณครับ คุณอีสวู๊ด
- ปืนของคุณครับ - ขอบใจ ไอ้หนู
มันมีค่า 12 เหรียญ ยังไม่เคยใช้เลย
ฉันอาจเอามันไปแลกกับหมวกใบใหม่
ดูแลเด็กคนนั้นให้ดีด้วยล่ะ
ไม่ต้องห่วง
ไทม์แมชชีน
"ไทม์แมชชีน"
"แปซิฟิคกลาง"
เร็วเข้า
- ไปเร็ว - ส่งมือมา
มาเร็ว
ไปกันเถอะ
ใส่หน้ากาก
- ยกมือขึ้น - นี่คือการปล้นรึเปล่า
มันคือการทดลองวิทยาศาสตร์
หยุดรถไฟก่อนจะถึงจุดสับรางข้างหน้า
ถอดรถพ่วงออก
ฉันอยากทำอย่างนี้มานานแล้ว
- พวกนี้คืออะไร - ท่อนฟืนรุ่นพิเศษ
ไม้อัดกับผงถ่านหิน...
อาบน้ำยาทำให้ร้อนขึ้นและไหม้นานขึ้น
ฉันใช้มันในเตาหลอม ฉันจะได้ไม่ต้องคอยเติม
ใส่ทั้ง 3 ท่อนเข้าไป...
จะทำให้ร้อนขึ้น และแรงดันไอน้ำมากขึ้น...
และทำให้รถไฟวิ่งเร็วขึ้น
พร้อมแล้ว
- เปิดวงจรเวลารึยัง - เรียบร้อย
ป้อนเวลาจุดหมายปลายทาง
27 ตุลาคม 1985 11.00 น.
"เวลาที่จากมา" เรียบร้อย
เรากำลังวิ่งที่ความเร็ว 25 ไมล์/ชม.
ฉันจะใส่ฟืนพิเศษเข้าไปแล้วนะ
มาตรวัดอันใหม่จะเป็น ตัวบอกอุณหภูมิในเครื่องต้มน้ำ
แถบสีจะเป็นตัวบอกว่า ฟืนแต่ละอันจะไหม้ตอนไหน
เขียว เหลือง แดง
การระเบิดแต่ละครั้งทำให้เกิด...
อัตราเร่งเฉียบพลัน
หวังว่า เราคงจะไปถึง 88 ไมล์/ชม.
ก่อนที่เข็มจะผ่านเลข 2, 000
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าถึงเลข 2, 000
- เครื่องต้มน้ำจะระเบิด - ยอดไปเลย
"โวลท์" "อุณหภูมิ" "ไมล์ต่อชั่วโมง" ถึงที่ความเร็ว 35 แล้ว
ฉันจะไปหาล่ะนะ
เร็วเข้า
"อุณหภูมิปล่องไฟ" หาอะไรเกาะไว้ ฟืนสีเหลืองจะระเบิดแล้ว
อะไรกันเนี่ย
ผ่าน 40 แล้ว
ผ่าน 45 แล้ว มาเร็ว
50
ฉันรักคุณ
- เกิดอะไรขึ้น - คลาร่าอยู่บนรถไฟ
คลาร่า เยี่ยมไปเลย
เธออยู่ในห้องบังคับ ฉันจะกลับไปช่วยเธอ
กังหันลม
ผ่าน 50 แล้ว คุณไปไม่ทันแน่
เราต้องพาเธอไปกับเรา
บอกความเร็วมาเรื่อยๆ
คลาร่า ปีนมาหาผม
ไม่รู้ว่าฉันจะทำได้รึเปล่า
คุณต้องทำได้
อย่ามองลงไปข้างล่าง
นั่นแหละ
60 ไมล์/ชม.
คุณทำดีแล้ว ค่อยๆไต่มา
เร็วเข้า
อีกนิดเดียว
ฉันทำไม่ได้ ฉันกลัว
- 70 - อย่าหยุด คลาร่า
เร็วเข้า คุณทำดีแล้ว
ค่อยๆ ไต่มาช้าๆ
อย่ามองข้างล่าง คุณทำดีแล้ว
ท่อนสีแดงจะระเบิดแล้ว "อันตราย"
ฉันพยายามเอื้อมหาคุณ
- จับเอาไว้ - ฉันทำไม่ได้
"โฮเวอร์ บอร์ด" ผมจะส่งโฮเวอร์ บอร์ดไปให้นะ
ระวัง
"สุดทางอีก 1 /4 ไมล์"
ช่วยด้วย
จับเอาไว้
พร้อมนะ ด็อค จับมัน
สำเร็จ
จับเอาไว้
ต้องอย่างนี้สิ
"หุบเขาอีสวู๊ต"
"ทางผ่านรถไฟ"
"หมู่บ้านใหม่ของฮิลล์วัลเล่ย์ "ฮิลล์เดล" "ป่านนี้คุณถึงบ้านแล้ว"
ซวยแล้ว
ด็อค...
มันถูกทำลายแล้ว
อย่างที่คุณต้องการ
"หมู่บ้านลีออน"
- ไอ้บ้า ออกไปจาก... - ระวังปากหน่อย บิฟฟ์
ฉันไม่ตั้งใจจะทำให้เธอตกใจ ฉันจำเธอไม่ได้
- นายทำอะไรอยู่ - กำลังเคลือบชั้นที่ 2 อยู่
แต่งเป็นคาวบอยเหรอ
เร็วเข้า ทุกคน ไปทานอาหารเช้าสายแล้ว
พ่อ เขาไม่เก็บโต๊ะให้ทั้งวันหรอกนะ
ผมหาแว่นตาไม่เจอ ลอร์เรน คุณเห็นรึเปล่า
มันอยู่ในเสื้อนอกคุณ ที่รัก
มาร์ตี้ เป็นอะไรไป นึกว่าลูกไปทะเลสาบเสียอีก
เธอใส่ชุดนั้นไปทะเลสาบเหรอ
ขอบคุณพระเจ้า พวกเรากลับคืนสู่ปกติแล้ว
นายแต่งเป็นใครน่ะ คลิ้นท์ อีสวู๊ดเหรอ
ผมต้องไปหาเจนนิเฟอร์
- ฉันชอบหมวกใบนี้ - ขอบใจ
เจนนิเฟอร์
ฉันฝันร้ายมากเลย
ฝันเหมือนจริงเหลือเกิน
มันเกี่ยวกับอนาคต
ของเรา
และคุณถูกไล่ออกจากงาน
เดี๋ยวก่อนนะ หมายความว่ายังไง ผมถูกไล่ออก
ฮิลล์เดล
นี่คือที่ๆ เราอยู่
ผมหมายถึงนี่คือที่ๆ เราจะได้ไปอยู่
สักวัน
มันคือความฝันใช่มั้ย
ไงบิ๊กเอ็ม
- เป็นไง แม็คฟลาย - ไง นีดเดิ้ลส์
รถสวยดีนี่
มาดูกันว่ามันจะแรงสักแค่ไหน
- ตอนไฟเขียวนะ - ไม่ล่ะ ขอบใจ
เป็นอะไรไป ขี้ขลาดเหรอ
- มาร์ตี้ อย่านะ - จับไว้ให้แน่น
- เร็วเข้า - เอาเลย
ไปเลย
คุณทำโดยตั้งใจใช่มั้ย
ใช่ คุณคิดว่าผมจะโง่แข่งกับเขาเหรอ
ผมเกือบชนรถโรลส์รอยซ์แล้ว
"นายถูกไล่ออก"
มันหายไปแล้ว
ถูกของคุณ มันไม่เหลืออะไรแล้ว
ด็อคจะไม่ได้กลับมาอีกแล้ว
ผมคงคิดถึงเขา
อะไรกันเนี่ย
มันใช้พลังไอน้ำ
เชิญพบกับครอบครัวของฉัน คลาร่าไง
- สวัสดี มาร์ตี้ - สวัสดีครับ
นี่คือลูกของเรา
จูลส์กับเวิร์น
เด็กๆ นี่คือมาร์ตี้กับเจนนิเฟอร์
ด็อค ผมนึกว่าจะไม่ได้พบคุณอีกแล้ว
นักวิทยาศาสตร์สติเฟื่องเสียอย่าง
ฉันต้องกลับมารับไอสไตน์...
และไม่อยากให้เธอเป็นห่วงฉัน
ฉันเอาของที่ระลึกมาให้เธอ
"แด่มาร์ตี้ เพื่อนร่วมกาลเวลา 5 กันยายน 1885"
เยี่ยมไปเลย ด็อค
ขอบคุณมาก
ดร.บราวน์...
ฉันเอามันมาจากอนาคต...
แต่ตอนนี้ตัวหนังสือหายไปแล้ว
แน่ล่ะ มันหายไปแล้ว
มันหมายความว่าอะไรคะ
มันหมายความว่า อนาคตของเธอยังไม่ได้ถูกเขียน
ของทุกคนเลย
อนาคตของเธอคืออะไรก็ตามที่เธอทำ
ดังนั้นจงทำให้ดี ทั้งสองคน
เราจะทำให้ดีที่สุด
ถอยไป
เอาล่ะ เด็กๆ เตรียมตัว
คุณจะไปไหน กลับไปอนาคตเหรอ
ไม่ใช่ ฉันเคยไปมาแล้ว
"จบ"