MIASTECZKO TWIN PEAKS
Występują
Ratuj Shelly.
Ratuj Shelly!
Kto, u diabła, wypuścił majora? Bo przecież nie ty, prawda?
Nie, nie ukarzę cię. Już nie zdoła nam zaszkodzić.
A dla ciebie mam nową zabawkę.
To nasz wkład do bufetu konkursu.
I spodziewam się którejś z was wśród finalistek.
Daj spokój.
Kto wie? To najważniejszy dzień w roku.
I powinien wygrać ktoś, kto na to zasługuje. Zwłaszcza teraz.
- Z powodu Laury Palmer? - Jest nam to potrzebne.
Jeden dzień nie wystarczy.
Myślisz, że cię uhonorują, jako miss sprzed dwudziestu lat?
- Nie przypominaj mi. - Dziś też byś wygrała.
- Chcesz wpłynąć na mój werdykt? - No właśnie.
Na kogo zagłosujesz? Możesz na nas dwie?
Cześć.
Audrey... Pierwsza inteligentna twarz, jaką dziś widzę.
Przy tobie wszyscy wyglądamy jak małpy.
Co to za książki?
Mam tu Koran, Bhagavad-Gitę, Talmud, Stary i Nowy Testament
i Tao-te-ching. Trzymam w rękach święte księgi,
zawierające podstawowe zasady humanizmu i filozofii dobra.
Gdzieś tu są odpowiedzi, których szukam.
Zamierzam je przeczytać od deski do deski, aż znajdę...
A ja tylko o sobie. Chodzi o Jacka?
Minął dopiero dzień. Jak przeżyję tydzień?
Podzielę się z tobą mądrością zawartą w tych tomach.
Czas leczy rany. Wiem, co mówię, wierz mi.
- Mieliśmy tak mało czasu. - Ale dobrze go wykorzystaliście.
Najlepiej, jak się da. Boję się, że już go nie zobaczę.
Jack nie rzuca słów na wiatr.
Jeśli powiedział, że wróci, to wróci. Obiecuję ci to.
Tego akurat nie możesz, ale dziękuję za chęci.
Przyszłam ci przekazać wieści z Seattle.
Racja. Słucham.
Packardowie chcą sfinansować projekt Ghostwood
za pośrednictwem banku w Twin Peaks,
ale bank się z tym nie afiszuje. Chyba w obawie przed złą prasą.
Doprawdy? I właśnie to im zapewnimy.
Zastanawiałaś się nad wzięciem udziału w konkursie?
Tato...
Za nic w świecie nie chciałabym zostać symbolem seksu.
Rozumiem cię, ale Miss Twin Peaks to nie byle kto.
Byłoby wspaniale, gdyby wygrał ktoś o zainteresowaniach
wykraczających poza tajniki makijażu i przepis na placek z wiśniami.
Jak wiesz, kandydatki wygłaszają przemówienia.
W tym roku tematem jest ochrona środowiska
i co musimy zrobić, by temu podołać.
Jest na to inny sposób.
Przemów do ludzi, powstrzymaj budowę
i prowadź nas ku lepszej przyszłości.
- Wciąż nad tym główkuje? - Od rana.
I uprzedzając twoje pytanie, nadal szukamy majora Briggsa.
Widzę tu związek z Błękitną Księgą i sądzę, że majora porwał Earle.
- Po co? - Ciekawe...
Nie wiem. Ale pozwól, że coś ci powiem.
Earle szuka Czarnej Chaty od roku 1965.
Ta partia szachów może mieć większe znaczenie, niż myślimy.
Do tego dochodzą dziwne okoliczności śmierci Josie.
Jakie? O ci chodzi?
Przepraszam, ale nie mówiłem o tym z uwagi na twój stan.
O czym?
Trzęsła się ze strachu. Drżała, jak przerażone zwierzę.
Powiedziałbym nawet, że to strach ją zabił.
W chwili jej śmierci widziałem Boba.
Jakby przeniknął przez szczelinę w czasie.
Teraz dostrzegam związek między jego obecnością i strachem Josie.
Jakby to go zwabiło. Żerował na nim.
Czy Boba coś łączy z Czarną Chatą?
Chyba stamtąd przychodzi. Myślę, że Czarna Chata
to czające się w tych lasach zło, o którym mówiłeś.
Jeśli Earle jej szuka, musimy go uprzedzić.
To źródło wielkiej mocy. Większej, niż możemy to pojąć.
Eureka!
Dale, mam ochotę cię ucałować!
To strach. To strach jest kluczem! Moje ulubione uczucie.
I cały czas miałem to przed nosem! Wszystko się zgadza.
Te nocne stwory, krążące na krawędzi naszych koszmarów,
przychodzą gdy poczują nasz strach. Karmią się nim.
To jak symbioza. Naturo, jesteś doskonała! Nie zawiodłaś mnie.
Ciesz się, Leo, zwycięstwo jest bliskie. Wiemy, gdzie jest wejście
i kiedy ukaże się zamek, a teraz mamy klucz.
Wybacz mi moje nagłe odejście.
Wyruszam po moją królową i na mroczny miesiąc miodowy.
Nie byłem tak przejęty, odkąd przebiłem Caroline aortę.
Leo, czas się pożegnać. Podczas naszego pobytu
w tej przemiłej chatce zdążyłem cię nawet polubić.
Byłeś dobrym towarzyszem, posłusznym i wiernym.
Masz piątkę za chęci. Ale nawaliłeś wypuszczając majora.
Będziesz miał dużo czasu, żeby to przemyśleć.
Żegnaj, Leo. Powodzenia!
Raz, dwa, trzy i cztery. Raz i dwa.
Z uczuciem! Nie bójcie się i pokażcie nogi!
Co to za taniec, panie Pinkle?
Taniec natury, moja droga. Ku jej czci!
Teraz odwróćcie się i skłońcie, jak młode drzewka na wietrze.
Jeszcze trochę. I wytrzymajcie tak.
Co właściwie czcimy tymi skłonami?
Nie kwestionujcie wizji choreografa!
Jesteście tylko płatkami mojej róży. Proszę.
Na raz. Raz, dwa, trzy...
Śliczny balecik.
Skupmy się, muszę wracać do pracy.
Jakie cechy charakteryzują Miss Twin Peaks?
Uroda i władczość. To lubię.
Elegancja, wyrafinowanie i klasa.
Ja bym stawiała na oryginalność.
- To nie podpada pod talent? - Byłoby miło.
Osobiście jestem wielbicielem stylu.
To mi wystarczy do opracowania kart do głosowania.
- Do zobaczenia wieczorem. - Wspaniale.
Cześć, Dick. Mam przerwę.
Pomożesz mi znaleźć coś w magazynku?
- W magazynku? - Zginął nam ważny rekwizyt.
- Głupio mi. - Nie ma powodu.
Czego dokładnie szukamy?
- Co zrobiłam? - Czego szukasz?
Nie wiem, jak to się dokładnie nazywa, ale...
- Czy coś tutaj ci to przypomina? - To może być to.
O rany... Chyba znalazłaś.
13:17. Zakończyłem drugą dziś medytację zastępującą sen.
Czuję się świeżo i znów sobie uświadomiłem, w jak
niewielkim stopniu mieszkańcy Ziemi wykorzystują swoje możliwości.
Wciąż pracujemy nad rysunkiem z jaskini.
Jestem przekonany, że kryje odpowiedź.
I mam pewność, że Windom Earle szuka tego samego co my,
ale z odmiennych pobudek. Jeśli mam rację
co do potęgi tego miejsca, to nie może dotrzeć tam pierwszy.
Pozwól, że w tej chwili wspomnę o Annie Blackburn.
Jest wyjątkową osobą, o reakcjach czystych jak u dziecka.
Nie myślałem tak o żadnej kobiecie, prócz Caroline.
Musiałem spotkać Annie, by sobie uświadomić,
jakie szare było moje życie od jej śmierci. Zimne i samotne...
Choć czasami samotność mi służy.
Annie, jesteś doskonale punktualna.
- Choreograf tak nie uważa. - Co się dzieje?
Za sześć godzin mam wygłosić mowę,
a nic sobie nie napisałam i nie wiem, co mam powiedzieć.
Jestem przerażona i muszę z tobą porozmawiać.
Jak brzmi temat?
Jak ratować nasze lasy. Nie chcę tam stać jak tępa Barbie
i bredzić o wygaszaniu ognisk. Nie mam pomysłu.
- Boisz się publicznych wystąpień. - Tak.
No dobrze... Lasy trzeba chronić, bo ich nie szanujemy.
Wcale.
Czy gdyby budowa w Ghostwood
pociągnęła za sobą ofiary, miałaby szanse?
Drzewa to nie ludzie, choć też żyją.
Lasy są pełne piękna i spokoju.
Część już zniszczono. Sadziłam drzewa, ale nie urosły.
Las ma i ciemne strony.
Widzę w twojej twarzy własne życie. Nie wiem, czy tego chcę.
A ja nie chcę gadać o drzewach.
Teraz chcę tylko kochać się z tobą.
To ja z poprzednim mistrzem Yakimy.
Był milutki, ale powolny. Następne.
A to ja z Brockiem Farmingtonem, trzykrotnym mistrzem Spokane.
Ma potężne barki i ramiona jak dźwigary mostu.
Położyłam go w piątej minucie. Następne.
A to ja z moimi pucharami.
Brawo.
Dziękujemy.
Chyba wszyscy zastanawiacie się nad celem naszego spotkania.
Wiem z doświadczenia, że gdy ludzie myślą o rozwodzie...O rozstaniu...
To czasami łatwiej mówić o uczuciach w otoczeniu innych.
Nadine, zaczniemy od ciebie.
To się chyba stało, kiedy zobaczyłam w szkole tyłeczek Mika.
A jak się teraz czujesz?
Chyba trochę winna. Jest nam z Mikiem cudownie,
dziś są wybory miss, a pan Pinkle uważa, że mam talent.
Jestem taka szczęśliwa i martwi mnie smutek Eda.
Ed, chcesz jej o czymś powiedzieć?
Norma i ja chcemy się pobrać.
Tak? To cudownie. Bo Mike i ja też bierzemy ślub.
Którędy do zamku?
- Czekałem na ciebie. - Dziękuję.
Niewiele mówi. Jest w dobrej kondycji, a doktor zbadał krew.
Haloperidol?
Garlandzie? Czy to był Windom Earle?
Garland? Dziwne imię.
Judy Garland?
- To był Windom Earle? - Chyba Bóg.
- Dokąd pana zabrał? - Do lasu.
A dokładniej?
Było pięknie i ciemno. Król Rumunii nie przybył.
- To potrwa. - Mamy czas?
Niewiele. Niech tu zostanie, może się otrząśnie.
Jest źle. Jeśli drzwi do Czarnej Chaty istnieją,
to w jakimś punkcie czasu.
Zazwyczaj takie obiekty istnieją w czasie i miejscu.
Dla kontrastu spadająca gwiazda istnieje w czasie
i kontinuum przestrzeni, ale z jej punktu widzenia jest inaczej.
Nie rozumiem.
Jeśli nie trafimy w odpowiednie miejsce i chwilę,
nie znajdziemy wejścia.
Szeryfie? Czy coś łączy z tym klub 4H?
Wątpię.
To musi być ostatnie. Patrzcie!
Mam tego dość. Pudełka w pudełkach.
Oby to było coś warte.
Może to nie pudełko, tylko lity blok stali. Ostatni żart Eckhardta.
- Niezły dowcip. - Może byście coś wymyślili.
Dawaj!
Nie do wiary, że takie coś opiera się mojemu imadłu...
Raz, dwa i trzy...
Przepraszam!
Głupie pudełka!
Przeklęte pudełka!
Świetny strzał. Spójrzcie.
Klucz!
A gdzie jest klucz, musi być zamek.
- Trzeba go pilnować. - Tak, na widoku.
Nie ufacie sobie?
- Jasne, że tak. - Jak brat i siostra.
Może tutaj?
Pod kloszem. Na oczach wszystkich.
- Więc mamy klucz? - Mamy.
Wyglądasz prześlicznie.
- Przeczytaj nam przemowę. - Wolałabym pomówić o prawdzie.
O jakiej?
Coś cię łączy z Benjaminem Hornem i chcę wiedzieć co.
Nie mów tak do matki.
Przestańcie mnie traktować jak dziecko. O co tu chodzi?
Rozumiem cię, ale czasami powinnaś nam zaufać.
- Jesteś młoda i niewiele wiesz. - Znam granice kłamstwa.
Każecie mi mówić prawdę, więc róbcie to samo.
Jeśli ty mi tego nie powiesz, spytam pana Horna.
- Nie. - Więc mów!
Dobrze, sama tego chciałaś.
Na Boga! Andy! Spójrz tutaj!
To, co uznałeś za klub 4H, to symbole astrologiczne.
Czyli planety?
Tak. Jowisz i Saturn. Są i inne, ale to dotyczy tych planet
w określonej pozycji - koniunkcji Jowisza i Saturna.
Co to znaczy?
Podczas ich koniunkcji dochodzi do wielkich zmian władzy i losu.
Jowisz oznacza ekspansję, a Saturn opór.
Ich koniunkcja zwiastuje stan napięcia i koncentracji mocy.
To czas gwałtownych zmian, dobrych i złych.
- Kiedy to będzie? - Zobaczmy.
Według annałów... trwa od stycznia do czerwca.
Boże! Drzwi do chaty. Wtedy się otwierają.
To rozwiązanie zagadki. Mówi nam, kiedy to się stanie.
Chronić królową...
Skoro mówi kiedy, to pewnie i gdzie.
Strach i miłość otworzą drzwi.
Co powiedział?
Że strach i miłość otworzą drzwi.
Dwoje drzwi, dwie chaty. Strach otwiera Czarną, a miłość tę drugą.
Czyli?
Nie wiem. Właśnie na to wpadłem.
- Co z królową? - Jasne, królowa!
Rumuńska?
Nie. Figura szachowa. Pomyśl. Jeśli Earle zbije królową...
Partia trwa, aż zbije króla.
Może wystarczy mu otwarcie drzwi.
Co to za królowa?
Zaczekaj. Królowa... Korona... Królowa, Harry.
Proszę! Harry. Miss Twin Peaks.
No jasne.
Agencie Cooper, proszę!
Mieliśmy pluskwę.
Tego nie przysłała Josie, tylko Windom Earle.
Wyprzedza nas, bo cały czas mu pomagaliśmy.
- Kiedy zaczyna się konkurs? - Lada chwila.
Jedźmy!
Agencie Cooper!
Witam państwa. To był całkiem niezły weekend.
Zapraszam na wybory Miss Twin Peaks, podczas których
spośród tych utalentowanych dam wyłonimy najpiękniejszą.
Zaczynamy od popisów naszych kandydatek. Lucy Moran!
To miasto to dziura.
Ściągnęła pani rodzinę?
Ściągam posiłki, obstawimy cały lokal. Będą lada moment.
Ktokolwiek wygra, ma otrzymać całodobową ochronę.
- Dopilnuj tego. - Jasne.
Kolej na Lane Budding-Milford, która wykona taniec...
Akrobatyczno-jazzowo -egzotyczny. Lana?
Agencie Cooper?
To jest dopiero sztuka!
Las można uratować tylko w jeden sposób.
Nie wolno patrzeć, jak umiera. Tak nakazuje prawo natury,
bardziej życiowe niż wszystkie nasze przepisy.
Gdy zagrożone jest coś nam drogie,
trzeba to ratować, bo przepadnie na zawsze. Dziękuję.
Dziękujemy Audrey Horne. A teraz przerywnik muzyczny.
Muszę iść.
- Co pana łączy z moją matką? - Donna...
Najlepiej byłoby się spotkać i wspólnie to omówić.
Raczej nie.
To nie jest dobra pora ani miejsce.
Stare zdjęcia i akcje na strychu. Miłosne listy do mamy...
Chciałbym móc wyznać prawdę.
Akt urodzenia bez nazwiska ojca.
O co tu chodzi? Dlaczego wszyscy kłamią?
Donna...
Twoja matka i ja...
Jest pan moim ojcem.
Chciałabym tu zacytować
słowa wodza Seattla z plemienia Sukuamiszów.
"Wy zapominacie o zmarłych i nie wracają.
Nasi nigdy nie zapomną ziemi, która ich karmiła.
Nadal kochają żyzne doliny, szemrzące potoki i dostojne góry.
Gdy ostatni z czerwonoskórych zejdzie z tego świata,
ich duchy wciąż będą żyć wśród drzew i na wybrzeżach.
Indianie kochają ziemię, jak dziecko bicie serca matki.
Dlaczego mamy utracić to piękno? Zacznijmy ratowanie lasów
od ocalenia uczuć, które co dnia w nas umierają.
Tego, czego się wyparliśmy. Bo jeśli nie uszanujemy siebie,
nie będziemy szanować ziemi pod nogami.
Postarajmy się stąpać po niej lekko i zostawić coś po sobie.
Bądźmy nowymi wojownikami, wojownikami ducha,
kochającymi ziemię i chcącymi ją ratować. Dziękuję państwu.
Dziękujemy kandydatkom.
Teraz nastąpi głosowanie, a później ogłoszenie werdyktu.
Zapomnieliście, jaki dziś dzień?
- Dzień wyborów miss? - Dziś moje dziecko dostanie tatę.
Miałem to na końcu języka.
Postanowiłam, że niezależnie od tego,
kto jest ojcem biologicznym, to Andy wychowa moje dziecko.
Naprawdę?
Przykro mi, Dick, ale muszę mieć ma uwadze dobro maleństwa.
Nie szkodzi, bardzo słusznie. Gratuluję, Andrew.
A teraz muszę iść i oddać głos.
Niech żyją dzieci.
Nie jesteś zawiedziony.
To dla mnie zaszczyt, że mnie wybrałaś.
Przyrzekam, że będę wspaniałym ojcem, ale teraz...
Muszę iść poszukać agenta Coopera.
Faceci...
Pora ogłosić wyniki.
W konkursie zwyciężyła i tytuł Miss Twin Peaks otrzymuje...
Annie Blackburn!
Proszę państwa, oto nowa Miss!
To skandal! Od kiedy ona tu mieszka? Co w ciebie wstąpiło?
Jej przemowa była piękna, spójna
i zdolna poruszyć nawet najgorszego zatwardzialca.
Proszę o spokój!
Pomogę ci.
- Porwał Annie. - Co?
Ma Annie!
Drań nie uciekł daleko. Dorwę go!
Agencie Cooper, wszędzie pana szukam.
Będziesz tam potrzebny.
To ważne. Wreszcie rozgryzłem ten rysunek z jaskini.
- Co? - Czułem, że skądś to znam.
Wiem, dokąd iść. To nie jest zagadka, tylko mapa.
Tekst: Anna Wichlińska Kacprzak