MIASTECZKO TWIN PEAKS
Rany... Rusty?
Jak się nazywał?
Tomasky. Wkręcił mnie do zespołu, jeżdżę z nimi.
Co robicie w Twin Peaks?
Mieliśmy grać w Knife River, ale złapaliśmy gumę.
I kogoś spotkaliście.
Ten facet wyszedł z lasu, jak jakaś Wielka Stopa. Był dziwnie ubrany.
Pogadaliśmy, a potem powiedział, że ma browar, gdybyśmy chcieli.
No i Rusty z nim poszedł. Więcej go nie widziałem.
- Musimy zawiadomić jego rodziców. - Nienawidził ich.
Mieszkał u wuja, w Moses Lake. Mieliśmy jechać do Los Angeles...
Zbił kolejnego piona, ale nas o tym nie uprzedził.
Earle zmienia zasady gry.
- Dzień dobry. - Czołem, szeryfie.
Hawk czeka w pana biurze z kimś, kogo nie znam.
Był bardzo przybity i Hawk dał mu śniadanie.
- Andy? - Słucham?
Co wiesz o ratowaniu naszej planety?
Wiem, że jest z nią kiepsko.
Andy, biorę mój los w swoje ręce,
bo nie mogę już znieść tej niepewności.
Jutro jest Dzień T. Dzień Taty.
Za 24 godziny wybiorę ojca dla mojego dziecka.
Posterunkowy Andy Brennan czy ekspedient Richard Tremayne.
Co ma do tego konkurs piękności?
Przydadzą nam się pieniądze. Ojciec zresztą też.
Wygłoszę przemówienie o ratowaniu planety.
To wspaniały temat, ale jeszcze nie wiem, co powiem.
Muszą przestać wrzucać do jeziora puszki po piwie, kiedy idą na ryby.
Puszki...
A styropian nie rozłoży się do naszej śmierci.
Naprawdę?
- Audrey już jest? - Nie.
- Odzywała się? - Nie.
- Poślecie po moje bagaże? - Oczywiście.
Firmy ubezpieczeniowe przysyłają tyle papierów,
że od dźwigania można dostać zawału.
Nic ci nie jest.
Martwiłbym się raczej tym, co nosisz w duszy.
Masz powody, żeby mi nie wierzyć. Ale chcę dobra nas wszystkich.
To daj spokój Eileen.
Nie mogę. Póki żyję w kłamstwie.
To nie takie proste. Wierzę ci i cieszę się,
że chcesz dobrze, ale ty jesteś jak bomba zegarowa.
Niszczenie czyjegoś życia nie jest dobre.
To złożony i trudny proces, ale nie mogę przestać. Przykro mi.
Przepraszam. Wejdź, Jack. Znasz Willa Haywarda?
Tak. Ma pan uroczą córkę.
Muszę wracać do pracy. Cieszę się, że pana widzę.
Ben, bądź ostrożny.
- Szukam Audrey. - Wróci lada chwila.
Wyjeżdżam. Już tankują mój samolot.
Zadzwoń do niej, jak dolecisz tam, dokąd tak się śpieszysz.
Mój przyjaciel, a nawet ktoś bliższy, został zamordowany.
Dziecko płci żeńskiej... Matka: Eileen Hayward,
córka: Donna Marie, ojciec...
- Donna? Gdzie jesteś? - O co chodzi?
- Dzwoni pan Hawk z policji. - Już idę.
Mówi, że to ważne.
Mam dla pani kilka wiadomości.
- Wezmę to. - Dziękuję.
Agent Cooper zaprasza cię na posterunek.
Mam dużo pracy. Może po południu.
Teraz, to pilne.
A co z Ghostwood? Jak cię znajdę? Potrzebuję czasu.
Zginął odważny człowiek, mój przyjaciel, i muszę go zastąpić.
Już tu nie wrócisz?
Niech szlag trafi lasy deszczowe.
- Poradzisz sobie. - Nie wiem. Jestem za słaby.
Ben Horne za słaby? Nie wierzę.
Czyń dobro? Wal najtrudniejszą prawdę?
Staraj się. Tyle możesz.
Szkoda, że nie ma Audrey.
Dasz jej coś ode mnie? Powiedz... Po prostu jej to daj.
Trzymaj się!
Sprawdźcie, czy te symbole występują w starożytnych
kalendarzach rolniczych. Szukajcie dziwnych słów.
- Tak jest. - Dobra robota. Majorze?
Jak nam idzie?
Jest pan skonany.
Przez całą noc przeglądałem akta projektu Błękitna Księga,
szukając śladów Earla. Teraz nie mogę spać.
Co pan wygrzebał?
Earle był najlepszy ze wszystkich. Ale gdy porzuciliśmy kosmos
na rzecz lasów wokół Twin Peaks, uległ fatalnej obsesji.
Zazdrośnie strzegł zdobytych informacji, stał się samotnikiem,
wreszcie posunął się do przemocy. Odsunięto go od projektu.
A to znalazłem w archiwach.
Ci źli czarownicy, dugpasi, jak ich nazywano,
czcili zło dla niego samego.
Wyrażali siebie w ciemności i dla ciemności, bez wyraźnego motywu.
Osiągnięcie czystości dawało im wstęp do tajnego miejsca,
gdzie kultywowano rytuały, których nie sposób opisać,
co miało wspomagać siłę zła. To miejsce, gdzie rządzi zło,
jest rzeczywiste i dlatego można je znaleźć,
wejść tam i być może jakoś wykorzystać.
Różnie je określali, ale najczęściej używali nazwy Czarna Chata.
Nie wierzycie mi? Myślicie, że mi odbiło z przepracowania.
Spadajcie.
Panowie. Gdy Windom Earle pojawił się w Twin Peaks,
sądziłem, że chce się na mnie zemścić, ale byłem w błędzie.
Ingeruje w życie bliskich mi osób i morduje niewinnych ludzi.
Zaangażował nas w śledztwo, które miało być zasłoną dymną,
co niespecjalnie lubię. Te wszystkie działania to kamuflaż.
Od początku chodziło mu o coś innego - o Czarną Chatę.
Musimy się dowiedzieć, jakie ona ma tu znaczenie.
- Sądzisz, że to ma związek? - On tak uważa.
Musimy przejrzeć te akta od deski do deski. Cappy?
Wykop wszystko o tych dugpasach. A pan musi się wyspać.
Rozprostuję nogi. Przechadzka po lesie oczyści mój umysł.
- Tylko niech pan nie zabłądzi. - Racja.
Harry? Do dzieła.
Wiesz, Leo, że jedyne, co odkrył Kolumb to to, że zabłądził?
Cooper z kolegami wciąż tego nie łapią.
Wiem coś, o czym oni nie wiedzą.
A ja wiem o czymś, co Dale zaledwie podejrzewa.
Projekt Błękitna Księga.
Małe ludziki, głuptasy pełne optymizmu.
Próbowali mnie zniechęcić, a skutek był przeciwny.
Zadałbym majorowi Briggsowi parę pytań.
Przepolerowałbym mu łysinę, a nuż coś zaświta?
Może i my rozprostujemy nogi?
Urządzimy spotkanie grupy z Błękitnej Księgi.
Winko, ser, pogaduszki, anegdotki z dawnych, dobrych czasów.
Ciekawe, jak mógłbym ubarwić nudny żywot Briggsa.
Nie stercz jak słup. Gdybyś stał na dworze, obsrałyby cię gołębie.
I tylko w ten sposób możemy uratować drzewa.
Trzeba skopać kilka tyłków w obronie środowiska,
zanim będzie za późno. Pięknie. Doskonale.
Nie jestem pewien tych tyłków.
Może lepiej będzie: stanąć i walczyć w obronie środowiska?
Dużo lepiej.
Zastanawiałem się...
Tak, wiem. Przemowa liczy się podwójnie.
Nie o wyborach. Myślałem o nas.
Wiem, że ostatnio nie poświęcałem ci dość uwagi.
Mam pracę u pana Horna, chodzę w garniturze
i nagle zacząłem strasznie zadzierać nosa.
Byłeś okropny.
Brakuje mi ciebie. I tego, co razem robiliśmy.
Gdy zobaczyłem, jak całujesz się z tamtym facetem,
coś we mnie pękło. Jakby mózg mi się przewrócił
i wreszcie zobaczyłem, co jest dla mnie naprawdę ważne.
Kocham cię... i chcę z tobą spędzać czas.
Jeśli tylko tego chcesz, to bardzo mi zależy...
A mnie to nie?
Szczęściarz ze mnie.
Shelly, do ciebie! To agent Cooper. Chodź zaraz, mówi, że to ważne!
- Mam wspaniałe wieści. - Jakie?
To Norma Jennings i Richard Tremayne.
Tremayne będzie trzecim sędzią. Masz to jak w banku.
Muszę mieć pewność. Kochanie, ja chcę wiedzieć, że wygram.
Mój Boże, on jest z Wielkiej Brytanii albo z Bahamów.
Ulegnie twojemu urokowi. Urządzimy to tak, żebyście zostali sami.
Włożysz suknię z rozcięciem... Takim jak stąd do Seattle.
Potem nachylisz się ku niemu, a gdy zobaczy te wszystkie cuda
i poczuje upojny zapach francuskich perfum...
I utonie w głębinie tych brązowych oczu...
Dosyć! Przestań, ty lisico! Dłużej tego nie zniosę.
- Weźmy cichy ślub. - Dopiero, kiedy wygram.
Tylko wtedy za ciebie wyjdę.
Jesteś taka sroga. Zaraz oszaleję.
Chodź do mnie.
Każda dostała fragment tego wiersza,
w niezwykły sposób i razem z zaproszeniem.
Poszłyśmy tam, ale nikt się nie pokazał.
Czy ostatnio spotkałyście kogoś obcego?
Kto wydał się wam dziwny, sympatyczny albo zagadkowy?
Jakiś mężczyzna podawał się za przyjaciela ojca.
Tego samego dnia ktoś dał mi 10 dolarów napiwku. To dziwne.
Starszy pan w bibliotece prosił o przeczytanie wiersza.
A więc wszystkie.
Shelly, przyjrzyj się. Poznajesz to pismo?
To Leo...
Każda z was ma się dwa razy dziennie kontaktować z szeryfem.
O dziewiątej rano i wieczorem.
Rodzice zawsze muszą wiedzieć, gdzie jesteście.
W drodze do szkoły czy do pracy, nie możecie być same.
Proszę, bądźcie bardzo ostrożne. Grozi nam niebezpieczeństwo.
Spodobaliby ci się dugpasi. Dawni czarownicy, wielbiący zło.
Przypominali wyznawców Kali z Indii. Tamci też byli nieźle zakręceni.
Krew na śniadanie, krew na obiad...
Stare, dobre czasy.
Shelly.
Brawo, Leo. Pamiętasz. Obmierzła wywłoka.
Tak między nami, twoja żonka ma dość nowoczesne poglądy
na wierność małżeńską. Ale to nic. Nadaje się na królową.
Będziesz ją opłakiwał? Wątpię.
Jej śmierć, Leo. Nagłe odejście. To bardzo proste.
Jeśli zostanie Miss, zginie. Nie chciałbyś pomóc?
Nie.
Mój Boże, skąd to masz?
Nie, Leo! Błagam, nie rób tego! Zlituj się!
Kocham Shelly!
Biedny Leo.
Miłość wszystkich ogłupia.
Ale ty, jak ja, poznasz wartość nienawiści.
- Cześć, tato. - Audrey! Witaj w domu.
Wróciłam rano, ale wezwał mnie agent Cooper.
- Coś się stało? - Jakiś świr przysłał mi wiersz.
Dzwoniłam do Jacka, wiesz, gdzie jest?
Kiedy cię nie było, wpadłem na fantastyczny pomysł.
Jaki?
Akcja obrony Ghostwood potrzebuje rzecznika.
Kogoś rozpoznawalnego, kto zmobilizuje ludzi do działania.
Gdzie jest Jack?
Dasz radę. Jako Miss Twin Peaks i nasz rzecznik,
mogłabyś poprowadzić publiczną debatę. Potrafisz.
Tylko ty możesz ich przekonać.
Tato? Gdzie jest John Justice Wheeler?
- Wyjechał. - Dokąd?
Musi zażegnać skutki jakiejś tragedii w Brazylii.
Zostawił dla ciebie list.
Tato... Kiedy wyjechał?
Parę minut temu, na lotnisko. A co z wyborami miss?
Pogadamy później, obiecuję.
Josie, widzę twoją twarz...
Randy!
Nieważne. Ma pan samochód?
- Jeździ jak marzenie. - Świetnie, chodźmy.
Szybciej!
- To symbol czasu. To jasne. - Czas na co?
Nie wiem. Z początku myślałem, że to jakiś szyld albo zaproszenie.
Albo obydwa.
- A gdzie major? - Powinien już być.
Andy, zadzwoń do pani Briggs, czy major jest w domu.
- Co ci jest? - Myślę o Annie Blackburn.
Nie przypuszczałem, że taki z ciebie marzyciel.
Od rana dziwnie się czuję. Pracuję normalnie, jestem skupiony...
A tu nagle, znienacka... widzę ją i słyszę.
Oczywiście staram się wziąć w karby, ale ten obraz pozostaje.
Czasami aż kręci mi się w głowie.
To normalne u zakochanych.
Objawy wskazywałyby na malarię, ale nigdy nie czułem się lepiej.
- Przepraszam, plotę bzdury. - Wcale nie, szczęściarzu.
Czołem, Wilbur.
Kopę lat, Briggsy.
Leo! Wreszcie znalazłeś swoje powołanie!
- Nie zaszkodził spróbować. - Może za rok.
Cały świat czeka. Przeskocz tam. Usłysz i zobacz drugą stronę.
- Święty Augustyn. Kawy? - Jasne.
- Coś cię trapi. - Tak.
Chcesz pogadać?
Prowadzę skomplikowane dochodzenie,
wymagające pełnej uwagi, a przez większość czasu myślę o tobie.
Skądś to znam. Od rana widzę cię w sadzonych jajkach.
Niektórzy twierdzą, że to można wyjaśnić naukowo: chemią.
- To prawda? - Nie potrafię tego ogarnąć.
Próbowałam to ogarnąć przez pięć lat.
Nie jest mi łatwo, ale wierzę w ciebie i w nas. Bo to rozumiem.
- Jesteśmy podobni. - To pomaga.
Za dużo myślimy.
Nie postrzegamy natury jako takiej, a ujętą w naszą siatkę pojęciową.
Heisenberg.
- Pójdziemy na kręgle? - A potańczyć?
- Nie umiem. - Nauczę cię, to łatwe.
- Kiedy? - Wieczorem.
Jest! Gazu!
Jack! Stój!
Zwykłe do widzenia tu nie wystarczy.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
- Musisz lecieć? - Tak.
- Kiedy wrócisz? - Nie wiem.
- Jestem dziewicą. - Co?
- Chcę się z tobą kochać. - Tu i teraz?
- To twój samolot. - Dzięki Bogu.
Kiedy pierwszy raz zobaczyłeś symbol w Sowiej Jaskini?
- Nie mogę ujawnić tej informacji. - Kłamczuszek.
Co oznacza ten obraz?
- Nie mogę ujawnić tej informacji. - Uwielbiam wojskowych.
Nazwa stolicy Karoliny Północnej?
- Raleigh. - Dużo mi to da.
Majorze, podziwiam pana niezłomność. Gdybym miał czas,
bawilibyśmy się w nieskończoność, ale jestem niecierpliwy.
Aport!
- Nazwisko? - Garland Briggs.
Garlandzie, czego najbardziej się boisz?
Ewentualności, że miłość nie wystarczy.
Przestań, bo się rozbeczę. Ile waży twoja żona?
52 kilogramy.
Doskonale! To kiedy pierwszy raz widziałeś ryty w Sowiej Jaskini?
- W snach. - Co to za sny?
Byłem na rybach z agentem Cooperem.
Rozbłysło światło, z nim przyszedł strażnik.
Zostałem zabrany, a mój umysł... Ale poznaję symbole.
Co oznaczają?
W czasie, gdy Jowisz spotka się z Saturnem, zostaniesz zabrany.
Garlandzie... Liczyłem na dłuższą rozmowę.
Leo, połóż majora do łóżka. Obawiam się, że odpłynął.
Kiedy Jowisz spotka się z Saturnem...
Jego pracownica, ta Jones, przyniosła to zaraz po jego śmierci.
Spadek po Eckhardcie. Jakiś dowcip albo coś cennego. Może tak?
Nie. Każde z tych pudełek to łamigłówka.
To mnie doprowadza do szału. Powiedz, że masz dobre wieści.
Nasi inwestorzy aż się ślinią od Paryża po Pekin.
Będziesz miała swoje pole golfowe. Obok hotelu Great Northern.
Benjamin staje na głowie, żeby nam przeszkodzić.
Za późno.
Kiedy jeszcze sam to planował, usunął wszelkie przeszkody.
Strefa ochronna, wpływ na środowisko...
Był i jest swoim najgorszym wrogiem.
- Jak zawsze. Co robisz? - Nic. Wypróbuję kilka możliwości.
- Daj mi... - Nie!
Urodziny Eckhardta...
Moje...
Dzień wręczenia prezentu...
Dawaj!
- Co za nudy! - Otworzę to!
Nie jestem na to gotowa.
Pomyśl o tym, jak o spacerze. Dwie osoby idą jak jedna.
- Nie jest źle. - Idź ze mną.
- Pójdziemy razem. - Dobrze.
Mam to w genach. Rodzice tańczyli boogie.
Czujesz to.
Nasze ciała ze sobą współgrają.
- Pomyślałam to samo. - Jestem zbyt śmiały?
- Chcę więcej niż pocałunki. - Na przykład?
Chcę...
Czy to działa?
Witamy na finałowym wieczorze naszego festynu
i na wyborach Miss Twin Peaks...
Czy to diabelstwo działa?
Rozumiem, dlaczego się wahasz i jesteś taki ostrożny.
Zakonnica to dla wielu bezradna kobieta,
bojąca się wszelkich wzruszeń, umartwiona i rozmodlona.
Ale gdy mnie obejmujesz i całujesz, jestem bezpieczna i śmiała.
Nie boję się tego, co przy tobie czuję i czego chcę.
To działa?
- Zaczyna mnie to złościć. - Dlaczego? Jest uroczy.
Tak myślisz?
- Może jednak się zgłoszę. - Do konkursu?
Czemu nie? Zajrzeć na tamtą stronę. Można zacząć dużo gorzej.
- To jak bajka. - A ty jesteś królową.
Co za dno. Wreszcie poznałam faceta moich marzeń,
a on musi lecieć do Brazylii.
- Przecież wróci. Obiecał. - Tak...
Obiecał mi też wycieczkę na ryby. Miłość jest do chrzanu.
- Na ryby? - Nad Pearl Lake.
- Mam wędki w samochodzie. - Tak?
Są różne leki na złamane serce,
ale nic nie dorówna pstrągom skaczącym do księżyca.
- Jedziemy? - Jasne.
Jowisz się z Saturnem schodzi i życie nam osłodzi...
Planety, o których bredzi major, to nie tylko odległe kule, a zegar.
Zegar, wskazujący czas.
A czas... zbliża nas do tego z każdym tyknięciem.
Dale się nie mylił, to jest zaproszenie i mówi,
kiedy wszystko się zacznie. Ale Dale nie wie, gdzie szukać.
Bo ten rysunek na skale to nie tylko zaproszenie, ale i mapa!
Wskazuje Czarną Chatę!
Coś jest nie tak. Dzieje się coś złego.
Tekst: Anna Wichlińska Kacprzak