MIASTECZKO TWIN PEAKS
Występują
Nie chciałam was niepokoić, bo Garland już tak przepadał.
Zawsze w związku z pracą. Czy to tak wyglądało?
Trudno powiedzieć.
Takie zachowania są u niego normalne?
Mogę spytać, czy zniknął nagle?
Tak. Prowadziliśmy filozoficzną dysputę
i musiałem odejść za potrzebą. Gdy wróciłem, już go nie było.
- To ważne, że byliście w lesie. - Dlaczego?
Bardzo często o nim mówi.
Czy major, człowiek wielkiego ducha, próbował kontaktów
z żyjącą w lesie siłą w ramach obowiązków służbowych?
To poufne.
Cechuje go ciekawość człowieka Renesansu, prawda?
On tak siebie postrzega. Do tego nie ma instrukcji.
Ani poradnika, jak z kimś takim żyć.
Dziękujemy, że pani przyszła.
Nie zrobimy wiele poza zachowaniem czujności.
Garland zostawił przy łóżku notatki. Przyniosę je.
Mogą nam pomóc.
Major nie odszedł w żadnej służbowej sprawie.
Blask, który widziałem, to potężna siła żyjąca w tych lasach.
Mamy ślubny prezent dla państwa Milfordów.
Szalik z krawatem do kompletu.
Świetnie. Poprzednio nic mu nie dałem.
Nie do wiary, że znów się żeni.
Wesela Dougiego są regularne jak tarło łososi.
Ślub szybki, żal długi.
Szeryfie? Telefon do pana Crewpera, zamiejscowa.
Chyba nie rozłączyłam.
Zastępstwo. Lucy pomaga przy weselu.
Coop? Jesteś tam? Tu Gordon Cole z Bend w Oregonie.
Co u ciebie?
Chcę tylko powiedzieć, że masz moje pełne poparcie.
- Przetrwamy te ciężkie chwile. - Dziękuję.
Mnie to też dziwi. Czy to prawda?
Podwójne zabójstwo, narkotyki i dom publiczny?
To bzdury.
Wydział narkotykowy już węszy.
Wysyłają do was swojego najlepszego agenta.
- Kto to? - Mówi Gordon. Gordon Cole.
- Kogo przyślą? - Dennisa Brysona.
To specjalista. Poważny gość.
Nie daj się sprowokować. Oni żyją z przeglądania cudzych szuflad,
a każdemu zdarzy się jakaś brudna skarpetka.
Coś ci poradzę: niech uśmiech będzie twoim parasolem.
- Dzięki. - Do zobaczenia.
No cóż. Ruszamy do tańca.
Dzień dobry, Roger. Panowie.
Agencie Cooper, zaczynajmy.
Znasz zarzuty. Co masz na swoją obronę?
Nie będę się tłumaczył.
Jestem przekonany o słuszności moich poczynań.
Przekroczyłem swoje uprawnienia i za to odpowiem,
ale nie popełniłem żadnego przestępstwa.
Jeśli mnie oskarżycie, będę się bronił przed sądem.
Dale... możesz to załatwić właściwie albo nie.
Oczekujemy, że nasz człowiek będzie walczył.
Kto tego nie umie, a nawet nie próbuje,
ma być może pierze w miejscu kręgosłupa.
Roger, wiem, jakie ruchy wykonać i znam szachownicę.
I co?
Ostatnio dużo myślałem i skupiłem się na tym,
co dzieje się poza nią. To ważniejsza partia.
Jaka znów partia?
Szum wiatru w gałęziach sosen. Czujność zwierząt.
To, co nas przeraża w ciemności i to, co jest poza nią.
O czym ty bredzisz, u diabła?
O życiu ponad strachem i patrzeniu na świat z miłością.
Oskarżą cię o zabójstwo i handel narkotykami.
Nic nie poradzę.
Utrzymuję twoje zawieszenie.
Wszystko zależy od Kanadyjczyków i wyników rozpoczętego śledztwa.
Rozgryzłeś ważną sprawę, pracując w wielkim napięciu.
Radziłbym testy psychologiczne.
Dziękuję za troskę. Do zobaczenia.
- Cześć, Donna. - Cześć. Nie wiesz nic o Jamesie?
O tym koledze Eddiego z motorem?
Nie widziałam go od paru dni.
Chcę o coś spytać i mam nadzieję, że się nie obrazisz.
O co?
Czy ty i Mike wciąż jesteście razem?
- Nie. - Super!
Dlaczego?
- Ale obiecaj nikomu nie mówić. - Jasne.
Między nami chyba coś iskrzy. Rany, to on!
- Cześć, Donna. - Cześć, Mike.
Ma cudny tyłeczek.
Nadine?
- A co z Edem? Nie jesteś z nim? - Tak jakby.
Skoro jesteś z Edem, to nie możesz zacząć chodzić z Mikiem.
Eddie jest w domu, a Mike w szkole.
Eddie jest domatorem, a Mike się bawi. Prawdę mówiąc,
Eddie zachowuje się, jakby był moim ojcem. Cześć!
Proszę o piwo.
- Dokąd zmierzasz? - Słucham?
Jedziesz dokądś czy skądś uciekasz?
U mnie wszystko gra.
Wszyscy tak mówią, póki nie pociągną za spust.
A potem sąsiedzi stają przed kamerami,
twierdząc że "to był taki miły i spokojny człowiek".
Ja tylko tak wyglądam.
Niemal słyszę, co się dzieje w środku.
- Jesteś tutejszy? - Z Twin Peaks.
Ładny żakiet.
Miły jesteś. Znasz się na samochodach?
Jakiś kłopot z tą Corvettą?
Nie, z jaguarem męża. Ktoś mnie zepchnął z szosy
i wjechałam do rowu. Chcę go naprawić, zanim mąż wróci.
Mogę go obejrzeć. Jestem James.
Evelyn Marsh. Mieszkam niedaleko.
Spieszy nam się?
- Tylko coś puszczę. - Mnie też czas nie goni.
Witaj, Dick.
Cześć, Andy. A to mały Nicky, mój podopieczny z fundacji.
Nicky, to jest posterunkowy Andy.
- Jak się masz, kolego? - Cześć.
Wiesz, że właśnie byliśmy w sklepie, gdzie Nicky dostał nowe ubranie?
A teraz idziemy na koktajl i wpadliśmy po Lucy.
Lucy jest w Great Northern i pomaga przy weselu.
Rzeczywiście, Dougie znów się żeni.
Nie ma Lucy? To znaczy, że nie pójdziemy?
- Niestety trzeba to przełożyć. - Obiecałeś! Pójdziemy?
Zaraz mam przerwę na lunch.
Jeśli Nicky chce, zapraszam was obu. Co ty na to?
Fajnie!
Co zrobisz, jeśli nie damy rady cię wybronić?
Olbrzym mówił, że ścieżkę układa się kamień po kamieniu.
Słyszeliście o miejscu zwanym "Białą Chatą"?
Skąd o tym wiesz?
Major powiedział mi tuż przed zniknięciem.
Na tym świecie nic ci nie straszne, ale są inne światy.
Mów dalej.
Moi bracia wierzą, że w Białej Chacie
mieszkają duchy rządzące ludźmi i naturą.
To bardzo stara legenda.
Opowiadają też o miejscu zwanym Czarną Chatą,
która jest cieniem Białej. Ponoć każda dusza
musi przez nią przejść w drodze do doskonałości.
Spotyka tam własną ciemną stronę. Zwiemy ją Mieszkańcem Sieni.
Mieszkaniec Sieni.
Jeśli ktoś wejdzie do Czarnej Chaty,
a nie ma dość odwagi, na zawsze straci duszę.
Agencie Cooper? Agent Bryce do pana.
Wpuść go.
Pracowałem z Brysonem w Oakland. Należy do najlepszych.
Jesteśmy w dobrych rękach.
- Coop. - Dennis?
To długa historia, ale wolę Denise.
- Jasne. To jest szeryf Truman. - Miło mi.
A to Hawk.
Denise Bryson, agencja antynarkotykowa.
Wspaniale mi się jechało.
Trudno uwierzyć, że macie tu coś do roboty
poza szukaniem zabłąkanych psów i zamykaniem pijaczków.
Niestety bywa znacznie gorzej.
Przejdźmy do rzeczy.
Funkcjonariusz Królewskiej Kanadyjskiej Policji Konnej
oskarżył cię o kradzież narkotyków użytych w prowokacji.
Ktoś mnie wrabia.
Ostatnimi czasy unikam pochopnego wydawania sądów.
Rozejrzę się. Na razie.
Zatrzymam się w Great Northern. Jak tam karmią?
- Czeka cię niespodzianka. - Ich też.
Do zobaczenia. Opowiem ci o moim nowym życiu.
Nie mogę się doczekać.
Było mi bardzo miło, szeryfie. Hawk.
Dobrze mu w tym kolorze.
- Chcesz czegoś? - Mike! Może trochę zwolnijmy.
Co z wami? Chcę poczuć pot!
Dobrze, Nelson. Przyłóż się!
- Jak się nazywasz, panienko? - Nadine Butler.
Nie myślałaś o uprawianiu zapasów?
Josie, już czas.
Muszę o wszystkim wiedzieć.
- Mów prawdę. - Prawdę...
W Hongkongu pracowałam dla Thomasa Eckhardta.
Pomógł mi.
Zabrał mnie z ulicy, gdy miałam 16 lat.
U nas biedacy czasami sprzedają córki. Ja miałam szczęście.
Wiele mnie nauczył o życiu i interesach.
Był mi ojcem, mistrzem... i kochankiem.
Gdy poznałam Andrew Packarda, zaczęłam się bać o życie.
Prowadziliśmy interesy z Andrew.
Gdy poprosił mnie o rękę, zgodziłam się.
A kim jest pan Lee? Ten kuzyn?
Nie chciałam cię w to wciągać. Im mniej wiesz, tym lepiej.
- Kto to jest? - Pracuje dla Eckhardta.
Groził, że jeśli z nim nie wrócę, to cię zabije.
- Dlaczego? - Bo Eckhardt mnie pragnie.
Nigdy nie przestał. Jestem jego własnością.
Gdy Andrew żył, mógł mnie obronić.
Teraz myślę, że to Eckhardt kazał go zabić.
Gdy byliśmy na lotnisku w Seattle, uciekłam.
Wolę śmierć. Umrę, a nie wrócę do tego bydlaka.
Josie... nie musisz tam wracać. Zostaniesz ze mną.
- I teraz zabije nas oboje. - Nie...
Niech spróbuje.
Przepraszam, że pan czekał, ale jestem dziś sama.
Nie szkodzi. Chętnie spróbuję tego placka. Dużo o nim słyszałem.
Nie zawiedzie się pan.
Przyniosę ci, co zechcesz. Kochanie, mamy kawę?
- Jak polowanie? - Trochę męczące.
- Złapaliście coś? - Oby nie...
Czy coś upolowaliśmy? Tak.
Wytropiłem pięknego rogacza, nad jeziorem.
Podszedłem go bardzo ostrożnie, wycelowałem i łup!
Trzeba było zrobić zdjęcie. Zabiera go pan?
W rzeczy samej. Było fantastycznie. Lepiej pójdę do twojej mamy.
- Nie ma jej. Wróciła do Seattle. - Do Seattle?
Ty też powinieneś.
Co jest? Skąd ta mina?
- Vivian wróciła do Seattle. - To nawet lepiej.
Masz cztery kilo towaru. Lepiej, żeby ci nie przeszkadzała.
Chyba masz rację.
Lepiej łap za telefon. Czas nas goni.
Proszę. Dwie porcje placka z jagodami
i czekoladowy koktajl z bitą śmietaną.
Dziękuję!
Wygląda jak ośnieżona góra, prawda?
- Ile kosztował? - Pieniądze się nie liczą.
- O cholera... - Przepraszam, wujku.
Nie szkodzi, wujek się nie gniewa. Prawda, wujku?
Jestem tylko mokry. Wujku Andy, podaj mi serwetkę.
- Niech to drzwi ścisną... - Przepraszam.
Nic się nie stało. Ale fajnie się wykopyrtnął.
Chyba sobie poradzę. Jest piękny.
Jeffrey kocha ten samochód. Mój mąż. Uwielbia go.
Gdzie on jest?
Nie wiem, dużo podróżuje w interesach.
Wóz jest z 1948 roku. Jeffrey przepada za pięknymi zabawkami.
Muszą być doskonałe. To dotyczy wszystkiego.
Powinnam wyciągnąć z tego naukę.
Też taki jesteś? Tak traktujesz motocykl?
Mniej mnie obchodzi jak wygląda, niż dokąd mnie zawiezie.
A dokąd byś chciał?
To nie miejsce, a raczej uczucie.
Czasami, gdy jadę w nocy, wyłączam światła,
dodaję gazu i pędzę na ślepo w ciemność.
- Naprawisz to? - Tak.
Nad garażem jest pokój. Przez ten czas możesz tu zostać.
Masz mieszkanie, wikt, i co zechcesz.
Ale musisz zdążyć przed powrotem Jeffreya.
Chciałabym, żebyś został, dla towarzystwa.
Nie będę ci przeszkadzać.
"Dziś zimy naszej zmienia się niełaska
na złote lato przy Yorka słońcu".
"Wianek zwycięstwa skronie nasze stroi..."
Wieczór kawalerski? I nie zostałem zaproszony?
- Gdzie byłeś, u diabła? - Miałem cholernie dużo pracy.
Wiesz, jakie piekło przeżyłem w ostatnich dniach?
Zapewniałeś mnie, że Catherine zginęła w pożarze, a ona żyje.
I, jak się domyślasz, nie jest zadowolona.
Podstępem i szantażem wyłudziła ode mnie prawa własności
do Ghostwood i do tartaku. W dodatku aresztowali mnie
pod zarzutem zamordowania Laury Palmer. To pomaga w interesach.
Na dobitkę mój zaufany prawnik, świętej pamięci Leland Palmer,
okazał się maniakalnym zabójcą.
Ciężki tydzień.
Myślisz, że meble są tu dobrze ustawione?
Zetknąłem się z opinią, że idealne rozmieszczenie przedmiotów
w konkretnej przestrzeni wywołuje rezonans,
który może bardzo korzystnie wpływać na osobę.
Choć może to być przesąd.
Pomóż mi przestawić biurko.
To bardzo ciekawe, ale teraz musimy pogadać o Jednookim Jacku.
Tak, Jednooki Jack...
Chodzi o to... że wypadasz z interesu.
Słucham?
Jednooki Jack jest mój.
Nastąpiło przyjacielskie przejęcie.
Przychodzisz tu jako mój pracownik i śmiesz mi mówić...
A właśnie. Już u ciebie nie pracuję.
Renault. Jean Renault.
To Renault, prawda? Coś ci powiem.
To wariat. Psychopata. A ty, kolego, igrasz z diabłem.
Odbiło ci.
Myślisz, że będę tu siedział i dam się oskubać?
Wiele się zmieniło. Słuchaj, kiedy ci mówię, co masz robić.
Nie traktuj mnie z góry.
Jesteś w fatalnym stanie. Nie nadajesz się na szefa.
Wylatujesz, Ben.
"Wylatujesz, Ben".
Wylatujesz.
Wylatujesz. Ben, wylatujesz.
Ben, wylatujesz.
Wyndom Earle...
To jasne, że nie mogłeś się oprzeć mojemu
nad wyraz tradycyjnemu otwarciu.
Twoja reakcja na mój ruch była oczywista i wynika
z upodobania do porządku i dbałości o szczegóły.
Dostrzegasz, iż moja odpowiedź doprowadzi do konfrontacji?
Ale nie czujesz się pewnie. Jakie mam zamiary?
Jak odpowiedzieć tym razem? To dławi jak zmora.
Stałość, przewidywalność, uleganie schematom.
Obaj wiemy aż za dobrze, jak nas to wystawia na atak.
I ty odniosłeś rany i ja.
Wyobraź to sobie: moje konie ruszą do boju.
Przed moimi gońcami i wieżami otworzą się drogi władzy i wpływów.
Pionki oczywiście stracę. Jestem nawet gotów poświęcić hetmana,
bo będę dążył do celu za wszelką cenę. Król musi umrzeć.
Czy ty, Douglasie Milford, bierzesz tę kobietę za żonę
i będziesz ją kochał i szanował aż do śmierci?
Może być pastor pewny.
Jeśli ktoś zna przeszkody do zawarcia tego małżeństwa,
niech przemówi, albo zamilknie na wieki.
Święte słowa! Ja się sprzeciwiam! Tej panience chodzi tylko
o jego forsę i gazetę, i tylko Bóg to widzi.
Spójrzcie na niego. Jest już jedną nogą w grobie!
W porządku, Dwayne, uspokój się.
Wiesz, że od lat mi się to nie podoba.
Wyjdźmy na powietrze.
Nie rezygnuj, mała.
Takie jest moje zdanie i powinniście to zrozumieć.
Co dwa miesiące ślub. Dobry Boże!
Nie ma innych protestów?
Cooper.
Denise? Chętnie, już schodzę.
Diane, w wolnej chwili opowiem ci o agencie Brysonie.
Uwielbiam śluby Milforda.
Wygrałam. Ile z tych dziewczyn grało na pozycji przechwytującego?
Niewiele.
Najpierw złe wieści.
W twoim samochodzie są ślady koki, pewnie identycznej z tą skradzioną.
- Dennis, nie daj się zwieść. - Denise.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
To istotnie wygląda na podpuchę, ale twoje słowo to za mało.
- Możesz mi pomóc? - To delikatna sprawa.
Ale ostatnio staram się częściej kierować uczuciami.
Zapraszamy na tort.
Dougie zawsze był frajerem. Wystarczy, że któraś
na niego spojrzy i zakręci tyłkiem, a ten już łapie haczyk.
Denise... Jeśli mogę spytać, to co się z tobą stało?
Oczywiście, chętnie ci opowiem. To proste. W zeszłym roku
pracowałam na przedmieściu. Obiekt miał dziwne nawyki.
Na przykład sprzedawał tylko transwestytom.
Padło na mnie, że mam zagrać klienta.
Okazało się, że noszenie damskich ciuszków mnie odpręża.
Chodziłam w nich do wieczora.
Partner uznał to za profesjonalizm. To były trudne dwa tygodnie.
To zaskakujące wyznanie, Denise.
Wyobraź sobie moje zdziwienie. Takich rzeczy się nie planuje.
Fakt.
Szeryfie.
Napiję się piwa.
Proszę ją aresztować. Jest za piękna, żeby żyć w tym stanie.
- Pan jest z FBI? - Chwilowo nie. Dale Cooper.
Wyjaśnił pan sprawę Laury Palmer?
Chodź, grają naszą melodię.
Oby ci dwoje szybko poszli na górę, bo Dwayne już dwa razy
się awanturował. Jak na każdym weselu.
Chłopcy nie dorastają.
Ja przez pół wieku żyłem z jedną żoną.
Niech spoczywa w pokoju.
To dlatego, że myślę głową a nie wężem ogrodowym.
Tort jest przepyszny.
- Całkiem nieźle grają. - To powinien być marsz żałobny.
Dobrze pan tańczy.
W tańcu najlepsze jest to,
że nie wiesz, dokąd cię zawiedzie i trzeba się poddać muzyce.
Twój brat, a mój mąż, Andrew Packard,
został zamordowany przez Thomasa Eckhardta.
Powiedz coś, o czym nie wiem.
Grozi ci wielkie niebezpieczeństwo.
Przyczyniłaś się do śmierci mojego brata,
próbowałaś mnie okraść z rodzinnego majątku i pozbawić życia,
a teraz chcesz mnie ratować.
Musiałam to zrobić, żeby żyć.
Nie mam do kogo pójść.
Nic nie mam i jestem na twojej łasce.
Wystarczy. Bądźmy rozsądne.
- Co proponujesz? - Nie wiem.
To ja ci powiem. Od tej pory...
Pracujesz u mnie, tutaj, w domu, jako pokojówka.
Zanieś swoje rzeczy do służbówki. Jeśli będziesz nieposłuszna,
okłamiesz mnie, choć raz mi się sprzeciwisz,
znajdę tego Eckhardta i mu ciebie wydam. Jasne?
- Odpowiadaj! - Rozumiem.
O Eckhardcie pomówimy innym razem. Możesz odejść.
Dziękuję.
Josie? Zjem śniadanie o siódmej, u siebie.
Kawa, sok, grzanka i owsianka.
- Dobrze. - Słodkich snów.
- I jak, Andrew? - Wszystko idzie zgodnie z planem.
Co teraz?
Teraz, siostrzyczko, Thomas Eckhardt
przyjedzie szukać swojej ukochanej. A gdy się zjawi...
Będziemy na niego czekać.
Tekst: Anna Wichlińska Kacprzak
Urywki z "Tragedii Ryszarda Trzeciego" Szekspira
w przekładzie Leona Ulricha