MIASTECZKO TWIN PEAKS
Występują
Bałaś się, kotku?
Stałam na scenie w Roadhouse gdy nagle przygasło światło.
Pomyślałam: Światło gaśnie! I zgasło. Zrobiło się ciemno,
a ja myślałam: Jak ciemno! Nie dogadasz się nawet na migi.
A gdyby tak zgasło w szpitalu, a my bylibyśmy w windzie?
Wtedy pomógłbym ci urodzić w windzie,
na oczach Boga i wszystkich.
Kocham cię.
Szukają Earla w trzech okręgach. Przepadł bez śladu.
Jedyna nadzieja, że mapa nam go wskaże.
Olbrzym, karzeł, ogień, ogniu, krocz ze mną...
Ogniu, krocz ze mną...
Zgłaszam kradzież.
Pieńkowa Dama ukradła mój samochód.
Rocznik 68, niebieski Dodge pickup. Goniłem ją, ale skręciła do lasu.
Pieńkowa Dama nie ukradła ci samochodu. Zaraz tu będzie.
Las, Harry. Ghostwood.
Ghostwood...
Miałem tam dwanaście pstrągów.
Chwila. Krąg dwunastu platanów. Gaj Glastonbury.
Tam znalazłem zakrwawiony ręcznik i kartki z pamiętnika.
Legendarne miejsce spoczynku Króla Artura. Glastonbury.
Król Artur leży w Anglii.
O ile wiem.
- To Pieńkowa Dama. - Gdzie mój samochód?
Pete... To Windom Earle go ukradł.
- Przyniosłam olej. - Dziękuję.
Dałbym głowę, że to ona.
Margaret, co pani mąż mówił o tym oleju?
Przyniósł go pewnej nocy, niedługo przed śmiercią.
Powiedział, że ten olej otwiera wrota.
Ciekawe, prawda?
To jest to. Spalony olej silnikowy.
Hawk, wprowadź Ronette Pulaski.
Dziękujemy, że przyszłaś.
Poznajesz ten zapach?
Tak... Z nocy, gdy zginęła Laura.
Gaj Glastonbury.
Jestem Windom Earle.
Spójrz. Dwanaście tęczowych pstrągów.
Zabij mnie! Na co czekasz?
Mamy jeszcze czas. Ale cieszy mnie ta niecierpliwość.
Ich kości nad czeluścią Szeolu. Do Ciebie, Panie,
zwracam moje oczy, do Ciebie się uciekam.
Strzeż mnie od sidła, które zastawili na mnie.
Niechaj występni wpadną w Twoje sieci, gdy ja ujdę cało...
Co tu robimy?
Jesteśmy umówieni na końcu świata.
- Przyjdzie po mnie. - Nie.
Dlaczego pan mi to robi?
Tak samo było poprzednio, gdy zakochał się w mojej żonie.
Doprowadziłem go na krawędź. Chodź! Wejdź do kręgu!
Tamci nie umarli. Ich ręce spotkają się z naszymi.
Już mi nie uciekniesz. Nie z tego kręgu drzew.
Pójdziesz ze mną.
Okład na 20 minut i 20 minut przerwy. To zmniejszy obrzęk.
Weźcie aspirynę i zadzwońcie rano.
Dzięki, doktorze.
Bardzo cię boli, kochanie? Tak się o ciebie bałem.
Przyznaję, czasami wątpiłem, czy do siebie pasujemy,
ale gdy zobaczyłem, jak spada na ciebie ten worek...
Wiedziałem, że dla ciebie zrobię wszystko.
A potem dostałem w głowę.
Kocham cię.
Wyznałem to i cieszę się.
- Coś ty za jeden? - Mike...
Ty... nazywasz się Mike? Co robisz w moim domu?
- Kazałaś mi się wprowadzić. - Nie!
Wynoś się! Ed, niech on wyjdzie! I ona tu jest?
Tak się nie robi. Proszę...
Gdzie moje prowadnice? Gdzie one są?
- Ile masz lat? - Co to za głupie pytanie?
- Odpowiedz! lle masz lat? - 35, kretynie!
Przepraszam, Ed.
Chyba powinienem się wycofać.
- Proszę, wysłuchaj mnie. - Dość słyszałam!
Pozwól mi się wytłumaczyć!
Zostawcie mnie!
To nie wina twoich rodziców, tylko moja.
Rodziców? To znaczy czyja?
Chciałem zrobić coś dobrego. Być dobry.
To wspaniałe uczucie, wyznać prawdę.
Po tylu latach.
Do diabła... Wynoś się z mojego domu!
Will... Wybaczysz mi to, co wam zrobiłem?
Sylvio, miałaś zostać w domu.
Co ty robisz z tą rodziną?
Tato... Ty jesteś moim tatą. Ty nim jesteś.
Tatusiu...
Zostaw nas w spokoju!
Wiedziałem. To klucz od skrytki.
Nie połapią się.
Dobranoc.
Harry? Tędy.
- Muszę pójść sam. - Dlaczego?
Platany.
Olej otwiera wrota... To tutaj.
Boże...
Pod platanem...
Zobaczę ciebie, a ty ujrzysz mnie. Dostrzeżesz mnie, a ja ciebie,
wśród gałęzi drzew, gnących się pod niebem.
Ujrzę cię wśród drzew, gdy pod drzewem stanę.
Zobaczę cię pod platanem.
Szeryfie?
Szeryfie Truman!
Andy! Jestem tutaj!
Jest tam od dziesięciu godzin.
Przynieść termos kawy?
Tak.
I coś na śniadanie?
Tak.
A deser?
Też.
Placka?
Dzień dobry, panie Mibbler.
Audrey Horne! Mam dziś dobry dzień.
Czy mogę coś dla pani zrobić?
Proszę zadzwonić do Gazety Miejskiej.
To znaczy...
Do Dwayna Milforda Juniora, wydawcy.
Czyli muszę zadzwonić.
Tak...
Proszę powiedzieć, że Audrey Horne przykuła się do furty skarbca,
w proteście przeciw finansowaniu budowy w Ghostwood.
I że zamierzam tu zostać, aż rada miejska zwoła posiedzenie
na temat wpływu inwestycji w Ghostwood na środowisko.
Tak, panienko.
A mogę prosić o szklankę wody?
Dziękuję.
Pan... To pan!
- Dell Mibbler, zdrów jak ja. - On żyje.
A pogrzeb? Te wszystkie kwiaty i chór chłopięcy?
Liczę na twoja pomoc. Wygląda znajomo?
Tak, to klucz do naszej skrytki.
Można?
Oczywiście. Ale może być mały kłopot.
Cześć, Pete.
Dlaczego przykułaś się do furty skarbca?
W ramach protestu.
Nie rozprawiaj o prawości, tylko taki bądź. Marek Aureliusz.
To godne pochwały. Nie widzę tu problemu.
- Można? - Oczywiście.
Zadzwonił pan do gazety? I do szeryfa.
Proszę spytać o agenta Coopera.
Proszę o klucz.
Chłopiec? To chłopiec!
Dotarliśmy do kresu długiej drogi. Oto on.
Mam cię, Andrew. Pozdrowienia. Thomas.
Shelly... powinniśmy się pobrać.
A Leo? Wciąż noszę obrączkę.
Co się stało, Heidi? Przysnęłaś nad parówką?
Samochód nie chciał zapalić.
- Trudno rozruszać staruszka? - Znowu.
Myślałem, że Niemcy są punktualni.
Leo ma pewnie ubaw po pachy.
Miała pani rację. Jest major.
Majorze Briggs, przepraszamy, ale Sarah ma dla pana wiadomość.
Jestem w Czarnej Chacie z Windomem Earle.
Czekam na ciebie.
Kiedy znów mnie zobaczysz, to nie będę ja.
To jest poczekalnia.
Napijesz się kawy?
Są tu twoi znajomi.
Witam, agencie Cooper.
Zobaczymy się znów za 25 lat, a tymczasem...
Kawa.
Jeden i ten sam.
Brawo, Bob!
Ogniu, krocz ze mną.
Nie tędy.
Następna znajoma.
Jestem Maddie. Opiekuj się moją kuzynką.
Mroczny bliźniak!
A tymczasem...
Caroline...
Annie?
Dale, widziałam twarz... mojego zabójcy.
Annie... Twarz twojego zabójcy?
To był mój mąż.
Kim jest Annie?
To ja.
Caroline...
Mylisz się. Ja żyję.
Dale Cooper.
Oddaj mi duszę, to daruję Annie życie.
Zgoda.
Cicho!
Milcz!
Odejdź.
On się myli.
Nie może żądać twojej duszy. Ja wezmę jego.
Nikogo nie zabiłem.
- Obudził się. - Nie spałem.
A Annie? Co z nią?
Wyjdzie z tego, jest w szpitalu.
- Muszę umyć zęby. - Jasne.
- Pomóc panu? - Ostrożnie.
- Muszę umyć zęby. - Słusznie.
Nic ci nie jest?
Co z Annie? Co z Annie?
Co z Annie?
Tekst: Anna Wichlińska Kacprzak
Urywki z Psalmu 141 za Biblią Tysiąclecia