Vaarwel, Shep. Tot in de hemel.
Hier ligt mijn poesje. Geen gegil en gemiauw meer.
Hij heeft 25 dagen geleefd en kostte me 50 dollar.
Spot, een fijne kameraad. We houden van je.
BIFFER 'N FANTASTISCHE SNUFFELAAR
HIJ VERRIJKTE ONS LEVEN 1971-1974
SPOT, EEN GOEDE VRIEND WE HOUDEN VAN JE
DIERENKERKHOF
VERKOCHT - TE KOOP
JE DOKTER AL GEKNUFFELD VANDAAG?
- We zijn er eindelijk. - Ja.
Nou?
- Wat vind je ervan? - Fantastisch.
Ben je wakker geworden om ons nieuwe huis te bekijken?
Kom.
Mama. Papa. Daar loopt een pad.
Voorzichtig, Ellie.
Ellie, luister naar je...
Mama. Papa. Het doet pijn.
Heb je je pijn gedaan?
- Het doet pijn. - Help even.
Gaat 't?
Hoi, Church.
Church.
Het is maar een schaafwond.
- Niet het prikspul. - Waar is Gage?
Nee, jongen. Niet op deze weg.
- Ik heb hem voor u gevangen, mevrouw. - Dank u wel.
- Bedankt. Ik ben Louis Creed. - Jud Crandall.
Ik woon aan de overkant. Pas op met die weg.
Er rijden de hele dag vrachtwagens over. En 's nachts ook.
- En hoe heet jij, juffrouw? - Ellen Creed.
En je vader is de nieuwe schoolarts.
Hij zal zich hier kiplekker voelen.
Voelen kippen zich echt lekker?
Weet u waar dat pad naartoe gaat, Mr Crandall?
Ja. Dat is een mooi verhaal, en een mooie wandeling.
Maar dat komt nog wel.
- Als u wat op orde bent. - Geweldig.
Ik moet hem verschonen. Fijn u ontmoet te hebben.
- Insgelijks. - Kom, Ellie.
Dat huis heeft te lang Leeggestaan.
Fijn dat er weer mensen in komen.
Ik schrok me dood, Church.
Kom.
Bent u dat, dokter? Kom een pilsje drinken.
- Wilt u een glas? - Nee, dank u.
Zo mag ik 't horen.
Jezus...
Dat is een gevaarlijke weg.
Dat pad waar uw vrouw naar vroeg...
Die weg en die vrachtwagens zijn de reden dat dat pad er loopt.
- Waar gaat het naartoe? - Naar een dierenkerkhof.
- Dierenkerkhof? - Komt door die verdomde weg.
Op die weg verongelukken een heleboel dieren. Meest honden en katten.
Mijn dochter heeft een kat. Winston Churchill.
We noemen hem Church.
Ik zou hem maar laten castreren. Dan gaat hij niet zo ver op pad.
Anders verongelukt hij op die weg.
Ik zal erover denken.
Op uw gezondheid, dokter.
Insgelijks.
- Ik ga nu, Dr Creed. - Goed, Missy. Bedankt.
- Hoi, Missy. - Ik breng volgende keer de was mee.
Mooi. Kun je maandag komen?
Was ik maar met een dokter getrouwd.
Ik heb alsmaar buikpijn.
Maar ik heb nooit geluk. Ik ben niet eens getrouwd.
Dag, Missy.
Mama, papa. Kom nou.
We komen eraan.
Klaar? Dan gaan we.
Hier is het.
- Wat staat daar, mam? - Dierenkerkhof.
Het is alleen verkeerd gespeld.
Wacht even, Ellie.
Een gevaarlijke weg, zei ik al.
Met veel dode dieren en ongelukkige kinderen op z'n geweten.
Het enige goede waar het toe leidde, is dit.
Je kon hier toch niks anders in de grond poten.
Hoe kunt u dit goed noemen?
Een begraafplaats voor overreden huisdieren,
aangelegd door bedroefde kinderen.
Ze moeten leren wat doodgaan is.
Waarom?
Mag ik hem nu?
Kijk, pap. Hier ligt een goudvis.
Klopt, ze stierven niet allemaal door die weg.
Niet die uit mijn kindertijd.
De oudste graven liggen in het midden. Moeilijker te lezen.
Kom eens hier, Ellen.
Hier heb ik mijn hond Spot begraven toen hij in 1924 overleed.
Weet je wat een begraafplaats eigenlijk is?
Nou... ik geloof het niet.
Een plek waar de doden spreken.
Niet hardop natuurlijk.
Hun stenen en gedenkplaten spreken.
Hier is 't niet eng, Ellie.
Hier wordt gerust en gesproken. Wil je dat onthouden?
Ja, meneer.
- Hoi, schat. - Papa, als Church nou doodgaat
en op die begraafplaats terechtkomt?
Church redt zich heus wel.
Uiteindelijk niet.
Uiteindelijk legt ie 't loodje, hè?
Hij kan nog heel lang leven, tot jij naar de grote school gaat. Da's lang.
Dat is niet lang, dat is kort.
Van mij mag Church honderd worden, maar dat bepaal ik niet.
Wie dan wel?
God, hè?
Maar het is niet Gods kat. Het is mijn kat.
Laat God er zelf een nemen.
Niet de mijne.
Bah.
Ik ben bang. Als school nou anders is dan in Chicago?
Ik ben bang, ik wil naar huis.
Het komt allemaal wel goed, Ellie.
Je mag Churchs ballen niet weghalen.
Van wie heb je dat gehoord?
Van Missy Dandridge. Ze zegt dat het een operatie is.
Die weg is gevaarlijker dan een operatie.
Church blijft hetzelfde. Bijna.
En dan hoeven we ons geen zorgen meer te maken dat hij wordt overreden.
- Er overkomt Church niks. - Beloof je dat?
Aarzel niet zo, Louis. Beloof het haar.
Er zal Church niks overkomen.
Dat beloof ik.
- Bedankt. - Graag gedaan.
Maar als er toch iets gebeurt onder narcose, 'n hele kleine kans,
maar in dat geval mag jij het haar uitleggen.
Ik moet gaan.
- Gaat u zijn... - Ballen eraf laten knippen, ja.
Bedankt voor de kleurrijke toevoeging
aan de woordenschat van mijn dochter.
Niets te danken.
- Hoe is het met je buikpijn? - Niet beter, niet slechter.
- Ik kan er wel eens naar kijken. - Het gaat wel weer over.
- Hoi, Missy. - Dag, mevrouw.
Nog steeds vrienden, dokter?
Ik heb je gekust.
Een fijne eerste dag op school.
Daag.
- Wat is er gebeurd? - Overreden door een vrachtwagen.
- Pas op z'n hoofd. - Hij is niet eens gestopt.
Dr Creed.
- Wat is er gebeurd? - Geraakt door een vrachtwagen.
- Dr Creed. - Stuur iedereen weg.
- Zachtjes. - Iedereen wegwezen.
Toe, iedereen eruit.
Respirator. Controleer hartfrequentie. Boren.
Bel direct een ambulance, hij moet naar EH.
- Heeft geen zin... - Weet ik, we doen zoals het hoort.
Ik had Rachel beloofd dat er vandaag niks zou gebeuren.
De grond
van het hart van een man
is harder,
Louis.
Hoe ken je mijn naam?
Ik zal
je komen bezoeken.
Hoe ken je mijn naam?
Kom op, dokter. We moeten verder.
Kom nou.
Ik wil het niet nog een keer hoeven zeggen.
Waarom ben je hier?
Ik wil je helpen, omdat... Louis.
Omdat je mij probeerde te helpen.
- Kom mee. - Ik vind dit geen leuke droom.
Wie zegt dat je droomt?
Op deze plek spreken de doden.
Ik wil alleen maar wakker worden.
Ga niet verder.
Hoe zeer je ook voelt dat het moet,
ga niet verder naar de plek
waar de doden rondlopen.
Alsjeblieft...
Ik wil alleen maar wakker worden.
Wakker worden. Da's alles.
Niemand mag voorbij de hindernis.
Ik kan het niet helpen dat je stierf.
Je was al zo goed als dood.
De grond daarachter
is zuur.
Ben je al op?
Bĳna.
Dank je.
Ik vind het maar niks, Louis.
Op een feestdag hoor je als familie juist bij elkaar te zijn.
Het is een familie-feestdag.
Daarom ga je met de kinderen en zonder mij.
Voor je vader hoor ik niet bij de familie.
Ik wil graag dat je erbij bent.
Na het weekend weer.
Er is iets aan de hand.
Jud. Wat is er?
Er ligt een dode kat in mijn tuin.
Ik geloof dat 't die van je dochter is.
Ja, het is Church.
Het spijt me.
Hij lijkt niet geleden te hebben.
Ellie zal er genoeg door lijden.
Geef maar.
Wat ga je ermee doen?
Wegleggen. Ik begraaf hem morgen.
Ga je het Ellie vertellen?
Ik weet het nog niet.
Misschien zeg ik dat ik 'm niet gezien heb.
Ik wil hun vakantie niet bederven.
Misschien is er een betere manier.
Leggen we hem buiten de cirkel of maken we 'n nieuwe?
Waar wij naartoe gaan, ligt aan de andere kant daarvan.
Dat gaat niet. Je breekt je nek.
Nee hoor. Ik ben er eerder overheen geklommen.
Ik ken de weg.
Volg mij maar.
Doe rustig aan.
Niet naar beneden kijken. En niet stoppen.
Anders val je zeker naar beneden.
Als je gewoon doorgaat en...
Niet naar beneden kijkt. Jaja.
- Alles goed? - Ja.
Ik verloor m'n blije gedachten.
Het is niet ver meer.
Wat is dat, Jud?
Het is maar een duiker.
- En daar gaan we weer. - Niet ver meer.
Nog een eindje deze kant op.
- We zijn er bijna. - Dat zeg je alsmaar.
Dit keer is het echt zo.
Wat is dit voor plek?
Dit was hun begraafplaats.
- Van wie? - Van de Micmac-indianen.
Hier kun je Ellens kat begraven.
Waarom in godsnaam?
- Waarom, Jud? - Ik heb mijn redenen.
Maar een dun laagje grond,
maar het lukt wel.
Ik ga daar even 'n sigaretje roken.
Ik help je graag, maar je moet 't zelf doen.
Iedereen begraaft de zijnen.
Je mag ze niet vertellen
wat we vanavond hebben gedaan.
Wat hebben we vanavond gedaan?
Wat wij hebben gedaan was iets geheims.
Vrouwen kunnen goed een geheim bewaren.
Maar er is geen vrouw
die ooit in het hart van een man heeft gekeken.
De grond in het hart van een man, Louis, is harder.
Net als op die begraafplaats.
- Met mevrouw Goldman. - Hallo, Dory. Met Louis.
- Wil je je dochter spreken? - Ja, graag.
- Hoi, pap. - Hoi, schat.
Hoe is het in Chicago?
Ik heb een heleboel dingen gekregen. Hoe is het met Church?
Mist hij me?
Goed, denk ik. Ik heb hem vanavond nog niet gezien.
Zet hem in de kelder voor je naar bed gaat,
zodat hij niet de weg op gaat.
En geef hem een kusje van me.
Bah. Kusje eigen kat.
- Wil je Gage nog spreken? - Ja.
Hoi, pap. Ik hou van je.
Jezus. Church.
Eten, Church.
Eten.
Kom maar bikken, Church.
Kom, Church.
Niet te geloven...
Je stinkt, Church.
Wacht even...
Hij heeft zich eruit gegeten.
Jezus... Ongelooflijk.
Verdomme.
Ik probeerde mezelf wijs te maken dat ik hem levend heb begraven.
Ik ben geen dierenarts.
- Het was donker. - Zeker.
Maar z'n kopje draaide alsof het op kogellagers liep.
Bij het oppakken, leek ie wel aan de grond vastgeplakt.
Net zo'n plakstrip op een enveloppe.
Dat gebeurt niet bij levende dingen.
De laag over je heen houdt slechts op met smelten
als je dood bent.
Ik heb het gevoel dat ik gek word.
De voddenboer heeft me van die plek verteld.
Hij was half indiaan.
Hij wist hoe dol ik op Spot was.
Spot kwam in het prikkeldraad terecht en kreeg een infectie.
Ik was er kapot van toen hij stierf.
De voddenboer deed voor mij wat ik voor jou deed.
Maar ik was niet alleen toen Spot terugkwam.
Mijn moeder was erbij.
Je zag de sporen van het prikkeldraad nog.
Kom je hond halen, Jud.
Ik ruik de grond waarin je hem hebt begraven.
Spot was inderdaad teruggekomen.
Maar hij was anders dan vroeger.
Toen hij voor de tweede maal stierf,
begroef ik hem in het dierenkerkhof.
Waar hij nog ligt, zoals je zag.
Je weet niet altijd waarom je iets doet.
Ik denk dat ik 't deed omdat Ellie niet toe is aan de dood van haar kat.
Mettertijd leert ze wel wat doodgaan is.
Dan houdt de pijn op en beginnen de goede herinneringen.
Heeft iemand daar ooit een mens begraven?
Mijn God, nee. Wie zou zoiets doen?
Hoe ben jij hier binnengekomen?
Eruit.
Dag, Ellie. Voorzichtig op de trap.
- Papa. - Hoi, schat, kom hier.
Hoi, pap.
Is alles goed met Church?
Ik denk het wel.
Hij sliep op de veranda toen ik wegging.
Ik heb over 'm gedroomd.
Ik droomde dat hij overreden was
en dat jij en Mr Crandall hem begroeven.
- Wat een malle droom. - Is echt alles goed met hem?
Ja.
- Hoi, schat. - Neem jij je zoon, Doc?
Bah, je stinkt.
Bestaat er ook kattenshampoo?
Ja, maar dat moet je iemand laten doen en dat is nogal duur.
Dan ga ik er wel voor sparen.
Church stinkt.
Ik zal het wel betalen.
- Ik vind het een vieze lucht. - Ik ook.
Ik weet zeker dat ik kanker heb Ik kan niet meer tegen de pijn
God zegene u en beware u.
Moge Gods aangezicht over u schijnen en u steun bieden,
u opheffen en u vrede schenken. Amen.
- Is Rachel ziek? - Beetje grieperig.
Ze moet alsmaar overgeven sinds ze gehoord heeft dat Missy Dandridge...
Zo is het genoeg, Ellie.
Arme Missy. Ik snap niet waarom God iemand als zij neemt.
Ze had nog jaren voor de boeg
en een oude lul als ik blijft leven.
Mijn vader zei altijd:
'God ziet de waarheid... maar wacht af.'
- Hoe is het met je kat? - Het is Ellies kat.
Nee, hij is nu van jou.
Langs de kust in Maine zijn nog meer dolfijnen gestrand.
Wetenschappers weten niet waarom.
- Wat is er? - Is Missy Dandridge nu in de hemel?
Wil je erover praten?
- Denk je dat Missy in de hemel is? - Dat weet ik niet.
Iedereen gelooft weer wat anders.
In de hemel en de hel, of dat we weer als kinderen terugkomen.
Of dat we gewoon uitdoven.
Zoals een kaars in de wind.
Geloof jij dat?
Nee. Ik denk dat we verder leven.
- Daar vertrouw ik op. - Daar geloof je in.
Geef me een zoen.
Ik hoorde je met Ellie praten.
Dat dacht ik wel. Ik weet dat je dat onderwerp afkeurt.
Ik word er alleen bang van.
Je kent me.
Als ik bang ben, zet ik mijn stekels op.
Bang waarvoor? Om dood te gaan?
- Mijn zus Zelda. - Ik weet het. Ze overleed.
Ruggenmergontsteking.
Ze zat opgesloten, als iets schandelijks.
Ze is in dat kamertje gestorven. En dat was ze ook,
een schandelijk geheim.
Soms moest ik haar eten geven. Ik vond 't vreselijk, maar ik deed 't.
We wilden dat ze dood zou gaan. We wilden dat ze dood was.
Niet om haar pijn te besparen,
maar om onszelf pijn te besparen.
Ze begon er vreselijk uit te zien...
Zelfs nu word ik soms wakker en denk ik: 'Is Zelda al dood?"
'Is ze al dood?'
Mijn ouders waren er niet toen ze stierf.
Rachel.
Ze begon
te stuiptrekken en ik dacht:
mijn God, ze stikt.
Ze stikt en ze zullen zeggen dat ik haar heb laten stikken.
'Je haatte haar', zullen ze zeggen. En dat was waar.
'Je wou haar dood.' En dat was ook waar.
En toen stierf ze.
Ik begon te schreeuwen. Ik rende het huis uit en gilde:
'Zelda is dood.'
De buren kwamen naar buiten en keken.
Ze dachten dat ik huilde.
Maar weet je?
Misschien
lachte ik wel.
Dat was dan volkomen terecht.
Als ik nog een reden zocht om je ouders niet te mogen, heb ik die.
Ze hadden je nooit met haar alleen mogen laten.
Waar was haar verpleegster?
Ze hebben een kind van acht
achtergelaten bij een stervende, die waarschijnlijk krankzinnig was.
- Wat ga je doen? - Je valium geven.
- Je weet dat... - Vanavond neem je er wel een.
Kijk.
- Papa laat een vlieger op. - Kijk, mam.
- Daar gaat ie. - Zo is dat.
- Kom op, papa. - Hoger, hij moet hoger.
- Louis, laat Gage even. - Nu jij.
- Nu vlieger jij. - Daar is de vlieger.
Gage vliegert. Heb je 'm goed vast?
- Mag ik nu? - Dadelijk. Laat eerst Gage even.
- We hebben het. - We hebben 'm.
Jij vliegert. Ren maar.
- Gage vliegert. - Ik vlieger.
Wat vliegt ie hoog.
Die stommeling heeft 'm laten vallen.
Ik heb 'm laten vallen.
- Papa, mag ik nu? - Zo dadelijk.
Ik wil vliegeren.
- Nou mag ik. - Jaja. Zo meteen.
- Laat 'm niet de weg opgaan. - Pak hem.
Pak de baby.
Nee.
Het middel werkt nu eindelijk. Rachel slaapt.
Ik wil in mijn eigen kamer slapen.
Mama pikt alsmaar de dekens in.
Ellie, wat heb je daar?
Wat is dat? Laat 's zien.
Mag ik 't zien?
Wat leuk. Jij trok hem in de wagen.
Dat vond hij vast heel fijn.
Ik draag deze foto bij me
tot God Gage laat terugkomen.
- Zoiets doet God niet. - Als Hij het wil wel.
Ik moet zijn spullen voor hem bewaren. Zo denk ik erover.
Ik heb zijn foto en ik ga in zijn stoel zitten...
Pas op je dochter. Ze heeft je nodig.
Ik wist dat zoiets zou gebeuren. Ik zei al bij jullie huwelijk:
'Jullie zullen meer verdriet krijgen dan je aan kunt.' En zie.
Moge je in de hel wegrotten. Waar was je toen hij op de weg speelde?
Kankerlijer. Kindermoordenaar.
Papa.
Hou op.
Schoft. Je hebt het recht niet.
Wat bezielt je?
Dit is de begrafenis van je zoon. Beheers je.
Welterusten, Ellie.
Welterusten, papa.
Papa?
God kan het toch weer ongedaan maken als Hij het echt wil?
Als hij het héél echt wil?
Kan ik daarin geloven?
Ja, ik denk van wel.
Welterusten, Ellie.
Rot op, haarbal.
Ik heb vandaag mijn zoon begraven.
Ik ben erg moe... Kunnen we...
Je denkt dingen die je niet moet denken.
Ik denk over naar bed gaan.
Door mijn schuld heb je nu meer pijn
dan je zou moeten hebben.
Misschien ben ik verantwoordelijk voor de dood van je zoon.
Wat?
Wat een onzin.
Jij zit eraan te denken hem daar te begraven.
Dat is toch zo?
Je vroeg me
of iemand daarboven ooit een mens had begraven.
Ik loog toen ik nee zei.
Het is ooit gebeurd.
Waar jij over denkt is gebeurd.
Een jongen hier uit de buurt.
Tegen het einde van de oorlog.
Timmy Baterman.
Hij werd op weg van de oorlog naar huis gedood.
Zijn vader Bill was kapot van verdriet.
Hij heeft hem daarboven begraven.
Voordat hij achter de waarheid kwam.
Goed, vertel het maar.
Wat is de grond van de waarheid?
Dat de dood soms beter is.
Degene die terugkeert is iemand anders.
Hij lijkt hoogstens op de vorige persoon.
Wat er daarboven ook in de grond moge leven,
het is niet menselijk.
Een paar dagen na Timmy's begrafenis
zag Margie Washburn Timmy
over de weg aan komen lopen.
In de loop der tijd zagen een heleboel mensen Timmy lopen.
Maar Margie zei tegen ons mannen
dat er een eind aan moest komen.
Zij wist dat het een gruwel was.
Dus hebben we de zaak besproken.
We gingen naar Baterman om er een einde aan te maken.
Hoe dan ook.
We moeten hem verbranden.
Je vernielt het huis. Hou op, Timmy.
- We steken het huis in brand. - Ga weg.
Vlucht nu het nog kan, Bill.
- Breng de vaten. - Wacht, mannen.
Het is een monster, Bill.
Laat ons met rust. Het is mijn zoon.
- Kom, Timmy, we moeten gaan. - Hou van dood, haat leven.
Kom, zoon.
Hou van dood, haat leven.
Soms is de dood beter, Louis. De indianen wisten het.
Ze hielden op de begraafplaats te gebruiken. De grond werd zuur.
Doe het niet. De plek neemt je in de greep.
Het is een kwade plek.
Soms is de dood beter.
Begrijp je wat ik wil zeggen?
Bedoel je dat die plek wist dat Gage zou sterven?
Ik bedoel
dat de plek Gage liet sterven
omdat ik je het geheim heb onthuld.
Misschien heb ik je zoon vermoord.
Misschien wordt de relatie met je ouders nu beter.
Ik denk dat als Gages dood iets goeds heeft opgeleverd...
- Ik wil niet naar Chicago. - Waarom niet?
- Ik heb vannacht naar gedroomd. - Waarover?
Over papa, en Gage.
En iemand die Pax-Cow heette.
Jullie moeten gaan, anders mis je de boot.
Het spijt me. Ik was helemaal van de kaart.
Wij allemaal, Irwin.
- Zorg goed voor je moeder. - Kom met ons mee, pap. Alsjeblieft.
Ik kom over een paar dagen.
Alsjeblieft, ik ben bang.
- Het komt allemaal goed, Ellie. - Zweer je dat?
Dat zweer ik je.
Kom, Ellie, we gaan.
Het is verkeerd.
Wat er met jou gebeurd is, is verkeerd.
Denk eraan, dokter...
De hindernis...
niemand mag er voorbij.
De grond is zuur.
Als het niet werkt...
Als hij terugkomt
en hij is zoals Jud zei dat Timmy Baterman was,
dan laat ik hem weer inslapen.
Ze hoeven het niet te weten.
Rachel en Ellie hoeven er nooit achter te komen.
Mama.
Je hebt alleen maar naar gedroomd.
Het was geen droom. Het was Pax-Cow.
Pax-Cow zegt dat papa iets heel slechts gaat doen.
Wie is Pax-Cow? Een soort boeman?
Een spook. Een aardig spook.
Hij is gekomen om ons te waarschuwen.
Hij zei dat ie bij pap was,
omdat ze samen waren toen z'n ziel...
Ik weet het niet meer.
Luister. Spoken bestaan niet.
Er zijn geen spoken.
Ga nu slapen en vergeet al die onzin. Begrepen?
Kun je papa bellen om te horen of alles goed is?
Natuurlijk.
- Pax-Cow? Waar ken ik die naam van? - Pascow.
Zei ze Pascow?
Hij wou mij helpen omdat papa hem hielp
toen zijn ziel...
Dematerialiseerde.
Ik kom je eruit halen, jongen.
Hij is niet thuis.
Hij zal wel iets te eten zijn gaan halen.
Je weet hoe mannen zijn in hun eentje.
Hallo, Jud. Met Rachel Creed. Ik zit in Chicago.
Chicago? Is Louis daar ook?
Nee. We blijven hier een tijdje
en hij moest nog wat dingen regelen.
- Ik vroeg me af of hij bij jou was. - Nee.
Ik zal zeggen dat ie je moet bellen.
Dat hoeft niet. Ik kom naar huis.
- Nee, Rachel. Niet doen. - Het moet, Jud.
Het is jouw schuld, ouwe stommeling.
Nu moet je het weer ongedaan maken.
Het komt allemaal weer goed.
Dat zweer ik.
Ik kom op je af, Rachel.
En dit keer
zal ik je krijgen ook.
Gage en ik
zullen je krijgen.
Omdat je ons dood liet gaan.
Goedenavond. De wind is gunstig
en we verwachten op tijd op vliegveld Boston aan te zullen komen.
Godzijdank.
Pardon.
Sorry.
Niet doen.
- Laat ze wachten. - Dat gaat niet.
Oké, ik bel de piloot wel.
Ik zal niet stoppen, Gage.
Ik zal niet naar beneden kijken.
Het spijt me, ik heb echt niks meer.
En die dan? Met die kras?
Ik heb nog wel een Aries.
Maar die is in slechte staat teruggekomen.
Ik neem 'm.
Een creditcard en uw rijbewijs.
Zie je wel?
Allemaal verbeelding.
- Wat nou weer? - Het probeert je tegen te houden.
Hoor je wat ik zeg?
Is daar iemand?
Kom weer bij me terug, Gage.
Kom weer bij ons terug.
Stop.
- Spring er maar in. - Bedankt.
O, mijn God...
Wie is daar?
We spelen verstoppertje.
Ben jij een spelletje aan het spelen?
Kom tevoorschijn.
Ik heb wat voor je.
Waar heb je...?
Heel erg bedankt.
Niets te danken.
Ik heb tenminste geen bon gekregen.
Wat er ook is, ik hoop dat het weer goed komt.
Dit is ook mijn eindpunt. Ik mag niet verder.
Ik weet zeker dat alles goedkomt.
Ik niet.
Rachel.
Ben je boven?
Rachel? Ben jij het?
Ik ben voor je gekomen, Rachel.
Ik zal je rug verdraaien zoals de mijne,
zodat je nooit weer je bed uitkomt.
Je komt nooit weer je bed uit.
Ik heb wat voor je, mama.
O, mijn God.
- Hallo. - Hoi, Louis.
Met Irwin. Ik wou weten of Rachel veilig is thuisgekomen.
- Louis? Ben je daar nog? - Ja, ik ben er nog.
- Is ze veilig thuisgekomen? - Ja. Alles oké.
Ellie wil haar graag spreken.
Ze is erg ongerust.
Bijna hysterisch.
- Rachel slaapt. - Maak haar dan wakker.
Ellie heeft gedroomd dat haar moeder dood was.
Irwin, ik kan nu niet praten.
Nu niet, Irwin.
Ik ben bij Jud, pap. Kom je met me spelen?
Ik heb eerst wat met Jud gespeeld.
Toen mama kwam, heb ik met mama gespeeld.
Kom je spelen? Het was hartstikke leuk.
Nu wil ik met jou spelen.
Wat heb je gedaan?
Hoi, Church.
Wil je wat eten, Church?
Let maar niet op mij.
Eet nu het nog kan.
Precies.
Het is vandaag een kattenfeestdag.
Maar alleen
als ze uit de dood zijn teruggekeerd.
Toe maar. Ga maar liggen.
Doe alsof je dood bent.
Wees dood.
Wat heb je gedaan, Gage?
Je schrok, hè?
Hoi, pap. Nu wil ik met jou spelen.
Goed, Gage.
We gaan spelen.
Papa...
Kom 's hier.
Kom.
Dat is niet eerlijk.
Niet eerlijk.
Het spijt me verschrikkelijk, Louis.
Maar maak het niet nog erger.
Ik heb met Gage te lang gewacht.
Met Rachel lukt het wel.
Ze is nog niet zo lang dood. Ze is nog maar net dood.
Doe het niet, Louis.
Nee.
Het komt allemaal goed, Rachel.
Dat beloof ik.
De grond van het hart van een man is harder, Louis.
Een man zorgt voor wat hij voortbrengt.
Want wat je koopt is wat je bezit.
En wat je bezit
komt altijd weer bij je terug.
Lieveling...
Dutch