Bless, Lappi gamli. Ég hitti þig í himnaríki.
Hér endar minnar kisu saga. Ekki meira breim og brall.
Hann lifði í 5 og 20 daga. Hann kostaði mig 50 kall.
Depill var góður félagi. Við elskum þig.
Snati minn spor rakti nefið nákvæmt þefaði.
Þar til hann dó, líf okkar hann auðgaði.
Depill var góður félagi Við elskum þig
Dýragrafreiturinn
Selt Til sölu
Hefurðu faðmað lækninn þinn í dag?
- Við erum loksins komin. - Já.
Jæja?
- Hvað finnst þér? - Það er glæsilegt!
Ákvaðstu að vakna til að skoða nýja heimilið?
Komdu.
Mamma! Pabbi! Ég sé gangstíg.
Ellie, farðu varlega!
Hlustaðu á...
Mamma! Pabbi! Ég kenni til!
- Mamma! Pabbi! Ég kenni til! - Ertu ómeidd?
- Ég kenni til! - Hjálpaðu mér með þetta.
Er allt í lagi?
Hæ, Church.
Church.
Hún hefur bara hruflað á sér hnéð.
- Ég vil ekki fá þetta sem svíður. - Hvar er Gage?
Ekki, vinur. Ekki á þessum vegi.
- Ég náði honum, fröken. - Þakka þér kærlega fyrir.
- Þakka þér fyrir. Ég er Louis Creed. - Jud Crandall.
Ég bý hinum megin við veginn. Varið ykkur á honum.
Fjárans vöruflutningabílarnir fara hér um dag og nótt.
- Og hver ert þú litla fröken? - Ég heiti Ellen Creed.
Ég frétti að pabbi þinn væri nýi læknirinn í framhaldsskólanum.
Ég held þú verðir eins hamingjusöm og hörpuskel hérna.
Getur hörpuskel verið hamingusöm?
Hr. Crandall, það er stígur þarna. Veistu hvert hann liggur?
Já, það er góð saga á bak við hann og dágóð gönguferð.
Ég skal fylgja ykkur þangað einhvern daginn og segja ykkur söguna.
- Þegar þið hafið komið ykkur fyrir. - Frábært.
Afsakaðu mig, ég þarf að skipta á honum. Það var gaman að kynnast þér.
- Sömuleiðis. - Komdu, Ellie. Réttu mér höndina.
Húsið er búið að standa autt alltof lengi.
Það er virkilega gott að sjá fólk þar á ný.
Mér dauðbrá, Church.
Komdu.
Ert þetta þú, læknir? Komdu og fáðu þér bjór.
- Vantar þig glas? - Nei.
Gott hjá þér.
Almáttugur...
þetta er ægilegur vegur.
Stígurinn sem konan þín spurði um...
Vegurinn og flutningabílarnir eru aðalástæðurnar fyrir tilvist hans.
- Hvert liggur hann? - Í dýragrafreitinn.
- Dýragrafreitinn? - Það er þessi fjárans vegur.
Hann verður mörgum dýrum að bana. Aðallega hundum og köttum.
Dóttir mín á kött, Winston Churchill.
Við köllum hann Church.
Ég léti vana hann ef ég væri þú. Vanaður köttur fer ekki á flakk.
Hann verður ekki alltaf heppinn ef hann fer sí og æ yfir veginn.
Ég skal hugsa um það.
Í millitíðinni, læknir, skál fyrir þér.
Og þér.
- Ég er að fara, Creed læknir. - Allt í lagi, Missy.
- Hæ, Missy. - Ég kem með þetta næst.
Frábært. Geturðu komið á mánudaginn?
Mér hefur alltaf fundist það gæfusamt að giftast lækni.
Ég vildi óska að ég hefði lækni til taks fyrir magaverkina mína.
Ég verð líklega aldrei gæfusöm. Ég er ekki einu sinni gift.
Bless, Missy.
Mamma, pabbi, drífið ykkur! Förum af stað!
Við erum að koma!
Eru allir tilbúnir? Höldum af stað.
Þetta er staðurinn.
- Hvað stendur þarna, mamma? - Það stendur "dýragrafreiturinn".
Það er vitlaust stafað en það stendur á skiltinu.
Ellie, bíddu við!
Ég sagði þér að vegurinn væri ægilegur.
Hann hefur orðið mörgum dýrum að bana og valdið mikilli sorg hjá börnum.
Það kom þó eitthvað jákvætt út úr því. Þessi staður.
Það er hvort eð er ekki hægt að planta neinu hér nema líkum.
Hvernig geturðu kallað staðinn jákvæðan?
Kirkjugarður fyrir gæludýr sem keyrt var yfir.
Byggður af sorgmæddum börnum.
Einhvern veginn verða þau að læra um dauðann.
Hvers vegna?
Má ég fá barnið?
Pabbi, sjáðu! Hérna er gullfiskur.
Það er rétt hjá þér, Ellie. Það var ekki keyrt yfir öll dýrin.
Sérstaklega ekki dýrin frá minni bernsku.
Grafirnar verða eldri þegar nær miðju dregur. Erfiðara að lesa á þær.
Fröken Ellen, komdu hérna.
Hérna gróf ég hundinn minn Depil þegar hann dó úr elli árið 1924.
Veistu hvað grafreitur er í rauninni?
Nú... sennilega ekki.
Hann er staður þar sem hinir látnu tala.
Nei... ekki upphátt.
Legsteinarnir tala.
Þetta er ekki skelfilegur staður, Ellie.
Þetta er staður hvíldar og frásagnar. Geturðu munað það?
Já, herra.
- Hæ, vinan. - Pabbi, hvað ef Church deyr?
Hvað ef hann deyr og þarf að fara í dýragrafreitinn?
Ástin mín, það verður allt í lagi með Church.
Nei. Ekki að lokum.
Að lokum deyr hann, er það ekki?
Hann verður jafnvel á lífi er þú ferð í gagnfræðaskóla. Það er langur tími.
Mér finnst það ekki langur tími. Mér finnst hann stuttur.
Ég léti Church verða hundrað ára, en ég set ekki reglurnar.
Hver setur reglurnar?
Guð, býst ég við.
En Guð á hann ekki, ég á hann.
Guð getur fengið sér kött sjálfur ef honum langar í kött. Ekki minn.
Hann fær ekki minn!
Ógeðslegt!
Ég er hrædd. Hvað ef skólinn hérna er allt öðruvísi en í Chicago?
Ég er hrædd og mig langar heim.
Þú spjarar þig, Ellie.
Ég vil ekki láta gelda Church.
Hvar heyrðir þú svona orðbragð?
Hjá fröken Dandridge. Hún segir að það sé skurðaðgerð.
Vegurinn er mikið hættulegri en nokkur skurðaðgerð.
Church verður samur og áður. Eða næstum því.
Og við þurfum ekki að hafa áhyggjur af því að það verði keyrt yfir hann.
- Church verður óhætt. - Lofarðu því?
Ekki hika, Louis. Gefðu stúlkunni loforð.
Church verður óhætt.
Ég lofa því.
- Þakka þér fyrir. - Verði þér að góðu.
Ef eitthvað gerist í svæfingunni, sem er ólíklegt,
en ef eitthvað gerist þá skalt þú útskýra það fyrir henni.
Ég verð að fara.
- Ertu að fara... - Að láta gelda hann, já.
Þakka þér fyrir að bæta þessu litríka orði
við orðaforða dóttur minnar.
Það var ekkert.
- Hvernig er magaverkurinn? - Ekkert betri, ekkert verri.
- Ég get skoðað þig ef þú vilt. - Hann líður hjá, gerir það alltaf.
- Missy. - Frú.
Erum við enn vinir, læknir?
Ég kyssti þig!
Gangi þér vel á fyrsta skóladaginn.
Bæ, bæ.
- Hvað kom fyrir? - Hann varð fyrir vörubíl!
- Passið höfuðið! - Farið varlega!
Heyrðu, Creed læknir.
- Hvað kom fyrir? - Hann varð fyrir vörubíl.
- Creed læknir! - Komdu öllum út.
- Varlega! - Allir út!
Farið út!
Komið með öndunarpoka. Setjið upp hjartalínurit.
Hringdu á sjúkrabíl, hann verður að fara á gjörgæslu.
- Það bjargar honum ekki. - Við fylgjum reglunum. Flýttu þér!
Ég sagði við Rachel, "það fær enginn minnstu skrámu í dag," vinur minn.
Jarðvegurinn...
í hjarta mannsins...
er grýttari...
Louis.
Hvernig veistu hvað ég heiti?
Ég...
vitja þín.
Hvernig veistu hvað ég heiti?
Komdu, læknir. Við þurfum að fara á ýmsa staði.
Komdu, læknir.
Ekki láta mig endurtaka það.
Hví ertu hérna?
Ég vil hjálpa þér, því... Louis!
Því þú reyndir að hjálpa mér.
- Komum, læknir. - Mér líkar ekki þessi draumur.
Hver sagði að þig væri að dreyma?
Þetta er staðurinn þar sem hinir dauðu tala.
Ég vil bara vakna.
Ekki fara áfram, læknir.
Sama hvað þörfin verður sterk,
ekki fara til staðarins
þar sem hinir dauðu ganga.
Gerðu það...
Mig langar bara til að vakna.
Það eina sem ég vil er að vakna.
Það má ekki fara yfir hindrunina.
Ég á ekki sökina á dauða þínum.
Þú varst sama og dauður þegar þú komst.
Jarðvegurinn handan hennar...
er spilltur.
Ertu vaknaður?
Næstum því.
Takk, hjúkka.
Louis, þetta er rangt.
Ég vil ekki að þú sért einn í húsinu á þakkargjörðardag.
Þetta er fjölskylduhátíð.
Þess vegna ferðu með krökkunum og án mín.
Faðir þinn kærir sig ekki um að ég sé einn af fjölskyldunni.
Ég vil hafa þig nálægt.
Ég verð nálægt þegar þið komið til baka.
Þú gætir átt í smá vanda hérna.
Jud. Hvaða vanda?
Það er dauður köttur í garðinum hjá mér.
Ég held það sé köttur dóttur þinnar.
Já. Þetta er Church.
Mér þykir það leitt.
Hann virðist ekki hafa þjáðst.
Ellie mun þjást heilmikið.
Láttu mig fá pokann.
Hvað ætlarðu að gera við hann?
Setja hann í bílskúrinn. Ég gref hann í fyrramálið.
Ætlarðu að láta Ellie vita af þessu?
Ég þarf að íhuga það.
Kannski segist ég bara ekki hafa séð fjárans köttinn.
Ég vil ekki spilla fríinu fyrir henni eða Rachel.
Kannski er til betri leið.
Gröfum við hann fyrir utan hringinn eða búum við til nýjan hring?
Við ætlum á stað sem er handan við hindrunina.
Við getum ekki klifrað yfir hana. Við hálsbrjótum okkur.
Nei. Ég hef klifrað yfir hana nokkrum sinnum.
Ég þekki leiðina.
Fylgdu mér bara.
Farðu rólega.
Ekki horfa niður. Og ekki stoppa.
Ef þú stoppar hraparðu fyrir víst í gegn.
Ekki stoppa og ekki...
Og ekki horfa niður. Einmitt.
- Ertu ómeiddur? - Já.
Ég tapaði hamingjuhugsununum þarna í smástund.
Það er ekki langt eftir.
Hvað er þetta?
Þetta er bara lómur.
- Þá leggjum við í hann. - Það er ekki langt eftir.
Bara smáspotti í þessa átt.
- Við erum næstum komnir. - Þú ert búinn að margsegja það.
Í þetta skiptið er mér alvara.
Hvaða staður er þetta?
Þetta var grafreiturinn þeirra.
- Grafreitur hverra? - Micmac indíánanna.
Ég kom með þig hingað til að grafa köttinn.
Hvers vegna í ósköpunum?
- Ég spurði hvers vegna, Jud? - Ég hef mínar ástæður.
Það er grunnt á stein.
En þú bjargar þér.
Ég ætla að sitja þarna og fá mér að reykja.
Ég myndi hjálpa þér en þú verður að gera þetta sjálfur.
Hver grefur sína eigin.
Þegar þú talar við þau...
Ekki eitt einasta orð um það sem við gerðum í kvöld.
Hvað gerðum við?
Það sem við gerðum, Louis, er leyndarmál.
Konur eiga að vera góðar í að varðveita leyndarmál.
En hvaða kona sem er getur sagt þér
að hún hafi aldrei séð inn í hjarta karlmanns.
Jarðvegurinn í hjarta mannsins, Louis, er grýttari.
Alveg eins og jarðvegurinn í gamla Micmac grafreitnum.
- Heimili Goldman fjölskyldunnar. - Hæ, Dory. Þetta er Louis.
- Viltu tala við dóttur þína? - Já, það væri frábært.
- Hæ, pabbi! - Hæ, vinan.
Hvernig gengur í Chicago?
Amma og afi gáfu mér fullt af flottu dóti. Hvernig hefur Church það?
Saknar hann mín?
Hann hefur það líklega fínt, Ellie. Ég hef ekki séð hann í kvöld.
Mundu eftir að setja hann í kjallarann
svo hann hlaupi ekki út á veg.
Og kysstu hann góða nótt frá mér.
Oj! Kysstu hann sjálf.
- Viltu tala við Gage? - Já.
Hæ, pabbi, ég elska þig.
Almáttugur!
Matur, Church.
Matur.
Komdu, Church. Matur.
Komdu, Church.
Guð minn... ég trúi þessu ekki.
Það er óþefur af þér, Church.
Bíddu aðeins...
Guð, hann hefur nagað sig út.
Guð almáttugur!
Fjandinn!
Ég reyni að telja mér trú um að ég hafi grafið hann lifandi.
Ég er ekki dýralæknir.
- Það var dimmt. - Það var auðvitað dimmt.
En hausinn á honum snerist eins og hann væri liðamótalaus.
Þegar þú tókst hann upp var hann frosinn við jörðina.
Það hljómaði líkt og þegar maður rífur límband af bréfi.
Lifandi verur frjósa ekki fastar við jörðina.
Þú hættir einungis að þíða frostið þar sem þú liggur
þegar þú ert dauður.
Mér finnst ég vera að tapa vitinu.
Það var skransali sem sagði mér frá staðnum.
Hann var hálfur Micmac indíáni.
Hann vissi hve vænt mér þótti um hundinn minn Depil.
Depill festist í gaddavír. Það kom sýking í sárið.
Þegar hann dó hélt ég að ég myndi deyja.
Skransalinn gerði það sama og ég gerði fyrir þig í gærkvöldi.
Nema ég var ekki einn þegar Depill kom til baka.
Mamma var með mér.
Það sáust enn sárin eftir gaddavírinn.
Jud, komdu og taktu hundinn þinn!
Það er sami óþefurinn af honum og af jarðveginum sem þú grófst hann í!
Depill kom svo sannarlega til baka.
Hann var aldrei sá hundur sem ég hafði þekkt.
Þegar hann dó í annað sinn,
gróf ég hann í dýragrafreitnum
þar sem bein hans liggja enn í dag.
Maður veit ekki alltaf ástæðuna fyrir gjörðum sínum.
Ég gerði það því Ellie er ekki tilbúin að missa gæludýrið sitt.
Með tímanum lærir hún að skilja dauðann betur,
og þá hættir sársaukinn og góðu minningarnar taka við.
Hefur einhver grafið manneskju þarna?
Guð almáttugur, nei! Og hver myndi gera svoleiðis?
Hvernig í fjandanum komstu inn?
Út!
Út með þig!
Bæ, bæ, Ellie. Farðu varlega.
- Pabbi! - Hæ, vinan. Komdu hérna.
Hæ, pabbi.
Pabbi er allt í lagi með Church?
Já, ég býst við því.
Hann var sofandi á veröndinni þegar ég fór heiman frá.
Mig dreymdi hann.
Mig dreymdi að hann hefði lent fyrir bíl
og þú og hr. Crandall grófuð hann í dýragrafreitnum.
- En kjánalegur draumur. - Er hann í alvörunni ómeiddur?
Já.
- Hæ, elskan. - Viltu taka við syni þínum?
Þú lyktar illa.
Má þvo köttum?
Maður fer með dýrin til dýrasnyrtis og það er fremur dýrt.
Mér er alveg sama. Ég safna saman vasapeningunum og borga fyrir það.
Það er vond lykt af Church.
Ég skal borga fyrir þvottinn.
- Ég hata þessa lykt. - Já, ég hata hana líka.
Ég er viss um að ég hef krabbamein. Ég þoli ekki sársaukann. Fyrirgefið.
Drottinn blessi þig og varðveiti þig.
Drottinn láti sína ásjónu lýsa yfir þig og huggi þig,
og lyfti þér upp og gefi þér frið. Amen.
- Er Rachel lasin? - Hún er með smá flensu.
Hún liggur í rúminu. Hún hefur kastað upp síðan Missy Dandridge...
þetta er nóg, Ellie.
Aumingja Missy. Ég veit ekki hví Guð tekur einhvern eins og hana,
sem á enn mörg ár framundan,
og lætur gamlan skrögg eins og mig halda endalaust áfram.
Faðir minn var vanur að segja.
Guð sér sannleikann... en bíður.
- Hvernig hefur kötturinn þinn það? - Ellie á köttinn.
Nei. Þú átt köttinn núna.
...hugsanlega hafa fleiri höfrungar synt í strand
meðfram sjávarströnd Maine. Vísindamenn vita ekki ástæðuna.
- Hvað er að, vinan? - Fór Missy til himna?
Viltu ræða það?
- Er Missy í himnaríki? - Ég veit það ekki.
Ólíkt fólk trúir alls konar mismunandi hlutum.
Sumir trúa á himnaríki eða helvíti. Aðrir að við komum aftur sem börn.
Og sumir telja að það slokkni bara á okkur.
Eins og á kertaloga í vindblæ.
Trúir þú því?
Nei. Ég held að við höldum áfram.
- Já, ég trúi á það. - Þú trúir á það.
Gefðu mér koss.
Ég heyrði til ykkar Ellie í kvöld.
Mér datt það í hug. Ég veit að þú ert ekki hrifin af umræðuefninu.
Ég verð svo hrædd.
Og þú veist hvernig ég er...
þegar ég verð hrædd fer ég í varnarstöðu.
Hrædd við hvað? Dauðann?
- Systir mín, Zelda... - Ég veit. Hún dó.
Úr mænuhimnubólgu.
Hún var í bakherberginu eins og ægilegt leyndarmál.
Systir mín dó í bakherberginu,
og hún var ægilegt leyndarmál.
Ég varð stundum að fæða hana. Ég hataði það en gerði það samt.
Við vildum að hún dæi. Við óskuðum þess að hún dæi.
Ekki svo hún yrði laus við sársaukann.
Heldur svo við yrðum laus við sársaukann.
Því hún var farin að líta út eins og einhver ófreskja.
Enn í dag vakna ég og hugsa, "Er Zelda dáin?"
"Er hún dáin?"
Foreldrar mínir voru ekki heima þegar hún dó.
Rachel!
Hún byrjaði að...
Hún byrjaði að engjast öll, og ég hugsaði,
"Ó, guð, hún er að kafna. Zelda er að kafna!"
Þau koma heim og segja að ég hafi myrt hana með því að kæfa hana.
"Þau segja, 'þú hataðir hana, Rachel,"' og það var satt.
"Þau segja, 'þú vildir að hún dæi,"' og það var líka satt.
Og svo dó hún.
Ég öskraði. Ég hljóp út úr húsinu öskrandi, "Zelda er dáin!
"Zelda er dáin!"
Nágrannarnir komu út og þeir horfðu...
þeir héldu að ég væri að gráta.
En á ég að segja þér svolítið?
Ég held ég hafi kannski...
verið að hlæja.
Það var gott ef þú gerðir það.
Ef ég þyrfti aðra ástæðu til að hafa óbeit á foreldrum þínum hef ég hana.
Það átti aldrei að skilja þig eftir eina með henni.
Hvar var hjúkrunarkonan hennar?
Þau fóru út og skyldu eftir átta ára gamalt barn
til að hugsa um deyjandi systur sína sem var líklega orðin vitskert.
- Hvert ertu að fara? - Að ná í róandi töflu fyrir þig.
- Þú veist að ég tek ekki... - þú gerir það í kvöld.
Sjáðu!
- Pabbi flýgur flugdrekanum! - Mamma, sjáðu!
- Þar fer hann! - Svona á að gera það, Louis.
- Áfram, pabbi! - Hærra! Við viljum fá hann hærra!
- Louis, leyfðu Gage að prófa. - Gjörðu svo vel, vinur.
- Þú ert að fljúga honum. - Þarna er flugdrekinn.
Gage flýgur honum. Ertu með hann?
- Má ég prófa núna? - Leyfðu Gage að klára.
- Við höfum hann. - Við höfum hann.
Þú flýgur honum. Haltu áfram. Áfram, hlauptu, drengur.
- Gage flýgur flugdrekanum. - Ég flýg flugdrekanum.
Flugdrekinn er að hefja sig upp!
Hann missti hann frá sér, vitleysingurinn!
Ég missti hann.
- Pabbi má ég prófa núna? - Allt í lagi. Bíddu aðeins.
Mig langar að prófa.
- Pabbi það er komið að mér núna. - Allt í lagi. Vertu róleg.
- Ekki láta hann fara út á veg! - Náðu honum, Louis. Náðu í barnið!
Náðu í barnið!
Nei!
Róandi lyfið virkaði loksins. Rachel er sofandi.
Mig langar að fara í herbergið mitt.
Ég get ekki sofið hjá mömmu. Hún tekur alltaf sængina.
Ellie, hvað ertu með?
Hvað ertu með? Leyfðu mér að sjá.
Má ég sjá?
Er þetta ekki fallegt? Þú ert að draga hann í vagninum.
Honum hefur þótt það skemmtilegt.
Ég ætla að halda á myndinni
þar til Guð lætur Gage koma til baka.
- Guð gerir það ekki. - Hann getur það ef hann vill.
Ég ætla að geyma dótið hans fyrir hann. Það ætla ég að gera.
Ég er með myndina og ég ætla að sitja í stólnum hans...
Hugsaðu um litlu stúlkuna þína. Hún þarfnast þín.
Ég vissi að eitthvað myndi gerast. Ég sagði við hana þegar þið giftust,
"þú upplifir alla þá sorg sem þú þolir og meira til." Og hvað gerðist.
Ég vona að þú rotnir í helvíti! Hvar varstu þegar hann var á veginum?
Skíthællinn þinn! Barnamorðingi!
Pabbi!
Hættið þessu!
Helvítið þitt! Þú hefur engan rétt!
Hvað gengur að þér?
Þetta er jarðarför sonar þíns. Taktu þig taki!
Góða nótt, Ellie.
Góða nótt, pabbi.
Pabbi?
Guð gæti tekið þetta til baka ef hann vildi, er það ekki?
Ef hann virkilega vildi það?
Má ég trúa á það?
Já, ég býst við því.
Góða nótt, Ellie.
Drullaðu þér í burtu!
Jud, ég jarðaði son minn í dag.
Ég er mjög þreyttur. Ég var að spá hvort við gætum...
þú ert að hugsa um nokkuð sem þú ættir ekki að gera, Louis.
Ég er að hugsa um að fara í rúmið.
Ég er ábyrgur fyrir því að hjartasorg þín er meiri
en hún ætti að vera í kvöld.
Ég gæti jafnvel verið ábyrgur fyrir dauða sonar þíns.
Hvað þá?
Jud, það er algjör vitleysa.
Þú ert að hugsa um að fara með hann þarna uppeftir.
Ekki neita því að það hafi ekki hvarflað að þér.
Þú spurðir mig...
hvort einhver hefði grafið manneskju þarna í Micmac grafreitnum.
Ég laug þegar ég neitaði því.
Það hefur gerst.
Það sem þú hefur verið að hugsa um hefur verið framkvæmt.
Hann var heimamaður.
Það gerðist í lok seinni heimstyrjaldarinnar.
Hann hét Timmy Baterman.
Hann var drepinn á heimleið úr seinni heimstyrjöldinni.
Faðir hans Bill Baterman var svo harmi sleginn
að hann gróf son sinn þar
áður en hann hafði tækifæri til að komast að sannleikanum.
Ég skal bíta á agnið, Jud.
Hver er sannleikurinn?
Að stundum er dauðinn betri.
Manneskjan sem þú grefur þarna er ekki sú sama og kemur til baka.
Það líkist kannski manneskjunni, en hún er ekki sú sama.
Því hvað sem hvílir í jörðinni handan við dýragrafreitinn...
er ekki mennskt.
Það var fjórum eða fimm dögum eftir jarðarförina hans Timmy
sem Margie Washburn sá Timmy
á gangi á veginum í átt að bústað Yorkies
Með tímanum sá fjöldi fólks Timmy á gangi.
En það var Margie sem kom til okkar mannanna
og sagði að þetta yrði að stöðva!
Hún vissi að þetta var viðurstyggð.
Svo við mennirnir settumst niður og ræddum málið.
Við fórum heim til Baterman til að binda enda á þetta.
Á einn eða annan hátt.
Hann verður að brenna!
Þú ert að rústa húsinu! Hættu þessu! Timmy, hættu!
- Við ætlum að brenna húsið. - Farðu!
Farðu út á meðan þú getur, Bill!
- Komið með brúsana! - Bíðið aðeins, strákar.
Hann er ófreskja, Bill!
Látið okkur vera! Hann er sonur minn!
- Komdu, Timmy, komum út fyrir! - Elska dauðann. Ég hata lífið.
Komdu, sonur!
Elska dauðann. Ég hata lífið!
Louis, stundum er dauðinn betri. Indíánarnir vissu það.
Þeir hættu að nota grafreitinn og jarðvegurinn spilltist.
Ekki gera það. Staðurinn nær taki á þér.
Staðurinn er illur.
Stundum er dauðinn betri.
Skilurðu Louis, hvað ég er að segja? Skilur þú það?
Ertu að segja mér að staðurinn hafi vitað að Gage myndi deyja?
Ég er að segja...
að staðurinn hafi kannski valdið dauða hans,
því ég kom þér í kynni við mátt hans.
Kannski hef ég myrt son þinn, Louis!
Þetta gæti verið upphaf þess að ná sáttum við foreldra þína.
Ef ekkert gott leiðir af dauða Gage, held ég að...
- Ég vil ekki fara til Chicago. - Hví ekki, vinan?
- Ég fékk martröð í nótt. - Hvað dreymdi þig?
Pabba... og Gage...
og einhvern sem heitir Paxcow.
Þið ættuð að fara af stað annars missið þið af vélinni.
Ég biðst afsökunar. Ég tapaði vitinu.
Við gerðum það öll.
- Hugsaðu vel um mömmu þína. - Komdu með okkur!
Ég kem eftir þrjá eða fjóra daga.
Gerðu það, pabbi, ég er hrædd.
- Það verður allt í lagi. - Lofarðu því?
Ég lofa því.
Komdu, Ellie. Við skulum koma.
Þetta er rangt.
Það sem kom fyrir þig er rangt.
Mundu, læknir...
það má ekki...
fara yfir hindrunina.
Jarðvegurinn er spilltur!
Ef það virkar ekki...
Ef hann kemur til baka...
og hann er eins og Jud sagði að Timmy Baterman hafi verið...
þá svæfi ég hann.
Og þær þurfa ekki að vita neitt.
Rachel og Ellie þurfa aldrei að vita af því.
Mamma.
Mamma!
Þú fékkst martröð, vinan. Það er alltof sumt.
Þetta var ekki draumur. Þetta var Paxcow!
Paxcow segir að pabbi ætli að gera eitthvað ægilegt.
Hver er þessi Paxcow? Er hann ljóti kallinn?
Hann er draugur. Hann er góður draugur.
Hann var sendur til að vara okkur við.
Hann segist vera tengdur pabba,
því þeir voru saman þegar sál hans... yfir... yfir...
Ég man það ekki!
Það eru engir draugar til.
Farðu að sofa og gleymdu þessari vitleysu. Heyrðir þú hvað ég sagði?
Viltu allavega hringja í pabba og athuga hvort allt sé í lagi?
Auðvitað.
- Paxcow? Ég þekki þetta nafn. - Pascow.
Var hún að segja Pascow?
Hann var að hjálpa mér því pabbi hjálpaði honum
þegar sál hans yfir... yfir...
Yfirgaf líkamann.
Ég ætla að hjálpa þér út, sonur.
Hann er ekki heima.
Hann hefur farið út og fengið sér skyndibitamat.
Þú veist hvernig menn eru þegar þeir eru einir heima.
Jud, þetta er Rachel Creed. Ég hringi frá Chicago.
Chicago? Fór Louis með þér?
Nei. Við ætlum að vera hérna í einhvern tíma
og hann þurfti nokkra daga til að ganga frá öllu.
- Er hann staddur hjá þér? - Nei.
En ef hann kemur við bið ég hann um að hringja.
- Slepptu því, ég er á heimleið. - Rachel, nei!
- Ekki koma heim. - Ég verð. Vertu blessaður.
Þú komst þessu af stað, gamli bjáni.
Nú skaltu stöðva það.
Það verður allt í lagi.
Ég lofa því að allt verður í lagi.
Ég ætla að ná þér, Rachel.
Og í þetta skiptið...
hefni ég mín.
Við Gage...
ætlum að hefna okkar.
Því þú lést okkur deyja!
Góða kvöldið. Meðvindur hefur verið sterkur
og við lendum á Logan flugvellinum í Boston samkvæmt áætlun.
Guði sé lof.
Fyrirgefið. Afsakið.
Afsakið.
Ekki gera þetta.
- Láttu hana bíða! - Ég get það ekki!
Allt í lagi, ég hringi í flugmanninn.
Ég ætla ekki að stoppa, Gage.
Ég ætla ekki að horfa niður.
Mér þykir fyrir því. Þetta er annasamur dagur. Ég hef engan bíl.
Hvað með Aries K bílinn? Þennan með rispunni.
Ég er með einn bíl.
Hann er ekki í góðu ástandi, það er löng rispa á hliðinni.
Ég tek hann.
Ég þarf að fá greiðslukort og ökuskírteini.
Sko.
Þetta er bara ímyndun.
- Hvað nú? - Það er að reyna að stöðva þig.
Heyrir þú hvað ég sagði? Það er að reyna að stöðva þig!
Er einhver þarna?
Komdu aftur til mín, Gage.
Komdu aftur til okkar.
Stoppaðu!
- Hoppaðu inn, vinan. - Þakka þér fyrir.
Ja hérna...
Hver er þar?
Viltu fara í feluleik?
Ert þú að leika þér?
Sýndu þig!
Ég er með dálítið fyrir þig.
Hvar faldirðu...?
Þakka þér kærlega fyrir.
Það var ekkert.
Ég fékk enga sekt fyrir hraðakstur svo verði þér að góðu.
Ég vona að þú getir leyst úr þeim vanda sem þú átt í.
Þetta er endastöðin mín. Mér er ekki heimilt að fara lengra.
Ég er viss um að það rætist úr öllu.
Ekki ég.
Rachel!
Ertu þarna uppi?
Rachel? Ert þetta þú?
Ég kom til þín að lokum, Rachel.
Ég ætla að snúa upp á hrygginn á þér svo þú verðir eins og ég,
og þú verður rúmföst að eilífu!
Þú verður rúmföst að eilífu!
Ég er með dálítið fyrir þig, mamma.
Guð minn góður.
- Halló. - Halló, Louis.
Þetta er Irwin. Ég vildi vera viss um hvort Rachel hefði komist heim.
- Ertu þarna? - Já, ég er hérna.
- Skilaði hún sér heim? - Já. Það er í lagi með hana.
Réttu henni símtólið og ég gef Ellie samband við hana.
Ellie hefur miklar áhyggjur af mömmu sinni.
Hún er næstum í móðursýkiskasti.
- Rachel er sofandi. - Ég legg til að þú vekir hana.
Ellie dreymdi að móðir sín væri dáin.
Irwin, ég get ekki talað núna.
Irwin, ég get ekki talað við þig núna!
Ég er heima hjá Jud, pabbi. Viltu koma og leika við mig?
Fyrst lék ég við Jud.
Síðan kom mamma og ég lék við mömmu.
Viltu koma að leika, pabbi? Það var ofsalega gaman hjá okkur.
Núna vill ég leika við þig.
Hvað hefur þú gert?
Hæ, Church.
Langar þig í mat, Church?
Láttu sem ég sé ekki hérna.
Borðaðu á meðan þú getur.
Svona, já.
Í dag er þakkargjörðardagur fyrir ketti.
En bara fyrir þá...
sem risu upp frá dauðum.
Svona! Leggstu.
Láttu sem þú sért dauður!
Vertu dauður!
Gage, hvað hefur þú gert?
Ég hræddi þig, er það ekki?
Hæ, pabbi. Ég vil leika við þig núna.
Gott og vel, Gage.
Við skulum leika okkur.
Pabbi.
Komdu.
Þetta er óréttlátt.
Mér þykir það leitt, Louis. Mér þykir það svo leitt.
En ekki gera ástandið verra en það er. Ekki!
Ég beið of lengi með Gage.
Með Rachel... það verður í lagi núna!
Því hún er nýdáin. Hún var að deyja rétt í þessu.
Ekki! Gerðu það, Louis!
Nei!
Það verður allt í lagi, Rachel.
Ég lofa því.
Jarðvegurinn í hjarta mannsins er grýttari, Louis.
Maður ræktar það sem maður getur og hlúir svo að því.
Því það sem þú kaupir átt þú.
Og það sem þú átt...
kemur alltaf til þín aftur.
Ástin mín.
Icelandic