Cel zboczył z kursu. Kieruje się na 036, 126 mil,
namiar 062, Hawana VOR.
Wyląduje w Cray Key. Powiadom Wydział ds. Narkotyków w Key West.
Przyjąłem. AWACS do Key West. Wydział ds. Narkotyków, zgłoś się.
Jak się pospieszą, może im się uda złapać drania.
Na pewno nie zapomniałeś obrączki?
Odpręż się, Felix.
JEDŹCIE ZA MNĄ
- Twoi przyjaciele? - Partnerzy z Narkotykowego.
- Co się tu dzieje, do diabła? - Sanchez jest na Bahamach.
- Załatwiłeś to? - Mamy zielone światło.
Hej, Felix! Felix! Nie zapomniałeś o czymś?
- James. Wyjaśnij Delli, dobrze? - Nie ma mowy. Idę z tobą.
Dobrze, ale tylko w roli obserwatora.
- Przykro mi, Rekinku. - Hej, dlaczego ja?
Hej, nie możecie mi tego zrobić. Co ja powiem Delli?
Co on ci obiecał? Swoje serce?
Dajcie jej jego serce.
Nie. Nie, Franz. Nie miałam nic złego na myśli.
W porządku, kochanie. No te preocupes.
Wszyscy popełniamy błędy.
Twoje eskapady są coraz lepiej przemyślane.
Por favor, Franz.
Ani słowa.
Wciąż go nie ma. Przejedźcie się wkoło jeszcze raz.
- A co z gośćmi? - Mówiłem ci, że popełniasz błąd.
James. Na wszelki wypadek.
Dobra.
Chcę Sancheza żywego.
Zostań tu, James.
- Nie ma tu Sancheza. - Cholera.
Hej, obserwatorze. Starasz się dać zabić?
Jak cię nie dostarczę na ślub, to z pewnością po mnie.
- Potrzebujesz pomocy? - Łapy przy sobie. Odejdź.
- Sanchez. - Za nim.
Szybciej. Szybciej.
Za 20 minut będzie w przestrzeni powietrznej Kuby.
Jeszcze nie uciekł.
- Co ty robisz? - Chodźmy na ryby.
Jeszcze trochę. Jeszcze trochę.
Spokojnie. Tak trzymaj. Do tyłu.
Trochę do przodu.
Tak trzymaj.
Wciągnąć go. Bierzemy ciężar.
Skaczemy, James.
James. Twój kapelusz.
Dziękuję.
Zarzuca ci się popełnienie 139 ciężkich przestępstw, Sanchez.
To w sumie jakieś 936 lat.
Nawet twoja słynna miliondolarowa łapówka nic tu nie pomoże.
Dwa.
Co?
Dwa miliony. W dolarach amerykańskich.
Nowa oferta dla każdego, kto mi zechce pomóc nawiać.
Cholera jasna. Myślisz, że jesteś w jakiejś bananowej republice?
Cały ten brudny szmal na nic ci się tutaj nie zda.
Niech będzie. Ale będę chyba niedługo w domu, co?
- Ach, ty... - Opanuj się.
Posadzimy twój tyłek w ładnej, prywatnej celi w Quantico.
Osobiście dopilnuję, żebyś tam dotarł.
Przepraszam bardzo.
To stary zwyczaj. Panna młoda całuje drużbę.
Myślałem, że jest na odwrót.
James, poszedłbyś po Feliksa? Jest wciąż w gabinecie, a musimy pokroić tort.
- Zrobię wszystko dla kobiety z nożem. - Dziękuję. Proszę mi pomóc.
- Przepraszam. - Już skończyliśmy. Pam, poznaj Jamesa.
Do widzenia, Felix.
- Wyłącznie interesy, przyjacielu. - Wyłącz to, Felix.
- Cały dom gości na ciebie czeka. - Tylko to zapiszę. Usiądź.
Departament potrzebuje raportu - na wczoraj. Udało się nam dzisiaj.
Sanchez nie wychylał nosa z domu od lat.
- Nie mógłbyś go ekstradować? - Zabił, zastraszył lub przekupił
połowę urzędników stąd aż do Chile.
Tam panuje tylko jedno prawo - prawo Sancheza.
Ołów albo srebro.
Ed.
Podwójne gratulacje, stary.
Weź sobie długi miesiąc miodowy. Wszystko gra.
Ty jesteś pewnie Bond. Facet, który załapał się na przejażdżkę.
Ed Killifer.
Dziś po południu przewozimy Sancheza do Quantico.
- Chodź się z nami napić. - Muszę wracać do pracy.
Przyszedłem tylko pocałować pannę młodą.
- Felix, czas pokroić tort. - Podaj mi zdjęcie Delli, szybko.
Jest pewnie gotowa mnie zabić.
- Sam je przymocowałem. - Co to jest?
- Wabiki. - Przez parę dni masz co robić.
Nie ma mowy o rybach podczas mojego miesiąca miodowego.
- Ilu innych przestępców tam siedzi? - Dokąd go pan zabiera, panie Killifer?
Panie Sanchez, proszę spojrzeć w tę stronę do zdjęcia.
- No już. Do środka z nim. - Jakiej jest pan narodowości?
- Naprawdę jest pan Kolumbijczykiem? - Czy dobrze pana traktują?
Jeszcze jedno zdjęcie.
Czy ma pan powiązania z laboratoriami w Ameryce Południowej?
Wystarczy tych pytań.
Czy oczekuje pan, że oczyszczą pana z zarzutów?
Dobra, jedziemy.
Proszę mi wybaczyć.
Mam dla ciebie niespodziankę. Tak, tak. Jest tutaj.
Co to takiego?
James. Kochamy cię. Della i Felix.
Kochamy cię.
Dziękuję.
Idziemy.
Co się stało, do cholery?
Jak tam głęboko?
Wezwij amfibię.
James. Chcę ci coś dać.
Znasz tradycję? Osoba, która to złapie, jest następna...
Nie. Nie.
Dzięki, Della. Czas na mnie.
James.
- Czy powiedziałam coś nie tak? - Był raz żonaty.
Ale to było dawno temu.
Felix, będziesz bezużyteczny z bolącym krzyżem.
Puśćcie ją. Chodzi wam o mnie.
Hej! Gotowy? Podładowaliśmy akumulatory w łodzi podwodnej.
Pospieszna na Kubę. Będziesz tam na śniadanie.
- Spokojnie. Zaczekam na Daria. - Zwariowałeś?
Wszyscy cię szukają. A co z Killiferem? To szaleństwo przyprowadzać go tutaj.
Chcę się go pozbyć.
Zawarłem z nim umowę i zamierzam dotrzymać słowa.
Nie podoba mi się to. Może mnie wsypać. Wydałem majątek na tę przykrywkę.
Musisz coś zrozumieć, amigo.
Lojalność jest ważniejsza od pieniędzy.
Przyprowadź tego gliniarza.
Killifer.
Są tu dwa miliony. W dwudziestkach. Dość ciężkie, ale trudne do wykrycia.
- Mądre posunięcie. - Przygotuj się na jutro.
Ktoś cię odbierze.
- Gdzie Lupe? - Na łodzi.
Trzymaj ją tam, dopóki po nią nie przyślę.
Hej, żadnego przystawiania się do mojej dziewczyny.
Żartujesz? Po tym, co zrobiłeś temu frajerowi na wyspach?
Podobał ci się ten mały prezent, co?
- Gdzie moja żona? - Nic się nie martw.
Miała miły miesiąc miodowy.
Chcę, żebyś wiedział, że nic do ciebie nie mam.
Chodzi wyłącznie o interesy.
Killifer?
Przykro mi, stary, ale dwa miliony to niezły kąsek.
Zabijanie mnie niczego nie powstrzyma, Sanchez.
Są gorsze rzeczy niż śmierć, hombre.
Do zobaczenia w piekle!
Nie. Dzisiaj twoje życie się zaczyna.
Nie!
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dziękuję. Proszę o paszport.
- Co się dzieje? - Jakiś znany dealer dał nogę.
Dla palących czy niepalących, panie...
Pański bilet.
Felix?
Della.
NIE POSŁUŻYŁ TEMU, CO GO ZJADŁO
- Della? - Felix, będziesz żył. Trzymaj się.
- Hej, Leiter. Gdzieś ty był? - Tu Bond. Przyślij tu szybko pogotowie.
Cześć, Rekinku.
Proszę się nie oddalać. Mogę mieć jeszcze parę pytań.
Co z nim?
Brak lewej nogi od kolana w dół. Może uda im się uratować jego rękę.
To musiała być piła łańcuchowa. Kolumbijczycy traktują nią informatorów.
Sprzedają ich tu więcej niż w całym stanie Oregon.
Chciałbym być bardziej optymistyczny, ale poczekamy, zobaczymy.
Piła łańcuchowa, akurat. Wiem, jak wyglądają rany po rekinie.
Sanchez zniknął. Ma wszystkie dokumenty Leitera.
- Bóg wie, co w nich było. - Więc znajdźcie go.
Nie podlega naszej jurysdykcji. Wiele krajów będzie go ochraniać.
- Możemy zapomnieć o ekstradycji. - Są inne sposoby.
- Proszę sobie odpuścić, komandorze. - Więc nic pan nie zrobi?
- Po prostu pan o tym zapomni? - Nie, nie mam zamiaru zapomnieć.
Wygląda na to, że prawo Sancheza obowiązuje też na północ od granicy.
Chodźmy na rekiny.
To już ostatnie miejsce w Keys. Potem zostaje nam Miami.
Zostań tu.
Nie wychylaj się. Ja się tym zajmę.
Zamknięte. Nikogo tu nie ma.
Przyjechałem tu aż z Londynu.
Universal Exports. Wynajęto nas
do zaaranżowania przewozu Carcharodon carcharias.
- Co takiego? - Żarłacz biały.
W porządku, Bill. Wpuść go.
Niestety sprzedaliśmy wszystkie nasze rekiny dawno temu.
Zajmujemy się teraz tylko badaniami. Projekt wyżywienia Trzeciego Świata.
Karmimy larwami specjalną odmianę genetycznie zmodyfikowanych ryb.
Wszystkie są samcami - szybciej przybierają na wadze.
Z czasów wypraw na rekiny?
Tak. Właściwie to jest na sprzedaż.
Jestem teraz zajęty. Może wpadnie pan kiedy indziej?
Dziękuję. Z przyjemnością jeszcze się z panem spotkam.
- Do widzenia, panie... - Do widzenia.
ŁOWCA REKINÓW II
Pan Krest prosi, aby był pan gotowy. Za trzy godziny przyśle po pana łódź.
Nie mogę się doczekać.
Ta dziura przyprawia mnie o mdłości.
James.
Nie ruszaj się.
Czy mogę wyjąć stąd ręce?
Dobra. Powoli.
UWAGA - WĘGORZ ELEKTRYCZNY
Nie ruszaj się!
Podejdź do zapadni, stary.
To tam wsadziłeś swego dobrego kumpla Feliksa?
Nie ja. Zapisz to na konto Sancheza i Kresta.
W tej walizce są dwa miliony dolarów.
Podzielę się nimi z tobą.
Ty je zarobiłeś.
Ty je zatrzymaj, stary.
Boże, co za straszne marnotrawstwo.
Mówię o pieniądzach.
Hej, Rekinku.
- Jakieś wieści o Wavekreście? - To duża morska łódź badawcza,
należy do Miltona Kresta.
Zbierają próbki przy Cay Sel Bank.
- Ile nam zajmie, żeby tam dotrzeć? - Jakieś sześć godzin.
Muszę odebrać parę rzeczy. Będę gotowy za godzinę.
Hej, komandorze. Ma pan chwilę?
Lokalne gliny dostały wczoraj donos na jeden z magazynów.
Znaleźli 500 kilosów kolumbijskiej czystej, dwóch robotników
i mały strzępek tego, co zostało z Killifera.
To dobrze. Ktoś przynajmniej coś robi.
Jest pan kumplem Leitera, ale nie mogę na wszystko przymykać oka.
Chłopaki z Narkotykowego chcą wiedzieć, co się stało.
Wie pan, my też mamy w tym kraju prawa.
Macie prawo przeciw temu, co zrobili Leiterowi?
Siedzi pan w tym po uszy. To się tutaj kończy, komandorze.
DOM HEMINGWAYA
Miałeś być wczoraj w nocy w Stambule.
Ta nieszczęsna sprawa z Leiterem przyćmiła twoją ocenę sytuacji.
Masz do wykonania zadanie. Samolot odlatuje po południu.
- Nie skończyłem jeszcze tutaj. - Zostaw to Amerykanom.
- To ich bałagan. Niech sobie radzą. - Oni nie zamierzają ruszyć palcem.
Jestem to Leiterowi winny. Wiele razy narażał za mnie życie.
Oszczędź mi tych sentymentalnych głupstw. On znał ryzyko.
- A jego żona? - Ta twoja prywatna wendeta
może narazić na szwank rząd Jej Królewskiej Mości.
Masz zadanie. Oczekuję, że podejdziesz do niego obiektywnie i profesjonalnie.
W takim razie składam rezygnację.
Nie jesteśmy country clubem, 007.
Twoja licencja na zabijanie zostaje wycofana w tym momencie.
Proszę o złożenie broni.
Natychmiast.
Nie muszę przypominać, że podlegasz ustawie o tajemnicy państwowej.
Cóż, to chyba jest
pożegnanie z bronią.
Nie. Za dużo ludzi.
Bóg z tobą, komandorze.
Mamy coś w sektorze C.
Przysporzyłaś nam wszystkim wiele kłopotów, młoda damo.
- Jesteś borracho. Idź spać. - Jak Sanchez dowiedział się, że uciekłaś,
- zupełnie oszalał. - To nie twój interes.
Mój, kiedy twoje głupie sztuczki pakują Sancheza do kicia,
a ja narażam swoją organizację, żeby go stamtąd wyciągnąć.
Narkotykowy splądrował Key West. Kosztowałaś mnie niemało szmalu.
On ci da pieniądze.
Nie o to chodzi. Lepiej uważaj, co robisz, panienko.
Znam go od długiego czasu. Miał wiele dziewczyn takich jak ty.
Jesteś pijany. Wynoś się.
- I przestań mnie podglądać przez okno. - No już. Czemu jesteś taka wyniosła?
Wygrałaś ten konkurs piękności, bo on tak chciał.
Panie Krest.
Tak. Co?
Wychwyciliśmy coś dużego na monitorze. Lepiej żeby pan na to spojrzał.
Nie chce mi się wierzyć.
Co tym razem, do cholery?
To duża płaszczka. Wciągnąć zgłębnik na pokład. Zaczynamy załadunek.
Tak jest.
Powiedział: "Jesteś w porządku".
Zajmij się nim.
Wydaj z siebie dźwięk, a nie żyjesz.
- Ty... - Co ty tu robisz?
Krest dał mi swoją kabinę. On śpi w następnej.
Gdzie Sanchez?
Nie ma go na pokładzie. Nie wiem, gdzie jest.
- Jesteś jego dziewczyną. - On mi niczego nie mówi.
Otwieraj. Muszę z tobą porozmawiać.
Otwórz.
Chwileczkę.
Czego chcesz?
Mamy na pokładzie nieproszonego gościa, czy...
- widziałaś kogoś? - Nie, spałam. Odejdź.
Panie Krest. Są z powrotem.
Zarygluj drzwi.
Kto cię tak wysmagał? Sanchez?
To była moja wina. Zrobiłam coś nie tak, rozwścieczyłam go.
- Dobra robota, Clive. - Dzięki, panie Krest.
Wie pan co? Miał na imię Rekinek.
Pozbądź się łodzi. Robota czeka.
- Lepiej znajdź sobie nowego kochanka. - Czy faceci nie znają innego sposobu?
To sposób Sancheza. Tobie się przecież podoba.
Nic nie wiesz. Idź już. Jak cię tu znajdą, zabiją nas oboje.
Zostań tu.
Wycisnęliśmy z niej wszystko, co użyteczne.
- Tak jest. Zatopcie ją gdzieś dalej. - Dobra, Clive. Odwiązuj łódź.
Uszanowania od Rekinka.
Człowiek za burtą.
Łapać go. Nie pozwólcie mu uciec.
- Co się dzieje? - Wracaj do kabiny i zostań tam.
Musiał utonąć, panie Krest.
Nie bądź taki pewny. Znajdźcie go.
- Sentinel w ruch. - Tak jest.
Na mój znak nurkujcie.
Numer jeden i dwa, do wody.
Tam się coś świeci.
Za duże turbulencje, żeby mieć pewność.
- Załadunek zakończony, panie Krest. - Wprowadź Sentinela na pokład.
Panie Krest!
Wynurz Sentinela.
Jest tam. Tam! Brać go.
Tam.
Nurkować, do cholery. Nurkować.
Tam. Wyłowić go.
- Wszystkie łodzie do Wavekresta. - Tak jest, kapitanie.
INFORMATORZY
ZMARŁY
AKTYWNY
ZAWÓD: PILOT NA UMOWIE Z CIA
ZNAJOMOŚĆ OPERACJI SANCHEZ
KOLEJNE SPOTKANIE: CZWARTEK PO PÓŁNOCY
Masz. Zacumuj ją dobrze.
Hej, znasz kogoś o nazwisku Bouvier?
Tam.
A to mi niespodzianka.
- Gdzie Leiter? - Na oddziale intensywnej opieki.
Ty też tam wylądujesz, jeżeli szybko stąd nie wyjdziesz.
Sanchez ma akta Leitera. Figuruje w nich twoje nazwisko.
Cholera, wiedziałam, że coś nie gra. Ci dwaj siedzą przy barze od wieków.
- Chcieli zobaczyć, kto przyjdzie. - Podać coś do picia?
- Bud z limoną. - To samo.
Już się robi, złotko.
Cholera! To Dario.
Nic dobrego. Był kiedyś w Contras, ale go wykopali.
Sanchez go pewnie nasłał.
Masz broń?
Jak zaczną strzelać, padaj na podłogę i zostań tam.
La señorita Bouvier.
Czy ja cię skądś nie znam?
- Nie. - O tak, znam.
Pilotowałaś kiedyś samoloty czarterowe dla moich przyjaciół.
Mam dla ciebie robotę. Może porozmawiamy o tym na zewnątrz?
- Nie dotykaj jej. Jest ze mną. - Nikt cię nie pyta o zdanie, białasie.
On jest ze mną. Trzymaj ręce na stole.
Proszę bardzo.
Dwa piwa. Razem trzy pięćdziesiąt.
- Czy wasi przyjaciele coś chcą? - Ja się tym zajmę.
- Ma już dość. Wpisz to na moje konto. - Dobrze.
- Jak się tu dostałeś? - Łodzią. Jest z tyłu baru.
Dzięki.
Idź ją odpalić.
Chodź.
- Nie ruszaj się. - Spokojnie. To kamizelka kuloodporna.
- Ten Kevlar jest świetny. - Masz cholerne szczęście, że żyjesz.
To żadne szczęście. To doświadczenie.
- Trochę wyżej, a dostałabyś w głowę. - Posłuchaj, uratowałam ci życie.
Gdyby nie ja, twój tyłek zostałby przyszpilony do ściany.
- Ty uratowałaś moje życie? - Tak.
Wybrałaś sobie ciężkie zadanie.
- Zostaw to profesjonalistom. - Posłuchaj, koleś, latałam w armii.
Nieraz byłam w gorszym piekle.
Nie będziesz mi tu robił wykładów o profesjonalizmie.
Paliwo się skończyło. Już dawno nie słyszałam tej wymówki.
Musieli trafić w przewód paliwowy. Posłuchaj, potrzebna mi twoja pomoc.
Chcę wiedzieć wszystko na temat operacji Sancheza.
Muszę się też dostać prywatnym lotem do Isthmus. W zupełnej tajemnicy.
- Po co chcesz tam lecieć? - Dobrze ci zapłacę.
Chcesz dorwać Sancheza, tak?
- Pomożesz mi? - Ilu masz ludzi?
Jesteśmy tylko ty i ja.
Zwariowałeś? Sancheza ochrania tam cała armia.
- Tylko mnie tam zawieź i odleć. 50.000. - To nie takie proste.
Fałszywe plany, łapówki na lotniskach. Nie zrobię tego za mniej niż 100.
60.
- 90. - 70.
- 80. - 75.
- Zapłacisz za paliwo? - Dostaniesz samolot.
Zgoda.
- Może poczekasz, aż cię poproszę? - Więc mnie poproś.
Na samej pierwszej stronie jest pięć błędów. Co się z tobą dzieje?
Przepraszam pana.
"Amerykański Urząd Imigracyjny nie odnotował wyjazdu 007 z USA
od trzeciej dziś po południu".
- Kto wydał na to pozwolenie? - Ja. Chodzi o Jamesa. Zaginął.
Znasz go chyba na tyle, żeby wiedzieć, że pójdzie za Sanchezem.
Należy go powstrzymać. Powiadomiłem już naszych ludzi w Isthmus.
- Masz to skończyć przed wieczorem. - Tak, proszę pana.
Z działem Q, proszę.
ISTHMUS
To jest główna sypialnia.
Mam nadzieję, że się tu panu podoba, señor.
Może być.
Chciałbym zamówić skrzynkę szampana - Bollinger RD.
Oczywiście. Czy mógłby pan podpisać karty rejestracyjne?
Nie. Moja osobista sekretarka, panna Kennedy, się tym zajmie.
Panno Kennedy.
Tutaj, proszę.
Codziennie świeże kwiaty.
Dziękuję bardzo.
Oto klucz. Miłego pobytu.
Nie muszę być panną. I dlaczego ty nie możesz być moim sekretarzem?
Jesteśmy na południe od granicy. Tym światem żądzą mężczyźni.
Dzięki za wszystko. Twoja rola zakończona.
- Chcę zostać. - Za duże ryzyko.
- Zginęło już za dużo ludzi. - Nie mów mi o niebezpieczeństwie.
Nie będę bezpieczna, dopóki Sanchez żyje. Przyda ci się moja pomoc.
Jeżeli chcesz być moją sekretarką, musisz odpowiednio wyglądać.
Masz. Kup sobie jakieś porządne ciuchy.
Jakiego banku używa Sanchez? Muszę wpłacić trochę forsy.
Największego w mieście. Banco de Isthmus. Należy do niego.
Señor Bond.
- Przyszedłem zdeponować małą sumkę. - Moi ludzie na dole są w stanie...
Proszę usiąść.
Zarządzamy największym na świecie prywatnym funduszem inwestycyjnym.
Nasz największy problem to co zrobić z taką masą pieniędzy.
Nadwyżka gotówki wynosi 10 milionów dziennie.
Przesyłamy ją przez nasz bank do Rezerwy Federalnej USA,
otwierając kredyty, które można wykorzystać na legalne inwestycje.
Należy pomóc Amerykańcom zmniejszyć deficyt w handlu zagranicznym.
Wypisz kwit depozytowy na 4.900.000 dolarów dla señora Bonda.
Depozyty o takiej samej wartości będą składane co miesiąc.
Oczywiście. Mamy doświadczenie w zarządzaniu rachunkami takiej natury.
Proszę mnie wpuścić.
Señor Montelongo? Panna Kennedy, osobista sekretarka pana Bonda.
Byłbym także wdzięczny, gdyby otworzył mi pan kredyt w kasynie.
- Powiedzmy dwa miliony dolarów? - Bez problemu.
Ma pan doskonałe zabezpieczenie, a nasz prezes jest właścicielem kasyna.
- Bardzo dogodny układ. - Zawsze tak uważaliśmy, señorita.
Dziękuję. Dobry wieczór, panie i panowie, witam.
To dla nas wyjątkowa noc.
To dzięki państwa hojnym donacjom
praca tu, w IMO, może się rozwijać.
Wiele się już nauczyliśmy, ale to dopiero początek długiej drogi.
Potrzebujemy państwa pomocy. Prosimy o telefoniczne składanie donacji.
One nie są dla mnie. Nie są też dla nich. Są dla nas wszystkich.
- Dobrze się czujesz, reinita? - Tak, dziękuję.
Krest dzwonił do mnie z łodzi. Podobno ktoś go obrobił.
Czy zauważyłaś cokolwiek?
Nie, Franz. Większość czasu spędziłam w swojej kajucie.
- O co chodzi, skarbie? - Wiesz, że nie znoszę tego stwora.
- Proszę o prywatny stolik do gry w oczko. - Oczywiście, señor Bond.
Proszę tędy.
Ćwierć miliona dolarów.
Chcę podnieść limit do 5000 za pole.
Dajcie tym wspaniałym ochotnikom za mną co robić.
Dario zabierze cię jutro na zakupy. Wydaj trochę grosza, zabaw się.
A teraz daj mi buziaka.
Ty też chcesz?
Możemy podnieść cenę. 22.000 za kilo w tym miesiącu.
To mi się podoba.
Tak, tu Truman-Lodge. 22.000.
Nasz cel to zebranie 22.000 od każdej z naszych kaplic medytacyjnych.
22.000 dolarów każda.
Idźcie do telefonów. Pomóżcie nam. Wielkie dzięki.
Proszę o pół miliona.
Nasza kaplica na Manhattanie przekazała specjalną donację - 500 dolarów.
500 kilo. Ja...
- Wiedziałem, że na to pójdą. - Ten facet jest rozbrajający.
- Czy jest tam señor Sanchez? - Tak, już proszę.
- Słucham? - Jakiś brytyjski frajer wyłożył
ćwierć miliona i chce grać bez limitu.
- Który to? - Stolik nr dwa. Gra jak prawdziwy onan.
To facet, który przyleciał prywatnym samolotem. Otworzył konto w banku.
Pięć milionów dolarów w gotówce.
Pozwól mu grać.
Dwie otwarte.
Rozdziel.
Nasza kaplica w Chicago otrzymała donację w wysokości 1000 dolarów.
Wszyscy zaakceptowali nową cenę.
- Señor Sanchez? - Tak, jest tu.
Ten Brytyjczyk prowadzi o ćwierć miliona. Mam zamknąć stolik?
Nie.
- Niech Lupe tu przyjdzie. - Dobrze.
Dopisuje ci dziś szczęście. Masz zamiar podzielić się tą fortuną?
Proszę mi przynieść wódkę martini - półwytrawną.
- Dlaczego nie poprosi... - Wstrząśniętą, nie mieszaną.
Dzielę.
- Jesteś bardzo profesjonalna. - Pracowałam tu kiedyś.
- Wygram czy przegram? - Przegrasz. Ale niedużo.
- Wódka martini qué? - Wstrząśnięta, nie mieszana.
A, sí.
Szczęście się od ciebie odwróciło.
- To dlatego cię przysłał? - Mam się też więcej o tobie dowiedzieć.
Może lepiej skończę na dziś.
Powinieneś stąd wyjść, udać się na lotnisko i nigdy tu nie wracać.
- Gdzie jest Sanchez? - Na górze, w gabinecie.
Był tam cały dzień. Planuje na jutro przyjęcie dla jakichś gości ze Wschodu.
Co mu powiedziałaś o Wavekreście?
Nic. A teraz już idź.
- Zabierz mnie do niego. - Oszalałeś? Zabijesz nas oboje.
Buenas noches, señor. Tędy, proszę.
Proszę nam przysłać dolara, nawet 50 centów, ile tylko państwo mogą.
Mamy nadzwyczajną ofertę. Hej, wy tam, z piwem i prażoną kukurydzą...
Un momento, por favor. To już prawie koniec.
Sprzedano ponad ćwierć miliona egzemplarzy tej książki.
Każdy, kto przyśle studolarową donację,
otrzyma kopię tej książki osobiście przeze mnie podpisaną.
Cudowny widok.
Jest ona warta 49,95 dolarów, a otrzymacie ją państwo za darmo.
- Bond. James Bond. - Proszę usiąść.
Potrzebujemy państwa pomocy. Dziękujemy za szczodrość.
Prawdziwy podróżnik.
Dobrze panu dzisiaj szło.
Miałem uczucie, że moje szczęście miało mnie opuścić.
Cóż, mądry hazardzista wie, kiedy opuściło go szczęście. Po co to?
W mojej profesji trzeba być przygotowanym na wszystko.
- A co to za profesja? - Pomagam ludziom z problemami.
Rozwiązuje pan problemy.
Raczej je eliminuję.
- A jest pan tu w interesach? - Nie, jestem chwilowo bez pracy.
Myślałem, że znajdę pracę tutaj.
W Isthmus bardzo trudno otrzymać pozwolenie na pracę. Jest...
Cóż, starający się musi mieć talent, jakiego tubylcy nie posiadają.
To nie powinno być zbyt trudne.
Señor Bond, jest pan bardzo pewny siebie.
Przychodzi pan tutaj, do mego domu, bez referencji,
uzbrojony, szastając pieniędzmi.
Ale powinien pan coś wiedzieć. Nikt nie widział, jak pan tu wszedł,
więc nikt nie musi widzieć, jak pan wychodzi.
Señor Sanchez, mógłbym się na wiele przydać osobie w pańskim położeniu.
Podobno hojnie nagradza pan osoby panu lojalne.
Zatrzymam go na parę dni. Porozmawiamy jeszcze.
A broń nie będzie panu w Isthmus potrzebna. To bardzo bezpieczne miasto.
W międzyczasie jest pan mile widziany w moim kasynie.
Sprawdź go.
- Czego się dowiedziałeś? - Szyby mają 5 cm grubości i są zbrojone.
Będę potrzebował armaty, żeby go dorwać.
Señor Bond. Mam dla pana miłą wiadomość. Przybył pański wujek.
Umieściłem go w pańskim apartamencie.
Dziękuję.
Dobranoc.
- Twój wujek? - Zróbmy prawdziwy zjazd rodzinny.
Daj mi swoją broń.
Zostań tu.
- Doprawdy, 007! - Q! Co ty tu robisz, do cholery?
- Mogłem cię zabić. - Mam urlop.
Pomyślałem, że wpadnę zobaczyć, jak sobie radzisz.
- Nic ci się nie stało? - Oczywiście, że nie.
- Jak mnie znalazłeś? - Moneypenny. Martwi się o ciebie.
To nie miejsce dla ciebie, Q. Wracaj do domu.
Nie bądź idiotą, 007.
Dobrze wiem, co knujesz. Będziesz potrzebował mojej pomocy.
Pamiętaj, gdyby nie dział Q, już dawno byś nie żył.
Wszystko, czego potrzebuje mężczyzna na wakacjach.
Wybuchający budzik. Gwarancja, że ten, kto go używa, się nie obudzi.
Pasta detonująca. Używać oszczędnie.
- Nowość w materiałach wybuchowych. - Nie pogardzę plastikiem.
Myślałam, że trzeba będzie posprzątać bałagan.
Pam, to jest Q, mój wujek. Wujku, to panna Kennedy, moja kuzynka.
- Musimy być spokrewnieni. - Jak się pan miewa?
Dobrze uważaj, 007.
Wygląda jak zwykły aparat, prawda?
- Jaki rodzaj filmu tu pasuje? 120? - Kaliber 220, dalekosiężne.
To jest broń sygnaturowa, a to czytnik optyczny dłoni.
Kiedy podłączę to od spodu w ten sposób,
to kiedy to zaprogramuję...
Teraz nikt poza tobą nie może używać tej broni.
- Uśmiech, chłopcy. - Nie używaj lampy błyskowej!
Przestań bawić się rzeczami, których nie rozumiesz. Mogłaś go zabić.
To dziwne.
Odpocznijmy trochę wszyscy. Jutro czeka nas długi, ciężki dzień.
- Dobranoc, Q. - Miłych snów, panie Bond.
Mam nadzieję, że nie chrapiesz, Q.
Znacie wszyscy Truman-Lodge'a.
A to szef mojej ochrony, pułkownik Heller.
To historyczna chwila.
Wschód spotyka się z Zachodem. Handlarze narkotyków świata łączcie się.
Coś ekstra. Wykonałaś swoje zadanie. Zabierz Q i odlećcie stąd natychmiast.
Poradzę sobie z drogą powrotną.
Chciałabym zostać.
Nie.
Pracuję lepiej w pojedynkę.
W tym biznesie jest dużo gotówki oraz dużo ludzi z wyciągniętymi rękami.
Jednym słowem - łapówki.
Właśnie. Wyjął mi pan słowa prosto z kieszeni.
Więc płacicie. Każdy - plus krewni i znajomi - jest na liście płac.
Przekupujecie burmistrza, szefa policji, generała...
Prezydenta. Budzicie się pewnego dnia mając całe cholerne państwo w kieszeni.
Wtedy bierzecie, co chcecie. Bank, kasyno, koncesję na linie lotnicze.
Dlaczego? To proste.
Politycy chętniej przyjmują srebro niż ołów.
Nasze niewidoczne imperium rozciąga się od Chile po Alaskę.
Chcę was uczynić, amigos, częścią tego imperium.
Chcę, aby Pacyfik był naszą małą kałużą.
Macie, panowie, przed sobą raport demograficzny,
rozkładający wasze terytoria na grupy wiekowe i społeczno-ekonomiczne.
Jak panowie widzą, potencjalne zapotrzebowanie jest olbrzymie,
zakładając wprowadzenie w życie agresywnej strategii marketingowej.
Tak jak w wypadku Stanów Zjednoczonych,
señor Sanchez jest gotów zaoferować każdemu z panów wyłączne franszyzy.
Cena wynosi 100 milionów za terytorium.
W przeliczeniu daje to 20 milionów za tonę metryczną, panie Tan.
Gwarantujemy jakość i cenę na pięć lat.
Odkąd tu przyjechaliśmy, dobrze jemy i słuchamy interesujących opowieści,
ale zanim coś zapłacę, chcę zobaczyć jakiś sprzęt.
Panie Kwang, nie płaci pan za sprzęt.
Płaci pan za moje osobiste gwarancje i ochronę.
Gdyby inwestował pan 100 milionów, z pewnością szukałby pan zapewnień.
Ma pan rację. Dlaczego nie? Pojedziemy jutro do głównego centrum dystrybucji.
Proszę.
- Żegnam, Q. Dzięki za pomoc. - Co?
Niezły z ciebie agent. A teraz już jedź. Do zobaczenia w Londynie.
Koniec z interesami. Czas na zabawę.
Panowie, bawcie się dobrze.
Ten Kwang to kłopoty.
Po co pokazywać im laboratoria?
Nie martw się. Nie wyjawi operacji.
Jego Ekscelencja, el presidente Lopez.
Wartość tego czeku jest błędna. Proszę spojrzeć. Połowa tego co zwykle.
Nie odzywał się pan, kiedy mnie aresztowano.
Proszę pamiętać, jest pan prezydentem tylko za życia.
Uśmiechnij się, gnoju.
Potrzymaj mu rękę.
- Kto miałby broń sygnaturową? - James Bond.
To własność rządu Jej Królewskiej Mości. Skąd to masz?
- Odpieprz się. - Kto ci kazał zabić Sancheza?
Nikt. To były agent. Mam rozkaz zabrać go stąd żywego lub martwego.
Jesteśmy z hongkońskiego Narkotykowego, ty gnoju.
Sanchez zabiera nas do centrum swych operacji.
Pracuję nad tym od lat.
Mam tylko nadzieję, że ten twój mały wybryk go nie wystraszył.
- Zdejmijcie ze mnie to cholerstwo. - Nie, komandorze.
Jest pan zbyt nieodpowiedzialny. Zabieram pana bezpośrednio do Londynu.
- Zostaw go. - Nie.
Pospiesz się.
Nie daj się wziąć żywa.
Jeszcze żyje.
Kto to był? Kto cię przysłał?
Cyjanek.
Hej, amigo.
Jak się czujesz?
Przeżyję.
Lupe. Proszę.
Wavekrest przypływa dziś w nocy. Krest tu przyjdzie.
Nie, oddzwonię do ciebie. Pedro, przynieś nam kawę.
To dobrze.
Skarbie. Proszę.
O mały włos obaj byśmy wczoraj zginęli.
Zjawiłeś się na czas. W przeciwnym razie byłoby niewesoło.
- Kim oni byli? - Jacyś wynajęci zabójcy.
Czego od ciebie chcieli?
Któryś z nich musiał mnie rozpoznać w kasynie.
Obawiali się, że cię ostrzegę, pokrzyżuję im plany.
Więc znałeś ich?
Pracowałem dla rządu brytyjskiego. Trzymaliśmy akta takich ludzi.
Brytyjski agent.
Wiedziałem.
Masz klasę.
Ci faceci próbowali mnie zabić.
Kto mógłby coś takiego zrobić?
- Ktoś tobie bliski. - Śmietanka? Cukier?
Nie.
- Powiedzieli ci to? - Byli dobrze poinformowani.
Oczywiście przez kogoś z wewnątrz.
- Wymienili jakieś nazwisko? - Nie.
Oczekiwali dużej zapłaty w gotówce
od kogoś, kto przybywa dziś wieczór do Isthmus.
Podejrzewasz kogoś?
Lojalność ludzi w mojej organizacji jest stuprocentowa.
- Więc nie masz się czym martwić. - Muszę spotkać się z paroma osobami.
- Odpocznij tutaj. - Muszę wracać do hotelu.
Nie, nie idź do hotelu. Oszczędzaj pieniądze. Nalegam.
Zostań tutaj. Skorzystaj z mojej gościnności.
Lupe, pokaż mu łatwą drogę na górę.
Nie uwierzysz, kim jest ten facet.
Były brytyjski agent.
- Skąd o tym wiedziałeś? - Wiem wiele rzeczy.
Wyjdziemy dziś Krestowi na spotkanie. Zbierz z tuzin niezawodnych ludzi.
Jakiś problem z Krestem?
Zobaczymy. Weź też Lupe. Ona tam była. Nie będzie kłamał w jej obecności.
- Co ty robisz? - Mam już dość gościnności Sancheza.
Mówił, żebyś został. Prosisz o kłopoty.
Nie musisz być w to zamieszana. Daj mi pięć minut, a potem krzycz.
James, posłuchaj. To miejsce jest dobrze strzeżone. Nie uda ci się.
Jadę na zakupy. Nie będę długo.
Proszę, nie. Nie teraz. Señor Sanchez zakazał.
- Nie paliłam od pięciu lat. - Nie martw się. 007 zawsze wraca.
- James. - Kazałem ci wyjechać, Q.
Nie mogliśmy wyjechać nie wiedząc, co się z tobą stało.
- Pakuj swoje walizki, Q. - Co się z tobą dzieje, do cholery?
Tylko parę szczegółów. Kwang i jego brytyjscy agenci nie żyją.
Sanchez natomiast żyje. Widziałem cię w gabinecie Hellera.
- Pracujesz dla nich. - Nie.
- Chcę usłyszeć prawdę. - Mówię prawdę.
Sanchez ma zamiar kupić cztery pociski typu "stinger" od Contras.
Zestrzeli samolot pasażerski, jeśli Narkotykowy nie zostawi go w spokoju.
- A ty i Heller? - Felix dał mi na weselu list
przyznający Hellerowi immunitet, jeżeli uda mu się odebrać stingery.
Poszedł na układ?
Tak.
A potem ty nie trafiłeś w Sancheza, Heller spanikował i wszystko odwołał.
Powiedział, że mnie zabije, jak mnie jeszcze kiedyś zobaczy.
To nie jest tylko twoja osobista wendeta.
To niezły bałagan.
Sanchez potroił środki bezpieczeństwa.
Nie będziesz miał okazji go zabić.
Nie będziemy musieli.
Spotkajmy się za dwie godziny w biurze komendanta portu. Q, podstaw Rollsa.
Tak jest.
Señor Bond.
Señor Montelongo, chcę wycofać mój depozyt.
Pilot wchodzi na pokład.
No i? Zaprowadź mnie na mostek.
- Gracias, kapitanie. Ja się tym zajmę. - Ty? Jesteś pilotem portowym?
Nie, jego sekretarką!
Jest cała twoja, proszę... pani.
Nie za szybko podchodzisz?
Chcesz prowadzić? Więc łap się za ster.
Cała wstecz.
- Co ty robisz, do cholery? - Pilot portowy oszalał.
- Na twoim miejscu trzymałbym się latania. - Wykonałam zadanie.
Franz. Co za niespodzianka. Nie sądziłem, że tu przyjdziesz.
Tak. Lubię niespodzianki.
Zdaje się, że masz ostatnio sporo kłopotów.
Cóż, mieliśmy szalonego pilota portowego.
Porozmawiajmy o pieniądzach, które mi jesteś winien.
Wejdźmy do środka.
- Czy ma jakiś sejf? - Nie tutaj. Może pod pokładem.
Rozejrzyjcie się.
Oszacuj straty na dziobie.
Dobrze rozumiem? Jechał za samolotem na nartach wodnych, wskoczył do niego...
Nie, nie. On był...
No cóż, tak. Wyrzucił z kabiny pilotów i odleciał.
Jak mała ptaszyna.
Nóż.
Pedro.
Czy ja bym wymyślił taką historię?
Musiałaś coś widzieć.
- Gdzie 007? - Zaraz tu będzie.
To nie są moje pieniądze. Przysięgam.
Zgadza się, amigo. Są moje.
Bierzesz mnie za głupca? Co?
Zdzierasz ze mnie, a potem opłacasz z moich pieniędzy kogoś, aby mnie zabił.
Tak bardzo ich chcesz? Więc weź je sobie.
Co ty robisz? Zaczekaj. Pozwól mi wytłumaczyć.
To nie są moje pieniądze.
Nie!
Co za...
To boli. Proszę!
Co ty robisz?
Sanchez.
Proszę, Franz. Nie!
A co z pieniędzmi, patrón?
Wyprać je.
Tutaj wasze zadanie się kończy. Weźcie samolot. Spotkamy się w Miami.
- Nie jedziesz z nami? - Nie. Będą mnie szukać.
W pojedynkę będę bezpieczniejszy.
Chodź, moja droga.
Do zobaczenia.
- Co to jest? - Ubrania Bonda. Są czyste.
Przepraszam, że cię budzimy, hermano.
Powinieneś wiedzieć, że twoje informacje się przydały.
- Dorwałem faceta, który mnie wrobił. - Tylko jednego?
- Co masz na myśli? - Sądziłem tylko,
że nikt nie byłby na tyle głupi, żeby porywać się na ciebie samemu.
- Chcę, żebyś mi jutro towarzyszył. - Gdzie?
To niespodzianka. Spodoba ci się.
- James, dlaczego wróciłeś? - Nie powinnaś tu przychodzić, Lupe.
Wszystko w porządku. Franz jest na obiedzie z Chińczykami.
- Dokąd on mnie jutro zabiera? - Ma im pokazać jakieś szczególne miejsce.
Nie wiem gdzie. James, nie idź z nim. Boję się. Co się z nami stanie?
Nie bój się. Kiedy będzie po wszystkim, dopilnuję, abyś wróciła do domu.
Do domu? 15 lat próbowałam się stamtąd wyrwać. Nie chcę wracać.
Nie możemy wyjechać razem? Byłabym z tobą bezpieczna.
Nie, Lupe. Myślę, że nic by z tego nie wyszło.
Może przynajmniej spróbujemy?
Myślę, że ułoży nam się doskonale.
Dobrze. Ja otworzę.
Widziałam panią z Jamesem w kasynie. Musimy porozmawiać na osobności.
- Proszę mówić. On jest ze mną. - James jest w niebezpieczeństwie.
Sanchez nie jest głupcem, sprawdza go. Jeżeli znajdzie coś podejrzanego...
Proszę się nie martwić. Do tej pory już stąd wyjechał.
Pani nic nie rozumie. Spędził ze mną wczorajszą noc.
- W domu Sancheza? - Sí. Franz zabiera go na wycieczkę.
Wyruszają za godzinę.
Jeżeli coś mu się stanie, nie wiem, co zrobię. Kocham Jamesa tak bardzo.
Idź, zanim zauważą twoje zniknięcie. Nie martw się. Wymyślimy coś.
"Kocham Jamesa tak bardzo". Niech mnie diabli, jak mu pomogę.
Nie oceniaj go zbyt surowo, moja droga. Agenci wykorzystują często
wszystkie dostępne im środki, aby osiągnąć zamierzony cel.
Gówno prawda.
Bond wyjechał właśnie w konwoju. Dwa samochody i jeep,
- skręcają na północ na główną drogę. - Odebrałam, Q.
Co robicie z moim samolotem?
Przegląd. Rozkazy señora Sancheza.
Potrzebny mi samolot. Gdzie mogę jakiś wynająć?
Nada, señorita. Żadnych samolotów.
Przywiozłeś stingery. Odtąd chcę je mieć pod ręką.
INSTYTUT MEDYTACJI OLYMPATEC
To miejsce miało być tylko przykrywką, ale prof. Joe nieźle z niego ciągnie.
Witamy. Tędy, proszę.
Proszę panów o nałożenie masek.
To dla panów bezpieczeństwa. Jestem pewien, że panowie rozumieją.
Nie chcielibyśmy, aby nasi najlepsi klienci uzależnili się od narkotyków.
Tędy, panowie.
Nasz produkt jest całkowicie rozpuszczalny w benzynie,
co czyni go niemożliwym do wykrycia.
- Jak się go odzyskuje? - Mielibyśmy wyjawić wszystkie sekrety?
Zanim zostaniemy wspólnikami? Zaprowadź panów do laboratorium.
Tędy, panowie.
- Kim jest ten nowy? - Ktoś, kto może się nam przydać.
- W czym mogę pomóc? - Mam niespodziankę dla profesora Joe.
- Żadnych gości w tym tygodniu. - Przyjechałam aż z Wichita Falls.
- Przykro mi. - Przeprowadziliśmy zbiórkę pieniędzy.
Chcieliśmy, aby profesor Joe przyjął je osobiście.
Mogą już panowie zdjąć maski.
A więc mamy układ?
Warunki umowy to 100 milionów
w obligacjach na okaziciela od każdego z panów.
Profesorze Joe. To naprawdę pan!
Wygląda wspaniale.
Odbudowana kamień po kamieniu i przywrócona do dawnej świetności.
Czy to dla mnie?
Niemal zapomniałam. Jestem taka przejęta...
Powiedz mi, dziecko, czy myślałaś kiedyś o studiowaniu tutaj?
- Czy to by było możliwe? - Chodź. Zobaczymy, czy się nadajesz.
Za długą współpracę.
- Co to za proces? - To bardzo proste. Honorato, muéstrales.
18-procentowa mieszanka kokainy i zwykłej benzyny.
Ani słowa.
Wasza pierwsza dostawa jest właśnie ładowana do 4 cystern dostawczych.
Witam, moja droga.
Wejdź do środka.
Ojej.
To moje skromne sanktuarium, z dala od trosk całego świata.
Pańska własna sala do medytacji.
Zbudowana ze świętych skał oryginalnej świątyni.
Jest dźwiękoszczelna, więc nic nie przeszkodzi naszej medytacji.
- Mam jeszcze jedną niespodziankę. - Kocham niespodzianki. Gdzie jest?
Posłuchaj, to nie będzie konieczne.
Daj mi klucze.
Wielkie dzięki.
Comiesięczne dostawy będą dostarczane oceanicznymi tankowcami.
Nasz główny chemik będzie nadzorował proces rekonwersji.
Benzynę dorzucam za darmo.
Jeżeli będzie jakiś problem z celnikami, nie ma dowodów.
Znam go. To informator.
Zawiodłem się na tobie.
Dla kogo pracujesz? Co? Gadaj.
Nie chcesz mówić?
Zdołam wyprowadzić cysterny, ale nie uda mi się ugasić ognia.
Zapomnij o ogniu. Sprowadź samochody. Zabierzemy ze sobą cysterny.
Chwileczkę. Ten układ jest wart 32 miliony.
- Musimy spróbować go ocalić. - Gówno mnie to obchodzi.
Mamy w walizce 500 milionów i 20 ton czystej kokainy w cysternach.
- Idź pomóc Hellerowi. - Mamy umowę z tymi ze Wschodu.
- Mamy ich pieniądze. - Powiedziałem, abyś pomógł Hellerowi.
Będziesz mi to utrudniał czy nie?
Wsadźcie go do przenośnika.
Siedząc po kostki, będziesz mnie błagał, abym cię wysłuchał.
Siedząc po kolana, pocałujesz mnie w tyłek, abym tylko cię dobił.
Jestem najmniejszym z twoich kłopotów. Nie ufałeś Krestowi, komu zaufasz?
Kto ma twoje 500 milionów? Truman-Lodge?
A co ze stingerami?
Co wiesz o stingerach?
Musimy uciekać. To miejsce może wybuchnąć w każdej chwili.
- Gdzie Heller? - Nie wiem.
Nie zobaczysz już ani Hellera, ani swoich stingerów.
Dzięki za radę.
Niech samochód przyjedzie po mnie na górę. Chodź ze mną.
- Już nie żyjesz. - Wyjąłeś mi słowa z ust.
Sanchez.
- Nic ci nie jest? - Wyłącz tę cholerną maszynę.
Hej. Sprawdzałem, czy są zabezpieczone.
Dobry pomysł.
- Zabierz je do mojego samochodu. - Oczywiście.
- O Boże. To Heller. - Tak. Trafił do ślepej uliczki.
Chodź.
Ty. Chodź ze mną.
Chodź.
Niespodzianka!
Wielkie dzięki.
Perez.
Bond uciekł. Spotkaj się ze mną w Paso del Diablo.
Nie przejmuj się. To tylko pieniądze.
O nie.
Cholera.
Wspaniale.
Dobra robota, Franz. Kolejne 80 milionów na straty.
Nadszedł chyba czas na cięcia w budżecie.
TRYB AUTOMATYCZNY - WŁĄCZYĆ
James.
- Mogłeś mieć wszystko. - Nie chcesz wiedzieć dlaczego?
No, na co czekasz? Wsiadaj.
Tak jest.
- Zobaczymy się w przyszłym tygodniu. - Do tego czasu stąd wyjdę. M dzwonił.
Próbował się z tobą skontaktować. Ma chyba dla ciebie pracę.
Słuchaj, Felix, muszę kończyć. Mam towarzystwo.
- Uważaj na siebie, James. - Ty też. Do widzenia.
- Myślałem, że jej nie cierpisz. - Iguana to najlepszy przyjaciel kobiet.
- Twoje zdrowie, moja droga. - Na zdrowie.
Dziękuję za wszystko, James.
Dziękuję.
Mógłbyś tu ze mną zostać.
Wybacz.
Myślę, że ty i el presidente będziecie wspaniałą parą.
Może poczekasz, aż cię poproszę?
Więc mnie poproś.
JAMES BOND POWRÓCI