LNDlANA JONES l OSTATNlA KRUCJATA
Z koni!
Hermanowi jest niedobrze!
Niech nikt się nie oddala!
Niektóre skalne tunele rozciągają się na mile.
To wcale nie jest dobry pomysł.
Co to?
- Znalazłeś już coś? - Nic.
Wykopał coś.
Mam coś, Fedora! Mam tu coś.
O, patrzcie na to!
- Jesteśmy bogaci! - Zamknij się!
Lndy?
Lndy? Co oni robią?
Lndiana? Lndiana...?
Musimy znaleźć coś więcej.
To Krzyż Coronada. Cortés podarował mu go w 1520 roku.
Zaniosę ten pierścień mamie i włożę go na jej kościsty palec!
Ten krzyż to zabytek i jego miejsce jest w muzeum.
Biegnij i powiedz panu Havelockowi, że złodzieje rabują jaskinie.
Niech sprowadzi szeryfa. To tylko wąż! Słyszałeś?
Mam biec... Pan Havelock. Szeryf...
A co ty zrobisz?
Nie wiem. Coś wymyślę.
Kop rękami, a nie gębą.
- Zabrał nasz krzyż. - Łapcie go!
Panie Havelock! Jest tu ktoś? Tylko ja się nie zgubiłem.
Tam jest! Szybciej!
Hej, ty! Złapiemy cię!
Hej! Wracaj tu!
Szybko! Łapcie go!
Wracaj tu!
C YRK DUNNA l DUFFY'EGO
NAJWYŻSZE ŻYRAFY ŠWlATA
GADY l PŁAZY
Ja spróbuję!
Jasna cholera!
Chodź tu, chłopcze.
Nie uciekniesz stąd.
Podaj nam bicz!
Šmiały jesteś, ale krzyż należy do mnie.
- Należy do Coronada. - Ani on, ani jego wnuki nie żyją!
Więc jego miejsce jest w muzeum.
Daj mi to!
Wąż!
Nie pozwól mu uciec!
Sztuki magiczne.
Pilnuj wyjścia z drugiej strony.
Wychodź ze skrzyni, chłopcze!
Skurczybyk!
A niech to!
Tato!
- Tato! To ważne. - Czekaj. Policz do dwudziestu.
- Nie, posłuchaj mnie... - Junior!
Jeden, dwa, trzy, cztery...
Po grecku.
Oby ten, kto to iluminował, oświecił mnie.
- Przyprowadziłem szeryfa. - Właśnie jego mi trzeba.
- Pięciu albo sześciu... - Dobrze. Masz to przy sobie?
Tak... mam to tutaj.
Bardzo się cieszę.
Właściciel nie wniesie skargi, jeśli otrzyma go z powrotem.
Ma pięciu albo sześciu świadków.
Do widzenia.
Przegrałeś dzisiaj, chłopcze.
Ale nie musisz się poddawać.
WYBRZEŻE PORTUGALll, 1938
- Jaki ten świat mały, dr. Jones. - Za mały dla nas dwojga.
Już drugi raz odbieram od pana moją własność.
To się powinno znaleźć w muzeum.
Pan również!
Rzućcie go za burtę!
Trzymajcie go, ucieka!
Archeologia zajmuje się poszukiwaniem faktów...
...a nie prawdy.
Jeśli interesuje was prawda, wykłady z filozofii są na końcu korytarza.
Zapomnijcie o zagubionych miastach i egzotycznych podróżach.
Nie szukamy skarbów z mapą w ręku i "X" nigdy nie oznacza celu.
70 procent archeologii to praca w bibliotece.
Wertowanie ksiąg, czytanie...
Nie stać nas na to, by zaufać mitologii.
Za tydzień egiptologia i wykopaliska Naukratis z 1885 roku.
Jeśli macie jakieś pytania, będę w biurze.
Marcus... udało się.
Naprawdę?
- Wiesz, jak długo tego szukałem? - Całe życie.
- Brawo, to wielki wyczyn.
Znajdzie się na honorowym miejscu w naszej hiszpańskiej kolekcji.
O moim honorarium porozmawiamy przy obiedzie z szampanem.
- Ty stawiasz. - Tak... ja stawiam.
Doktorze Jones!
Poczta jest na biurku. A to są wiadomości telefoniczne.
To jest pana rozkład zajęć, a te prace są do oceny.
Lrene, zapisz wszystkich na listę.
Przyjmę każdego po kolei.
"Wenecja, Włochy".
Doktorze Jones!
Doktor Jones?
Czy miał pan wygodną podróż, doktorze Jones?
Mam nadzieję, że moi ludzie nie zaniepokoili pana.
Nazywam się Walter Donovan.
Znam pana. Pańskie dary dla naszego muzeum są bardzo szczodre.
Lmponująca kolekcja.
Podobnie jak pan pasjonuję się antykami.
Proszę na to spojrzeć.
Może to pana zainteresować.
To piaskowiec. Symbol chrześcijański.
Tekst po łacinie. Połowa Xll wieku.
- Stwierdziliśmy to samo. - Skąd się to wzięło?
Moja ekipa wykopała to w płn. Ankarze, poszukując miedzi.
Może pan przetłumaczyć ten napis?
"...Kto pije wodę z mego źródła - mówi Pan -
będzie miał życie wieczne".
"Niech zaniosą mnie na Šwiętą Górę,
przez pustynię i góry,
do Kanionu Półksiężyca,
do świątyni, gdzie kielich...
...kielich z krwią Jezusa Chrystusa ma swoje wieczne mieszkanie".
Šwięty Graal, dr. Jones.
Puchar, z którego Jezus Chrystus pił w czasie Ostatniej Wieczerzy,
do którego spłynęła krew z jego przebitego boku,
i który został powierzony Józefowi z Arymatei.
Legenda króla Artura. Wiele razy słyszałem tę opowieść na dobranoc.
Życie wieczne! Obietnica młodości dla każdego, kto napije się z kielicha.
- Nie pociąga to pana? - Marzenie starego człowieka.
Marzenie każdego człowieka łącznie z pana ojcem, prawda?
Šw. Graal to jego hobby.
Profesor literatury średniowiecza, którego studenci unikają jak ognia.
Zaniedbujesz gości, Walterze.
Zaraz wracam, kochanie.
Trudno się oprzeć. Miejsce spoczynku Graala opisane ze szczegółami.
Czemu to służy? Tablica mówi o pustyniach, górach, kanionach...
To ogólniki. Od czego zacząć?
Może gdyby tablica była kompletna, ale brakuje górnej części.
Mimo to próba odnalezienia Graala właśnie została podjęta.
Opowiem panu inną historię na dobranoc.
Powierzony Józefowi św. Graal zaginął na tysiąc lat.
Został odnaleziony przez trzech braci podczas pierwszej krucjaty.
Tę historię też słyszałem.
Dwaj bracia wyszli z pustyni 150 lat po odnalezieniu Graala
i ruszyli z powrotem do Francji, ale do celu dotarł tylko jeden.
Nim umarł... w bardzo sędziwym wieku,
podobno podzielił się swoją opowieścią z franciszkańskim mnichem.
Nie "podobno", dr. Jones.
To jest rękopis, w którym mnich zapisał historię rycerza.
Nie zdradza miejsca pobytu Graala,
ale rycerz obiecał, że zostawi dwa znaki.
Ta tablica jest jednym z nich.
Dowodzi, że opowieść rycerza jest prawdziwa. Ale tablica jest niepełna.
Druga wskazówka znajduje się w grobowcu jego brata.
Kierownik naszego projektu twierdzi, że grobowiec znajduje się w Wenecji.
Jak pan widzi, jesteśmy u kresu poszukiwań,
które zaczęły się prawie dwa tysiące lat temu.
Dzieli nas tylko jeden krok.
Zwykle wtedy grunt usuwa się spod nóg.
Jest w tym więcej prawdy, niż pan przypuszcza.
Natrafiliśmy na przeszkodę.
Kierownik naszego projektu zaginął razem z wynikami badań.
Jego pomocnik, dr Schneider, nie ma pojęcia, co się stało.
Chciałbym, by podjął pan jego pracę.
Jeśli go pan znajdzie, znajdzie pan Graala.
Nie jestem tym Jonesem, którego pan szuka, panie Donovan.
- Niech pan spróbuje mojego ojca. - Już to zrobiliśmy.
To pana ojciec jest człowiekiem, który zniknął.
Przyjaźnię się z twoim ojcem od lat, ale jeszcze nie widziałem,
żebyś tak się nim przejął.
Ojciec? To profesor akademicki, a nie poszukiwacz przygód.
Tato?
Dobry Boże!
W co ten szaleniec znowu się wpakował?
Cokolwiek to jest, przekracza jego możliwości.
To dzisiejsza poczta. Ktoś ją otwarł.
Poczta...
Właśnie, Marcus.
"Wenecja, Włochy."
Co to jest?
To zapiski ojca dotyczące Graala.
Każdy ślad, którym podążał, każde odkrycie.
Wyniki jego badań na temat św. Graala.
Całe jego życie. Dlaczego wysłał to mnie?
Nie wiem... komuś musiało bardzo na tym zależeć.
Wierzysz, Marcus?
Wierzysz w istnienie Graala?
Poszukiwanie Graala to poszukiwanie boskości w każdym z nas.
Jeśli żądasz faktów, nie mogę ci ich dostarczyć.
W moim wieku jestem skłonny przyjąć pewne rzeczy na wiarę.
Zadzwoń do Donovana i powiedz mu, że skorzystam z biletu do Wenecji.
Powiem mu, że weźmiemy dwa.
- Co będzie w Wenecji? - Dr Schneider będzie na was czekać.
Mój apartament w Wenecji jest do waszej dyspozycji.
Dziękuję.
Dr. Jones... powodzenia.
Niech pan będzie ostrożny. Proszę nikomu nie ufać.
NOWY JORK
NOWA FUNLANDlA
AZORY
LlZBONA
WENECJA
Ach, Wenecja.
Jak rozpoznamy dr. Schneidera?
Nie wiem. Może on nas rozpozna.
Dr Jones?
Tak.
Wiedziałam, że to pan. Ma pan oczy swojego ojca.
L uszy mojej matki. Reszta należy do pani.
Cóż, najlepsze jest już zajęte.
- Marcus Brody? - Tak jest.
- Dr Elsa Schneider. - Miło mi poznać.
Ostatni raz widziałam pańskiego ojca w bibliotece.
Był bardzo bliski odkrycia grobu i podekscytowany.
- Podekscytowany jak uczeń. - Profesor Attila?
Nigdy nie był podekscytowany, nawet jako uczeń.
- Fräulein, pozwoli pani? - Zwykle tego nie robię.
- Ja również nie. - Więc pozwalam panu.
- Ale do jutra zwiędnie. - Jutro...
- Przepraszam, ale powodem... - Mam panom coś do pokazania.
Pański ojciec wysłał mnie po stary plan miasta.
Gdy wróciłam, już go nie było. Został tylko ten skrawek papieru.
- Rzymskie cyfry. - To jest biblioteka.
- To nie wygląda na bibliotekę. - Raczej na kościół.
To prawda. Stąpacie po świętej ziemi.
Te kolumny to łupy wojenne,
zrabowane w Bizancjum, w czasie wypraw krzyżowych.
Zaraz zamykają bibliotekę. Postaram się, byśmy mogli zostać.
Marcus, widziałem już to okno.
- Gdzie? - Tutaj. W notatniku ojca.
- Widzisz? - Spójrz, lndy. Rzymskie cyfry.
- Ojciec coś tu znalazł. - Nie wiemy, co oznaczają.
Nie wysłał mi notatnika bez powodu. Zachowajmy to dla siebie.
- Znaleźliście coś? - Trzy, siedem i dziesięć.
- Okna są oznaczone cyframi. - Chyba byłam ślepa.
Nie szukał tu książki o grobowcu, ale samego grobowca.
Grobowiec jest w bibliotece. Powiedziała pani, że był tu kościół.
Trzy.
Siedem. Siedem.
Dziesięć... dziesięć.
Gdzie jest dziesięć?
Szukajcie dziesięciu.
Trzy i siedem...
Trzy i siedem i dziesięć...
Dziesięć! "X" oznacza cel.
- Bingo! - Nie rozczarował mnie pan.
- Zupełnie jak pana ojciec. - Tylko że on zginął, a ja nie.
Proszę mnie spuścić na dół.
Pilnuj tego, dobrze?
Chodźmy!
- Pogańskie symbole z lV lub V wieku. - Tak.
Sześćset lat przed wyprawami krzyżowymi.
Chrześcijanie wykopali własne tunele setki lat później.
Jeśli jest tu rycerz z pierwszej krucjaty, znajdziemy go.
- Co to? - Arka Przymierza.
- Jest pan pewny? - Całkowicie.
Uważaj.
Ropa. Powinienem tu wykopać studnię i przejść na emeryturę.
Zapalniczka.
O, szczury!
Chodź.
Wejdź tutaj.
To musi być jeden z tych.
Spójrz na mistrzostwo tych rzeźbień!
To ten.
To ten. Znaleźliśmy go!
Spójrz!
Grawiura na tarczy jest taka sama jak na płycie Graala.
Tarcza jest drugim znakiem!
Co to jest?
To odbitka z tablicy Graala zrobiona przez ojca.
Zupełnie jak ojciec. Podekscytowany jak uczeń.
To byłoby cudowne, gdyby mógł być z nami!
Nigdy by tu nie doszedł. Nienawidzi szczurów.
Oprzyj się o ścianę!
Szybko. Pod wodę! Warstwa powietrza.
- Czekaj tu. - Co?
Chyba znalazłem wyjście. Weź głęboki oddech!
A... Wenecja!
- Oszalałaś? Nie w środek! - W środek? Oszalałeś?
- Powiedziałem dookoła! - Powiedziałeś w środek!
Powiedziałem "nie w środek"!
Nie!
- Dlaczego chcesz nas zabić? - Szukacie św. Graala.
- Mojego ojca też zabiłeś? - Nie!
Gdzie on jest?
Mów, bo zginiesz! Mów, do cholery!
- Puść mnie, bo zginiemy obydwaj! - Więc zginiemy!
Moja dusza jest gotowa. A twoja?
- To twoja ostatnia szansa! - Nie, to twoja ostatnia szansa.
Gdzie jest mój ojciec?
Jeśli mnie puścisz, powiem ci.
- Kim jesteś? - Nazywam się Kazim.
Dlaczego chciałeś mnie zabić?
Sekret św. Graala był trzymany w tajemnicy przez tysiąc lat.
Przez cały ten czas Bractwo Miecza Krzyżowego
było gotowe na wszystko, by strzec jego bezpieczeństwa.
Wysadź mnie na tej przystani.
Zapytaj się samego siebie, dlaczego szukasz kielicha Chrystusa.
Dla Jego chwały czy dla swojej?
Nie przyjechałem tu po kielich Chrystusa, tylko po mojego ojca.
W takim razie, Bóg z tobą.
Jest w zamku Brunwald na granicy austriacko-niemieckiej.
- Jak głowa? - Lepiej, odkąd to zobaczyłem.
To nazwa miasta: Aleksandretta.
Rycerze pierwszej krucjaty oblegali Aleksandrettę.
Całe miasto legło w gruzach.
Na jego ruinach zbudowano lskenderun.
Pamiętasz napis na tablicy Graala? "Przez pustynię,
przez góry, do Kanionu Półksiężyca".
- Gdzie dokładnie? - Ojciec by wiedział.
Twój ojciec wiedział! Zobacz, narysował mapę!
Zebrał tu wyniki swoich poszukiwań.
Mapa bez nazw. Miasto z oazą na wschodzie... tutaj.
Wiedział, że droga skręca na południe, w góry, prosto do kanionu.
Wiedział wszystko z wyjątkiem tego, gdzie zacząć, jakie to miasto.
- Aleksandretta. Teraz wiemy. - Tak, teraz wiemy.
Powiedz Sallahowi, by czekał na ciebie w lskenderun.
A ty?
Jadę po tatę.
Elsa?
- Mój pokój! - Mój też.
- Czego szukali? - Tego.
Notatnika Graala.
Ty go miałeś?
- Nie wierzyłeś mi. - Nie znałem cię.
Przynajmniej wziąłem cię ze sobą.
Tak, daj im kwiatka, a pójdą za tobą wszędzie.
- Nie udawaj. Wcale nie jesteś zła. - Nie?
Nie. Lubisz moje metody.
Gdybym stosowała te same metody, dalej stałbyś na przystani!
O co tu chodzi?
Odkąd cię spotkałem, mogłem spłonąć, utonąć albo zostać poszatkowany.
Zostaliśmy wplątani w coś brzydkiego, a ojciec się o tym przekonał.
Dopóki się nie dowiem, o co chodzi, nadal będę stosował swoje metody.
Ośmielasz się mnie całować!?
Zostaw mnie w spokoju. Nie lubię szybkich kobiet.
A ja nienawidzę aroganckich mężczyzn.
Ach, Wenecja...
WENECJA
- Co wiesz o tym zamku? - Brunwaldzi to kolekcjonerzy sztuki.
- Co masz zamiar zrobić? - Nie wiem. Coś wymyślę.
- Tak? - Najwyższy czas!
Jak długo mamy stać na progu? Jesteśmy przemoczeni.
Złapałem katar!
- Czy jest pan umówiony? - Nie mów do mnie takim tonem.
Powiedz baronowi, że lord Clarence MacDonald z asystentką
przyjechali obejrzeć gobeliny.
- Gobeliny? - Co za tępak!
To jest zamek, nieprawdaż? Są gobeliny?
To jest zamek. Mamy wiele gobelinów.
Ale jeśli jest pan szkockim lordem, ja jestem Myszką Mickey!
Jak on śmie!
Naziści. Nie cierpię ich.
- Myślę, że jest tutaj. - Skąd wiesz?
Ma doprowadzone przewody.
Lndy? Lndy!
Nie martw się, to dziecinna zabawa. Zaraz wrócę.
Junior?
- Tak, ojcze. - To ty, Junior.
Proszę, nie mów tak do mnie.
- Co ty tu robisz? - Przyszedłem po ciebie.
Koniec XlV wieku, dynastia Ming. Serce mnie boli.
A mnie głowa! Uderzyłeś mnie.
Nigdy sobie nie wybaczę.
Nie martw się, nic mi nie jest.
Dzięki Bogu.
To imitacja.
Poznaję po przekroju.
Nie!
Musimy się stąd wydostać.
Przykro mi z powodu twojej głowy. Myślałem, że jesteś jednym z nich.
Tato, oni wchodzą przez drzwi!
Słusznie. Ale ostrożność nie zawadzi.
Tym razem się pomyliłem, ale miałem rację, wysyłając ci notatnik.
Dostałeś go, oczywiście.
L zdążyłem z niego skorzystać. Znaleźliśmy wejście do katakumb.
- Przez bibliotekę? - Tak.
Wiedziałem.
A grobowiec sir Richarda?
Znaleźliśmy go.
Był tam?
- Widziałeś go? - To, co z niego zostało.
A jego tarcza?
Napis na tarczy sir Richarda?
- Aleksandretta. - Aleksandretta! Oczywiście.
Jest na szlaku pielgrzymek ze Wschodniego lmperium.
Junior, rozwiązałeś zagadkę!
Nie, tato, ty ją rozwiązałeś. Czterdzieści lat!
Tak żałuję, że mnie tam nie było.
Tam były szczury, tato. Tak. Ogromne.
- Czego chcą od ciebie naziści? - Chcieli mój notatnik.
Wiedziałem, że muszę wysłać go w bezpieczne miejsce.
Doktorze Jones.
- Tak? - Tak?
Zabiorę teraz notatnik.
- Jaki notatnik? - Ma go pan w kieszeni.
Ty durniu!
Myślisz, że mój syn byłby taki głupi, by przywieźć ze sobą notatnik?
Nie zrobiłeś tego, prawda?
Nie przywiozłeś go chyba?
- Przywiozłeś! - Możemy pomówić o tym później?
- Powinienem go wysłać braciom Marx. - Spokojnie, tato.
Spokojnie? Wysłałem notatnik do domu, by nie wpadł w ich ręce!
- Przyjechałem, by cię uratować! - Tak?
- Kto ciebie uratuje, Junior? - Mówiłem ci...
...byś nie mówił do mnie Junior.
Patrz, co zrobiłeś!
Nie wierzę, że mogłeś...
Elsa?
Wystarczy. Rzuć broń, bo Fräulein umrze.
Jest jedną z nich. To nazistka.
- Co? - Uwierz mi.
- Zabiję ją. - Proszę bardzo.
- Nie strzelaj! - Nie bój się, nie strzeli.
- Lndy, proszę, zrób to, co mówi! - Nie słuchaj jej.
Wystarczy. Strzelam!
Czekaj!
Przepraszam.
Nie trzeba.
Ale powinieneś był słuchać ojca.
Przeszukała własny pokój i dałem się nabrać.
Skąd wiedziałeś, że jest nazistką?
Mówi przez sen.
Nie ufałem jej. Dlaczego ty to zrobiłeś?
Ponieważ nie posłuchał mojej rady.
Donovan.
Nie radziłem, żeby pan nikomu nie ufał, dr. Jones?
Pomyliłem się co do ciebie, Walter.
Wiedziałem, że sprzedałbyś własną matkę,
ale nie sądziłem, że sprzedasz kraj i własną duszę.
Dr Schneider, brakuje tu kilku stron.
Notatnik zawierał mapę bez nazw.
Szlak z nieznanego miasta do tajemniczego kanionu.
- Šwięta prawda. - Gdzie są brakujące strony?
Tracisz czas. Nie powie nam. Zresztą wcale nie musi.
Wiadomo, gdzie są te strony. Dał je Marcusowi Brody.
Marcus? Jego tu przywlokłeś? On się do tego nie nadaje.
Wyróżnia się. Znajdziemy go.
Nic z tego. Ma dwa dni przewagi.
Brody ma wielu przyjaciół i mówi dwunastoma językami.
Wmiesza się w tłum i zniknie. Nigdy go nie znajdziecie.
Być może już odnalazł Graala.
Czy ktoś tu mówi po angielsku? Albo starożytną greką?
Woda? Nie, ryby się w niej kochają.
Bardzo dziękuję. Nie, naprawdę nie chcę. Dziękuję.
Jestem wegetarianinem. Czy nikt mnie tu nie rozumie?
- Pan Brody! - Co za ulga.
Marcus Brody!
- A gdzie lndy? - W Austrii. Mały objazd.
- Jest pan sam? - Tak, ale wszystko zaplanowane.
- Przygotowałeś zapasy? - Tak. Ale gdzie idziemy?
Ta mapa ci wszystko wyjaśni. Została naszkicowana przez...
Panie Brody. Witamy w lskenderun.
Dyrektor muzeum antyków wysłał po pana samochód.
- Cóż... Pański sługa. - A ja jego.
Proszę za mną.
- Moja reputacja mnie wyprzedza. - Nie ma tu muzeum.
- Papiery, proszę! - Papiery? Oczywiście.
- Uciekaj. - Tak.
Papiery? Mam jej tutaj. Właśnie skończyłem czytać.
- Uciekaj. - Tak.
- Egyptian Mail. Uciekaj! - Mówiłeś...?
Uciekaj!
Szybko, tędy! Wyjdź tylnymi drzwiami.
Nie do zniesienia.
Dr Schneider, musi pani natychmiast wracać do Berlina.
Zlot w lnstytucie Kultury Aryjskiej.
Najwyższe władze domagają się pani obecności.
Dziękuję. Spotkamy się w lskenderun.
Zabierz notatnik do Reichsmuseum, by im pokazać nasze postępy.
Bez mapy nie ma wartości.
- Pozwól mi ich teraz zabić. - Nie.
Jeśli nie znajdziemy tych stron, będą nam potrzebni żywi.
Zawsze rób to, co każe pani doktor.
Nie patrz tak na mnie. Obydwoje chcieliśmy Graala.
Zrobiłabym wszystko, by go znaleźć. Ty również.
To przykre, że tak myślisz.
Nie mogę zapomnieć, jak nam było cudownie.
Dziękuję. Było naprawdę wspaniale.
Dr Schneider. Samochód czeka.
Tak Austriacy mówią do widzenia.
A tak mówimy do widzenia w Niemczech, dr. Jones.
- Wolę austriacki sposób. - Ja też wolałem.
Poluźnij sznury. Musimy znaleźć Marcusa przed nazistami.
Mówiłeś, że ma dwa dni przewagi i nikt go nie pozna.
Żartujesz? Zmyśliłem to. Kiedyś zgubił się we własnym muzeum!
Możesz sięgnąć do mojej lewej kieszeni?
- Co mam znaleźć? - Mój amulet.
To chyba zapalniczka.
Przepal sznury.
Šwietnie.
- Muszę ci coś powiedzieć. - Nie czas na sentymenty.
Podłoga się pali. Widzisz?
- L krzesło. - Przesuwaj się!
- Zaraz zajmie się stół. - Przesuwaj się!
Mamy Marcusa Brody'ego.
A przede wszystkim mamy mapę!
"Na rozkaz Führera: Zachować ścisłą tajemnicę".
"Wyeliminować amerykańskich konspiratorów".
Niemcy wypowiedziały wojnę Jonesom!
- Tato? - Co?
Posuwaj się w stronę kominka!
Chyba wiem, jak się pozbyć tych sznurów.
- Nasza sytuacja się nie polepszyła. - Jestem prawie wolny.
To nie do wytrzymania!
- Uwolniłem się, tato. - Brawo, chłopcze!
Spiesz się, tato.
Nie ma wyjścia.
Muszą tu być jakieś ukryte drzwi albo... tajemne przejście.
Zwykle gdy usiądę i pomyślę...
...rozwiązanie samo się znajduje.
Šwietnie. Znowu łodzie.
Tak wygląda twój zwykły dzień, tak?
Nie, ten był wyjątkowo ciekawy.
Chodź, tato!
Co? Nie popłyniemy?
WENECJA - BERLlN
Stój!
Jedziemy w złym kierunku. Musimy dotrzeć do Berlina.
- Brody jest tam. - Mój notatnik jest w Berlinie.
Nie potrzebujemy notatnika. Marcus ma mapę.
W notatniku jest coś ważniejszego niż mapa.
Dobra, tato. Powiedz mi.
Ten, kto znajdzie Graala, musi przejść przez ostatnią próbę.
- Jaką próbę? - Trzy śmiercionośne urządzenia.
- Pułapki? - Tak!
Znalazłem wskazówki, dzięki którym bezpiecznie przejdziemy,
w kronikach św. Anzelma!
Co to za wskazówki?
Nie pamiętasz?
Zapisałem je w notatniku, żebym nie musiał pamiętać!
Szuka nas połowa niemieckiej armii, a ty chcesz wracać do Berlina?!
Tak. Liczy się tylko Graal.
- A Marcus? - Marcus zgodziłby się ze mną.
Dwóch egoistycznych męczenników. Jezu Chryste!
To za bluźnierstwo.
Poszukiwanie Graala to nie archeologia.
To wyścig ze złem.
Jeśli Graal dostanie się w ręce nazistów,
armie ciemności przemaszerują przez całą ziemię.
Rozumiesz mnie?
To obsesja, tato. Nigdy jej nie rozumiałem.
Nigdy.
Mama też nie.
Rozumiała. Trochę za dobrze...
...na nieszczęście.
Trzymała swoją chorobę w tajemnicy. Pozostała mi tylko żałoba po niej.
BERLlN - WENECJA
Jesteśmy pielgrzymami na przeklętej ziemi, synu.
Fräulein doktor. Gdzie on jest?
- Jak się tu dostałeś? - Oddaj mi go.
- Wróciłeś po notatnik? Dlaczego? - Ojciec nie chciał, by go spalono.
Więc tak o mnie myślisz? Wierzę w Graala, nie w swastykę.
Dla nas jesteś wrogiem Graala. Kogo obchodzi, co myślisz?
Ciebie!
Wystarczy przycisnąć.
Będę krzyczeć.
Mam go. Zabierajmy się stąd.
LOTNlSKO W BERLlNlE
- Co dostałeś? - Pierwszy wylot z Niemiec.
Udało się.
Gdy znajdziemy się w powietrzu i zostawimy Niemcy w tyle,
będę mógł się z tobą zgodzić.
Zrelaksuj się.
Proszę o bilety.
Nie miał biletu.
- Bilet! - Bilet!
Dzielenie z tobą przygód to interesujące doświadczenie.
To nie wszystko, co dzielimy.
Wstydziłbyś się. Mógłbyś być jej... dziadkiem!
- Jestem człowiekiem jak każdy inny. - Ja byłem tym innym.
Oczywiście... Przygoda na jedną noc.
Pamiętasz, kiedy ostatni raz piliśmy razem drinka?
Wtedy piłem jeszcze mleko.
O czym rozmawialiśmy?
Nie rozmawialiśmy.
Nigdy nie rozmawialiśmy.
Czy to ma być wyrzut?
Żal. Było nas tylko dwóch. Dorastałem w samotności.
Gdybyś był normalnym ojcem, zrozumiałbyś to.
- Myślę, że byłem cudownym ojcem. - Kiedy?
Czy mówiłem ci, byś jadł, szedł do łóżka i odrabiał lekcje? Nie.
Szanowałem twoją prywatność i nauczyłem cię polegać na samym sobie.
Nauczyłeś mnie, że jestem mniej ważny od ludzi,
którzy nie żyją od 500 lat!
Zapamiętałem to tak dobrze, że przez 20 lat nie rozmawialiśmy.
Gdy wreszcie zrobiłeś się interesujący, opuściłeś dom.
- Tato, jak mo...? - Doskonale. Oto jestem.
O czym chcesz rozmawiać?
- Nic mi nie przychodzi do głowy. - Więc o co ci chodzi?
Mamy ważną robotę.
Gdy dotrzemy do Aleksandretty, czekają nas trzy zadania.
Pierwsze: "Oddech Pana".
"Przejdzie tylko ten, kto żałuje za grzechy".
Drugie: "Słowo Boże. Dojdzie ten, który idzie w imię pańskie".
Trzecie: "Šcieżka Pana".
"Tylko skok z lwiej paszczy dowiedzie jego wartości".
Co to znaczy?
Nie wiem. Przekonamy się!
Zawracamy. Kierują nas z powrotem do Niemiec.
Myślałem, że nie zorientują się tak szybko, że radio nie działa.
Szybko, tato!
- Nie wiedziałem, że umiesz latać. - Latać, tak...
...lądować, nie.
Będziesz musiał użyć działko. Przygotuj się!
Jedenasta! Tato, jedenasta!
Co się stanie o jedenastej?
Dwunasta, jedenasta, dziesiąta. Jedenasta, ognia!
Trafili nas, tato?
Mniej więcej.
Przepraszam, synu. Dosięgli nas.
Trzymaj się, tato, lądujemy!
- Šwietne lądowanie. - Dziękuję.
- Oni próbują nas zabić. - Wiem, tato!
- To dla mnie nowe doświadczenie. - Mnie to się ciągle zdarza.
To nie do zniesienia!
Może podejść blisko.
Szybciej, synu. Szybciej!
Bliżej chyba nie można!
Tato!
Wraca.
Przypomniałem sobie nagle Karola Wielkiego.
"Niech moim wojskiem będą skały, drzewa i ptaki na niebie".
REPUBLlKA HATAJSKA
Te strony zostały wyrwane z notatnika profesora Jonesa.
Zawierają mapę, która prowadzi do Graala.
Šw. Graal jest w naszych rękach.
Nie chcemy jednak wkraczać na pańską ziemię bez pozwolenia
ani wywozić Graala za granicę państwa bez stosownego wynagrodzenia.
Co przywieźliście?
Cenne kosztowności, wasza wysokość,
podarowane przez arystokratyczne rodziny niemieckie.
Rolls-Royce Phantom ll...
30 koni mechanicznych, 4,3-litrowy, 6-cylindrowy silnik
z gaźnikiem Stromberga.
Przyspieszenie 0-100 km/g. W 12,5 sekundy.
Nawet kolor mi się podoba.
Kluczyki są w stacyjce, wasza wysokość.
Otrzymacie wielbłądy, konie, uzbrojoną eskortę,
żywność, samochody pustynne i czołgi.
No proszę.
Nie mamy czasu do stracenia. Lndiana Jones i jego ojciec uciekli.
Pojedziemy tędy. Usuńcie z drogi tego wielbłąda.
Co się stało z Marcusem?
Dziś po południu wyruszyli na pustynię. Wzięli go ze sobą.
Mają mapę!
W tym wyścigu nie ma srebrnego medalu za drugie miejsce.
- Chcesz zwilżyć wargi, Marcus? - Wolałbym ci napluć w twarz.
Ale skoro nie mam śliny...
To musi być w odległości 3-4 mil. Lnaczej wyjedziemy poza mapę.
Marcus, za chwilę odnajdziemy
jedno z największych arcydzieł w historii ludzkości.
Zadajesz się z mocami, których nie jesteś w stanie zrozumieć.
Widzę Brody'ego. Chyba nic mu nie jest.
Mają czołg.
L sześciofuntowe działo.
- Co robisz? Schowaj się! - Tato, jesteśmy poza zasięgiem.
- To był samochód mojego szwagra! - Ldziemy!
- Nikogo tam nie widzę. - Może to nie był Jones.
To na pewno on. Jest gdzieś tutaj.
Weź Brody'ego do czołgu.
Na tym słońcu i bez transportu szybko się wykończą.
To na pewno Jones!
Co to za ludzie?
Czy to ważne? Zajęli się Donovanem.
Czekaj tu, tato, a ja spróbuję znaleźć jakiś środek transportu.
- Ldę po konie. - Ja wezmę wielbłądy.
Nie potrzebuję wielbłądów. Żadnych wielbłądów.
Kto to?
Wysłannik Boga.
Dla nieprawych, kielich życia ma wieczne potępienie.
Marcus.
"Geniusz Restauracji...
...przywróci nas do życia."
- Henry! Co ty tu robisz? - Przybyłem na ratunek.
Przeszukać go.
Co to za historia z tym twoim nędznym notatnikiem?
Jeśli jest bezużyteczny, dlaczego pojechałeś po niego do Berlina?
Co tam ukrywasz?
Czy notatnik mówi tobie coś, czego nie mówi nam?
Mówi mi, że nazistowscy kretyni, tacy jak ty,
powinni czytać książki zamiast je palić!
Pułkowniku! Jones ucieka!
Nie sądzę, panie Donovan.
Nie ten Jones, tamten Jones!
Sallah, powiedziałem żadnych wielbłądów, a widzę pięć!
Rekompensata za samochód. Twój ojciec i Brody...
- Gdzie jest mój ojciec? - We wnętrzu tej stalowej bestii.
Tato!
Tato! Tato!
Junior! Junior!
Junior!
Tato!
Tato! Wychodź!
- Pióro, Henry. - Co?
Pióro jest silniejsze od miecza.
- Zobacz, co zrobiłeś! - To jest wojna.
Nie mówiłem, że przybyłem na ratunek?
Tato!
- Ty to nazywasz archeologią? - Wyłaź!
Jak się z tego schodzi?
Gdzie jest Marcus?
Trzymaj się, tato!
- Ojcze lndy'ego, podaj rękę! - Sallah, weź tatę!
Podaj mi rękę!
Junior!
Lndy!
O, Boże.
Straciłem go.
Nie zdążyłem mu nic powiedzieć.
Nie byłem gotowy, Marcus.
Wystarczyłoby pięć minut.
Myślałem, że cię straciłem, synu!
Ja też tak myślałem, ojcze.
Cóż...
Brawo. Chodźmy.
Chodźmy więc!
Siedzisz i odpoczywasz, gdy jesteśmy prawie u celu? Wstawaj!
Kanion Półksiężyca.
Helmut, kolejny ochotnik!
- Nie sądziłam, że cię jeszcze zobaczę. - Wracam jak zły pieniądz.
Proszę się cofnąć, dr Schneider, i zrobić miejsce dla dr. Jonesa.
Pójdzie i przyniesie nam Graala.
Niemożliwe? Nie chcesz się zapisać w historii?
Jako kto? Nazistowski sługa, jak ty?
Naziści? Takie są granice twojej wyobraźni?
Naziści chcą się zapisać w legendzie Graala,
zdobyć świat.
Czemu nie.
Ale ja chcę samego Graala.
Kielich życia wiecznego.
Hitler może zdobyć świat, ale nie zabierze go do grobu.
Gdy ja będę pił swoje zdrowie, po nim zostanie garść prochu.
Graal jest mój. A ty mi go przyniesiesz.
Niczego nie zdziałasz tym, że mnie zastrzelisz.
Wie pan co, dr. Jones? Ma pan zupełną rację.
Tato!
- Tato! - Junior.
- Nie. - Wracaj!
Twoja śmierć mu nie pomoże. Tylko Graal może go ocalić.
Czas, byś zadał sobie pytanie, w co wierzysz.
"Oddech Pana".
"Przejdzie tylko ten, kto żałuje za grzechy".
Ten, kto żałuje za grzechy.
Żałuje za grzechy.
"Przejdzie tylko ten, kto żałuje za grzechy".
"Tylko ten, kto żałuje za grzechy".
Przejdzie ten, kto żałuje za grzechy. Ten, kto pokutuje?
Pokutujący grzesznik...
Pokutujący okazuje skruchę.
Pokutujący...
Pokutujący grzesznik?
Pokutujący okazuje skruchę...
...i klęka przed Bogiem. Klęka!
Przeszedłem!
Przeszliśmy.
- W porządku! - Nie...
Drugie wyzwanie to Słowo Boże.
"Dojdą ci, którzy idą w imię Pana".
Lmię Pana?
Lmię...?
Którzy idą w imię Pana...
- Słowo Boże! - Nie, Henry, staraj się nie mówić.
Lmię Pana.
Jehowa.
Ale w alfabecie łacińskim Jehowa zaczyna się na "l".
J...
O, Boże.
Ldiota!
Po łacinie Jehowa zaczyna się na "l".
L...
E...
H... O...
W... A.
Šcieżka Pana.
"Skok z lwiej paszczy dowiedzie jego wartości".
Niemożliwe. Nikt tego nie przeskoczy.
Lndy! Musisz się spieszyć.
Wracaj szybko!
To próba wiary.
Musisz uwierzyć, synu! Musisz... uwierzyć.
Wiedziałem, że przyjdziesz.
- Ale siły mnie opuściły. - Kim jesteś?
Ostatnim z trzech braci, którzy zaprzysięgli
odnaleźć i strzec św. Graala.
- To było siedemset lat temu. - Długo czekałem.
Jesteś dziwnie ubrany jak na rycerza.
Niezupełnie jestem... rycerzem. Co chciałeś powiedzieć?
Zostałem wybrany jako najdzielniejszy i najbardziej godny.
Miałem pełnić ten honor do czasu, gdy przyjdzie inny rycerz
i stoczy ze mną pojedynek.
Przekazuję go tobie...
...gdyż pokonałeś mnie.
Nie mam czasu, by wytłumaczyć, ale...
- Który to kielich? - Musisz wybrać.
Ale wybieraj mądrze.
Prawdziwy Graal da ci życie,
lecz fałszywy je odbierze.
Nie jestem historykiem. Nie mam pojęcia, jak wygląda. Który to?
Pozwól mi wybrać.
Dziękuję.
O, tak.
Piękniejszy, niż sobie wyobrażałem.
To z pewnością kielich Króla Królów.
Życie wieczne.
Co się ze mną dzieje?
Co się dzieje?
Wybrał...
...niefortunnie.
- Nie byłby zrobiony ze złota. - To kielich stolarza.
Jest tylko jeden sposób, by się przekonać.
Mądrze wybrałeś.
Ale Graala nie można wynieść poza Wielką Pieczęć.
To granica i cena nieśmiertelności.
Rzućcie broń... proszę!
Wstawaj tato.
Mamy go. Chodźcie!
Elsa, nie ruszaj się!
- Jest nasz, lndy. Twój i mój. - Nie wychodź poza pieczęć.
Rycerz ostrzegał nas, by nie wynosić stąd Graala.
Junior! Junior!
Elsa...
Elsa, nie!
Podaj mi drugą rękę. Nie mogę cię utrzymać.
Dosięgnę go. Jeszcze trochę.
Podaj mi drugą rękę!
Elsa!
Junior, podaj mi drugą rękę. Nie utrzymam cię.
Dosięgnę go. Już prawie go mam, tato.
Lndiana?
Lndiana...
Zostaw go.
Tato.
Proszę cię, tato.
Elsa nigdy nie wierzyła w Graala. Myślała, że znalazła skarb.
A co ty znalazłeś, tato?
Ja?
Doznałem iluminacji.
- A ty co znalazłeś, Juniorze. - "Juniorze?" Tato...
Co znaczy ten "Junior"?
To jego imię: Henry Jones Junior.
- Wolę "lndiana". - "Lndiana" to był nasz pies!
Możemy wracać do domu?
Pies? Nosisz imię swojego psa?
Zostało mi po tym psie wiele pięknych wspomnień.
- Gotowi? - Gotowi.
Lndy, Henry, za mną! Znam drogę!
Zgubił się we własnym muzeum, tak?
Za tobą, Junior.
Tak, ojcze.