SZKOŁA PODSTAWOWA W SPRINGFIELD
Sorry, dzieciaki, ale chwilę tu poczekamy.
Ciężarówka się zepsuła, a glinom się nie spieszy,
żeby uprzątnąć drogę.
MILUSIE ZOO
Myśli, że mój brzuch to góra. Szybko, Lou. Zrób mi selfie.
Wtedy to nie będzie selfie.
Całuje mnie. Zrób mi selfie!
Telefon mi padł.
Ominęło mnie coś na czacie grupowym?
Ale się dzieje!
Nigdy tego nie nadrobisz.
HEJ – OK – CZE – ZW – NWM
Jakiego jazzu słuchasz: głupiego czy nudnego?
Podcastu Marca Marona.
Robi świetne wywiady z ciekawymi ludźmi.
Słabe, słabe, nie znam go, słabe, nie znam jej, słabe.
Loudon Wainwright, słabe, słabe.
MARC MARON KLAUN KRUSTY
Zrobił wywiad z Krustym?
Tak. Ej, to moja słuchawka.
Już jej nie chcę.
To niesamowite, Krusty.
Jestem naprawdę wstrząśnięty.
To najprawdziwsza prawda.
Mam fobię na punkcie placków.
To niewiarygodne. Tyle razy widzieliśmy,
jak obrywasz plackiem w twarz.
To są ciasta, które wyglądają jak placki.
W ten sposób czujesz się bezpieczny.
Nie chodzi o polewę, tylko o środek.
Muszę cię o coś spytać.
Nie chciałbym przypierać cię do muru,
ale jest coś, o czym nigdy nie mówisz.
Opowiesz mi o Piaskach kosmosu?
Posuwasz się za daleko, wąsaczu.
Wolisz pogadać o wybuchających koktajlach mlecznych
w zestawach dla dzieci? Znaleźli w ogóle ich małe noski?
Dobrze. Opowiem ci o Piaskach kosmosu.
Filmie, który niemal pochłonął moją duszę.
Mów, mów. Tylko nakarmię koty.
To było w złotej erze Hollywood…
SZPIEDZY W PIELUSZKACH
Pod koniec lat 80. liczył się chwytliwy pomysł.
Tytuły były dziwacznym zlepkiem dwóch słów.
DELFIN KOSZYKARZ
Na koniec rap, który wyjaśniał fabułę…
PAPIEŻ I PÓŁ
…i już byłeś na okładce Premiere.
MÓJ WUJ BRATANEK
Wystąpiłem w komedii sensacyjnej
Dobry glina, psi glina.
Grałem zamordowanego policjanta,
który reinkarnował się jako pies swojego partnera, bernardyn.
Pięć rozwalonych radiowozów, sto spalonych helikopterów,
a żona burmistrza ma pchły.
Oddaj odznakę i obrożę. Jesteś zawieszony na miesiąc!
- Dla mnie to siedem miesięcy. - Psi glino!
Nagle wszyscy chcieli mieć udział w sukcesie Krusty’ego,
a ja zajadałem krewetki z wielkimi gwiazdami,
na których upadek kiedyś czekałem.
TU NIE OBOWIĄZUJĄ REGUŁY SZTUKI
Oczywiście studio chciało zrobić sequel.
Posłuchaj, Krusty. Dobry glina, psi glina 2: Złoty rewolwer
jest już gotowy do realizacji. Scenariusz… zaraz… kto…
Napisali go Terry i Terry. Jest świetny.
Reżyserem będzie Savage Sam Borgberg. Kiedy możemy zaczynać?
Widzę, że macie mnie za byle aktora,
który rzuci się na sequel, żeby zarobić łatwą forsę.
- Tak. - To będzie mój następny film.
PIASKI KOSMOSU
Piaski kosmosu? Chyba żartujesz!
To najbardziej niefilmowa książka w historii.
Zmieniła Kubricka w odludka, a Coppola zajął się produkcją wina.
Czterech Jeffów próbowało napisać scenariusz, ale nawet oni polegli.
Kupiłem ją przez pomyłkę, ale całkowicie odmieniła moje życie.
„Jest światło, które świeci od gwiazdy do gwiazd,
„od duszy do duszy, łącząc wszystkie istoty wszechświata.”
Wow.
Nie kupuję bohatera, który nie odrzuca misji,
zanim podejmie się misji. Ty kupujesz?
Nie napiję się więcej z toalety,
zanim nie zgodzicie się na ten film. Psa też nie będę grał.
No dobra. Mamy komika, który chce zrobić
górnolotny projekt science fiction.
Udobruchamy go i zrobimy film całkowicie po kosztach.
W Meksyku nakręcimy go prawie za darmo.
Znajdziemy reżysera u kresu kariery i najgorszą ekipę filmową.
Gdy film okaże się niewypałem, klaun wróci do nas z podkulonym ogonem
i zagra w tylu filmach o psim glinie, ile będziemy chcieli. Czyli dwóch.
ZATRUDNIMY KAŻDEGO
Film dostał zielone światło,
a studio zebrało najmniej kompetentną ekipę z możliwych.
Była wśród nich pewna para, której romans dopiero rozkwitał.
Ona była pełna optymizmu,
a on nie był jeszcze tak bardzo gruby.
Ale odlot.
Będziemy pracować razem całe lato jako asystenci produkcji.
To takie romantyczne.
Będziemy jak Elizabeth Taylor i Richard Burton.
Tyle że oni nie podawali innym kawy.
Przygotujcie się, ruszamy do Juárez w Meksyku.
Kręciłem tam Pomyłkę na Manhattanie. Serial miał świetną obsadę.
W drogę!
MEKSYK
Dlaczego stoimy?
Cały czas wycieka nam olej. Popatrz za siebie.
Te plamy są prawdziwe?
STATYŚCI
Piaski kosmosu. Dzień pierwszy, scena pierwsza, ujęcie pierwsze.
REŻYSER
Akcja!
Nagi, obcy krajobraz. A jednak w jakiś sposób znajomy.
- Co to ma być? - Cięcie!
Piasek ma kolor piasku. Miał być czerwony!
- Co za różnica? Piasek to piasek. - Czytałeś w ogóle książkę?
Krwawe wydmy to jedyne, co zostało z ludzkości
po Rdzawych Wojnach!
A po co to czytać? To film o kosmosie.
Auta laserowe, dziewczyny z ramionami ośmiornicy, zip, glip i już.
Posłuchaj, pomarszczona torbo bez talentu!
Wracaj do tej meliny w Toluca Lake, z której cię wyciągnęli,
bo na tym planie nie masz czego szukać!
Pracuję w branży filmowej od czasu, gdy mówili na nie „ruchome obrazki”.
Nakręciłem kiedyś dwugodzinny film w 90 minut.
Pozwól więc, że zwrócę się do ciebie słowami Lillian Gish:
fajdaj w czapkę.
A teraz wybaczcie.
Udam się, aby utonąć w oceanie w tajemniczych okolicznościach.
Byliście właśnie świadkami rozstania w przyjaznej atmosferze
z tym głupim reżyserem. Życzymy mu wszystkiego najlepszego.
To jasne, że tylko jeden artysta jest w stanie wyreżyserować ten film.
Ja.
Wiem, co myślicie. Czy nie biorę na siebie zbyt wiele jako
gwiazda i reżyser filmu, którą w dodatku wkręcili we współfinansowanie?
Nie, ponieważ tę historię trzeba opowiedzieć.
To ekscytujące.
Krusty ma pasję i wizję, dzięki którym może stworzyć wielkie dzieło.
Nie mam pojęcia, jak zrobić film. Nic nie wiem.
Ci ludzie są do niczego. A od ekipy dostałem tylko koszulkę.
Tak, tak. Rozumiem.
Podobnie jak wszystkim aktorom, wydawało ci się, że umiesz reżyserować.
To wydawało się proste.
Trzymasz ręce tak, a potem bing, bang, bum
i już po chwili Annie Leibovitz robi ci portret w wannie pełnej mleka.
A propos ciśnienia.
Pamiętam, jak kręciłem program
- w Piwnicy Śmiechu… - To nie program o tobie!
Możesz się reklamować gdzie indziej.
Teraz ja mówię.
Mówi się, że w Hollywood nikt nic nie wie.
Ja wiedziałem jeszcze mniej.
Jakie nakrycie głowy dla księżniczki wybierasz?
- Pióra czy łuski? - Nie wiem. Niech będą łuski.
No to już nie mamy budżetu na kostiumy.
Operatorzy chcą parówki z wody,
a oświetleniowcy grillowane.
Biorąc pod uwagę, że nie mamy parówek, co mam im podać?
Jak mają się otwierać drzwi statku?
„Zyt-zyt”, „pu-słisz” czy „ła-ła”?
Judd Nelson nie chce wyjść z przyczepy.
Christian Slater nie chce wejść do przyczepy.
Ile cukru sypiesz do kawy?
Przestańcie mnie o wszystko pytać!
Czy to oficjalna przerwa?
Biedny klaun.
Ten film to jego marzenie. A teraz wszystko się wali.
Tak wygląda show-biznes w Meksyku.
Czy nic w tym filmie nie jest prawdziwe?
W porządku?
W porządku? Jestem naciągaczem, który nie potrafi podjąć żadnej decyzji.
Powinieneś zacząć od małych rzeczy.
Na przykład jaki kolor powinna mieć krew potworów.
- Pomarańczowy czy zielony? - Oba. Żadnego. Nie wiem!
Zamknij oczy, weź głęboki wdech i wyobraź sobie krew. Jaki ma kolor?
- Pomarańczowy. - Świetnie. Podjąłeś decyzję.
Wiedziałem, że jestem geniuszem. Udało mi się! Zrobiłem film!
Na razie podjąłeś jedną decyzję.
Jestem do niczego. Kompletne beztalencie.
Trafiłam na jedyną osobę w show-biznesie bez poczucia własnej wartości.
Zaryzykowałeś wszystko, żeby opowiedzieć tę historię. Musi być wyjątkowa.
Z twoją pomocą może mi się udać.
Chciałabyś zostać asystentką reżysera?
- Naprawdę? - Pomożesz mi podejmować decyzje.
Nie, wcale tego nie chcę! Co wybrać?
- To pierwsze. - Masz tę robotę.
Więcej dynamitu.
Materiały wybuchowe są bardzo blisko statystów.
Co z tego? Przecież mamy ich na pęczki.
Każ tej ofermie wrócić do szkoły aktorskiej. Jako woźny.
Krusty docenia twoją grę. Z tą samą energią, ale nieco szybciej.
Każ mu się chrzanić.
Powiedział, że to zrobi.
GWIEZDNE PRZYCZEPY
Co za presja. Cały film zależy ode mnie.
- Tę historię trzeba opowiedzieć. - Ten tyłek do dubla w scenie akcji.
A ten do dubla w scenie łóżkowej. Robimy sztukę!
Przepraszam za spóźnienie. Planowaliśmy z Krustym sceny na jutro.
Zbliżenie, średni plan, daleki, bliski,
punkt widzenia, szeroki, a potem znów średni!
Spędzasz tyle czasu z reżyserem, że wcale się nie widujemy.
Krusty mnie potrzebuje. Ciąży na nim ogromna presja.
Nie uwierzysz, ile proszku musi wciągać taki reżyser.
Wszyscy ciężko pracują.
Musieliśmy przemalować scenografię na czarno-biało do scen wspomnień.
Nie dalibyśmy rady, gdyby nie proszek.
Wysiłek zostanie nagrodzony, gdy ludzie wzruszą się,
słuchając piosenki Peabo Brysona na napisach końcowych.
Peabo zaśpiewa?
- Jeszcze nie jest zdecydowany. - Nie on jeden.
To miała być romantyczna przygoda,
ale gdy tylko zostajemy sami, odzywa się twój brzęczek.
Możemy przeżyć romantyczną przygodę teraz.
Cudownie.
PROSZEK REŻYSERA KAWA
Gdzie byłaś? Musiałem sam przeglądać materiały.
Pozdrawiam. Witam. Pozdrawiam. Witam. Pozdrawiam. Witam.
Cały wieczór to przewijam. Które jest lepsze?
Masz nagranie z „Witajcie”?
Przepraszam. Byłam ze swoim chłopakiem Homerem.
Z chłopakiem? Nie możesz mieć chłopaka. Masz być moja!
- Krusty! - Nie jako kobieta.
Jako matka, ukośnik, terapeutka, ukośnik, rabin obsługujący ksero.
Rzuć tego chłopaka.
Wierzę w ten film, ale wierzę też w Homera i Marge.
Marge to ja.
Marge, oczywiście. Wiedziałem.
Nie zerwę z Homerem. Jesteśmy dla siebie stworzeni.
Rozumiem. Twoje życie jest najważniejsze.
Ale tylko ty potrafisz mnie ogarnąć.
- Dziękuję. - W porządku.
Nie jest w porządku. Rozniosę tego chłopaka w proch drobniejszy
niż ten czerwony piasek. Który wolałbym jednak przemalować na piaskowy.
Przyślij anestezjologa, żebym mógł się zdrzemnąć.
- Ze snami czy bez? - Zaskocz mnie.
To niesamowite, prawda?
Narcyzm i brak pewności siebie idą ze sobą w parze.
Nie mogłeś nic zrobić, bo twoja asystentka miała chłopaka.
- Skąd się wzięła ta zazdrość? - Nie wiem. Raz zwolniłem psychiatrę,
gdy odkryłem, że spotyka się z innymi pacjentami. W każdym razie…
Zadbałem o to, by jej chłopak dostawał najbardziej niebezpieczne zadania.
Nie ma już burrito na śniadanie.
Dawać manekina.
Doskonale. Na wszelki wypadek zróbmy dubel.
Mówię ci, że twój szalony szef próbuje mnie wykończyć.
To nieprawda. Krusty ceni nasz związek.
Codziennie powtarza, że szkoda byłoby, gdyby coś ci się stało.
A potem zanosi się śmiechem.
To dlaczego wysyłają mnie na głęboką pustynię
w poszukiwaniu jaszczurki do sceny z kosmiczną jaszczurką?
- To faktycznie brzmi nieco ryzykownie. - Nie, to na pewno całkiem bezpieczne.
Do zobaczenia. O ile przeżyję.
Cip, cip, jaszczureczko. Chodź, będziesz sławna.
Ile tu czaszek. Meksykanie widocznie uwielbiają Halloween.
Co do…
Spadłem w przepaść.
Zostało mi tylko jedno. Czekać cierpliwie na śmierć.
- Tato, obudź się. - Co?
- Wstawaj, tłuściochu. - A wy co za jedni? Gadające kaktusy?
Jesteśmy dziećmi, których nie spłodzisz,
jeśli nie dźwigniesz leniwego tyłka z tej dziury.
Jesteśmy też kaktusami.
Po co mam stąd wyjść i was spłodzić?
Marge przez cały czas zajmuje się tym klaunem.
Myślałem, że to ja jestem jej pasją.
Być może pewnego dnia docenisz żonę,
która rozwinęła w sobie empatię do grubych samolubnych facetów.
Spójrz na tego łysola. Ale jest łysy!
- Chyba nigdy się nie urodzimy. - Przykro mi, Maggie.
Całuj mój kolczasty zadek!
Ty kłujący…
Domostwo. Jestem uratowany.
Aj, karamba!
Władcy bólu zmusili mnie do zaminowania wszystkich kamieniołomów na planecie.
Nie wiedzieli jednak, że cały czas miałem przy sobie Klejnot Miłości.
Cięcie!
To było świetne. Nie zapomniałeś kwestii.
Dzięki.
MA NA IMIĘ MARGE
Marge, pomogłaś mi stać się tym, kim powinien być każdy reżyser.
Miłym gościem, który zadaje ludziom cierpienie swoją piekielną sztuką.
Homer został porwany. Mamy wiadomość.
„Mamy waszego beczącego tchórza.
„Okup wynosi milion dolarów
„albo 100 karnetów na mecze Los Angeles Raiders.
„Naprzód, Raiders!”.
Bardzo mi przykro.
Nie stać nas na zapłacenie okupu, ale wiem, czego chciałby Homer.
Umieścimy podziękowanie w napisach końcowych,
zaraz przed informacją o rodzaju użytej taśmy.
Wracać do pracy.
Nic z tego. Ta ekipa dba o swoich. Uratujemy Homera,
nawet jeśli będziemy musieli wziąć nadgodziny.
Nie mamy miliona na okup,
ale mamy coś innego. Magię kina.
Czas na proszek!
PROSZEK EKIPY
Aj, aj, aj, w rzeczy samej.
Oddajcie naszego asystenta produkcji!
To Amerykanie. Mają broń przyszłości.
Ich broń z przyszłości nie jest prawdziwa.
- Przerwać ogień! Cięcie! - Pięć minut przerwy.
Nie mamy miliona dolarów,
ale możemy wam dać coś znacznie cenniejszego.
Hollywoodzki film.
Chcemy w zamian tylko szeregowego członka ekipy.
Wystawimy go na sprzedaż na targach filmowych!
Umowa stoi.
Nie możesz im oddać mojego arcydzieła.
„Jest światło, które świeci od gwiazdy do gwiazdy,
„od duszy do duszy, łącząc wszystkie istoty wszechświata.”
Czas, żebyś uwierzył w te słowa
i pozwolił, żeby światło między mną i Homerem dało życie naszemu światu.
Panowie, film jest wasz.
Jesteś dobrym człowiekiem, Krusty.
Tylko przy tobie. Dlatego nie chcę cię więcej widzieć.
Ja ciebie też nie.
Przeprowadziłem wiele wywiadów, ale to jest naprawdę coś.
Cieszę się, że Byron Allen odwołał rozmowę.
To był koniec mojej kariery filmowej. Odesłali mnie do kanału dla dzieci.
Nigdy potem nie chciałem już zrobić nic dobrego.
Sami słyszeliście. Tego się nie da zapomnieć.
Wzruszająca historia o egoiście, który zachował się bezinteresownie.
„Lubisz orzechy nerkowca na ciepło, ale nie masz czasu ich podgrzewać?
„Shew Blasters to zupełna nowość na rynku orzechów.
„Jedz orzechy, póki gorące!”
Mamo! Tato!
Nie mówiliście nam, że pracowaliście razem przy filmie.
To dlatego ciągle nosisz tę kurtkę.
Mówisz o tym głupim filmie? To było dawno temu.
- Byliśmy jeszcze dziećmi. - Jak to było?
Praca na planie była podobna do naszego małżeństwa.
Dni, które ciągną się bez końca, ciągłe kłótnie o bzdury,
ale za to bardzo dobre śniadania.
Porządne śniadanie pomoże ci wiele znieść.
Ale co się stało z filmem? Czy Krusty go widział?
Pewnie nigdy się tego nie dowiemy.
Kryształ miłości znów jest cały.
Proroctwo się spełniło.
- Z czego oni się śmieją? - Myślą, że to komedia.
Film miał pokazać, w jaki sposób jesteśmy ze sobą połączeni.
Popatrz na nich. Może właśnie to pokazał.
Jeśli myślisz, że to dobra puenta, to się mylisz.
Napisy: Krzysztof Rączkowiak