PIERWSZA POPRAWKA NIE OBEJMUJE BEKANIA
Szlag!
ŚWIEŻY CEMENT
Czy istnieje wspanialszy znak? No, może „wysokie napięcie”.
Hej, mały.
Nie chciałbyś wypróbować mojego nowego latającego motocykla?
- Nie teraz. - No dobrze.
To przejdzie do historii.
To miejsce na zawsze pozostanie zagadką, podobnie jak Stonehenge.
Kim był Bart
i jak zdołał zapisać swe imię w betonie?
Musiał być o wiele mądrzejszy niż jego siostra Lisa,
o której nie wiemy nic.
Przywróćmy go do życia przy pomocy technologii.
Aj, caramba!
- To, co nie zdumiewa jego, nas zadziwia. - Odtąd będzie naszym bogiem.
Jak miło. Czyjś cień. Odwrócę się i pochwalę swoim dziełem.
Bart, zdewastowałeś własność publiczną.
To był wypadek.
Nie mogę uwierzyć, że dewastujesz własne miasto, Bart.
- Co powiedziałby Jebediah Springfield? - Pewnie nic.
Homer, pomóż mi zrobić z tego awanturę.
Po co? Na Bogarta nikt się nie oburzał, jak zdewastował ten chodnik w Hollywood.
Szokujecie mnie.
Gdzie się podziała stara dobra duma z miasta?
Coraz trudniej o nią, odkąd zapaliło się jezioro.
Jedną chwilę.
To miasto jest częścią ciebie.
Oto czapka Springfieldzkich Izotopów.
Kiedy ją nosisz, nosisz Springfield.
Kiedy jesz rybę z naszej rzeki, jesz Springfield.
Kiedy pijesz lemoniadę z naszych drzew, pijesz Springfield.
Mamo, kiedy robisz nam ten wykład, nudzisz Springfield.
Bart, w tym mieście tkwią twoje korzenie. Musisz okazywać mu szacunek.
To miasto jest częścią nas wszystkich. Częścią nas wszystkich.
Przepraszam, że się powtarzam, ale tak łatwiej zapamiętać.
To miasto jest częścią nas wszystkich.
Faktycznie zadziałało.
SPRINGFIELDZKIE IZOTOPY
- Planujecie coś wygrać w tym sezonie? - Postaramy się.
Jeśli chodzi o łowienie pstrągów, nie ma to jak niemiecka lekka piechota.
- Są piękne, prawda? - Taa. Będę nimi rzucał w samochody.
LEMONIADA: 25 CENTÓW
Hej, Milhouse, jak idzie sprzedaż lemoniady?
Jak widać, interes kwitnie, Bart.
Nawet nie mam na nią ochoty. Kupiłam, żeby nie było im przykro.
Wycisnęliśmy już cały zapas. Do drzewa cytrynowego!
ZAKAZ WSTĘPU
Oto i ono.
Wiesz, Milhouse, tak sobie myślę, że to miasto wcale nie jest takie złe.
Dobrzy przyjaciele, dużo cytryn, rajskie widoki.
Jak się tak zastanowić, Springfield to całkiem niezłe miejsce.
Springfield jest do bani!
GRANICA MIASTA SHELBYVILLE
Hej, nie mów tak o moim mieście.
- Zmuś mnie. - Nie muszę wynosić śmieci. Palę je.
Proszę, proszę, mamy tu śmieciarza.
- Dzięki, że się przedstawiłeś. - Śmieciarz.
Swój pozna swego.
Szach mat.
Hej, ty, przestań nosić plecak na jednym ramieniu.
To nasz patent.
- Odgapiacze. - To wy od nas odgapiacie.
Przejdź przez tę linię i powiedz to, a skopię ci tyłek…
w grze wideo.
Właśnie wrzuciłem kamień do twojego nędznego miasta.
Miejsce tego pokracznego kamienia jest w pokracznym mieście.
Patrzcie tylko na tego wymoczka. Jesteś głupi, ty głupi wymoczku.
- Chodźcie, zabierajmy się stąd. - Kradną nasze cytryny!
Nie możemy stracić ani jednej więcej!
Kwas cytrynowy dostał mi się do oka! Zapłacisz za to, Springfield.
Pewne rzeczy się nie zmieniają.
Chodźcie wszyscy, staruszek będzie opowiadał.
Nazywają mnie dziadkiem.
Czy wiecie, że historia tego drzewa sięga czasów początków miasta?
- Czad! Początki miasta! - Uciszcie się!
Wszystko zaczęło się, gdy Jebediah Springfield przybył tu
wraz ze swoim wspólnikiem Shelbyville’em Manhattanem.
Nasze poszukiwania dobiegły końca. W tym miejscu zbudujemy nowe miasto,
gdzie będziemy wyznawać wiarę bez strachu, rządzić sprawiedliwie
oraz uprawiać konopie na liny i koce.
Tak, i żenić się z naszymi kuzynkami.
Właśnie miałem… O czym ty mówisz, Shelbyville?
- Jak to żenić się z naszymi kuzynkami? - Są bardzo atrakcyjne.
Myślałem, że to główny cel tej wyprawy.
Absolutnie.
Nie mam najmniejszej ochoty mieszkać w mieście,
w którym mężczyzna nie ma prawa ożenić się z własną kuzynką.
Zatem zbudujemy własne miasto.
Kto pójdzie za mną, by wieść surowe życie pełne wyrzeczeń
i bezkształtnej masy, którą zwę musem korzennym?
Tamtego dnia założono Springfield.
Żeby uczcić ten słodki dzień, mieszkańcy zasadzili to drzewo cytrynowe,
bowiem cytryna była najsłodszym z dostępnych im owoców.
Te dzieciaki z Shelbyville myślą, że są fajne.
Ale to nieprawda.
Zgadzam się z tobą w zupełności, Bart.
Dzieci, proszę was.
Jeśli nie nauczycie się cyfr rzymskich, nie będziecie wiedzieć,
kiedy zastrzeżono wasze ulubione filmy.
Wszyscy za mną, szybko! Nie ma czasu na wyjaśnienia.
Dzieci, nie.
Wasza edukacja jest ważna.
Cyfry rzymskie i tak dalej. Nieważne, próbowałam.
Czy nie byłoby szybciej, gdybyś powiedział nam, o co chodzi?
Mówiłem, że nie ma czasu na wyjaśnienia, i tego będę się trzymał.
Drzewo cytrynowe zniknęło!
Trop prowadzi do Shelbyville.
Patrzcie, poszlaka. Papierek po cukierku.
Ci z Shelbyville ciągle jedzą słodycze.
- Uwielbiają ich słodki smak. - Musimy odzyskać drzewo.
Mamy iść do Shelbyville? Nie wyjdziemy stamtąd żywi.
To drzewo cytrynowe jest częścią miasta, a dla nas jako dzieci podstawą gospodarki.
Odzyskamy je albo zatamujemy ich rzeki naszymi poległymi.
Gdzie idziesz, Bart?
Mamo, nie uwierzysz, ale coś, co mi powiedziałaś,
naprawdę dało mi do myślenia.
A teraz muszę dać pewnym dzieciakom lekcję.
- Potraktuję to dosłownie. - Śmierć Shelbyville!
Tak, Bart jest teraz nauczycielem.
Ucz, synu!
Hej, Mihouse, kończ się pakować na wojnę i chodź!
- Co do…? - Gdzie on jest?
Tutaj, chłopaki.
A może tutaj?
O tak.
Dobra, to będzie tak.
Ja będę przywódcą, Milhouse moją prawą ręką,
Nelson twardzielem, Martin mądralą,
a Todd cichym, religijnym gościem, któremu na koniec odbija.
Czas przekroczyć granicę i zmierzyć się z grozą i niebezpieczeństwem.
Zostawić dzieciństwo za sobą i stać się mężczyzną.
DZIENNIK SHELBYVILLE „W KAŻDY TYDZIEŃ”
Jeśli się zgubicie, pamiętajcie,
że wschód można wyznaczyć, stając twarzą do słońca.
Ja też mam wskazówkę. Wsyp szczyptę szałwii do butów,
a świeży zapach będzie ci towarzyszył przez cały dzień.
O rany! Patrzcie!
Tutaj hydranty są żółte!
To miejsce zaczyna mnie przerażać.
Uwaga! Za nami!
Co takiego wyczułeś?
Jest tam ktoś, komu trzeba sprawić lanie?
Teraz nie ma na to czasu.
Mamy lemoniadę do sprzedania.
Odlotowo.
Bogacą się naszym kosztem!
A ten z plecakiem powiedział: „odlotowo”.
To moje powiedzenie.
Zaraz eksploduję!
Już prawie czas na obiad. Gdzie twój brat daje lekcje?
Lekcje? Jedyne, czego uczy Bart, to walka partyzancka w Shelbyville.
Możemy do niego zadzwonić?
Mamo, Bart poszedł z kolegami wypowiedzieć wojnę Shelbyville.
Homer! Chodź szybko!
Bart przestał dawać lekcje i dołączył do gangu!
Tu trop się urywa. Proponuję się rozdzielić,
żeby przeszukać większy teren.
Dobry pomysł. Milhouse, ty i ja będziemy oddziałem Omega.
Todd i Data będą grupą uderzeniową. Zostają nam Nelson i Martin.
Oddział Discovery Channel!
Lepiej, żeby twoja mazgajowatość się na coś przydała.
- Żądam odpowiedzi! - Posłuchajcie.
Zadzwoniłem do komendanta policji w Shelbyville.
Nie widział naszych dzieci,
ale wyśle nam faks, jeśli trafią do kostnicy.
Nie znoszę tych cwaniaków z Shelbyville.
- Skarbie, ja też jestem z Shelbyville. - Nie mogę się z tym pogodzić.
To moja wina. Chciałam, żeby Bart był dumny ze swojego miasta,
ale moc moich słów doprowadziła go do szaleństwa.
Marge, nie możesz zrzucać winy za wszystkie problemy Barta
na jedną małą przemowę.
Jeśli coś obudziło w nim bestię,
to pewnie to, że kiedyś pozwoliłaś mu nosić strój kąpielowy zamiast bielizny.
Oczywiście nie wspominając o twojej małej przemowie.
- Czy jest cokolwiek, co możemy zrobić? - Jak najbardziej!
Jedźmy wszyscy do Shelbyville
i zabierzmy nasze dzieci do domu!
Mam do dyspozycji furgonetkę.
- Flandersa. - Do dzieła!
W porządku, tylko uważajcie, jak…
Wszyscy do środka! Nie ma czasu na wycieranie butów.
LEMONIADA
No dobra, prosiaczku, zacznij kwiczeć.
Skąd wziąłeś cytryny na lemoniadę?
To lemoniada w proszku.
Nie ma tu ani kropli soku z cytryny. Przysięgam.
Nikt nie będzie prześladował mojego braciszka.
Nikt nie odważy się tknąć kumpla Nelsona Muntza.
Wyjdź z ukrycia, mój rosły obrońco, i ocal mnie!
Jakby co, to zwykle z nim nie trzymam.
Oto historia Nelsona I chłopca, co był mu jak brat
Ich piękna przyjaźń kwitła Przez wiele długich lat
O czym mówią?
- Nie jestem pewien. - Mówiłeś, że umiesz czytać z ruchu warg.
Tak mi się wydawało.
To nie ma sensu, Milhouse. Jeśli mamy znaleźć drzewo,
będę musiał zostać szpiegiem. Potrzebuję nowej twarzy.
Zostaw to Baronowi von Kostiumowi i mnie.
ZESTAW DO CHARAKTERYZACJI
Cześć, koledzy z Shelbyville.
Chwileczkę. Skoro jesteś z Shelbyville,
jak to możliwe, że nigdy nie widziałem cię w szkole?
- Nie chodzę do szkoły. - Tak? Ile to jest dwa plus dwa?
- Pięć. - Mówi prawdę.
Właśnie dostaliśmy cynk, że w mieście są dzieciaki ze Springfield!
- Pokażemy tym przystojniaczkom! - Idziemy na urwisko
napisać wielkimi literami „Springfield jest do bani”.
Za każdym razem, gdy będą patrzeć w kierunku Shelbyville,
- będą wiedzieli, że są do bani. - Odlotowo.
Nie podbieraj mi powiedzonek!
Szkoda, że nie ma tu z nami któregoś z tych dzieciaków ze Springfield.
Chętnie nawpychałbym mu pluskiew do ust.
Nie, tylko nie do ust!
Tak powiedziałby ten dzieciak. Chodźmy na urwisko!
Pozdrawiamy ciepło ze Springfield, sąsiedzi.
Zdaje się, że nasze dzieci zabłądziły u was w mieście.
Zabłądziły?
Widzę, że Springfield ma problem z dyscypliną.
Pewnie dlatego co drugi mecz ogrywamy ich w futbol.
Nie stój tak, młody.
Napisz wielkimi literami: „Springfield jest do bani”.
Świetnie mu idzie ze sprayem.
Tak. A w tej peruce wygląda jak jeden z beatlesów.
SPRINGFIELD RZĄDZI, A WY JESTEŚCIE DO BANI
Tak!
Tym obcym, który kroczy wśród was, jestem ja, Bart Simpson!
No wiecie, Bart Simpson!
- Ze Springfield. - On jest ze Springfield! Brać go!
ZABIJ
ZNISZCZ
MOTOCYKL
Użyję puszek ze sprayem jako silników rakietowych.
Na razie, frajerzy!
- Już nie żyjesz! - Patrz! Czyjaś atrakcyjna kuzynka!
Co? Gdzie?
Myślisz, że możesz mnie prześcignąć na deskorolce, co?
Wystrzelcie mnie, chłopaki!
TAWERNA JOE
SZKOŁA PODSTAWOWA W SHELBYVILLE
Zwolnijcie, wy rozpędzone pucybetony!
„Świeży cement”.
Przydałby się latający motocykl.
Miałeś swoją szansę.
UWAGA STREFA KARMIENIA TYGRYSÓW
W końcu jestem bezpieczny.
„Wyjście tylko przez drzwi numer siedem”.
„Za pozostałymi drzwiami są drapieżne tygrysy”.
Cyfry rzymskie.
Nawet nie próbowali nauczyć nas ich w szkole.
Milhouse, jak wygląda rzymska siódemka?
Powiem ci, Bart,
ale pamiętaj, żeby pod koniec każdego komunikatu
mówić: „Odbiór”. Odbiór.
Już ja ci pokażę koniec komunikatu.
Czyżby to miał być kres Milhouse’a?
- To ja jestem Milhouse. - Myślałem, że jestem jedyny.
Znam ten ból.
Więc to takie uczucie, gdy płaczą gołębie.
Milhouse? Co mam robić?
Zaraz. Już wiem.
Nie, jednak nie. No dobra. Myśl, Bart.
Gdzie wcześniej widziałeś cyfry rzymskie?
Już wiem. Rocky V! To była piąta część.
Rocky V plus Rocky II równa się
Rocky VII: Zemsta Adrian!
To bez sensu. Nigdy nie znajdę tego drzewa.
Ta cała wyprawa była niepotrzebna.
Zupełnie jak tamten żółty kamień w kształcie cytryny.
Chwileczkę. Za tym kamieniem jest cytryna!
Drzewo!
PARKING ODHOLOWANYCH AUT W SHELBYVILLE
Parking odholowanych aut.
Niezdobyta forteca przedmieść!
Nigdy nie odzyskamy naszego drzewa.
Ciszej. Nie po to zaszliśmy tak daleko, żeby ktoś nas teraz znalazł.
Znalazłem ich! Dzieci, macie kłopoty.
Żeby tak uciekać z domu.
- Ukradli nasze drzewo cytrynowe. - Nie interesują mnie wasze wymówki.
Nic nie powstrzyma mnie przed wygłoszeniem tej przemowy do końca.
Będziecie… Drzewo cytrynowe!
To drzewo rośnie w Springfield od czasów naszych przodków!
Oddajcie je albo wedrzemy się tam i weźmiemy je sami!
Czyżby?
Musisz być głupszy, niż wyglądasz.
Głupszy jak lis!
Nic mi nie jest.
Nie rozumiecie, springfieldczycy? To koniec. Przegraliście.
A teraz wybaczcie, od tego gadania strasznie zgłodniałem.
To najsmutniejszy dzień w historii Springfield.
Gdyby ktoś czegoś potrzebował, będę pod prysznicem.
Musi być jakiś sposób na odzyskanie drzewa.
Patrzcie! Szpital. Zaparkujcie tutaj.
Szlag!
SZPITAL W SHELBYVILLE
Świetnie. Teraz jestem do góry nogami.
O rany.
Jakaś lekkomyślna istota zaparkowała pod szpitalem.
I tak sobie myślę Co za cudowny świat
Nikt nigdy wcześniej nie wymyślił czegoś równie przebiegłego.
Otworzę bramę.
Nie bój nic, synu. Zajmę się nim.
Szybciej! Nabrał apetytu na mięso!
Chodź tu, synu. Ktoś tu próbuje coś zdziałać.
Zamknijmy bramę i uwięźmy ich w środku.
Gaz do dechy, Flanders!
Nie mogę zapalić. Coś obciąża akumulator.
Przepraszam.
Udało się!
Żryj moje gacie, Shelbyville!
Tak, zjedzcie wszystkie nasze T-shirty!
Wy nędzni springfieldczycy! Potrząsaj mocniej, synu!
WITAMY W SPRINGFIELD
Tak! Udało się!
I wtedy
rozległ się radosny okrzyk bohaterów Springfield.
Sprowadzili święte drzewo z powrotem na jego rodzinną ziemię.
I choć Flanders był zmuszony zapłacić za parking,
nie było to dla niego większym problemem.
- Jeszcze lemoniady, Bart? - Zdecydowanie.
Mów „stop”.
CUKIER
Ponad 14 części cytryny jest jadalnych…
I wtedy rozległ się radosny okrzyk bohaterów Shelbyville.
Na zawsze pozbyli się przeklętego drzewa cytrynowego,
które było nawiedzone.
Uczcijmy to wszyscy szklanką soku z rzepy.
Napisy: Kamila Regel