NIE BĘDĘ WYSYŁAŁ SŁONINY POCZTĄ
Szlag!
PARK WETERANÓW KU CZCI NIEKTÓRYCH WETERANÓW
Pamiętaj, Bart… To znaczy Tańczący w bieliźnie…
białego człowieka bierzemy żywego.
Dobrze, Myśli za dużo, tak się stanie.
Miej oczy otwarte. Indżanie… Rdzenni Amerykanie mogą być wszędzie.
Ścigają nas, bo daliśmy im te koce zainfekowane parchem.
Zjadłem wszystkie kapiszony.
Rzućcie broń i całujcie prerię, bęcwały kowbojskie.
Dlaczego w ogóle musimy się bawić w tę starą nudną grę?
Możemy zagrać w hacele.
Mam dwójki.
Hej!
To nieuczciwe, Nelson. Wtedy nikt nie miał pistoletów Killmatic-3000.
Zapiski z tamtych czasów są co najwyżej niepełne.
Bart, Lisa, do kościoła.
Milhouse, do kościoła.
Szlomo, lekcja skrzypiec.
Czemu do diaska w ogóle musimy iść do kościoła?
Sam odpowiedziałeś na to pytanie swoimi plugawionymi ustami.
Poza tym dzieci muszą się uczyć, co jest moralne i przyzwoite
oraz jak kochać bliźnich.
„A swymi płonącymi mieczami Aromici przeszyli oczy bliźnich swoich,
i posilali się tym, co od nich pochodziło.
A pospołu z nimi i my oddaliśmy się
- pożądliwym chuciom naszym…” - Jestem człowiek troll
Jestem człowiek troll
Nie możesz się bawić czymś, co ma tak dziwną fryzurę.
Okropne włosy.
A teraz moja córka Jessica, która właśnie wróciła ze szkoły z internatem,
przeczyta ten sam fragment, co ja przed chwilą.
Zauważyłem, że niektórzy z was nie słuchali uważnie.
Rety! Bóg istnieje.
Mówię ci, światło byłoby bardziej skuteczne,
gdyby skierować promień na morze.
Zamknij się. Wiem, co robię.
Ależ ja nienawidzę morza i wszystkiego, co z nim związane.
Do widzenia. Dziękujemy za wybór naszego kościoła.
Nigdy wcześniej nie czułem nic takiego.
Moje długie poszukiwania nareszcie się zakończyły.
Cześć, jestem Bart Simpson.
Niesamowicie mnie poruszyło twoje czytanie.
Wydaje mi się, że Boże słowa nigdy nie brzmiały tak wiarygodnie.
Dzięki, Art. Muszę teraz iść. Tu.
Nie bądź dla siebie taki surowy, Bart.
To nie twoja wina, że Jessica cię nie lubi.
Chodzi o moje włosy? Zgryz? Fakt, że noszę codziennie
od czterech lat te same ciuchy?
Nie, Bart. Uważam, że za bardzo się z Jessicą różnicie,
żeby się dogadać.
To słodka, miła córka pastora, a ty jesteś pomagierem szatana.
SZKOŁA NIEDZIELNA OD 1 R. N.E.
Dobrze. Bardzo dobrze.
Ralph, Jezus nie miał kółek.
Bart Simpson?
Tak, proszę pani. Chciałbym wrócić do pani cudownej szkółki niedzielnej.
Ale Bart, zostałeś wyrzucony ze szkółki niedzielnej.
Ty byłeś szczęśliwy. My byliśmy szczęśliwi. Wszyscy byli
szczęśliwi. Szczególnie chomik.
Zmieniłem się. Proszę mi dać jeszcze jedną szansę, proszę pani.
W porządku, Bart.
Biblia naucza, by przebaczać.
Klaso, proszę przywitać z powrotem naszego syna marnotrawnego.
- Co znaczy marnotrawny? - O matko.
W szkółce niedzielnej najbardziej mi się podoba,
że nareszcie uczymy się czegoś użytecznego.
Tak, to prawda. Muszę teraz obrócić moje krzesło. W tę stronę.
Jakoś muszę ją przekonać, że jestem dobrym człowiekiem.
Dobrze. Muszę tu siedzieć i dobrze się zachowywać.
Dobrze, klaso. Dziś obejrzymy coś wyjątkowego.
Replikę procy, za pomocą której Dawid zabił Goliata.
Wy będzie sobie oglądać, A ja się zajmę dokumentacją.
Muszę… walczyć… z szatanem.
Wynagrodzę… mu… to…
później.
Wiesz, myślałem, czy nie zostać po szkole
i pomóc nauczycielce posprzątać.
Czy zawsze mówisz o tym, co myślisz?
Takiej dziewczyny nie da się zadowolić.
Całe to niepotrzebne dobre zachowanie.
Czuję napięcie w okolicy klatki. Potrzebuję wytchnienia.
Kilt służył tylko za codzienną odzież.
Podczas bitwy nosiliśmy suknię balową pełnej długości, pokrytą cekinami.
Chodziło o oślepienie przeciwnika przepychem.
Widzicie tylko to, czym Bóg mnie obdarzył, purytańskie wymioty.
To mi wystarczy.
Przynajmniej dopóki nie znajdę jakichś środków wybuchowych.
Gratulacje, Simpson.
Dałeś się złapać w naszą zasadzkę i wygrałeś trzy miesiące w kozie.
Scotchtoberfest nie istnieje.
Nie? Wykorzystałeś mnie, Skinner!
Trzy miesiące?
Cześć, Bart. Widziałam, jak cię wrobili. To było takie nie fair.
- Masz ochotę zjeść u mnie dziś kolację? - Naprawdę?
Jasne.
Super. Jemy o 19.00.
W takiej chwili tylko jedno powinno się zrobić… ten chód.
Nie chce mi się wierzyć, że mój mały chłopiec idzie na pierwszą randkę.
Wschód słońca, zachód…
Koty w kołysce i srebrna łyżka Tak, nie mamy bananów
Ale to słodkie, Homerze. Nasz syn dojrzewa, prawda?
Nie o to chodzi. Nie słyszałaś?
Nie ma bananów!
Bart, jak ci idzie w szkole? Jessica ma zawsze same piątki.
W mojej rodzinie nie zwracamy takiej uwagi na oceny.
- Liczy się to, czego się uczymy. - Sześć razy pięć, ile to jest?
Liczby nie będą zbyt użyteczne w moim przyszłym zawodzie.
Złoty medal w jeździe na ścigaczach.
Nie wiedziałam, że ścigacze to dyscyplina olimpijska.
Bez urazy, ale tym, czego pani nie wie, można napełnić magazyn.
- Młodzieńcze, wytłumacz się. - Przepraszam, trochę mnie jakby poniosło,
co niektórzy uważają za urocze. A jak już mówimy o uroczych rzeczach,
wczoraj w telewizji Fox usłyszałem dość zabawną anegdotę.
Ten gość o imieniu Martin był raczej napalony
i słyszano, jak mówi…
I nigdy, przenigdy nie zbliżaj się do mojej córki.
Nigdy nie widziałem, żeby ktoś robił sobie ze wszystkiego jaja.
- Ja… ja… - Niech on już przestanie.
- Ja… ja… - Niech przestanie!
Barcie Simpson, jesteś złym człowiekiem.
- Nieprawda. Tak naprawdę… - Jesteś. I to mi się podoba.
- Jestem zepsuty do szpiku kości. - Chodźmy się zabawić.
- Ale twój ojciec mówił… - Powiedziałam pastorowi, że w pokoju
będę odmawiać pacierze.
Mądra, piękna i kłamie.
O wiele lepiej niż ta Sarah, pospolita i wysoka.
NIE WAŁĘSAĆ SIĘ
LODY
CENTRUM ODCHUDZANIA
Tutaj. Daj to tutaj.
Doskonale. Jessica, jesteś niesamowita.
Twoje rzuty, twoje chwyty, twoje spirale, twoje pętle.
Jakby papier toaletowy był przedłużeniem twojego ciała.
Nie ma szans, żeby córka pastora z tobą chodziła.
Serio? Udowodnię to.
- Cześć, Jessica. - Cześć, czy my się znamy?
Jessica, przecież…
To za oczernianie imienia niewinnej dziewczynki.
- Dlaczego? - Przykro mi, Bart.
Wiesz, że moi rodzice nie mogą się o nas dowiedzieć.
A poza tym, po kryjomu wszystko kręci jeszcze bardziej.
- W sumie. - Chcesz iść na deskę?
Tak naprawdę to chciałem przynajmniej na sekundę usiąść.
Dawaj, będzie super.
Super! Teraz mam energię na wszystko.
Daj mi tylko dwie minuty.
Jessica, tu jest chyba zbyt stromo.
Na takiej wysokości nie możesz do końca ufać swojej percepcji.
W zasadzie, jeśli powierzchnia drogi pozostanie nienaruszona,
może uda mi się utrzymać.
OLEJ
ŁOŻYSKA KULOWE
KLEJ
Klej mnie zwolni.
- Jakiś klej wycieka? - Nic a nic, ani kropelki.
Och, nic mnie nie zatrzyma.
O, nie, jednak cieknie klej.
Nie!
Super, nie?
- Zauważyłeś, że Bart się zmienił? - Nowe okulary?
Nie. Wygląda, jakby miał problem.
Pewnie tęskni za starymi okularami.
Chyba powinniśmy się bardziej zainteresować zajęciami Barta,
ale nie chcę go przytłoczyć, jeszcze się udusi.
Za to byłaby czapa.
- Nie o to mi chodziło. - O to, Marge, przyznaj się.
SZKOŁA PODSTAWOWA
- Cześć. - Musimy iść do sali.
- Po co ten pośpiech? - Możemy mieć kłopoty.
Za bardzo się martwisz.
Słuchaj, jak zostaniesz tu chwilę,
pozwolę ci potrzymać się za rękę.
POŻAR
Praca grupowa. Dajesz, Bart.
Jeśli ja nie ocalę małych żółwików, to kto?
LABORATORIUM
Ocalcie mnie przed żółwikami! Były dla mnie zbyt szybkie!
Nie wierzę, Bart. Myślałem, że Jessica jest taka słodka.
Jest jak rodzynka w czekoladzie.
Słodka na zewnątrz, trująca w środku.
- Musisz z niej zrezygnować. - Nie, słuchaj. Mam plan.
Wytrzymam z nią jeszcze siedem lat.
Potem weźmiemy ślub. Kiedy pojawi się pierwsze dziecko,
ona się zmieni i zacznie mnie dobrze traktować.
Przecież na to zasługuję.
Bart, naiwnością jest wiara, że możesz zmienić osobę…
Może poza tym chłopcem, który pracuje w bibliotece.
- Macie Idź, psie, idź? - Nie, to nie dział młodzieżowy.
Oczytany i nieco szalony.
Gdyby tylko ktoś potrafił go ujarzmić.
Masz rację, Lisa. W miłości nie chodzi o naprawianie ludzi.
Muszę z nią zerwać.
Nie będę z nią rozmawiał ani widywał. Koniec. Dzięki za radę, siostra.
KWIECIEŃ
MAJ
CZERWIEC
Tu. Jeśli wytrzymam tyle dni bez spotykania się z nią,
całkowicie o niej zapomnę.
Dobra, dzień… pierwszy.
Czas do kościoła, Bart.
Na pewno twoja przyjaciółka Jessica tam będzie.
PIERWSZY KOŚCIÓŁ SPRINGFIELD ZŁE KOBIETY W HISTORII
OD JEZABEL DO JANET RENO
- Jessica. - Bart, twardy bądź.
Nie potrzebujesz tej diablicy.
Lis, ona już mnie przyzywa swą piękną syrenią pieśnią.
To nie daje mi spokoju.
Cześć, Bart. Co? Co się dzieje?
Jessica, wiesz, chyba nie powinniśmy się więcej spotykać.
Zmieniasz mnie w przestępcę, a ja chcę być tylko drobnym łobuzem.
Dobrze, idzie taca.
Homer! Nie możesz dać kuponu za 30 centów.
Możemy odpuścić, Marge. Zostaliśmy pobłogosławieni.
Masz rację, Bart. Byłam zbyt brawurowa.
Od tej chwili… ustatkuję się.
- Jessica, co robisz? - Na nowy start potrzeba pieniędzy.
Kradzież z kościelnej tacy jest naprawdę zła. Nawet ja to wiem.
Super. Właśnie straciłeś swoją dolę.
Zabiorę to.
Obróćcie się wszyscy i spójrzcie na to.
Co jest, unitarianin?
Spokojnie. Po pierwsze, nie zrobiłeś nic złego.
Wyjaśnij, a wszyscy zrozumieją.
- Ja… - Wziąłeś pieniądze? Tak, wiemy.
- Przyznał się. - Dobrze.
Zatrzymać go, biegnie do okna!
Synu, jeśli możesz spojrzeć mi prosto w oczy
i powiedzieć, że nie wziąłeś pieniędzy ze składki,
to mi wystarczy.
- Nie wziąłem ich. - Ty, mały…
Jak możesz tak kłamać, patrząc mi w oczy?
Homer! Przestań! Ja mu wierzę.
To powiedz, jeśli nie wziął pieniędzy, dlaczego nosi te wymyślne ciuchy?
- Włożył je do kościoła. - Bardzo wygodne wytłumaczenie.
Bart, kochanie, czy wiesz, kto naprawdę wziął pieniądze?
- Nie. - Widzisz, synu, da się mówić prawdę.
Ty, mały…
- Oszust! - Kanciarz!
Złodziej pieniędzy z kościelnej tacy!
Musimy porozmawiać.
Słuchaj, dzięki, że mnie nie wydałeś. To było słodkie.
Jeśli ci na mnie zależy, sama powinnaś się przyznać.
Nie rozumiesz? Nie przyznam się dlatego,
że mi na tobie zależy.
To jest bez sensu.
Dobra, to prostu nie mam na to ochoty, OK?
Jessica, jesteś naprawdę piękna, ale nie jesteś zbyt miła.
Wiesz co, traktujesz mnie tak źle, to dlaczego mam cię osłaniać?
Bo jeśli to powiesz, nikt ci nie uwierzy.
Pamiętaj, że jestem słodką doskonałą córką pastora,
a ty żółtym śmieciem.
- To tu się ukrywasz. - Tak, to moje jedyne schronienie
przed szyderstwami i oskarżeniami mieszkańców miasta.
Złodziej.
Bart, nie może jej to ujść na sucho!
Daj spokój, Lis. Ona jest geniuszem zbrodni.
Ma IQ 108. Czyta na poziomie piątej klasy i…
jej włosy pachną jak płatki owocowe.
Tak? Ja jem je na śniadanie.
Z powodu zeszłotygodniowych kłopotów
przy dzisiejszej zbiórce zastosujemy pewne środki bezpieczeństwa.
Nie powinniśmy im na to pozwalać. Jego samoocena na tym ucierpi.
Dziś czytać będzie Lisa Simpson,
na którą wszyscy będziemy mieli oko.
Wiem, że większość z was zdecydowała, że mój brat jest winny
bez żadnych dowodów,
a czyż Biblia nie uczy, „Nie sądź, bo będziesz sądzony”. Pastorze?
To jest chyba gdzieś pod koniec.
Jest ktoś między nami z nieczystym sumieniem.
Po długiej dyskusji z własną duszą,
zdecydowałam, że używanie imion będzie błędem.
Jednak nalegam, by ta winna osoba, pod wzrokiem Boga,
wystąpiła naprzód, przyznała się i uratowała swą duszę
przed udręką osobistego piekła!
W Wietnamie wąchałem dym marihuany!
- Przeze mnie zrezygnowali ze Star Treka! - Zaszyłem klucze do porsche w pani Glick.
Mówię do osoby, która ukradła pieniądze ze zbiórki!
Tylko ty możesz wystąpić i zakończyć tę niesprawiedliwość.
A co mi tam. To była Jessica Lovejoy!
Jeśli przeszukacie jej pokój, na pewno znajdziecie tam pieniądze.
Do pokoju dziewczynki.
- To pieniądze z tacy. - Tak, czuć je kościołem.
Chyba to oczywiste, co się stało.
Bart Simpson jakiś cudem zdołał przenieść swoją sypialnię do mojego domu.
- No, użyjcie wyobraźni. - Nie, tato.
Ja to zrobiłam. To klasyczne wołanie o pomoc.
Młoda damo, najwyraźniej zbyt wcześnie wróciłaś do domu
ze szkoły z internatem.
Zostałam wydalona, tato. Pamiętasz bombę rurową, burdę w chórze?
Pamiętasz tacę w kaplicy szkolnej?
- Przynosimy snopy - Eksplodujące toalety coś ci mówią?
- Przynosimy snopy - Tato, zwróć na mnie uwagę!
Owce będą maszerować…
Myślę, że mój syn zasługuje na przeprosiny od was wszystkich.
- Bardzo mi przykro. - W porządku.
Doceniam.
- Cześć, Jessica. - Będziesz napawać się moim cierpieniem?
Chciałem tylko powiedzieć,
że chociaż to było trudne doświadczenie,
wiele się nauczyłem.
Jestem troszkę mądrzejszy i troszkę mniej naiwny.
Ja się nauczyłam, że mężczyźni zrobią wszystko, na co mam ochotę.
Nie rozumiesz Jessica? Chyba nie nauczyłaś się…
Skończysz za mnie szorowanie schodów?
Skończę?
Cześć, Jessica.
Idę!
Frajer. Niesamowite, co niektórzy faceci zrobią dla ładnej buzi.
Ale nie ja. Poczekajcie, aż zobaczy, jak źle będą wymyte te schody.
Napisy: Marcin Piechota