PRZESZCZEP ORGANÓW ZOSTAW PROFESJONALISTOM
Kanapka.
Bielizna.
KARMA DLA PSA
Kula do kręgli. Więcej bielizny.
Cześć, mamo!
Cześć, mamo.
Po śniadaniu idziemy do wąwozu z Milhouse’em.
Jakiś sześciolatek dał nam cynk, że jest tam martwy Marsjanin.
A ja idę do parku zagrać z kwartetem bluesowym Białe Dziewczynki.
- Chcesz iść ze mną, tatusiu? - Kochanie, chciałbym,
ale tatuś musi dziś iść na zawody w piciu piwa.
Myślisz, że wygrasz?
Synu, gdy uczestniczysz w zawodach sportowych
nie chodzi o zwycięstwo, ale o to, żeby jak najbardziej się upić.
Kapuję. Muszę lecieć.
Ja też!
Trudno nam wyjść, jak tak stoisz, mamo.
- Synu, popchnij ją. - Nikt nigdzie nie idzie.
Sprzątniemy cały dom, centymetr po centymetrze.
Boże, nie!
Myślę, że ucieczka jest niemożliwa.
Teraz proszę wybrać sobie piętro i do roboty.
- Biorę piwnicę. - Dobra.
Jestem zmęczony i głodny. Może po prostu kupimy nowy dom?
Bart, porządki nie muszą być przykrym obowiązkiem. Pracuj w rytm muzyki.
Ładujesz 16 ton i co z tego masz?
Jeden dzień bliżej do końca i coraz większy dług.
Amen, Ernie.
- Gotowe. - Nieprawda.
Masz wyrzucić te stare kalendarze i gazety z programem TV.
Kobieto, oszalałaś?
PROGRAMY TV KALENDARZE
Nigdy nie wiadomo, kiedy się przyda stary kalendarz.
Oczywiście, że dziś nie jest rok 1985, ale kto wie, co przyniesie jutro?
A te programy – tyle wspomnień. „Gomer zaskakuje sierżanta Cartera”.
Nigdy nie zapomnę tego odcinka.
- Pyle! - A niech mnie!
A niech mnie.
Przestań wspominać telewizję i wracaj do pracy.
Po co w ogóle robimy te porządki? Jesteśmy tacy próżni?
- Ej, Clinton, weź się do roboty. - To mnie zmuś.
Świetnie się bawią, a ja tu tkwię.
ŚRODEK CZYSZCZĄCY – WOSK – PIANKA
PAN CZYŚCICIEL OSTRZEŻENIE
„Używać w dobrze wentylowanych pomieszczeniach”.
Wypad, dziadu.
Muszę cię zniszczyć!
Homer, co się tam dzieje?
- Nic. - To przestań tak wrzeszczeć.
Dobra.
To było „Weź tę pracę i się wypchaj”.
Teraz czas na nasz kolejny szczęśliwy telefon.
Odbierz telefon i wypowiedz specjalnie zdanie, za które czeka nagroda.
Do wyboru masz dziesięć tysięcy dolarów w gotówce…
albo jakąś naprawdę głupią nagrodę.
JEŚLI TO WIDZISZ, TO NIE SZORUJ
SYGNOWAŁ GRANT WOOD
Zatem dzwonimy.
KBBL da mi coś głupiego!
- Bart, mam palpitacje! - Nie możemy zajmować linii, dziadku.
Proszę, nie wygląda lepiej?
Teraz róbcie to, na co macie ochotę, ale nie nabałagańcie.
Oczywiście.
Spróbujmy znowu zadzwonić.
Pomocy! Ukradli nam mundury, broń i paralizatory.
Smaż się, świnko.
Nie, nie rób tego!
Trochę na lewo. O to chodzi.
Przykro mi, właściwe zdanie brzmi: „KBBL da mi coś głupiego”.
Trochę dziwne.
Wybieramy jeszcze jeden numer.
- Halko! - KBBL da mi coś głupiego!
Patrzcie na niego, mamy wygranego!
- Halko? - Wygrałem!
Możesz wybrać, co wolisz: dziesięć tysięcy dolarów lub…
- Jaką mamy jajcarską nagrodę? - Dorosły słoń afrykański.
Marty, ta kasa brzmi naprawdę kusząco,
ale chyba wybiorę słonia.
Bierze słonia zamiast pieniędzy.
- Dzieciak chce słonia. - Nie mamy cholernego słonia.
Nie szepcz do mikrofonu.
Słuchaj, słoń to jajcarska nagroda.
Nikt nie bierze jajcarskich nagród. Wszyscy chcą kasę.
- Chcę słonia. - Nie daj się.
Nie, czekaj, oddzwonimy do ciebie.
Bart, dziesięć tysięcy dolarów zrobiłoby z nas milionerów.
Moglibyśmy kupić mnóstwo pożytecznych rzeczy, na przykład miłość.
Albo podwójne okna, które wyglądają jak normalne okna,
ale zapewniają cztery procent oszczędności na ogrzewaniu.
Naprawdę.
Wszyscy zapominacie o najważniejszej kwestii:
więzienie zwierzęcia jest złe.
Lisa, marsz do pokoju.
Cieszymy się, że nas odwiedziłeś, słuchaj…
Problem w tym, że…
Nie mamy słonia.
No, młody, weź kasę, co?
W innym razie nas zwolnią.
- Chyba nie chcesz, żeby nas zwolnili? - Obojętne mi.
Chyba rozumiemy, co kombinujesz, Bart, więc mamy propozycję.
Zapłacimy twojemu dyrektorowi, żeby ściągnął gacie
i ich nie poprawiał do końca roku szkolnego.
- Bart, jestem gotów. - Nie.
Dobra, to może za te dziesięć tysięcy zrobimy Skinnerowi operację plastyczną,
żeby wyglądem przypominał homara?
Chwileczkę, to nie zostało ze mną uzgodnione.
Panowie, nie ruszę się stąd bez słonia.
Hej!
Gdzie mój słoń?
Słuchajcie, to „Pieśń słonia”.
Uwielbiam to. Przypomina mi o słoniach.
NASZE SPRINGFIELD KBBL OSZUKUJE WZOROWEGO UCZNIA!
MOJE TRZY GROSZE Z KENTEM BROCKMANEM
Czy to nie właśnie tego szukamy w życiu?
Gdzie mój słoń? Z pewnością ja o to pytam.
Nasze notowania spadają, a stacja została zasypana
telefonami i bombami w listach.
- A wszystko to wasza wina. - Zgadzamy się, psze pani.
To DJ-3000. Automatycznie odtwarza płyty.
Ma też trzy różne odmiany bezsensownej gadaniny.
Hej, jaką mamy tam pogodę?
BEZSENSOWNA GADANINA
Rozmówca prosto z piekła.
Patrzcie na niego, mamy wygranego!
- Stary, to jest genialne. - Nie chwal maszyny.
Jeśli ten dzieciak nie dostanie słonia do jutra, DJ 3000 dostanie waszą robotę.
Najwyraźniej klauny z kongresu znowu to zrobiły.
Ale banda klaunów.
Jak on za tym wszystkim nadąża?
Homer, wygląda, jakby był nadęty.
Tak, wygląda jak dwa prezydenty.
Ale śmierdzi najgorzej na świecie.
Hej, słoniu, przewieź mnie na grzbiecie.
Bart!
Super!
- Chciał mnie zabić. - To naprawdę zły pomysł.
Marge, w teorii się z tobą zgadzam. W teorii komunizm działa. W teorii…
Patrzcie, myśli, że jest człowiekiem.
Nazwę go Tuptuś.
- Dlaczego krzyczy? - Jest głodny.
Masz, Tuptusiu. Jedz powoli. Musi wystarczyć na…
Zjadłeś za szybko.
Zwiążmy go, nie będzie się mógł ruszyć
i nie będzie głodny.
- Tato, tak nie można, to okrucieństwo. - Jak wszystko według ciebie.
Trzymanie go na łańcuchu jest okrutne.
Ciągnięcie za ogon jest okrutne. Wrzeszczenie mu do ucha jest okrutne.
Wszystko jest okrutne. Wybacz mi, jeśli ja też jestem okrutny.
Teraz moja głowa była już we wnętrzu słonia, hipopotama i leniwca.
DARMOWE ORZESZKI DO PIWA
ORZESZKI
Chyba trochę przesadnie korzystasz z mojej hojnej oferty.
Zamknij się!
Same orzeszki mu nie wystarczą, tato. Potrzebuje roślin, żeby żyć.
Roślin, tak?
ARBORETUM SPRINGFIELD (SĄ TUTAJ DRZEWA)
Tuptusiu, tu możesz zjeść korę.
- Są tu jakiś inne arboreta? - Nie!
Ten ptak! Zabija słonia! Powstrzymać go!
Nie, tato, on go iska.
Iska go, tak?
- Homerze, na głowie masz ptaka. - Wiem, iska mnie.
Świeżość słonia.
Dobrej nocy, Tuptusiu.
Dzięki, stary.
PO TERMINIE
Bart, Tuptuś zna już jakieś sztuczki?
Nie, nie chce się uczyć, a mi się nie chce go uczyć.
Super się dogadujemy.
O co im chodzi?
Chyba chcą zwrócić naszą uwagę.
Powodzenia!
Patrz na rachunki. „Łańcuch dla słonia”.
„Zastrzyki dla słonia. Wielkie ozdobne poncho!”
Teoretycznie jest na żyrafę, ale chyba da się trochę skrócić.
Musisz za to wszystko zapłacić ze swojego kieszonkowego.
Musisz mi je podnieść do tysiąca tygodniowo.
Myślisz, że jesteś sprytny? Patrz na to.
- Możemy zobaczyć słonia? - Zapłacimy.
Po raz dziewiąty – nie!
Chwila. Chyba mam pomysł.
WYPAD
OGLĄDANIE PRZEJAŻDŻKA
Ten znak jest lepszy.
Nie mam czasu go czytać. Streść go.
Dzieciak pofrunął dwa metry. Liczy się jak jazda. Dwa dolce.
To nie były dwa metry.
To zwierzę jest z pewnością źle wychowane.
No, pani też by nie była szczęśliwa,
gdyby panią zabrano z naturalnego środowiska,
żeby zgraja wieśniaków gapiła się na panią całymi dniami.
Patrz na tę dziołszkę ze stojącymi włosami.
Nie rozumiecie Tuptusia. Jest do mnie podobny.
Obaj lubimy żarty i jesteśmy nieokiełznani.
Żyjemy swoim własnym życiem.
Smithers!
To mi przypomina tego grubasa, na którym jeździłem do pracy.
Patrz, Marge, 58 dolarów zysku!
Jestem najsprytniejszym biznesmenem na świecie.
Dzisiejsze pożywienie Tuptusia kosztowało 300 dolców.
Marge, proszę mnie nie upokarzać na oczach pieniędzy.
ZOBACZ SŁONIA – 100 $ PRZEJEDŹ SIĘ – 500 $
Milhouse widział słonia dwukrotnie, a raz na nim jechał, tak?
Tak, ale już pan dostał cztery dolary.
Cóż, to było według starego cennika.
Według nowego cennika państwa rachunek wynosi razem 700 dolarów.
Jako że zapłacili państwo już cztery dolary,
są mi państwo winni jeszcze 696 dolarów.
Proszę opuścić naszą posiadłość.
W tym mieście mieszkają same obiboki.
- Nie stać nas na tego słonia. - Tato, to mój przyjaciel.
Przykro mi, Bart. Muszę go sprzedać.
NA SPRZEDAŻ
Proszę pana, muszę być szczery.
Potrzebuję dużego słonia afrykańskiego i to jeszcze dzisiaj.
Ale niestety nie tego szukam.
O co panu chodzi? To nie jest słoń?
Jest i nie jest, jeśli mnie pan rozumie.
Lubi orzeszki.
Nasze schronisko dla dzikich zwierząt to idealne środowisko dla waszego słonia.
Tysiące akrów symulowanej afrykańskiej sawanny.
- Tato, jest idealnie. - Mam tylko dwa pytania.
Ile? I płatne od razu.
Niestety nie możemy zaoferować pieniędzy.
- Jesteśmy organizacją non profit. - Czyli pana oferta to zero?
- Wolimy o tym myśleć jako… - Dziękuję.
- Wie pan, naprawdę myślę… - Dziękuję.
Panie Simpson, ta suma z pewnością pana zadowoli.
Tato, to chyba handlarz kością słoniową.
Ma buty, kapelusz, a pewnie też czek z kości słoniowej.
Facet, który ma tonę kości słoniowej, prawdopodobnie nie skrzywdzi Tuptusia.
W przeciwieństwie do kogoś, kto jej nie ma wcale.
Kochamy… cię.
- Panie Blackheart? - Tak, ślicznotko.
Handluje pan kością słoniową?
Dziewczynko, wykonywałem w życiu wiele zawodów.
Polowałem na wieloryby, zabijałem foki, byłem prezesem telewizji Fox…
I, jak większość ludzi, owszem, handlowałem kością słoniową.
Tato, nie rób tego. Tuptuś to mój przyjaciel.
Nie martw się, synu, dostaniesz nowego.
- Tego też kupię. - Stoi.
Rano wrócę po Tuptusia.
Oto kluczyki.
- Słonie nie mają kluczy. - Więc je zatrzymam.
Nie martw się, Tuptusiu.
Nie pozwolę, żeby Homer cię sprzedał temu handlarzowi.
Uciekniemy razem.
Pójdziemy bocznymi drogami na południe.
O ile znam się na geografii, Afryka jest tylko 19 km stąd.
Dobra, stary, cichutko, musimy się wymknąć…
Tuptuś!
Cztery Słonie Apokalipsy!
- To jeźdźcy, Ned. - Ale jest coraz bliżej.
- Mamo, tato, Bart i Tuptuś zniknęli! - Mój Boże!
To na pewno przez tego okropnego handlarza.
Barta też wziął?
Blackheart! Tego nie było w umowie!
Łatwizna.
Wystarczy podążać ścieżką zagłady.
Głupie tornado!
Patrzcie! Porwało Patty i Selmę.
- Czuję to pod całą spódniczką. - Ja też.
UTYLIZACJA
MAPA SPRINGFIELD
Tak, jasne, paniusiu.
Słoń pani przebiegł przez ganek. Jasne.
Wiggum. Tak, oczywiście, proszę pana.
Słoń właśnie przewrócił skrzynkę na listy, jasne.
Wiggum. Tak, kolego, napad na monopolowy. Ranny policjant. Jasna sprawa.
A ja jestem Sacha Baron Cohen.
KONWENCJA REPUBLIKANÓW
CHCEMY DLA WSZYSTKICH NAJGORSZEGO JESTEŚMY BARDZO ŹLI
KONWENCJA DEMOKRATÓW
NIENAWIDZIMY ŻYCIA I SIEBIE NIE POTRAFIMY RZĄDZIĆ
FABRYKA ORZESZKÓW
Tego momentu się obawialiśmy.
Wielu z was nie wierzyło, że to się wydarzy,
ale ja nalegałem, by dwie godziny dziennie szkolić się na tę ewentualność.
Myśleliście, że postradałem zmysły.
Wielu z was chciało przeniesienia do innej fabryki orzeszków.
Ale teraz…
Tuptuś! Tuptusiu, gdzie jesteś?
MAMUT
Te prehistoryczne stworzenia wpadły do jamy ze smołą…
JAMA ZE SMOŁĄ
…dzięki czemu ich szkielety zachowały się w doskonałym stanie.
Uciekł na zawsze.
Tuptuś!
Tęsknisz za innymi słoniami, prawda?
JELEŃ
- Jeleń! - Sarna jelenia.
Synu, jesteś cały!
I doprowadziłeś nas do drogocennej kości słoniowej.
No i również do twojego kochanego zwierzątka, z którym jest związane.
Tato, nie możesz go sprzedać. Tuptuś jest moim przyjacielem.
I w ogóle to chcę, by trafił do tego schroniska dla dzikich zwierząt.
Zapomnij!
Wydałem na tego słonia tysiące dolarów.
Tato, chciałbyś, żeby ciebie sprzedali handlarzowi kością słoniową?
Nie widzę problemu.
Nawet jeśli zabiłby cię, a z zębów zrobił klawisze do fortepianu?
Oczywiście, że tak.
Kto nie chciałby występować na scenie?
Tato, topisz się!
- Bart, przynieś linę. - Nie, nie trzeba.
Na pewno dam radę jakoś się wydostać.
Najpierw sięgnę swoich nóg, żeby je wydostać.
A teraz wyciągnę ręce twarzą.
- Tato! - Homey!
Tuptusiu, szybko! Wyciągnij go!
Dzięki, Tuptusiu.
Żyję! Naprawdę żyję! I to dzięki temu zadziornemu kotowatemu.
Tato, kotowate to są koty.
Słoń, kochanie, to słoń. Jestem pewien, że będzie z niego świetne pianino.
Tato!
Chyba sprzedaż Tuptusia po tym, jak mnie uratował, nie jest w porządku.
A chłopak najwyraźniej nawiązał z nim jakąś więź.
- Dzięki, tato. - Z drugiej strony,
kto ma prawo mówić, co jest w porządku, a co nie,
gdy mamy tyle nowoczesnych pomysłów i produktów?
Dobra, oddamy słonia do tego głupiego schroniska dla zwierząt.
Super!
Mamo, przylepiliśmy się do taty.
To samo się zdarzyło w fabryce karmelu.
Moje włosy!
Karmel.
SCHRONISKO DLA ZWIERZĄT
Na razie, Tuptusiu.
Na pewno ci się tu spodoba. Nie, Tuptusiu!
Dziękuję, stary.
O rany!
Zuch chłopak! Daj mu kuksańca ode mnie!
Jejku, myślałam, że będzie szczęśliwszy w swoim środowisku naturalnym.
Myślę, że jest.
To dlaczego atakuje te inne słonie?
Zwierzęta przypominają ludzi, proszę pani.
- Niektóre są niegrzeczne… - Tuptuś!
…bo albo miały ciężkie życie, albo ktoś je skrzywdził.
Ale, tak jak ludzie, niektóre są po prostu palantami.
Panie Simpson, niech pan przestanie.
Napisy: Marcin Piechota