Szlag!
DWÓR BURNSA
UWAGA WSTĘP WZBRONIONY
UWAGA OGRODZENIE POD NAPIĘCIEM
INTRUZI ZOSTANĄ ZASTRZELENI
KOTKI ZA DARMO INFORMACJE W ŚRODKU
Wszystko, co mamy, nie jest nasze
Jestem najszczęśliwszym chłopcem! Prawda, Bobo?
Happy! Chodź tu, Happy.
Tak, mamusiu?
Chciałbyś mieszkać dalej z nami, twoimi kochającymi rodzicami?
Czy wolałbyś mieszkać z tym dziwnym, bezdusznym miliarderem?
Jazda.
Czekaj! Zapomniałeś misia! Symbolu utraconej młodości i niewinności!
No nic. Wciąż mamy jego młodszego brata, George'a.
Bum-bum, bum-bum Słońce świeci jasno
Mój stary dom w Kentucky Bum-bum, bum-bum
Wierzcie mi, to będzie zabawne, gdy będę stary.
Chcę mojego misia.
NIETŁUKĄCE SIĘ KULE ŚNIEŻNE
Bobo.
To ty. Basenik jest pod poduszką.
Kim jest Bobo, panie?
Bobo? Mówiłem „Lobo”. Szeryf Lobo.
Nie powinni zdejmować tego show.
Rozumiem. Rozpoczęliśmy przygotowania do pańskich urodzin.
- Nie dostanę tego, czego chcę. - Nikt nie dostaje.
Wszystkiego najlepszego, panie Smithers
PAN BURNS
Lobo.
Przywróćcie Szeryfa Lobo! Lobo. Lobo!
Co, Homciu?
O nie, dziś są urodziny Burnsa.
WRZESIEŃ URODZINY BURNSA
- Co jest nie tak? - Zawsze gdy pan Burns ma urodziny,
wszyscy pracownicy muszą pomagać przy przyjęciu.
I zawsze trafia mi się straszna robota.
Gdzie jest ta okropna piniata?
Nie uderzył mnie pan.
To nie jest śmieszne. A ten w gaciach bardzo boli.
Ten człowiek, z którego się śmieją, kto to?
To Homer Simpson. Jeden z gości od węgla
z sektora 7G. Ale nie sądzę…
Chcę, żeby Simpson był komikiem na moim przyjęciu.
Muszę wykorzystać jego wizję współczesnego świata.
Dobrze. Polecę mu przygotować zabawny materiał w rodzaju Sindbada.
Jestem taki zabawny. To będzie świetne.
Co robisz?
Piszę soczystą parodię pana Burnsa
na jego przyjęcie urodzinowe. „Defekacja” to jedno słowo czy dwa?
To chyba zły pomysł upokarzać szefa w jego urodziny?
Właściwie, mamo, spełnianie zachcianek pana Burnsa,
o ile robione z wyczuciem,
może zapewnić tacie specjalne miejsce w jego sercu.
Potrafię go też świetnie parodiować.
Maluję zmarszczone czoło na tyłku i opuszczam spodnie.
DZIŚ URODZINY BURNSA DŁUGIE ŻYCIE OD SZATANA
SZATAN JEDEN MILIARD
Nie mówię, że pan Burns nie umie utrzymać stolca…
Nie umie utrzymać stolca!
Przesadziłeś.
Czy któryś z was wie, co to znaczy?
- Lisa, nie psuj zabawy. - Chodź, skarbie, czas iść.
Dobrze, idiotko.
Homer, musisz przestać obrażać wszystkich, zwłaszcza szefa.
Marge, wyśmiewanie to amerykańska tradycja.
Dzięki temu możemy krytykować tych, którym się lepiej powodzi.
Hej, Flanders, śmierdzisz jak gówno!
Lepiej odwołam dzisiejszą kolację. Dzięki za wieści, sąsiedzie!
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO, PANIE BURNS
Hej, żadnych jednokadencyjnych!
Ty też? Znam fajne miejsce z jogurtami.
Odejdź, nieudaczniku.
Szanowni Państwo, przedstawiam film Życie Montgomery'ego Burnsa.
Bobo.
A teraz kilkoro młodzieńców, którzy na pewno zajdą daleko.
Szanowni państwo, Ramones.
Ci grajkowie ukoją moje skołatane nerwy.
- Ten występ jest do bani. - Wal się, Springfield!
Raz, dwa, trzy, cztery!
Niech nam żyje sto lat
Niech nam sto lat żyje Burnsy
Niech nam żyje sto lat
Idź do diabła, stary dupku.
Chyba im się podobało.
Zleć zabójstwo Rolling Stonesów.
- Ale to nie… - Rób, co mówię!
Beznadziejne. Tragedia. Mały odkurzacz?
Kazałem mieszkańcom Australii połączyć ręce
i ułożyć pańskie imię ze świeczek. Jest widok satelitarny
na tym monitorze, proszę się odwrócić.
Nie ma czasu. Następny!
Muszę ogłosić pewne smutne wieści.
Mały szczeniaczek, jak Lassie, został dziś potrącony na parkingu.
A teraz czas na występ komediowy Homera Simpsona!
Jesteście gotowi na śmiech?
Biedny pies.
Spytałem: jesteście gotowi na śmiech?
Cicho, okropny człowieku.
- Wiecie, pan Burns jest taki tani… - Co?
To znaczy wiecie, pan Burns jest taki stary…
Jak śmiesz!
Trudna publiczność. Lepiej wyjadę z ciężkimi działami.
Oto parodia pana Burnsa, która może się wydać kontrowersyjna.
Jestem pan Burns. Bla, bla, bla.
Zróbcie to, zróbcie tamto. Bla, bla, bla.
Wydaje mi się, że jestem taki ważny. Bla, bla, bla.
- Zniszczcie go. - Bla, bla, bla. Spójrzcie na mnie.
Koniec przyjęcia.
Co poszło nie tak?
Nigdy nie będę machał nagim tyłkiem przed publicznością.
Chciałabym wierzyć, że tak będzie. Naprawdę bym chciała.
Bart, biegnij do sklepu i kup paczkę lodu dla ojca.
Tato, wiem, że jesteś zniechęcony,
ale nie pozbawiaj świata swojego tłustego tyłka.
Bez obaw, mały.
Będzie gotowy na urodziny cioci Selmy.
Wiedziałam.
BEZCENNE ANTYKI
Proszę spojrzeć na swoje piękne rzeczy.
Excalibur króla Artura. Jedyne nagie zdjęcie Marka Twaina.
Pierwsza wersja konstytucji
- ze słowem „frajerzy”. - Tak, tak. I co z tego?
Chce pan misia Bobo, prawda?
Kłamca! Sprawię ci takie lanie, że popamiętasz!
Opór jest daremny.
Bardzo chciałbym swojego misia.
Ale już go nie ma. Zniknął na zawsze.
Dałbym wszystko, żeby wiedzieć, co się z nim stało.
1927 – NOWY JORK
Pośpiesz się, Lindy! Jesteś spóźniony!
DUCH ST. LOUIS
1945 – BERLIN
To twoja wina.
1957 – BIEGUN PÓŁNOCNY
LÓD
Musicie sprzedawać to drożej niż za dolara za torbę.
Straciliśmy kolejnych czterech ludzi na wyprawie.
Jeśli masz lepszy pomysł na zdobycie lodu, chętnie usłyszę.
- Tu nas ma. - Ma rację.
Hej, Apu, w tej torbie z lodem jest głowa.
Torba z głową. Mają…
do tego głowę.
Hej, to pluszowy miś!
Okropność. Pewnie ma robaki.
Masz, Maggie.
100% BAWEŁNY
Mam coś, co polepszy panu nastrój.
To ja, Bobo! Przytul mnie! Ścigaj mnie! Ciągnij za futro!
Dość. Przerwij tę groteskową maskaradę. Znajdź mojego misia.
I zostaw kostium.
Miś pana Burnsa, najcenniejszy miś na świecie,
może być wszędzie. Może być w twoim domu.
Może właśnie na niego patrzysz.
Może być przed tobą, gdy to mówię,
kiwa się w przód i w tył, może trzyma go twoja pociecha.
Maggie, próbuję oglądać telewizję.
Odłóż tego starego, zatęchłego misia.
Stary? Zatęchły?
Muszę coś zjeść.
To nie jest pański oryginalny miś.
Ale jest zaprogramowany tak, żeby przytulać.
Szlag by to trafił.
Powinien odtańczyć krótki taniec.
- Zabierz misia! - Załatwię go.
Próbuję go wyłączyć.
Nie! Miś chce żyć.
Do licha… Głupie schody!
Jak długo mamy te rybki?
Chwila, miś. Miś Burnsa.
„Bobo”. To miś pana Burnsa.
Burns nie dostanie go za darmo, mogę wam to obiecać.
Będzie musiał mi dać własne studio nagrań.
Dwa wołowe burgery Sos, sałata, ser
Pikle, cebulki na bułce z sezamem
Homer, znowu cieknie ci ślina na mikrofon.
Powinniśmy mu po prostu dać misia, którego tak kocha.
Lepiej przyszyję mu to oczko.
Nie, prześlijmy je Burnsowi pocztą.
Zapłaci więcej, jeśli uzna, że misiowi coś grozi.
- Tak, wyślemy oko. - Na pewno zaproponuje nam nagrodę.
A my poprosimy, żeby ją podwoił.
Czemu ja nie umiem być zachłanna?
Bobo. Mój piękny Bobo.
Obiecuję, że nigdy cię nie zostawię.
A tak. Nie mogę ci wypłacić nagrody,
bo nie mam gotówki.
Jak widzisz, ta rudera się rozpada. Ale na pewno dojdziemy
- do porozumienia. - Tak, proszę pana.
Odrzuć pierwszą ofertę. Odrzuć pierwszą ofertę.
Mogę ci zaproponować drinka?
Pan wybaczy. Nie zgadzam się.
Nie martw się, Smithers. Zgrywa twardziela,
ale szybko się złamie.
Muszę zadzwonić do Burnsa.
Może oferta drinka jest aktualna.
Tato, im dłużej będzie czekał, tym więcej zapłaci.
No tak. Brzmi sensownie.
Nie! Nie! Puść mnie!
Wiedziałem, że wróci pan na kolanach.
- Ile chcesz? - Milion dolarów
i trzy wyspy na Hawajach. Te fajne. Nie te z trądem.
Dobra. A teraz oddaj mi misia.
Jestem bogaty! Bogaty! Proszę.
Chyba utknął.
Niegrzeczna Maggie!
Oddaj mi misia.
Misia. Misia!
Proszę, Maggie.
Anuluję umowę, panie Burns. Miś zostaje tutaj.
Popełniasz błąd, Simpson.
Wielkie mi halo. Kto potrzebuje pieniędzy?
Dobrze sobie radzimy.
Synu, musisz mi pomóc.
Potrąciłem po drodze trzy osoby, a nie mam ubezpieczenia.
A jak tam u ciebie?
Świetny strzał, Smithers. Wkrótce będę tulił Bobo.
Siemanko, panowie. Jak mogę wam pomóc?
Pamiętaj, Smithers. Musimy się uwinąć w 18 sekund.
- Więcej kakao, panie Burns? - Tak.
Sześćdziesiąt cztery plastry amerykańskiego sera.
Sześćdziesiąt cztery.
Sześćdziesiąt trzy.
Dwa.
Jeden.
Nie spałeś całą noc, bo jadłeś ser?
Chyba oślepłem.
- Co… - Miłego dnia.
Chcieliśmy zobaczyć dziwaka,
który przedłożył szczęście dziecka nad pieniądze.
To ja.
Mówiłeś, że jego głowa była wielkości piłki do baseballu.
Gorzej być nie może.
Homer Simpson, czas na dużo gorsze zadania.
- Po lunchu mogę ja biczować? - Nie.
To nie fair.
- Ciekawe, jak się kręci. - Kogo to obchodzi?
Maggie, wiem, że podoba ci się miś,
ale nie mogłabyś bawić się…
tym pudełkiem? Widzisz, Maggie? Widzisz, jakie fajne pudełko?
Nie! Moje pudełko. Moje pudełko.
Potrzebujemy nowej suszarki.
Pewnie mnie nienawidzisz za to, że nie wziąłem pieniędzy od Burnsa.
Wcale nie. Jestem z ciebie dumna.
Pomogłeś córce, gdy najbardziej cię potrzebowała.
Dziękuję, Marge.
Ale to nie wystarczy, by uciszyć tę umęczoną duszę.
Pudełeczko.
Oddaj mi to.
Dwa plus dwa to cztery Dwa plus dwa to cztery
Nic dziwnego, że dzieci tak go lubią. Spójrz na niego.
Dwa plus dwa to cztery
Oddaj mi mojego misia, Simpson.
Oto zespół Soul Mass Transit System.
Oddaj mi go.
El yo-yo es grande.
Aj, chihuahua!
Jak widzisz, Simpson, przejąłem wszystkie 78 kanałów.
Nie zobaczysz żadnych ulubionych programów,
póki się nie poddasz.
Rany, ostro.
Słodki Jezu.
Co mówisz? Obędziesz się bez telewizji,
- dopóki masz piwo? - Właśnie tak.
Zła odpowiedź. Wszystkie ciężarówki z piwem
jadące do Springfield skierowano gdzie indziej.
W tym mieście będzie sucho jak na pustyni.
A jeśli któryś z pozostałych piwoszy
ma z tym problem, rozmawiajcie z Homerem Simpsonem.
Homer, daj mu, czego chce.
Barney, daj mi spokój.
Mój stary nie może kupić piwa,
bo jego stary nie da misia innemu staremu. Dorwijmy go!
Czekajcie. Dlaczego mamy go dorwać?
Spójrzcie, chłopaki. Pierwsza lwia paszcza.
- Nieważne. Dorwijmy go. - Tak!
Smithers, wróciłem.
Co? Już?
Tak.
Czy mi się wydaje, czy telewizja schodzi na psy?
Nie zmieniła się. Uważaj, Smithers!
Uwielbiam ten program.
ODDAJ BURNSOWI MISIA
Spójrzcie, kto przyszedł przeprosić.
Chodźmy i zabierzmy misia.
ODDAJ BURNSOWI MISIA
Tak!
JA LUBIĘ TV CHCEMY PIWA
Mam go!
Rany, spójrzcie na to.
Kim się staliśmy?
Daliśmy słowu „tłum” złą renomę.
Co powinniśmy teraz zrobić?
Hej, chodźmy pośpiewać w szpitalu.
Bo jesteśmy
Pełni nadziei
Jesteśmy pełni nadziei
Simpson, zobacz, do czego mnie doprowadziłeś.
Proszę. Proszę.
Ale panie Burns, to nie mój miś. Należy do Maggie.
Dobry dziś jest piasek?
Cóż, ja zwykle nie… Ten jeden raz.
Cholerny paparazzo!
Cóż, Maggie, dużo o tym myślałem.
Na pewno możemy dojść do jakiegoś porozumienia.
Pokonany przez niemowlę. Czy jest coś bardziej upokarzającego?
Ale temat!
Dobra, Maggie. Wygrałaś. Ale chcę, żebyś coś dla mnie zrobiła.
Nie porzucaj tego misia. Nie powtórz mojego błędu.
Dla mnie? Bobo?
Smithers, jestem szczęśliwy.
Stało się coś niezwykłego. Jestem szczęśliwy. Zanotuj to.
Od tej pory będę dobry i miły dla wszystkich.
Przepraszam, nie mam ołówka.
Nieważne. Będę o tym pamiętał.
Nie dostaliśmy żadnych pieniędzy, ale pan Burns dostał to, czego chciał.
Marge, jestem zagubiony. To szczęśliwe zakończenie czy smutne?
To zakończenie. Tyle wystarczy.
Gotowe.
Bobo, w końcu razem.
Ciekawe, jaka przyszłość cię czeka.
Tak, ciekawe…
1 000 000 ROK NASZEJ ERY
Bobo, wiem, że powtarzam to co stulecie, ale nigdy się nie zostawię.
Proszę zaczekać!
Napisy: Monika Laskowska