NIE BĘDĘ PRZYPROWADZAŁ OWIEC NA LEKCJE
UWAGA
MIESIĘCZNIK MAMY PŁATKI KRUSTY’EGO
PRZYSTOJNIACY
Pytanie do Rona. Która z dziewczyn powiedziała o tobie:
„Wyglądał tak seksownie, że chciałam uprawiać z nim seks”?
Trudne pytanie, bo robiłem to
z Oudą, Candy i Shastą.
To prawda.
Ale stawiam na Shastę,
bo lubiła pikantne przygody na plaży.
To tak jak ja.
Bekon.
Panie Simpson, z mężem postanowiliśmy, że się przeprowadzamy.
Chcecie dożyć swoich dni na Florydzie, co?
Tak. Cóż…
Jest kilka rzeczy, które ułatwiłyby nam sprzedaż domu.
Po pierwsze, czy mógłby pan nosić spodnie,
kiedy przechodzi pan przed oknem?
- Nie. - Po drugie,
czy mógłby pan wyrzucić dynie halloweenowe
sprzed kilku lat?
- Nie. - I proszę przykryć kosze na śmieci.
Przyciągają dzikie zwierzęta.
Co? Hej, łoś! Sio stąd!
Tak, do ciebie mówię. Jazda z mojego trawnika!
NA SPRZEDAŻ
A co to?
Wieszaki na ubrania, przeterminowane leki, stare gazety…
Homer, tylko spokojnie.
Po prostu zanieś to do domu.
Homer, nie słuchasz mnie.
Ten lek nie jest dla ciebie.
Daj spokój, Marge. Może mam niedobór…
- estrogenu. - Daj mi to.
Ahoj, żeglarzu. Masz już dość tacos?
Prędzej zjadłbyś szczura okrętowego niż kolejnego burgera?
Zacumuj na rybkę w Gotującym Holendrze. Jesz, ile chcesz.
- Ahoj, jeszcze herbaty z lodem? - Poproszę.
Obierz kurs na Gotującego Holendra.
Tak, kapitanie.
- Marge, jedziemy tam. - Ale ja mam uczulenie na owoce morza.
Ostatnim razem jak jadłam krewetki, ścisnęło mnie w gardle
i dostałam konwulsji.
Krewetki.
NA SPRZEDAŻ
Nie znam się na targowaniu,
więc może po prostu zapłaćmy tyle, ile proponują państwo Winfield.
To dobry pomysł.
- Co to było? - O nie.
Tutaj jesteś.
Myślałeś, że mi uciekniesz, co?
Do widzenia.
SPRZEDANE
- Chyba nie powinno nas tu być. - Cykasz się, co? Nie dziwię się.
To tutaj Winfieldowie trzymali swojego syna mutanta.
Bart! Winfieldowie nie mieli syna.
Widzisz tamtą skarpetę? Była jego jedyną przyjaciółką.
Hej, Liso. W ciemności nie będziesz potrzebować oczu.
- Pozwól, że sobie je wezmę. - Bart, to nie jest śmieszne.
Chodzą słuchy, że potwór nadal tu… żyje!
Przyjacielu.
- Hej, młody, wstawaj. - A ty to kto?
Twoja nowa sąsiadka, Laura. Wszystko w porządku?
Jest piękna. Powiedz coś mądrego.
Chyba upadłem na tyłek.
PRZEPROWADZKI PO STUDENCKU
O nie, tylko nie znowu.
Mama jest w domu, pani Simpson. Proszę wejść.
Jesteś taka uprzejma.
Miałam bardzo surowe wychowanie.
Rozumiem.
WITAMY W SPRINGFIELD
I wreszcie – kupon od Tawerny Moe…
SZWALNIA RĘKAWIC KUCHENNYCH
…na dobry początek.
DARMOWE PIWO
Dziękuję. Bardzo miło z pani strony.
Trochę obawiałam się przeprowadzki do Springfield.
Zwłaszcza po tym artykule z Time: „Najgorsze miasto USA”.
Na okładce tamtego numeru widać było nasz dom.
A to dla pana domu…
ŁOWCA ŁANI
…a raczej dla pani.
Chyba powinnam to wyjaśnić.
Ojciec Laury i ja rozwiedliśmy się dwa lata temu.
Na początku było nam dobrze. A potem tylko kariera i kariera.
To mój hamak, zrozumiano? Nie patrz tak na mnie.
Założę się, że tego nie znasz. Chcesz pączka?
Mam tylko ze śliwą.
No dobra. A wiesz, co to mokry wacek?
Masz na myśli to?
Hej, kotku, mnie też wsadzisz palec do ucha?
A twój chłopak nie będzie zazdrosny?
- Co do…? - Kręci mi się w głowie.
- Zabierajmy się stąd. - To na czym skończyliśmy?
A, tak. Miałam ci powróżyć.
Będziesz obrzydliwie bogaty.
To twoja willa.
To kort tenisowy.
A to basen. Na razie, Bart.
Nigdy więcej nie umyję ręki.
Tato, powiedz Bartowi, żeby umył rękę.
Przykro mi, Liso, straciłem nad nią kontrolę.
- Teraz to ona kontroluje mnie. - Tato!
Spokój, wy małe potwory!
Halo, czy chciałaby pani znów zaopiekować się moimi aniołkami?
Tu siostra Abby. Teraz to ja się nią opiekuję.
Odłóż to, Bart.
Odłóż to.
I po wizycie w Gotującym Holendrze.
Założyłem moje najluźniejsze spodnie zupełnie po nic.
- Może Laura z nami posiedzi? - Wiem, o czym myślisz.
Bart, opiekunka przyszła. Niech cię utulę do snu.
Cicho!
Chyba jednak umyję rękę.
Wyślę do was Laurę, jak tylko wróci do domu.
Dzięki.
Zdaje się, że było coś jeszcze. Bardzo delikatny temat.
- Mój rozwód. - Właśnie.
Dobrze, że choć jedno z nas pamiętało. Inaczej byłoby się niezręcznie.
Wiem, o czym myślisz. Odpowiedź brzmi „tak”.
Umów mnie z jednym ze swoich znajomych
najszybciej, jak tylko się da.
W końcu ja też mam swoje potrzeby.
Wiem, co masz na myśli.
Jeśli dobrze rozumiem, nie mówisz o jedzeniu.
- Nie. - Ja też nie.
- Mówisz o seksie, prawda? - Tak.
Oczywiście, że tak.
Bart, bierzesz kąpiel?
Tak, życzyłbym sobie trochę prywatności.
Tak dla odmiany.
I pewnie nie ma to nic wspólnego z tym, że przychodzi do nas Laura.
Czasami po prostu chce się mieć idealnie żółtą skórę.
Lauro, co za miła niespodzianka.
- Czad. Co chcecie na kolację? - Wszystko jedno. Zapytaj szefa kuchni.
Wybór należy do pań.
BAŃKI MYDLANE
DWAJ GOŚCIE Z KABULU OTWARTE
50% ZNIŻKI NA CAŁE MENU
- Zupełnie jakbyś chciał splajtować. - Zamknij się.
Często jedliśmy to danie, kiedy tata stacjonował w Vandaharze.
Weź porcję kofty i zamocz ją w jogurcie greckim.
Pycha.
JESZ, ILE CHCESZ
Przykro mi, ale wszystko w menu zawiera ryby.
A chleb? Też zawiera ryby?
- Tak. - Chyba mam jeszcze w torebce tic taki.
Doskonały wybór. A dla pana?
Jesz, ile chcesz!
Jak będzie pan gotowy, proszę pójść z tym talerzem…
Proszę nie zabierać tacki do gotowania na parze!
Śmiało, Bart. Skoro potrafiłam nauczyć Maggie tańczyć,
ciebie też nauczę.
Oprzyj dłoń na moim biodrze i rób to, co ja.
Jasne.
Widać ci majtki!
Ten facet zjadł wszystkie krewetki i dwa plastikowe homary.
To nie człowiek. To żarłoczny potwór morski.
- Wybił szósty dzwon. Zamykamy. - Nie mogę mówić. Mam pełne usta.
Zostałeś ostrzeżony.
Hej!
Na szyldzie było napisane: „Jesz, ile chcesz”!
- Nie ujdzie im to na sucho. - Daj temu spokój. Zrób to dla mnie.
Wybacz, Marge. To moja misja.
Jestem jak ten Hiszpan. Ten, co walczył z wiatrakami.
- Don Kichot? - Nie, nie on.
Jak mu tam? Człowiek z La Manchy.
- Don Kichot. - Nie!
Jestem pewna, że właśnie tak się nazywał.
Sprawdzę.
- I jak się nazywał? - Mniejsza z tym.
UCIECZKA Z CELI ŚMIERCI
O nie, to sędzia konserwatysta.
- Powołaj się na niepoczytalność! - Nie działa.
Wnioskuj o przeniesienie! Szybko!
O nie, trafiłaś do Teksasu.
KONIEC GRY
Powinnam była wcisnąć przycisk wyrażenia skruchy.
Muszę już lecieć. Na razie, Bart.
- Podoba ci się ta dziewczyna, co? - Skąd wiesz?
Moje kamery rejestrują nie tylko
potencjalnych napastników z bronią.
SERIO, TO KANCELARIA PRAWNA?
Jesz, ile chcesz.
Panie Simpson, to najbardziej oburzający przypadek wprowadzania klienta w błąd
od czasów Niekończącej się opowieści.
Więc jak, mogę założyć sprawę?
Homerze, nieczęsto używam słowa „bohater”,
ale jesteś największym bohaterem w historii Stanów Zjednoczonych.
PAŁAC STARCÓW W SPRINGFIELD
- Przyszedłem odwiedzić dziadka. - Już jestem, wnusiu.
Nie jesteś moim dziadkiem.
Daj mi szansę. Czy twój dziadek potrafi robić tak?
Bart! Pamiętałeś o moich urodzinach.
- Jasne. Oto rozkład jazdy autobusów. - Akurat zmieści mi się do kieszeni.
Dziadku, potrzebuję rady.
Zakochałeś się kiedyś w starszej kobiecie?
Zakochałem się w najstarszej kobiecie.
Miała 120 lat.
Na tym zdjęciu odbiera poród Eubiego Blake’a.
Więc co się stało?
Znalazła sobie znajomych w kręgach Księgi rekordów Guinnessa.
Nagle nie miała już dla mnie czasu.
Dla niej sprawiłem sobie siedmiokilową brodę z pszczół,
ale nawet to było za mało.
Tato, chciałbym porozmawiać z tobą o kobietach.
Nie widzisz, że przeglądam kalendarz kulturalny?
Właśnie trwa festiwal muzyki klasycznej.
Homer, Bart jest teraz w bardzo szczególnym wieku.
Jako jego ojciec powinieneś odbyć z nim szczerą rozmowę o…
No wiesz.
Myślę, że powinien się o tym dowiedzieć w taki sam sposób, jak ja.
Jesteś pewien?
ZAGRODA MAŁP
Proszę pana! Te dwie małpy ze sobą walczą.
One uprawiają seks.
Chyba masz rację. Mogłabyś zostawić nas samych?
To sprawa między ojcem i synem.
Synu, kobieta jest jak…
Lodówka.
Czyli 1,80 metra wzrostu, 150 kilogramów.
Wytwarza lód i… Chwileczkę. Nie, kobieta jest jak piwo.
Ładnie pachnie, ładnie wygląda.
Sprzedałbyś własną matkę, żeby ją mieć.
Ale jedna to za mało. Wkrótce chcesz wypić kolejną kobietę.
A ja na to: „Jak chcesz tę forsę, sam sobie ją znajdź,
bo ja nie mam zielonego pojęcia, gdzie jest”.
„Na twój widok zbiera mi się na wymioty”.
Jak mam zwrócić na siebie jej uwagę?
Bart, spotkajmy się w domku na drzewie. Przyjdź sam.
- Dzięki, że przyszedłeś. - Nie ma sprawy.
Tak się cieszę. Muszę to komuś powiedzieć.
Mam chłopaka.
To już nie będzie ci potrzebne.
Chłopaka?
Polubiłbyś go. Ma na imię Jimbo.
Jimbo Jones?
Spłukujesz wodę od 20 minut. Coś się stało?
Nie, dyrektorze Skinner.
W porządku. W takim razie czekam dalej.
NOWOCZESNY DYREKTOR
Co takiego ci się w nim podoba?
Sama nie wiem. Chyba to, że jest takim buntownikiem.
Kojarzysz te zwłoki, które znaleźli za domem burmistrza?
- Jimbo był zabójcą? - Nie, ale trącił je kijem.
- Hej, Lauro. Przyjechał twój bohater. - To on.
- Co to za jeden? - Daj mu spokój. To tylko dzieciak.
Już ja im pokażę, kto tu jest dzieciakiem.
Bart, czas do łóżka. Wyjęłam ci świeżą piżamkę.
Tato, co byś zrobił, gdyby dziewczyna, która ci się podoba,
- chodziła z jakimś frajerem? - Ożeniłbym się z nią.
Proszę cię, Homer. Właśnie zjadłam jajko.
Powodzenia na rozprawie, tato.
Dzięki. Doceniam to.
Chcę was widzieć w łóżkach, zanim przyjdzie tu Jimbo.
Co ci się w nim podoba?
Że jest przystojnym buntownikiem, który żyje według własnych zasad?
To była bezksiężycowa noc, czarna jak smoła,
gdy nagle z mgły wyłonił się potwór o nieposkromionym apetycie.
- Hej! - Wołam do bosmanów:
„Zamknąć luki, kamraci”.
Kapitanie McCallister, czy to prawda, że nie jest pan prawdziwym kapitanem?
Tak.
Wysoki Sądzie, proszę pozwolić, że pokażę, ile krewetek zjadł pan Simpson.
Wejdźcie, chłopaki.
Osiemnaście tysięcy listów zaadresowanych do Świętego Mikołaja.
To dowody w sprawie przeciwko Krisowi Kringle’owi.
Zapraszam drzwi obok.
Pani Simpson, czy to prawda, że pani mąż zjadł kiedyś
pięć kilogramów mąki, gdy w pobliżu nie było innego jedzenia?
- Tak, ale… - Mamy świadka.
- Mam pizzę dla… - To dla mnie.
Co zrobili państwo po tym,
jak wyproszono państwa z restauracji?
- Pojechaliśmy prosto do domu. - Zeznaje pani pod przysięgą.
Jeździliśmy po mieście do 3.00 w nocy
w poszukiwaniu innej restauracji z daniami rybnymi.
- A kiedy żadnej nie znaleźliście? - Pojechaliśmy łowić ryby.
Czy to wygląda na postępowanie człowieka, który zjadł tyle, ile mógł?
- Absolutnie! - Nie!
To mogłem być ja.
Homerze, mam dla ciebie propozycję.
Nie wstydź się, Marge. Niech ludzie zobaczą twoją śliczną twarz.
Ujrzyjcie Bezdennego Pete’a, najokrutniejszy wybryk natury.
Przyjdźcie dla potwora, zostańcie na jedzenie.
- Jest odrażający. - Słyszałem, że to ogolony goryl.
Hej, kotku, koszulka mnie uwiera. Chyba ją zdejmę.
Dobrze.
Muszę coś z tym zrobić.
Przecież jest napisane: „Wymień na darmowe piwo u Moe”.
- To Tawerna Moe, nie? - Nie, to Kawerna Bo.
Chcę moje piwo.
Przeklęty zestaw powitalny. Popadnę przez niego w ruinę.
Tak, słucham. Zaraz zapytam. Czy jest tu Amanda Całuśna?
Szukam Amandy Całuśnej.
Czemu nie mogę znaleźć Amandy Całuśnej?
- Może masz za wysokie wymagania. - Ty mały draniu!
Jak kiedyś cię znajdę, wepchnę ci do gardła parówkę,
a do tyłka wygłodniałe psy.
Nazywam się Jimbo Jones i mieszkam przy 1094 Evergreen Terrace.
Popełniłeś wielki błąd.
Wiedziałem, że tak się to skończy.
O tak. Tępy i zardzewiały.
Barney, nie podkradaj piwa, jak mnie nie będzie.
Masz mnie za jakiegoś żałosnego pijaka?
O, komuś wylało się piwo do popielniczki.
Gdzie mój plan miasta? Evergreen Terrace. Kwadrat F5.
Coś podobnego. Teraz uwierają mnie spodnie.
- Zastałem Jimbo Jonesa? - To ja.
Właśnie popełniłeś kolejny błąd, chłopcze.
Proszę, stary, nie rób mi krzywdy.
To ten twój buntownik?
Nie zamierzałem cię zabić. Chciałem cię tylko trochę pociąć.
Zapomnij o tym.
Sprawdzę, jak się ma Barney.
Chyba stanęło mi serce.
Już bije.
Przeklęta studnia życzeń.
Jimbo, chyba nie powinniśmy więcej się spotykać.
Nie jesteś gościem, za jakiego cię miałam.
Mogę moją koszulkę?
Wygląda na to, że miałeś rację, Bart.
Jak zawsze świr z nożem wskazał nam drogę.
Gdybyś był trochę starszy, na tyle, by zapuścić obciachowy wąsik,
z miejsca bym się z tobą umówiła.
Czy mogę rozmawiać z panią Kolejką?
Ma na imię…
- Nadieżda. - Chwileczkę.
Nadieżda Kolejka!
Odstawcie na chwilę kufle. Nadieżda Kolejka!
Napisy: Kamila Regel