PLUCIE KULKAMI Z PAPIERU TO NIE WOLNOŚĆ SŁOWA
UWAGA
MIESIĘCZNIK MAMY PŁATKI KRUSTY’EGO
Głupia, śmieciowa poczta. „Możliwe, że już wygrałeś”.
Ta, wygraj to.
„Świetna wiadomość dla Homera Simpsoya”.
Upewnię się, że to dostanie.
Za jak głupiego mnie mają?
Czek?
Milion dolarów.
Jestem bogaty!
BANK „TO NIE KASA OSZCZĘDNOŚCIOWO-KREDYTOWA”
Panie Simpson, zapewniam pana. Tego czeku nie da się negocjować.
Tak? A co sprawia, że jest pan tak cholernie pewny?
Widzi pan, tu jest napisane „Nic, nic” oraz „To nie czek.
Wartość w gotówce: jedna dwudziesta centa.
Nie honorować, panie bankowcu”.
Zamknij się.
Czułem, że to zbyt piękne, by było prawdziwe.
Za każdym razem jak dostajesz milion, coś udaremnia transakcję.
Myślę, że prawdziwe czeki nie mają wykrzykników.
Przynajmniej dostaliśmy darmową próbkę Reading Digest.
Marge, nigdy w życiu nie czytałem magazynu i teraz nie zacznę.
Hej, kreskówka!
KIERUJĄCA PANI HAPS
„Zawsze chciałeś kompaktowe, mój drogi”.
- Czyż to nie prawda? - Nie, to nie jest prawda, Homer.
Kobiety jeżdżą bezpieczniej od mężczyzn. To dobrze udokumentowane.
Marge, kreskówki nie mają żadnego głębokiego znaczenia.
To tylko głupie rysunki rozśmieszające w prosty sposób.
NA BERMUDACH JAK W BANKU?
Hej, Einstein, odłóż swoje czytanie, czas na lunch.
- Nie, miłego. - Nie chcesz jeść?
Co zrobiłeś? Zmniejszyłeś żołądek?
Jak pisze Tołstoj w Cytatach do zacytowania:
„Proszę udzielić mi lekcji, a czarny chleb może pan sobie zachować”.
- Co to za mól książkowy, Smithers? - Homer Simpson.
Simpson? Bardzo dziwne.
Opis jego stanowiska wyraźnie mówi o analfabecie.
Teraz powracamy do Troya McClure’a i Delores Montenegro
w Kaznodziei z łopatą.
Ale irygacja może uratować twych ludzi, wodzu Uśmiechnięty Niedźwiedziu.
Marge, patrz, jak się gapią w idiotyczne pudełko.
Broń Boże, by kiedyś przeczytali coś, co rozwinie ich umysły.
Z pewnością upodobałeś sobie ten magazyn.
To nie jest jeden magazyn, Marge, oni biorą setki magazynów,
odfiltrowują syf i zostawiają ci coś,
co pasuje akurat do przedniej kieszeni.
Te dzieci nie wiedzą, co tracą.
- Tato! - Co jest nie tak, koleś?
Usiądziemy wszyscy jak rodzina i posłuchamy inspirującej historii
o przetrwaniu w dziczy.
„Wtedy usłyszałem dźwięk,
którego boją się wszyscy odkrywcy Arktyki:
bezlitosny szczek lwa morskiego”.
Zostanie zabity!
Homer, oczywiście, że wyszedł z tego żywy, skoro napisał artykuł.
Nie bądź taka…
masz rację.
Homie, odłóż swój magazyn na minutę.
Pomyślałam, że może chciałbyś się przytulić.
To mi o czymś przypomniało.
„Siedem sposobów, by dodać małżeństwu pikanterii”.
Marge. „Masz niezłe ciało
i jeśli chciałabyś zobaczyć mnie w stroju,
wystarczy poprosić”.
Dziękuję, Homie.
Klopsowe ludziki!
Skąd wzięłaś na to pomysł, mamo?
A jak myślicie?
To cacko nigdy nie poprowadzi cię źle, a było darmowe. Darmowe!
Uczyniło nasze życie bogatszym.
Wygraj wycieczkę VIP do Waszyngtonu. Wszystko opłacone.
To dla dzieci.
Czekaj, tato!
Konkurs esejów.
PATRIOCI JUTRA
Dzieci poniżej lat 12, 300 słów, niesamowicie proamerykańskie.
Brzmi interesująco.
Bart, może to coś, co ty też chciałbyś zrobić?
To fajny pomysł, mamo,
ale oboje wiemy, że trzeba stawiać na tego kucyka.
JAK PROJEKT STAJE SIĘ PRAWEM
Co powiedziałby Ben Franklin, gdyby dziś żył?
Powiedziałby…
wymyśl lepsze rozpoczęcie.
- Jak idzie, kochanie? - Nie za dobrze.
Gdy ja się tak zacinałam, wybierałam się na przejażdżkę rowerem.
Dzieci jeszcze jeżdżą na rowerze?
- Tak! - Nie wiem.
Myślałam, że może rowery już nie są cool.
Dzieci dalej używają tego słowa? „Cool”?
Tak, mamo!
LAS PAŃSTWOWY W SPRINGFIELD
PALENIE NAPRAWDĘ MNIE WYPALA!
Dobra, Ameryko, zainspiruj mnie.
Bielik amerykański.
Dzięki za przywiezienie mnie na konkurs.
WETERANI POPULARNYCH WOJEN
Dla tego magazynu zrobię wszystko, kochanie.
KONKURS ESEJÓW
„Jeśli musisz, to spal tę flagę, ale nim to zrobisz,
lepiej spal parę innych rzeczy.
Lepiej spal swą koszulę i swe spodnie.
Nie zapomnij spalić swego telewizora i auta.
Nie zapomnij też spalić swego domu,
bo żadna z tych rzeczy nie mogłaby istnieć bez sześciu białych pasów,
siedmiu czerwonych pasów i cholernej ilości gwiazd”.
- Dziękuję bardzo. - Tak! Racja, cholera!
Przepis na wolny kraj:
„Zmieszać szklankę wolności z trzema łyżeczkami sprawiedliwości.
Dodać jeden poinformowany elektorat i dobrze polać wetem”.
„Nie mam kręgosłupa. Cykam się, że aż trzęsę brzuchem.
Jestem Amerykaninem, który nie głosuje”.
„Wmieszać dwie szklanki kontroli, dla równowagi hojnie posypać tolerancją”.
„Ding, dong. Dźwięki Dzwona Wolności.
Ding, wolność. Dong, możliwości.
Ding, wspaniałe szkoły. Dong, wysokiej jakości szpitale”.
„Gorącego lipcowego dnia 1776 roku, gdy narodziła się Ameryka,
drzewa w lesie Springfield
były maluteńkimi sadzonkami drżącymi w stronę słońca.
Tak jak one były żywione przez matkę ziemię,
tak też nasz młody naród odnalazł siłę
w prostych ideałach równości i sprawiedliwości.
Kto by pomyślał, że tak wspaniałe dęby tak potężnego narodu mogły urosnąć
z czegoś tak delikatnego, tak czystego”.
Dziękuję.
ORYGINALNOŚĆ: 10 SZOWINIZM: 10
Co sądzisz?
Dobre. Trochę za dobre jak na ośmiolatkę.
Zdaje mi się, że wyczuwam delikatny zapach tatusia.
Panie Simpson, chciałabym zadać panu
parę pytań o esej pana córki.
- Liso, wybaczysz nam? - Dobrze.
„My, narzut USA”? Co to było, do cholery?
Jest pan pisarzem?
Interesuje się pan polityką czy rządem?
Interesuje się pan czymkolwiek?
Może pan dotknąć swego nosa?
Liso, po spotkaniu z twoim tatą
zdecydowałam przyznać ci dodatkowe pięć punktów.
Gratulacje.
Polecisz z rodziną do Waszyngtonu.
Kto by pomyślał, że czytanie i pisanie się opłaci?
Słucham, co mogę panu przynieść?
Karty do gry, notatnik, aspirynę, zestaw do szycia, przypinkę pilota,
patyczek w kształcie śmigła, maskę na oczy
i wszystko inne, co mi się należy.
Zobaczę, co mogę zrobić.
Stewardzie!
Chłopcze, z pewnością chciałbyś zobaczyć kokpit.
O tak!
A ten drążek sterowny jest jak kierownica twego roweru trójkołowego.
Chcesz zobaczyć, gdzie wieszamy płaszcze?
Dziękuję, wolę nacisnąć ten guzik.
Nie!
Wszyscy zginiemy!
MIĘDZYNARODOWY PORT LOTNICZY WASZYNGTON-DULLES
Patrz, Marge, ten gościu ma to samo nazwisko, co my.
Taksi!
Patrz, Homer, urząd podatkowy.
URZĄD PODATKOWY
Sam się okrzycz.
No i jesteśmy, dzieci. Watergate!
Ej!
Patrz, Homer!
Dają ci czepek do kąpieli, żel do ciała i szlafroki.
I powitalną miętówkę na poduszce.
Łyżka do butów. Zupełnie jak w filmach.
But wchodzi, but wychodzi…
but wchodzi, but wychodzi.
Ej, pierwsze łóżkowanie.
Nie ma czegoś takiego, Bart.
Właśnie to wymyśliłeś.
No dobra, to które chcesz?
Chcę to.
Serio? Chcesz to?
Całe twoje. Jakkolwiek chcesz.
- Czemu? Co z nim nie tak? - Nic.
Dobrej nocy, Liso.
- Nie, serio. Co? - Nic.
- Co z nim zrobiłeś? - Nic.
Mamo!
GODZ. 2.00
Cholerna miętówka powitalna! Halo?
Dzień dobry, tu pana budzenie.
Budzenie? Jest druga w nocy.
Sorki, grubasie.
Darmowe jedzenie?
WITAMY FINALISTÓW „LAKONICZNOŚĆ JEST… MĄDRA”
Liso, jestem Faith Crowley,
redaktor patriotyczna Reading Digest.
Uwielbiam wasz magazyn.
Moja ulubiony dział to „Jak zwiększyć swą siłę słowa”.
To coś jest naprawdę, naprawdę…
- dobre. - Dobrze.
Liso, chcę, byś poznała paru innych finalistów.
To Trong Van Dinh i Maria Dominguez.
- Cześć. - Cześć.
Maria jest krajową mistrzynią literowania,
a Trong wygrał zarówno konkurs talentów Westinghouse,
jak i konkurs futbolu amerykańskiego dla dzieci.
Czy ktoś z was miał jakikolwiek problem
przez swoje wybitne umiejętności?
Chyba tak.
Ja też.
To specjalne plakietki VIP.
Wejdziecie do miejsc, których inni turyści nie zwiedzają.
Proszę pani, a co oznacza „I”?
Important – ważna.
A „V”?
Very – bardzo.
- Ostatnie pytanie. - Person – osoba.
Jeszcze raz, co to było „I”?
BRAK OPINII, JA NIE MAM ZARZUTÓW
WSZYSTKO JEST OK
KRĘGIELNIA W BIAŁYM DOMU
„Tutaj Richard Nixon rozegrał ciągiem 300 gier w kręgle”.
Ta, jasne.
Łazienka prezydencka.
No wie pani!
Barbara Bush!
Macie te przeklęte plakietki.
Okej.
Tę wannę zainstalowano w 1894 roku.
Pieniądze.
Uważaj, wodzu.
Drukujemy ponad 18 milionów banknotów dziennie, ludzie.
A gdybyście się zastanawiali – nie, nie rozdajemy darmowych próbek.
Parszywy, skąpy kraj.
MUZEUM LOTNICTWA I PRZESTRZENI KOSMICZNEJ
Bart, wyłaź ze Spirit of St. Louis!
Co jest takie zabawne?
Dorośnij, Marge!
Kongresmenie, to las państwowy w Springfield.
Ogólnie to chcemy go wyciąć.
Jak pokazuje interpretacja naszego artysty,
jest on pełen wiekowej roślinności, która jedynie starzeje się i gnije.
I wtedy wchodzi nasza firma wycinkowa, by przerzedzić go z rupieci.
Całość jest częścią naturalnego… cyklu.
Jesteś strasznym lobbystą, Jerry. Chciałbym dać ci zezwolenie na wycinkę,
naprawdę, ale to nie jest jak zakopywanie toksycznych odpadów.
Ludzie zauważą, że te drzewa zniknęły.
Kongresmenie, tu się robi niezręcznie.
Nigdy nie wiem, jak to sformułować.
- Po prostu chciałbym… - Zaoferować mi łapówkę?
Co jest?
Chodzi o dziewczynkę ze Springfield, która napisała esej.
Mogą być dobre zdjęcia.
- Jasne, dobra. - To gdzieżeśmy…
Nie tutaj. Mam takie małe miejsce do tych… spraw.
Zadzwoń do mnie wieczorem.
Cześć. Ty to pewnie Lisa Simpson.
- Dzień dobry panu. - Liso, jesteś człowiekiem czynu.
Kto wie?
Może kiedyś będziesz kongresmenką albo senatorką.
Mamy sporo senatorek, wiesz?
Tylko dwie. Sprawdziłam.
Bystra jesteś. Co powiesz na parę zdjęć?
Zdjęcia z brzdącem zawsze działają w wygwizdowie.
„NIGDY ZBYT ZABIEGANY…”
Czy to nie urocze? To właśnie polityk, któremu zależy.
Jeśli kiedykolwiek zagłosuję, to na niego.
Mamo?
Liso, do konkursu trzy godziny.
Zbyt się ekscytuję, by spać.
Są chętni na mauzoleum Winifred Beecher Howe?
- Kto to? - Wczesna bojowniczka o prawa kobiet.
Dowodziła powstaniem mopowym w 1910 roku.
Potem pojawiła się na bardzo niepopularnej 75-centowej monecie.
Okej, ale nie wiecie, co tracicie.
WOLNOŚĆ, PRAWDA, SPRAWIEDLIWOŚĆ
„Wyprasuję wasze koszule, gdy sprasujecie nierówności w waszym prawie pracy”.
Amen, siostro.
Mówiłem, że nikt tu nie zawitał.
Bob, jak stoimy z lasem w Springfield?
Dostanę zezwolenie na wycinkę?
Pozwól, że powiem to tak, Jerry. Uwaga, drzewo!
Ale suczka.
KORZENIE DEMOKRACJI AUTORSTWA LISY SIMPSON
Jak miałabym teraz przeczytać mój esej? Nie wierzę w swoje własne słowa.
Szczery Abraham, on pokaże mi drogę.
- Panie Lincolnie… - Panie Lincolnie, potrzebuję porady.
Co mogę zrobić, by uczynić ten kraj lepszym?
- Czy to dobry czas, by kupić dom? - Mój mały nie chce dokładnie myć zębów.
Będę dobrze wyglądał z wąsem?
Próbowałem użyć terpentyny, ale to tylko pogorszyło sprawę.
Panie Lincolnie,
nazywam się Lisa Simpson i mam problem!
Panie Jefferson, nazywam się Lisa Simpson i mam problem.
Znam twój problem. W Mauzoleum Lincolna był za duży tłum.
- Przepraszam, po prostu… - Nikt nigdy do mnie nie przychodzi.
Ale nie winię ich.
Nie stoję za niczym ważnym, tylko deklaracją niepodległości,
- zakupem Luizjany, stolikami… - Może powinnam pójść.
Zastałam pana w złym momencie.
Czekaj! Nie idź, proszę. Zaczynam się czuć taki samotny.
Trzeba powiedzieć prawdę.
Rudy, mój człowieku, jesteś cudotwórcą.
Pańskie pranie.
RACHUNEK NAPIWEK
Proszę bardzo. Kup sobie coś fajnego.
- Dziękuję! - Bart, jesteś gotowy, by iść…
Ja cię obsłużę!
Nim mnie zabijesz, pamiętaj, że wszystkie koszty wycieczki są opłacone.
PATRIOCI JUTRA BANKIET NAGRÓD
Deficytowy rag O tak, deficytowy rag
Te luki budżetowe To dwunastocyfrowy ciężar, szlag
Mówię wam Z tego deficytu
Narobili pełno syfu
To deficytowy rag
Dziękuję!
- Gość jest okropny. - Wiem, kochanie, ale siedź cicho.
WITAMY PATRIOTÓW JUTRA
Witam wszystkich na rozdaniu nagród.
Chciałabym przedstawić nasze dystyngowane jury,
które wybierze zwycięzcę naszego stypendium.
Były wielki zawodnik drużyny Redskins, Alonzo Flowers,
wieloletni kandydat małej partii, Wilson DeFarge,
młody stażysta w senacie, Brad Fletcher, konsultantka od cery, Rowena,
i bogaty powsinoga, Chilton Gaines.
Naszą pierwszą eseistką będzie Lisa Simpson.
Liso?
No i jest.
Lisa Simpson przeczyta teraz swój esej.
Chciałabym przeczytać inny esej, jeśli mogę.
Dobrze.
„Miasto Waszyngton zbudowano na stojącym bagnie jakieś 200 lat temu
i niewiele się zmieniło.
Śmierdziało wtedy, i śmierdzi i teraz.
Do dziś cuchnący smród korupcji
unosi się w powietrzu…”
Super! Zamieszanie.
„…a biorącego łapówkę widziałam nikogo innego,
jak samego czcigodnego Boba Arnolda.
Ale nie martw się, kongresmenie.
Możesz kupić wszystkie głosy, jakie potrzebujesz,
swoimi brudnymi pieniędzmi,
a powstanie naród zjednoczony dolarem
z wolnością i sprawiedliwością dla nikogo”.
Senatorze, jest problem na konkursie esejów.
Chłopcze, jestem zajęty.
Mała dziewczynka traci wiarę w demokrację.
Dobry Boże!
KONGRES USA BIURO BOBA ARNOLDA
Kongresmenie, chcemy wiercić w głowie Teddy’ego Roosevelta, by szukać ropy.
Jakiego Teddy’ego?
Kongresmenie, jesteś aresztowany.
KWATERA GŁÓWNA FBI
- Szybko pracujesz. - Pracuję dla wujka Sama.
IZBA REPREZENTANTÓW STANÓW ZJEDNOCZONYCH
Będziemy teraz głosować nad izbowym projektem ustawy 1022.
Wydalenie Boba Arnolda.
Panie mówco, zupełnie popieram projekt,
ale czy nie powinniśmy dodać poprawkę o podwyżce dla nas?
Nie!
BIAŁY DOM
To powinno ucieszyć moich szefów.
Pana szefów?
Tak, całe 250 milionów mych szefów.
CENTRUM KENNEDY’EGO
Gdy moja rodzina przybyła do tego kraju cztery miesiące temu,
zupełnie nie znaliśmy angielskiego i nie mieliśmy pieniędzy.
Dziś mamy sieć centrów wyważania kół w całym kraju.
Gdzie, jeśli nie w Ameryce lub może Kanadzie,
nasza rodzina mogłaby znaleźć taką szansę?
Dlatego zawsze, gdy widzę gwiazdy i pasy,
zawsze będzie mi się przypominać to wspaniałe słowo: flaga.
Będzie krótka przerwa, podczas której jury ujmie wyniki w tabeli.
Co w ciebie wstąpiło, Liso?
Właśnie, twoja poprzednia mowa była nieco milsza dla tłumu.
Przepraszam, tato.
Nie umiałam w miły sposób powiedzieć, że Ameryka jest beznadziejna.
KONGRES CZYŚCI IZBĘ
Wydanie specjalne! Glina przymyka zgniłego polityka!
Daj mi jedną.
„Uwięziony kongresmen staje się nowo nawróconym chrześcijaninem”.
Nie wierzę. System działa.
Szuraniec do luki cenowej Jesteśmy w kłopotów serii się niekończącej
Tworząc lukę cenową, Szuraj, panie, o tak
On już śpiewał tę piosenkę.
Nie, tamto było o luce budżetowej. To jest o luce cenowej.
A teraz moment prawdy.
Czy zwycięskim esejem będzie „Bulgocz dalej, och, tyglu narodów”…
„Wznieś lampę wysoko, zielona damo”…
„W Ameryce spoko życie”…
czy „Szambo w rzece Potomak”?
Szambo!
A zwycięzcą jest…
„W Ameryce spoko życie” autorstwa Tronga Van Dinha.
Panno Crowley, dziękuję za ten przerośnięty czek.
Chciałbym podzielić się tym zaszczytem ze wszystkimi kolegami eseistami.
W szczególności z dzielną Lisą Simpson, której płomienna mowa przypomniała nam,
że ceną wolności jest wieczna czujność.
Dajcie jej czek!
Mówiłem na poważnie.
Pozwólcie, że opowiem Wam o Lisie S.
Małą, ośmioletnią bowiem Łowczynią skandali jest
Oszusta złapała Porządnie go ukarała
Całości dokonała w jeden dzień
Ja bym to nazwał, panie Wiecznym czuwaniem
Bart!
Lis, nauczyłaś mnie, by wstawiać się za tym, w co wierzę.
Napisy: Paweł Stabik