ELEKTROWNIA ATOMOWA
SZKOŁA PODSTAWOWA W SPRINGFIELD
NIE JESTEM 32-LETNIĄ KOBIETĄ.
UWAGA
MIESIĘCZNIK MAMY PŁATKI KRUSTY'EGO
Męczyłem się cały tydzień.
Głupia trawa!
To powinna być robota dla chłopaka.
Spokojnie, Homer,
Bart pracuje nad swoim projektem z fizyki.
Słyszałeś panią, Homer, więc proszę, rób mniej hałasu.
Geniusz pracuje.
Godzina pierwsza – nadal tylko ziemniak.
Cześć, sąsiedzie.
Pan zesłał nam dziś prawdziwie piękny dzień, prawda?
- Cześć, Flanders. - Małe prace ogrodowe, co?
Kto tak mówi? Marge, piwo.
Hej, Simpson,
mam trochę takich granulek,
które pozbędą się tych chwastów w mgnieniu oka.
Chwastów? O czym ty mówisz?
- Gdzie? - No tam i tam,
a tam jest całkiem spora kępa.
Nie ma nic złego w chwastach.
Po prostu brzydko się nazywają.
Wszyscy by je kochali, gdyby nazywały się jakoś uroczo, jak kwiatuszki.
Cóż, możesz mieć rację.
Marge, gdzie moje piwo?
Skończyło się, Homer.
- Nie! - Chcesz trochę soku?
Nie pogrywaj ze mną, kobieto.
Przepraszam, że podsłuchałem, Simpson.
Mam trochę zimnego piwka w pokoju zabaw, gdybyś chciałbyś do mnie dołączyć.
A co mi tam?
Zasłużyłem na małą przerwę.
Kurka wodna.
To jest piękne.
Przyznam ci rację.
To twoje pierwsze odwiedziny w gospodarstwie Flandersów.
Cóż, jesteśmy sąsiadami od kiedy?
Ledwie osiem lat.
A oto i moja mała kruszynka.
Buziaczki.
Cześć, mój biszkopciku.
Pomyślałam, że możecie być głodni,
więc zrobiłam na szybko parę kanapek.
Czyż nie jest wspaniała?
Jasne, ale nie zapominasz o czymś?
Ach tak, twoje piwo. Beczkowe będzie okej?
Podpiąłem je do kranu w zeszłym tygodniu.
Proszę, oto pyszniutki lager,
prosto z Holandii.
Darowanemu koniowi się nie zagląda.
KUBEK PRAWDZIWEGO SAMCA
Tato, dziękuję za pomoc przy projekcie z fizyki.
Przyjemność po mojej stronie.
Mam najlepszego tatę pod słońcem.
Wiesz, jak mnie zawstydzić.
Wiem. Papatki.
Wychowanie to wyzwanie, czasami.
Dobra, skończ z tym.
Skończyć z czym, Simpson?
Ucierasz mi nosa od kiedy tu jestem!
Twoja rodzina jest lepsza od mojej!
Twoje piwo pokonuje dłuższą drogę niż moje!
Ty i twój syn się lubicie!
Tyłek twojej żony nie wisi, tak jak mojej.
Osłabiasz mnie!
Simpson, obawiam się, że jestem zmuszony cię wyprosić.
Mam nadzieję, że rozumiesz.
I tak bym tutaj nie został!
Jedna na drogę.
Skarbie, przestań się wiercić.
Przepraszam, Marge.
Ale nadal mam podniesione ciśnienie przez tego palanta, Flandersa.
Nędzny, wszystkowiedzący chwalipięta.
A co dokładnie powiedział?
Słuchaj tego. Powiedział, że…
Nie, powiedział…
Dobra, nie chodzi o to, co powiedział, tylko jak.
No to jak to powiedział?
- Cóż, on… - Był zły?
- Nie. - Był opryskliwy?
Okej, okej. O to też nie chodzi.
Przesłanie było jasne jak słońce.
Nasza rodzina jest do bani!
Homer, jestem twoją najlepszą przyjaciółką, ale muszę przyznać,
że nigdy nie dostrzegłam w nim nic poza doskonałym sąsiadem.
Och, czyli teraz jest doskonały, tak?
No, nie doskonały, ale jest bardzo…
Nie, Marge, nie wycofuj się teraz!
Miałaś rację za pierwszym razem.
Jest doskonały. W każdym calu.
Pójdę się przejść, żeby ochłonąć.
Trochę się zdenerwowałem.
Ja nie jestem doskonały…
jak Ned Flanders.
Neddy, wiercisz się.
Co się dzieje?
Czuję się okropnie. Czasem zapominam,
że wiedzie nam się trochę lepiej niż Simpsonom.
Zaciągnąłem go tutaj, wypił parę piw.
Nie można go winić, że wybuchł i…
Przemieniłem go w warczącą bestię.
Oblałem egzamin z nastawiania drugiego policzka.
Ned, chyba nie ze mną powinieneś o tym rozmawiać.
Masz rację.
PASTOR PRACA - PASTOR DOM CENTRUM RECYKLINGU - INFORMACJA
Halo, pastor Lovejoy?
Nie, to pani Lovejoy.
Chwileczkę.
Kochanie, obudź się.
Ned Flanders ma chyba jakiś kryzys.
Pewnie nadepnął na robaka.
Halo, Ned.
Pastorze, przepraszam za porę,
ale wyrzuciłem dziś z domu człowieka.
Czuję, jakbym pogwałcił prawa św. Mateusza, rozdział 19:19.
„Miłuj bliźniego swego.”
Mateusz 19:19, tak, racja.
Cóż, wiesz Ned, co mówi dobra księga.
„Łagodna odpowiedź odwraca gniew.”
Łagodna odpowiedź? To wspaniała odpowiedź.
Niech Bóg pana błogosławi.
Drogi sąsiedzie…
Z „MÓZGOWNICY” NEDA
Flanders!
Nie winię cię, że się na mnie zdenerwowałeś.
Chciałem tylko dać ci ten list.
Już sobie idę.
„Drogi sąsiedzie…”
„Jesteś mi jak brat”.
„Kocham cię”.
„A jednak czuję przemożny smutek
w swej piersi”.
Piersi.
Czekajcie, jest tego więcej.
Uważam, że to okropne.
Człowiek otwiera przed tobą serce, a ty się nabijasz.
„Sąsiedzi na zawsze”. Och, nie.
„Ned Flanders”.
Jaki naiwniak.
Przeczytaj znowu tę część o piersi.
Zaraz, chwila!
Piersi.
Bart!
Szkoda, że ta rodzina nie jest taka zgrana jak Flandersów.
Okej, w porządku. Ma rację.
Zróbmy coś razem.
Co powiecie na rundkę minigolfa,
a następnie porcję czekoladowych koktajli lodowych?
W porząsiu.
Zamierzałam umyć włosy.
Uczę się do konkursu matematycznego.
Jeśli wygram, dostanę zupełnie nowy kątomierz.
Szkoda, że nie żyjemy na farmie.
Chodź, chłopcze.
CENTRUM ROZRYWKI
Do przodu!
Ale trafiałem w środek.
To tylko rozgrzewka, młody człowieku.
Rozegraj ją tam, gdzie leży.
PROSIMY NIE NISZCZYĆ I NIE UDERZAĆ KIJAMI O PRZESZKODY I FIGURY
Hej, to Homer Simpson.
Cóż za idealna okazja, by zapytać o mój list.
Poddaj się, ziomek. Mamy limit sześciu uderzeń.
Wiem. Mogę nadal zmieścić się w pięciu.
Dawaj, malutka, proszę, wpadnij do środka, proszę,
Cześć, Simpson. Dobrze się bawicie?
Flanders, co ty tu robisz?
Gramy sobie w minigolfa z małym Toddem.
- Cześć, Bart. - Goń się.
Skoro znowu się przyjaźnimy, to może pogramy w czwórkę?
- Brzmi świetnie. - No, okej.
Ale będzie zabawa.
Wygląda na to, że masz tu mały problem.
To uderzenie jest niewykonalne!
Sam Jack Nicholson nie dałby rady.
Rzeczywiście jest trudne.
Najlepszą strategią jest grać konserwatywnie.
Niech leci przy ściance. Nie wejdzie,
ale drugie uderzenie będzie proste.
Och, ciekawe… Weszło.
- Niezły strzał. - Miał farta.
KONIEC TORU
Ostateczne wyniki: Bart, 41.
Homer, zobaczmy…
Sześć plus sześć, plus sześć, plus sześć…
- Nieważne. - Hej, spójrzcie.
PIERWSZY COROCZNY TURNIEJ MINIGOLFA
Wow! Główna nagroda to 50 dolarów.
Wow! Darmowe balony dla każdego uczestnika.
Bartly, myślisz o wzięciu udziału w turnieju?
Tak, zgłosi się, a co więcej, pewnie go wygra. Prawda, chłopcze?
Pewnie jest jakaś szansa.
To mi się podoba.
Obyś tylko nie wywierał na nim zbytniej presji.
Todd jest strasznie dobry.
Ach tak?
Cóż, myślę, że owoc moich lędźwi
może pokonać owoc twoich w dowolnym momencie.
Idziemy, chłopcze.
Ale tato, jeszcze nigdy w życiu nic nie wygrałem.
Synu, powiem to tylko raz.
Nie jest dobrze przegrywać.
Stój, stój. Dobry piesek.
A teraz, trzymaj głowę nisko.
Och! Nie ty. Mówię do dziecka.
Trzymaj głowę nisko. Uderz prosto.
Okej, to się nie udało.
Tym razem ruszaj głową i nie uderzaj prosto.
O rany.
Co ty wyprawiasz?
Ten kij jest dla ciebie tym, czym pałka dla bejsbolisty.
Czym skrzypce dla… tego gościa… od skrzypiec.
Do roboty! Nadaj mu jakieś imię.
Co?
- No dalej. Nazwij go jakoś. - Pan Kij.
Możesz się postarać trochę bardziej, synu?
- No dalej, daj mu jakieś babskie imię. - Mama.
- Twój kij nazywa się Charlene. - Dlaczego?
Bo tak, dlatego.
A oto zdjęcie twojego wroga.
Todd Flanders.
Chcę, żebyś codziennie spędził 15 minut gapiąc się na nie,
koncentrując się na tym, jak bardzo go nie cierpisz,
i jak będzie wspaniale,
gdy ty i Charlene go unicestwicie.
- Kim jest Charlene? - Zaraz ci pokażę kim.
Zacznij nie cierpieć.
Cześć, Bart.
Homer, nie mogłam nie usłyszeć, jak wypaczasz Bartowi umysł.
- No i? - Martwię się,
że robisz zbyt wielką sprawę
ze zwykłego dziecięcego turnieju.
Ale, Marge, to jest nasza wielka szansa, żeby pokazać Flandersom.
Na pewno, ale czemu mamy chcieć to zrobić?
Bo czasami jedyna droga, by poczuć się dobrze we własnej skórze,
wiedzie przez to, że ktoś inny poczuje się źle.
A ja jestem zmęczony tym, że dzięki mnie wszyscy czują się dobrze.
DRUGIE MIEJSCE
ZA UDZIAŁ
TROFEUM DLA KAŻDEGO
Cześć, Bart. Co robisz?
Lisa, jak się nazywają goście w szachach, którzy się nie liczą?
Cóż, czarny goniec ma niewielkie znaczenie,
ale wydaje mi się, że masz na myśli pionki.
Racja. Jestem pionkiem.
Wiem. W chwilach takich jak ta, jestem wdzięczna,
że tata nie interesuje się prawie niczym, co robię.
Bart, chyba mogę ci pomóc.
BIBLIOTEKA PUBLICZNA
Nasza podróż zacznie się w bibliotece.
- Cześć, Lisa. - Cześć, pani Norton.
- Cześć, Lisa. - Hej, Ralph.
- Cześć, Lisa. - Cześć, ekipo.
Okej, Bart, to jest katalog.
Zobaczmy. Golf.
Anegdoty, Eisenhower i…
profesja, humor, japońska obsesja…
Tutaj jest. Gra w golfa.
I wreszcie, najważniejsza ze wszystkich…
Księga Drogi i Cnoty autorstwa Laozi.
Lisa, nie stać nas na te wszystkie książki.
Bart, my je tylko pożyczamy.
Łapię.
Chcę, żebyś wyłączył logiczną część twojego umysłu.
Okej.
- Zanurz się w nicości. - Mam to.
Stań się nieociosanym kamieniem.
- Zrobione. - Bart!
Tylko udajesz, że rozumiesz, o co mi chodzi.
- Prawda. - To bardzo frustrujące.
Pewnie tak.
Bart, mam dla ciebie zagadkę.
Jaki dźwięk wydaje klaśnięcie jednej ręki?
Łatwizna.
Nie, Bart, to mająca 3000 lat zagadka bez odpowiedzi.
Powinna oczyścić twój umysł ze świadomych myśli.
Nie ma odpowiedzi? Lisa, słuchaj tego.
Spróbujmy czegoś innego.
Jeśli w lesie upada drzewo, ale nikogo tam nie ma,
to wydaje jakiś dźwięk?
Oczywiście.
Ale Bart, czy dźwięk może istnieć, jeśli nikt go nie słyszy?
Nadszedł czas.
Podstawami tej gry są proste prawa geometrii.
Musisz tylko uderzyć piłką tutaj.
Nie wierzę.
Naprawdę znalazłaś praktyczne zastosowanie dla geometrii.
SFINKS – JEDEN Z SIEDMIU CUDÓW ŚWIATA
Bart, co robisz?
Złaź stąd, zanim cię sąsiad zobaczy.
Hej, Simpson.
Flanders, nie obchodzi mnie, na co to wygląda.
Bart wyczyści podłogę brzydkim zadkiem twojego syna.
Dobrze, proszę pana, niech wygra najlepszy.
„Niech wygra najlepszy”.
Zew godowy przegrywa.
Chwileczkę, Simpson.
Uważam, że mój syn ma spore szanse.
Czyżby? Założysz się?
Tak, cóż, to nie w moim stylu.
Obleciał cię strach, co?
- Właśnie że tak. - Dobra, co powiesz na to?
Partia pysznych babeczek jagodowych twojej żony
przeciwko jednym z domowej roboty dzwoneczków mojej żony.
Co… Boisz się założyć na serio?
Nie, ja tylko…
Wiesz, Simpson, zaczynasz mnie denerwować.
Co ty na to, centusiu?
Jeśli Bart jutro wygra, skosisz mój trawnik.
Dobrze, jeśli wygra Todd, ty skosisz mój.
I dla odmiany zrobisz to porządnie!
No to jeszcze lepiej, będziesz kosić mój trawnik
w niedzielnej kiecce swojej żonki!
No to mamy zakład, ty… osiołku!
Przeczytaj mi to, Marge.
„Ojciec przegranego skosi trawnik…”
Hej, momencik. „Przegrany” to takie nieczułe określenie.
Nie możemy napisać, „chłopiec, który nie wygra”?
O rety. No dobrze.
„Ojciec chłopca, który nie wygra,
musi skosić trawnik w sukience swojej żony”.
Proszę bardzo.
Zakładam, że obaj musicie to podpisać.
Oby krew nie była do tego potrzebna.
Jeśli w to wchodzisz, to ja też.
O rajuśku, co ja narobiłem?
Trzymaj lewą rękę prosto, Bart.
- Ruszaj ramionami. - Tato.
Proszę cię tylko, żebyś spróbował, synu.
Okej. Spróbuję.
Każdy może próbować!
Chcę, żebyś wygrał!
Homer?
Marge? Potrzebuję szczerej opinii.
Ta czy ta?
Dzień dobry, synku.
Tak przy okazji, dzisiaj jest ten wielki turniej.
- I lepiej, żebyś wygrał! - Tato!
Widzimy się na dole.
- Ten wariat Marmaduke. - Ósmy dołek.
Celować w trzecią mackę ośmiornicy.
- Dwunasty dołek. - Brzeg różowego nagrobka.
Nirvana.
Błogość osiągnięta wygaszeniem jaźni.
Proszę, Bart.
Śniadanie drwala dla mojego małego golfisty.
Mamo, Bart jest na ścisłej diecie z węglowodanów złożonych.
Po steku będzie ociężały.
A od czego nie będzie?
- Od owsianki. - Owsianki?
Czempiony koni pełnej krwi są
karmione owsem przed wygraniem derbów Kentucky.
Mam dla ciebie nowinę, Lisa.
Bart nie jest koniem.
Zjedz swój stek, synu.
PIERWSZY COROCZNY TURNIEJ MINIGOLFA JUŻ DZIŚ!
Dzień dobry wszystkim zebranym,
witamy na finale tego, co już było
ekscytującym popołudniem z minigolfem.
Śmietanka została zebrana. Pszenica pożegnała się z plewami.
Teraz zbliżymy się do meczu o mistrzostwo
między dwoma wojownikami:
dotąd nieznany Bart Simpson
i Todd Flanders,
jeden z najbardziej utalentowanych dziesięciolatków przy kiju.
Bart, jako że sama nigdy nie słyszałam słów wsparcia,
to nie bardzo wiem, jak powinny brzmieć, ale spróbuję.
- Wierzę w ciebie. - Dzięki.
O Panie, prosimy cię…
Hej, Flanders, na nic twoje modły.
Ja już to zrobiłem, a przecież obaj nie wygramy.
Właściwie Simp-son, modliliśmy się, żeby nikomu nic się nie stało.
No cóż, Flan-ders, to i tak nie ma znaczenia.
Jutro o tej porze będziesz chodził w szpilkach.
- Nie, ty będziesz. - Obawiam się, że nie.
- Właśnie tak. - Wcale nie.
- Tak do nieskończoności. - Ach!
Młody Flanders czyni honory i rozpocznie pierwszy.
Ma szansę.
Tak jest.
O rety.
Drzewo upadające w lesie. Drzewo upadające w lesie.
Drzewo upadające…
I bitwa jest już na dobre rozpoczęta.
Litość jest dla słabiaków, Todd.
Tak!
GAZ – MATERIAŁY WYBUCHOWE–- NITROGLICERYNA
Tak!
Nie!
Gdyby ktoś szukał w słowniku hasła „odwaga”,
pewnie znalazłby pod nim zdjęcie tych dwóch małych gladiatorów.
Podchodzą do ostatniego dołka w cieniu Wielkiego Emancypatora,
utrzymując remis i mając jeszcze osiem uderzeń.
Wkrótce któryś z nich zatriumfuje.
Będzie pił tylko szampana,
podczas gdy jego oponent posmakuje jedynie gorzkiego smaku porażki.
Wszystko jest dobrze, synu. To jest do nadrobienia.
No dalej, Bart.
Pamiętaj, co mówił Vince Lombardi.
„Jak przegrasz, wylatujesz z rodziny”.
Homer!
Żaden z graczy nie prezentuje najwyższej formy.
Taki rodzaj presji może rozstroić nawet najtwardszego zawodnika.
Spore napięcie, co nie, Todd?
Tak. Trzęsą mi się kolana,
w brzuchu czuję motyle,
ale to chyba buduje charakter.
Kto chciałby budować charakter?
- Zrezygnujmy. - Okej.
Postanowiliśmy, że jesteśmy tak samo dobrzy.
Chcemy ogłosić remis.
Panie i panowie, mamy remis.
Wybaczcie staremu Brytolowi łzy,
ale to najbardziej poruszający pokaz galanterii i sportowej postawy
od czasów, gdy Mountbatten zwrócił Egipt Pendżabom.
- Przybij piątkę. - Się wie.
Cóż, Homer, dzieciaki dały nam dzisiaj lekcję, co nie?
Współpracując, obaj możemy być zwycięzcami.
Dzięki Bogu żaden z nas nie będzie musiał zakładać sukienki.
Przybij piątkę, kolego.
Czyli wycofujesz się z zakładu?
O czym ty mówisz? Żaden z chłopców nie przegrał.
Mam to tutaj na piśmie.
„Ojciec chłopca, który nie wygra,
musi skosić trawnik w sukience swojej żony”.
Tak, ale żaden… To znaczy my obaj…
Znaczy, że ty też musisz to zrobić.
To niewielka cena za twoje upokorzenie.
Moja najlepsza sukienka.
Czemu mam wrażenie, że kiedyś opowiem o tym psychiatrze?
Słuchaj ich śmiechu. Co za upokorzenie.
Nie przeżyję tego.
Przeklęty Flanders.
Wiesz co, Simpson, czuję się trochę głupio,
ale co mi tam, co nie?
Trochę mi to przypomina czasy w bractwie.
O mój Boże! Jemu się to jeszcze podoba.
Napisy: Paulina Sikora