ELEKTROWNIA ATOMOWA
UMIARKOWANIE BOLESNY DENTYSTA
SZKOŁA PODSTAWOWA
NIE BĘDĘ KRZYCZAŁ „PALI SIĘ” W KLASIE.
UWAGA
PŁATKI KRUSTY'EGO MIESIĘCZNIK MAMY
TAWERNA MOE
PRZYSTANEK
Łączymy się z naszym latającym ciachem.
Bill Ciacho z helikoptera KBBL.
- Co widać, Bill? - Złe wiadomości.
Na krajowej leży ciężarówka.
Rozbite melony, szabrownicy
i zapasy w soku,
- oczekujcie korków... - Pączki!
PYSZNE PĄCZKI
Bart, ostatni jest mój.
- Homer! - Tato!
Autobus szkolny!
Zluzuj trochę. Idziemy.
Śniadaniówki!
- W porządku, mamo! - Mamy kasę!
- Tylko... - Aaaa!
Wasze latające ciacho
- żegna się. - KBBL
Cóż, Maggie, znów jesteśmy same.
To radio KBBL, rozmowy 24 godziny na dobę.
Aby podzielić się wstydliwymi problemami
z naszymi słuchaczami,
zadzwoń do naszego terapeuty,
dr. Marvina Monroe.
Nasz numer to 555-BOLI.
Nie bój się. Zadzwoń teraz.
Halo.
NA ANTENIE
Chcę rozmawiać z dr Monroe.
Imię, wiek, problem?
Marge, 34 lata,
problemem jest mój mąż.
Nie słucha mnie. Nie docenia mnie.
Nie wiem, ile jeszcze...
Narzekanie zostaw na antenę, ok?
ELEKTROWNIA ATOMOWA W SPRINGFIELD
Zobaczmy. Następna jest Marge.
NIEDOCENIONA ŻONA
Trzydziestoczteroletnia nieszczęśliwa żona.
Pogłośnij.
Lubię słuchać tych świrów.
Opowiedz o swoim mężu.
Cóż...
Kiedy się spotykaliśmy, był milszy,
bardziej romantyczny i 20 kg lżejszy,
miał włosy i używał sztućców.
Co takiego?
Homer, czy to twoja żona?
Zwariowałeś.
Moja żona mnie wielbi.
Marge...
teraz czas na brutalną prawdę.
Twój mąż ma cię za nic.
- Aha. Cóż, dziękuję. - Nie, nie rozłączaj się.
Zrobił z ciebie swoją matkę.
A powinnaś być obiektem pożądania.
Jesteś pewny?
Jak tego, że mam irytujący głos.
Dziś, gdy tylko przekroczy próg domu,
powiedz mu, że masz dość
i albo da ci miłość, albo odejdziesz.
Odejść od Homera?
- Użyj pseudonimu! - Odejść od Pedra?
- Dasz radę? - Tak.
Powiedz mu, gdy tylko wróci.
- Tak! - Z przekonaniem.
Tak!
Zrób to.
Daj spokój, Bart.
Nie rób tego.
Gdzie twoje poczucie humoru?
- Tawerna Moe. - Halo. Jest Al?
- Al? - Tak, Al. Nazwisko Koholik.
Sprawdzę.
Telefon do Ala... Ala Koholika!
Jest tu Al Koholik?
Chwilunia.
Słuchaj, ty żółty szczurze.
Jak dowiem się, kim jesteś, zginiesz!
Mam nadzieję, że kiedyś go dorwiesz, Moe. Polej.
Co tam, Homer? Zwykle zamawiasz piwo,
orzeszki, wołowinkę, jajko
i cię nie ma.
Dziś nie mam ochoty wracać do domu. Poproszę słoik.
Możesz mi się zwierzyć.
- Masz problem w domu? - Można tak powiedzieć.
Żona mnie rzuca, bo widzi we mnie świnię.
- Homer. - Co?
Ma rację. Jesteś świnią. Każdy ci to powie.
Co?
Barney, czy ja jestem świnią?
Nie bardziej niż ja.
O nie!
Widzisz? Jesteś świnią.
Barney jest świnią. Larry też. Wszyscy nimi jesteśmy.
Z jednym wyjątkiem.
Czasami
wyłazimy z chlewa, myjemy się i zachowujemy jak ludzie.
Homer, kup żonie kwiaty i zabierz ją
wieczorem do miasta.
Świece, obrus, idź na całość.
Romantyczny wieczór.
Nie nabierze się na to.
To nie wszystko. Po kolacji
pójdźcie do najlepszego motelu w mieście
i zostańcie do rana, jeśli wiesz, co chcę powiedzieć.
Rozumiem cię doskonale.
Już kwadrans po szóstej. Gdzie jest tata?
Kto się spóźnia na pieczeń rzymską?
Poproszę kwiaty.
Jakie?
Wie pan, ładne, nie suche.
Mamy piękne róże.
Tuzin za 55 dolarów.
Poproszę jedną.
- Haj, mamo. - Może coś zjemy?
Twój mąż ma cię za nic.
Zrobił z ciebie swoją matkę... Matkę...
Powinnaś być obiektem pożądania,
pożądania, pożądania...
Da ci miłość albo...
Marge, kocham cię.
Nie, to nie to.
Marge, cukiereczku, kocham cię.
Ojej...
Marge, kocham cię, dziecinko.
Marge, słodziaczku, misiu, pysiu...
To na nic.
Kocham cię, Marjorie.
Och, Homer.
Ja też cię kocham.
Trochę rozrywki przed kolacją.
- Tawerna Moe. - Jest Oliver?
- Kto? - Oliver Rozbieraj.
Chwila, sprawdzę.
Oliver Rozbieraj!
Oliver Rozbieraj, telefon!
Zarezerwowałem stolik w Chez Paree.
Ale Homer, tam jest drogo.
To bez znaczenia, mon frère. A po deserze
udamy się na noc do Zajazdu Przy Zjeździe.
Homer, drżę z niecierpliwości!
Czekaj, a co z opiekunką?
- Ups. - Nie martw się.
Słuchaj, ty mendo.
Jak cię dorwę, rozpruję ci brzuch.
To pewnie pomyłka.
Agencja opiekunek do dzieci.
Z tej strony Marge Simpson.
- Chciałabym zamówić opiekunkę. - Chwila.
Simpsonowie?
Pani żartuje!
ŻADNYCH SIMPSONÓW!
Agencja opiekunek do dzieci.
Halo. Z tej strony pan Sampson.
Właśnie dzwoniła pana żona.
Tu Sampson, nie Simpson.
Dzięki Bogu!
Simpsonowie to dzikusy!
- Zwłaszcza ten gorylowaty ojciec. - Ejże!
Simpsonowie to nasi sąsiedzi
i naszym zdaniem to
niezrozumiana i niedoceniana rodzina.
Mamo, wyglądasz przepięknie.
Dzisiejszy wieczór jest szczególny.
Tata zabiera mnie na kolację i tańce.
Tata tańczy?
Jak anioł.
Wyginaj śmiało ciało.
Kiedyś nauczysz się ruszać jak twój staruszek.
Oby nie.
Żadna kobieta nie oprze się
mężczyźnie tańczącemu mambo.
- Nie masz pojęcia, prawda? - Wyjdź.
Wyjdź!
Co za zrzęda.
Gładka jak pupa niemowlęcia.
Skarbie, to chyba dzwonek do drzwi.
Chyba masz rację, myszko.
Bart! Otwórz!
Tak jest, królu mambo!
To pewnie opiekunka.
Tak. Nazywam się Botz.
Nie stój tak, Bart.
Weź walizkę pani Botz.
Sama sobie poradzę.
Dziękujemy, że mogła pani przyjść.
To numery telefonu do restauracji
i zajazdu, gdzie się zatrzymamy.
Maggie musi już iść spać,
a Bart i Lisa mają jeszcze godzinę.
Mogą przez ten czas oglądać film.
O tak! Szczęśliwe elfy spotykają ciekawskiego misia.
Elfy! Elfy!
Pa, dzieci! Uwaga na chłopaka.
Pa. Bądźcie grzeczni.
Musimy iść.
Chodźcie. Pooglądajmy Szczęśliwe elfy.
Widzieliśmy te głupie elfy
miliardy razy.
- Może pooglądajmy telewizję. - Obejrzymy elfy.
To tylko sugestia rodziców, proszę pani.
Pozwalają nam oglądać wszystko.
Powiedziałam, że oglądamy ten film.
A ty posłuchasz albo coś ci zrobię.
Jeszcze nie wiem co,
bo wszyscy zawsze robią, co im każę.
FBI OSTRZEŻENIE
Wszystkie wyglądają dobrze,
ale wezmę tego.
Może woli pan bardziej ruchliwego?
Dlaczego?
Ten pływa brzuchem do góry,
a chciał pan wybrać żywego.
W porządku.
Wezmę więc tego z małymi oczkami.
Znakomity wybór. Zapraszam do stolika.
Oui, oui. Pani przodem.
Do zobaczenia za chwilę.
MIÓD
Ratunku!
Szybciej!
Ratujmy Bubbles!
Dłużej tego nie wytrzymam.
- Chcę zobaczyć, co będzie dalej! - Przecież wiesz.
Znajdą skarb kapitana.
Elfy będą tańczyć jak idioci.
Ja zwymiotuję.
Bart, jesteś jak elf, który nie potrafi kochać.
Czas na telewizję.
Super! Uzbrojeni i niebezpieczni.
Nie, Bart! Będziemy mieli koszmary!
Spokojnie. To jest kino prawdy.
Jak zrobi się brutalnie,
zamkniesz oczy.
Zabójca z bilą jest zapewne uzbrojony i bardzo niebezpieczny.
Jeśli go zobaczysz, zadzwoń na 1-800-I-KRZYK.
Homer, wyglądasz jak mały chłopiec.
Bo jestem beztroski?
Nie, bo masz śliniak.
Szampana?
Ups.
Czas na dolewkę.
Kelner! Jeszcze jedną butelkę prawie najtańszego szampana.
Dzieci były związane w salonie,
a bandyta grasował po domu,
kradnąc dobytek gromadzony przez lata.
ZESPÓŁ LARRY'EGO DAVISA
Wiesz, Marge, jest jak wtedy, gdy ze sobą chodziliśmy.
Z jednym wyjątkiem...
bez przyzwoitki.
Włamywaczka-opiekunka
dokonuje nocnych napadów
na terenie całych Stanów.
Może czaić się wszędzie,
gotowa obrabować kolejny dom, pełen naiwnych ofiar.
- Aaa! - To dopiero!
Za chwilę pokażemy zdjęcie włamywaczki-opiekunki,
pani Lucille Botzcowski.
Może używać pseudonimu...
Botz!
... i jest uzbrojona i niebezpieczna!
Uciekaj!
1-800-I-DONOS. NIE, I-KRZYK.
O nie!
Daj znać, jak zobaczysz zjazd.
O, tu...
PRZY ZJEŹDZIE
...był.
Nie ma sprawy.
Zjedziemy na następnym.
NASTĘPNY ZJAZD 55 KM
Bart.
Czas wyszorować zęby, umyć buzię
i zmówić paciorek.
Jesteście...
tutaj?
O! Marynowane buraczki.
Śmiało, weź wszystkie.
Nic się nie stało,
więc nie wspominajmy już o tym.
Szybciej!
Nareszcie!
Halo, czujny widzu.
Dodzwoniłeś się do Uzbrojonych i niebezpiecznych.
Chodzi o włamywaczkę-opiekunkę. Jest w naszym domu...
Proszę, Marge.
Przeniosę cię przez próg.
Dobrze, ale uważaj.
Nie rozbij mi znów głowy.
Po jedenastu latach wciąż to wypominasz!
Uważaj na moje włosy!
Ojej!
Jej! To było super!
Wiemy, kim pani jest.
Pani Botzowski, prawda?
Włamywaczka-opiekunka.
Sprytny jesteś, Bart.
Powinieneś więc siedzieć cicho.
Nie będzie.
Nigdy się to pani nie upiecze. Nie może...
Nie jestem taka zła.
Skończę robotę,
a wy pooglądajcie swój ulubiony film.
Cicho, Bart! Wykorzystajmy to.
Może przebiorę się
w coś wygodniejszego.
O! W to niebieskie z tymi takimi?
- Zobaczysz. - To na jednej nóżce, mamuśka.
Rzeczy dzieciaków!
Bezwartościowe.
Same śmieci.
Brudy.
Głupi Sampsonowie.
Maggie!
Chodź tu!
- Do widzenia! - Do zobaczenia!
KONIEC
Maggie,
chcesz zobaczyć Szczęśliwe elfy?
Dobrze,
ale musisz mnie rozwiązać.
Och, Homer!
Wyszłaś z łóżeczka?
Ciebie chyba też muszę związać.
Maggie, gdzie jesteś?
Maggie!
Homer, może zadzwonię do domu,
żeby sprawdzić, co u dzieci?
Homer, obudź się!
Nikt nie odbiera.
- No i? - Martwię się, wracajmy.
Dobrze.
Zadanie wykonane.
Halo, czujny widzu. W czym możemy pomóc?
Złapaliśmy ją! Mamy włamywaczkę!
Jest związana u nas w domu.
- Zapytaj o nagrodę. - Jest nagroda?
- Jak ją skażą, dostaniemy koszulki. - Super!
Włączone światła?
To źle wróży.
- Pani Botz! - Pani Botz!
Dobry Boże!
Co te diabły znów zrobiły?
Przepraszamy.
Najmocniej!
Wyłączcie telewizor.
Zapewniam, że jesteśmy zdruzgotani tą sytuacją.
Ciężkie to.
Proszę przyjąć podwójną stawkę.
- Nie, potrójną. - Dziękuję.
Mogę dać panu radę?
Pewnie.
Niech pan nie spuszcza syna z oka.
Prawda? Wie pani, on kiedyś...
Tędy, do miejsca przestępstwa. Związałem ją tam.
Chwileczkę, młodzieńcze.
Nie wiem, co odstawiasz tym razem,
ale właśnie musiałem rozwiązać i opłacić waszą opiekunkę, żeby...
Czy chce pan powiedzieć,
że właśnie wypuścił pan
słynną włamywaczkę-opiekunkę?
- Kogo? - Włamywaczkę-opiekunkę.
Czy ten mikrofon na pewno działa?
Nie nazwałbym tego pomocą. Jest włączony, prawda?
W zasadzie trochę się siłowaliśmy.
Och, Homer!
Było jak w filmach kung-fu.
LOKALNY GŁUPEK
Teraz ją znam.
Jeśli mnie słyszysz, lepiej zastanów się,
zanim znów zechcesz ograć Homera Simpsona!
Nie jestem szczególnie bystry.
Nie mów tak, Homer.
Myślę, że skoro wychowałeś trójkę dzieci,
które potrafią obezwładnić i związać obcą osobę,
coś robisz dobrze.
Tak.
Tak!
Możemy znów się pogodzić?
O wielkie nieba!
Napisy: Karolina Bogdanowicz-Surmiak