''İsa'nın doğasındaki ikilik, Tanrı'ya ulaşmak için
hem insani hem de insanüstü bu arzu...
hiçbir zaman anlayamadığım bir sırdır benim için.
Gençliğimden beri en büyük acım,
bütün neşemin ve dertlerimin kaynağı, yüreğimle gövdem arasındaki
sonu gelmeyen o acımasız çatışma olmuştur...
ve ruhum da, bu iki ordunun karşılaşıp dövüştüğü
bir arenadır.''
NİKOS KAZANCAKİS
''Günaha Son Çağrı'' kitabından
Bu film İnciller'e değil, içimizdeki sonsuz tinsel çatışmayı dile getiren
bu kurgusal yapıta dayanmaktadır.
İlk önce o his.
Şefkatli, sevgi dolu...
Sonra da acı.
Pençeler derimin altına giriyor ve etlerimi parçalıyor.
Başıma kadar bütün içimi oyuyorlar.
Hatırlıyorum.
İlk başta üç ay oruç tuttum.
Yatmadan önce kendimi kırbaçlıyordum.
Başlarda işe yaramıştı.
Ama sonra yine o acı... Ve sesler.
Beni adımla çağırıyorlardı.
İsa.
Kim o? Kimsin sen? Niye benim peşimdesin?
Tamam mı?
Artık çarmıh yapmak yok. Hazırız.
Senin neyin var? Beni duyuyor musun?
Mesih o şekilde gelmeyecek.
Ne demek istiyorsun?
Bunu sana kim söyledi?
Sen hepimizin yüzkarasısın!
Romalılar senden başka çarmıh yaptıracak adam bulamıyor! Bir tek sen yapıyorsun!
Sen onlardan bile daha kötüsün!
Yahudileri öldüren bir Yahudi. Sen bir korkaksın!
Bu günahlarının cezasını nasıl çekeceksin?
Hayatımla Yahuda.
Başka hiçbir şeyim yok.
Kaldır şu kafanı. Bana bak.
Hayatınla mı? Ne demek istiyorsun?
Yahuda, lütfen.
Bilmiyorum.
Çarmıh yapmaya devam edecek misin?
-Evet. -Hayır, etmeyeceksin.
Buna izin vermem!
-İzin vermeyeceğim. -Yalvarıyorum, lütfen yoluma çıkma.
Ne yolu?
-Senin neyin var? -Karşı koyuyorum.
-Kime? -Bilmiyorum. Karşı koyuyorum.
Ben karşı koyuyorum. Sen işbirliği yapıyorsun.
Hain!
Sizler İsrail halkısınız. Çocuklarınız seyrediyor.
Tanrı'nın kullarısınız. O bizi sınıyor. Sizi seyrediyor.
-İşte o. -Gebertin!
Bırakın onu! Ondan uzak durun!
-Onu mu savunuyorsun? -O benim oğlum.
Tanrı bizimle. O bizi sınıyor. Mücadele edin!
Tanrım, sen bize yardım et!
Tanrım, sen bize güç ver!
Gel benimle.
''Şu anda karşınızda çıplak duran bu adam halkı kışkırtmaktan...
''ve İmparatorluğa karşı çıkmaktan suçlu bulunmuştur.
İSYANKAR
''İnsanları, başkaldırmaları için birleşmeye çağırmıştır.
''Halkın arasından bir Mesih'in çıkıp...
''Roma İmparatorluğunu yıkacağını söylemiştir.''
İmparatorluk bir hiç.
''Cinayet...
''ihanet...
''yağmacılık ve diğer suçlardan ölüme mahkum edilmiştir.
''Roma onu mahkum etti.
''Ve Roma'nın bütün tanrıları onu mahkum etti.''
Tanrı bizi korur.
O bizim koruyucumuzdur.
O bizim yüreğimizdir.
O bizim koruyucumuzdur.
O sizleri terk etmeyecek.
Tanrım!
Efendimiz beni seviyor. Beni sevdiğini biliyorum.
Artık durmasını istiyorum. Bu acıya dayanamıyorum.
O seslere ve acıya dayanamıyorum.
Benden nefret etmesini istiyorum. Bunun için çarmıh yapıyorum. Ona karşı koyuyorum.
Başka birini seçmesini istiyorum. Bütün Mesihlerini çarmıha germek istiyorum.
Efendimiz, öyle mi?
Sakın Şeytan olmasın?
Bilmiyorum.
-Hiçbir şey bilmiyorum. -Şeytansa, ondan kurtulmanın çaresi var.
Ama ya Tanrımızsa? Ondan kurtulamazsın, değil mi?
Kim var orada? Beni kim takip ediyor? Sen misin?
Mecdelli Meryem.
Teşekkürler Tanrım...
Gelmek istemediğim bir yere beni getirdiğin için teşekkürler.
Efendimizin meleklerinden biriydi herhalde.
Bana yolu göstermek için gelmişti.
Kim var orada?
Kim o?
Senin ne işin var burada?
Beni bağışlamanı istiyorum.
Çok kötü şeyler yaptım.
Çöle gidiyorum. Beni bağışla.
Gitmeden önce beni bağışla lütfen.
Anladım.
Bütün gün orada bekledin.
Şimdi de gelip, boynun bükük ''bağışla beni'' diyorsun.
''Bağışla beni.''
Bu o kadar kolay değil.
Bağışlanmaya ihtiyacın varsa, bunu benden isteme.
-Üzgünüm. -Defol git!
Bak Meryem...
Etrafına bir bak.
Efendimiz bunu değiştirebilir. Senin ruhunu kurtarabilir.
Zaten kalbimi kırdı. Seni elimden aldı.
İkinizden de nefret ediyorum.
Benden nefret et, beni suçla. Bütün bunlar benim suçum, O'nun değil.
-O'nun hakkında böyle konuşma. -Buna kim sebep oldu?
Biliyorum, o yüzden buradayım.
O yüzden beni affetmeni istiyorum.
Bunun kefaretini ödeyeceğim.
Biliyorum...
sana kötülük ettim.
Ya bastır parayı ya da defol git!
Hatırlamıyor musun?
Hayır, hatırlamıyorum. Niye hatırlayayım ki?
Hiçbir şey değişmedi.
Doğruyu söyle.
Ruhumu kurtarmak istiyorsan...
işte o burada.
Sen de farkındasın.
Sen de diğerleri gibisin, ama bunu kabul edemiyorsun.
Sen bir zavallısın.
Senden nefret ediyorum.
İşte vücudum.
Kurtar onu.
Erkek olduğunu böyle mi gösteriyorsun?
Arkanı dön, bana bakma.
Hiçbir zaman bir erkek olmaya cesaret edemedin. Bakma bana!
Annene sığınmasan gelip bana sığınırdın.
Şimdi de Tanrı'ya sığınıyorsun.
Çöle saklanmaya gidiyorsun, çünkü korkuyorsun.
Git artık. Seni görmek bana acı veriyor.
Çocukluğumuzu hatırlıyorum.
Sana o zamanlar duyduğum sevgiyi...
hiç kimseye karşı hissetmedim.
Tek istediğim sendin.
Başka bir şey istememiştim.
Ben ne istemiştim sanıyorsun?
Lütfen...
Burada kal.
Bir fahişenin evinde kalmak bu kadar kötü mü?
Sana elimi sürmem. Çöle bakir olarak gidebilirsin.
Afedersin Meryem, kalamam.
Hoşgeldin. Geç.
Hep böyle gece geç mi dua edersiniz?
Cenazemiz var. Manastırın başı öldü.
Ben de sizinle dua edeyim mi?
Sen yat. Yorgunsundur.
Kim olduğunu biliyorum.
Beni dün gece içeri alan adam bu.
Dün gece mi?
O çoktan ölmüştü.
Efendimizin ruhu çoktan cennete ulaştı.
Vücudu görevini tamamladı.
Güneşin ve ayın altında...
taşların ve kumların üstünde yürüdü.
Günah işledi, acı çekti...
ve cenneti arzuladı.
Ondan geriye kalanları Tanrı'ya emanet ediyoruz.
Fani beden...
efendinin artık sana ihtiyacı yok.
Toprağa karış.
İlk önce kanatlar geldi, sonra da melek.
Ruhuydu sana görünen. Seni ilahi bir misafir gibi karşıladı.
Seni tanımış.
Beni tanımasına imkan yok.
Ben buraya Tanrı'ya hizmet etmek için geldim, o kadar.
Efendimizin benden tek istediği bu. Eminim.
Sen ödüllendirilmişsin. Tanrı kendini sana tanıtmış.
Tanrı benden ne istiyor, ben bilmiyorum.
Hayatım boyunca O'nun sesini duymak istedim. Hayatımı O'na adadım.
Bazen...
O'nu hissettiğimi düşünüyorum, ama emin olamıyorum.
Ama sen biliyorsun. Tanrı elinden tutup seni buraya getirmiş.
Tanrı'nın ne istediğini bilmek bir lütuf mu sence?
Sana ne istediğini söyleyeyim. Beni uçurumdan aşağı yuvarlamak istiyor!
İçimdekileri göremiyor mu? Bütün günahlarımı...
-Hepimiz günah işleriz. -Benim gibi değil.
Ben bir yalancıyım. İkiyüzlüyüm.
Her şeyden korkuyorum. Doğruyu söylemiyorum. Buna cesaretim yok.
Bir kadın gördüğüm zaman kızarıp kafamı çeviriyorum.
Onu arzuluyorum, ama elimi sürmüyorum. Efendimiz için. Ve bu bana gurur veriyor.
Ve bu gurur Mecdelli Meryem'e zarar veriyor.
Çalmıyorum, dövüşmüyorum...
adam öldürmüyorum. İstemediğimden değil, korktuğum için.
Size karşı isyan etmek istiyorum, her şeye karşı.
Tanrı'ya karşı. Ama...
korkuyorum.
Annem babam kim, bilmek ister misin?
Benim Tanrım kim, bilmek ister misin?
Korku.
Yüreğime bakarsan sadece bunu görürsün.
Ama içimizdeki kötülükler ne kadar çoksa tövbemiz de o kadar güçlü olur.
Şeytan benim içimde.
Bana, ''Sen Kral Davut'un oğlu değilsin.
''Sen bir insan değilsin, İnsanoğlusun.
''Ondan da öte, Tanrı'nın Oğlusun. Ondan da öte, sen Tanrı'sın'' diyor.
Başka sorun var mı?
Her şey Tanrı'dan kaynaklanıyor.
Her şeyin iki anlamı var.
İsa, sevgili İsa.
Seni affediyorum.
Beni rahat bırak!
Herkes gitti.
Sen de artık gitmelisin.
-Benim kalmam lazım. -Hayır.
Sen arındın. Tanrı seni ödüllendirdi.
Yılanlar senin içinden çıktı.
Artık sen de gitmelisin. Geri dönüp...
insanlara seslenmelisin, yüreğini açmalısın.
Kime sesleneceğim?
Seni dinleyen herkese.
Onlara ne diyeceğim?
Sen sadece ağzını aç.
İnsanları seviyor musun?
Onlara bakıyorum ve onlar için üzülüyorum, hepsi bu.
Bu yeterli.
-Seni öldürmemi emrettiler. -Durma.
Bu gece arındım. Artık Efendimize karşı koyamam. İşte boğazım.
Öldür beni, hazırım.
Nesin sen? Sen nasıl bir insansın?
Sen ne istiyorsan ben de onu istiyorum.
Bizi biraraya getirdi, Efendimizin amacı buydu.
Seni öldürmem için bana yardım edeceksin. Bu mu O'nun amacı?
Şu duyduğun sesler O'nun sesi mi? Sadece sen mi anlıyorsun?
Benim de anlamama yardım et o zaman.
Sana bildiğim kadarını söyleyeceğim.
Bayılmalar, sesler ve hayaller...
Güç. Büyü.
Bu işin sırrı ne?
Bana sırrını söyle.
Merhamet.
Kimin için? Kendin için mi?
İnsanlar için.
Düşmanlarımız da insan.
Her şey için.
Eşekler...
-otlar, serçeler için. -Ya karıncalar? Onlara da acıyor musun?
Evet.
Her şey Tanrı'nın bir parçası.
Bir karınca görünce, onun o parlak, siyah gözlerine bakınca...
ne görüyorum, biliyor musun?
Tanrı'nın yüzünü görüyorum.
Ölmekten korkmuyor musun?
Niye korkayım?
Ölüm kapanan değil, açılan bir kapıdır.
Açılır, sen de içeri girersin.
Seni öldürmezsem ne olacak?
İnsanlara sesleneceğim.
Onlara ne söyleyeceksin?
Ben sadece ağzımı açacağım, Efendimiz konuşacak.
Belki de Tanrı, beni öldürmen için göndermedi seni.
Belki de benim peşimden gelmen için gönderdi.
Yanlış anlama.
Bu işi çözene kadar seninleyim.
Ama amacımızdan şu kadar bile sapsan...
seni öldürürüm.
Bu Mecdelli Meryem.
Bunu hak etmişti.
Çekil oradan! Defol git!
Bu iş seni ilgilendirmez. Sen de mi taşlanmak istiyorsun?
-Ne dediğini duydun mu aptal? Çekil! -Hayır.
Bunu yapmanızı istemiyorum.
Şuna bakın, istemiyormuş. Ama biz istiyoruz.
-Niye? -Sana söylemek zorunda değiliz!
Artık yeter! Orospuları istemiyoruz!
O bir Yahudi. Şabbat günü de çalışıyor, Romalılarla yatıyor.
Musa'nın emirlerine karşı geldi. Ölecek.
Günah işlememiş olan var mı? Var mı?
Aranızda günah işlememiş olan var mı?
Varsa gelsin buraya!
Ve bu taşları o atsın!
Benim saklayacak bir şeyim yok.
Güzel. Al o zaman bunu. Bu daha büyük.
Dikkat et Zebedi.
Yukarıda Tanrı var.
Adamlarını aldattığını gördü.
Seni o dulla da gördü. Adı neydi?
Yuditi.
O taşı kaldırırsan çarpılmaktan korkmaz mısın?
Kolunun kaskatı kesilmesinden?
Bütün gücünü yitirmekten?
Tanrı mucizeler yaratmaya kadir.
Ya yanlış bir şey söylersem?
Ya doğru olanı söylersem?
Yaklaşın.
Yaklaşın, biz bir aileyiz.
Beni duyabilmek için yaklaşın.
Size söyleyeceklerim var.
Kim bu?
Nasıralı İsa.
Nasıra'dan iyi bir şey çıkmaz, Kutsal Kitapta da yazar bu.
Afedersiniz, ama...
söylediklerimin anlaşılması için...
size bir hikaye anlatacağım.
Ekincinin biri tarlasına tohum ekmiş.
Kimi tohumlar yola düşmüş, kuşlar yemiş.
Kimi tohumlar taşların arasına düşmüş, kurumuş.
Ama kimi tohumlar...
Kimi tohumlar verimli toprağa düşmüş...
ve bütün halka yetecek kadar buğday yetişmiş.
Duydunuz mu?
Hem de çok iyi duyduk.
Ben ekinciyim. Ekinci benim.
İki kere iki de dört yapar.
Bir çatlak daha!
Efendim...
Ekinci sensen eğer...
bizler de taşlarsak, tohum ne o zaman?
Tohum ne?
Sevgi.
Birbirinizi sevin.
Söylemesi kolay. Bu iyi bir öğüt, ama belki başka bir dünyada.
Bu insanlar aç. Önce karınlarını doyur, sonra öğüt ver!
Ben de Tanrı'nın kızmış olduğunu sanırdım, ama artık öyle düşünmüyorum!
Yırtıcı bir kuş gibi saldırırdı bana, tırnaklarını geçirirdi kafama.
Sonra bir sabah bana geldi.
Serin bir esinti gibi... ''Kalk'' dedi bana.
İşte karşınızdayım.
Ve cehenneme gideceksin!
Bunlar masal yahu. Bize ne yararı olur?
Neye susamışsınız? Neye ihtiyacınız var? Adalete!
-Bir de ekmeğe! -Ekmeğe de.
Adalet istiyorsunuz, insanların size karşı adil olmasını...
saygılı olmasını istiyorsunuz. Söylemeye çalıştığım şey şu...
adalet isteyenler, onlar ödülsüz kalmayacak.
Onların ekmeği olacak. Hiç acıkmayacaklar.
Çok önemli bir değer onların olacak, sevgi.
Sevmek, paylaşmak ve teselli etmek. İyilik yapmaya cesaretleri olacak.
Sen yastasın.
Yas tutanlar ödülsüz kalmayacak.
Bunun için Tanrı yanınızda olacak. İnsanlara ihtiyacınız kalmayacak.
Yumuşakbaşlı olanlar ödülsüz kalmayacak.
Acı çekenler de ödülsüz kalmayacak.
Barışseverler, merhametli olanlar...
hastalar, fakirler, dışlanmış olanlar...
hiçbiriniz ödülsüz kalmayacaksınız, çünkü cennet sizlerin!
Ve inanın...
İnanın, şimdi gülenler...
daha sonra ağlayacak.
Şimdi karınları tok olanlar daha sonra aç kalacak.
Zengin olanlar da sonsuza kadar fakir olacak.
Romalılara ölüm!
Ben öldürün demedim!
Herkesi sevin dedim!
Sevin dedim!
Bu kadar yeter. Yürüyün.
Hayır baba, ben kalıyorum.
İşimiz var. Sen bana lazımsın.
-Gel. -Affet beni baba, ben de kalıyorum.
İkiniz birden kalamazsınız. Yürü!
Seninle geleyim. Sana yardım edebilirim.
Burada kal.
Zamanı gelince anlarsın.
İnsanlara benden bahset.
Yakup.
Andreya.
Biraz kay Yuhanna.
Biraz kay Yakup.
Ben rahattım.
-Petrus da yatacak. -O kadar yer yok.
Üşüdüm. Ateşe yakın olmak istiyorum.
Filipus'un yanına git. Hepimiz üşüyoruz.
Sussana.
Konuşabilir miyiz efendim?
Ben onlar gibi değilim.
Yani, onlar çok iyiler. Ama zayıflar.
Birbirlerinden beterler. Nereden buldun onları?
Bir de bana bak. Birini seversem onun için ölürüm.
Birinden nefret edersem onu öldürürüm.
Yanlış bir şey yapmışsa sevdiğim birini bile öldürebilirim.
Duydun mu? Söylediklerimi anlıyor musun?
Evet, anladım.
Geçen gün, size tokat atana öbür yanağınızı çevirin dedin ya...
o pek hoşuma gitmedi.
Yalnız bir melek bunu yapabilir, ya da bir köpek. Ne meleğim, ne de köpek.
Ben özgür bir insanım. Yanağımı kimseye uzatmam.
İkimiz de aynı şeyi istiyoruz.
Öyle mi?
-Sen de İsrail'in özgür olmasını mı istiyorsun? -Hayır.
Ben ruhların özgür kalmasını istiyorum.
Olmaz. Ben bunu kabul edemem.
Bu aynı şey değil.
İlk önce gövdeyi özgür kıl, sonra ruhu.
İlk iş Romalılar.
Bir eve damdan değil, temelden başlarsın.
-Her şeyin temeli ruhtur. -Hayır, gövdedir.
İşe oradan başlamalısın.
İlk önce yüreklerde olanı değiştirmezsen...
sadece Romalıların yerine başkalarını koyarsın ve her şey aynı kalır.
Galip çıksan bile zehir içinde kalır.
Kötülüğün zincirlerini kırmalısın.
Nasıl değiştireceksin peki?
Sevgiyle.
-Kim var orada? -Benim, Andreya.
Bir sorun...
Bir şey yok. Sen uyumana bak. Yahuda'yla konuşuyorduk.
Al işte.
Seni öldürmemi bağnaz Zelotlar emretti.
Niye vazgeçtin?
Beklemeye karar verdim.
Ne için?
Belki beklenen sensindir diye.
Bizi birleştirecek kişi. Buna engel olmak istemedim.
Nasıl bilebiliriz? Ben Mesih olabilir miyim?
O insanların Mecdelli Meryem'e yaptıklarını görünce onları öldürmek istedim.
Sonra ağzımı açtım...
ve ağzımdan ''sevgi'' lafı çıktı. Niye? Hiçbir şey anlamıyorum.
Onlar da bir şey bilmiyor. Tek yaptıkları seni izlemek.
Yahudiye'ye gidip Vaftizci Yahya'yı göreceğiz.
Her gün yüzlerce insana Mesih'in gelişini müjdeliyor. O bilir.
O bilir.
Korkuyorum.
Yanımda kal.
Dinleyin!
Kendi evinizde, size karşı kötülük tohumları yetiştireceğim!
Gözlerinizin önünde karınızı alıp...
komşunuza vereceğim; o da, bu güneşin altında...
onunla yatacak.
İstediğiniz kadar dinleyin...
yine de anlayamayacaksınız. İstediğiniz kadar bakın, bilemeyeceksiniz.
Bu insanların aklı yok.
Onların kulakları sağır, gözleri kör edilmiş.
Kulaklarıyla işitip, gözleriyle göremesinler diye.
Bu yüzden onları iyileştirecek olanı göremezler.
Yığınların Tanrısı şöyle diyor: ''O gün...''
Sanki Mesih o.
Hayır.
''...yeni ayın sonunu ilan edeceğim ve yeryüzüne karanlığı yayacağım.
''Kahkahaları gözyaşına çevireceğim.''
Öne çık da seni görsün.
''Dinleyin! Bu, insanların uğultusu.''
Yüzünü göremesem bile onunla daha önce karşılaştığımı biliyordum.
Nerede?
Rüyamda mı?
Evet, öyle.
Ama rüyamda beyazlar giyinmişti.
''Güzelliğin kokusu yerine, çürümenin...
''cerahatin kokusunu alacaksınız. Erkekler kılıçtan geçecek.
''Kadınlarsa yerde oturacak, çırılçıplak.''
Kimsin sen?
Beni tanıdın mı?
Kimsin sen?
Peygamberlerin söylediklerini bilir misin?
Yeşaya ne der, bilir misin?
''Tanrı'nın yolunu açın'' der.
-Beklenen kişi olduğunu mu söylüyorsun? -Bilmiyorum. Sen söyle.
Niye buraya geldin?
Vaftiz edilmeye.
Buna cesaret edemem.
Efendimiz sensen senin beni vaftiz etmen gerekir.
Vaftiz et beni.
Sevgi. Sevgi ne demek?
Sevgi bal gibi tatlıdır. Ama sevgi aynı zamanda kandır.
Sevgi eylemdir. Yeni bir mahsul istiyorsan dünyayı yak.
Sevmek yetmez mi?
Hayır! Dünyanın haline bak! Etrafına bak!
Veba, savaşlar, ahlaksızlık...
yalancı peygamberler, sahte kahramanlar, altına tapanlar.
Değerli hiçbir şey yok.
Ağaç çürümüş. Baltayı alıp kökünden kesmek zorundasın.
Oduncu olsaydım keserdim. Ateş olsaydım yakardım.
Ama ben yüreğim, seviyorum. Başka bir şey yapamam.
Ben de yüreğim.
Ama doğru olmayanı sevemem.
Sevemediğim şeye saldırırım. Tanrı da böyle buyurmuş.
-Öfkeyi mi? -Evet, öfkeyi.
Öfke... Ama hepimiz kardeşiz.
Sence Tanrı'nın tek silahı sevgi mi? Gidip Lut Gölü'nün dibine bak.
Orada iki tane fahişe göreceksin, Sodom ve Gomora.
İşte Tanrı'nın silahı.
Efendimizin günü gelince...
tahtalardan kan boşalacak.
Evlerin taşları canlanıp ev sahiplerini öldürecek.
O gün geldi.
Baltayı bana verdi. Ben de şimdi sana veriyorum.
Çözüm bu değil.
O halde ne?
Bilmiyorum.
Benim sözümü dinlemezsen kimin sözünü dinleyeceksin?
Tanrı'nın.
Yahudilerin Tanrısı çöllerin Tanrısıdır.
Onunla konuşmak istiyorsan çöle gitmen gerekir.
Edom'a gideceğim.
Sağol Vaftizci.
Dikkatli ol. Orada Tanrı yalnız değildir.
Senin için üzülüyorum.
Yalnızdın.
Ağlıyordun. Ben de geldim.
Seni ben çağırmadım.
Kimsin sen?
Senin ruhun.
Ruhum mu?
Yalnızlıktan korkuyorsun.
Adem gibisin.
O da beni çağırmıştı. Bir kaburgasını alıp...
kadına çevirdim.
Buraya beni kandırmaya geldin.
Kandırmaya mı?
Bir kadını sevip kollamak, aile kurmak yanlış mı?
Niye dünyayı kurtarmaya çalışıyorsun?
Günahların sana yetmiyor mu?
Dünyayı kurtarabileceğini sanıyorsun, bu ne kibir!
Dünyayı kurtarmana gerek yok.
Sen kendini kurtar.
Sevgiyi bul.
Benim sevgim var.
Bak...
gözlerime bak.
Göğüslerime bak.
Tanıdın mı?
Kafanı salla yeter.
Birlikte benim yatağımda uyanırız.
İsa.
On gün sonra...
açlık kalmadı.
Merhaba İsa. Tebrikler.
Bir kadın ve aile kurma hayalleri seni ayartamadı.
Bunlar bize vız gelir.
-Sen de kimsin? -Beni tanımadın mı?
Ben senim, senin yüreğinim.
Yüreğin o kadar açgözlü ki...
Alçakgönüllü gibi gözüküyor...
ama aslında dünyayı ele geçirmek istiyor.
Ben yeryüzünde egemenlik kurmak istemedim.
-Göklerin egemenliği benim için yeterli. -Yalan söylüyorsun.
Romalılar için çarmıh yaparken...
iktidar hırsıyla yanıp tutuşuyordun.
Her şeye egemen olmaktı amacın.
Sen Tanrı diyordun, ama gerçekte iktidarı istiyordun.
Artık istediğin şeyi elde edebilirsin.
İstediğin ülkeyi.
Her yeri.
-İstersen Roma İmparatorluğunu. -Yalancı.
Çemberin içine gir de dilini koparayım.
Uzak dur İblis!
Uzak dur, bir şey göremiyorum.
İsa.
Beklediğin benim.
Hatırlasana...
küçük bir çocukken...
''Tanrım...
''beni tanrı yap'' diye ağlardın.
''Tanrım...
''Beni tanrı yap Tanrım.''
Çocuktum o zaman.
Sen zaten Tanrısın.
Vaftizci biliyordu. Senin de bunu görmenin zamanı geldi.
Sen O'nun oğlusun.
Tanrı'nın tek oğlu.
Benimle gel.
Birlikte yaşayanları ve ölüleri yönetelim.
Can verir, can alırsın.
Kararları sen verir, herkesi yargılarsın, ben de senin yanında olurum.
Bir düşünsene, birlikte ne kadar güçlü oluruz.
Şeytan...
Yine görüşeceğiz.
Korkma. Mesih sensin.
Benim görevim tamamlandı.
Artık ölebilirim.
Efendimiz seni ayağa kaldırmamı istiyor.
O'nun günü geldi.
Al bu baltayı.
Müjdeyi herkese duyur.
Lütfen...
Ne istiyorsun?
Tanrı misafiriyim.
Celileliyim.
Çok yorgunum.
Çok lezzetli olmuş.
Biraz daha şarap lütfen.
Meryem...
Marta...
İkiniz de ödülsüz kalmayacaksınız.
Buraya geldim, beni tanımıyordunuz.
Beni kabul ettiniz, karnımı doyurdunuz, ağırladınız.
Ve Tanrı gelip yüreğime girdi.
-Devam et. -Hayır.
Zaten çok konuştum. Sessizlik daha iyidir.
Hayır, değildir.
Karın var mı?
Yok.
Çölde nasıl yaşıyorsun böyle?
Doğruyu söyle.
Bir yuvayı, oturmuş bir hayatı özlemiyor musun?
Kabul ediyorum.
Bunu çok isterdim, ama hiçbir zaman olmayacak.
Gerçekten Tanrı'yı arıyorsan vaktini çöllerde harcama.
O orada değil, burada.
Kitabı oku. Tanrı oruç tutup dua etmeni değil...
çocuk sahibi olmanı istiyor.
Onu rahatsız ediyorsun Meryem. O bizim misafirimiz.
Neden bahsettiğimi biliyor.
Gel de yardım et.
Bu insanlarla alay etmemelisin.
Ben alay etmedim.
Vaftizci'yi unutma. Böyle şeylerle alay edilmez.
-Vaftizci'ye ne oldu? -Öldü. Onu Hirodes öldürttü.
Bilmiyor muydun?
Kral sarhoşmuş. Vaftizci'nin kafasını kestirtmiş.
Söylenenlere bakılırsa vaftiz edilen herkesi öldüreceklermiş.
Kimse seni zorla vaftiz etmedi.
Sen de vaftiz edildin. Bunun için yalvardın. O yüzden sus artık.
Celile'yi düşünüyorum da...
Denizi...
Duyduğuma göre o kadar çok balık varmış ki ağı boş atıp dolu çekiyormuşsun.
Balıklardan bahsetme.
Koyunlarım aklıma geliyor. Kim bilir ne oldu onlara?
Belki de onu Celile'de beklemeliyiz.
Olmaz, burada bekleyeceğimize söz verdik.
O bir ay önceydi.
Binlerce insan onu görmek, dinlemek istiyor, ama o gitti.
Bu iş bitti. Aptal durumuna düştük.
Bartalmay haklı. Doğru söylüyor.
Celile'ye dönelim.
Dediğin gibi Celile'ye dönersek...
Kardeşlerim!
Sizi anlamıyorum.
Vaftizci'nin son sözlerini bir düşünün.
''Nasıralı İsa, çölden ayrıl artık. Benim görevim tamamlandı.
''İnsanların arasına dön'' demiş.
Bunları gerçekten söylemiş mi?
-Herkes söyledi diyor. -Nereden biliyoruz?
-Söylememiş olsa bile, önemli olan bu sözler. -Niye?
Çünkü insanlar buna inanıyor.
Ya efendimiz...
beklenen kişiyse?
O da ne?
-Beklenen kişi. -Nasıl yani? Mesih mi?
Vaftizci bunu söyledi mi bilmiyoruz.
Hiç kimse bilmiyor.
O, İlyas gibi biri değil.
Tanrı'nın saltanatı başladı diyor.
Demek istediği şu: ''Benim görevimi sürdürün...
''yaptıklarımı yapmaya devam edin.''
İlyas tam burada cennete yükseldi. Bu bir şey ifade etmiyor mu?
Burada bekliyoruz.
Bence Celile'ye dönmeyelim.
Burada bekleyelim.
İşte bu yanını çok seviyorum Petrus. Bir kaya kadar sağlamsın.
Hiç kimse senin fikrini değiştiremez.
Sen ne işe yararsın?
Efendim.
Yuhanna ayak seslerini yüreğinde hissetti.
Seni karşılamaya hazırlanıyorduk.
Vaftiz edildiniz mi?
Evet.
Yahya suyla vaftiz ediyordu, onu öldürdüler.
Ben ateşle vaftiz edeceğim.
Sana bunu Vaftizci mi söyledi?
Sizleri davet ediyorum.
Kutlama mı var?
Hayır.
Sizi bir kutlamaya davet etmiyorum.
Sizi bir savaşa davet ediyorum.
Bu benim yüreğim.
Alın.
Tanrı içimizde.
Şeytan dışımızda, etrafımızdaki bu dünyada.
Baltayı alıp onun kafasını kopartacağız.
Neredeyse onunla orada dövüşeceğiz.
Hastaların içinde...
zenginlerin içinde...
hatta Büyük Tapınağın içinde.
Size yolu göstereceğim.
Koyunlarınız varsa...
dağıtın.
Aileniz varsa...
terk edin.
Sevgiye inanmıştım.
Şimdi buna inanıyorum!
Kim benimle birlikte?
Ya Rab!
Bugün ve yarın cinleri kovup hastalıkları iyileştireceğim.
Üçüncü gün...
hazır olacağım.
Çık!
Bırak onu iblis!
İblis, çık!
Bırak onu!
Musa, İlyas, Yeşaya...
ağzıma dokunun.
Dudaklarıma dokunun.
Büyük Tapınağa gidip rahiplere göster.
Bakın!
Kördü, ama İsa onu iyileştirdi. Bakın.
Kördü, ama İsa onu iyileştirdi. Baksanıza.
Sen bu düğüne gelemezsin. Biz burada saflığı kutluyoruz.
Afedersin, ama bu insanlar benim konuklarım.
Sana bir şey söyleyeceğim.
Cennet nasıl bir yer zannediyorsun?
Cennet bir düğün evi gibidir.
Tanrı damattır, insanların ruhu da gelin.
Düğün cennette yapılır...
ve herkes davetlidir.
Efendimizin dünyasında herkese yer var.
Bu kitaba aykırı Nasıralı.
O zaman kitap da benim yüreğime aykırı.
Elini çek.
Bu yüzüğü takınca...
benim mahremimsin.
''Bu yüzüğü takınca benim mahremimsin.''
Musa'nın ve İsrail'in kanunlarına göre.
''Musa'nın ve İsrail'in kanunlarına göre.''
Kuzenlerim çok üzgün.
Üç günlük şarap getirmişler. Ama şarap şimdiden bitmiş.
Şunların içinde ne var?
-Su. -Hayır, şarap var.
Su var. Ben kendim koydum.
-Şarap var. -Su var.
Gidip bir bak bakalım.
Hadi.
Doğru. Bu şarap.
Kardeşlerim!
Sevgili dostlarım! Beni dinleyin.
Peygamberlerin bahsettiği kişi benim.
Çölde Tanrı bana seslendi.
Bana bir sır verdi ve bunu sizlerle paylaşmamı istedi.
Benim geleceğimi duymadınız mı?
Ben de müjdeyi duyurmak için doğduğum yere, Nasıra'ya geldim.
Tanrı'nın saltanatı başladı.
Mucizeler yaratmışsın.
Bize bir tane göster. Sana inanmamızı sağla. Yapamıyorsan da çek git.
Mesih'in mucizelere ihtiyacı yoktur.
Zaten kendisi bir mucizedir. Ve o şimdi burada. Buna hazır mısınız?
Etrafınızdaki her şeyi yıkmaya geldim. Ve yerine ne koyacağım, biliyor musunuz?
Yeni bir şey.
Tanrı'yı.
Tanrı'nın saltanatını.
Ekmeğinizi fakirlere verin.
Sahip olduğunuz şeylerin ne önemi var?
Gümüşünüz ve altınınız var. Çürüyecek.
Sonra da kalbiniz çürüyecek. Hepinizin!
Seller, yangınlar olacak. Her şey yıkılacak.
Ama bu alevlerin üstünde yeni bir gemi yüzecek.
Anahtarlar bende. Kapıyı sadece ben açabilirim.
Kim o gemiye binecek, ben karar veririm.
Sizler benim Nasıralı kardeşlerimsiniz, ilk önce sizleri davet ediyorum.
Beklemeyin. Hayatınızı boşa harcamayın.
Benimle gelin.
Sen Meryem'in oğlusun. Sen nasıl bize Tanrı'dan bahsedersin?
O ancak çarmıh yapmayı bilir.
Gidip ailesinden birini çağırın. Delirmiş bu.
Niye gülüyorsunuz? Sahip olduğunuz her şey yanacak! Çok yakında!
Her şeyi bırakın! Benimle Kudüs'e gelin!
Şuna bakın! Bir insan evlenmezse işte böyle olur.
Boşalamazsa beyni dolar taşar.
Evine dön! İblis! Seni cin çarpmış! Deli!
Evim burası.
-Utanmalısınız. -Öldürün onu! Bizi ateşe atacak!
Dokunmayın ona!
Her taşa dokunabilseydim...
ağaçların her dalına ulaşabilseydim kalkıp benimle gelirlerdi.
Sizin derdiniz ne?
Benimle Kudüs'e gelin!
Kudüs yıkılıyor! Bunu hissediyorum.
Bunu biliyorum.
Bu insanları görüyor musunuz?
Fakirleri, körleri, sakatları...
Onlar bizim ordumuzun askerleri.
Daha güçlülerine ihtiyacımız olacak.
Tanrı onları da gönderir. Yeni bir Kudüs inşa edeceğiz.
Oğlum.
Benimle gel. Lütfen.
Kimsin sen?
-Senin annenim. -Benim annem yok.
Benim ailem yok. Benim bir Babam var, cennette.
Öyle deme.
Kimsin sen?
Yani aslında kimsin?
Kimsin?
Niye ağlıyorsun?
Sen görmedin mi?
Neyi?
Seninle konuşurken arkasında binlerce mavi kanat vardı.
Yemin ederim Meryem, yanında sürüyle melek vardı.
-Öyle mi? -Binlerce melek.
Keşke hiç olmasaydı.
Ne zaman gömüldü?
Üç gün önce.
Taşı kaldırın.
Azir.
Peygamberler adına...
Yeremya ve Babam adına...
en kutsal olan Tanrı adına...
seni çağırıyorum.
Seni çağırıyorum!
Azir.
Ya Rab.
Tanrım, sen bana yardım et.
Buraya dua etmeye geldik.
Şu hale bak.
Para bozanları mı diyorsun? Bu tapınak vergisi için.
Biliyorum.
Bugün kaçtan bozuyorsun?
Makul bir karla. Bu tezgahın sahibi adildir.
Çok kar ediyor musun?
Makul oranda.
Burası benim Babamın evi!
Burası ibadet etmek için...
ticaret yapmak için değil!
Nasıralı, sen ne yapıyorsun?
Sen ne yapıyorsun?
Tanrı'nın saraylara ihtiyacı yok.
Selvilere, kurban edilmiş hayvanlara ihtiyacı yok!
Şekel'lerinize ihtiyacı yok!
İnsanlar vergiyi Roma parasıyla mı ödesin?
Olmayan tanrıların resimleri var üzerinde!
Bu tanrılar tapınağımıza mı girsin?
Bütün yabancı paralar Şekel'e çevrilecek. Kanun budur.
Ben o kanunları fırlatıp attım. Yeni kanunlarım ve yeni bir müjdem var.
Neymiş o?
Yoksa Tanrı fikrini mi değiştirmiş?
Hayır. Sadece daha fazlasını yapabileceğimizi düşünüyor, hepsi bu.
Senin yeni kanunun bu kargaşa mı?
Buna nasıl cüret...
Nasıl cüret ederim ha? Eski kanunlar benimle bitti, yenileri de benimle başlayacak.
-Söylediklerine dikkat et! -Gitsek iyi olacak.
Ben, ''ben'' dediğim zaman...
''Tanrı'' diyorum.
Bu bir küfürdür.
Size söylemediler mi?
Ben küfürlerin aziziyim.
Hata yapmayın.
Ben barış için gelmedim. Ben kılıçla geldim.
Böyle konuşursan öldürülürsün.
Öldürülür müyüm? Beni dinleyin.
Bu tapınak üç gün içinde yıkılacak! Yerle bir olacak!
Taş taş üstünde kalmayacak!
Tanrı sadece size mi ait sanıyorsunuz? O size ait değil.
Tanrı, herkese ait olan ölümsüz ruhtur.
O, bütün dünyaya ait.
Seçilmiş olduğunuzu mu sanıyorsunuz?
Tanrı Yahudi değildir!
Beni iyileştir büyücü.
İyileştir bizi. Zengin et.
İyileştir! Bir mucize.
Tanrı'nın saltanatına böyle sakat mı gireyim?
Dokunmayın bana! Siz nefret dolusunuz! Defolun! Tanrı size yardım etmeyecek.
Bizi iyileştir, yoksa bu şehirden sağ çıkamazsın.
Siz Tanrı'dan bir şey talep edemezsiniz!
Yahuda! O büyücüyle ne yapıyorsun sen?
Onu öldürmeni emretmişlerdi, hala öldürmemişsin.
Peygamber gibi davranıyor, sen de onu izliyorsun.
Orada dediklerini duydun mu Saul?
Evet, duydum. Biz, Romalılara karşı savaşmaya ahdettik.
Ama Romalıların aleyhine bir söz duymadım. Duyduklarım Yahudilere karşıydı.
Demek dinlememişsin.
Azir.
Nasılsın?
Gün ışığı hoşuma gidiyor.
Nasıl bir şeydi?
Hangisi daha iyi, hayat mı, ölüm mü?
Ben de şaşırdım.
O kadar da farklı değildi.
Elini ver.
Hiç şaşırmadım. Azir'i nasıl sağ bırakırlardı?
Senin en büyük mucizenin kanıtıydı o. Artık bir kanıtın yok.
Zelotların istediği de bu.
Devrimi onlar yapmak istiyor.
Onlara mı dönmek istiyorsun?
Hayır. Ben senin yanındayım.
En güçlüleri sensin, değil mi?
Dostlarım arasında...
en güçlü olan sensin.
Yahuda, kardeşim...
Sana bir şey söyleyeceğim.
Efendimiz bana korkunç bir sır verdi.
-Kudüs'e niye geldim, biliyor musun? -Evet.
Her şeyi değiştirmeye buradan başlayacaksın.
Dün gece Yeşaya bana göründü.
Bir kehaneti vardı. Yazılıydı.
Şöyle diyordu...
''Hatalarımızı o yüklendi.
''Bizim günahlarımız yüzünden o yaralandı...
''ama ağzını bile açmadı.
''Herkes onu aşağıladı, reddetti.
''O ise kurban edilecek kuzu gibi tevekkülle boyun eğdi.''
Anlamadım.
O kuzu benim. Ölecek olan benim.
Ne?
-Yani sen Mesih değil misin? -Benim.
Olamaz. Mesih'sen niye ölmen gerekiyor?
-Dinle, ilk başta ben de anlamadım... -Asıl sen beni dinle!
Her gün karar değiştiriyorsun!
İlk önce sevgiydi, sonra savaş, şimdi de ölmen gerekiyor.
-Bu ne işe yarar? -Ben ne yapayım?
Efendimiz bana sadece bilmem gerektiği kadarını söylüyor.
-Sen bize canlı lazımsın! -Artık ben de anladım.
Hayatım boyunca bir şeyler beni takip etti.
Sesler...
adımlar...
gölgeler. O gölge neymiş, biliyor musun?
Çarmıh.
Kendi isteğimle çarmıha gerilip ölmeliyim.
Tapınağa geri dönmeliyiz.
Sen öldükten sonra ne olacak?
Ölüleri ve yaşayanları yargılamak için geri döneceğim.
Sana inanmıyorum.
İnanmak zorundasın.
Yine kararını değiştirmesinden korkuyorum.
Değiştirmeyecek.
Bu sefer tapınağa dua etmeye gitmiyoruz.
Üç gün içinde tapınağı yıkacağını söylemişti, şimdi yıkacak.
Ya bunu yapmazsa?
-Ne demek o? -Ya yapmazsa?
Merak etme, o zaman hepimiz ölmüş oluruz.
Yeni bir hükümdarlık, yeni bir Kudüs kuruyoruz.
Her şeyi isteyebiliriz.
Ben yine koyun isterim.
Öbür koyunlarıma ne oldu, hiç bilmiyorum.
Bu sefer daha büyük bir sürü isterim. Çobanlar tutarım.
Ben sadece tapınakta ibadet etmek istiyorum.
Ama gerçek bir ibadet, Romalı askerler ve bayrakları olmadan.
Tek isteğim bu.
Tamam, ama başka ne istersin?
Çarmıha gerilmek hariç efendimiz ne isterse yaparım.
-Sen bir korkaksın Tomas. -Evet, korkuyorum.
Neden, biliyor musunuz?
Hiç iki gün çarmıhta kalmış birini gördünüz mü?
Ne oluyor, biliyor musunuz?
Gözleri bile kalmıyor. Kargalar gelip gözlerini çıkarıyor.
Sonra ne oluyor, biliyor musunuz? Köpekler bacaklarını parçalıyor.
Böyle konuşma.
Ben kararımı verdim. Sen de ver.
Veremiyorsan da Kudüs'e varmadan bizden ayrıl.
Ben hazırım. Bıçağım yanımda.
Efendim, arkadaşlarla konuşuyorduk da...
Sana sormamı istediler.
Orada melekler de olacak mı?
Ya da bizden başka birileri?
Efendim...
Yahudilerin kralı!
İsa!
Tanrım, umarım istediğin şey budur.
Bırak burada öleyim.
Lütfen, hazır gücüm varken hemen oluversin.
Dünyayı ateşe vermek için buradayım.
Çölde Vaftizci bizi uyarmıştı. Tanrı geliyor demişti.
Size söylüyorum, artık çok geç.
O çoktan geldi.
Ben buradayım.
Herkesi ateşle vaftiz edeceğim!
O bize yol gösterecek! Onu izleyin!
Hepsi senin harekete geçmeni bekliyor. Hadi!
Şimdi! Hemen şimdi!
Lütfen.
Ben de bekliyorum. Bana baltayı ver, çarmıhı değil. Bırak böyle öleyim.
Harekete geç, yoksa mahvolduk.
-Bizi öldürecekler. -Biz dövüşmeye geldik, ölmeye değil!
Böyle olacağını biliyorduk efendim.
Başka yolu yok. Hadi.
Yardım et Yahuda.
Yanımda kal.
Beni bırakma.
Keşke başka bir çaresi olsaydı.
Üzgünüm, ama yok.
Çarmıha gerilip ölmeliyim.
Ölmene izin vermeyeceğim.
Başka seçeneğin yok, benim de yok.
Unutma, insanlarla Tanrı'yı birleştiriyoruz.
Ben ölmezsem asla birleşemezler. Ben kurbanım.
Sen olmadan kurtuluş da olmaz. Her şeyi unut. Bunu anlamalısın.
Hayır, yapamam. Daha güçlü birini bul.
Bana söz vermiştin.
Hatırlasana, bir keresinde bana...
bu yoldan ayrılırsam beni öldüreceğini söylemiştin. Hatırladın mı?
Evet.
Amacımızdan saptım, değil mi?
Evet.
O zaman sözünü tutmalısın. Beni öldürmelisin.
Tanrı bunu istiyorsa bırak kendi yapsın. Ben yapmam.
Senin sayende yapacak.
Tapınağın muhafızları kalabalık olmayan yerlerde beni arayacak.
Getsemani'ye gideceğiz. Beni orada bulmalarını sağlayacaksın.
Ben öleceğim.
Ama üç gün sonra...
zaferle geri döneceğim.
Beni bırakamazsın. Bana güç vermelisin.
Sen yerimde olsan efendini ele verir miydin?
Hayır.
Bu yüzden Efendimiz bana kolay olan görevi verdi.
Çarmıha gerilmeyi.
Ya diğerleri?
Onlara bu gece söyleyeceğim.
Beni dinleyin.
Alın bu ekmeği.
Paylaşın.
Bu ekmek benim bedenimdir.
Bu şarabı da için.
Kaseyi dolaştırın.
Bu şarap benim kanım.
Beni hatırlamak için yapın bunu.
Daha bitirmedik.
Bırak gitsin.
Sizlere...
bir şey söylemek istiyorum.
Beni burada bekleyin.
Gökyüzündeki Babam.
Yeryüzündeki Babam.
Yarattığın bu dünya...
görebildiğimiz bu dünya çok güzel.
Yarattığın, ama bizim göremediğimiz dünya da çok güzel.
Bilemiyorum. Üzgünüm Baba. Hangisi daha güzel bilemiyorum.
Bu da benim gövdem.
Birlikte...
öleceğiz.
Lütfen Baba.
Çok uzun zamandır seninle birlikteyim.
Beni seçmeni hiç istemedim.
Hep senin dediklerini yaptım.
Diğerleri için bir sürü mucize gerçekleştirdin.
Musa için Kızıldeniz'i ikiye böldün. Nuh'u kurtardın.
İlyas'ı ateşten bir arabayla cennetine aldın.
Ama benim çarmıha gerilmemi istiyorsun.
Sana son bir kez daha...
sorabilir miyim?
Ölmek zorunda mıyım?
Başka bir yolu yok mu?
Bana bir kase uzatıyorsun, ama ben içindekini içmek istemiyorum.
Lütfen bana verme onu. Lütfen yapma.
Lütfen Baba, lütfen.
Lütfen.
Cevabın bu mu?
Tamam.
Bana güç ver lütfen.
Bir saat uyanık kalamadınız mı?
Afedersin.
Önemli değil.
Artık çok geç.
Merhaba efendim.
Hayır. Böyle yaşarsan böyle ölürsün.
Götür beni.
Ben hazırım.
Demek Yahudilerin Kralı sensin?
Sen öyle diyorsun.
Sen Nasıralı İsa'sın, öyle değil mi?
Evet, öyle.
İnsanlar seni böyle çağırıyor. Kral, Mesih...
Söylenenlere göre mucizeler yaratıyormuşsun.
Bunlar ak büyü mü, kara büyü mü?
Bize bir şeyler gösterebilir misin?
Yani benim için şimdi bir şeyler yapabilir misin?
Hayır, ben eğitilmiş bir hayvan değilim. Büyücü de değilim.
Hayal kırıklığına uğradım.
Demek sen de şu Yahudi isyankarlarından birisin.
Bir şey söyleyeyim mi?
Sen Zelotlardan daha tehlikelisin. Bunu biliyor muydun?
Bir şey söyle.
Bir şey söylesen iyi olur.
Tamam.
Dışarıda insanlara ne anlatıyorsun onu söyle.
-Söyleyeyim mi? -Evet.
Danyal Peygamber bir şey görmüştü.
Kafası altından, omuzları gümüşten büyük bir heykel.
Karnı bronz, bacakları demir, ayakları çamurdanmış.
Bir taş fırlatılmış.
Çamurdan ayaklar kırılmış, heykel de paramparça olmuş.
Taşı Tanrı fırlattı. O taş benim. Roma da...
Roma da heykel, biliyorum.
Yani senin krallığın, ya da dünyan imparatorluğumuzun yerine geçecek.
Nerede?
Krallığım mı?
Burada değil.
Yeryüzünde değil.
Olamazdı zaten, değil mi?
İnsanların yaşamlarını değiştirmek başka bir şey.
Ama sen düşüncelerini, duygularını değiştirmek istiyorsun.
Bu değişiklik sevgiyle olacak, öldürerek değil. Söylediğim şey bu.
İkisi de tehlikeli.
İmparatorluğa karşı. Dünyanın düzenine karşı.
Öldürerek olsun severek olsun, fark etmez.
Nasıl değiştirmek istediğin hiç de önemli değil.
Biz değişmesini istemiyoruz.
Başına ne geleceğini anladın mı?
Golgota'da senin için bir yer ayırdık.
Orada üç bin tane kafatası vardır. Belki daha da fazla.
Muhafız.
Halkının arada gidip kafataslarını saymasını isterdim.
Belki o zaman bir ders alırdınız.
Hiç sanmıyorum.
Seni tanıyorum. Seni onun yanında görmüştüm.
Yanılıyorsun. Ben olamam. Herhalde başka biriydi.
Hayır, yanılmıyorum. Bu onun yandaşlarından biri.
-Ne dediğini bilmiyor. -Onun yandaşlarından biri.
Bu o! Yakalayın onu!
Anne...
Mecdelli Meryem...
Neredesiniz?
Kötü bir evlat olduğum için üzgünüm Baba.
Yanımda kal Baba. Beni terk etme.
Affet onları Baba.
Baba!
Neden beni terk ettin?
Kimsin sen?
Ben seni koruyan meleğim.
Senin Baban merhametlidir, cezalandırıcı değildir.
Seni gördü ve şöyle dedi: ''Sen onun koruyucu meleği değil misin?
''İnip kurtar onu. Yeterince acı çekti.''
Hani İbrahim'e oğlunu kurban etmesini söylemişti.
İbrahim tam bıçakla oğlunu kurban edecekken Tanrı onu durdurdu.
İbrahim'in oğlunu kurtardıysa sence kendi oğlunu da kurtarmaz mı?
Seni sınadı ve senden çok memnun.
Senin kanını istemiyor.
''Bir rüyada ölsün. Ama hayatını da yaşasın'' dedi.
Bütün o acılar...
Gerçekti onlar.
Evet, ama artık bitti. Yeterince acı çektin.
Kurban edilmem gerekmiyor mu?
Hayır, gerekmiyor.
Mesih ben değil miyim?
Hayır, sen değilsin.
Ya diğerleri?
Arkana bakma. Tanrı sana bir hayat bağışladı. Geleceğe bak.
Çömezlerim nerede?
Korkup kaçtılar.
Tanrı'nın saltanatı bu mu? Anlattığım yer mi?
Hayır, burası yeryüzü.
Niye bu kadar değişmiş?
Burası değişmedi, sen değiştin. Artık gerçek güzelliğini görebiliyorsun.
Yeryüzüyle yüreğimiz arasındaki uyum, işte Tanrı'nın saltanatı bu.
Buna inanmakta zorlanabilirsin...
ama biz melekler bazen aşağıya bakıp siz insanları kıskanırız.
Gerçekten kıskanırız.
Bu da ne?
Düğün töreni.
Kim evleniyor?
Sen.
Ne oldu?
Niye ağlıyorsun?
Efendimize şükrediyorum...
seni buraya getirdiği için.
Çocuğumuz olabilir.
Nereye gidiyorsun?
Kimi öldüreceksin? Efendimizi mi öldüreceksin?
Duymuyor musun İsa? Yapabileceğin bir şey yok.
Onu Tanrı öldürdü.
Tanrı, o mutluyken canını aldı.
Artık o ölümsüz.
Sevgisinin tükendiğini, ya da vücudunun çöktüğünü görmeyecek.
Ben hep oradaydım, onu öldürüyordu, olanları gördüm.
Ama bu haksızlık.
Tanrı'nın onu alması haksızlık.
Tanrı yaşamana izin verdiğinde şikayet etmemiştin.
Şimdi de onu öldürdü diye şikayet edemezsin.
Tanrı'nın yaptıklarına güven.
Bak, dünyada sadece bir tek kadın vardır.
Bir sürü yüzü olan tek bir kadın.
Bir tanesi gider, yenisi gelir.
Mecdelli Meryem öldü.
Ama Azir'in kardeşi Meryem...
hala yaşıyor.
O da Meryem, sadece yüzü farklı.
Senin mutluluğunu içinde taşıyor.
Senin oğlunu.
Gel benimle.
Kurtarıcı böyle gelecek.
Yavaş yavaş, kucaktan kucağa.
Oğuldan oğula.
Böyle olacak.
Anladım.
Meryem.
Bak.
Gerçekten sen misin anlamak istedim.
O da bizim gibi gerçek. Görmüyor musun?
Gelsene.
Buraya gel.
Sana bir şey söylemek istiyorum efendim.
Mecdelli Meryem için üzgünüm. Artık seni hiç yalnız bırakmayacağım.
Seni hep koruyacağım.
Yanlış yollara sapıp kaybolmanı istemiyorum.
İçeri gelin. Sizin için yemek yapayım.
Benden memnun musun?
Bir şikayetin var mı?
Yok.
Aklıma geldikçe utanıyorum.
Neden?
Yaptığım bütün hatalardan.
Tanrı'yı hep yanlış yerlerde aramışım.
Meryem nerede?
Akşama kadar dönmeyecek.
İçeri gel. Burası çok sıcak.
Gelsene.
Dünyada sadece bir tek kadın vardır.
İçeri git.
Bu işe karışmamıza gerek yok. Hadi, sen karışma.
Kardeşine göz kulak ol.
Yemek için Tanrı'ya şükretmeyi, bana da biraz ayırmayı unutma. Ben hemen dönerim.
-Sen yemeyecek misin? -O adamı dinlemek istiyorum.
Oraya gitmene gerek yok.
Yalan söyledim, çaldım, aldattım...
kumar oynadım, fahişelerle yattım, sarhoş oldum, işkence yaptım, adam öldürdüm.
Evet, adam öldürdüm!
Musa'ya karşı gelen herkesi öldürdüm.
Ve bunu sevdim, hoşuma gitti, bundan zevk aldım.
Çünkü Tanrı'nın istediği şeyi yaptığımı sanıyordum.
Tanrı'nın istediği şeyi yaptığımı sanıyordum.
Ve Kudüs baş rahibi yakıp yıkmam için beni Şam'a gönderdi.
Şam'a giderken, şehrin hemen dışında, gündüz vakti...
beyaz bir ışık gözlerimi kör etti.
Evet.
Ve bir ses duydum.
''Saul, niye bana kötülük ediyorsun?
''Neden bana karşısın?''
''Sen de kimsin'' dedim.
Ses de bana...
''İsa'yım'' dedi.
Ve benim...
gözlerimi açtı.
Bir çocuk gibi çaresiz, yıkmaya gittiğim şehre sürüklendim.
Ve Tanrı bana Hananya'yı gönderdi.
Ellerini üstüme koydu, ben de gözlerimi açtım.
Vaftiz edildim ve adım Pavlus oldu.
Ve şimdi sizlere müjdeyi duyuruyorum.
Bu, Nasıralı İsa hakkında.
O Meryem'in oğlu değildi. O, Tanrı'nın oğluydu.
Annesi bakireydi.
Cebrail gelip Tanrı'nın tohumunu onun rahmine koydu.
İşte o böyle doğdu.
O bizim günahlarımız için cezalandırıldı.
İşkence gördü ve çarmıha gerildi.
Ama üç gün sonra dirildi...
ve cennete gitti.
Ölüm yenilmişti!
Amin.
Bu ne demek anlıyor musunuz?
O, ölümü yendi.
Bütün günahlarımız bağışlandı.
Artık Tanrı'nın saltanatı hepimize açık.
Herkese!
Dirildikten sonra Nasıralı İsa'yı hiç gördün mü?
Kendi gözlerinle gördün mü?
Hayır, ama beni kör eden ışığı gördüm ve sesini duydum.
-Yalan söylüyorsun. -Havarileri onu görmüş.
Bir evde saklanıyorlarmış. Kapı kilitliymiş ve onlara gözükmüş.
Yalancı.
Yalan söylüyor!
Dur biraz.
Dursana, seninle konuşmak istiyorum.
Ben çarmıha gerilmedim. Ben dirilmedim. Ben bir insanım.
Sus!
Niye yalan söylüyorsun?
Sen neden bahsediyorsun?
Ben Meryem'le Yusuf'un oğluyum. Celile'de vaaz veren bendim.
Yandaşlarım vardı, onlarla Kudüs'e gittik. Pilatus beni mahkum etti, Tanrı da kurtardı.
Kurtarmadı.
Sen kimden söz ediyorsun? Bana olanları anlatma, çünkü ben biliyorum.
Artık bir insan gibi yaşıyorum. Çalışıyorum, yemek yiyorum, çocuklarım var.
İlk defa hayatın tadını çıkarıyorum, ilk defa. Beni anladın mı?
İyisi mi benim hakkımda yalanlar uydurma yoksa herkese gerçekleri söylerim!
Dursana sen. Senin derdin ne?
Etrafına baksana. Şu insanlara baksana. Suratlarına baksana.
Ne kadar mutsuzlar, nasıl acı çekiyorlar, görüyor musun?
Onların tek umudu İsa'nın dirilmiş olması.
Senin İsa olup olmaman beni hiç ilgilendirmez.
Dirilen İsa dünyayı kurtaracak, önemli olan da bu.
Bunların hepsi yalan. Yalanlarla dünyayı kurtaramazsın.
İnsanların ihtiyaçlarına, inançlarına göre gerçeği baştan yarattım.
Kurtuluş için seni çarmıha germem gerekiyorsa bunu yaparım.
Seni diriltmem gerekiyorsa onu da yaparım.
Buna izin vermem. Herkese gerçeği söyleyeceğim.
Durma. Hadi. Hemen şimdi söyle.
Sana kim inanır?
Bu işi sen başlattın, artık durduramazsın.
Bana inanan herkes seni öldürür.
-Hayır, öyle bir şey olmaz. -Nereden biliyorsun?
İnsanların Tanrı'ya ne kadar ihtiyaçları var bilmiyorsun.
Onları çok mutlu edebilir, bunu bilmiyorsun. Öyle ki her şeyi yapmaya razı olurlar.
Öyle ki bu uğurda seve seve ölüme giderler.
İsa uğruna.
Hazreti İsa.
Nasıralı İsa, Tanrı'nın Oğlu, Mesih uğruna.
O sen değilsin.
Senin uğruna kim ölür?
Sana rastladığıma çok sevindim. Çünkü artık hakkındaki her şeyi unutabilirim.
Benim İsa'm çok daha önemli, çok daha güçlü.
Çok sağol. Sana rastladığım iyi oldu.
Beni hiç bırakmayın.
Burada mutluyum.
Meryem'le bu asmaları ektiğimiz günü hatırlıyorum.
Biliyorsun, bütün bunlar geçecek.
Niye?
Beni bırakıyor musun?
Artık öteki tarafa gitmeliyiz.
Yaşlandın.
Görevini yerine getirdin.
İkimiz de.
İçeri girin! Hemen içeri girin! Kudüs yanıyor!
Romalılar herkesi öldürüyor!
Çekil şuradan. Biz buraya gönderildik.
Efendimiz bize kendini göstereceğini söyledi.
Ölmek üzere olduğunu söyledi.
Petrus, sen misin?
Tam seçemiyorum.
Ne olmuş sana böyle?
Yaşlandım.
Yaşlanmışsın.
Onu da tanıyorum.
Ne kadar yaşlanırsan yaşlan seni tanırım Bartalmay.
En iyi çoban sendin, çünkü hiç koyunun yoktu.
Efendim.
Seni çok özledim.
Ya sen?
Seni yaralamışlar.
Yüzün...
Sen kimsin?
Yuhanna.
Romalılar bana işkence yapıp yüzümü kesti.
Onlara seni anlatmaya çalıştım.
Sonra da Kudüs'ün yandığını gördüm.
Ahit Sandığının tapınaktan çalındığını bile gördüm.
Tapınağı yıktılar, senin söylediğin gibi.
Sandık mı?
Dışarıda biri daha var.
Dikkatli ol. Hala çok kızgın.
Yahuda.
Gelsene Yahuda.
Beni duymuyor musun?
Seni o kadar çok özledim ki.
Seni duyuyor. Ama konuşmaz.
Kudüs'te dövüşüyordu.
Ellerine baksana. Hala kanlı.
Yahuda, efendimiz seninle konuşuyor. Cevap versene.
Hain!
Senin yerin çarmıhtı.
Seni oraya Tanrı yerleştirdi.
Ölüm yaklaşınca korkup kaçtın.
Bir insanın hayatına sahip olup saklandın.
Bizler yapmamız gerekeni yaptık! Sen yapmadın!
Sen bir korkaksın!
Biraz olsun saygın yok mu?
Ona mı?
Anlamıyorsun.
Neyi?
Kalbimi kırdın.
Bazen sana rastladığım o güne lanet okuyorum.
Dünya avcumuzdaydı.
Bana söylediklerini hatırlasana.
Beni kollarının arasına almıştın.
Hatırlıyor musun?
Bana yalvarmıştın. ''Bana ihanet et.
''Çarmıha gerilmem lazım.
''Ki yeniden dirilip dünyayı kurtarabileyim.
''Kuzu benim'' demiştin.
''Ölüm bir kapı.
''Yahuda, kardeşim, korkma. Kapıdan geçmeme yardım et'' demiştin.
Seni çok seviyordum.
Gittim ve sana ihanet ettim.
Oysa sen...
Sen...
Ne yapıyorsun burada?
Senin kadınlarla, çocuklarla ne işin var?
İnsan için iyi olan Tanrı için iyi değildir.
Niye çarmıha gerilmedin?
Yaralarına bak Yahuda. Kanıyor.
Canını acıtıyorsun. Bu kadarı yeter.
O Yeni Ahiti getirecekti.
Artık İsrail yok.
Hayır, anlamıyorsun.
Koruyucu melek...
Tanrı beni kurtarması için bir koruyucu melek gönderdi.
Ne meleği?
Ona baksana.
Şeytan.
Yine karşılaşacağımızı söylemiştim.
Bu şekilde ölürsen bir insan gibi öleceksin.
Babana, Tanrı'ya sırt çevirdin.
Bir kurban yok. Kurtuluş da olmayacak.
Yapabileceğin bir şey yok.
Bu hayatı yaşadın.
Bunu kabul ettin.
Her şey bitti.
Bu hayatı tamamla ve öl.
Bir insan gibi öl.
Baba.
Bana kulak ver.
Hala orada mısın?
Bencil, vefasız oğlunu dinler misin?
Beni çağırdığında mücadele ettim. Karşı koydum.
Daha fazla şey bildiğimi sanıyordum. Oğlun olmak istemedim. Affedebilecek misin?
Yeterince mücadele etmedim.
Baba...
elini uzat.
Dünyaya kurtuluşu getirmek istiyorum! Beni geri götür Baba!
Bir ziyafet düzenle! Beni evine kabul et! Senin oğlun olmak istiyorum!
Bedelini ödemek istiyorum! Çarmıha gerilip yeniden doğmak istiyorum!
Mesih olmak istiyorum!
Olması gereken oldu!
Olması gereken oldu.